Επιστροφή στην αρχική σελίδα

 

 

Ικαριακά και Φουρνιώτικα Νέα

 

Ηλεκτρονική περιοδική έκδοση αναπτυξιακού χαρακτήρα της Επαρχίας Ικαρίας

 

εκδότης: Ηλίας Γιαννίρης

 

Ας σκεφτόμαστε περισσότερο, και ας γινόμαστε περισσότερο συνεργατικοί

 

Τεύχος 38    Φλεβάρης2014-Φλεβάρης 2015  σε PDF

 

αναρτήθηκε 10-3-2015

 

 

 Προηγούμενα τεύχη  σε word σε PDF

 

 

 

Περιεχόμενα

 

Σημείωμα της σύνταξης

 

Επίκαιρα θέματα:

 

Τι θα πρέπει να κάνει η νέα κυβέρνηση για το περιβάλλον και την βιώσιμη ευημερία, του Ηλία Γιαννίρη

Για το πετρογέφυρο της Πλάκας που κατέρρευσε: Το τέλος ενός «ανεπιθύμητου» μνημείου, του Γιάννη Παπαδημητρίου

Για τα χημικά πολέμου της Συρίας που θέλουν να καταστρέψουν νότια της Κρήτης: ΤΟ «ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ» ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

Για τα voucher: ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΦΥΡΟ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ

 

Αφιέρωμα 1:

Βουλευτικές εκλογές 25-1-2015

Ευρωεκλογές και Αυτοδιοικητικές εκλογές 2014 (ΙΙ)

 

Μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 πρέπει να επικρατήσουν οι ευρωπαϊκές φωνές της λογικής- Προτάσεις των Ευρωπαίων Πράσινων για την Ελλάδα

Βουλευτικές Εκλογές Γενάρη 2015: Η ώρα της ευθύνης για την Πολιτική Οικολογία - Αιτήματα δεκαετιών να γίνουν πράξη μέσω κυβερνητικών πολιτικών

Ελπίδα ή φόβος;- Ένα σημείωμα για τις επερχόμενες εκλογές της 25-1-2015, των Ηλία Γιαννίρη και Μιχάλη Μπάκα

Περιφερειακές εκλογές 2014: Πανελλαδικά πρώτη σε αποχή η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου - Νησιωτικότητα και ακρίβεια πλήττουν τη δημοκρατία.  Διακριτή πολιτική δύναμη ο Οικολογικός Άνεμος στο Βόρειο Αιγαίο

Ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη 2014: Ο εκλογικός απολογισμός και η προοπτική. Απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων


 

 

Αφιέρωμα 2: Ανάπτυξη, Αποανάπτυξη ή Βιώσιμη Ευημερία;

 

Α. Ανάπτυξη

Η πιο επικίνδυνη χρεοκοπία όλων - Οι πόροι του πλανήτη εξαντλήθηκαν χτες

Έχουμε ξεπεράσει ήδη 4 από τα 9 όρια του πλανήτη

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα σοκ για τους λαούς (στα αγγλικά), της Ναόμι Κλάιν

Η μελέτη «Τα όρια της ανάπτυξης (growth)» είχε δίκιο. Νεότερη έρευνα δείχνει ότι πλησιάζουμε την κατάρρευση (στα αγγλικά)

Επιστολή WWF προς Τρόικα: το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής φέρνει βαθύτερη κρίση!

Καταπέλτης το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μνημονιακή Ελλάδα

Η ανισότητα βλάπτει σοβαρά την ανάπτυξη, του Martin Wolf

Πακέτο Γιούνκερ: Σε λάθος κατεύθυνση κινούνται οι χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε.-  Επενδύσεις που θίγουν τα θεμέλια της ζωής μας, του Ηλία Γιαννίρη

Το σκάνδαλο των τραπεζών με απλά λόγια, Του Κώστα Βαξεβάνη

30 λόγοι για τους οποίους οι The Greens/EFA αντιτίθενται στην ΤΤΙΡ

10 λόγοι γιατί η TTIP είναι αρνητική για σωστή γεωργία και τρόφιμα (στα αγγλικά), του Shefali Sharma

Προτεινόμενο ντοκιμαντέρ: ΠΕΤΑΜΕΝΟ ΦΑΓΗΤΟ- Μια άλλη διάσταση της βιομηχανικής γεωργίας - μεταποίησης - πώλησης τροφίμων

Δεν είναι πια καθαρές οι ελληνικές θάλασσες;

Σκληρή απάντηση από τον Πρ. Παυλόπουλο στον Σόιμπλε για το κατοχικό δάνειο

Για το Ελληνικό Χρέος, Του Ερίκ Τουσαίν

 

Β. Αποανάπτυξη ή Βιώσιμη Ευημερία

Ευημερία χωρίς ανάπτυξη. 10 νέες πολιτικές για τη νέα Αριστερά, Γιώργος Καλλής, Πάνος Πετρίδης και η συλλογικότητα Research & Degrowth της Βαρκελώνης

Πολιτικό Εργαστήρι: Ευημερία χωρίς ανάπτυξη: προτάσεις για έναν άλλο κόσμο από κοινού (20-22/2/2015)

Πράσινη μεγέθυνση σε αντίθεση με την απομεγέθυνση: Πέρα από μια στείρα αντιπαράθεση (στα αγγλικά), Του Damien Demailly

Ένας άλλος κόσμος είναι υπαρκτός- Λίστα κοινωνικών αντιστάσεων

Η ευημερία πέρα από τη ρύθμιση του χρέους,  της Ζωής Βροντίση

Βιώσιμη ευημερία με νέες θέσεις εργασίας, του Κοσμά Κέφαλου

Εισηγητικά κείμενα της συνδιάσκεψης ΘΕΣΜΟΙ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

ΝΕΕΣ ΔΥΝΑΤΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΥΣ ΜΕ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ- (Αναπτυξιακής και Κοινωνικής Πολιτικής), του Βασίλη Τακτικού

Η οικονομία της συνεργασίας, του Νίκου Γιαννή

Ο ρόλος της κοινωνικής οικονομίας ΚΑΙ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑΣ ΣΤΙΣ ΧΩΡΕΣ ΤΗΣ ΝΟΤΙΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ, του Σύρου Κοσκοβόλη

Διαβάζοντας το εγχειρίδιο «Θεσμοί και εφαρμογές της Κοινωνικής Οικονομίας» Του Καραζούπη Χρήστου

Επτά παραδείγματα εφαρμογών της κοινωνικής αλληλέγγυας οικονομίας στην προστασία περιβάλλοντος

Η σημαντικότερη ίσως έκδοση στο χώρο της ριζοσπαστικής οικολογικής σκέψης, είναι το βιβλίο Αποανάπτυξη – το λεξιλόγιο μιας νέας εποχής

ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗΡΙΑ  ΠΟΛΙΤΩΝ

Κοινωνική Οικονομία ή απλά  «διαβούλευση»; του Δημήτρη Μιχαηλίδη

Είναι πια ώρα για ΑΜΕΣΕΣ νομοθετικές αλλαγές για κανονική φορολόγηση της Εκκλησίας

Όλοι σχεδόν οι ευρωπαίοι πολίτες λένε ότι θεωρούν σημαντική την προστασία του περιβάλλοντος


Αφιέρωμα 3: Τα σκουπίδια μας είναι … προϊόντα που παράγουμε καθημερινά! ΙΙ

 

Σκουπίδια Ελλάδα/Ευρώπη: 82 / 34% θάψιμο, 16 / 27% ανακύκλωση, 2 / 15% κομποστοποίηση

Ενημέρωση των δημοτών από το Δήμο Ικαρίας για την ανακύκλωση

Συνοπτικός οδηγός για την εκπόνηση τοπικών σχεδίων διαχείρισης αποβλήτων των δήμων της Αττικής, της ΠΡΩΣΥΝΑΤ

Πολύ ακριβά θα πληρώσει η Ελλάδα τις χωματερές

Πλήρεις πληροφορίες για την ανακύκλωση- Ο Συμπαραστάτης Σάμου απαντά στους Ενεργούς Πολίτες Σάμου (https://samos.wordpress.com/)

Δήμος Μυκόνου και ΜοίκοΝΟΣ μαζί στην ανακύκλωση

Αυτό ανακυκλώνεται ή... όχι;

Πάρκα κομποστοποίησης: Περιγραφή, προϋποθέσεις, εξοπλισμός, του Γιώργου Καρίμαλη

Ζούμε την Ανθρωπόκαινο γεωλογική περίοδο – Καλύψαμε τη Γη με πλαστικό

Θυμάσαι εκείνη την πλαστική σακούλα που δε μάζεψες από την παραλία; -Νεκρό Δελφίνι από Κατάποση Πλαστικού στο Αιγαίο

 

Αφιέρωμα 4: Επιπτώσεις από τις ανεμογεννήτριες

 

«Πράσινη ανάπτυξη» όπου φυσάει ο άνεμος

Με λεφτά του ελληνικού λαού ιδιωτικές επενδύσεις αιολικής ενέργειας- 15,5 εκατομμύρια για μία θέση εργασίας!

Πυρκαγιά από Ανεμογεννήτρια στη Χίο

Αιολικά εγκλήματα κατά της ελληνικής φύσης καταγγέλλει η Κομισιόν

ΚΡΗΤΗ: ΕΓΚΡΙΣΗ ΥΒΡΙΔΙΚΟΥ-ΤΕΡΑΤΟΣ: Η συνταγή της καταστροφής, του ξεπουλήματος, της κερδοσκοπίας και της κοροϊδίας συνεχίζεται

Επιτρέπονται δρόμοι-γίγαντες πλάτους 10 μέτρων στα βουνά και σε προστατευόμενες περιοχές  - Καταγγελία-αίτηση για ανάκληση εγκυκλίου

Η ακαταλληλότητα των μικρών νησιών για την εγκατάσταση Αιολικών Πάρκων

Απορρίφθηκε από το Δήμο Άνδρου σχέδιο της Περιφέρειας για... 580 ανεμογεννήτριες (!) στην Άνδρο

Χίος-Λέσβος-Λήμνος: Μη ρεαλιστική η επιδίωξη της Iberdrola-Ρόκας- Να δοθεί τέλος σε μια χωρίς νόημα διαδικασία αδειοδότησης, «Πολίτες και Ανεμογεννήτριες»

Ενέργεια: Υπογράφονται συμβάσεις για τη διασύνδεση των Κυκλάδων

Πόσο επηρρεάζουν τα αιολικά πάρκα τις τιμές του real estate; , Του Ηλία Γιαννίρη

Υπεράκτια αιολικά: σπάει το φράγμα του ενός συνδεδεμένου Γιγαβάτ η Γερμανία

Ποσά-κοροϊδία επιστρέφονται σε οικιακούς καταναλωτές για τις ανεμογεννήτριες που έχουν πάνω από τα κεφάλια τους

 

Αφιέρωμα 5: Εξόρυξη και λατομεία (αδρανών και πέτρας- μαρμάρου)

 

Για την εξόρυξη στο Βόρειο Αιγαίο, Του Ηλία Γιαννίρη

Παράνομη λατομική δραστηριότητα στο νησί της Λέσβου, λατομικές ζώνες στα νησιά του Β. Αιγαίου 27/06/2011

Παράνομη λατομική δραστηριότητα στα νησιά του Βορείου Αιγαίου – θεσμοθέτηση λατομικών ζωνών 20/09/2011

Πρόταση στο Δημοτικό Συμβούλιο στις 15/4/2014 για τη ρύθμιση της εξόρυξης στην Ικαρία από τον Ηλία Γιαννίρη

Οικολογικός Άνεμος- Λατομεία: Μετεκλογικά οι υπεύθυνοι σφυρίζουν αδιάφορα

Στο Περιφερειακό Συμβούλιο να εξεταστεί το ζήτημα του ορισμού λατομικών περιοχών στα νησιά μας

Για τα λατομεία: Πολιτική για τις εκλογές κατά την προεκλογική περίοδο ή πολιτική για τους πολίτες όλο τον χρόνο; Του Ηλία Γιαννίρη

Μαστιχοχώρια Χίου: «Να επανεξεταστεί η δημιουργία λατομείου»

 

Ενημερωτικά κείμενα - Χρήσιμες πληροφορίες

 

Οριστική νίκη των πολιτών στον πόλεμο κατά των πολυεθνικών για τον έλεγχο των σπόρων

ΕΣΠΑ: Πως μπορούν να χρηματοδοτηθούν οι δήμοι από τις Ολοκληρωμένες Χωρικές Επενδύσεις, του Ράλλη Γκέκα

Τι σημαίνει Ερημοποίηση; Maria José RoxoPedro Cortesão CasimiroTiago Miguel Sousa

Η Ελλάδα σε τροχά μεγάλης διείσδυσης Φωτοβολταϊκών

Net metering: Τα νέα μέτρα ενίσχυσης των φωτοβολταϊκών

Βραχυκυκλώνει την ενεργειακή αυτονομία το υπ. Περιβάλλοντος, του Φίλη Καϊταντζή

Οικιακά φωτοβολταϊκά: 7 “εξωτικά” χρηματοδοτικά εργαλεία

Οικονομία και στην εξοχή με ενεργειακή αυτονομία, του Μιχαήλ Νικ. Πέτσιου

Η κλιματική αλλαγή τροφοδοτεί δασικές διαταραχές, δείχνει μελέτη

Σημαντική νίκη: Η προηγούμενη κυβέρνηση απέσυρε το νομοσχέδιο που προωθούσε για τον αιγιαλό

Η προηγούμενη Βουλή ψήφισε δασοκτόνο νόμο

Με νόμο της προηγούμενης Κυβέρνησης ΝΔ-ΠΑΣΟΚ καταργείται το τεκμήριο του δημοσίου για τα δάση

17 νομπελίστες οικονομολόγοι κατακεραυνώνουν τη Μέρκελ!

Ο Πράσινος Μάρξ- The Green Marx (στα αγγλικά), της Anna van Dijk

Τα Πράσινα και Αριστερά κόμματα θα πρέπει να ξαναδιαβάσουν το Μάρξ (στα αγγλικά), της Erica Meijers

Πώς καταγγέλλουμε τη ρύπανση και τις παραβάσεις της περιβαλλοντικής νομοθεσίας;

Θαλάσσια ρύπανση: 93 περιστατικά μέσα στο 2010

2 χρήσιμες εκδόσεις: TTIP και «Ο νόμος του Σπόρου»- Κατεβάστε τις δωρεάν και ενημερωθείτε

Αποχαρακτηρισμός δασικών εκτάσεων με διαδικασίες-εξπρές

Ποιοι Έλληνες βουλευτές ψήφισαν υπέρ των μεταλλαγμένων στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο;

«Βαλκανική Ορθοδοξία»; Η σημασία του κολλυβαδικού κινήματος για τη διαμόρφωση συλλογικής ταυτότητας στη νοτιοανατολική Ευρώπη, του Ιωάννη Ζελεπού

O Καζαντζάκης τελικά δεν αφορίστηκε- Δεν υπέγραψε τότε ο Οικουμενικός Πατριάρχης

Βρέθηκαν γιγαντιαίοι Σκελετοί στην Ινδία !

 

Προτεινόμενα

 

Δυο τρόποι για να καλλιεργήσετε τα δικά σας μανιτάρια

·         1ος τρόπος: Οδηγίες καλλιέργειας πλευρώτους στο σπίτι με υπόστρωμα από καφέ

·         2ος τρόπος: Οδηγίες καλλιέργειας πλευρώτους στο σπίτι με υπόστρωμα από άχυρο

Το ντοκιματνέρ  οι "Σταγώνες" αναρτήθηκε ελεύθερα στο διαδίκτυο

Ενημερωτικό υλικό για τη βιολογική γεωργία

Η συνάντηση ΜΑΤΑΡΟΑ στην Ικαρία τώρα σε βιβλίο:  "Διάλογοι ενάντια στην Κρίση, για τα Κοινά"

Προτεινόμενο βιβλίο: Οικολογία και αριστερά

Προτεινόμενο βιβλίο: Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΚΡΗΤΙΚΟΥ ΤΟΠΙΟΥ

Προτεινόμενη λίστα 30 βιβλίων από τον Νίκο Δήμου

Προτεινόμενο ψήφισμα: Αλιευτικά πλοία- τέρατα – ΠΑΡΕ ΘΕΣΗ

Περιβαλλοντικές εξελίξεις σε όλο τον κόσμο- (εκθέσεις, ειδήσεις, καμπάνιες, καλά παραδείγματα κλπ)

Προτεινόμενη ηλεκτρονική βιβλιοθήκη: WWF

ΕΛΣΤΑΤ: Διαδραστικός χάρτης της Ελλάδας με βασικά χαρακτηριστικά μόνιμου πληθυσμού έως επίπεδο Δήμου

Οι σωλήνες νερού μπορούν να παράγουν …ηλεκτρισμό!

Βουλή: Πώς να βρίσκετε ερωτήσεις βουλευτών που έχουν κατατεθεί και απαντήσεις

Κατεβάστε 2.500 ταινίες και 100 ντοκιμαντέρ!

166 ντοκιμαντέρ που αξίζει να δείτε. Εδώ δωρεάν!

Κατεβάστε δωρεάν 15 βιβλία του Κορνήλιου Καστοριάδη

Παρατηρητήριο ΤΑΙΠΕΔ - Διαδραστικός χάρτης. Πολύ χρήσιμο εργαλείο από την Ορνιθολογική

ΤΕΧΝΙΚΕΣ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑΣ ΤΩΝ ΚΥΒΕΡΝΗΣΕΩΝ

 

Ειδήσεις από τη γειτονιά μας

 

Πληροφορίες για το Σχέδιο Διαχείρισης υδατικών πόρων του Υδατικού Διαμερίσματος Νήσων Αιγαίου

Σύσκεψη στην Περιφέρεια Αττικής για την Βιντζότρατα

Εκπρόσωποι Αλιέων από όλη την Ελλάδα και το Αρχιπέλαγος, στο Υπουργείο για τα Σοβαρά Προβλήματα της Ελληνικής Αλιείας

Τα Περιφερειακά Αεροδρόμια ανήκουν στο λαό. Δεν αποτελούν λεία του ΤΑΙΠΕΔ

Τα ‘Greenfields’ του ΤΑΙΠΕΔ, του Κώστα Παπακωνσταντίνου

Η εκποίηση των Υποδομών και των Υπηρεσιών Δημοσίου Συμφέροντος- Η εφαρμογή της «ρήτρας νησιωτικότητας» είναι πλέον κατεπείγουσα ανάγκη, του Γιάννη Σπιλάνη

Αιολική διάβρωση σε νησιά Αιγαίου, Ανατολική Κρήτη και Θερμαϊκό –Η Ικαρία στο κόκκινο

Για την συμμετοχή της Περιφέρειας Βορείου Αιγαίου στις εκθέσεις τροφίμων και ποτών εσωτερικού και εξωτερικού για το 2015, του Κωνσταντίνου Αδαμίδη, Αντιπεριφερειάρχη

Ενημέρωση κλιμακίου του Οικολογικού Ανέμου για τα προγράμματα και δράσεις της Ελληνικής Εταιρείας στο νησιωτικό χώρο

Περισσότερα από 145 είδη βοτάνων και αρωματικών φυτών της ελληνικής φύσης διακινείται  παράνομα μέσω Διαδικτύου -Να μπούν κανόνες για τη συλλογή αρωματικών φυτών από τα βουνά μας

Η Τράπεζα Σπόρων Αιγαίου- Κιβωτός δίνει «ζωή» σε σχολικούς κήπους

Χαιρετισμός του Βασίλη Μπάλλα, μέλους των Οικολόγων Πράσινων και Περιφερειακού Σύμβουλου Β. Αιγαίου  στην κεντρική προεκλογική εκδήλωση του ΣΥΡΙΖΑ στη Χίο

Για τη Λέσβο: Θα καταλάβουμε επιτέλους αυτόν τον πλούτο που έχει το νησί μας; του Μιχάλη Μπάκα

Εκδήλωση του WWF στην Αγ. Παρασκευή Λέσβου για την παγκόσμια ημέρα υγροτόπων- Μ. Μπάκας: τα παιδιά είναι πολύ πιο ευαίσθητα για την προστασία των υγροτόπων του νησιού μας από  τους συναδέλφους περιφερειακούς συμβούλους

Αδειοδότηση ελαιοτριβείων στη νήσο Λέσβο, Επιτροπή Χωροταξίας και Περιβάλλοντος

Ελαιοτριβεία: Να ενεργοποιηθεί η Επιτροπή του ΥΠΕΚΑ για απλοποίηση του νομοθετικού πλαισίου, του Ηλία Γιαννίρη

 

Ειδήσεις από την Επαρχία Ικαρίας

 

Πόλωση στην Ικαρία: Εκλογικές συγκρίσεις ψήφων μεταξύ Μαϊου 2012 και Γενάρη 2015, του Ηλία Γιαννίρη

Απολογισμός: Πώς προώθησε ο Οικολογικός Άνεμος τις υποθέσεις της Ικαρίας στο Περιφερειακό Συμβούλιο Β. Αιγαίου 2010-2014

Ο απελθών Δήμαρχος Ικαρίας Χριστόδουλος Σταυρινάδης κάνει λεπτομερή απολογισμό- Απομαγνητοφώνηση δίωρης συνέντευξης από την Ικαριακή Ραδιοφωνία

Ο νέος δήμαρχος Ικαρίας Στέλιος Σταμούλος μιλάει εφ όλης της ύλης στην Ικαριακή Ραδιοφωνία

Έφυγε ο Δημήτρης Σύριγγας

Τώρα και σε βίντεο η Ιστορική και ανθρωπογεωγραφική παρουσίαση της Ικαρίας, από τον Ηλία Γιαννίρη, σε τρεις συνέχειες

Αρχιτεκτονική της Ικαρίας: Στο διαδίκτυο ανέβασε άρθρα ο Γ. Κόκκινος

Τι έκανε ο Οικολογικός Άνεμος για το θέμα των Κέντρων Πρόληψης στα νησιά μας-  Ενημερωτική απάντηση στην Ανοιχτή Επιστολή του ΚΠ ΦΑΡΟΣ

ΜΕΡΙΚΕΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΠΡΟΒΟΛΗ» ΤΗΣ ΙΚΑΡΙΑΣ ΣΤΑ ΜΜΕ, Του Σωτήρη Δρούλια

Θεολόγος Κούβαρης: Ένας λαϊκός ζωγράφος που φιλοτέχνησε 9 καϊκια στους τοίχους του Καραβοστάμου το 1997, τα οποία συντήρησαν μετά από 14 χρόνια οι Bernard Gortais και Isabelle Moatti, του Ηλία Γιαννίρη

Καταγραφή συγκεκριμένων  δράσεων για την Ικαρία που θα μπορούσαν να γίνουν με την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, του Ηλία Γιαννίρη

Τα Δελφικά Παραγγέλματα στο κεντρικό μονοπάτι της οροσειράς της Ικαρίας - Παρουσίαση

Η Εταιρεία Ικαριακών Μελετών απέκτησε νέα ιστοσελίδα

Νέο Βιβλίο για την Ικαρία: «ΙΚΑΡΙΑ ΠΡΟΊΣΤΟΡΙΑ  ΚΑΙ ΕΘΝΟΑΡΧΑΙΟΛΟΓΙΑ» του συγγραφέα καθηγητή Αδαμαντίου Σάμψων

Ένα σπουδαίο βιβλίο για το χωριό Χρυσόστομο Ικαρίας

Τα Κάστρα της Ικαρίας, του Γιάννη Ζελεπού

Μια αφηγηματική ξενάγηση στο Να, του Άγγελου Καλοκαιρινού

Για τις υποχρεώσεις της Digea και την ανυπαρξία τηλεοπτικού σήματος στην Ικαρία- Χρηματοδότες των καναλαρχών δεν επιτρέπεται να γίνουμε

Ελλάδα και Ικαρία: Ηλεκτρική Ενέργεια για ποιον; Του ΑΠΟΣΤΟΛΗ ΔΗΜΟΠΟΥΛΟΥ, Εργαζόμενου στον Τ.Σ.Π Ικαρίας

Ικαρία: Κυρώσεις για τις παρεμβάσεις εντός ρεμάτων, Επαρχείο Ικαρίας

Ορειβατικός Πεζοπορικός Σύλλογος Ικαρίας: -Πρόγραμμα Εκδρομών και Δράσεων 1ου 4μήνου 2015

Μακροζωία και Ικαρία (στα αγγλικά)

Σχόλιο: Είναι ακόμη η Ικαρία στην τρίτη θέση παγκοσμίως στη μακροζωία; Του Ηλία Γιαννίρη

Σύλλογος Ικαρίων Επιστημόνων- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ 2ου ΒΙΩΜΑΤΙΚΟΥ ΕΡΓΑΣΤΗΡΙΟΥ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗΣ ΑΠΟΡΡΙΜΜΑΤΩΝ: Πρόληψη, Ανακύκλωση

Περιφερειακός δρόμος Ευδήλου – Επιστολή διαμαρτυρίας κατοίκων Φυτέματος

Το Λιμενικό Ταμείο Ικαρίας είναι πια γεγονός

Οι Λιμενικές Αρχές Ικαρίας:  προς τους ιδιοκτήτες σκαφών- Ασφαλίστε τα σκάφη σας

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΜΕ ΤΗΝ ΤΑΣΟΥΛΑ ΒΕΡΒΕΝΙΩΤΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΦΟΡΙΚΗ ΙΣΤΟΡΙΑ

Ο Γιώργος Πανουσόπουλος και η Ικαρία

Δελφικά Παραγγέλματα στην Ικαριακή οροσειά

Χρυσό μετάλλιο σε σκακίστρια της Ικαρίας!

ΧΡΙΣΤΟΠΟΥΛΟΥ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ: ΜΕ ΦΩΝΑΖΟΥΝ ΤΡΕΛΛΗ !

Δύο ντοκιμαντέρ για την Ικαρία από το ΡΙΚ

 

αλληλογραφία

 

Έφυγε από τη ζωή η Μαρία Πίνιου-Καλλή - Η υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ήταν η ζωή της

Ποια είναι τα δικαιώματά μας όταν ταξιδεύουμε με πλοίο ή αεροπλάνο;

Σπάνιο ντοκουμέντο: Ένα διήγημα του Βάρναλη για τον Παπαδιαμάντη σε ύφος… Παπαδιαμαντικό- ΤΑ ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΤΟΥ ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗ

Για ελεύθερο επαγγελματία: Έχεις 8.000 ευρώ ετήσιο εισόδημα; Πρέπει να πληρώσεις 8.324 ευρώ!

Οι καλύτερες ευχές που έλαβα ποτέ για τη γιορτή μου

Ανεκδοτάκια

 

Σημείωμα της σύνταξης

 

Αγαπητοί αναγνώστες

Το παρόν τεύχος (Νο 38) βγήκε ετήσιο (!) αντί για τρίμηνο ή τετράμηνο και μάλιστα με 311 σελίδες.  Νέο ρεκόρ!

Αργήσαμε για συγκεκριμένους λόγους.

Η Άνοιξη, το Πάσχα, οι διπλές εκλογές του Μάη και η διπλή υποψηφιότητά μου ως Αντιπεριφερειάρχης Σάμου και ως ευρωβουλευτής, ένα «θερμό» πολύκοσμο καλοκαίρι φιλοξενίας στην Ικαρία, μια Αυγουστιάτικη 15νθήμερη αναμονή για τα γεννητούρια της εγγονής (15-29 Αυγούστου), ένα εικοσαήμερο ταξίδι στο γιό μου στον Καναδά το Σεπτέμβρη, οικοδομικές εργασίες, λιομάζεμα, βουλευτικές εκλογές της 25-1-2015, κάθοδος των Οικολόγων Πράσινων με το ΣΥΡΙΖΑ, εκλογή ενός βουλευτή (Γιώργος Δημαράς), ανάληψη του Γιάννη Τσιρώνη των Οικολόγων Πράσινων ως αναπληρωτή υπουργού Περιβάλλοντος. Διαδοχικά γεγονότα που έκαναν άνω-κάτω την ύλη που κάθε φορά ετοίμαζα.

