Για τους εσωτερικούς κανονισμούς στα σχολεία.

 

 

www.edupame.gr

 

Αποφασίζομεν και διατάσσομεν:

«Δεν επιτρέπεται η χρήση και διακίνηση εντύπων πάσης φύσεως στο σχολείο πλην των σχολικών και των εγκεκριμένων από το ΥΠΕΠΘ. Τα μέτρα θα είναι αυστηρότατα και θα περιλαμβάνουν αν κριθεί αναγκαίο κλήση της αστυνομίας και αλλαγή σχολικού περιβάλλοντος για το μαθητή του σχολείου που θα εμπλακεί σε τέτοιου είδους περιστατικά «Η εξωτερική εμφάνιση μαθητών και μαθητριών οφείλει να είναι κόσμια, όπως αρμόζει σε ανθρώπους ισορροπημένους, με προσωπικότητα, που μορφώνονται και δεν έχουν ανάγκη την κακογουστιά, την υπερβολή και την πρόκληση για να προβληθούν» (Εισήγηση του Συνήγορου του Παιδιού- Εσωτερικός Κανονισμός 4ου Γυμνασίου Νέου Ηρακλείου). Τέτοιου είδους κανονισμούς λειτουργίας των σχολείων θέλουν να επιβάλλουν κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ και διάφορα εργαλεία που είναι στη δούλευσή της σαν αυτά του Συνήγορου του Πολίτη και του Παιδιού. Η εφαρμογή αυτών των μέτρων, πριν τη γενίκευσή τους, καταρχήν θα είναι πιλοτική.

Η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ εντείνει την προσπάθεια πειθάρχησης, καταναγκασμού και τρομοκράτησης του μαθητικού κινήματος. Οι κανονισμοί αυτοί που στο περιεχόμενό τους είναι αντιδραστικοί, αντιδημοκρατικοί και αντιπαιδαγωγικοί, σύμφωνα και με τις δηλώσεις της υπουργού Παιδείας συνδέονται με τη γενικότερη κατεύθυνση για την αυτόνομη λειτουργία των σχολείων, δηλαδή με το βάθεμα δηλαδή των καπιταλιστικών αναδιαρθρώσεων.

Βλέπουμε λοιπόν τους περίφημους «εσωτερικούς κανονισμούς σχολείων» να ξεπηδούν σε διάφορα σχολεία και να επιβάλλουν όρους που φτάνουν απ’ το πώς θα ντύνονται οι μαθητές, μέχρι και το ότι απαγορεύεται το διάβασμα μέσα στο σχολείο και ο δανεισμός σε ένα συμμαθητή του, ακόμα κι ενός λογοτεχνικού βιβλίου. Οι κανονισμοί αυτοί θέλουν να βάλουν σε γύψο τη μαθητική αγωνιστικότητα.

Σαν να μην έφταναν αυτά, ανασύρεται η πράξη νομοθετικού περιεχομένου που είχε ψηφίσει το ΠΑΣΟΚ και με βάση την οποία έστειλαν στον εισαγγελέα 16χρονα παιδιά σε πολλές περιπτώσεις σχολείων και πόλεων. Βλέπουμε σε κάποια σχολεία να ανατίθεται ρόλος «αστυνόμου» σε μαθητές, κυρίως εκλεγμένους στα δεκαπενταμελή.

 

Οι εξελίξεις αυτές είναι εχθρικές για τη νεολαία γιατί στόχος τους είναι:

P      Να μάθει ο μαθητής να υποκύπτει. Να ζει και να δουλεύει υπάκουος, πειθαρχικός κι υπομονετικός απέναντι σε κάθε εξουσία.

P      Να συνηθίζει από τώρα στους εξοντωτικούς ρυθμούς και κανόνες της «αγοράς εργασίας» που σχεδιάζουν τα μονοπώλια για λογαριασμό τους.

P      Να μάθουν το αποδεκτό κόλπο της ασυνείδητης πειθαρχίας σε κάθε εξουσιαστή, που εκτονώνεται στα γήπεδα και στις αυθόρμητες «εξεγέρσεις». 

P      Να μάθουν να φοβούνται και να γίνονται σκληροί απέναντι στους άλλους. Κι αντιμετωπίζουν τους μαθητές σαν… «πεζοναύτες» αυτοί που δεν έχουν «παιδαγωγική επάρκεια» για να συνεννοηθούν με τα παιδιά ισότιμα. Αυτοί που υπηρετούν όσους σκάβουν το λάκκο των μαθητών τους.

P      Το σχολείο να συνεχίσει να αφήνει απ΄ έξω την όποια διαφορετική κι επιστημονική φωνή μπορεί να ακουστεί μέσα, αφού το σύστημα έχει αποφασίσει να εξορίσει απ’ το Ελληνικό Δημόσιο σχολείο το Δαρβίνο, την αστρονομία, την πραγματική ιστορία.  Στο σχολείο πρέπει να διαφεντεύει  η «η κοινή γνώμη», ο σχετικισμός, η μοιρολατρία, η παραχάραξη της ιστορίας κι ο αντικομουνισμός.

