Ο υπονομευτικός ρόλος του κυβερνητικού συνδικαλισμού.

Τι αγώνες, με ποια χαρακτηριστικά χρειαζόμαστε σήμερα.  

Η πρότασή μας

      

 

www.edupame.gr

 

Στη Γενική Συνέλευση των Προέδρων της ΔΟΕ στις 8 Μάρτη, η ΠΑΣΚ Α/βάθμιας εκπαίδευσης κατέθεσε πρόταση για «απεργία διαρκείας-πενθήμερες επαναλαμβανόμενες» και  διεκδικητικό πλαίσιο την απόσυρση των κυβερνητικών μέτρων με.…ταυτόχρονη στήριξη των κυβερνητικών εξαγγελιών («νέο σχολείο», ΑΣΕΠ, αξιολόγηση, αποκέντρωση-Καλλικράτης, Σχολή Στελεχών Εκπαίδευσης, διευθυντές manager, κ.α)!!!

Η συγκεκριμένη πρόταση της ΠΑΣΚ δεν πέρασε. Απορρίφθηκε από όλες τις άλλες δυνάμεις.

 

Η ηγεσία της ΠΑΣΚ είναι προκλητική!

Αυτή που ως γνήσιο κυβερνητικό φερέφωνο ανέκαθεν στήριζε -όπως και τώρα επί 5 μήνες στηρίζει- το σύνολο της αντιλαϊκής αντιεκπαιδευτικής πολιτικής.

Αυτή που επί 5 μήνες έκανε τα πάντα για να μη βγουν απεργιακές κινητοποιήσει (π.χ. 17/12, 5/3).

Αυτή που όχι μόνο υπονόμευσε κάθε απεργιακή κινητοποίηση αλλά και οργάνωσε την απεργοσπασία στις 16 Δεκέμβρη, τώρα το παίζει αγωνιστής!

Η ηγεσία της ΠΑΣΚ, βουτηγμένη μέχρι το λαιμό στο βούρκο του βρώμικου ρόλου της, τώρα δεν αποζητάει απλώς την κολυμπήθρα του Σιλωάμ, αλλά και με αυτή την πρόταση συνεχίζει τον υπονομευτικό ρόλο, το ρόλο του Δούρειο Ίππου.

 

Η πρόταση της ΠΑΣΚ από άποψη περιεχομένου και «διεκδικητικού πλαισίου», όχι μόνο δεν υπηρετεί τον εκπαιδευτικό, την παιδεία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών αλλά στηρίζει ανοιχτά την κυβερνητική πολιτική, την πολιτική του κεφαλαίου και της ΕΕ, στην εκπαίδευση, την εργασία, την ασφάλιση, στο εισόδημα.

Η πρόταση της ΠΑΣΚ από άποψη μορφής (πενθήμερη) απευθύνεται μόνο στους δασκάλους, ούτε καν στους καθηγητές! Απευθύνεται σ’ ένα κλάδο μόνο και ως εκ τούτου όχι μόνο δεν ενώνει αλλά και διασπά. Η πρόταση της-σ’ αυτή τη φάση-δεν είναι πρόταση κλιμάκωσης, αλλά αποδυνάμωσης, αποκλιμάκωσης.

Η πρόταση της ΠΑΣΚ με τη μορφή των πενθήμερων σε αυτή τη φάση, έχει ως στόχο την αποδυνάμωση, τη διάσπαση του ενιαίου απεργιακού μετώπου των εργαζομένων σε δημόσιο και ιδιωτικό τομέα. Έχει ως στόχο, την απότομη κούραση, το ξεφούσκωμα και εν τέλει το τσάκισμα του εκπαιδευτικού-εργατικού κινήματος. Ίδιες ή παρόμοιες προτάσεις η ΠΑΣΚ κατέθεσε στο Υπουργείο Γεωργίας, στους ΠΟΕ-ΟΤΑ, κ.α.

 

Η λογική της ΠΑΣΚ είναι απλή:

Αν δεν περάσει η πρότασή μας θα «ξεπλυθούμε» λέγοντας «εμείς είμαστε οι αγωνιστές-οι άλλοι δεν ήθελαν αγώνες».

Αν περάσει, προσφέρουμε τις καλύτερες υπηρεσίες στην κυβέρνηση, τσακίζοντας τις αντοχές, τη συνέχεια και τη δυναμική του κινήματος, δεδομένου ότι η υπόθεση έχει βάθος, έχει δρόμο (πέντε νομοσχέδια για την εκπαίδευση θα φέρει για ψήφιση η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ και νέα πακέτα οικονομικών μέτρων).