Υπήρχε όμως και μια παράλληλη ψυχική κόπωση. Αφ’ ενός η ενασχόληση με το εσωτερικό των Οικολόγων Πράσινων. Αφ’ ετέρου το απρόσμενο κλείσιμο ενός παράνομου λατομείου στο Πέζι Ικαρίας, με σημαντικές οικονομικές επιπτώσεις, που προεκλογικά αποδόθηκε στον «Οικολογικό Άνεμο» για μικροκομματικούς λόγους.

Εύχομαι η ανάληψη της κυβέρνησης από το ΣΥΡΙΖΑ μετά την μεταεκλογική συνεργασία του με τους ΑΝΕΛ να συνεχίσει να δίνει αισιοδοξία για μια πορεία που να αντιστοιχεί με τους πόθους του λαού, να ανορθώσει τη δημοκρατική λειτουργία και να αρχίσει να δρομολογεί λύσεις για μακροχρόνια χειμάζοντα προβλήματα, που είναι πολλά, από πάνω μέχρι κάτω, μέχρι και την νησιώτικη Ελλάδα και την Ικαρία και τους Φούρνους. Το σίγουρο είναι ότι δεν πρέπει να τα περιμένουμε όλα από τα «πάνω». Αντίθετα, εμείς, από τα κάτω πρέπει να οδηγούμε το μέλλον. Ενεργοί και δραστήριοι πολίτες θα πρέπει να γίνουμε όλοι μας με λιγότερη γκρίνια και συνθήματα και περισσότερη δουλειά, όπως τραγουδούσε ο αξέχαστος Μάνος Λοϊζος.  

Υπάρχουν πέντε (!) αφιερώματα και πλούσια ύλη που θα έχετε να διαβάζετε για καιρό. Στην υπόλοιπη ύλη θα βρείτε σημαντικές προτάσεις για το μέλλον της χώρας και της Επαρχίας Ικαρίας, προτεινόμενα και ειδήσεις για την Ικαρία και την ευρύτερη νησιώτικη περιοχή.

Πολύ περισσότερα «τρέχουν» γύρω μας όπως θα έχετε αντιληφθεί. Ξαφνικά έχει πυκνώσει ο πολιτικός χρόνος. Ας συμμετέχουμε όλοι σε ενέργειες και δράσεις που «αναβλύζουν» και φέρνουν το νέο.

Τα «Ικαριακά και Φουρνιώτικα Νέα» προσπαθούν να πιάνουν τον παλμό της επικαιρότητας και να χαράζουν δρόμους για ένα μέλλον που να είναι δικό μας και να μας αξίζει.    

 

Για τη σύνταξη

 

Ηλίας Γιαννίρης

 

επιστροφή

 

Επίκαιρα Θέματα

 

Τι θα πρέπει να κάνει η νέα κυβέρνηση για το περιβάλλον και την βιώσιμη ευημερία

 

Του Ηλία Γιαννίρη

10 Φεβρουαρίου 2015

Τώρα που ο Γιάννης Τσιρώνης, των Οικολόγων Πράσινων, ανέλαβε  Αναπληρωτής Υπουργός Περιβάλλοντος, σχηματίζουμε έναν κατάλογο έργων και δράσεων που επιθυμούμε να υλοποιηθεί.

Οι προτάσεις αυτές, που διαβιβάστηκαν στην Κυβέρνηση, είναι ιεραρχημένες ως εξής:

- άμεσες, νομοθετικές, χωρίς κόστος (15)

- βραχυπρόθεσμες, χαμηλού κόστους (6)

- μακροπρόθεσμες, στρατηγικές με ανάγκη χρηματοδοτικών προγραμμάτων (11)

-Δυο προτάσεις για την Κρήτη και την Ικαρία (2)

 

- άμεσες, νομοθετικές, χωρίς κόστος

 

πρόβλημα

δράση

προστιθέμενη αξία

Σημεία προσοχής

υπουργείο

1.                    

Σύνδεση του Φυσικού Σχεδιασμού με τους άλλους Σχεδιασμούς

Σύσταση διυπουργικής επιτροπής για πρόταση νομοθετικών μέτρων

Άρση ενός χρόνιου αδιεξόδου στο σχεδιασμό του χώρου

 

Περιβάλλοντος, Γεωργίας, Τουρισμού, Βιομηχανίας, Οικονομικών (και ΜΟΔ)

2.                    

ΣΧΟΟΑΠ και φορείς διαχείρισης του.

Εξειδίκευση του φορέα διαχείρισης του ΣΧΟΟΑΠ (σήμερα ορίζεται ο Δήμος γενικώς).

Αποτελεσματική παρακολούθηση εφαρμογής του ΣΧΟΟΑΠ, και διορθωτικές πράξεις εφαρμογής

 

Περιβάλλοντος

3.                    

ΣΧΟΑΠ και ενστάσεις

Διευκόλυνση συλλογικών ενστάσεων όταν ευθύνεται η διοίκηση (π.χ. αναδασωτέες περιοχές εντός οικισμών που καλλιεργούνται)

 

 

Περιβάλλοντος

4.                    

Ζώνη προστασίας προστατευόμενων περιοχών και μνημείων

Θέσπιση ζώνης προστασίας ανάλογα με το ανάγλυφο για ασύμβατες χρήσεις (μεγάλες ανεμογεννήτριες, οχλούσες δραστηριότητες)

Προστασία περιοχών, δυνατότητα ανάδειξης προστατευόμενων περιοχών

Έχει εφαρμοστεί στη Βουλγαρία ζώνη 1 χλμ. Για περιοχές Natura

Περιβάλλοντος

5.                    

ΤΟΠΙΟ: Πριν 4 χρόνια, με απόφαση της Υπουργού ΥΠΕΚΑ (https://diavgeia.gov.gr/doc/4%CE%91%CE%9B%CE%A80-8) είχε συσταθεί μια Επιτροπή Τοπίου. Η Επιτροπή αυτή συνεδρίασε ελάχιστες φορές και έκτοτε παρέμεινε αδρανής.

Επανασύσταση Επιτροπής Τοπίου με σκοπό την πρόταση μέτρων και ενεργειών για

α) την ολοκληρωμένη εφαρμογή της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για το Τοπίο (Ν. 3827/2010  ΦΕΚ 30/Α/25-2-2010), με τον οποίο κυρώθηκε η

Ευρωπαϊκή Σύμβαση για το Τοπίο) και

β) την σύνταξη Εθνικής Στρατηγικής για το Τοπίο.

Διαμόρφωση κριτηρίων για προστασία του Τοπίου ως προαπαιτούμενο για την περιβαλλοντική, τουριστική και τοπική βιωσιμότητα.  Προϋπόθεση για την αρμονική ένταξη ή αποτροπή σχεδίων μεγάλης κλίμακας (μεγάλα δημόσια έργα, Αιολικά και Φωτοβολταϊκά Πάρκα, μεγάλες τουριστικές επενδύσεις, μεγάλες εξορύξεις κλπ).  

 

Περιβάλλοντος

6.                    

Έλεγχος διάνοιξης δρόμων κάθε είδους.

Δημιουργία συστήματος παρακολούθησης

Προστασία τοπίου, οικοσυστημάτων, πολιτιστικής κληρονομιάς,

 

Περιβάλλοντος

7.                    

Ρήτρες δημοσίου για ιδιώτες που διασφαλίζουν τα έσοδα

Διόδια, κλπ

Άρση των ρητρών που διασφαλίζουν τα έσοδα ιδιωτών

 

Δημοσίων Έργων

8.                    

Τοπικά δομικά υλικά

Απλούστευση αδειοδότησης με αποκέντρωση στα νησιά για τοπικά λατομεία αδρανών και πέτρας- μαρμάρου εκτός προστατευόμενων περιοχών και σύνδεσή χρήσεις με χώρους εναπόθεσης υλικών εκσκαφών και μπάζων

Μείωση μεταφορών δομικών υλικών από χρήσεις περιοχές, εξασφάλιση δομικών υλικών για δημόσια και ιδιωτικά έργα, τοπική απασχόληση, ανακύκλωση μπάζων

Έλεγχος του πλήθους των μικρών λατομείων, αποκατάσταση σχετική με τοπικές χρήσεις γης,  απαγόρευση εξαγωγής από την περιοχή των τοπικών υλικών

Βιομηχανίας, Περιβάλλοντος

9.                    

Προστασία μονοπατιών και ανάδειξη τους ως πολιτιστική κληρονομιά

Απαγόρευση διάνοιξης δρόμων σε παραδοσιακά μονοπάτια και ντουσεμέδες

Τουριστική αξιοποίηση, πολιτιστική κληρονομιά,

 

Περιβάλλοντος, Τουρισμού

10.                 

Αλλαγή συνεταιριστικού πλαισίου

Τόνωση συλλογικών και συνεταιριστικών μορφών παραγωγής

Τόνωση της τοπικής παραγωγικής οικονομίας,  ενθάρρυνση αποκεντρωμένης μικρής τοπικής παραγωγής, τοπική απασχόληση, τυποποίηση μικρής παραγωγής

 

Γεωργίας, Εργασίας, Οικονομικών

11.                 

Τοπική παραγωγή και διευκόλυνση άτυπων οικονομικών σχέσεων για την πώληση στην τοπική αγορά

Οικονομικός διαχωρισμός των μικρών παραγωγών, λύση των τιμολογιακών προβλημάτων.

Απασχόληση μικρών παραγωγών, Τόνωση τοπικής οικονομίας, τοπικές αγορές προϊόντων, διείσδυση στην τουριστική κατανάλωση τοπικών προϊόντων

Εφαρμόζεται στην Ιταλία

Οικονομικών, Τουρισμού, Εσωτερικών

12.                 

Δακοκτονία

Καταπολέμηση δάκου ελιάς με δακοπαγίδες αντί για χημικά

Παραγωγή βιολογικού λαδιού σε όλη την Ελλάδα

Να εκτιμηθεί αν τα κονδύλια δακοκτονίας με χημικά επαρκούν. Αν δεν επαρκούν να γίνει συμπληρωματικό κοινοτικό χρηματοδοτικό μέσο. Απαιτείται και  ένα εκτεταμένο πρόγραμμα ενημέρωσης των αγροτών

Γεωργίας

13.                 

Αποτροπή μετατροπής δικαιωμάτων χρήσης σε δικαιώματα ιδιοκτησίας

 

 

Βόσκηση, ρητινοπαραγωγή, δασοκομία κλπ

Περιβάλλοντος, δικαιοσύνης

14.                 

Απαγόρευση βόσκησης κοντά σε Χωματερές, ΧΥΤΑ, ΧΥΤΥ.

Νομοθετική ρύθμιση

Βελτίωση της ποιότητας του παραγομένου κρέατος, την αποτροπή ευρημάτων τοξικών (π.χ. διοξινών)

Εφαρμογή της αστυνόμευσης

Περιβάλλοντος, Γεωργίας, Προστασίας του Πολίτη

15.                 

Απόλυτη δασική προστασία προστατευτικών δασών ανάντι των οικισμών

 

 

 

Περιβάλλοντος


- βραχυπρόθεσμες, χαμηλού κόστους

 

πρόβλημα

δράση

προστιθέμενη αξία

Σημεία προσοχής

υπουργείο

1.                    

ΟΑγώνες 2004

Αποτίμηση του κόστους και εκτίμηση των αποτελεσμάτων

Προσδιορισμός του ποια ήταν η προστιθέμενη αξία

 

Περιβάλλοντος

2.                    

Παράκτιο μέτωπο Αθήνας-Θες/νίκης

 

 

 

 

3.                    

Έλεγχος επεκτάσεων πόλεων

Αλλαγή προδιαγραφών για αντιμετώπιση πλημμυρικών φαινομένων κατάντι των επεκτάσεων σε μεγάλες πόλεις

 

Το κάθε ΣΧΟΟΑΠ δεν μπορεί να το διασφαλίσει

Περιβάλλοντος

4.                    

ΣΧΟΟΑΠ και προτεινόμενες μελέτες

Θα πρέπει να γίνονται οι προτεινόμενες μελέτες σε σύντομο χρονικό διάστημα και να ενσωματώνονται στο ΣΧΟΟΑΠ με αναθεώρηση του

Άρση της κακής σχέσης μεταξύ του φυσικού σχεδιασμού και των άλλων σχεδιασμών

 

Περιβάλλοντος

5.                    

Δυνατότητα αποκατάστασης παραδοσιακών οικισμών, μονοπατιών και κατασκευών (μύλοι, ξερολιθιές, πετρογέφυρα, κλπ)

Δημιουργία καθετοποιημένης σχολής παραδοσιακής δόμησης (πετράδες, ξυλοτεχνία)

Δημιουργία σχολής τεχνιτών, συνεργασία ΑΕΙ- ΤΕΙ- Σχολές ΟΑΕΔ- ΙΕΚ

Γεωγραφική αντιπροσώπευση μαθητών, ώστε να ωφεληθούν με τεχνίτες όλες οι περιοχές της χώρας

Παιδείας, Περιβάλλοντος

6.                    

Αδυναμία εκτέλεσης μικρών τοπικών έργων από ΟΤΑ και κοινωνικούς φορείς  για προστασία περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής

Θεσμοθέτηση τοπικής ή περιφερειακής αδειοδότησης και κατασκευής μικρών έργων αυτεπιστασίας από ΟΤΑ και τοπικούς κοινωνικούς φορείς (εκτός δρόμων) για έργα που έχουν προστιθέμενη αξία στο περιβάλλον

Θα δοθεί η δυνατότητα εκτέλεσης πολλών μικρών έργων που θα βελτιώνουν το περιβάλλον, θα αξιοποιούν τοπικά υλικά  και θα δίνουν διέξοδο στην τοπική απασχόληση

Θέσπιση ευέλικτων κανόνων ελέγχου κατά το σχεδιασμό, υλοποίηση και αποτίμηση της δράσης- αξιολόγηση (feedback) κατά δήμο, ώστε να βελτιώνονται οι όροι αδειοδότησης

Εσωτερικών, Οικονομίας, Περιβάλλοντος, Περιφέρειες


- μακροπρόθεσμες, στρατηγικές με ανάγκη χρηματοδοτικών προγραμμάτων.

 

πρόβλημα

δράση

προστιθέμενη αξία

Σημεία προσοχής

υπουργείο

1.                    

Υλοποίηση προστατευόμενων περιοχών (NATURA, RAMSAR, Μικροί βιότοποι, κλπ)

Εκπόνηση διαχειριστικών μελετών και δημιουργία φορέων διαχείρισης κατά  ενότητα χρήσεις στεριανές περιοχές και ανά νησί ή σύμπλεγμα νησιών

Απασχόληση ειδικών επιστημόνων, ρύθμιση χρήσεων γης, προστασία οικοτόπων και βιοποικιλότητας

Ο στόχος θα πρέπει να είναι η δημιουργία ενός τοπικού φορέα ελέγχου κοντά στον πολίτη. Απαιτείται και πρόγραμμα ενημέρωσης του πληθυσμού για τα οφέλη.

Περιβάλλοντος

2.                    

Αδόμητοι χώροι στις πόλεις. Παραβίαση της πολεοδομικής σχέσης δομημένου-αδόμητου

Καταγραφή, ενιαία διαχείριση των ελεύθερων χώρων στις πόλεις.

Πρόγραμμα αύξησης ελεύθερων χώρων. Προστασία μικρών αδόμητων χώρων του κέντρου. Δίκτυο πρασίνου. Δημιουργία πράσινων διαδρόμων.

Οικολογική αναβάθμιση των πόλεων. Στοχευμένη αξιοποίηση των κοινοτικών και εθνικών πόρων. Αύξηση της βιοποικιλότητας στις πόλεις.  

Απαιτείται η υλοποίηση  πολεοδομικών εργαλείων

Περιβάλλοντος

3.                    

Εκτός σχεδίου δόμηση- αυθαίρετα

Αλλαγή του τρόπου παροχής πολεοδομημένης γης εντός οικισμών ώστε να γίνονται γρήγορα τα πολεοδομικά σχέδια και οι πράξεις εφαρμογής, που σήμερα φτάνουν τα 10 και 20 χρόνια. Ανάλογος με αυτή την επιτάχυνση παροχής πολεοδομημένης γης  εντός οικισμών θα πρέπει να είναι και ο περιορισμός της εκτός σχεδίου νόμιμης δόμησης. Τα αυθαίρετα που βρίσκονται σε προστατευόμενες περιοχές θα μπορούν να απομακρύνονται με την ανταλλαγή γης εντός οικισμών. Μπορούν να χρησιμοποιηθούν οικονομικά και πολεοδομικά εργαλεία. Απαιτείται ενεργοποίηση των πολεοδομικών εργαλείων ΖΑΣ (ζώνες αγοράς συντελεστή), ΖΕΠ (ζώνες ενεργού πολεοδομίας), μεταφορά συντελεστή δόμησης, κλπ. 

Σε βάθος 5ετίας ή 10ετίας πλήρης απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης και δραστική μείωση των αυθαιρέτων.

Χρειάζονται νομοθετικές ρυθμίσεις για την υλοποίηση των πολεοδομικών εργαλείων. Απαιτείται εκτενής ενημέρωση και  διαβούλευση

Περιβάλλοντος

4.                    

ΑΠΕ και ηλεκτροπαραγωγή

Αφορά την πόλη σε σχέση με την ενέργεια. Net metering και προώθηση (π.χ. φοροαπαλλαγή αγοράς και/ή ΕΣΠΑ κλπ) μικρών φωτοβολταϊκών και ανεμογεννητριών (1-10kW) σε στέγες- ταράτσες- αυλές κατοικιών, πολυκατοικιών σε μεγάλες πόλεις. Επέκταση και σε μη μόνιμη-παραθεριστική κατοικία.

 

Θέσεις απασχόλησης σε ΑΠΕ, ελάφρυνση λογαριασμών (και  κοινοχρήστων πολυκατοικιών), αυτοπαραγωγή ενέργειας νοικοκυριών, άμβλυνση πίεσης για μεγάλα επιχειρηματικά σχέδια σε νησιά και προστατευόμενες περιοχές και καλωδιακές υποθαλάσσιες συνδέσεις, μείωση χρήσεις πίεσης για νέες λιγνιτικές και πετρελαϊκές μονάδες ηλεκτροπαραγωγής για κατανάλωση σε μεγάλα αστικά κέντρα.

Παρακολούθηση ενεργειακών ισοζυγίων και διορθωτικά μέτρα ανά περιοχή.

Περιβάλλοντος, Ενέργειας

5.                    

υπεραλίευση

Δημιουργία τεχνητών υφάλων σε όλη τη χώρα

Εμπλουτισμός θαλάσσιας πανίδας, ενίσχυση παράκτιας αλιείας, καταδυτικός τουρισμός

 

Περιβάλλοντος, Γεωργίας, Τουρισμού

6.                    

Διάβρωση, ερημοποίηση, κλιματική αλλαγή

Οικονομική ενίσχυση για αποκατάσταση αναβαθμών τοιχοποιιών με ξερολιθιά από τοπικά υλικά

Αποτροπή διάβρωσης, προστασία υδροφορέων, τοπική απασχόληση, τοπική οικονομία, τοπίο

 

Περιβάλλοντος, Απασχόλησης, Γεωργίας

7.                    

Υδρονομική προστασία

Κατασκευή μικρών φραγμάτων (ύψους λιγότερο από 3 μ.) με ξερολιθιά σε ρεματιές

Κατακράτηση νερών, εμπλουτισμός υδροφορέων, τοπική απασχόληση

Τα φράγματα θα πρέπει να ξεκινούν από μεγάλα και μεσαία υψόμετρα προς χαμηλότερα  

Περιβάλλοντος

8.                    

υπερβόσκηση

Οργανωμένες αναδασώσεις κτηνοτροφικών δέντρων (όπως η Χαρουπιά) σε υπερβοσκημένες δημόσιες εκτάσεις, με τη συμμετοχή και των κτηνοτρόφων

Αναδάσωση ερημοποιούμενων ορεινών περιοχών, αποτροπή ερημοποίησης, εμπλουτισμός με κτηνοτροφές και μείωση των εισαγομένων κτηνοτροφών (π.χ. βαμβακόπιττα), τοπική απασχόληση και προώθηση του εθελοντισμού

Πρέπει να δημιουργηθούν δασικά φυτώρια για τα είδη της Χαρουπιάς και άλλων κτηνοτροφικών δέντρων

Περιβάλλοντος, Γεωργίας, Εργασίας

9.                    

Αναδασώσεις στα πρανή των ρεμάτων

Σχεδιασμός ανά υδρολεκάνη απορροής, ιδιαίτερα στα μεγάλα υψόμετρα

Εμπλουτισμός υδροφορέων, αποτροπή πλημμυρών στα κατάντι.

Χρειάζεται εφαρμοσμένη δράση ανά λεκάνη απορροής

Περιβάλλοντος (Δ/νση Νερών), Γεωργίας, Εσωτερικών

10.                 

ΑΠΕ και ηλεκτροπαραγωγή

Οικονομική υποστήριξη (π.χ. φοροαπαλλαγή αγοράς και/ή ΕΣΠΑ κλπ) για οικιακά και συλλογικά έργα γεωθερμίας

 

 

Ενέργειας, Περιβάλλοντος

11.                 

ΑΠΕ και ηλεκτροπαραγωγή

Οικονομική ενίσχυση (π.χ. φοροαπαλλαγή αγοράς και/ή ΕΣΠΑ κλπ)  δημοτικών και συλλογικών έργων ηλεκτροπαραγωγής από ΑΠΕ

 

 

Ενέργειας, Περιβάλλοντος

 

-Δυο προτάσεις για την Κρήτη και την Ικαρία

12.                 

Τρένο στην Κρήτη

 

 

 

Περιβάλλοντος, Δημοσίων Έργων

13.                 

Σήραγγα Ικαρίας

Μείωση της διαδρομής μεταξύ των 2 λιμανιών κατά 2/3

Εξοικονόμηση καυσίμων και χρόνου, μείωση ατυχημάτων

Υπάρχει προμελέτη, το έργο είναι  μέσου κόστους

Περιβάλλοντος, Δημοσίων Έργων

                                                                                                                                                                                         

επιστροφή

Για το πετρογέφυρο της Πλάκας που κατέρρευσε:

Το τέλος ενός «ανεπιθύμητου» μνημείου

 

Μεγάλος θρήνος ξέσπασε για την κατάρρευση του πετρογέφυρου της Πλάκας στην Ήπειρο. Και εμείς χάνουμε γεφύρια συνεχώς. Η γέφυρα της Λουπάστρας στις Ράχες Ικαρίας, μονότοξο,  έφυγε με την πλημμύρα του 2010. Δεν έχουμε και πολλά τέτοια μνημεία. Αυτό το Χειμώνα ενεργοί πολίτες ανασκουμπώθηκαν και επισκεύασαν ένα πετρογέφυρο στις Ράχες. Επίσης, δυο συμπατριώτες μας έκαναν ειδική διατριβή για τα πετρογέφυρα της Ικαρίας, και έτσι μπορούμε να ξεκινήσουμε από κάπου. Ένα ακόμη, τρίτοξο αυτή τη φορά, στη Χίο, κινδυνεύει να το πάρει η «ανάπτυξη», δηλαδή ο νέος περιφερειακός δρόμος της Χίου.

Δεσμεύτηκαν όλοι, και η νέα κυβέρνηση, ότι θα αποκαταστήσουν το ιστορικό γεφύρι της Πλάκας. Υπάρχει από χρόνια το αίτημα να ανακατασκευαστεί και το γεφύρι του Κοράκου, στα σύνορα μεταξύ Ηπείρου και Καρδίτσας. Εδώ, στην Ικαρία, το αίτημα να ανακατασκευαστεί το γεφύρι της Λουπάστρας δεν έχει επίσημα διατυπωθεί. Κουβέντα δεν γίνεται επίσης για τα υπόλοιπα γεφύρια της Ικαρίας και του Βορείου Αιγαίου. Ούτε για τους νερόμυλους, τους ανεμόμυλους, τους κτηνοτροφικούς φραγμούς, τα παλιά λιοτρίβια, τους παραδοσιακούς οικισμούς, τα μονοπάτια και τόσα άλλα μνημεία του παραδοσιακού πολιτισμού μας. Μόνο μεμονωμένες περιπτώσεις αναστηλώσεων υπάρχουν σε όλα τα νησιά μας, και στην Ικαρία (π.χ. Λιοτρίβι Σαφού στο Χρυσόστομο, Νερόμυλος στον Άρη Ποταμό) που αποτελούν εξαιρετικά δείγματα.

Χρειαζόμαστε επειγόντως πολιτική για την προστασία και την προβολή της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.

Διαβάστε το άρθρο που ακολουθεί για να επιβεβαιώσετε αυτό που υποπτεύεστε,  πώς καταρρέουν τα μνημεία μας, σαν το πετρογέφυρο της Πλάκας.

Η Σύνταξη.

  

Γιάννης Παπαδημητρίου *

02.02.2015

Εκεί είναι που ημερεύει η χαράδρα του Αράχθου, που δημιουργείται ένα ομαλό πέρασμα προς τα Τζουμέρκα, που περνούν οι εμπορικοί δρόμοι και επικεντρώνεται ο στρατηγικός έλεγχος της περιοχής. Μερικά πράγματα αποφασίζονται από τη Γεωγραφία πριν από την Ιστορία.

Αυτό το πέρασμα / σύνορο έγινε το θέατρο σκληρών συγκρούσεων και το 1821 και σ’ όλους τους κατοπινούς ελληνοτουρκικούς πολέμους και στη διάρκεια της γερμανικής Κατοχής και του Εμφυλίου, φιλοξένησε τη Συνδιάσκεψη των ελληνικών αντιστασιακών οργανώσεων τον Φλεβάρη του 1944 και φορτίστηκε με τις μνήμες χιλιάδων ανθρώπων του μόχθου, βοσκών με τα κοπάδια τους, πραματευτάδων, μαστόρων και ταξιδιωτών, συνδέθηκε με το συλλογικό μύθο και μετασχηματίστηκε σε πολιτισμικό τοπίο.

Το κεντρικό στοιχείο, το σημείο αναφοράς αυτού του τοπίου ήταν βεβαίως το πέτρινο γεφύρι της Πλάκας, το μεγαλύτερο μονότοξο στα Βαλκάνια, ένα πραγματικό στολίδι της λαϊκής αρχιτεκτονικής αδιάσπαστα δεμένο με τη φύση και το ποτάμι. Ο επισκέπτης εντυπωσιαζόταν από το αέρινο κατασκεύασμα, που έχτισαν το 1866 οι Ηπειρώτες πετράδες με επικεφαλής τον πρωτομάστορα Κώστα Μπέκα, χρησιμοποιώντας ακόμα και ασπράδια αυγών ως συγκολλητική ύλη, και είχε άνοιγμα τόξου 40 μέτρων και ύψος 20.

Πέτρινα γεφύρια στην Ήπειρο υπάρχουν πολλά και πανέμορφα, κανένα όμως εκτός απ’ αυτό δεν συνδέθηκε με τους αγώνες της εποχής μας. Μ’ αυτό το γεφύρι σαν σύμβολο δώσαμε από το 1997 την σκληρή αλλά τελικά νικηφόρα μάχη για τη σωτηρία του Αράχθου από τα καταστροφικό μεγάλο υδροηλεκτρικό φράγμα του Αγίου Νικολάου, αυτό το γεφύρι ήταν που τροποποίησε τους πολιτικούς συσχετισμούς και ατσάλωσε τους Τζουμερκιώτες, σ’ αυτό το γεφύρι μαζευτήκαμε 1.500 άνθρωποι το καλοκαίρι του 2006 και συνεχίσαμε να μαζευόμαστε τα επόμενα χρόνια τα Φώτα ξορκίζοντας τους καλικάντζαρους των εταιριών.

Ήταν επομένως πολύ λογικό να το εχθρεύονται εξουσίες και συμφέροντα όλα αυτά τα χρόνια, να επιχειρηματολογούν ασύστολα ότι «κάθε εποχή δημιουργεί νέα, δικά της μνημεία», στη συνέχεια να μεθοδεύουν «μεταφορές» του στο πουθενά και να πλαστογραφούν τους χάρτες, μετατοπίζοντας την πραγματική του θέση, και στο τέλος να διαβεβαιώνουν ότι το μνημείο «σώζεται» στο μέσο της λάσπης ενός τεχνητού ταμιευτήρα. Ένα μικρό αλλά συμβολικό δείγμα αυτής της αμφιθυμίας των εξουσιών είναι το γεγονός ότι ο τωρινός Περιφερειάρχης Ηπείρου της Ν.Δ. ξεκίνησε την πολιτική του σταδιοδρομία ως υποψήφιος Νομάρχης Ιωαννίνων το 2002, έχοντας το γεφύρι της Πλάκας ως έμβλημα του συνδυασμού του, για να το εγκαταλείψει άρον – άρον την επόμενη εκλογική αναμέτρηση.

