ΟΙ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΕΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΑΡΙΟΤΗΤΑ
ΤΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ
ΑΓΩΝΙΟΥΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΡΓΑΣΙΑ ΤΟΥΣ


Στη συνέντευξη τύπου του Συλλόγου Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης "ΕΛΛΗ ΑΛΕΞΙΟΥ" παρευρέθηκαν επτά εργαζόμενες με σύμβαση στην καθαριότητα των σχολείων Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης στο Περιστέρι, εκπροσωπώντας τις συνολικά 43 εργαζόμενες και εξέφρασαν την αγωνία τους για τη διασφάλιση της εργασίας τους κατά τη νέα σχολική χρονιά.

Ο κ. Κώστας Παπλωματάς τοποθετήθηκε αναφέροντας τη σπουδαιότητα της υγιεινής και καθαριότητας στα σχολεία και την αναγκαιότητα στήριξης του αγώνα των εργαζομένων στην καθαριότητα, που χρόνια τώρα εργάζονται με συμβάσεις, και παρουσίασε τις θέσεις του συλλόγου που είναι η μονιμοποίηση όλων των συμβασιούχων καθαριστριών, η μόνιμη και σταθερή εργασία για όλους.

"Ο αριθμός των απασχολούμενων στην καθαριότητα των σχολείων με σύμβαση έργου είναι μεγάλος και σύμφωνα με τις τελευταίες εξελίξεις (μη ανανέωση συμβάσεων) τα προβλήματα που θα προκύψουν με την έναρξη της νέας σχολικής χρονιάς θα είναι τεράστια.

Το Δ.Σ. του Συλλόγου έγκαιρα έχει δημοσιοποιήσει τις θέσεις του σχετικά με το θέμα αυτό και απαιτεί από τους αρμόδιους άμεση και συγκεκριμένη λύση.

Δηλώνουμε ότι δε θα ανεχτούμε καμία λογική και κανένα σχεδιασμό, που υποβαθμίζει την υγιεινή στα σχολεία και διαμορφώνει προϋποθέσεις ανάπτυξης ιδιωτικής πρωτοβουλίας στον τομέα αυτό" τόνισε.

Η κ. Ασημίνα Κουρμπέτη, εκπροσωπώντας τις εργαζόμενες αναφέρθηκε στην αγωνία των εργαζομένων με σύμβαση έργου στην καθαριότητα των σχολείων, οι οποίες δεν γνωρίζουν αν θα επαναπροσληφθούν κατά τη νέα σχολική χρονιά και τόνισε:

"Ευχαριστούμε τo Σύλλογο Εκπαιδευτικών για τη σημερινή πρόσκληση και για τη συμπαράστασή τους.

Όσον αφορά την πρωτοβάθμια εκπαίδευση (δημοτικά - νηπιαγωγεία) στο δήμο Περιστερίου, απασχολούμαστε 43 καθαρίστριες με σύμβαση μίσθωσης έργου. Ένας από τους όρους που θέτει η συγκεκριμένη σύμβαση είναι ο καθαρισμός του σχολείου μετά τη λήξη της σχολικής εργασίας. Αυτό τί σημαίνει πρακτικά: από τις 8 το πρωί που αρχίζει το μάθημα σε ένα δημοτικό σχολείο έως τις 4:15 που τελειώνει το ολοήμερο, επί 8 ώρες, μαθητές και εκπαιδευτικό προσωπικό ζουν μέσα στο σκουπίδι. Πηγαίνουν σε πολυχρησιμοποιημένες και ήδη λερωμένες τουαλέτες. Είναι εκτεθειμένοι στο αίμα των χτυπημένων παιδιών, στον έμετο των άρρωστων παιδιών. Επίσης, φαγητά χύνονται στην αίθουσα ολοήμερου, νερά λιμνάζουν σε σκάλες και διαδρόμους. Αντιλαμβάνεστε πόσο υγειονομικά απαράδεκτες είναι οι συνθήκες που επικρατούν σε ένα τόσο ευαίσθητο χώρο. Προκαλεί αίσθηση η εγκληματική αδιαφορία των υπευθύνων. Με αίσθημα ευθύνης και σε πνεύμα συνεργασίας με τους Διευθυντές των σχολείων, ξεκινάμε τον καθαρισμό των κτιρίων όσο το δυνατόν νωρίτερα, χωρίς καμία επιβράβευση.

Σαν εργαζόμενοι αντιμετωπίζουμε τα ακόλουθα προβλήματα:

πληρωνόμαστε μόνο για τον καθαρισμό των αιθουσών διδασκαλίας και όχι για τα γραφεία δασκάλων, τουαλέτες, αποθήκες, αυλές, σκάλες, διαδρόμους και υπόγεια.

καθώς δεν υπάρχει καθηκοντολόγιο, καθαρίζουμε πέραν των υποχρεώσεων μας: μοκέτες, κουρτίνες, τοίχους, μετακινούμε βαρέα αντικείμενα, μπάζα κ.λ.π.

μένουμε απλήρωτοι επί μήνες.

δεν μας επιτρέπεται να αρρωστήσουμε ούτε μία μέρα.

δεν μας δίδεται επίδομα ανεργίας για Ιούλιο - Αύγουστο που μένουμε άνεργοι με τη δικαιολογία ότι δεν έχουμε απόλυση αλλά λήξη σύμβασης.

Χριστούγεννα και Πάσχα αντί για επίδομα παίρνουμε όσα ελεήσουν οι μαθητές για εμάς.

αποκλειστήκαμε από τα βαρέα και ανθυγιεινά ένσημα

μας επέβαλλαν να πληρώνουμε κρατήσεις υπέρ Μετοχικού Ταμείου ενώ είμαστε ασφαλισμένοι στο ΙΚΑ άρα μη ανταποδοτικού χαρακτήρα!

όσες θέσεις μένουν κενές από τη συνταξιοδότηση μονίμων καθαριστριών, καταργούνται, έτσι ώστε να μην μας δίνουν τη δυνατότητα να τις καλύψουμε.

στις 30 Ιουνίου λήγουν οι συμβάσεις μας. Ενώ κάθε Σεπτέμβριο (και επί σειρά πολλών ετών) γινόταν ανανέωση, απειλούμαστε να βρεθούμε χωρίς δουλειά. Κυκλοφορούν διάφορα σενάρια: οι θέσεις μας να καλυφθούν από ιδιωτικά συνεργεία, ΑΣΕΠ κ.α. Όλα μας τοποθετούν στο κισσέ του ΟΑΕΔ. Να σημειωθεί ότι 1 στις 2 από εμάς έχουμε άνεργο σύζυγο. Σύμφωνα με έρευνα μας, στις 40 ερωτηθέντες, οι 24 έχουμε ανήλικα τέκνα και η 1 στις 3 άνεργα τέκνα. 2 συναδέλφισσες έχουν σύζυγο με αναπηρία ενώ άλλες 3 συντηρούν μονογονεικές οικογένειες.

Θέλουμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε για να μην καταλήξουμε στα συσσίτια του δήμου. Προτείνουμε στους εκπροσώπους της Πολιτείας αντί της χειραψίας και αδιάφορης προσπέρασης, να μας τείνουν χέρι βοηθείας και να σταθούν δίπλα μας, στο ύψος τους".

Καταλήγοντας ζήτησαν τη στήριξη της διοίκησης του Δήμου και του Δημοτικού Συμβουλίου.