Επειδή οι «μάσκες» εντός του συνδικαλιστικού κινήματος είναι πολλών ειδών και αντίστοιχες του καιροσκοπισμού των κυβερνητικών – εργοδοτικών παρατάξεων, αλλά και των συνεπικουρούντων αυτούς από δεξιά ή «αριστερά» (ΣΥΡΙΖΑ/ΣΥΝ-ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ), οφείλουμε ως να τονίσουμε ξανά τα παρακάτω με αφορμή τη συγκρότηση του Προεδρείου της ΔΟΕ σε σώμα:

Με δεδομένη την κυριαρχία του κυβερνητικού – εργοδοτικού συνδικαλισμού στο Δ.Σ. της Δ.Ο.Ε. (ΠΑΣΚ – ΔΑΚΕ) δεν υπάρχει καμιά προοπτική συγκρότησης προεδρείου σε ταξική αγωνιστική βάση, που θα έχει κύριο στόχο και σκοπό την υπεράσπιση της Λαϊκής Παιδείας, απέναντι στην ολομέτωπη επίθεση της καπιταλιστικής Ε.Ε. και των κυβερνήσεων του δικομματισμού.

Τα Προεδρεία είτε συγκροτούνται  σε αυτή τη βάση, όταν υπάρχουν συσχετισμοί υπέρ του ταξικού κινήματος είτε συγκροτούνται σε λειτουργική βάση, γιατί σε κάθε περίπτωση πρέπει να τηρηθούν οι στοιχειώδεις κανόνες συνδικαλιστικής λειτουργίας, από όλους, χωρίς αυτό να σημαίνει έκπτωση από την ιδεολογική και πολιτική διαπάλη.

Σε «πολιτικοσυνδικαλιστική βάση» συγκροτούνται όταν ανακαλύπτεις κοινά σημεία δράσης ανάμεσα σε υποτιθέμενες αντίθετες, ως άλλοθι, πολιτικά παρατάξεις, όταν ο οπορτουνισμός και τα μικροπαραταξιακά οφέλη προάγονται σε βάρος του ταξικού κινήματος.

Σε «πολιτικοσυνδικαλιστική» βάση συγκροτούνται, όταν ανακαλύπτεις κοινά σημεία δράσης ανάμεσα στη σοσιαλδημοκρατία και την «επανάσταση» στη μια χρονική περίοδο και στην άλλη τα σπας, αφού προηγουμένως έχεις βαφτίσει το ψάρι κρέας όπως στα Πρωτοβάθμια σωματεία κατά το δοκούν.

Το ΠΑΜΕ συνεπής στη θέση του δεν είναι έρμαιο συνδικαλιστικών αντιφάσεων, όπως συμβαίνει με τις «Παρεμβάσεις Συσπειρώσεις», που κατάντησαν νεροκουβαλητές της ΠΑΣΚ στη ΔΟΕ, έχοντας υπερψηφίσει σχεδόν το σύνολο των αποφάσεων του Δ.Σ. το προηγούμενο διάστημα, έχοντας Πρόγραμμα Δράσης μαζί τους.

Το ΠΑΜΕ έχοντας δώσει δείγματα γραφής εδώ και δεκαετίες στους αγώνες του κλάδου – άλλοι εισήγαγαν τον ευέλικτο απεργό – επιμένει στο κύριο:

Αλλαγή των συσχετισμών σε ταξική βάση, αναπροσανατολισμός του συνδικαλιστικού μας κινήματος, συντονισμός με το Πανεργατικό Αγωνιστικό Μέτωπο για την αποτροπή του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού και της επίθεσης της Ε.Ε. και των υποτελών σε αυτήν κυβερνήσεων.

Σ’ αυτό το μέτωπο έχουμε μάθει να λέμε τα σύκα-σύκα και τη σκάφη – σκάφη.

Τα υπόλοιπα είναι «έπεα πτερόεντα» τόσο του κυβερνητικού εργοδοτικού συνδικαλισμού όσο και του καιροσκοπισμού των «Παρεμβάσεων».