Η αναζήτηση των αιτίων της χτεσινής οδυνηρής κατάρρευσης στη μεγάλη νεροποντή είναι μια κλασική επιχείρηση μετάθεσης των ευθυνών. Το γεφύρι της Πλάκας, όπως άντεξε στην προσπάθεια ανατίναξης από τους ναζί το 1943, με το ίδιο κουράγιο έχει αντιμετωπίσει φαινόμενα ακόμα πιο ακραία και μεγάλες κατεβασιές νερού από τον ορμητικό Άραχθο. Και ασφαλώς θα εξακολουθούσαμε να το χαιρόμαστε, υπό την προϋπόθεση ότι οι υπεύθυνοι θα είχαν εκπληρώσει τα στοιχειώδη καθήκοντα απέναντί του.

Από το 2006 είχε συνταχθεί η μελέτη συντήρησης και αποκατάστασης της γέφυρας, η δεύτερη φάση της οποίας προέβλεπε την προστασία των βάθρων της, τα οποία, σύμφωνα με τον μελετητή, «έχουν υποστεί διάβρωση και σημειακά έχουν υποσκαφθεί (νεροφαγώματα)», κάτι που είχαν επισημάνει επανειλημμένα και οι κάτοικοι της περιοχής. Ο μοναδικός αυτόπτης μάρτυρας της χτεσινής καταστροφής επιβεβαιώνει ότι πρώτο «έσπασε» το ανατολικό βάθρο και μέσα σε ελάχιστα δευτερόλεπτα όλη η κατασκευή βυθίστηκε στο θολό ποτάμι. Ενδεχομένως ένας πρόσθετος λόγος είναι η επίδραση ενός νεαρού πλατάνου στο σώμα της γέφυρας.

Επί 8 χρόνια η παραπάνω μελέτη κυκλοφορεί από γραφείο σε γραφείο, από την Υπηρεσία Νεωτέρων Μνημείων στις κεντρικές του Υπουργείου Πολιτισμού και στην Περιφέρεια Ηπείρου, χωρίς να υλοποιηθεί ούτε αυτούσια η δεύτερη φάση ούτε κάποια τροποποίηση - επικαιροποιήσή της. Οι διαδοχικοί Υπουργοί Πολιτισμού και μεταξύ αυτών ασφαλώς ο τελευταίος συντοπίτης μας, ο οποίος τόσο πολύ επένδυσε σε μια καμπάνια πολιτικής «αξιοποίησης» της πολιτιστικής κληρονομιάς, ο Περιφερειάρχης, ο οποίος δεν άφησε ούτε μία εκκλησία της Ηπείρου, παλιά και σύγχρονη, χωρίς προγραμματική σύμβαση, και ασφαλώς κάμποσοι υπηρεσιακοί παράγοντες αγνόησαν τις αγωνιώδεις, προφορικές και έγγραφες, εκκλήσεις του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου, άλλων φορέων και πολλών κατοίκων της περιοχής, απέφυγαν να αναλάβουν τις ευθύνες τους και φανέρωσαν το αληθινό πρόσωπο της αντιμετώπισης της πολιτιστικής κληρονομιάς στη σημερινή Ελλάδα και μετά αλλά και πριν από το μνημόνιο.

Η επόμενη μέρα για τα Τζουμέρκα και για όλη την Ήπειρο είναι σκληρή, γεμάτη πένθος και ορφάνια, όμοια με την απώλεια ενός στενού συγγενή. Η ακαριαία αντίδραση του Πρωθυπουργού και η δέσμευση για την αποκατάσταση του μνημείου, κατά το προηγούμενο της γέφυρας του Μόσταρ, γεννάει την ελπίδα ότι τα παιδιά μας θα μπορέσουν να το καμαρώσουν στο άμεσο μέλλον. Βεβαίως ούτε η τεχνογνωσία των πετράδων υπάρχει σήμερα ούτε πέτρες με πατίνα 150 χρόνων. Κυρίως όμως για όλους εμάς, που με το γεφύρι της Πλάκας μας συνδέουν έντονα βιώματα, αγώνες και προσωπικές στιγμές, δεν θα είναι ποτέ το ίδιο.

*Δικηγόρος, πρώην Περιφερειακός Σύμβουλος Ηπείρου, μέλος του Συλλόγου Προστασίας Αράχθου

http://left.gr/news/telos-enos-anepithymitoy-mnimeioy 

 

επιστροφή

 

Για τα χημικά πολέμου της Συρίας που θέλουν να καταστρέψουν νότια της Κρήτης

ΤΟ «ΣΙΩΠΗΤΗΡΙΟ» ΤΗΣ ΠΛΗΡΟΦΟΡΗΣΗΣ

 

Η επιλογή μιας θαλάσσιας περιοχής στη Μεσόγειο στα νότια της Κρήτης για την καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας φαίνεται ότι αποτελεί στρατηγική επιλογή για γενικότερη καταστροφή χημικών στην περιοχή αυτή και στο μέλλον. Μέχρι σήμερα, τέτοιες διεθνείς δράσεις γινόνταν στη στεριά. Με αφορμή τα χημικά της Συρίας και με πλήρη μυστικότητα, τελικά έγινε κάποια καταστροφή χημικών (δεν είναι γνωστό τι είδους και πόσα). Επίσης δεν έγινε γνωστό αν αυτό ήταν μια πρώτη φάση για την καταστροφή των χημικών της Συρίας, και αν ακολουθούν και άλλες καταστροφές άχρηστων χημικών της χημικής βιομηχανίας διαφόρων χωρών στο μέλλον.

Για την ιστορία και την ανάγκη για το σπάσιμο της σιωπής δημοσιεύουμε το παρακάτω κείμενο. Επίσης, δημοσιεύουμε πληροφορίες για τη μαζική αντίδραση που εκδηλώθηκε με κορυφαία την εκστρατεία τριών σκαφών με ακτιβιστές που διαμαρτυρόμενοι προσέγγισαν το σημείο παρά τις δυσκολίες του καιρού και την εχθρική στάση και παραπληροφόρηση που αντιμετώπισαν από τις ελληνικές αρχές. Συγκεκριμένα, το Ανοιχτό Συντονιστικό Χανίων στις 25-7-2014 ανακοίνωσε τα εξής για αυτή τη σημαντική ακτιβιστική ενέργεια:

«Αναχώρησαν πριν από λίγο (14:40) τόσο τα σκάφη Thomas 2 και Thomas 3 από το παλιό λιμάνι Χανίων και το Αγ. Νικόλαος από την Παλαιόχωρα. Στα σκάφη έχουν επιβιβαστεί 32 ακτιβιστές, μεταξύ των οποίων και 2 εκπρόσωποι του SOS Mediterraneo από την Ιταλία.

Σας κοινοποιούμε ολόκληρη τη λίστα με τα ονόματα στα οποία συμπεριλαμβάνονται και τα πληρώματα τα οποία προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους (σύνολο 32 ακτιβιστές)

Κορνάρος Δημήτρης, πλήρωμα, Καμπάς Μανώλης, πλήρωμα, Κλώντζας Γιώργος, πλήρωμα, Κριτσωτάκης Μιχάλης, βουλευτής Ηρακλείου, Δερεδάκης Νίκος, Πρόεδρος νομαρχιακής ΑΔΕΔΥ Ρεθύμνου, Χαρωνίτης Γιάννης, Πρόεδρος ΤΕΕ Ανατολικής Κρήτης, Αθανασάκης Αριστείδης, Δημοτικός Σύμβουλος Ηρακλείου, Συγγελάκης Πολυάνθης, Μηχανικός, Πρατικάκης Στέλιος, Χατζηστεφάνου Άρης, δημοσιογράφος, Τσατσάκη Ευγενία, εκπαιδευτικός, Μανουσακίδου Φαίδρα, πλήρωμα, Κασιτάς Γρηγόρης, πλήρωμα, Σαββανίδης Κλεομένης, πλήρωμα, Στασινοπούλου Παναγιώτα, πλήρωμα, Καρακλής Αχιλλέας, πλήρωμα, Πολάκης Παύλος, Δήμαρχος Σφακίων, Καλαϊτζάκης Γιώργος, Αντιδήμαρχος Πλατανιά, Κορναράκης Δημήτρης, Πρόεδρος εργατικού κέντρου Χανίων, Πισσίας Βαγγέλης, καθηγητής ΑΤΕΙ – ακτιβιστής, Αγγελάκης Νίκος, δημοσιογράφος, Ζαχαρίας Στυλιανάκης, καπετάνιος, Τάκης Πολίτης, πανεπιστημιακός, Gabriel Babsi, κινηματογραφιστής, Νέλλη Ψαρρού, πολιτική επιστήμονας, Αντώνης Δημόπουλος, μέλος πρωτοβουλίας Ελεύθερη Μεσσόγειος, Λουκάς Σταμέλλος, υπεύθυνος τύπου Ελεύθερη Μεσόγειος, Ελέγκω Μανουσάκη, βιολόγος, Νίκος Μπόλος, χημικός, Γιάννης Καρυπίδης, σκηνοθέτης, Νίκος Κοσματόπουλος, ανθρωπολόγος, Άρης Παπαδοκωστόπουλος, δημοτικός σύμβουλος Γαλατσίου.

Ταυτόχρονα στα Χανιά έχει συσταθεί 12μελής ομάδα επικοινωνίας και διαχείρισης κρίσεων η οποία θα συνεδριάζει καθημερινά προκειμένου να παρέχει πληροφόρηση για την εν πλω διαμαρτυρία και σε περίπτωση εμπλοκής να προβεί στις απαραίτητες ενέργειες».

 

Ανησυχητικά ήταν και τα αποτελέσματα Τηλεδιάσκεψης για την εν πλω καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας που πραγματοποιήθηκε την Πέμπτη 19 Ιουνίου 2014, κατόπιν σχετικής πρωτοβουλίας του Οργανισμού για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων (OPCW) των Ηνωμένων Εθνών.

Κύριοι ομιλητές ήταν οι εκπρόσωποι του OPCW Dominique Anelli , Dr. Ralf Trapp και ο Michael Luhan. Στην τηλεδιάσκεψη συμμετείχαν ακαδημαϊκοί και εκπρόσωποι περιβαλλοντικών οργανώσεων από την Ιταλία, τη Γαλλία, τη Γερμανία και τη Μάλτα, ενώ από την Ελλάδα, συμμετείχε η διευθύντρια έρευνας του Ινστιτούτου Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» Αναστασία Μήλιου, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης Αριστείδης Τσατσάκης καθώς και εκπρόσωποι των οργανώσεων Greenpeace και WWF.

Οι εκπρόσωποι του OPCW επισήμαναν πως η καταστροφή των χημικών όπλων αναμένεται να ξεκινήσει τον Ιούλιο, εάν δεν προκύψουν περαιτέρω καθυστερήσεις μεταφοράς των χημικών από πλευράς Συρίας. Δηλαδή συμπίπτει χρονικά με την περίοδο τουριστικής αιχμής!

Σχετικά με το σημείο καταστροφής, παραμένει «επτασφράγιστο μυστικό» για λόγους «ασφαλείας». Ωστόσο, σύμφωνα με παλαιότερες ανεπιβεβαίωτες πληροφορίες, η καταστροφή πιθανολογείται ότι γίνει μεταξύ Σικελίας και Κρήτης, στη λεγόμενη «αβυσσαλέα πεδιάδα του Ιονίου».

Ζητήθηκαν διευρυμένες πληροφορίες από τον OPCW σχετικά με τους συγκεκριμένους όρους ασφαλείας που θα τηρηθούν κατά τη διαδικασία, και τις ακριβείς ποσότητες και τύπους χημικών, καθώς έχει ανακύψει θέμα ελλιπούς πληροφόρησης.

Το σημαντικότερο ζήτημα το οποίο τέθηκε στη διάρκεια της τηλεδιάσκεψης ήταν η ευθύνη και που αυτή θα αποδοθεί, εάν συμβεί κάποιο ατύχημα ή αστοχία κατά τη διάρκεια της εν πλω καταστροφής των χημικών όπλων, καθώς κάτι τέτοιο εγκυμονεί τεράστιους κινδύνους για το θαλάσσιο οικοσύστημα, αλλά και τη δημόσια υγεία. Οι εκπρόσωποι του OPCW αναφέρουν ότι ο Οργανισμός δεν φέρει καμία ευθύνη σε περίπτωση ατυχήματος, και η ευθύνη ανήκει αποκλειστικά στο Πολεμικό Ναυτικό των ΗΠΑ. Όπως σημείωσε η κα Αναστασία Μήλιου από το «Αρχιπέλαγος», αποτελεί σχήμα οξύμωρο το ότι ο Οργανισμός για την Απαγόρευση των Χημικών Όπλων δίνει διαβεβαιώσεις ασφαλείας από τη μία, ενώ από την άλλη δηλώνουν ως απλοί παρατηρητές!

Οι εκπρόσωποι του OPCW διαβεβαίωσαν για πολλοστή φορά πως προγραμματίζεται να ληφθούν δρακόντεια μέτρα ασφαλείας προκειμένου να μην υπάρξει ατύχημα, ωστόσο αυτό δε φάνηκε να πείθει τους λοιπούς συμμετέχοντες στη τηλεδιάσκεψη πολλοί εκ των οποίων εξέφρασαν έντονη ανησυχία για την ασφάλεια του εγχειρήματος. Σημειώνεται πως ποτέ στο παρελθόν δεν έχει συντελεστεί εν πλω, παρόμοια επεξεργασία χημικών σε τόσο μεγάλες ποσότητες.

Η τηλεδιάσκεψη δεν κάλυψε πολλά αναπάντητα ερωτηματικά των συμμετεχόντων και θα συνεχιστεί με κατατεθειμένες εγγράφως ερωτήσεις.

Μεταξύ αυτών που θα θέσει το Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας «Αρχιπέλαγος» είναι το γιατί επιλέχθηκε η Μεσόγειος – μία τόσο ευαίσθητη ημικλειστη θάλασσα, γιατί οι χώρες της Μεσογείου που θα δεχθούν τις επιπτώσεις μιας πιθανής περιβαλλοντικής καταστροφής δε συμμετέχουν στη δράση ούτε ως παρατηρητές και το κυριότερο, ποιος θα αναλαμβάνει πλήρως και στο σύνολό της την ευθύνη πιθανής αστοχίας ή ατυχήματος κατά την καταστροφή των χημικών όπλων.

 

 

Χανιά 20/02/2014

Μετά από αλλεπάλληλα δημοσιεύματα στον τύπο της Κρήτης που κρούουν τον κώδωνα του κινδύνου για επικείμενη καταστροφή των χημικών όπλων της Συρίας στα ανοιχτά του νησιού (διεθνή ύδατα), καλείται ανοιχτή συνέλευση από το Κοινωνικό Στέκι-Στέκι μεταναστών  Χανίων στο ΤΕΕ με θέμα την πληροφόρηση και τη στάση πάνω σ’αυτό το ζήτημα. Εκπρόσωποι σωματείων ,συλλογικοτήτων, αυτοδιοικητικοί φορείς καθώς και πολλοί κάτοικοι του νομού και άτομα από τα κοινωνικά κινήματα της πόλης με την πολύτιμη βοήθεια ειδικών επιστημόνων  καταθέτουν τις απόψεις και τις ανησυχίες τουs δρομολογώντας δράσεις ενάντια στη στρατιωτικού σχεδιασμού- όπως χαρακτηρίζεται -αυτή επιχείρηση, που θέτει σε κίνδυνο όλη τη μεσόγειο και τις ζωές των λαών της. Προκύπτει έτσι ένα ανοιχτό συντονιστικό στο οποίο μετέχουν όλοι όσοι παρευρέθηκαν στην πρώτη αυτή συγκέντρωση.

Οι κίνδυνοι που ελλοχεύουν είναι τεράστιοι και η οικολογική καταστροφή ασύλληπτη. Μέχρι στιγμής τα αποτελέσματα ενός τέτοιου πειράματος σύμφωνα με τους επιστήμονες ενδέχεται μακροπρόθεσμα να οδηγήσουν σε τερατογενέσεις, καρκίνους οποιασδήποτε μορφής και νέκρωση κάθε ζωντανού οργανισμού στο θαλάσσιο περιβάλλον της μεσογείου.

Θα περίμενε κανείς πως ένα τόσο σοβαρό ζήτημα αν μη τι άλλο θα ευαισθητοποιούσε το χώρο της ενημέρωσης, όμως τα πανελλαδικής εμβέλειας  ΜΜΕ σιωπούν προκλητικά. Στην υπόλοιπη Ελλάδα ο κόσμος αγνοεί τα γεγονότα,αφού φυσικά η πλήρης αδιαφάνεια, η συγκάλυψη και η εκκωφαντικά σιωπηλή ενημέρωση αποτελούν το πλαίσιο πραγμάτωσης του εγκλήματος. Δεν είναι λίγοι ωστόσο εκείνοι που αδυνατούν να αποδεχτούν το γεγονός πιστεύοντας πως πρόκειται  για ‘φήμη’ ή σενάριο επιστημονικής φαντασίας αφού οι ιθύνοντες αρνούνται να το σπουδαιολογήσουν φοβούμενοι να αποκαλύψουν το έγκλημα. Την ίδια στιγμή το δήθεν ανεξάρτητο κατεστημένο των μεγαλοδημοσιογράφων... της χώρας σφυρίζει αδιάφορα.

 Στις 9 Μαρτίου οργανώνεται το πρώτο παγκρήτιο συλλαλητήριο στο λιμάνι της Σούδας   με συμμετοχή  χιλιάδων ανθρώπων και υπό καταρρακτώδη βροχή .

Παράλληλα οι διαμαρτυρίες κάθε μορφής συνεχίζονται.Εκστρατείες ενημέρωσης σε σχολεία , αφίσες και κείμενα επιστημονικού και κοινωνικού περιεχομένου μοιράζονται στους δρόμους, μαθητές του νησιού σηκώνουν πανό εκφράζοντας την αγωνία και την αντίθεσή τους,σχετικά βίντεο δημιουργούνται από καλλιτέχνες.Ωστόσο το συντονιστικό των Χανίων απαρτίζεται πλέον από εκπροσώπους εβδομήντα συλλογικοτήτων και σωματείων. Όμως ο κόσμος της Κρήτης παρακολουθεί την ερήμην καταδίκη του την ώρα που η ελληνική κυβέρνηση αρκείται στον απλό καθησυχασμό των πολιτών με λακωνισμούς και υπεκφυγές.

Στις 23 Μαρτίου, μια δεύτερη μεγαλειώδης παγκρήτια συγκέντρωση στο κέντρο του νησιού,στο Αρκάδι Ρεθύμνου, καταφέρνει να μαζέψει σχεδόν δέκα χιλιάδες ανθρώπους κάθε ηλικίας που φωνάζουν ένα βροντερό  «όχι στα χημικά του πολέμου στη Μεσόγειο». Η είδηση δεν περνά ούτε καν στα ‘ψιλά’ των περισσοτέρων  αθηναϊκών δελτίων ειδήσεων υποβαθμίζουν για μια ακόμη φορά τις πρωτοφανείς για τα δεδομένα της Κρήτης διαδηλώσεις σε Σούδα και Αρκάδι.Ούτε λόγος φυσικά για αντικειμενική προσέγγιση της κοινωνικής πραγματικότητας. Η αλήθεια και η ενημέρωση θυσιάζονται στο βωμό της ανεντιμότητας ,της αναξιοπρέπειας και των σκοτεινών παιχνιδιών της διαπλοκής.

Στις 11 Απριλίου το επίπεδο των αντιδράσεων επισημοποιείται και θεσμικοί φορείς του νησιού όπως, αντιπεριφερειάρχες, δήμαρχοι, πρόεδροι εργατικών κέντρων, εκπρόσωποι  ιατρικών,δικηγορικών και εμπορικών συλλόγων, ενώσεις γονέων φτάνουν στο κοινοβούλιο και με επερώτηση 51 βουλευτών ζητούν υπεύθυνες απαντήσεις. Ο απόλυτος εμπαιγμός όμως είναι το μόνο που αποκομίζουν και έτσι φεύγουν  πεισμωμένοι για την Κρήτη. Τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης κρίνουν πως ούτε αυτή τη φορά υπάρχει λόγος να αναφερθούν στο γεγονός συνεχίζοντας να παίζουν το αισχρό παιχνίδι τους.

 

Καταγγέλλουμε την αδιαφορία, την προκλητικότητα,τη διαπλοκή και το παιχνίδι που παίζεται στις πλάτες μας και θέτει σε κίνδυνο τις ίδιες τις ζωές μας.

Ο αγώνας συνεχίζεται...

                                     Ανοιχτό συντονιστικό Χανίων Κατά των χημικών του πολέμου     

 

επιστροφή

 

Για τα voucher (βάουτσερ): ΜΕ ΠΡΟΣΧΗΜΑ ΤΗΝ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΚΑΙ ΛΑΦΥΡΟ ΤΟΥΣ ΚΟΙΝΟΤΙΚΟΥΣ ΠΟΡΟΥΣ

 

Πάνω από το 40% των πόρων του Ευρωπαϊκού κοινωνικού ταμείου πηγαίνει «πιστοποιημένους» μεσάζοντες για «κατάρτιση» προς όφελος «Των κλειστών επαγγελμάτων» στο χώρο της κατάρτισης και εις βάρος των πραγματικών δικαιούχων των ανέργων και των αδύναμων κοινωνικών ομάδων που είναι ο προορισμός αυτών των πόρων . ..

Μια διαρκής λεηλασία των πόρων του ΕΚΤ .. ένα διαρκές αίσχος και σκάνδαλο για το πολιτικό σύστημα της χώρας που δεν μπορεί πλέον να μείνει κρυφό.

Το τελευταίο καιρό ένα μπαράζ προγραμμάτων με στόχο την ανάσχεση της ανεργίας όπως έχει ανακοινωθεί βρίσκεται σε εξέλιξη .Το συνολικό ποσό που πρόκειται να διατεθεί φτάνει τα 600 εκατομμύρια και αφορά πόρους που προέρχονται κυρίως από το Ευρωπαϊκό κοινωνικό ταμείο. Το ποσό μάλιστα ξεπερνά τα 750 εκατομμύρια, εάν προσθέσουμε μαζί το πρόγραμμα ενίσχυσης κοινωνικών δομών στους Δήμους και των βρεφονηπιακών σταθμών.

Το πρωτείο σε σχέση με αυτό το πακέτο έχουν τα προγράμματα επαγγελματικής κατάρτισης ανέργων με χρήση του νέου συστήματος των επιταγών κατάρτισης (voucher) 125.000 νέων θέσεων εργασίας συνολικού προϋπολογισμού περίπου 450 εκατ. Ευρώ .Ένα πρόγραμμα που υλοποιήθηκε και τη περσινή χρονιά μες το 2013 και θα συνεχιστεί όπως βεβαιώνουν οι αρμόδιοι και τα επόμενα χρόνια.

Τον Σεπτέμβριο επίσης ξεκινά όπως έχει ανακοινωθεί ένα Πρόγραμμα Κοινωφελούς Εργασίας για άλλους 50.000 ανέργους - αυτή τη φορά μακροχρόνια ανέργους, ή από νοικοκυριά που δεν έχουν κανένα εργαζόμενο - συνολικού κόστους 200 εκατομμυρίων. Ένα πρόγραμμα που προκηρύσσεται για Τρίτη συνεχόμενη χρονιά και φέτος.

Ενώ σε εξέλιξη βρίσκονται τα προγράμματα Τοπικό και ΤΟΠΣΑ που στοχεύουν σε τοπικές πρωτοβουλίες για την απασχόληση μακροχρόνια άνεργων και ατόμων με ειδικές ανάγκες.

Παράλληλα, μέσα στο Σεπτέμβριο αναμένεται η προκήρυξη του προγράμματος για τις «περιφερειακές δομές στήριξης της Κοινωνικής Οικονομίας» ή όπως αλλιώς λέγεται για τους «Μηχανισμούς στήριξης της κοινωνικής οικονομίας». Με σκοπό να στηριχθούν οργανωτικά και με τεχνογνωσία οι κοινωνικοί Συνεταιρισμοί και οι κοινωνικές επιχειρήσεις.

Έχουμε λοιπόν μπροστά μας ένα πολύ σημαντικό μέρος από τους πόρους του ΕΠΑΝΑΔ Επιχειρησιακού προγράμματος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού.

Αυτό όμως που κρύβεται σχετικά με αυτές τις ανακοινώσεις και δεν λέγεται επισήμως από τις αρμόδιες διαχειριστικές Αρχές και τις συνδικαλιστικές οργανώσεις είναι ότι οι μεγάλοι ωφελούμενοι σε ποσοστό 40εως και 80% είναι οι διαμεσολαβητές και μεσάζοντες. Οι διάφοροι πάροχοι όπως λέγονται Συμβουλευτικής και κατάρτισης.

Όπως εύκολα αντιλαμβάνεται κανείς οι άνεργοι είναι το πρόσχημα για τη μεγάλη αρπαχτή κάτι που γίνεται άλλωστε από χρόνια στη χώρα μας.

Για παράδειγμα για το πακέτο (voucher) ύψους 108.000.000 που προκηρύχθηκε μέσα στον Αύγουστο για 30.000 θέσεις εργασίας από το ποσόν αυτό περίπου 40.000.000 θα πάει «λάφυρο» στα ΚΕΚ για κατάρτιση 80 ωρών σε κάθε ωφελούμενο. Κατάρτιση θεωρητική που επί το πλείστον είναι εικονική και δεν χρησιμεύει σε τίποτε στους νεοπροσλαμβανόμενους για πέντε μήνες σε επιχειρήσεις.

Εάν προσθέσουμε και το λειτουργικό κόστος της γραφειοκρατίας των υπουργείων και του ΟΑΕΔ που διαχειρίζονται αυτά τα προγράμματα τότε εύλογο είναι να υποθέσει κανείς ότι το πάνω από το 50% των κονδυλίων που προορίζονται για την αντιμετώπιση της ανεργίας στην Ελλάδα πηγαίνει στη γραφειοκρατία και σε κάθε είδους διαμεσολαβητές. Πρόκειται για μια παλιά υπόθεση κατάχρησης του όρου της κατάρτισης εργαζομένων.

Πουθενά στην Ευρώπη δεν υπάρχει τέτοια σκανδαλώδης διαχείριση των κοινοτικών πόρων και ειδικότερα με τους πόρους του ΕΚΤ. Η διαδικασία αυτή θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί «το σκάνδαλο των σκανδάλων» νομιμοποίησης της διαφθοράς δημιουργώντας προνόμια σε κάποιους επιτηδευματίες κατά παράβαση της κοινοτικής νομοθεσίας που ως γνωστόν απαγορεύει το μονοπώλιο κάθε επιτήδευσης. Έχουμε δηλαδή μια πλήρης διαστροφή στη φιλοσοφία της διαχείρισης των πόρων συνέπεια αυτής της πρακτικής να πλουτίζουν πάλι κάποιοι επιτήδειοι κάνοντας προγράμματα για ανέργους και συστηματική καταπάτηση της νομοθεσίας περί αθέμιτου ανταγωνισμού.

Από τις ελάχιστες αντιδράσεις για αυτό το φαινόμενο είχαμε από την Ομοσπονδία Υπαλλήλων ΟΑΕΔ Αρ. Πρωτ. 90 / 20-6 – 2014 που καταγγέλλει τις «Αθέμιτες πρακτικές των ΚΕΚ» στο «κυνήγι ανέργων» και το εμπόριο ελπίδας το οποίο εξελίσσεται με την «εγκατάσταση» των ΚΕΚ έξω από τα Κέντρα Προώθησης Απασχόλησης του ΟΑΕΔ και την αγωνιώδη προσπάθειά τους να προσεγγίσουν ανέργους με κάθε τρόπο, για τη δική τους επιχείρηση.