 

Ως προς τη στάση των άλλων δυνάμεων

Η ΔΑΚΕ χωρίς καμία ουσιαστική διαφοροποίηση από την ΠΑΣΚ καταψήφισε προσχηματικά τη συγκεκριμένη πρόταση, ενώ οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ ως γνωστόν «καθ’ έξιν» ευάλωτοι στις πιέσεις της σοσιαλδημοκρατίας-πρότειναν μια πενθήμερη και πανεκπαιδευτικό-πανεργατικό μέτωπο δημόσιου και ιδιωτικού τομέα που θα ξεκινάει από τους εκπαιδευτικούς και… θα τελειώνει στους ΠΟΕ-ΟΤΑ!! Προφανώς οι ΠΑΡΕΜΒΑΣΕΙΣ δεν είδαν, δεν άκουσαν για τα ταξικά συνδικάτα στον ιδιωτικό τομέα, τα συνδικάτα του ΠΑΜΕ, που πήραν στις πλάτες τους με 5 συνεχόμενες απεργιακές κινητοποιήσεις, στην κυριολεξία όλη την αντίσταση της εργατικής τάξης μέχρι τώρα. Δεν μας εκπλήσσει! Η πορεία τους είναι φυσικό επακόλουθο του εναγκαλισμού και της συμπόρευσή τους «αλα μπρατσέτο» με τις ξεπουλημένες ηγεσίες των ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ.

Τι αγώνες και με ποια χαρακτηριστικά χρειαζόμαστε σήμερα.

Η πρότασή μας

 

ü      Ταξική ενότητα

Ο πόλεμος κυβέρνησης-ΕΕ-πλουτοκρατίας-ΝΔ-ΛΑΟΣ θα οξυνθεί, είναι ενιαίος και γενικευμένος. Ενιαία πρέπει να είναι και η απάντηση των εργαζομένων.

Κανένας κλάδος από μόνος του δε θα σωθεί! Όλοι οι κλάδοι για έναν, και ένας για όλους, δημόσιος και ιδιωτικός τομέας, ενιαίος συντονισμένος αγώνας.

 

ü      Κοινωνικές συμμαχίες και μετωπική συσπείρωση

Εργατική τάξη, λαϊκά στρώματα, εκπαιδευτικοί, μαθητές, φοιτητές, γονείς, μικρομεσαίοι αγρότες, αυτοαπασχολούμενοι, σε ένα ενιαίο παλλαϊκό αγώνα και μέτωπο για να μην περάσουν τα αντιλαϊκά μέτρα, για να πληρώσει την κρίση η πλουτοκρατία, για την παιδεία και την κοινωνία των σύγχρονων λαϊκών αναγκών.

 

ü      Πολιτικοποίηση της ταξικής πάλης, γραμμή σύγκρουσης με το κεφάλαιο

Μαζική φυγή από ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, σύνδεση της οικονομικής πάλης με την πολιτική πάλη, σύνδεση της πάλης του εργατικού κινήματος με την προοπτική της εργατικής λαϊκής εξουσίας, του άλλου δρόμου ανάπτυξης. Στη βάση αυτή, αγώνες με περιεχόμενο και στόχους πάλης που θα ανταποκρίνονται στις σύγχρονες λαϊκές ανάγκες, όπως:

 

 

ü      Μαζική συσπείρωση στα ταξικά συνδικάτα, στο ΠΑΜΕ, στις Επιτροπές Εκπαιδευτικών του ΠΑΜΕ, ως το μόνο όπλο, το μόνο εργαλείο οργάνωσης της ταξικής πάλης και ταυτόχρονα μαζική εγκατάλειψη των ξεπουλημένων συνδικαλιστικών ηγεσιών ΓΣΕΕ-ΑΔΕΔΥ, αλλά και ΔΟΕ-ΟΛΜΕ-ΟΙΕΛΕ.

 

Στο βαθμό που οι αγώνες σήμερα θα εμπεριέχουν τα παραπάνω χαρακτηριστικά,  θα βαθαίνει η κλιμάκωση, θα αλλάζουν οι αρνητικοί συσχετισμοί με όρους μαζών, με όρους κινήματος, θα γίνονται οι αγώνες αποτελεσματικοί.

 

Στη ΓΣ Προέδρων της ΔΟΕ στις 8 Μάρτη, οι δυνάμεις του ΠΑΜΕ πρότειναν:

 

Αθήνα 9 Μάρτη 2010