ΑΝΩΤΑΤΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΓΟΝΕΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ ΕΛΛΑΔΑΣ (Α.Σ.Γ.Μ.Ε.
Βερανζέρου 22, 6ος όροφος, 104 32, ΤΗΛ – ΦΑΞ : 210 3835093, 210 3845434,

goneis@mail.gr, www.asgme.gr  

Αθήνα 12-12-09  

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ 

«Αυτοί που αρπάζουνε το φαί απ το τραπέζι

κηρύσσουν τη λιτότητα

…………

Οι  χορτάτοι μιλάν στους  πεινασμένους

για τις μεγάλες εποχές που θα ρθουν

 

ΟΛΟΙ  ΣΤΗΝ ΑΠΕΡΓΙΑ ΣΤΙΣ 17 ΔΕΚΕΜΒΡΗ

ΣΤΗΝ ΕΠΙΘΕΣΗ ΠΟΥ ΔΕΧΕΤΑΙ Η ΛΑΙΚΗ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ ΚΑΙ Η ΝΕΑ ΓΕΝΙΑ ΑΠΑΝΤΑΜΕ ΜΕ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΕΝΟ ΚΑΙ ΟΡΓΑΝΩΜΕΝΟ ΑΓΩΝΑ 

      Καλούμε τους εργαζόμενους γονείς , τους ανέργους ,τους εργαζόμενους με ελαστικές σχέσεις εργασίας, τους μικρούς επαγγελματίες και βιοτέχνες, τους μικρομεσαίους αγρότες, τους εκπαιδευτικούς, την νέα γενιά, με την μαζική τους συμμετοχή στην απεργία της 17 Δεκέμβρη να δώσουν μια πρώτη απάντηση στην κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, στον ΣΕΒ, στην Ε.Ε., στις συνδικαλιστικές ηγεσίες ΓΣΕΕ και ΑΔΕΔΥ.

      Να  δώσουν μια απάντηση σε όλους αυτούς, που στο όνομα της καπιταλιστικής κρίσης, των δημοσιονομικών ελλειμμάτων, έχουν βαλθεί να μας πείσουν  να αποδεχθούμε την καταστρατήγηση των εργασιακών, κοινωνικών, ασφαλιστικών, μορφωτικών και δημοκρατικών δικαιωμάτων, μέσα από την διαδικασία του κοινωνικού «διαλόγου», της κοινωνικής «συναίνεσης», της εργασιακής και κοινωνικής «ειρήνης» για το καλό «όλων».

Με πρόσχημα την «διαφθορά» και την οικονομική κρίση, χέρι-χέρι, κυβέρνηση, Ν.Δ., βιομήχανοι, Ε.Ε. στοχεύουν:

ΦΤΑΝΕΙ  ΠΙΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΑΛΛΑ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ! 

     Σε  μια περίοδο, που καταργούνται εργασιακά  δικαιώματα, η ανεργία, η φτώχεια  και τα αδιέξοδα απελπίζουν τις οικογένειες και κυρίως τους νέους, που η οικονομική κρίση έχει γονατίσει τη λαϊκή οικογένεια, ενώ οι υπεύθυνοι για την κρίση θησαυρίζουν και επιχορηγούνται με δισεκατομμύρια, κανείς μας δεν δικαιούται να σιωπά.

     Γνωρίζουμε  πολύ καλά πως :

 Την ίδια στιγμή που χαρίζονται δις ευρώ στους τραπεζίτες , που τα κέρδη των μεγάλων επιχειρήσεων ολοένα και αυξάνονται, την ίδια στιγμή που ο κρατικός προϋπολογισμός επιβαρύνεται με δις ευρώ για τις ΝΑΤΟικές  δαπάνες και την αποστολή ελληνικών στρατευμάτων από το Αφγανιστάν ως τη Σομαλία και τη Βοσνία, μας καλούν να σφίξουμε κι άλλο το ζωνάρι. 
 
         ΔΕΝ ΠΑΕΙ ΑΛΛΟ! 

      Οι εργαζόμενοι γονείς συμβάλλουμε κάθε χρόνο στα έσοδα του κράτους καταθέτοντας περίπου το 65% της «πίτας» των άμεσων φόρων, πέρα από την έμμεση φορολογία του κράτους και την άμεση φορολογία των Δήμων.

    Το 1/3 των εργαζομένων δουλεύει πάνω από 48 ώρες την εβδομάδα. Το 20% δουλεύει 7 μέρες την εβδομάδα. Το 30% των εργαζομένων της χώρας είναι μερικά απασχολούμενοι. Όλο και περισσότεροι αναγκάζονται να κάνουν δεύτερες και τρίτες δουλειές, όχι για να πλουτίσουν, αλλά για να ανταπεξέλθουν στις αυξανόμενες οικονομικές απαιτήσεις της «δωρεάν» εκπαίδευσης (που τα ελλείμματα της χρυσοπληρώνουμε με πάνω από 4,5 δις ευρω το χρόνο ), αλλά και της υγείας, της πρόνοιας, της ακρίβειας που καλπάζει, πάντα κάτω από τον φόβο της απόλυσης και της ανεργίας.

      Τα  προβλήματα της φτώχειας, της ανεργίας, της παιδείας, της υγείας, του  περιβάλλοντος, του ελεύθερου χρόνου, δεν είναι εθνικά προβλήματα  είναι ταξικά.

      Δεν θα διορθωθούν με καλές προθέσεις  και διαλόγους σε προαποφασισμένα ζητήματα.

      Σήμερα, περισσότερο από  ποτέ,  χρειάζεται η εργατική τάξη της  χώρας μας να καταλάβει  πως αυτή η πολιτική σημαδεύει κύρια  τη ζωή και το μέλλον των παιδιών της.

      Κανείς  μας δεν δικαιούται να εθελοτυφλεί.

Οι αυξανόμενες λαϊκές ανάγκες δεν απαντιούνται με τις «κοσμογονίες τους»!

      Γι’ αυτό είναι ανάγκη να αγωνιστούμε  για ριζικές αλλαγές όχι μόνο εκπαιδευτικές, παιδαγωγικές, αλλά και κοινωνικές για ένα άλλο δρόμο ανάπτυξης που θα έχει στο κέντρο τον άνθρωπο και τις ανάγκες του και όχι το κεφάλαιο και την αύξηση της κερδοφορίας του. 

 

ΑΓΩΝΙΖΟΜΑΣΤΕ-ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ-ΠΑΛΕΥΟΥΜΕ  ΓΙΑ : 

       Οφείλουμε να αγωνιστούμε. Όχι μόνο για τα μορφωτικά δικαιώματα αλλά και για ριζικές ανατροπές στην οικονομία και στην κοινωνία, γιατί όσο μέτρο προόδου της κοινωνίας είναι το κέρδος, ούτε η παιδεία, ούτε η επιστήμη, ούτε ο άνθρωπος θα μπορούν να μπουν πάνω από αυτό. 

      Για να προετοιμάσουμε μαζί τους νέους αγώνες, που θα απαντήσουν στις αγωνίες της νέας γενιάς κι όχι στα συμφέροντα των πολυεθνικών.   

Καμιά συνενοχή στα αντιδραστικά τους σχέδια!