Τα «λεφτά από ότι φαίνεται είναι πολλά» και ο ανταγωνισμός μεταξύ τους, τους έχει εξωθήσει σε συμπεριφορές και πρακτικές που προσβάλουν κυρίως τους ίδιους τους ανέργους.
Υπενθυμίζουμε ότι η εργασία αποτελεί δικαίωμα και πως ο μοναδικός Δημόσιος Φορέας Απασχόλησης στην Ελλάδα είναι ο ΟΑΕΔ. Υπενθυμίζουμε επίσης ότι οι άνεργοι δεν είναι πελάτες αλλά πολίτες με αξιοπρέπεια και δικαιώματα.

Καλούμε το Υπουργείο Εργασίας να επανεξετάσει τη στάση του απέναντι στα ΚΕΚ και να σταματήσει να εκδίδει προγράμματα τύπου Voucher που απλώς στέλνουν πελάτες στα ΚΕΚ, χωρίς όφελος για τους ανέργους και με τεράστια ποσά να πηγαίνουν στους «ΚΕΚάρχες» αντί στους ανέργους.

Πολιτική στη απασχόληση δεν μπορεί να υπάρξει με μεσάζοντες. Ας μας πουν πόσα χρήματα καρπώνονται αυτοί οι ιδιωτικοί φορείς για τον κάθε άνεργο ξεχωριστά που εντάσσουν στα προγράμματά τους, για να τους πούμε πόσες ουσιαστικές ενεργητικές πολιτικές (με ΑΜΕΣΟ αποτέλεσμα για τον άνεργο και την κοινωνία) θα μπορούσαμε να δημιουργήσουμε.

Πράγματι το πόσα καρπώνονται έχει πολύ ενδιαφέρον να το γνωρίζει η κοινωνία.1.380 εισπράττουν τα ΚΕΚ για την κατάρτιση 80 ωρών σε κάθε άτομο εάν μετά το πεντάμηνο βρει δουλειά και 1.080 εάν δεν βρει δουλειά.Γιατί οι συνδικαλιστικές ηγεσίες τα επιμελητήρια και οι επαγγελματικές συντεχνίες δεν αντιδρούν. Προφανώς η απάντηση είναι γιατί οι συνδικαλιστικές ηγεσίες στην Ελλάδα ουδόλως ενδιαφέρονται για τους ανέργους αλλά για την καλοπέραση των συνδικαλιστών και γιατί έχουν τα δικά τους ΚΕΚ. Τα δικά τους ισχυρά λόμπυ άντλησης κοινοτικών πόρων για τους ολίγους στη συνδικαλιστική ιεραρχία ..

Οι ορισμένες από τις μεγαλύτερες συνδικαλιστικές οργανώσεις της χώρας αφου ανέλαβαν να εκπαιδεύουν τους συνδικαλιστές με τους πόρους που προορίζονται για αυτούς που κινδυνεύουν από την ανεργία και τους κοινωνικά αποκλεισμένους έχουν επεκταθεί πλέον και έχουν γίνει «κοινωνικοί επιχειρηματίες» στα ΚΕΚ.

Εάν εξετάσει και μελετήσει κανείς το φαινόμενο όλος ο σχεδιασμός του Επιχειρησιακού Προγράμματος Ανάπτυξης Ανθρώπινου Δυναμικού (ΕΠΑΝΑΔ) είναι στην ίδια κατεύθυνση: Οι στόχοι του προγράμματος ασφαλώς αναφέρονται στην αντιμετώπιση της ανεργίας και στη ν ενίσχυση των αδύναμων κοινωνικών ομάδων στη πράξη όμως ένα μεγάλο μέρος από τη διαχείριση αυτών των πόρων το καρπώνονται οι μεσάζοντες χωρίς ανταγωνισμό στο κόστος των υπηρεσιών που προσφέρουν. Έτσι εάν το κόστος κατάρτισης ανά άτομο στα άλλα ιδιωτικά εκπαιδευτήρια είναι 5 Ευρώ στα ΚΕΚ είναι 12 Ε..

Αντί λοιπόν να μειωθεί το κόστος κατάρτισης προς όφελος της κοινωνίας και των ανέργων είναι πασιφανές ότι αυτό πολλαπλασιάζεται προς «δόξα» της κοινωνικής ευαισθησίας και της ψευδεπίγραφης κοινωνικής οικονομίας γραφειοκρατών και μεσαζόντων .

 

ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΚΟΙΝΩΦΕΛΟΥΣ ΕΡΓΑΣΙΑΣ

Σχετικά με το άλλο πρόγραμμα της κοινωφελούς εργασίας που επίσης επαναπροκηρύσσεται το Σεπτέμβριο, εάν εξετάσουμε τι έγινε τα τρία τελευταία χρόνια τα πράγματα είναι ιδιαιτέρως αποκαλυπτικά.

Το πρόγραμμα αυτό υλοποιήθηκε για πρώτη φορά το 12-13 για 50.000 θέσεις εργασίας σε συνεργασία των ΜΚΟ (δικαιούχοι) και τους Δήμους (Συμπράττοντες εταίροι) δίνοντας για λειτουργικό κόστος της διαχείρισης 3-5 % στους δικαιούχους μη κερδοσκοπικούς φορείς.

Στην ουσία ήταν μια μεταφορά το προγραμμάτων stage που διαχειριζόταν μέχρι τότε το δημόσιο στους κοινωνικούς φορείς. Το μεγαλύτερο μέρος περίπου 65 % το διαχειρίστηκαν συνδικαλιστικοί φορείς εργαζομένων όπως το ΙΝΕ ΓΕΣΕΕ και εργοδοτών όπως η ΠΑΣΕΓΕΣ. Ένα μικρότερο κομμάτι ξέφυγε από τον έλεγχο των Lobys που ελέγχουν διαχρονικά του πόρους του ΕΚΤ. Τότε άνοιξαν οι ουρανοί της ιερής αγανάκτησης των Media και του πελατειακού πολιτικού συστήματος ότι λεφτά πάνε για αρπαχτές στις ΜΚΟ.

Η ιστορία όμως στη συνέχεια έδειξε, ότι με ένα τέτοιο μικρό ποσοστό για λειτουργικό κόστος δεν υπάρχουν περιθώρια κέρδους. Ποτέ άλλοτε το Ελληνικό κράτος δεν πέτυχε για παρόμοια προγράμματα τόσο μικρό λειτουργικό κόστος. Ποτέ άλλοτε δεν ενσωμάτωσε έτσι τον εθελοντισμό και το μεράκι των εθελοντικών οργανώσεων να πετύχουν πράγματα στις τοπικές κοινωνίες. Οι ΜΚΟ τελικά όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα όχι μόνον δεν κέρδισαν οικονομικά αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις ζημίωσαν οικονομικά. Κέρδισαν όμως την εμπιστοσύνη σε πολλούς Δήμους που έκτοτε ανεξάρτητα από τα προγράμματα αυτά συνεργάζονται μαζί τους.

Το κατεστημένο όμως όπως έχει διαμορφωθεί στη διαχείριση αυτών των προγραμμάτων όχι μόνον δεν αξιολόγησε το σύνολο αυτής της θετικής εμπειρίας αλλά στάθηκε υποκριτικά απέναντι στη περιρρέουσα ατμόσφαιρα κατά των ΜΚΟ γενικώς εάν δεν τη τροφοδότησε κιόλας. Απομόνωσε ορισμένες αρνητικές περιπτώσεις που αντικειμενικά υπάρχουν στο χώρο αυτό όπως και σε κάθε δημόσιο ή ιδιωτικό χώρο και πολλές φορές με ευθύνη της ίδιας της γραφειοκρατίας και εισηγήθηκε την επαναφορά στη διαχείριση αυτού του προγράμματος στο κράτος ως μια νέα μορφή stage και συγκεκριμένα στον ΟΑΕΔ.

Η υλοποίηση όμως του προγράμματος κοινωφελούς εργασίας μέσω του ΟΑΕΔ στους Δήμους τον τελευταίο χρόνο ήταν άκρως αποτυχημένη και απογοητευτική διαδικασία. Κανείς δεν υπήρχε να τους κατευθύνει και να τους παρακολουθήσει στο έργο τους. Οι μόνιμοι υπάλληλοι αρνήθηκαν στις περισσότερες περιπτώσεις να συνεργαστούν μαζί τους καθώς η συνδικαλιστική ηγεσία ΠΟΕ ΟΤΑ έχει κηρύξει το πόλεμο στους πενταμηνίτες και τους θεωρεί απειλή για τους μόνιμους υπαλλήλους. Έτσι δεν ήξεραν τι να κάνουν και το χειρότερο δεν υπήρχε κανένας έλεγχος με αποτέλεσμα κάποιο να μην πηγαίνουν καθόλου στη δουλειά και να βάζουν μόνον υπογραφές.

Με αυτά τα δεδομένα πλέον και τα συγκριτικά στοιχεία τα οποία δύσκολα μπορούν να αμφισβητηθούν αποκαλύπτεται το μέγεθος της υποκρισίας και η στρέβλωση των κριτηρίων με τα οποία παίρνονται οι αποφάσεις για να πηγαίνουν οι πόροι στους διαμεσολαβητές και να σπαταλούνται ασκόπως από τη γραφειοκρατία. Είναι ενδεικτικό άλλωστε ο θόρυβος και η κατασυκοφάντηση των μη κερδοσκοπικών εταιρειών για το 5% που θα έπαιρναν για τη διαχείριση της κοινωφελούς εργασίας και η απόλυτη σιωπή για το 40% των πόρων που πηγαίνει στους διαμεσολαβητές για το πρόγραμμα (voucher). Να πως οι σύγχρονοι υποκριτές διυλίζουν τον κώνωπα και καταπίνουν τη κάμηλο.

 

ΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΑ ΤΟΠΕΚΟ ΚΑΙ ΤΟΠΣΑ

Ο σκοπός αυτών των προγραμμάτων που υλοποιούνται αυτή τη περίοδο από το Υπουργείο Εργασίας και τις Περιφέρειες είναι η προετοιμασία «προπόνηση» ανέργων να μπουν στη αγορά εργασίας η να δημιουργήσουν προϋποθέσεις αυτοαπασχόλησης με κοινωνικούς συνεταιρισμούς.

Ο σκοπός ασφαλώς συνάδει με τις κοινοτικές οδηγίες και τους σκοπούς του Ευρωπαϊκού κοινωνικού ταμείου που χρηματοδοτεί τελικά τα προγράμματα αυτά και ενισχύει δράσεις κοινωνικής οικονομίας και κοινωνικής επιχειρηματικότητας. Το πρόβλημα πάλι εδώ είναι ποιους φορείς και ποιες δαπάνες χρηματοδοτεί το πρόγραμμα στην εφαρμογή του.

Η κατανομή των δαπανών έχει ως εξής: το 40%των δαπανών πηγαίνει και εδώ για κατάρτιση στα ΚΕΚ, το 40% για συμβουλευτική – ενημέρωση δικτύωση το 10% για τον συντονισμό του έργου και μόνον περίπου το 10% για ενίσχυση των ωφελουμένων και μάλιστα στη κατάρτιση δηλαδή το 90% στους διαμεσολαβητές. Με αυτή τη κατανομή των δράσεων και δαπανών το πρόγραμμα ήδη σημειώνει παταγώδη αποτυχία ως προς τους στόχους του, Λιγότεροι από το 2% των ωφελουμένων με τα μέχρι τώρα δεδομένα πρόκειται να εξασφαλίσουν εργασία μέσα από αυτή τη διαδικασία.

Για να σώσουν τα προσχήματα οι μανδαρίνοι σχεδιαστές αυτών των προγραμμάτων πρότειναν στη πολιτική ηγεσία και πέτυχαν να περάσει και να υλοποιηθεί νέο πρόγραμμα που θα προσλάβει 10.000 ανέργους μέσω ΟΑΕΔ που θα έχουν παρακολουθήσει και θα το πιστοποιητικό ΤΟΠΕΚΟ ΚΑΙ ΤΟΠΣΑ. Τόσο καλά σχεδιάζουν τα προγράμματα αυτά οι Μανδαρίνοι και αναντικατάστατοι ειδήμονες του Υπουργείου οι οποίοι ας σημειώσουμε κάνουν την επιβεβλημένη διαβούλευση από την Ε.Ε κατόπιν εορτής αφού έχουν προκηρυχθεί πρώτα τα προγράμματα.

 

ΤΟ ΨΕΥΔΕΠΙΓΡΑΦΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ

Το άλλο πρόσχημα λαφυραγώγησης των κοινοτικών πόρων στην Ελλάδα συνοψίζεται στο ψευδεπίγραφο μοντέλο της κοινωνικής οικονομίας το οποίο λανσάρεται τα τελευταία 20 χρόνια από το ΕΠΑΝΑΔ . Όσα ποσά και να διατέθηκαν, όσα προγράμματα και αν εφαρμόστηκαν μέχρι τώρα, τα αποτελέσματα είναι μηδαμινά. Περισσότερες θέσεις εργασίας και περισσότερες κοινωνικές επιχειρήσεις ξεκίνησαν από εθελοντικές οργανώσεις και συνεταιριστικές ομάδες χωρίς καμιά επιδότηση παρά από μεγάλα προγράμματα που χρηματοδοτήθηκαν από κοινοτικούς πόρους.

Στη κεντρική Μακεδονία για παράδειγμα τα τελευταία 2 χρόνια καμιά κοινωνική επιχείρηση δε προέκυψε από επιδοτούμενα προγράμματα. Το αντίθετο είχαμε σημαντικές συνεταιριστικές πρωτοβουλίες με εκατοντάδες συνεταιριζόμενους από εθελοντικές πρωτοβουλίες όπως η περίπτωση του καταναλωτικού Συνεταιρισμού ΒΙΟ COP. Και αυτό βέβαια δεν είναι τυχαίο. Αυτό φανερώνει ότι τα προγράμματα δεν δίνονται με κάποια πραγματικά αξιολογικά κριτήρια αλλά με γραφειοκρατικά κριτήρια.

Για παράδειγμα η επιλεξιμότητα των εταίρων έχει ως προϋπόθεση μια εθελοντική μη κερδοσκοπική οργάνωση να έχει χρηματοδοτηθεί και στο παρελθόν ώστε να τεκμηριώνει εμπειρία. Δεν εξετάζει τα πραγματικά κοινωνικά αποτελέσματα της κάθε Οργάνωσης δεν ενδιαφέρει ο κοινωνικός αντίκτυπος, ας μην δημιούργησε ποτέ της μια μόνιμη θέση εργασίας ας μην δημιούργησε ποτέ της μια κοινωνική επιχείρηση αρκεί να φαίνεται ως δικτυωμένη στο clamb των προνομιούχων. Έτσι το φαίνεσθαι τρώει κυριολεκτικά την ουσία.

Με τέτοιους όρους και μια σειρά άλλες αντίστοιχες διατάξεις δημιουργείται ένα αποτρεπτικό περιβάλλον και αποκλείονται να συμμετάσχουν στις Αναπτυξιακές Συμπράξεις για τις περιφερειακές δομές κοινωνικής οικονομίας οι περισσότερες από τις εθελοντικές οργανώσεις στη νέα προκήρυξη για τους «επικοινωνιακούς Μηχανισμούς» κοινωνικής οικονομίας που αναμένεται το Σεπτέμβριο.

Η νέα πρόσκληση όπως φαίνεται είναι κι αυτή κομένη -ραμένη στα μέτρα των μεσαζόντων για την κοινωνική οικονομία, ΚΕΚ, Συμβουλευτικά γραφεία, και αναπτυξιακές εταιρείες απορρόφησης κοινοτικών προγραμμάτων με μηδαμηνό αποτέλεσμα. Τι μπορεί να περιμένει η κοινωνία από μια τέτοια αντίληψη στη αξιολόγηση των προτάσεων για τη κοινωνική οικονομία; Είναι κάπως να ζητάς από τους μεγάλους χονδρεμπόρους της λαχαναγοράς και το προϊόντων διατροφής να συστήσουν αγροτικούς συνεταιρισμούς. Το ίδιο παράλογο να ζητάς από τους μεγάλους μεσάζοντες των ΚΕΚ να συστήσουν θεσμούς κοινωνικής οικονομίας.

Αυτή τη απλή αλήθεια που αδυνατούν να κατανοήσουν οι μανδαρίνοι των υπουργείων. Προφανώς γιατί έτσι έμαθαν η τους επιβάλουν τα διάφορα Lobes που κινούν τα νήματα. Κι αυτή τη κατάσταση δεν γίνεται να μη μπορούν να την αναγνωρίσουν οι πολιτικές ηγεσίες των κομμάτων σε περίοδο κρίσης και δεν μπορεί η γραφειοκρατία ανενόχλητα να ταίζει συνειδητά το Μινώταυρο της αρπαχτής σε ένα κράτος δικαίου.

Θα πρέπει να έχει χαθεί κάθε αίσθηση της κοινωνικής δικαιοσύνης για να συνεχίζεται μια τέτοια κατάσταση ώστε να συντηρείται αυτός ο λαβύρινθος της νομιμοποιημένης διαφθοράς. Η ανεργία που καλπάζει με 28% δεν αφήνει κανένα περιθώριο συγκάλυψης αυτού του φαινομένου.

 

ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ

 

1)Σχετικά με τα προγράμματα (voucher) μειωθεί το ποσόν της κατάρτισης στα προγράμματα από τα 1380 Ε ανά άτομο στα 500 Ε και στις 40 ώρες κατάρτισης. Έτσι και αλλιώς έχει αποδειχθεί σε επιτόπιους ελέγχους ένα μέρος αυτής της κατάρτισης επί το πλείστον είναι εικονική. Τα χρήματα ασφαλώς που θα εξοικονομηθούν από αυτή τη περικοπή μπορούν να ενισχύσουν 15% επιπλέον άνεργους. Ταυτόχρονα να ανοίξουν τελικά τα «κλειστά επαγγέλματα των ΚΕΚ» και να μπορεί να συμμετάσχει στα προγράμματα αυτά κάθε φορέας που είναι πιστοποιημένος στη «δια βίου μάθηση».

2) Η κοινωφελής εργασία να επιστρέψει σε μη κερδοσκοπικούς φορείς με αποδεδειγμένο διαχρονικό εθελοντικό και κοινωφελές έργο και όχι με κριτήριο τις «διαχειριστικές επάρκειες» του γραφειοκρατικού μηχανισμού που δόθηκαν σε όλους που έστησαν μια αστική εταιρεία την τελευταία στιγμή για να μπουν σε κάποιο πρόγραμμα.

3) Τα προγράμματα τύπου ΤΟΠΕΚΟ ΚΑΙ ΤΟΠΣΑ να επανασχεδιαστούν ώστε οι δαπάνες για κατάρτιση, συμβουλευτική και ενημέρωση να μην υπερβαίνουν το 50% του ύψους τω συνολικών δαπανών του έργου, για να υπάρξει η δυνατότητα το υπόλοιπο 50% να διατεθεί για την εκκίνηση παραγωγικών πρωτοβουλιών των κοινωνικών συνεταιρισμών.

4) Οι δομές στήριξης Κοινωνικής Οικονομίας (Μηχανισμοί Στήριξης) σχετικά με την επικείμενη προκήρυξη οφείλουν να ανταποκρίνονται στην αντιπροσωπευτικότητα και αναλογικότητα των πραγματικών φορέων και επιχειρήσεων κοινωνικής οικονομίας και όχι στους μεσάζοντες της ψευδεπίγραφης κοινωνικής οικονομίας.

Αυτό σημαίνει ότι οι Αναπτυξιακές Συμπράξεις βάσει του νόμου 4019 /11θα πρέπει να συγκροτούνται και να συμπεριλαμβάνουν στο οργανωτικό τους σχήμα επι μέρους γεωγραφικές και θεματικές Συμπράξεις σε όλους τους τομείς εφαρμογής της κοινωνικής οικονομίας.

Κάθε Νομαρχιακή η θεματική Σύμπραξη θα πρέπει με τη σειρά της να συγκροτείται από μια ομάδα κοινωνικών φορέων με κοινή αποστολή.

Ο συντονιστής εταίρος κάθε ομάδας θα συμμετέχει στη ολοκληρωμένη περιφερειακή Αναπτυξιακή Σύμπραξη που θα υποβάλλει τη ν υποψηφιότητά της στο πρόγραμμα.

Ο προυπολολογισμός του προγράμματος μέσα από αυτό το οργανωτικό σχήμα θα πρέπει να διαχέεται σε όλες τις αντένες με τοπική και θεματική δράση στη κοινωνική οικονομία.

Έτσι μόνον θα δημιουργηθούν μόνιμες Αναπτυξιακές Συμπράξεις σε κάθε περιφέρεια με την ενσωμάτωση του εθελοντισμού και τοπικού κοινωνικού Κεφαλαίου.

Η ανοικτή διαβούλευση με τη κοινωνία πριν από την πρόσκληση είναι νομική υποχρέωση της Διαχειριστικής Αρχής και αυτό το δικαίωμα της Κοινωνίας Πολιτών δεν πρέπει αυτή τη φορά να καταπατηθεί από τη κρατική γραφειοκρατία δίχως νομικές συνέπειες.

 

επιστροφή

 

Αφιέρωμα1:

Βουλευτικές εκλογές 25-1-2015

Ευρωεκλογές και Αυτοδιοικητικές εκλογές 2014 (ΙΙ)

 

Στο προηγούμενο τεύχος (Νο 37) ξεκινήσαμε ένα αφιέρωμα για τις ευρωεκλογές και τις αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη 2014. Οι βουλευτικές εκλογές του Γενάρη 2015 άλλαξαν τελείως το σκηνικό. Σε αυτό το τεύχος δημοσιεύουμε τα πιο ουσιώδη κείμενα των τριών αυτών εκλογών.

Πληροφοριακά, στις βουλευτικές εκλογές της 25-1-2015 ο οικολογικός χώρος κατέβηκε διασπασμένος

1.      Οι Οικολόγοι Πράσινοι, που είναι μέλος του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος σηρίζουν ΣΥΡΙΖΑ και συμμετέχουν με 21 υποψήφιους βουλευτές σε διάφορες εκλογικές περιφέρειες.

2.      Ο τ. ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων Ν. Χρυσόγελος έφυγε από το κόμμα του πέρσι το Γενάρη 2014, πριν λήξει η θητεία του και χωρίς να παραιτηθεί από ευρωβουλευτής του κόμματος που τον εξέλεξε, κατέβηκε αυτόνομα στις ευρωεκλογές του Μαίου 2014 ως "Πράσινοι-Αλληλεγγύη", και τώρα κατεβαίνει ως "Πράσινοι-ΔΗΜΑΡ" με τη ΔΗΜΑΡ, που είχε φύγει από το ΣΥΡΙΖΑ πριν από χρόνια.

3.      Η "Ευρώπη -Οικολογία", μια ομάδα που είχε φύγει πριν τρια χρόνια από τους Οικολόγους Πράσινους τώρα κατεβαίνει με το ΠΟΤΑΜΙ, οι ευρωβουλευτές του οποίου ψήφισαν υπέρ των μεταλλαγμένων λίγο πριν τις βουλευτικές εκλογές.

Η σύνταξη

 

Μετά τις εκλογές του Γενάρη 2015 πρέπει να επικρατήσουν οι ευρωπαϊκές φωνές της λογικής

Προτάσεις των Ευρωπαίων Πράσινων για την Ελλάδα

 14.2.2015

Τα βασικά σημεία:

α. το χρέος είναι μη βιώσιμο

β. το χρέος πρέπει να μειωθεί και υπάρχουν διάφοροι τεχνικοί τρόποι (αποκλείει την άμεση ονομαστική διαγραφή)

γ. ζητά ένα τρίτο πρόγραμμα για πληρωμή των τόκων (rollover) έως το 2020

δ. ως περιεχόμενο του προγράμματος θέτει την μάχη κατά της φοροδιαφυγής, το κυνήγι των ολιγαρχών, των εφοπλιστών και της Εκκλησίας (όχι λιτότητα)

ε. η επιτήρηση του προγράμματος δεν θα γίνεται από Τρόικα και δεν θα υπάρχει συμμετοχή της ΕΚΤ παρά μόνο ως παρατηρητή

στ. ζητά ένα είδος επιτροπής για τον λογιστικό έλεγχο του χρέους, δηλαδή πως και γιατί υπήρξε η υπερχρέωση με βάση το άρθρο 7.9 του Κανονισμού (EU) No 472/2013 που ήταν μια τροπολογία των Πρασίνων (βλ και το άρθρο του Τουσέν στο tvxs που αναφέρεται αναλυτικά σε αυτό)

ζ. πρέπει να γίνει Πανευρωπαϊκή Διάσκεψη για το χρέος

θ. να γίνει ένα νέο Πράσινο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα ύψους 30 δις ευρώ για την επόμενη τριετία για την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και της ανάπτυξη της χώρας

Αν εξαιρέσει κανείς την ονομαστική διαγραφή χρέους (που δεν μπορεί να αποκλειστεί στο πλαίσιο μιας διεθνούς πανευρωπαϊκής διάσκεψης) σε γενικές γραμμές κινείται σε θετική κατεύθυνση στη γραμμή της κυβέρνησης. (Δημήτρης Φουτάκης και για την αντιγραφή ΗΓ)

 

Ένα σημαντικό κείμενο θέσεων των Ευρωπαίων Πράσινων στο Ευρωκοινοβούλιο (Greens/EFA) για την Ελλάδα δημοσιεύτηκε τις τελευταίες μέρες (1). Οι Πράσινοι παραδέχονται ότι σύμφωνα με το μνημόνιο προβλέπεται πρωτογενές πλεόνασμα της τάξης του 3% το 2015 και 4,5% τα επόμενα χρόνια, με την προϋπόθεση μιας ισχυρής αύξησης του ονομαστικού ΑΕΠ (περίπου 5% ανά έτος αρχικά και 3,7% μεσο-μακροπρόθεσμα). Η ιστορική εμπειρία δείχνει, ωστόσο, σύμφωνα με το κείμενο των Ευρωπαίων Πράσινων, ότι είναι οικονομικά εντελώς μη ρεαλιστικό και πολιτικά παράλογο να υποθέσουμε ότι μια χώρα θα καταβάλει 4,5% του ΑΕΠ για την εξυπηρέτηση του κατά κύριο λόγο εξωτερικού χρέους της, για πάνω από είκοσι χρόνια στη σειρά, ειδικά αν η ίδια χώρα αφήσει βασικές θεμελιώδεις υπηρεσίες υποχρηματοδοτούμενες, όπως συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα.

Μια χώρα η οποία έχει περάσει μια τέτοια κοινωνικο-οικονομική καταστροφή δεν έχει την ικανότητα να αφιερώσει βασικούς πόρους για υψηλά ποσά του εξωτερικού χρέους. Η κατάσταση αυτή πρέπει, συνεπώς, να λαμβάνεται δεόντως υπόψη κατά την αξιολόγηση της «κοινωνικά υπεύθυνης ικανότητας πληρωμής του εξωτερικού χρέους» μιας συγκεκριμένης χώρας. Στο πλαίσιο αυτό, η έννοια της βιωσιμότητας του δημόσιου χρέους πρέπει να αναθεωρηθεί με βάση μια προσέγγιση σεβασμού των θεμελιωδών δικαιωμάτων. Αν οι υποχρεώσεις εξυπηρέτησης του χρέους αποτελούν εμπόδιο για την παροχή επαρκών ελάχιστων πόρων για τη χρηματοδότηση βασικών υπηρεσιών και κατά συνέπεια για την εκπλήρωση των υποχρεώσεων των θεμελιωδών δικαιωμάτων, τότε ένα τέτοιο χρέος θα πρέπει να θεωρείται μη βιώσιμο. Προκειμένου να είναι συμβατή η εξυπηρέτηση του χρέους με σεβασμό θεμελιωδών δικαιωμάτων, η Ελλάδα θα χρειαστεί περαιτέρω μέτρα για την ελάφρυνση του χρέους, δημιουργώντας παράλληλα ορισμένες απαραίτητες προϋποθέσεις για μια βιώσιμη ανάκαμψη της ελληνικής οικονομίας.

