Για το εκπαιδευτικό συνέδριο της ΔΟΕ και τα νέα βιβλία

 

 

Συναδέλφισσες-συνάδελφοι

Σ

τις 16-17 Οκτώβρη πραγματοποιείται στο Καρπενήσι το εκπαιδευτικό συνέδριο της ΔΟΕ. Χρόνια μετά την εισαγωγή των νέων βιβλίων και των αναλυτικών προγραμμάτων των ΠΑΣΟΚ-ΝΔ είναι πια ξεκάθαρος σε όλους ο αντιδραστικός προσανατολισμός τους. Οι εκπαιδευτικοί δεν έχουν να περιμένουν τίποτα από αυτό το συνέδριο! Το συνέδριο αυτό είναι μια επιχείρηση ενσωμάτωσης του κινήματος των εκπαιδευτικών στην αστική εκπαιδευτική πολιτική, συνέδριο αναπαραγωγής της κυρίαρχης ιδεολογίας, συνέδριο διαχείρισης της μιζέριας της ταξικής πολιτικής στην εκπαίδευση που δημιούργησαν ΠΑΣΟΚ και ΝΔ.

Τα νέα σχολικά βιβλία, στο Δημοτικό–Γυμνάσιο, διέπονται από ιδεολογική μονομέρειά, από την κυρίαρχη ιδεολογία της αστικής τάξης, από αντιεπιστημονικό τρόπο σκέψης, ανορθολογισμό και προσπάθεια εξίσωσης στη συνείδηση των παιδιών του μύθου με την επιστήμη, του επιστημονικού με το μεταφυσικό. Χαρακτηρίζονται από το χτύπημα της συνοχής των επιστημών και της σκέψης των παιδιών.

Τα νέα βιβλία καθώς και τα Νέα Αναλυτικά Προγράμματα και τα Διαθεματικά Πλαίσια Προγραμμάτων Σπουδών αποτελούν σημαντικό μοχλό προώθησης της αντιεκπαιδευτικής πολιτικής, που επιδιώκει να συνδέσει πιο άμεσα και πιο αποτελεσματικά τα συμφέροντα του κεφαλαίου με την εκπαίδευση, με κύριο στόχο την παραγωγή του εργατικού δυναμικού που χρειάζεται σήμερα για να αυξήσει την κερδοφορία του. Εντάσσονται στη στρατηγική της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παροχή των οκτώ δεξιοτήτων για τη δια βίου μάθηση.

Η

 επιχείρηση νέα βιβλία και αναλυτικά προγράμματα έρχεται σε αντίθεση με τις σύγχρονες μορφωτικές ανάγκες του λαού και της νεολαίας. Γι’ αυτό διεκδικούμε Ριζική αναμόρφωση στο περιεχόμενο (αναλυτικά προγράμματα, βιβλία) και στη λειτουργία του σχολείου, ενάντια  στην υποβάθμιση και υποκατάσταση της εκπαίδευσης από ασύνδετες πληροφορίες και μαθήσεις υποταγής. Διεκδικούμε ένα σχολείο που να κερδίζει τους μαθητές και αντί να τους παγιδεύει, να δίνει διέξοδο στη δημιουργικότητα και τα ενδιαφέροντά τους και πραγματικά εφόδια για τη ζωή. Πραγματική γνώση δεν είναι «η αφομοίωση πληροφοριών», σύμφωνα με τους μοντέρνους ορισμούς που της δίνει η παιδαγωγική αυθεντία των μονοπωλιακών οργανισμών  (Ευρωπαϊκή Ένωση, ΟΟΣΑ), αλλά η αληθινή αντανάκλαση της πραγματικότητας στην ανθρώπινη συνείδηση, η διαμόρφωση τελικά κριτηρίου για τη ζωή,  μιας πυξίδας που θα βοηθά το νέο άνθρωπο να βρίσκει μέσα στο πέλαγος των ασυνάρτητων και παραπλανητικών πληροφοριών το δρόμο για την αλήθεια. 

Σ

ε αυτά τα πλαίσια, οι συγκεκριμένες κατευθύνσεις περί νέων τεχνολογιών εξαγγελίες για laptop  στην εκπαίδευση και στους μαθητές της Α Γυμνασίου και ηλεκτρονικού βιβλίου τόσο από τη ΝΔ όσο και από το ΠΑΣΟΚ, επιδιώκουν να δημιουργήσουν ένα νέο πεδίο κερδοφορίας για τα μονοπώλια και κυρίως να μετατρέψουν τη μορφωτική διαδικασία ακόμα πιο έντονα σε εκγύμναση δεξιοτήτων με ολέθρια αποτελέσματα στη σκέψη, τη γλώσσα και τον ψυχισμό των νέων. Η διεθνής εμπειρία άλλωστε αποδεικνύει ότι οι νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση, ειδικά από μικρή ηλικία, εντείνουν το λειτουργικό αναλφαβητισμό. Είναι συμπληρωματικό εφόδιο και σε καμιά περίπτωση δεν υποκαθιστούν τη διδασκαλία.

Α

πέναντι σε αυτή την κατάσταση, η ΔΟΕ ακολουθεί τη γραμμή της αποδοχής των στρατηγικών επιλογών της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την παιδεία. Επιδιώκει την ενσωμάτωση του κινήματος στη διαχείριση της μιζέριας και της αθλιότητας των νέων βιβλίων. Θεωρεί αδιαπραγμάτευτη τη στρατηγική της ΕΕ και του ΟΟΣΑ για τις δεξιότητες και τη δια βίου μάθηση, δηλαδή τη δια βίου ημιμάθεια και εργασιακή ανασφάλεια. Το ερωτηματολόγιο το οποίο συντάχθηκε από το ΙΠΕΜ-ΔΟΕ κινείται στην κατεύθυνση αυτή. Δεν ανοίγει το ζήτημα της κριτικής στο περιεχόμενο των βιβλίων, ούτε αποτυπώνει την εμπειρία, απλά  καταγράφει τη δυσφορία των δασκάλων με έναν τρόπο ανώδυνο και εκτονωτικό. Κυρίως όμως, η επιλογή των ερωτημάτων των ΙΠΕΜ–ΔΟΕ οδηγεί στην αποδοχή των κυρίαρχων απόψεων, αφού αποσιωπά τα ζητήματα των διαθεματικών προγραμμάτων, του πολλαπλού βιβλίου, της πολυτροπικότητας, με άλλα λόγια συγκαλύπτει τη μορφωτική υποβάθμιση, την ιδιωτικοποίηση και παραπέρα ταξική διαφοροποίηση του σχολείου.