P      Απαγορεύεται λένε η διακίνηση εντύπων «μη εγκεκριμένων», με ποινή μέχρι και πρόσκληση της αστυνομίας, την ώρα που αλωνίζουν τα σχολεία  οι ιδιωτικές εταιρείες που διαχειρίζονται διάφορα προγράμματα «εγκεκριμένα» κι οι Μη Κυβερνητικές (πάντα όμως κερδοσκοπικές ) Οργανώσεις που καλούν σ’ έναν «εθελοντισμό» ενσωμάτωσης. 

 

Έ

να σύνθημα των Συντονιστικών Αγώνα Σχολείων έλεγε: «αυτοί που μας παίρνουν απ΄ τα χέρια το βιβλίο, μας κατηγορούν ότι δε διαβάζουμε». Μάλλον πρέπει να συμπληρωθεί πια και  με το «σύνθημα»: «Αυτοί που μας έχουν κάνει τη ζωή μαύρη με τους ταξικούς φραγμούς, την ανεργία, την ανασφάλεια, τα ναρκωτικά,  την κατάρτιση αντί για μόρφωση, την πληροφορία αντί της γνώσης, την «πίστα» αντί του πολιτισμού, την «κερκίδα» αντί του αθλητισμού, μας εγκαλούν γιατί δε μπορούμε να αντέξουμε το μαύρο μέλλον που φτιάχνουν για λογαριασμό μας».

Και ο ρόλος του «εγκαλούντα» ανατίθεται σε πολλές περιπτώσεις σε εκπαιδευτικούς και ιδιαίτερα σε κάποιους διευθυντές σχολείων. Μέχρι τώρα είδαμε κάποιους διευθυντές να καλούν τον εισαγγελέα για τις καταλήψεις. Είδαμε διευθυντές να καλούν τους γονείς να βάλουν φρένο στον δίκαιο αγώνα των παιδιών τους. Ακόμα και να καλούν τους γονείς να καρφώσουν τα παιδιά τους (Ζάκυνθο) ή να καλούν τα ίδια τα παιδιά να καρφώνουν τους συμμαθητές τους.  Ή ακόμα και να βάζουν μάθημα την ώρα που γιορτάζεται το Πολυτεχνείο (Λάρισα). 

 

Η επιχείρηση ενσωμάτωσης και τρομοκράτησης του μαθητικού κινήματος δεν θα περάσει!

 

Κατακόρυφος πάπυρος: ΠΩΣ ΜΑΣ ΘΕΛΕΙ Η «ΑΛΗΘΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» 
Να μην ακούω και να μη βλέπω να πατώ 
Να μη νογάω και να ‘χω το στόμα βουλωτό. 
Να μη με φαρμακών’ η μπόχα του καιρού μου. 
Χωρίς αυτιά και μάτια, μύτη και μυαλό
Κώστας Βάρναλης

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών καλεί τους εκπαιδευτικούς να αντισταθούν και να μην υποκύψουν σε τέτοιου είδους μεθοδεύσεις.

 

·        Το μαθητικό κίνημα έχει την δική του ιστορία «απειθαρχίας». Απ’ τα χρόνια που είχαν συμμετοχή στην Εθνική Αντίσταση και την ΕΠΟΝ κι είχαν και συμμαθητές τους ανάμεσα στους εκτελεσμένους της Καισαριανής (Ηρώ Κωνσταντοπούλου,κ.α). Μέχρι τις αποχές που γέμισαν τις αυλές του Πολυτεχνείου με μαθητές το Νοέμβρη του 1973, αλλά και μέχρι σήμερα που δε χάνουν ευκαιρία να απαντούν «να ψάξετε αλλού για ρουφιάνους».

·        Οι νέοι δεν πρόκειται ποτέ να δεχτούν «να μπουν στον τάφο» που τους ετοιμάζει το σύστημα της εκμετάλλευσης και της αδικίας. Θα αγωνίζονται πάντα για ένα καλύτερο αύριο. Για το μέλλον του κόσμου που είναι ο δικός τους κόσμος.

Κι οι οργανωμένοι φορείς του κινήματος, τα σωματεία, οι σύλλογοι κι οι ενώσεις γονέων, το ΠΑΜΕ, είναι δίπλα στα παιδιά που «δε βολεύονται με λιγότερο ουρανό». Αυτά τα παιδιά που δεν είναι «ορφανά» όταν αγωνίζονται, αφού έχουν δίπλα τους αγωνιστές καθηγητές τους, τους  αγωνιστές γονείς τους, τους αγωνιστές  που σε κάθε δύσκολο βήμα τους κερδίζουν μιαν οργιά ουρανό για να τον δώσουν σ΄ αυτά τα παιδιά. Τα παιδιά που πρέπει να μη μάθουν να συμβιβάζονται, να υποκύπτουν, να προσκυνούν.

Το ΠΑΜΕ Εκπαιδευτικών είναι πάντα δίπλα τους. Στο σχολείο, στη διδασκαλία της αλήθειας και της επιστήμης, στη διαπαιδαγώγηση στα ιδανικά του αγώνα για ένα καλύτερο μέλλον, στο πεζοδρόμιο της διαδήλωσης. Μαζί τους.

 

Νοέμβρης 2009