Οι Πράσινοι ζητούν επιπλέον ένα τρίτο πρόγραμμα για πληρωμή των τόκων (rollover) έως το 2020, με έμφαση στη μάχη κατά της φοροδιαφυγής από το πιο πλούσιο κομμάτι του πληθυσμού και όχι στη λιτότητα. Η επιτήρηση του προγράμματος δεν θα γίνεται από την Τρόικα και δεν θα υπάρχει συμμετοχή της ΕΚΤ παρά μόνο ως παρατηρητή. Οι Ευρωπαίοι Πράσινοι ξαναφέρνουν στο τραπέζι της συζήτησης ένα είδος επιτροπής για τον λογιστικό έλεγχο του χρέους, ώστε να απαντηθεί το πως και το γιατί επήλθε η υπερχρέωση, με βάση το άρθρο 7.9 του Ευρωπαϊκού Κανονισμού 472/2013, που υπήρξε μια τροπολογία των Πράσινων. Παράλληλα καταθέτουν πρόταση για Πανευρωπαϊκή Διάσκεψη για το χρέος καθώς και για ένα Πράσινο σχέδιο Μάρσαλ για την Ελλάδα ύψους 30 δις ευρώ για την επόμενη τριετία με στόχο την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και την ανάπτυξη της χώρας.

Ο εκπρόσωπος τύπου των Οικολόγων Πράσινων Φίλιππος Γκανούλης, δήλωσε σχετικά: «Οι προτάσεις των Ευρωπαίων Πράσινων έρχονται να υποστηρίξουν μεγάλο μέρος του προγράμματος της Ελληνικής Κυβέρνησης και σε αυτή την κατεύθυνση θα πρέπει να αξιοποιηθούν. Αναμένεται στο επόμενο άμεσο χρονικό διάστημα να μεταβεί αντιπροσωπεία των Ευρωπαίων πράσινων στην Αθήνα για επαφές με τους Οικολόγους Πράσινους, τον νέο Αν. Υπουργό Περιβάλλοντος Γ. Τσιρώνη, τον πρώτο Οικολόγο Πράσινο Βουλευτή Γ. Δημαρά και άλλα στελέχη της νέας κυβέρνησης».

Πληροφορίες: 6974 459589

(1)   Το πλήρες κείμενο μπορεί να βρεθεί εδώ:

http://www.greens-efa.eu/fileadmin/dam/Documents/Policy_papers/Green-proposals-Greece-Feb-2015.pdf

 

επιστροφή

 

Βουλευτικές Εκλογές Γενάρη 2015: Η ώρα της ευθύνης για την Πολιτική Οικολογία - Αιτήματα δεκαετιών να γίνουν πράξη μέσω κυβερνητικών πολιτικών

 

Τρίτη, 27 Ιαν. 2015

Δυο μέρες μετά τις εκλογές που ανέδειξαν τον πρώτο Οικολόγο Πράσινο βουλευτή, τον Γιώργο Δημαρά στη Β' Αθήνας, η σημερινή μέρα φέρνει τον χώρο της Πολιτικής Οικολογίας μπροστά στην ύψιστη ευθύνη της ανάληψης της θέσης του Αναπληρωτή Υπουργού Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής από τον Συντονιστή μας Γιάννη Τσιρώνη.

Η συλλογική επιλογή μας στις εκλογές που πέρασαν ήταν να είμαστε παρόντες στη διαδικασία ριζικής ανατροπής στη διακυβέρνηση της χώρας. Είναι μεγάλη τιμή για μας που καλούμαστε τώρα να υπηρετήσουμε την επιλογή μας στην πράξη. Άξονας μας τα 22 σημεία αιχμής που συμφωνήθηκαν προγραμματικά με το ΣΥΡΙΖΑ.

Ευχαριστούμε όλους όσους συνέβαλαν σε αυτό. Δεσμευόμαστε να λειτουργήσουμε υπεύθυνα, ριζοσπαστικά, συλλογικά και αποτελεσματικά. Στην Κυβέρνηση, στη Βουλή αλλά και σταθερά και πάντα στην κοινωνία, με τη συμβολή των φορέων του περιβάλλοντος και της κοινωνίας των πολιτών.

Για τις μεγάλες προκλήσεις που αντιμετωπίζει το περιβάλλον της χώρας μας, τον σχεδιασμό και την εφαρμογή μιας ουσιαστικής και αποτελεσματικής περιβαλλοντικής πολιτικής. Για μια βιώσιμη έξοδο από την κρίση και ένα καινούργιο ελπιδοφόρο μέλλον για την Ελλάδα και την Ευρώπη όπου το περιβάλλον δεν αντιμετωπίζεται σαν εχθρός ή τομέας εκμετάλλευσης αλλά σαν το σπίτι μας,

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΩΝΗΣ

Ο Γιάννης Τσιρώνης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1958. Σπούδασε Χημικός και διδάσκει Οργανική Χημεία και Βιοχημεία σε φοιτητές. Είναι παντρεμένος και πατέρας 3 παιδιών. Δραστηριοποιήθηκε στο φοιτητικό κίνημα μέσα στον «Ρήγα Φεραίο» και την Β' Πανελλαδική και ήταν μέλος της συντονιστικής επιτροπής της κατάληψης του Χημείου το 1979, όταν για μοναδική φορά από την μεταπολίτευση το φοιτητικό κίνημα κατάφερε να καταργήσει τον ψηφισμένο από την Νέα Δημοκρατία νόμο 815. Από το 1983 κατανοεί ότι στα αδιέξοδα της Αριστεράς μοναδική ριζοσπαστική διέξοδος είναι η πολιτική οικολογία και γίνεται ιδρυτικό μέλος της Ε.Κ.Ο. (Εναλλακτική Κίνηση Οικολόγων). Από τότε συμμετέχει αδιάλειπτα στο Οικολογικό Κίνημα κυρίως στα θέματα παιδείας και εκπαίδευσης.

Διατέλεσε μέλος του συμβουλίου του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος, ως εκπρόσωπος της Ελλάδας από το 1999 μέχρι το 2006.

Είναι ιδρυτικό μέλος των Οικολόγων Πράσινων, μέλος του Πανελλαδικού τους συμβουλίου και συντάκτης της εφημερίδας «Πράσινη Πολιτική».

Η στράτευση στην Οικολογία δεν γίνεται κατά την γνώμη του, για χάρη μιας ιδεολογίας, ούτε για να υπερασπιστούμε τα συμφέροντα κάποιας τάξης, ούτε για λόγους ...ηθικής, αλλά για να προστατεύσουμε την ίδια μας την ζωή. Θεωρεί ότι, όπως λέει ο συγγραφέας Χρόνης Μίσσιος, η Οικολογία είναι η μοναδική κοσμοθεωρία, που δίνει προοπτική στον άνθρωπο.

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΓΙΩΡΓΟΣ ΔΗΜΑΡΑΣ

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στο Μεσολόγγι . Είναι Πολ. Μηχανικός και έχει παρακολουθήσει οικονομικές σπουδές στο Οικονομικό Πανεπιστήμιο.

Στη δικτατορία συμμετείχε στον αντιδικτατορικό αγώνα, στα γεγονότα του Πολυτεχνείου συνελήφθη και βασανίστηκε. Μεταδικτατορικά ενεργοποιήθηκε μέσα από την αριστερά και την οικολογία και αγωνίστηκε για ζητήματα δημοκρατίας, παιδείας, ειρήνης, κοινωνικής δικαιοσύνης και προστασίας περιβάλλοντος.

Διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. του ΤΣΜΕΔΕ, μέλος ΔΣ συλλόγων μηχανικών, μέλος της επιτροπής σύνταξης του ΓΕΝΙΚΟΥ ΟΙΚΟΔΟΜΙΚΟΥ ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΥ επί Αντ. Τρίτση, μέλος επιτροπής Υπουργείου Παιδείας για θέματα τεχνικής εκπαίδευσης, πρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος Δήμου Αγ. Παρασκευής, πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής αγώνα για τη προστασία του Υμηττού, μέλος ΠΣ και συντονιστής του Πανελλαδικού Συμβουλίου του ΔΙΚΤΥΟΥ ΚΙΝΗΣΕΩΝ για την προστασία του περιβάλλοντος, πρόεδρος πολιτιστικού συλλόγου, μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου της Πράσινης Πολιτικής και συντονιστής της οργανωτικής επιτροπής για τη δημιουργία του πολιτικού φορέα της οικολογίας «ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ».

Στους ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ έχει διατελέσει μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου και της Εκτελεστικής Γραμματείας, εισηγήθηκε τις οργανωτικές αρχές και ήταν μέλος της επιτροπής του εκλογικού προγράμματος (2007).

Στις αυτοδιοικητικές εκλογές του 2010 ήταν υποψήφιος αντιπεριφερειάρχης με την ΑΤΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ και εκλέχτηκε Περιφερειακός Σύμβουλος

Εκλέχτηκε στη Β' Αθηνών στην ένατη θέση λαμβάνοντας περίπου 30.000 ψήφους.

- See more at: http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5753:2015-01-27-14-56-02&catid=1:press-releases&Itemid=0#sthash.yeGgfWLf.dpuf

 

επιστροφή

Ελπίδα ή φόβος;- Ένα σημείωμα για τις επερχόμενες εκλογές της 25-1-2015

 

Των Ηλία Γιαννίρη και Μιχάλη Μπάκα*

 

Αναδημοσιεύουμε ένα προεκλογικό σημείωμα των βουλευτικών εκλογών που βρήκε σημαντική απήχηση στα ΜΜΕ του Β. Αιγαίου και στα κοινωνικά δίκτυα. ΗΓ

 

17 Ιανουαρίου 2015

Οι εκλογές της 25/1/2015 είναι ίσως οι κρισιμότερες εκλογές μεταπολεμικά.

Το βασικό ερώτημα αυτών των εκλογών είναι:

Υπάρχει η ελπίδα να γυρίσει σελίδα η χώρα με αυτές τις εκλογές ή απλά με το ΣΥΡΙΖΑ φοβόμαστε ότι θα έχουμε μια από τα ίδια, όπως με τον Α. Παπανδρέου το 1981; Αυτός ο δυισμός δεν υπάρχει μόνο μέσα στον καθένα μας αλλά κυριαρχεί και στην κεντρική πολιτική αντιπαράθεση. Πρόκειται για μια εκλογική αντιπαράθεση μεταξύ ελπίδας και φόβου.

Ο ΣΥΡΙΖΑ καλλιεργεί την ελπίδα. Προτείνει άμεσα μέτρα (το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης) και ζητά από την Ευρώπη να αναγνωρίσει κατ’ αρχήν την ανθρωπιστική κρίση που έχει η χώρα αλλά και να εξετάσει διαφορετικά το ζήτημα του χρέους όχι μόνο της Ελλάδας αλλά και αρκετών άλλων χωρών. Η ανοδική πορεία του ΣΥΡΙΖΑ στη Ελλάδα όπως και του Podemos στην Ισπανία έχει δημιουργήσει ρήγματα στην ενιαία σκέψη που κυριαρχούσε στην Ευρώπη, κάνοντας όλους να υπολογίζουν πλέον τη δυσαρέσκεια και τις πολιτικές ανακατατάξεις στις χώρες του νότου.

Η άλλη πλευρά χρησιμοποιεί επιχειρήματα που στηρίζονται στο φόβο και την τρομοκράτηση των ψηφοφόρων. Δεν λέει τι θα κάνει και κρύβει ότι θα χειροτερέψει η φορολογία, ότι θα κοπούν οι συντάξεις και το ΕΚΑΣ, ότι θα κοπεί ο μειωμένος φόρος των νησιών, ότι θα γίνουν μαζικοί πλειστηριασμοί πρώτης κατοικίας και πολλά άλλα που έχει αποφασίσει η συγκυβέρνηση ΝΔ-ΠΑΣΟΚ με την τρόϊκα (οι δεσμεύσεις του περίφημου μέιλ Χαρδούβελη). Χρησιμοποιεί το bankrun, την πτώχευση, την έξοδο από το ευρώ, τους κυνηγούς, τα εικονίσματα, τον Χριστόδουλο, τους μετανάστες, την κρίση χρέους, τα αντιαριστερά αντανακλαστικά και ότι άλλο βρει. Είναι φανερό ότι εκφράζει τους μιζαδόρους, τους λαθρέμπορους, τους τυχάρπαστους διαχειριστές του δημόσιου χρήματος, εκείνους που γίνονται πλουσιότεροι με την κρίση και εκείνους που θέλουν να πάρουν πάμφθηνα το δημόσιο πλούτο (ΔΕΗ, λιμάνια, αεροδρόμια, δρόμους κλπ) και τα κοινά αγαθά (νερό, ακτές, δάση κλπ). Και το κυριότερο πολιτικό κίνητρο τους είναι ότι δεν θέλουν να αναζητηθούν ευθύνες.

Σε αυτό το σκηνικό, αν δεν θέλουμε επαναληπτικές εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να βγει αυτοδύναμος.

Ο ΣΥΡΙΖΑ και οι κοινωνικές δυνάμεις

Ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να στηριχθεί στις κοινωνικές δυνάμεις. Υπάρχουμε και εμείς, οι πολίτες, που ανησυχούμε, που παρακολουθούμε, που θέλουμε να βγούμε από την κρίση και που δεν θέλουμε να επαναληφθεί το 1981.

Εκτός από το ΣΥΡΙΖΑ σε αυτές τις εκλογές πρέπει να ξαναδούμε και τον εαυτό μας και το ρόλο μας ως πολίτες όχι μόνο στις εκλογές αλλά και μετά από αυτές. Με τον ΣΥΡΙΖΑ έχουμε ήδη βρεθεί στα νησιά μας σε κοινούς αγώνες σε κοινωνικά και περιβαλλοντικά ζητήματα, όπως άλλωστε και με άλλες κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις.

Οι σημερινές επιφυλάξεις απέναντι στο ΣΥΡΙΖΑ μοιάζει να είναι και επιφυλάξεις απέναντι σε εμάς και τους γύρω μας. Τι μπορούμε να κάνουμε ο καθένας μόνος του και όλοι μαζί; Και μάλιστα σε συνθήκες κοινωνικής ηττοπάθειας;

«Αλλάζουμε τον κόσμο, αλλάζουμε και εμείς» είναι η σημερινή παγκόσμια ανάγκη.

Οικονομική μεγέθυνση ή βιώσιμη ευημερία;

Τι σημαίνει να βγούμε από την κρίση και να έχουμε «ανάπτυξη»; Ο Σαμαράς ξέρουμε τι εννοεί. Να συνεχιστεί η εσωτερική υποτίμηση, να καταστραφούν ολόκληροι επαγγελματικοί τομείς (αγροτιά, ελεύθεροι επαγγελματίες, βιοτέχνες, έμποροι κλπ) και να γίνει ένα γενικό ξεπούλημα (Δημόσιο αλλά και ιδιωτικές περιουσίες και επιχειρήσεις) ώστε να έρθουν «επιχειρηματίες» να «επενδύσουν» για να βρει δουλειά ο κόσμος και όλοι να βολευτούν με μισθούς πείνας.

Εμείς τι αντιτάσσουμε; Το μεταπολεμικό δυτικό μοντέλο, που σήμερα είναι παγκόσμιο, είναι μοντέλο που οδηγεί σε κρίση γιατί είναι καταστροφικό των όρων της ίδιας της ζωής. Ωστόσο, στον τρέχοντα πολιτικό λόγο δύσκολα διαφοροποιείται η αριστερά από την πεπατημένη λογική της μεταπολεμικής ανάπτυξης.

Όπως συνεργάζονται το Ευρωπαϊκό Αριστερό Κόμμα με το Ευρωπαϊκό Πράσινο Κόμμα έτσι πρέπει να συνεργαζόμαστε και εμείς στην Ελλάδα (1).

Αυτό ακριβώς αναγνώρισε και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας, όταν αναγγέλθηκε η συνεργασία ΣΥΡΙΖΑ και Οικολόγων Πράσινων :"Η συνάντηση αριστεράς και οικολογίας είναι σημαντική υπόθεση για το μέλλον της χώρας και της Ευρώπης. Το ζητούμενο δεν είναι η επιστροφή στο 2009, με παρούσες τις πολιτικές που αποτέλεσαν βασικές αιτίες της κρίσης, αλλά η αλλαγή παραδείγματος". Μάλιστα πρόσθεσε πως πρόκειται για στρατηγική συμμαχία και για μια "συνεργασία που στόχο έχει να διευρύνει τη δυναμική μεγάλης εκλογικής νίκης στην Ελλάδα" (2).

Η αλλαγή παραδείγματος, που αναφέρει ο Αλ. Τσίπρας, δεν είναι παρά η αλλαγή του προτύπου της κάθε εποχής. Η αλλαγή παραδείγματος σημαίνει αλλαγή και της νοοτροπίας. Απελευθερώνονται έτσι οι δυνάμεις που θα συνθέσουν το νέο μέλλον σε κάθε εποχή όταν αλλάζει το «παράδειγμα» (paradigm). Στην εποχή μας πρέπει να αλλάξει το παράδειγμα της «ανάπτυξης» που ταυτίζεται με τη συνεχή οικονομική μεγέθυνση.

Αντί για «ανάπτυξη» το συμφέρον μας είναι η «βιώσιμη ευημερία». Εδώ χωράνε η αλλαγή του καταναλωτισμού, η επανατοπικοποίηση, οι νέες προσεγγίσεις περί απομεγέθυνσης (degrowth), η αναζήτηση ενός νέου ανθρωπολογικού τύπου. Εκεί πρέπει να πηγαίνει η σκέψη μας και οι προβληματισμοί μας για το μέλλον, ανεξάρτητα αν έχουμε εκλογές ή όχι.

Ιδιαίτερα σημαντικές είναι για τα νησιά μας και οι προσθήκες μας στο κοινό πρόγραμμα ΣΥΡΙΖΑ-Οικολόγων Πράσινων που αφορούν στην προστασία των κοινών αγαθών, στην αναδιάρθρωση του αγροτικού τομέα, στην αλλαγή του τουριστικού μοντέλου, στην προστασία του ανθρωπογενούς και φυσικού περιβάλλοντος, στην απόρριψη σχεδίων μεγάλης κλίμακας για τουριστικές επιχειρήσεις, αιολικά και φωτοβολταϊκά πάρκα, στην προώθηση βιώσιμων πολιτικών για την αλιεία.

Θέλουμε η επερχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ να αλλάξει το υπάρχον καθεστώς, το οποίο δεν καταστρέφει μόνο το περιβάλλον. Καταστρέφει και τις δυνατότητες της τοπικής οικονομίας αλλά και τις κοινωνικές σχέσεις και τους ίδιους τους ανθρώπους.

Ξέρουμε ότι δεν θα είναι εύκολο να αλλάξουν μαζί με το καθεστώς και οι νοοτροπίες που το συνοδεύουν.

Σήμερα όμως, δεν μπορούμε να απέχουμε σε μια προσπάθεια για μια άλλη πορεία της χώρας και ίσως και της Ευρώπης. Δεν θέλουμε να ποντάρουμε σε μια ενδεχόμενη μελλοντική αποτυχία του ΣΥΡΙΖΑ, αποκομίζοντας μικροκομματικά οφέλη.

Συμπορευόμαστε προτάσσοντας το συλλογικό συμφέρον της κοινωνίας, το δημόσιο συμφέρον, τα κοινά αγαθά.

Η ελπίδα έρχεται, και η οικολογία είναι παρούσα.

 

Σημειώσεις

(1) Χαρακτηριστικά, είναι και τα μηνύματα των Ευρωπαίων Πράσινων και του Ευρωπαϊκού Πράσινου Κόμματος για τέλος της λιτότητας, ελάφρυνση και βιωσιμότητα του χρέους, μεταρρυθμίσεις για τον πράσινο μετασχηματισμό τις ελληνικής οικονομίας, παραμονή της Ελλάδας στην Ευρωζώνη, μηνύματα που τονίστηκαν εκ νέου στην πρόσφατη συνάντηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ Δ.Παπαδημούλη με τον συμπρόεδρο της Ομάδας των Πράσινων στο ευρωκοινοβούλιο Φιλίπ Λαμπέρτς, που πραγματοποιήθηκε στο Στρασβούργο μετά από αίτημα του πρώτου.

(2) https://left.gr/news/al-tsipras-simantiki-ypothesi-i-synantisi-aristeras-oikologias

(3) http://www.ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5691:22-&catid=155:ekloges-2015&Itemid=115

 

*Ο Ηλίας Γιαννίρης είναι αρχιτέκτονας- πολεοδόμος- χωροτάκτης. Διετέλεσε επίκουρος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης και διετέλεσε περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου με τον Οικολογικό Άνεμο (2011-2013).

Ο Μιχάλης Μπάκας εργάζεται στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου και διετέλεσε περιφερειακός σύμβουλος Β. Αιγαίου με τον Οικολογικό Άνεμο (2013-2014).

επιστροφή

 

Περιφερειακές εκλογές Μάη 2014

Πανελλαδικά πρώτη σε αποχή η Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου - Νησιωτικότητα και ακρίβεια πλήττουν τη δημοκρατία

Διακριτή πολιτική δύναμη ο Οικολογικός Άνεμος στο Βόρειο Αιγαίο

 

19 Μαΐου 2014

 

Η Περιφέρεια του Βορείου Αιγαίου είχε τη μεγαλύτερη αποχή από όλες τις Περιφέρειες της χώρας. Πανελλαδικά στις Περιφέρειες η συμμετοχή στις εκλογές ήταν 61,4%. Στο Βόρειο Αιγαίο μόλις 46,98%. Επιπλέον, οι ψηφοφόροι του Βορείου Αιγαίου μεταξύ των εκλογών 2010 και 2014 μειώθηκαν σε 2.429!

Αυτή η εικόνα αποκρυσταλλώνει την τραγική κατάσταση στην οποία έχουν περιέλθει τα νησιά μας. Με λίγα και ελαττωματικά καράβια, και με την κρίση να έχει χτυπήσει τα βαλάντια των πολιτών της δεύτερης φτωχότερης περιφέρειας της χώρας, ήταν πολλοί οι εκλογείς που δεν ταξίδεψαν για να ψηφίσουν.

Ωστόσο, οι πολίτες εξέλεξαν πρώτους αυτούς που τα κόμματά τους πολιτικά ευθύνονται για αυτή την κατάσταση. Τη δεύτερη Κυριακή η μάχη θα δοθεί μεταξύ Καλογήρου (ΝΔ) και Γιακαλή (ΠΑΣΟΚ).

 

Θετικό αποτέλεσμα είναι η ενίσχυση των δυνάμεων της αντιπολίτευσης. Οι σύμβουλοι της αριστεράς στο Περιφ. Συμβούλιο είναι πλέον 9, από 5 που ήταν το 2010. Ο Οικολογικός Άνεμος (1 έδρα) και η Λαϊκή Συσπείρωση (3 έδρες) κράτησαν τις δυνάμεις τους, και προστίθενται η Γόνιμη Γραμμή (Αγλαΐα Κυρίτση με 4 έδρες από 1 που είχε η παράταξη το 2010) και το Συμβόλαιο Ζωής (Γιάννης Σπιλάνης, 1 έδρα). Ο Οικολογικός Άνεμος θα συνεχίσει να επιδιώκει τις ευρύτερες δυνατές συνεργασίες προκειμένου να αντιμετωπίζονται με προτάσεις αλλά και με

αγωνιστικότητα τα ζητήματα της Περιφέρειας.

 

Ο Οικολογικός Άνεμος κράτησε την έδρα του με 2.878 ψήφους. Ωστόσο, είχε απώλεια 575 ψήφων από τις εκλογές του 2010. Αυτή η απώλεια ψήφων οφείλεται σε τρεις παράγοντες:

 

 

Επομένως, ο Οικολογικός Άνεμος άντεξε στις πολιτικές πιέσεις και στο κλίμα πόλωσης. Απέδειξε έτσι ότι έχει πλέον το δικό του «κοινό» και τους δικούς του ψηφοφόρους και ότι αποτελεί έναν διακριτό και συνεκτικό πόλο, αυτόν της πολιτικής οικολογίας. Οι ενεργοί πολίτες φαίνεται να

αναγνωρίζουν στον Οικολογικό Άνεμο μια διακριτή θετική πολιτική δύναμη που έχει λόγο ύπαρξης στην Περιφέρεια.

Ο Οικολογικός Άνεμος στο Βόρειο Αιγαίο χαιρετίζει σημαντικές εκπροσωπήσεις που φαίνεται να

πετυχαίνουν διάφορα αδερφά ψηφοδέλτια στους δήμους της Περιφέρειας αλλά και στο Νότιο Αιγαίο, την Κρήτη και το Ιόνιο, γεγονός που διευκολύνει το συντονισμό μεταξύ διαφόρων περιοχών του νησιωτικού χώρου για την από κοινού αντιμετώπιση κρίσιμων κοινών προβλημάτων, όπως η ακτοπλοϊα, η υπερβόσκηση, η ερημοποίηση, το νερό, η προστασία των μικρών υγροτόπων και της γεωργικής γης, αλλά και η παραγωγική εξειδίκευση που έχουν ανάγκη τα νησιά μας.

 

επιστροφή

 

Ευρωεκλογές και αυτοδιοικητικές εκλογές του Μάη 2014

Ο εκλογικός απολογισμός και η προοπτική

Απόφαση του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικολόγων Πράσινων, 15.6.2014

17 Ιούν. 2014

Α. Για τις ευρωεκλογές και τις εξελίξεις

Στις ευρωεκλογές καταγράφηκε μια σημαντική υποχώρηση των ποσοστών των δύο κυβερνητικών κομμάτων, με πτώση κατά 7% της ΝΔ και κατά 5% του ΠΑΣΟΚ. Επίσης, καταγράφηκε μια αύξηση της αριστεράς κατά δύο περίπου μονάδες σε σχέση με τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου 2012, μια αξιοσημείωτη μετατόπιση αλλά όχι σημαντική, αφού ο ΣΥΡΙΖΑ πήρε την πρωτιά αλλά δεν αύξησε τις δυνάμεις του. Το «Ποτάμι», νέο δημιούργημα της κρίσης του κομματικού συστήματος κατέγραψε ένα αξιόλογο ποσοστό αλλά αναντίστοιχο της στήριξης που του παρείχαν πλειάδα ΜΜΕ. Το ΚΚΕ αυξήθηκε κατά 25% περίπου και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ κατά 100%. Επιπλέον, υπήρξε μια σημαντική αύξηση των ποσοστών των κομμάτων που δε βγάζουν ευρωβουλευτή από το 7% στο 17,5%. Όμως, γενικώς, οι περισσότερες από τις μετακινήσεις έγιναν προς τα δεξιά και ακροδεξιά και όχι προς τα αριστερά, με ενισχυμένη μάλιστα την παρουσία της ναζιστικής Χρυσής Αυγής αλλά και του ακροδεξιού ΛΑΟΣ.

Η φθορά της κυβέρνησης δεν ήταν η αναμενόμενη, με αποτέλεσμα να κερδίζει πολιτικό χρόνο και την πρωτοβουλία των κινήσεων ώστε να είναι εύλογο να θεωρούμε ότι οι εκλογές μπορεί να γίνουν είτε με αφορμή την εκλογή προέδρου τον Μάρτιο του 2015 είτε και το φθινόπωρο.

Με τον ανασχηματισμό της η κυβέρνηση θέλει να δείξει ότι παίρνει το μήνυμα που της έστειλαν οι πολίτες στις ευρωεκλογές. Σε μια προσπάθεια, όμως, να διασκεδαστούν οι ανησυχίες της τρόικας και των δανειστών ότι ο ανασχηματισμός θα μπορούσε να επηρεάσει την πολιτική και τις μνημονιακές δεσμεύσεις της κυβέρνησης Σαμαρά (δηλώσεις Σόιμπλε, συναντήσεις, απροκάλυπτη στήριξη προσώπων, αναβολή δημοσιοποίησης έκθεσης ΔΝΤ κ.α.), το αποτέλεσμα φαίνεται να έχει κυρίως επικοινωνιακό και προεκλογικό περιεχόμενο. Η νέα κυβέρνηση, με τη βοήθεια της ελεγχόμενης Βουλής των διακοπών, θα προσπαθήσει να κλείσει όσα μέτωπα και δεσμεύσεις μπορέσει σε βάρος της επιβίωσης των πολιτών, της ποιότητας ζωής και του περιβάλλοντος (ασφαλιστικό, μισθολόγιο, απολύσεις, φοροαπαλλαγές, ενεργειακό, δάση, αιγιαλός, χωροταξικό κ.α.). και να προετοιμάσει την επόμενη μέρα, που δε θα έχει την εξουσία. Σε αυτό αποβλέπει και η μετακίνηση Στουρνάρα στην ηγεσία της Τράπεζας της Ελλάδας.

