ΑΙΤΗΜΑ ΓΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΕΝΙΣΧΥΣΗ

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης για τους Πολιτικούς Κρατούμενους στην Τουρκία και το Κουρδιστάν είναι η μόνη αρμόδια και νόμιμη εκπρόσωπος των αντιστεκόμενων φυλακισμένων και οικογενειών τους  (του TAYAD) στην Ελλάδα. Διοργανώνει αποστολές ατόμων και δημοκρατικών φορέων καθώς διαδηλώσεις διαμαρτυρίας, συγκεντρώσεις και συναυλίες αλληλεγγύης. (μέχρι σήμερα μεταξύ των άλλων δηλώνουν την υποστήριξή τους: ΓΣΕΕ, ΑΔΕΔΥ, ΕΚΑ, ΟΛΜΕ, ΔΣΑ, ΔΟΕ, ΟΤΟΕ, ΠΑΜΕ, ΠΟΕ-ΟΤΑ, ΕΙΝΑΠ ...

Από το 1986 ως το 2009 η ιστορία του Συλλόγου των Οικογενειών των Πολιτικών Κρατουμένων για Συμπαράσταση και Αλληλοβοήθεια (TAYAD)  είναι γεμάτη  αγώνες και αντίσταση.

Τα 23 χρόνια ύπαρξής του αποτελούν ένα μεγάλο κομμάτι της ιστορίας της ταξικής πάλης στην Τουρκία. O TAYAD δεν υπήρξε, όλα αυτά τα χρόνια, μονάχα μια οργάνωση με παρέμβαση στα ζητήματα που αφορούσαν τους πολιτικούς κρατούμενους και τα δικαιώματά τους, αλλά συμμετείχε ενεργά σε όλους τους λαϊκούς αγώνες. Η ιστορία του, που κάθε της στιγμή είναι γεμάτη αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα, ξεπερνώντας κάθε νόμιμο ή παράνομο εμπόδιο του φασιστικού κράτους, αποτελεί ένα μάθημα για όλους τους αγωνιστές. Η πρακτική της δράσης του TAYAD είναι ένα ζωντανό δίδαγμα της ενότητας της θεωρίας με την πράξη, της συνέπειας της πολιτικής ανάλυσης και της καθοδήγησης των μαζών. Την τυρρανία, την καταπίεση, το φασισμό, οι αγωνιστές τα μάθανε όχι από τα βιβλία αλλά από αυτά που ζήσανε στον καθημερινό αγώνα τους και τα οποία διδάσκουν τώρα με την αντίστασή τους.

Όπως τότε, έτσι και σήμερα στη συνεχιζόμενη αντίσταση ενάντια στα λευκά κελιά, οι οικογένειες των κρατουμένων ήταν πάντα στην πρωτοπορία του αγώνα. Σε πολλές πόλεις της χώρας οι οικογένειες των κρατουμένων πραγματοποίησαν απεργία πείνας μέχρι θανάτου και απέδειξαν ότι ήταν πλέον σύντροφοι και συντρόφισσες στον αγώνα των παιδιών τους, δίνοντας τη ζωή τους για τα δικαιώματά τους.  Για πρώτη φορά στην ιστορία του κόσμου μανάδες όπως η Gulsuman και η Senay και νεαρές κοπέλες όπως η Canan και η Zehra θυσιάστηκαν ηρωικά στην απεργία πείνας μέχρι θανάτου για την απελευθέρωση των συγγενών τους.

Οι αγωνιστές και οι αγωνίστριες του TAYAD δεν αναλώθηκαν ποτέ σε θεωρητικές συζητήσεις, αλλά έδρασαν με βάση το δίκαιο του αγώνα, θυσιάζοντας τη ζωή τους. Με τη θυσία τους οι νεαρές κοπέλες και οι ηλικιωμένοι συγγενείς των κρατουμένων συγκλόνισαν όλους τους προοδευτικούς ανθρώπους και έγιναν πηγή δύναμης και αισιοδοξίας για όσους αγωνίζονται ενάντια στο κατεστημένο. Παρά το ότι πρόκειται για ανθρώπους αγράμματους ή χωρίς μεγάλη μόρφωση, η πολιτική ανάλυσή τους για τα λευκά κελιά ήταν σωστή. Δηλαδή, ότι αποτελούν ένα μέσο του ιμπεριαλισμού  για την εξόντωση των αγωνιστών.

Οι αγώνες του TAYAD δεν πρόκειται να σταματήσουν, όσο υπάρχουν βασανιστήρια σε μια χώρα όπου κυριαρχεί η αδικία. Όσο αυτά συμβαίνουν, ο TAYAD θα είναι εκεί, να δίνει τη μάχη. Ο TAYAD με την τιμημένη ιστορία του αποτελεί πλέον ένα από τα πιο σημαντικά δημοκρατικά μέτωπα του πολιτικού αγώνα στην Τουρκία. Όπως στις πιο σκληρές και δύσκολες στιγμές της χώρας, όπως στα χρόνια της χούντας και της δικτατορίας, όσο θα υπάρχουν  βασανιστήρια και φυλακές -και θα υπάρχουν βέβαια μέχρι την επανάσταση - ο TAYAD θα συνεχίσει τους αγώνες του ανυποχώρητα μέχρι την τελική νίκη.

Σε αυτόν τον αγώνα οι φυλακές, τα βασανιστήρια, οι στερήσεις τραυματίζουν βαριά την υγεία εκατοντάδων αγωνιστών μέσα κι έξω από τις φυλακές. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η συντρόφισσα ΓΚΙΟΥΛΕΡ ΖΕΡΕ που πρόσφατα, μετά από μαζικό αγώνα πετύχαμε την απελευθέρωση της. Μετά από 14 χρόνια φυλάκισης η Γκιουλέρ προσβλήθηκε από καρκίνο μέσα στη φυλακή. Στα πρόθυρα του θανάτου της το καθεστώς την άφησε ελεύθερη. Η μέριμνα για την υγεία της είναι υπόθεση όλων μας. Η αποκατάσταση της υγείας όλων των αγωνιστών είναι υπόθεση όλων μας.

Η Επιτροπή Αλληλεγγύης αναγνωρίζοντας  την ηθική και υλική συμπαράσταση που μας προσφέρατε τα τελευταία χρόνια, σας ζητάει την οικονομική ενίσχυση για να συνεχίσουμε το δύσκολο έργο μας.

ΠΑΠΛΩΜΑΤΑΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ

ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ Δ.Σ. ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΚΗΣ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑΣ ΕΛΛΑΔΑΣ