 

Β. Το αποτέλεσμα των Οικολόγων Πράσινων

Οι Οικολόγοι Πράσινοι φάνηκε από την πορεία της τελευταίας πενταετίας ότι είναι κόμμα της «μίας φοράς»: εκλέξανε μια φορά έναν ευρωβουλευτή, που ουσιαστικά πέρασε απαρατήρητος από την ελληνική κοινωνία και κατέληξαν από ένα ποσοστό 3,5% το 2009 σε ένα ποσοστό "πολιτικής αφάνειας" του 0,90% το 2014. Η σύγκριση με το ποσοστό του Ιουνίου του 2012 (0,88%) μπορεί να παρηγορεί ορισμένους αλλά η πραγματική σύγκριση για την αποτίμηση όλης της πολιτικής περιόδου πρέπει φυσιολογικά να γίνει με τα αντίστοιχα αποτελέσματα των ευρωεκλογών.

Επιπλέον φαίνεται πλέον καθαρά και από τις μετακινήσεις των ψηφοφόρων (όπως καταγράφηκαν στο exit poll) ότι η σύνδεση με το κόμμα των ΟΠ αλλά και με τον πράσινο χώρο γενικότερα (δηλαδή συνολικά τους ΟΠ και τους "Πράσινους") είναι εξαιρετικά χαμηλή. Μόλις το 14% των ψηφοφόρων του Ιουνίου του 2012(!) ψήφισαν ξανά τους ΟΠ ενώ ένα άλλο 15% ψήφισε τους "Πράσινους" (σύνολο 29%). Το 50% των ψηφοφόρων μας του 0,88% επέλεξαν κυρίως το Ποτάμι, τον ΣΥΡΙΖΑ (18% και 15% αντίστοιχα) και όλο το υπόλοιπο πολιτικό φάσμα περίπου ισομερώς (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, ΧΑ, ΚΚΕ, Γέφυρες, Χατζημαρκάκη κα) ενώ είχαμε και εισροές σε πολύ μικρά ποσοστά κυρίως από ΔΗΜΑΡ, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΡΙΖΑ που όλα αυτά μαζί και με το όποιο μικρό ποσοστό πρόσθεσαν οι Πειρατές, οδήγησαν στο τελικό 0,90%.

Τα αποτελέσματα αυτά, που δυστυχώς έρχονται μετά το 0,88% του Ιουνίου του 2012, δείχνουν ότι οι ΟΠ δεν έχουν καταφέρει να έχουν ένα άξιο λόγου ποσοστό σχετικά σταθερών ψηφοφόρων. Το φαινόμενο της χαμηλής συσπείρωσης το είχαμε εντοπίσει και στις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις, συμπεριλαμβανομένων των εκλογών του Μαΐου του 2012, όπου είχαμε το ιστορικό υψηλό για βουλευτικές εκλογές (2,93%). Ουσιαστικά ακόμα και στις βουλευτικές εκλογές του 2009 (2,5%) είχαμε πολύ μεγάλο βαθμό μετακινήσεων (άνω του 60%) από τους ψηφοφόρους των ευρωεκλογών (3,5%) που είχαν γίνει λίγους μήνες νωρίτερα.

Το φαινόμενο αυτό πρέπει να προβληματίσει κυρίως στην κατεύθυνση των δεσμών που δημιουργούμε με τους ψηφοφόρους μας, ξεκινώντας ακόμα και από τα ίδια τα μέλη και τους φίλους των ΟΠ. Στην ουσία δεν καταφέραμε όλο αυτό το διάστημα να σταθεροποιήσουμε ένα συγκεκριμένο προφίλ καθώς η διαρκής εναλλαγή εκπροσώπων μας (επικεφαλής) με τις δικές τους ιδιαιτερότητες και επιμέρους ατζέντες ο καθένας/μια οδήγησαν σε διαφορετικά ακροατήρια κάθε φορά.

Το 2009 στις ευρωεκλογές είχαμε επικεφαλής τον Τρεμόπουλο (3,5%). Τον Οκτώβριο του 2009 τον Χρυσόγελο (2,5%). Τον Μάιο και Ιούνιο του 2010 την Κοντούλη (2,93% και 0,88% αντίστοιχα). Τώρα στην αρχή εμφανίστηκε ο Πισσίας ως «επικεφαλής» και στη συνέχεια (μετά την αλλαγή του εκλογικού νόμου περίπου 1,5 μήνα πριν τις εκλογές) η καμπάνια ήταν ουσιαστικά ακέφαλη, καθώς ουδείς/μια είχε την εντολή να παίξει αυτό το ρόλο. Βεβαίως τον τόνο μέχρι το τέλος τον έδωσε ο Πισσίας (0,90%), που συγκρούστηκε και με τον ευρωβουλευτή των ΟΠ τον Χρυσόγελο, ο οποίος και έφυγε από τους ΟΠ.

Οι διαρκείς αυτές αλλαγές είναι φανερό ότι κανένα κόμμα δεν μπορούν να ευνοήσουν εκλογικά, ακόμα και αν έχει ιστορία και βαθιές ρίζες στους πολίτες, που δικαίως ζητούν εκτός από γενικές πολιτικές αναφορές και προσανατολισμό και συγκεκριμένα αναγνωρίσιμα πρόσωπα ή έστω ηγετική ομάδα προσώπων να εμπιστευθούν. Μάλιστα λόγω του μη αρχηγικού χαρακτήρα του Καταστατικού, οι κάθε φορά επικεφαλής είναι περιορισμένης χρονικά χρήσης μόνο για την προεκλογική περίοδο, με αποτέλεσμα σε σύντομο χρόνο μετά τις εκλογές να εξαφανίζονται από το πολιτικό προσκήνιο ως πρόσωπα αναφοράς των ΟΠ.

Επιπλέον, φαίνεται ότι την απόφαση του ψηφοφόρου για να μας στηρίξει σε κάποια εκλογική αναμέτρηση δεν καταφέραμε να την ενισχύσουμε με την υποτονική καθημερινή μας δράση και το γενικότερο πολιτικό μας προφίλ, που την επόμενη φορά οδηγήθηκε σε άλλες επιλογές.

Ειδικά στις ευρωεκλογές αυτές είναι αμφίβολο αν οι ΟΠ προβάλλανε κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό θέμα και αν οι πολίτες αλλά και οι πολιτικοί αναλυτές θα μας θυμούνται για κάποιο συγκεκριμένο ζήτημα που αναδείξαμε. Το ζήτημα των χημικών όπλων της Συρίας ήταν ένα σημείο, που όμως είχε δευτερεύουσα σημασία στη εξέλιξη του προεκλογικού αγώνα και ακόμα και αυτό δεν το αναδείξαμε συνολικά ως ΟΠ (λόγω και εσωτερικών διαφωνιών) αλλά επικεντρώθηκε γύρω από την προσωπική προεκλογική εκστρατεία ενός προσώπου (Πισσίας), που όμως -όπως δείχνουν τα αποτελέσματα της σταυροδοσίας- οι πολίτες δεν την επιβράβευσαν, αναδεικνύοντας άλλους υποψηφίους μας πρώτους σε σταυρούς.

Παρά το γεγονός ότι η προεκλογική εσωκομματική σύγκρουση επικεντρώθηκε γύρω από την προεκλογική καμπάνια των Ευρωπαίων Πρασίνων (το ζήτημα της συνυπογραφής κείμενου με βάση το πρόγραμμα των Πρασίνων στο ευρωκοινοβούλιο από Πισσία και Χρυσόγελο) τελικά όλο το προεκλογικό υλικό αλλά και η επίσημη καμπάνια (βλ. προεκλογικό site) ήρθε σε απευθείας μετάφραση από τις Βρυξέλλες! Όμως κανένας υποψήφιος δεν την αξιοποίησε και κανείς δεν ανέδειξε τα κεντρικά ζητήματα της πανευρωπαϊκής καμπάνιας!

Το αποτέλεσμα ήταν το κόμμα να μην έχει ξεκάθαρη εικόνα προς τους πολίτες και οι υποψήφιοι να αυτοσχεδιάζουν. Είναι χαρακτηριστικό ότι τουλάχιστον δύο από όσους εμφανίστηκαν αρκετές φορές σε ΜΜΕ πανελλαδικής εμβέλειας επέμεναν ως μεγάλη επιτυχία των ΟΠ την ψήφιση του "ευρωομολόγου" από το Ευρωκοινοβούλιο, ισχυριζόμενοι ότι το έκαναν οι Πράσινοι στο Ευρωκοινοβούλιο μετά από αναλυτική δική μας εισήγηση! Περιττό να πούμε ότι κάτι τέτοιο ποτέ δεν έγινε και ότι το "ευρωομόλογο" ήταν αποτέλεσμα της δουλειάς των Πράσινων ευρωβουλευτών της ομάδας οικονομίας αλλά και της σύμπραξης των Σοσιαλιστών. Εμείς, βεβαίως, από την πρώτη στιγμή το αναδείξαμε με τον Ευρωβουλευτή μας (Μιχάλη Τρεμόπουλο) και το προβάλλαμε ως διέξοδο αντί των Μνημονίων αλλά με μηδενική απήχηση στη δημόσια συζήτηση στην Ελλάδα λόγω και του συστηματικού μας αποκλεισμού από τα ΜΜΕ όλο αυτό το διάστημα.

Οι εκλογές αυτές, επίσης, είχαν το οξύμωρο ότι διεκδικούσαμε την εκ νέου εκλογή μας στο ευρωκοινοβούλιο χωρίς να στηριζόμαστε στην πενταετή δουλειά που κάνανε οι δύο (λόγω εναλλαγής) ευρωβουλευτές των ΟΠ (Τρεμόπουλος και Χρυσόγελος) και το κόμμα συνολικά! Οι ανεκδοτολογικού τύπου ανακριβείς αναφορές στο έργο μας στο Ευρωκοινοβούλιο (όπως ήδη αναφέρθηκε) απλώς υπογραμμίζουν την έλλειψη υποτυπώδους αναφοράς στο σημαντικό έργο όλης της περιόδου.

Το γεγονός αυτό δημιουργεί ασφαλώς ρήξεις και ασυνέχειες, που είναι φυσικό να μας χρεωθούν με αυστηρό τρόπο από τους πολίτες που μας ψήφισαν για να έχουν στο τέλος κάποιο απολογισμό που ποτέ δεν έγινε. Η συμπεριφορά των υποψηφίων και η γενική εικόνα που έβγαινε είναι ενός εξωκοινοβουλευτικού κόμματος που δεν ενδιαφέρεται και δεν πιστεύει πραγματικά σε αυτούς τους ευρωπαϊκούς θεσμούς, αφού τελικά η πενταετής παρουσία του σε αυτούς δεν πρόσφερε κάτι και μάλιστα το ίδιο το κόμμα δεν θεώρησε κάτι σημαντικό ώστε να το αναδείξει.

Η αποχώρηση του Χρυσόγελου και η δημιουργία ξεχωριστής λίστας-κόμματος ("Πράσινοι") βεβαίως συνέβαλλε σημαντικά στο ζήτημα αυτό, αλλά η γενικότερη στάση μας δεν βοήθησε ώστε να διεκδικηθεί η ευρωκοινοβουλευτική μας παρουσία, με αποτέλεσμα ο Χρυσόγελος να καρπωθεί περισσότερο όλη τη δουλειά της πενταετίας.

Στις φυγόκεντρες τάσεις των μελών των ΟΠ και της απογοήτευσης από την εσωκομματική λειτουργία μεγάλο ρόλο έπαιξε η βεβιασμένη ένταξη μεγάλης ομάδας μελών προερχόμενων από την ΠΑΣΠ, οι οποίοι λανθασμένα εγγράφηκαν μαζικά και κυρίως σε μια μόνο ΠΚ της Αττικής. Η μετέπειτα λειτουργία τους δεν εμφάνισε χαρακτηριστικά συμμετοχικότητας, εθελοντισμού και πολιτικής συνεισφοράς. Αντίθετα, παρουσιάστηκαν φαινόμενα θεσιθηρίας, διατήρησης μιας αυτονομημένης και πλήρως καθοδηγούμενης λειτουργίας, με επιδιώξεις κυριαρχίας, χωρίς πολιτικές αναφορές και τελικά, ακόμη και φαινόμενα χουλιγκανισμού στο συνέδριο της Θεσσαλονίκης. Αντί να στηλιτευτούν τέτοια φαινόμενα, γρήγορα βρέθηκαν άλλα πρόθυμα μέλη στην Αττική που καλλιέργησαν όλες τις οπορτουνιστικές τάσεις των νέων για να εξασφαλίσουν τη δική τους εσωκομματική ανάδειξη. Σε μια τέτοια ελάχιστα πολιτική διαδικασία υποστηρίχτηκαν κυρίως οι υποψηφιότητες Πισσία και Κοσμίδου στην εσωκομματική ψηφοφορία για το ευρωψηφοδέλτιο και έγιναν διάφορες συναλλαγές στα αυτοδιοικητικά, με αποκορύφωμα τις προσπάθειες επιβολής της υποψηφιότητας Γάκη στην Περιφέρεια Αττικής με ταυτόχρονη εγκατάλειψη της ΑΤΟΙΚΑ, που στις προηγούμενες εκλογές είχε εκλέξει δύο πράσινους συμβούλους με πάνω από 4% και υποστήριξης του συνδυασμού Μώραλη στον Δήμο Πειραιά, απέναντι στο "Λιμάνι της Αγωνίας" στο οποίο μέλη των ΟΠ συμμετέχουν από την ίδρυσή του.

Αυτή η σαφέστατη αλλαγή της πολιτικής φυσιογνωμίας του κόμματος στην Αττική, με επίπτωση και στην εικόνα για τον πολιτικό προσανατολισμό των ΟΠ σε όλη την Ελλάδα, ήταν ένα σοβαρό πλήγμα, που επέφερε απογοήτευση, αποχωρήσεις από το ευρωψηφοδέλτιο άνω των μισών στελεχών που ψηφίστηκαν στο εσωτερικό δημοψήφισμα. Τα φαινόμενα αυτά κορυφώθηκαν με την πραξικοπηματική διαγραφή του Νίκου Χρυσόγελου από την ΠΚ που τους είχε γράψει -που καταδίκασε το συνέδριο- και τελικά την αποχώρησή του από το κόμμα και τη συγκρότηση αντίπαλου Πράσινου ευρωψηφοδελτίου. Κρίνουμε αυτή την αποχώρηση αρνητικά, ως μια αδιέξοδη και βλαπτική για όλους κίνηση, που προκάλεσε μια εικόνα διάσπασης και απογοήτευσης και τελικά απομάκρυνσης των ψηφοφόρων από επιλογές που δεν επρόκειτο να εκλέξουν. Σε ότι αφορά την τελική συγκρότηση του ψηφοδελτίου, έγινε χωρίς σεβασμό στις εύλογες ενστάσεις δεκάδων μελών κατά συγκεκριμένων προσώπων μη μελών (περίπτωση Στάμου) και στις θεσμικά εκφρασμένες αντιρρήσεις από συλλογικότητες των ΟΠ προς συγκεκριμένες εσωκομματικές υποψηφιότητες (π.χ. περίπτωση Μπίμπαση, που είχε ανακληθεί ως μέλος του ΠΣ από την ΠΟ Κ. Μακεδονίας). Τα στοιχεία αυτά επέτειναν την αίσθηση απογοήτευσης και αποσυσπείρωσαν σε σημαντικό βαθμό τα μέλη.

Ωστόσο, το σημαντικό στοιχείο το οποίο πρέπει να αντιμετωπιστεί κατά προτεραιότητα στην προσπάθεια ανασυγκρότησης του κόμματος, είναι η αντιμετώπιση αυτής της ομάδας μελών και της λειτουργία τους ως ξένο σώμα που θέλει να καρπωθεί τους οικολογικούς αγώνες δεκαετιών, χωρίς να έχει καμιά σχέση με αυτούς και το μόνο που καταφέρνει είναι να τους δυσφημεί. Είναι χαρακτηριστικό της αντίληψης τους για την πολιτική η προσφυγή τους σε δικαστήριο για την επανεγγραφή τους παρά τη ρητή απόφαση του Συνεδρίου και η αγωγή κατά του Συντονιστή του κόμματος "για διαφυγόντα κέρδη" από την πρώην εκπρόσωπο Τύπου. Το χειρότερο όμως είναι ότι δυστυχώς υπάρχουν μέλη των ΟΠ που εμφανίζονται ως συνήγοροί τους στο δικαστήριο και λειτουργούν ως "πέμπτη φάλαγγα" εντός των ΟΠ. Τα φαινόμενα αυτά πρέπει να καταδικαστούν από το κόμμα και τα μέλη αυτά να απομονωθούν πολιτικά. Θα δείξουμε, βέβαια, ότι έχουμε πάρει το μάθημά μας εάν δεν επιτρέψουμε ξανά παρόμοια μαζική είσοδο μελών συγκεκριμένου πολιτικού χώρου, που είναι ήδη οργανωμένοι με τις δικές τους ιεραρχικές δομές και να υιοθετήσουμε μια ουσιαστική περίοδο "δόκιμου μέλους" ΠΚ μεγαλύτερη από τη σημερινή πρόβλεψη του καταστατικού (3 μήνες), όπου να αποδεικνύεται η ενεργός δράση σε αυτό το διάστημα, με παρουσία σε συνελεύσεις και σε πολιτικές δράσεις του κόμματος και σταδιακή ανάληψη πολιτικών ευθυνών σε μικρή τοπική κλίμακα.

Εκτός από την έλλειψη έμπνευσης και διάθεσης συμμετοχής, η ίδια η εκλογική καμπάνια είχε τεράστιες αδυναμίες, με χαρακτηριστικό το κεντρικό σύνθημα. Δεν υπήρχε κεντρικό μήνυμα που να πείθει το εν δυνάμει πράσινο ακροατήριο. Τα φυλλάδια ήταν πολύ καλά. Δεν αξιοποιήθηκε όμως η σημαντική δουλειά που κάναμε τόσο ως ΟΠ όσο και ως ΕΠΚ στο Ευρωκοινοβούλιο και μάλιστα είδαμε σε σποτ να προβάρεται αποκλειστικά η δουλειά των Πειρατών για την ACTA, λες και δεν ήταν σημαντική η συμβολή των Ευρωπαίων Πρασίνων.

Βλέποντας συνολικά αυτοκριτικά το αποτέλεσμα στις ευρωεκλογές, οι Οικολόγοι Πράσινοι δεν έπεισαν τους πολίτες ότι:

 

 

Αντί ενός ξεκάθαρου μηνύματος που να μας κάνει διακριτούς, πολιτικά ελκυστικούς και χρήσιμους στους πολίτες, υπήρξε σύγχυση που οφείλεται:

1. Στις προσωπικές στρατηγικές και πολιτικές ανάλυσης που δεν ακολούθησαν τις ψηφισμένες θέσεις και πολιτικές των ΟΠ.

2. Την απουσία συνεκτικής στοχευμένης πολιτικής δουλειάς στην κοινωνία και την κεντρική πολιτική σκηνή.

3. Στην εσωκομματική διαμάχη που ενώ είχε και πολιτικά χαρακτηριστικά σε ότι αφορά τους Πισσία -Χρυσόγελο, κυριάρχησαν κυρίως  οι προσωπικές στρατηγικές και  αντιπαραθέσεις ομαδοποιήσεων που δεν αφορούν την κοινωνία .

4. Η διάσπαση και τα δυο ψηφοδέλτια επέτειναν τόσο τη σύγχυση όσο και την αίσθηση προσωπικών αντιπαραθέσεων που δεν αφορούν την κοινωνία.

5. Η συνεργασία με τους Πειρατές επίσης επέτεινε τη σύγχυση, μια συνεργασία που ενώ είναι προς τη σωστή κατεύθυνση, φάνηκε άκαιρη και τουλάχιστον στην ελληνική κοινωνία ακατανόητη, ειδικά με τα δυο πράσινα ψηφοδέλτια.

6. Το ευρωψηφοδέλτιο δεν είχε ξεκάθαρο πράσινο βασικό κορμό ούτε έδινε το αναγκαίο πολιτικό στίγμα. Να σημειώσουμε ότι αυτοί που αποσύρθηκαν από αρχική 10αδα του ψηφοδελτίου, είχαν ψηφιστεί από περισσότερους από όσους είχαν απομείνει, δηλαδή η πλειοψηφία των ΟΠ δεν εκφραζόταν στο ψηφοδέλτιο αυτό.

Η απουσία έμπνευσης όσο και συνεκτικής πολιτικής στη μάχη αυτή όχι μόνο δεν έπεισε τους ψηφοφόρους που έλκονται από τις πράσινες προτάσεις ή νοιώθουν πολύ κοντά μας αλλά δεν ενέπνευσε ούτε τα μέλη μας στη μάχη αυτή.

Ενώ έμοιαζε να υπάρχει ισχυρή πόλωση στις εκλογές αυτές, ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατάφερε ούτε να διευρύνει την αποδοχή του στην κοινωνία ούτε να τους πείσει να δώσουν μήνυμα στην κυβέρνηση με τη «χαλαρή» αυτή ψήφο. Έτσι η ήττα μας είναι μεγαλύτερη, καθώς υπήρχε ακροατήριο για τις απόψεις μας αλλά και δυνατότητα «επαναπατρισμού» ψηφοφόρων «μας», με κατάλληλη επικοινωνία των πολιτικών μας θέσεων και πολιτικής στρατηγικής.

Η προεκλογική εκστρατεία για τις ευρωεκλογές είχε αρνητικό πρόσημο. Δεν είναι ένα ατύχημα αλλά έχει να κάνει με συγκεκριμένες επιλογές. Επιλογή ήταν το άλλο πολιτικό προφίλ, επιλογή ήταν να οδηγηθεί στην αντιπαράθεση και την έξοδο ο Χρυσόγελος, με ένα πήδημα στο κενό.

Την ήττα τη γευόμαστε όλοι αλλά την ευθύνη της την έχουν όσοι πρωταγωνίστησαν.

 

Γ. Η σύγκριση με τις αυτοδιοικητικές εκλογές

Σε σχέση με τα θετικά αποτελέσματα των αυτοδιοικητικών εκλογών, φαίνεται ότι οι πολίτες μας θεωρούν κατά περίπτωση κατάλληλους για συγκεκριμένους χειροπιαστούς αγώνες στο τοπικό επίπεδο. Αντίθετα, είναι προφανές ότι τη γενική πολιτική μας παρουσία δεν την εκτιμούν ανάλογα και αυτό πρέπει να γίνει αντικείμενο ευρείας συζήτησης και προβληματισμού. Παράλληλα, όμως, πρέπει να επισημανθεί ότι η ύπαρξη ενός κεντρικού πολιτικού φορέα της πολιτικής οικολογίας (ΟΠ) λειτουργεί και ενοποιητικά για την αυτοδιοικητική ψήφο στο σύνολο της χώρας, όπου είχαμε το φαινόμενο για δεύτερη φορά τα τελευταία τέσσερα χρόνια να εκλεγούν πράσινοι περιφερειακοί σύμβουλοι με δικά μας ψηφοδέλτια σε εξαιρετικά δυσμενείς περιφέρειες (Αν. Μακεδονία-Θράκη, Πελοπόννησο, Βόρειο Αιγαίο). Εδώ, εκτός από την προσωπική συμβολή των κάθε φορά υποψηφίων, η ύπαρξη του πολιτικού φορέα (ΟΠ) έχει σημασία καθώς σηματοδοτεί την πολιτική τοποθέτηση και λειτουργεί στην κατεύθυνση της ενίσχυσης της εμπιστοσύνης καθώς δίνει ένα σταθερό σημείο αναφοράς.

Η παρατήρηση αυτή συνηγορεί προς την κατεύθυνση της προσπάθειας ανάταξης των ΟΠ παρά στην αφελή πολιτικά άποψη της αυτο-διάλυσής τους (αφού σε εθνικό επίπεδο "δεν τα καταφέρνουμε") και της διασποράς τους σε επιμέρους τοπικότητες. Αν οι ΟΠ διαλυθούν, πρέπει να θεωρείται βέβαιο ότι τουλάχιστον σε επίπεδο περιφερειών τα αποτελέσματα θα είναι την επόμενη φορά πολύ αρνητικά.

Ειδικά στην Κεντρική Μακεδονία είναι αξιοσημείωτο το γεγονός ότι για δεύτερη φορά (η πρώτη ήταν το 2010) καταφέρνουμε να εκλέξουμε σε δύο πολύ δύσκολους και ανταγωνιστικούς θεσμούς με παραδοσιακά έντονη συντηρητική ψήφο (στην Περιφέρεια Κεντρικής Μακεδονίας με τον Μ. Τρεμόπουλο και στον Δήμο Θεσσαλονίκης με την Ε. Ιωαννίδου) δικά μας πρόσωπα, με δικούς μας συνδυασμούς. Μια 23χρονη αυτοδιοικητική κίνηση, η «Οικολογία-Αλληλεγγύη» εκλέγει από το 1998 σύμβουλο στο Β' βαθμό της αυτοδιοίκησης και το 2006 είχε καταφέρει να εκλέξει δύο νομαρχιακούς συμβούλους με 4,6% και να συμβάλει στη μετέπειτα ανέλιξη των ΟΠ. Αυτά δείχνουν ότι υπάρχουν μακροχρόνιοι δεσμοί εμπιστοσύνης των πολιτών προς τους τοπικούς τουλάχιστον εκπροσώπους του πράσινου κινήματος. Το γεγονός ότι σε συνθήκες γενικής εκλογικής κατάρρευσης η Κεντρική Μακεδονία έδωσε το μεγαλύτερο ποσοστό στους ΟΠ στις ευρωεκλογές είναι μια ακόμα επιβεβαίωση αυτού του γεγονότος.

Ειδικά η πολιτική εξαφάνιση του Χ. Μάτη από τα αυτοδιοικητικά της Θεσσαλονίκης, παρά τον τεράστιο θόρυβο που είχε την ικανότητα να ξεσηκώνει, δείχνει καθαρά το πού πρέπει να αποδοθεί η εκλογή του το 2010. Η εκλογή της Ιωαννίδου με την υποστήριξη εκ νέου των ΟΠ σε ένα νέο πρόσωπο και παρά την πολεμική Μάτη προς τους ΟΠ, δείχνει ότι σε μεγάλο βαθμό η ψήφος για το Δήμο Θεσσαλονίκης είναι πολιτική ψήφος στήριξης των οικολόγων της Θεσσαλονίκης και της μακρόχρονης ιστορίας τους στα κινήματα της πόλης.

Τα αποτελέσματα στις αυτοδιοικητικές εκλογές, με αναγωγή, μας δείχνουν ένα 2,2% σε πανελλαδικό επίπεδο. Αυτό δείχνει ότι, αν υπήρχε το πράσινο στίγμα, αυτό το ποσοστό -ή ακόμα μεγαλύτερο- είναι εφικτό με ένα δυνατό πράσινο ευρωψηφοδέλτιο, πόσο μάλιστα αν δεν υπήρχε η διάσπαση και η συνεργασία με τους Πειρατές, που έτσι και αλλιώς επηρέασαν τις επιδόσεις στις αυτοδιοικητικές εκλογές.

Είναι φανερό από τα αποτελέσματα στην Κεντρική Μακεδονία, όπου είχαμε το υψηλότερο ποσοστό στις περιφερειακές εκλογές με το 3,1% της Οικολογίας -Αλληλεγγύης, είχαμε και το υψηλότερο ποσοστό και στις ευρωεκλογές ενώ όλα τα μέλη-υποψήφιοι/ες της Κεντρικής Μακεδονίας είχαν παραιτηθεί από το ευρωψηφοδέλτιο. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Κρήτη που επικεντρώθηκε και πήρε δημοσιότητα η προεκλογική παρουσία του αυτοχαρακτηριζόμενου ως «επικεφαλής» του ευρωψηφοδελτίου των ΟΠ, είχαμε σημαντική καθίζηση τόσο στους ψήφους όσο και στο ποσοστό από όλες τις προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις.

Οι αυτοδιοικητικές εκλογές σημαδεύτηκαν από το θρίαμβο του Λευτέρη Ιωαννίδη στο Δήμο Κοζάνης αλλά και του Γιάννη Μίχου στον Δήμο Αριστοτέλη. Είναι χαρακτηριστικό ότι και στις δυο περιοχές έγιναν προκριματικές εκλογές (στον Δήμο Αριστοτέλη συμμετείχαν πάνω από 2400 πολίτες) όπου αναμετρήθηκαν με "εκλεκτούς" του ΣΥΡΙΖΑ. Και στις δυο περιπτώσεις κέρδισαν τις προκριματικές εκλογές με τις ψήφους των 2/3 αυτών που συμμετείχαν. Πέρα από την ανοιχτή διαδικασία, πρέπει να δεχτούμε ότι ο εξαιρετικός Κώστας Παπακωσταντίνου δεν τα πήγε τόσο καλά στο Αίγιο, ίσως επειδή εμφανίστηκε ως η επιλογή του ΣΥΡΙΖΑ εξαρχής. Οι επιτυχίες αυτές -που είναι επιτυχίες των ανθρώπων αυτών και των τοπικών ομάδων που τους στηρίζουν και με μικρή συμβολή των Οικολόγων Πράσινων σε αυτές- δημιουργούν εξαιρετική μεγάλη ευθύνη ώστε στις περιοχές αυτές με σημαντικά οικολογικά προβλήματα και αντίστοιχες προκλήσεις, να μπορέσουμε να βοηθήσουμε ώστε να υπάρξει στην πράξη μια εναλλακτική τοπική βιώσιμη ευημερία.

Η μοναδική επιτυχία του Λευτέρη Ιωαννίδη στην Κοζάνη δείχνει και ότι οι συμμαχίες με τον ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να είναι και προς όφελος των πράσινων λύσεων, ανάλογα με τους χειρισμούς και τα πρόσωπα που τις υλοποιούν.

Επίσης, είναι φανερό από τα στοιχεία των περιφερειακών εκλογών ότι τουλάχιστον σε 20-30 Δήμους, εάν κατέβαινε ένα πράσινο ψηφοδέλτιο, θα εκλέγαμε ανάλογο αριθμό Δημοτικών Συμβούλων. Κυρίως λόγω έλλειψης δυνατότητας πλήρωσης των ψηφοδελτίων δεν αναλήφθηκε το εγχείρημα αυτό.

Δ. Υπάρχει διέξοδος

Είναι δύο τα επίπεδα που πρέπει να κινηθούμε το επόμενο διάστημα:

1. Ρίζωμα στις κοινωνίες, ρίζωμα στην αυτοδιοίκηση.

2. Πρόταση για Εναλλακτική Διακυβέρνηση Βιωσιμότητας.

Στο πρώτο επίπεδο χρειάζεται να συνειδητοποιήσουμε ότι σε όποια περιφέρεια και αν κατεβαίναμε αυτόνομα με ξεκάθαρο πράσινο ψηφοδέλτιο θα εκλέγαμε περιφερειακό σύμβουλο. Το ίδιο ισχύει και με τουλάχιστον 20 με 30 τουλάχιστον δήμους όπου το Μάιο του 2012 είχαμε πάνω από 3%. Το πρόβλημά μας είναι η οργανωτική αδυναμία.

Εκλέχτηκε ο πρώτος πράσινος δήμαρχος ο Λευτέρης Ιωαννίδης που ήταν στρατηγικός στόχος των ΟΠ η εκλογή τουλάχιστον ενός πράσινου δημάρχου ώστε να "μας" δοθεί η ευκαιρία να βάλουμε τις ιδέες μας σε εφαρμογή. Σε πολλές συνεργασίες δεν είχαμε παρά ελάχιστους Δημοτικούς Συμβούλους να εκλέγονται, καθώς δεν δουλέψαμε με κλασικό πολιτικό τρόπο για τη συλλογή σταυρών για τους πράσινους υποψηφίους. Όπου τα σχήματα που υποστηρίξαμε κέρδισαν τη διοίκηση, πρέπει να αφοσιωθούμε στο να βάλουν σε εφαρμογή συγκεκριμένες πράσινες πολιτικές χωρίς προσωπικές στρατηγικές.

Αυτό θα πρέπει να συνδεθεί και να είναι άρρηκτα δεμένο με την πράσινη πρόταση για εναλλακτική διακυβέρνηση βιωσιμότητας, που πρέπει να είναι το στρατηγικό μας εργαλείο πολιτικής και κεντρικό πολιτικό μήνυμα μας για το επόμενο χρονικό διάστημα.

Θα πρέπει να καταλάβουμε / να συμφωνήσουμε ότι εμείς κάνουμε πολιτική ή αξίζει να κάνουμε πολιτική γιατί:

 

 

Βεβαίως, η κυβέρνηση φαίνεται να προσανατολίζεται να πάει τις εκλογές το φθινόπωρο και όχι το 2016, όπως θα ήθελε. Αυτό μπορεί να μη μας δίνει τον αναγκαίο χρόνο για ανασυγκρότηση ως εξωκοινοβουλευτικό κόμμα πια και χωρίς κρατική βοήθεια αλλά ίσως να συμβάλλει στην ανάκαμψη μέσω της δράσης και της εγρήγορσης. Γι' αυτό, παράλληλα με τη συγκρότηση ενός Δικτύου για την εναλλακτική διακυβέρνηση βιωσιμότητας, θα πρέπει να προχωρήσουμε σύντομα σε μια ιεράρχηση των προτεραιοτήτων και μαζί με τους ενεργούς πολίτες, τις συλλογικότητες και όσους υπερασπίζονται πολιτικά τα συλλογικά αγαθά και τα συμφέροντα των πολλών να ετοιμαστούμε για ένα πολιτικά θερμό καλοκαίρι και ένα ακόμη πιο καυτό φθινόπωρο.

Βρισκόμαστε ακόμη εν μέσω μιας πολύπλευρης κρίσης, οικονομικής, κοινωνικής, περιβαλλοντικής. Μιας συστημικής κρίσης, που παρόλο που έχει μπει στον 6ο χρόνο, η συνταγή παραμένει απλή και σταθερή: αυστηρή λιτότητα και δημοσιονομική πειθαρχία, καθήλωση μισθών και συντάξεων, διόγκωση της ανεργίας, δραστικές περικοπές δημόσιων δαπανών, εκποίηση κρατικών περιουσιακών στοιχείων, μεγάλες απειλές για το περιβάλλον, άγρια λεηλασία συλλογικών αγαθών και φυσικών πόρων με ανυπολόγιστες συνέπειες.

Η οικολογία δεν είναι κάτι σαν το παντεσπάνι της πολιτικής. Δεν μπορούμε να ζήσουμε και χωρίς αυτό γιατί πρόκειται για την ίδια μας την επιβίωση. Οι κατεστημένες πολιτικές, το αδιέξοδο μοντέλο ανάπτυξης, το πελατειακό κράτος, τα κοντόθωρα συμφέροντα, κακοποίησαν το φυσικό περιβάλλον, υποβάθμισαν τις πόλεις, εξάντλησαν τους φυσικούς πόρους και κατέστρεψαν τη γη, τα επιφανειακά και υπόγεια νερά, τον ατμοσφαιρικό αέρα, την υγεία και τις ανθρώπινες σχέσεις. Απαιτούμε χρόνια τώρα, την αλλαγή του παραγωγικού μοντέλου, με έμφαση στα τοπικά προϊόντα/ υπηρεσίες, την ανάπτυξη μορφών κοινωνικής και αλληλέγγυας οικονομίας, την ανάπτυξη πράσινων επαγγελμάτων, νέων και καινοτόμων μορφών απασχόλησης με θετικές επιπτώσεις στο περιβάλλον και στη συγκράτηση του τοπικού πληθυσμού. Προωθούμε προτεραιότητες συνολικού αναπροσανατολισμού της οικονομίας, με βιώσιμη αναζωογόνηση της υπαίθρου, απεξάρτηση από το πετρέλαιο και το λιγνίτη στα πλαίσια και της μάχης κατά της κλιματικής αλλαγής, δημιουργία πράσινων δικτύων μεταφορών, αναβάθμιση των συλλογικών αγαθών, ανάπτυξη και διάχυση της πράσινης καινοτομίας σε όλους τους τομείς. Για να υπάρχει αύριο.

 

Ήταν φανερή, δυστυχώς, η αναντιστοιχία ανάμεσα στα αποτελέσματα στις ευρωεκλογές και τις πολιτικές δυνατότητες της ελληνικής Οικολογίας. Γι' αυτό πρέπει να κάνουμε μια νέα αρχή. Να δημιουργήσουμε έναν πράσινο, δημοκρατικό, ευρωπαϊκό, ανοικτό και συγκροτημένο πολιτικό χώρο, που θα συντελέσει καθοριστικά στη διέξοδο της χώρας από τα σημερινά αδιέξοδα και την πολιτική, οικονομική, κοινωνική, περιβαλλοντική και αξιακή κρίση, με τεκμηριωμένες αναλύσεις και κοινωνικές-πολιτικές παρεμβάσεις. Για να συμβάλουμε στον οικολογικό μετασχηματισμό της κοινωνίας, στην αλλαγή της οικονομίας προς πράσινη κατεύθυνση, σε μια νέα πολιτική μεταπολίτευση, ανανεώνοντας κι εμβαθύνοντας τη δημοκρατία, ενισχύοντας την κοινωνική συνοχή και την αλληλεγγύη, υπερασπίζοντας τα δημόσια αγαθά, το περιβάλλον και το κλίμα. Θέλουμε με δημιουργική διάθεση να σώσουμε έστω και λίγο από το αύριο που μας κλέβουν. Γι' αυτό και δε διστάζουμε να διατυπώσουμε εναλλακτικές προτάσεις για τη διέξοδο από την κρίση και να βάζουμε τις προϋποθέσεις που απαιτούνται ως βάση για τη διαμόρφωση μιας νέας πλειοψηφίας. Αυτό που χρειάζεται ο τόπος σε μια κυβέρνηση, δεν είναι ένα άθροισμα δυνάμεων που φέρνει κυβερνητική πλειοψηφία, αλλά το να έχει από τα πριν υιοθετήσει ένα εναλλακτικό σχέδιο εξόδου από την κρίση και δομικών μεταρρυθμίσεων.

Με τις θέσεις και τις δράσεις τους, οι Οικολόγοι Πράσινοι έχουν «πατήσει κάλους» σε πολλά θέματα, όπως οικοπεδοποιήσεις δασών, ξενοδοχειακά συμφέροντα, εξορύξεις χρυσού, βιομηχανία πετρελαίου, διπύθμενα δεξαμενόπλοια, καταστροφικά έργα, μεταλλαγμένα, φυτοφάρμακα, διαφθορά και κακοδιαχείριση στην Αυτοδιοίκηση κ.α. Αυτό το δρόμο τον ξέρουν καλά και θα τον ενισχύσουν με μια μεγάλη βουτιά στην κοινωνία.

Το Πανελλαδικό Συμβούλιο των Οικολόγων Πράσινων, Αθήνα 15.6.2014

 

-See more at:

 http://ecogreens-gr.org/cms/index.php?option=com_content&view=article&id=5537:2014-06-17-12-20-51&catid=20:councildec&Itemid=37#sthash.vMZEmYFo.dpuf

 

επιστροφή


 

 

Αφιέρωμα 2: Ανάπτυξη Αποανάπτυξη ή Βιώσιμη Ευημερία;

 

Α. Ανάπτυξη

 

Η πιο επικίνδυνη χρεοκοπία όλων - Οι πόροι του πλανήτη εξαντλήθηκαν χτες

 

Δεν πάμε καθόλου καλά. Έκθεση του Λευκού Οίκου διαπιστώνει ότι  γλιτώνουμε χρήματα αν δράσουμε τώρα για το κλίμα. Κάθε δεκαετία καθυστέρησης ανάληψης δράσεων θα κάνει τις απαιτούμενες δράσεις 40% ακριβότερες. http://www.whitehouse.gov/blog/2014/07/29/new-report-cost-delaying-action-stem-climate-change

Το κείμενο που ακολουθεί ελήφθη από Γρηγόρης Μαλτέζος 24-8-2014. Ευχαριστούμε. ΗΓ

 

Η Global Footprint Network ανακοινώνει, κάθε χρόνο, την Ημέρα «Υπέρβασης των Πόρων της Γης» (Earth Overshoot Day). Φέτος, αυτή η ημέρα πέρασε. Οι πόροι που διαθέτει ο πλανήτης για να συντηρήσει την ανθρωπότητα, εξαντλήθηκαν στις 19η Αυγούστου.

Πλέον η Γη παρουσιάζει «οικολογικό έλλειμμα» και οι άνθρωποι θα ζουν μέχρι το τέλος του έτους εις βάρος των επόμενων γενεών.

 

«Από σήμερα, ξοδεύουμε περισσότερα από όσα έχουμε διαθέσιμα. Συγκεκριμένα, διαθέσιμα είναι οι φυσικοί πόροι που παράγει ο πλανήτης: νερό, καλλιεργήσιμη γη, δάση, ψάρια, όλα όσα είναι απαραίτητα για τη συντήρηση της ζωής. Επίσης, όσα μπορεί να απορροφήσει η γη: δηλαδή απορρίμματα, διοξείδιο του άνθρακα, μέρος μόνο του οποίου απορροφάται από δάση και ωκεανούς. Από σήμερα, λοιπόν, δημιουργούμε «οικολογικό χρέος» και συγκεντρώνουμε απόβλητα που δεν μπορεί να απορροφήσει ο πλανήτης.» δηλώνει στο Euronews ο επιστημονικός διευθυντής της οικολογικής οργάνωσης WWF, Κριστόφ Ροτιριέ,

 

Στις πιο «σπάταλες» οικολογικά χώρες, ξεχωρίζουν καταρχήν τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα, που καταναλώνουν πάνω από 12 φορές τους πόρους που διαθέτουν. Ακολουθούν Ιαπωνία, Κίνα και Ηνωμένες Πολιτείες.

Στην Ευρώπη, πιο «απρόσκεκτη» εμφανίζεται η Ιταλία. Ακολουθούν Ελβετία, Μ. Βρετανία, Γερμανία και Γαλλία.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Οργάνωσης, η Ελλάδα καταναλώνει τριπλάσιους πόρους από όσους διαθέτει.

πηγή: news.gr

 

επιστροφή

 

Έχουμε ξεπεράσει ήδη 4 από τα 9 όρια του πλανήτη

 

Οι ανθρώπινες δραστηριότητες έχουν ήδη οδηγήσει σε ξεπέρασμα 4 από τα 9 "πλανητικά όρια" που έχουν θέσει επιστήμονες.

Πιο συγκεκριμένα, τα όρια που έχουν ξεπεραστεί είναι η αλλαγή του κλίματος, η απώλεια της ακεραιότητας της βιόσφαιρας, η αλλαγή του εδαφικού συστήματος (δασοκάλυψη κλπ) και η μεταβολή βιοχημικών κύκλων για το φώσφορο και το άζωτο.

 

http://www.stockholmresilience.org/…/1-15-2015-planetary-bo…

https://www.pik-potsdam.de/…/four-of-nine-planetary-boundar…

 

επιστροφή

 

Η κλιματική αλλαγή είναι ένα σοκ για τους λαούς (στα αγγλικά)

 

Της Ναόμι Κλάιν

 

Climate Change Is a Peoples Shock

What if, instead of accepting a future of climate catastrophe and private profits, we decide to change everything?

Naomi Klein

September 16, 2014

 

About a year ago, I was having dinner with some newfound friends in Athens. I had an interview scheduled for the next morning with Alexis Tsipras, the leader of Greece’s official opposition party and one of the few sources of hope in a Europe ravaged by austerity. I asked the group for ideas about what questions I should put to the young politician. Someone suggested: “History knocked on your door—did you answer?”

At the time, Tsipras’s party, Syriza, was putting up a fine fight against austerity. Yet it was struggling to articulate a positive economic vision of its own. I was particularly struck that the party did not oppose the governing coalition’s embrace of new oil and gas exploration, a threat to Greece’s beautiful seas as well as to the climate as a whole. Instead, it argued that any funds raised by the effort should be spent on pensions, not used to pay back creditors. In other words, the party was not providing an alternative to extractivism; it simply had more equitable plans for distributing the spoils—something that can be said of most left-governed countries in Latin America.

When we met the next day, Tsipras was frank that concerns about the environmental crisis had been entirely upstaged by more immediate ones. “We were a party that had the environment and climate change in the center of our interest,” he told me. “But after these years of depression in Greece, we forgot climate change.”

This is, of course, entirely understandable. It is also a terrible missed opportunity—and not just for one party in one country in the world. The research I’ve done over the past five years has convinced me that climate change represents a historic opening for progressive transformation. As part of the project of getting our emissions down to the levels so many climate scientists recommend, we have the chance to advance policies that dramatically improve lives, close the gap between rich and poor, create huge numbers of good jobs, and reinvigorate democracy from the ground up. Rather than the ultimate expression of the shock doctrine I wrote about in my last book—a frenzy of new resource grabs and repression by the 1 percent—climate change can be a “People’s Shock,” a blow from below. It can disperse power into the hands of the many, rather than consolidating it in the hands of a few, and it can radically expand the commons, rather than auctioning it off in pieces. Getting to the root of why we are facing serial crises in the first place would leave us with both a more habitable climate than the one we are headed for and a far more just economy than the one we have now.

But none of this will happen if we let history’s knock go unanswered—because we know where the current system, left unchecked, is headed. We also know how that system will deal with serial climate-related disasters: with profiteering and escalating barbarism to segregate the losers from the winners. To arrive at that dystopia, all we need to do is keep barreling down the road we are on.

 

When I despair at the prospects for change, I think back on some of what I witnessed in the process of writing my book about climate change. Admittedly, much of it is painful: from the young climate activist breaking down and weeping on my shoulder at the Copenhagen summit, to the climate-change deniers at the Heartland Institute literally laughing at the prospect of extinction; from the country manor in England where mad scientists plotted to blot out the sun, to the stillness of the blackened marshes during the BP oil disaster; from the roar of the earth being ripped up to scrape out the Alberta tar sands, to the shock of discovering that the largest green group in the world was itself drilling for oil.

But that’s not all I think about. When I started this journey, most of the movements standing in the way of the fossil-fuel frenzy either did not exist or were a fraction of their current size. All were significantly more isolated from one another than they are today. North Americans, overwhelmingly, did not know what the tar sands are. Most of us had never heard of fracking. There had never been a truly mass march against climate change in North America, let alone thousands willing to engage together in civil disobedience. There was no mass movement to divest from fossil fuels. Hundreds of cities and towns in Germany had not yet voted to take back control over their electricity grids to be part of a renewable energy revolution. My own province did not have a green-energy program that was bold enough to land us in trade court. China was not in the midst of a boisterous debate about the wrenching health costs of frenetic, coal-based economic growth. There was far less top-level research proving that economies powered by 100 percent renewable energy were within our grasp. And few climate scientists were willing to speak bluntly about the political implications of their work for our frenzied consumer culture. All of this has changed so rapidly as I have been writing that I have had to race to keep up.

Yes, ice sheets are melting faster than the models projected, but resistance is beginning to boil. In these existing and nascent movements, we now have clear glimpses of the kind of dedication and imagination demanded of everyone who is alive and breathing during climate change’s “decade zero.”

This is because the carbon record doesn’t lie. And what that record tells us is that emissions are still rising: every year we release more greenhouse gases than the year before, the growth rate increasing from one decade to the next—gases that will trap heat for generations to come, creating a world that is hotter, colder, wetter, thirstier, hungrier, angrier. So if there is any hope of reversing these trends, glimpses won’t cut it; we will need the climate revolution playing on repeat, all day every day, everywhere.

Mass resistance movements have grabbed the wheel before and could very well do so again. At the same time, we must reckon with the fact that lowering global emissions in line with the urgent warnings of climate scientists will demand change of a truly daunting speed and scale. Meeting science-based targets will mean forcing some of the most profitable companies on the planet to forfeit trillions of dollars of future earnings by leaving the vast majority of proven fossil-fuel reserves in the ground. It will also require coming up with trillions more to pay for zero-carbon, disaster-ready societal transformations. And let’s take for granted that we want to do these radical things democratically and without a bloodbath, so violent vanguardist revolutions don’t have much to offer in the way of road maps.

The crucial question we are left with, then, is this: Has an economic shift of this kind ever happened before in history? We know it can happen during wartime, when presidents and prime ministers are the ones commanding the transformation from above. But has it ever been demanded from below, by regular people, when their leaders have wholly abdicated their responsibilities? The answer to that question is predictably complex, filled with “sort ofs” and “almosts”—but also at least one “yes.”

http://www.thenation.com/article/181621/climate-change-peoples-shock

 

This article appeared in the October 6, 2014 edition of The Nation.

Editor’s Note: This article is adapted from This Changes Everything: Capitalism vs. the Climate, by Naomi Klein (Simon & Schuster). Click here for information about the book and Naomi’s September/October 2014 tour dates. The Nation will be livestreaming her sold-out US book launch on September 18 at 6 pm EST; you can watch that here.

 

επιστροφή

 

Η μελέτη «Τα όρια της ανάπτυξης (growth)» είχε δίκιο. Νεότερη έρευνα δείχνει ότι πλησιάζουμε την κατάρρευση (στα αγγλικά)

 

Δείτε το πλήρες κείμενο γιατί περιέχει διαγράμματα που δεν ήταν δυνατό να δημοσιευτούν εδώ. Το πλήρες άρθρο βρίσκεται στο http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/sep/02/limits-to-growth-was-right-new-research-shows-were-nearing-collapse/print ΗΓ

 

Limits to Growth was right. New research shows we're nearing collapse

Four decades after the book was published, Limit to Growth’s forecasts have been vindicated by new Australian research. Expect the early stages of global collapse to start appearing soon

Graham Turner and Cathy Alexander

theguardian.com, Tuesday 2 September 2014 02.15 BST

The 1972 book Limits to Growth, which predicted our civilisation would probably collapse some time this century, has been criticised as doomsday fantasy since it was published. Back in 2002, self-styled environmental expert Bjorn Lomborg consigned it to the “dustbin of history”.

It doesn’t belong there. Research from the University of Melbourne has found the book’s forecasts are accurate, 40 years on. If we continue to track in line with the book’s scenario, expect the early stages of global collapse to start appearing soon.

Limits to Growth was commissioned by a think tank called the Club of Rome. Researchers working out of the Massachusetts Institute of Technology, including husband-and-wife team Donella and Dennis Meadows, built a computer model to track the world’s economy and environment. Called World3, this computer model was cutting edge.

The task was very ambitious. The team tracked industrialisation, population, food, use of resources, and pollution. They modelled data up to 1970, then developed a range of scenarios out to 2100, depending on whether humanity took serious action on environmental and resource issues. If that didn’t happen, the model predicted “overshoot and collapse” – in the economy, environment and population – before 2070. This was called the “business-as-usual” scenario.

The book’s central point, much criticised since, is that “the earth is finite” and the quest for unlimited growth in population, material goods etc would eventually lead to a crash.

So were they right? We decided to check in with those scenarios after 40 years. Dr Graham Turner gathered data from the UN (its department of economic and social affairs, Unesco, the food and agriculture organisation, and the UN statistics yearbook). He also checked in with the US national oceanic and atmospheric administration, the BP statistical review, and elsewhere. That data was plotted alongside the Limits to Growth scenarios.

The results show that the world is tracking pretty closely to the Limits to Growth “business-as-usual” scenario. The data doesn’t match up with other scenarios.

These graphs show real-world data (first from the MIT work, then from our research), plotted in a solid line. The dotted line shows the Limits to Growth “business-as-usual” scenario out to 2100. Up to 2010, the data is strikingly similar to the book’s forecasts.

As the MIT researchers explained in 1972, under the scenario, growing population and demands for material wealth would lead to more industrial output and pollution. The graphs show this is indeed happening. Resources are being used up at a rapid rate, pollution is rising, industrial output and food per capita is rising. The population is rising quickly.

So far, Limits to Growth checks out with reality. So what happens next?

According to the book, to feed the continued growth in industrial output there must be ever-increasing use of resources. But resources become more expensive to obtain as they are used up. As more and more capital goes towards resource extraction, industrial output per capita starts to fall – in the book, from about 2015.

As pollution mounts and industrial input into agriculture falls, food production per capita falls. Health and education services are cut back, and that combines to bring about a rise in the death rate from about 2020. Global population begins to fall from about 2030, by about half a billion people per decade. Living conditions fall to levels similar to the early 1900s.

It’s essentially resource constraints that bring about global collapse in the book. However, Limits to Growth does factor in the fallout from increasing pollution, including climate change. The book warned carbon dioxide emissions would have a “climatological effect” via “warming the atmosphere”.

As the graphs show, the University of Melbourne research has not found proof of collapse as of 2010 (although growth has already stalled in some areas). But in Limits to Growth those effects only start to bite around 2015-2030.

The first stages of decline may already have started. The Global Financial Crisis of 2007-08 and ongoing economic malaise may be a harbinger of the fallout from resource constraints. The pursuit of material wealth contributed to unsustainable levels of debt, with suddenly higher prices for food and oil contributing to defaults - and the GFC.

The issue of peak oil is critical. Many independent researchers conclude that “easy” conventional oil production has already peaked. Even the conservative International Energy Agency has warned about peak oil.

Peak oil could be the catalyst for global collapse. Some see new fossil fuel sources like shale oil, tar sands and coal seam gas as saviours, but the issue is how fast these resources can be extracted, for how long, and at what cost. If they soak up too much capital to extract the fallout would be widespread.

Our research does not indicate that collapse of the world economy, environment and population is a certainty. Nor do we claim the future will unfold exactly as the MIT researchers predicted back in 1972. Wars could break out; so could genuine global environmental leadership. Either could dramatically affect the trajectory.

But our findings should sound an alarm bell. It seems unlikely that the quest for ever-increasing growth can continue unchecked to 2100 without causing serious negative effects – and those effects might come sooner than we think.

It may be too late to convince the world’s politicians and wealthy elites to chart a different course. So to the rest of us, maybe it’s time to think about how we protect ourselves as we head into an uncertain future.

As Limits to Growth concluded in 1972:

If the present growth trends in world population, industrialisation, pollution, food production, and resource depletion continue unchanged, the limits to growth on this planet will be reached sometime within the next one hundred years. The most probable result will be a rather sudden and uncontrollable decline in both population and industrial capacity.

So far, there’s little to indicate they got that wrong.

http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/sep/02/limits-to-growth-was-right-new-research-shows-were-nearing-collapse/print

 

επιστροφή

 

Επιστολή WWF προς Τρόικα: το πρόγραμμα οικονομικής προσαρμογής φέρνει βαθύτερη κρίση!

16 Ιουνίου 2014

Βρυξέλλες & Αθήνα – Με επιστολές προς τη Διευθύντρια του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, Κριστίν Λαγκάρντ, τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Χοσέ Μανουέλ Μπαρόζο και τον Πρόεδρο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, Μάριο Ντράγκι, η περιβαλλοντική οργάνωση WWF θέτει επιτακτικά την κρίσιμη περιβαλλοντική διάσταση των πολιτικών και μέτρων που εφαρμόζονται στο πλαίσιο του Προγράμματος Οικονομικής Προσαρμογής. Η επιστολή υπογράφεται από τον Τόνι Λονγκ, Διευθυντή του Γραφείου Ευρωπαϊκής Πολιτικής του WWF, και τον Δημήτρη Καραβέλλα, Διευθυντή του WWF Ελλάς.

«Από το 2010, οπότε τέθηκε σε εφαρμογή το πρώτο Πρόγραμμα Οικονομικής Προσαρμογής (εφ εξής «Πρόγραμμα»), γινόμαστε μάρτυρες μιας σημαντικής απώλειας πολιτικών και νομοθεσίας για την προστασία του περιβάλλοντος και υποβάθμισης της ποιότητας ζωής συνολικά. Η σαρωτική κατάργηση της νομοθεσίας για το περιβάλλον, η εντεινόμενη ανασφάλεια δικαίου, η αδιαφάνεια σε σχέση με το περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος των μέτρων λιτότητας, η συνεχής αποδυνάμωση των ήδη αδύναμων μηχανισμών και υπηρεσιών περιβαλλοντικής διαχείρισης και ελέγχου, και η απουσία συνεκτικού πλαισίου για μια ζωντανή οικονομία, είναι το ανυπολόγιστο κόστος των μέτρων που έχουν επιβληθεί έως σήμερα», σημειώνεται στην εισαγωγή της επιστολής.

Με νομιμοποιητικό πρόσχημα την κρίση, η κυβέρνηση έχει επιδοθεί σε μία σειρά νομοθετικών πρωτοβουλιών που υποβαθμίζουν διαρκώς το περιβάλλον. Ταυτόχρονα με την κοινωνική και οικονομική κρίση, μια ακόμη, η περιβαλλοντική, εξελίσσεται σε δραματικούς τόνους. Πιο συγκεκριμένα, η πολιτική που εφαρμόζεται, στο πλαίσιο της οικονομικής προσαρμογής, προωθεί:

·         τη συνεχή υποβάθμιση του καθεστώτος περιβαλλοντικής αδειοδότησης·

·         την υποβάθμιση του καθεστώτος διατήρησης προστατευόμενων φυσικών βιοτόπων (όπως τα εθνικά πάρκα και οι περιοχές Natura 2000)·

·         τον αποχαρακτηρισμό οικολογικά πολύτιμων δασικών και παράκτιων εκτάσεων·

·         τη δίχως τέλος και χωρίς καμία περιβαλλοντική μέριμνα νομιμοποίηση παράνομων κατασκευών, ακόμα και μέσα σε προστατευόμενες περιοχές·

·         τη συνεχή άρνηση του κράτους να εισπράξει τα ανυπολόγιστου ύψους εκατομμύρια ευρώ από πρόστιμα για την ανέγερση αυθαιρέτων στην παράκτια ζώνη και σε δασική γη·

·         την ιδιωτικοποίηση οικολογικά σημαντικών και νομικά προστατευόμενων περιοχών μέσω του ΤΑΙΠΕΔ, πολλές από τις οποίες είναι χαρακτηρισμένες ως Natura 2000, με κατεύθυνση την ανάπτυξη παραθεριστικών κατοικιών και τουριστικών εγκαταστάσεων·

·         την εκ βάθρων αναθεώρηση του πλαισίου χωροταξικού σχεδιασμού, ώστε να επιτραπεί η ταχεία έγκριση μεγάλων επενδύσεων, κυρίως στον τομέα του τουρισμού, σε αντίθεση με τους ειδικούς ή τοπικούς κανόνες χρήσεων γης και προστασίας της φύσης.

Η πρόσφατη ανακοίνωση από το Υπουργείο Οικονομικών σχεδίου νόμου για τον αιγιαλό και την παραλία πυροδότησε μια ήδη εκρηκτική κατάσταση ανησυχίας και οργής για τη συνεχή απώλεια περιβαλλοντικών κεκτημένων. Το συγκεκριμένο νομοσχέδιο, το οποίο αποτελεί δέσμευση της Ελλάδας στο πλαίσιο του Προγράμματος, επιτρέπει τη σαρωτική υποβάθμιση της παράκτιας ζώνης, προκρίνοντας ένα μοντέλο τουριστικής ανάπτυξης που βασίζεται στην κατασκευή μεγάλων τουριστικών συγκροτημάτων και τουριστικών χωριών. Όμως, σε άλλες χώρες της Μεσογείου, όπως η Ισπανία, αυτό το μοντέλο έχει αποδειχθεί περιβαλλοντικά καταστροφικό και οικονομικά μη βιώσιμο.

«Οι πολιτικοί ηγέτες της Τρόικα δεν μπορούν να παρακολουθούν δήθεν ανήμποροι, την ώρα που η ραχοκοκαλιά της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στην Ελλάδα αποσαθρώνεται», σημειώνει ο Τόνι Λονγκ, Διευθυντής του Γραφείου Ευρωπαϊκής Πολιτικής του WWF. «Στην πραγματικότητα, θα έπρεπε να συμβαίνει το ακριβώς αντίθετο. Η επιτήρηση ως προς την εφαρμογή των μέτρων οικονομικής προσαρμογής στην Ελλάδα, επιφορτίζει την Τρόικα με μία ιδιαίτερη ευθύνη να απαιτήσει την εφαρμογή της νομοθεσίας ως προϋπόθεση για την οικονομική βοήθεια. Ιδιαίτερα, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, ως θεματοφύλακας της εφαρμογής των ευρωπαϊκών συνθηκών, έχει καθήκον να διασφαλίσει ότι το σύνολο των περιβαλλοντικών κανόνων και πολιτικών εφαρμόζεται ενιαία και δίκαια σε όλα τα κράτη – μέλη. Αυτή είναι άλλωστε και η ουσία της ‘Ενιαίας Αγοράς’», καταλήγει ο Τόνι Λονγκ.

«Η ελληνική κυβέρνηση εγκαταλείπει την ατζέντα της βιώσιμης ανάπτυξης, με τις ευλογίες του ΔΝΤ, της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας», υπογράμμισε ο Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής του WWF Ελλάς, συμπληρώνοντας ότι: «Αυτές οι πολιτικές σκοτώνουν το βασικό μας ανταγωνιστικό πλεονέκτημα, το φυσικό μας περιβάλλον, και μας οδηγούν σε μία πολύ βαθύτερη κρίση. Καλούμε την Τρόικα και την Κυβέρνηση να αναγνωρίσουν την ανησυχητική τάση της περιβαλλοντικής οπισθοδρόμησης και να μην υπονομεύουν την τόσο απαραίτητη στροφή προς μια πραγματικά βιώσιμη οικονομία».

 

Περισσότερες πληροφορίες:

Ιάσονας Κάντας, υπεύθυνος γραφείου τύπου WWF Ελλάς, τηλ: 210 33 14 893, κιν: 697 185 9632, i.kantas@wwf.gr

Σημειώσεις προς συντάκτες:

Δείτε συνημμένη σε μετάφραση από το αγγλικό πρωτότυπο την επιστολή που εστάλη στην Τρόικα και κοινοποιήθηκε στον Πρωθυπουργό, Αντώνη Σαμαρά και τους Υπουργούς Οικονομικών, Γκίκα Χαρδούβελη, Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Γιάννη Μανιάτη και Τουρισμού, Όλγα Κεφαλογιάννη.

 

επιστροφή

 

Καταπέλτης το Συμβούλιο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ για την καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στην μνημονιακή Ελλάδα

 

Διαβάστε μια 16 σέλιδη περίληψη της Έκθεσης. Παραθέτουμε το προοίμιο του κειμένου. ΗΓ

 

Γράφει ο Γιώργος Ιεροδιάκονος

3 Μαΐου 2014

 

Έκθεση του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ, δημοσιευθείσα την 07/03/2014 στο σάιτ του ΟΗΕ, επικρίνει με τον πιο περιγραφικό τρόπο την Ελληνική κυβέρνηση για την μεθοδική καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, των ατομικών, πολιτικών, οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων, συμπεριλαμβανομένου του δικαιώματος στην ανάπτυξη και την πρόοδο.

Μάλιστα, ο διεθνής εμπειρογνώμονας του ΟΗΕ Cephas Lumina εκφράζει τη λύπη του για την έλλειψη δέσμευσης από την Ελλάδα στην εντολή του Συμβουλίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων να αντιμετωπίσει τις προφανείς προκλήσεις στην προοδευτική υλοποίηση των οικονομικών, κοινωνικών και πολιτιστικών δικαιωμάτων των Ελλήνων πολιτών.

Επίσης επικρίνει την ελληνική κυβέρνηση για την βάναυση καταπάτηση των συνταγματικών και διεθνών δεσμεύσεων για τα ανθρώπινα δικαιώματα.

http://www.thepressproject.gr/article/61161/Ekteloun-to-kinima-Xoris-Mesazontes

 

επιστροφή

 

Η ανισότητα βλάπτει σοβαρά την ανάπτυξη

 

του Martin Wolf

Δημοσιεύθηκε: 23/04/14

Απαντώντας στον Thomas Piketty, ο M. Wolf εξηγεί γιατί η ανισότητα ζημιώνει την οικονομία και γιατί η διόρθωσή της δεν βλάπτει. Πώς «η διαχείριση της δυναμικής των αγορών με την εισοδηματική αναδιανομή είναι η μεγάλη πρόκληση της εποχής μας».

Η ανισότητα είναι το καυτό θέμα των ημερών. Η αντίδραση στο βιβλίο Capital in the Twenty-First Century του Thomas Piketty καταδεικνύει ότι το άγχος για το πρόβλημα αυξάνεται. Αλλά ο κ. Piketty έδωσε σχεδόν όλη την προσοχή στο γιατί έχει σημασία η ανισότητα ή στο γιατί το κόστος μείωσής της ίσως είναι μεγαλύτερο από τα πιθανά πλεονεκτήματα. Αυτό το κενό πρέπει να καλυφθεί.

Η συζήτηση για το βιβλίο έχει επικεντρωθεί στις πολιτικές παραμέτρους της ανισότητας. Όμως αξίζουν προσοχή και οι οικονομικές παράμετροι. Προς έκπληξή μου, το προσωπικό του ΔΝΤ, του πλέον συντηρητικού θεσμού, αντιμετώπισε αυτά τα ερωτήματα τον Φεβρουάριο σε έκθεση με τίτλο «Αναδιανομή, Ισότητα και Ανάπτυξη» (Redistribution, Inequality and Growth).

 

Κατέληξε σε σαφή συμπεράσματα: οι κοινωνίες που ξεκινούν με μεγαλύτερη ανισότητα τείνουν σε περισσότερη αναδιανομή εισοδημάτων, η χαμηλότερη καθαρή ανισότητα (μετά τις παρεμβάσεις) οδηγεί σε ταχύτερη και πιο διαρκή ανάπτυξη και η αναδιανομή έχει γενικώς ήπιες επιδράσεις στην ανάπτυξη και επιπτώσεις μόνο σε πολύ ακραίες περιπτώσεις.

Τα συμπεράσματα είναι αξιοσημείωτα. Γιατί όμως να ισχύουν;

Η προφανής εξήγηση για το πρώτο συμπέρασμα είναι ότι, τουλάχιστον στις δημοκρατικές χώρες, όσο μεγαλύτερη είναι η ανισότητα που δημιουργεί η αγορά τόσο μεγαλύτερη είναι και η πολιτική πίεση για αναδιανομή, αφού οι ψήφοι διανέμονται με μεγαλύτερη ισότητα από το χρήμα. Όσοι έχουν χρήμα αντιδρούν προσπαθώντας να αγοράσουν το δικαίωμα ψήφου των φτωχών, άμεσα ή έμμεσα. Μπορεί ακόμη να επιχειρήσουν να ζητήσουν τη στήριξη των κατώτερων στρωμάτων της εισοδηματικής πυραμίδας, δίνοντας έμφαση σε κοινωνικές και πολιτιστικές ανησυχίες. Επιπλέον, οι πλούσιοι πάντα ασκούν πολιτική επιρροή. Το ότι αυτή η αναδιανομή συνήθως βγαίνει κερδισμένη δεν είναι άξιον απορίας.

Το δεύτερο συμπέρασμα: Η ανισότητα μπορεί στην ουσία να προωθήσει την ανάπτυξη γιατί καθρεφτίζει τα μεγάλα κίνητρα για καινοτομία και επιχειρηματικότητα. Επίσης σημαίνει υψηλότερα επίπεδα αποταμιεύσεων, άρα και υψηλότερες επενδύσεις, αφού οι πλουσιότεροι πιθανόν να αποταμιεύσουν μεγαλύτερα ποσά απ' όσα οι φτωχότεροι. Μάλιστα, ο ίδιος ο John Maynard Keynes κάποτε χρησιμοποίησε αυτό το επιχείρημα για τη βικτωριανή ανισότητα. Στις φτωχές χώρες, η ανισότητα μπορεί να προσφέρει σε ένα μόνο τμήμα του πληθυσμού τους πόρους που χρειάζεται για να ξεκινήσει μια επιχείρηση ή για σπουδές.

Ωστόσο, ο αντίλογος λέει ότι η ανισότητα μπορεί να στερήσει από τους φτωχούς τη δυνατότητα να παραμείνουν υγιείς, να μάθουν μια τέχνη ή να αναθρέψουν και να σπουδάσουν τα παιδιά τους. Μπορεί να δημιουργήσει αστάθεια, λόγω πολιτικής πόλωσης μεταξύ του συντηρητισμού των χαμηλών φόρων και του λαϊκισμού της εισοδηματικής διανομής. Μπορεί επίσης να αποτρέψει τη συναίνεση για το πώς θα αντιμετωπιστεί μια κρίση.

Στο τρίτο συμπέρασμα, είναι εύκολο να δούμε πώς οι πολιτικές αναδιανομής θα μπορούσαν να πλήξουν την ανάπτυξη. Το οικονομικό κόστος των φόρων αυξάνεται δυσανάλογα, καθώς φτάνει σε πολύ υψηλά επίπεδα. Παράλληλα, ορισμένες πολιτικές αναδιανομής μπορεί να επιφέρουν πολύ μετριοπαθή ή ακόμη και αρνητικά κόστη: Η κατάργηση των φορολογικών ελαφρύνσεων που ευνοούν τους πλούσιους είναι ένα παράδειγμα. Η χρήση των φορολογικών εσόδων για τη χρηματοδότηση δημόσιων επενδύσεων, εκπαίδευσης ή υγείας είναι ένα άλλο.

Τέτοια μέτρα προωθούν περισσότερη ισότητα και μεγαλύτερη ανάπτυξη.

Θεωρητικά, λοιπόν, οι συνδέσεις μεταξύ ανισότητας, αναδιανομής και ανάπτυξης θα μπορούσαν να πηγαίνουν προς διαφορετικές κατευθύνσεις. Οι απαντήσεις βρίσκονται στην προσεκτική ανάλυση των στοιχείων, όσο ατελή κι αν είναι. Τα αποτελέσματα της έρευνας του ΔΝΤ είναι εντυπωσιακά ξεκάθαρα.

Στα τελευταία 50 χρόνια, σημειώνει το ΔΝΤ, η ανισότητα της αγοράς (δηλαδή πριν από την παρέμβαση) αυξάνεται σε χώρες υψηλού εισοδήματος και πέφτει σε ανεπτυγμένες χώρες. Αυτό είναι κάτι που το περιμένουμε σε μια εποχή παγκοσμιοποίησης. Επιπλέον, επίσης αναμενόμενο, η διαφορά ανάμεσα στην ανισότητα της αγοράς και την ανισότητα μετά την παρέμβαση στις υψηλοεισοδηματικές χώρες είναι μικρότερη συγκριτικά.

Η ανάλυση βασίζεται σε πολυεθνικά δεδομένα για την ανάπτυξη, την ανισότητα και την αναδιανομή. Εξετάζει την επίπτωση τόσο της ανισότητας όσο και της αναδιανομής στην ανάπτυξη, με βάση το πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα σε 5ετή περίοδο καθώς και τη διάρκεια των περιόδων ανάπτυξης. Στις 5ετείς περιόδους, το ξεκάθαρο συμπέρασμα είναι ότι η ανισότητα μειώνει την ανάπτυξη. Η άμεση επίπτωση της αναδιανομής εισοδημάτων είναι αμελητέα αρνητική. Αλλά η έμμεση επίπτωση, μέσω του περιορισμού της ανισότητας, είναι ευεργετική για την ανάπτυξη. Βλέπουμε επίσης ότι η αυξημένη ανισότητα μειώνει την πιθανότητα να διαρκέσει η περίοδος ανάπτυξης.

Τέλος η έρευνα συμπεραίνει ότι, αν αυξηθούν τα ήδη πολύ υψηλά επίπεδα αναδιανομής, θα πληγεί η ανάπτυξη. Ωστόσο, πέρα από τις περιπτώσεις ακραίων στρατηγικών, η επιπλέον αναδιανομή δεν πλήττει την ανάπτυξη.

Η επίδραση αυτής της έρευνας είναι ίσως αναπάντεχη. Όχι μόνο η ανισότητα ζημιώνει την ανάπτυξη, αλλά και οι προσπάθειες διόρθωσής της, γενικώς, δεν είναι επιζήμιες. Πρόκειται βέβαια για στατιστικούς συσχετισμούς με βάση στοιχεία που καλύπτουν μεγάλο αριθμό ετερογενών κρατών. Σε κάθε περίπτωση, τα συμπεράσματα δείχνουν ότι η σχέση μεταξύ αναδιανομής του πλούτου και ανάπτυξης δεν πρέπει να φέρνουν ανησυχία.

Τα συμπεράσματα αυτά συνάδουν επίσης με την εξής απλή παρατήρηση: Οι Ευρωπαίοι γνωρίζουν ότι οι οικονομίες των σκανδιναβικών κρατών με τα υψηλά επίπεδα αναδιανομής έχουν καλύτερη εικόνα από αυτές στον Νότο με τα χαμηλότερα επίπεδα. Επιπλέον, αυτές οι χώρες με τους υψηλούς φόρους δεν υποφέρουν από δημοσιονομικές κρίσεις. Και πάλι, όποιος αντιλαμβάνεται λίγα πράγματα για την ανάπτυξη γνωρίζει ότι οι πολύ πιο ισότιμες χώρες της ανατολικής Ασίας, ειδικά η Ιαπωνία και η Νότιος Κορέα, είχαν πολύ μεγαλύτερη παρουσία σε σύγκριση με τις πολύ λιγότερο ισότιμες χώρες της Λατινικής Αμερικής μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Οι Ασιάτες επένδυσαν πολύ πιο επιτυχημένα στην εκπαίδευση και με αυτόν τον τρόπο και άλλους ενέταξαν τον πληθυσμό μέσα στις δυναμικές σύγχρονες οικονομίες τους.

Αυτή ανάλυση δεν μπορεί, βεβαίως, να λήξει την πολιτική διαμάχη για αυτά τα τεράστια ζητήματα. Αντί αυτού ανοίγει μια μάλλον αισιόδοξη κατεύθυνση.

Είναι όχι μόνο εφικτό, αλλά και πολύτιμο να συνταιριάξουν οι ανοιχτές και δυναμικές οικονομίες των αγορών με την έννοια του κοινού σκοπού και τα επιτεύγματα που αποφέρουν τα ανεκτά επίπεδα ανισότητας. Επιπλέον, η λιγότερη ανισότητα είναι πιθανόν να βοηθήσει τις οικονομίες να αποδώσουν καλύτερα, αυξάνοντας τη δυνατότητα όλου του πληθυσμού να συμμετέχει, υπό πιο ίσους όρους. Μια σημαντική προϋπόθεση γι' αυτό, όμως, είναι να σταματήσει να κρέμεται η πολιτική τόσο πολύ από τον πλούτο.

Η διαχείριση ενός τέτοιου συνδυασμού δυναμικής των αγορών και αποτελεσματικής αναδιανομής είναι μία από τα καθοριστικές προκλήσεις της εποχής μας. Θα χρειαστεί στοχευμένη δράση των κρατών και μεγαλύτερη συνεργασία μεταξύ τους, ειδικά στη φορολογία.

Όμως, αν ακόμη και το προσωπικό του ΔΝΤ κάθεται και αναλύσει αυτό το θέμα ταμπού, τότε σίγουρα έχει έρθει η ώρα...

Πηγή: http://www.euro2day.gr/ftcom_gr/article-ft-gr/1206753/wolf-h-anisothta-vlaptei-sovara-thn-anaptyxh.html

 

(ελήφθη από Πανελλήνιο Παρατηρητήριο των Οργανώσεων της Κοινωνίας Πολιτών panparat@otenet.gr 25-4-2014. Ευχαριστούμε)

 

επιστροφή

 

Πακέτο Γιουνκερ: Σε λάθος κατεύθυνση κινούνται οι χρηματοδοτήσεις της Ε.Ε.

Επενδύσεις που θίγουν τα θεμέλια της ζωής μας

 

Του Ηλία Γιαννίρη*  

 

Η ​​Ευρωπαϊκή Επιτροπή παρουσίασε ένα επενδυτικό σχέδιο ύψους 315 δισ. Ευρώ που εκπονήθηκε σε στενή συνεργασία με την Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων (ΕΤΕπ).

Η είδηση έχει ως εξής:

«Ευρωπαϊκή επενδυτική επίθεση: ειδική ομάδα της ΕΕ υποδεικνύει 2.000 πιθανά σχέδια αξίας 1,3 τρισεκατομμυρίων ευρώ

Στις 9 Δεκεμβρίου, η ειδική ομάδα της ΕΕ για τις επενδύσεις δημοσίευσε έκθεση από την οποία προκύπτει ότι υπάρχουν σημαντικές δυνατότητες για επενδύσεις στην Ευρώπη. Υποδεικνύει περίπου 2.000 σχέδια σε όλη την Ευρώπη για πιθανές επενδύσεις αξίας 1,3 τρισ. ευρώ, από τα οποία σχέδια αξίας μεγαλύτερης των 500 δισ. ευρώ θα μπορούσαν να υλοποιηθούν τα επόμενα τρία χρόνια.»

Πηγή: http://ec.europa.eu/greece/news/2014/20141212_europaiki_ependytiki_epithesi_el.htm

 

Είναι προφανές ότι κάθε κράτος- μέλος έστειλε τις δικές του προτάσεις. Ο πίνακας των έργων για όλες τις χώρες βρίσκεται στο http://ec.europa.eu/priorities/jobs-growth-investment/plan/docs/project-list_part-1_en.pdf

 

Η Ελλάδα πρότεινε 174 έργα (σελίδα 214). Τα έργα αυτά είναι κατά υπουργείο ή φορέα- ιδιώτη και η γενική εντύπωση που δίνουν είναι ότι είναι ατάκτως προταθέντα, χωρίς πληρότητα και συστηματικότητα. Ίσως η μεγαλύτερη συνεκτικότητα βρίσκεται στις προτάσεις της Ελληνικής Αστυνομίας που ξέρει τι θέλει με σαφήνεια – μέχρι και 14 μη επανδρωμένα αεροπλάνα για παρακολουθήσεις (drones). Τα υπόλοιπα σχέδια δείχνουν ότι μέσα στο καλάθι των προτάσεων έμπαινε ότι ήθελε η κάθε ομάδα επιχειρηματικών συμφερόντων π.χ. - νέα εξόρυξη χρυσού στον Έβρο, αγωγοί ηλεκτρισμού, πετρελαίου και φυσικού αερίου, κατασκευή 700 κλινών στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, επενδύσεις προώθησης του τουρισμού σε περιοχές προστασίας, πολιτιστικούς χώρους και υγροτόπους.

Επίσης, φαίνεται να επιστρέφουν από το παράθυρο τα διόδια στο βόρειο οδικό άξονα Κρήτης, η σήραγγα Υμηττού, η κατασκευή λιμανιού για κρουαζιερόπλοια στην παραλία Μοσχάτου.

Δεν θα βρει κανείς έργα για πεζούς, ποδηλάτες και πράσινο, για την ερημοποίηση και τη διάβρωση, για προστασία και διαχείριση οικοτόπων. Μόνο έργα που σχετίζονται κυρίως με το πετρέλαιο και το αυτοκίνητο, ή έργα εμπορευματοποιημένης αναψυχής με περιφράξεις, κάγκελα και ξενοδοχεία, εμπόριο, υπηρεσίες και τράπεζες.

Μόνο το 8% των 174 έργων αφορούν το περιβάλλον, για το οποίο μάλιστα αντιστοιχεί κόστος ακόμη λιγότερο: Το 2% του συνολικού.

Είναι ενδεικτικό των προτεραιοτήτων της προηγούμενης κυβέρνησης ότι για μελέτες και έργα για αποκατάσταση του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος στο Αιγαίο, από το σύνολο των 41.49 δισεκατομμυρίων ευρώ διατίθεται μόνο το ποσό 0.01. Και αυτό ίσως τελικά καταλήξει σε πλακοστρώσεις και τσιμέντα, όπως έχει γίνει επανειλημμένα στο παρελθόν.

Μετά τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου 2015 έχουμε νέα κυβέρνηση. Είναι προφανές ότι θα πρέπει να έχουμε και νέες πολιτικές. Ο κατάλογος των έργων του επενδυτικού σχεδίου της Ευρωπαϊκής  Ένωσης θα πρέπει να αναδιαμορφωθεί δραστικά, με κριτήρια που να περιλαμβάνουν τη γεωστρατηγική θέση της χώρας αλλά και να απαντούν στο στοίχημα της ποιότητας. Και φυσικά να περιλαμβάνουν έργα που να σχετίζονται με το συγκριτικό-στρατηγικό πλεονέκτημα της Ελλάδας: Το τοπίο, τη φύση, τους παραδοσιακούς οικισμούς, και τα μνημεία των νησιών.

 

*Ο Ηλίας Γιαννίρης είναι αρχιτέκτονας- πολεοδόμος- χωροτάκτης. Έχει διατελέσει Περιφερειακός Σύμβουλος Βορείου Αιγαίου και επίκουρος καθηγητής στο Πολυτεχνείο Κρήτης- Σχολή Αρχιτεκτόνων.

 

ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ

Ακολουθεί πίνακας επιλεγμένων έργων (στα αγγλικά) με υπογραμμισμένες παρατηρήσεις του συγγραφέα.

Project/έργο

Total investment cost (EUR) bn:

Συνολικό επενδυτικό κόστος (δις. Ευρώ)

4. Euro Asia Interconnector

The project consists of a 600 kV DC underwater electric cable and any essential equipment and/or installation for interconnecting the Cypriot, Israeli and the Greek transmission networks (offshore). The project will have a capacity of 2000 MW and a total length of around 820 nautical miles/around 1518 km (329 km between CY and IL, 879 km between CY and Crete and 310 km between Crete and Athens) and allow for reverse transmission of electricity.

Ηλεκτρική αμφίδρομη καλωδιακή διασύνδεση Ισραήλ-Κύπρος-Κρήτη-Αθήνα.

1

11. INTERCONNECTOR GREECE ITALY (IGI)

A 200 km off-shore pipeline for the transportation of 10 bcm/year and constitutes a direct link between Greece and Italy (from the Thesprotian coast of Greece to Otranto). The project is being promoted by IGI Poseidon S.A a 50-50 Joint Venture between DEPA S.A. and Edison SpA.

Αγωγός Θεσπρωτία-Τάραντας Ιταλίας.

1

12. Trans-Adriatic Pipeline" (TAP)

New onshore and offshore pipeline between Greece/Turkey and Italy with a total length of 871 km (766 km onshore and 105 km offshore), with a normal daily capacity of 27.1 MCM/day and a maximum daily capacity of 30.1 MCM/day. Initial throughput capacity of 10 BCM/year. The power of the compressor station(s) is 90 MW.

Ο περίφημος αγωγός ΤΑΡ Τουρκία- Ελλάδα- Ιταλία.

1.5

13. Eastern Mediterranean Pipeline

The Pipeline is designed for the transportation of initially 8bcm/year new sources of gas from the offshore fields in the East Mediterranean. It is being promoted by DEPA and the Ministry of Energy, Commerce, Industry and Tourism of Cyprus. It’s routing will be from the source via Cyprus, a landfall in Crete and into mainland Greece. Fromthere, in conjunction with the IGI and/or the IGB gas from the Eastern Mediterranean could be effectively delivered to the markets of other European states and interconnectivity in the SEE will be promoted.

Αγωγός αερίου Κύπρος- Κρήτη- Στεριανή Ελλάδα.

5

26. CRETE NORTH ROAD AXIS (BOAK)

Motorway concession to build and operate 330km of motorway network, completing, transforming and upgrading the road axis linking the four main urban agglomerations, their main ports and airports in the North of Crete. Sections totaling 110 km have already been built. Many preliminary studies  completed Feasibility and route study to integrate sections and fix motorway standards ready to be tendered. Call for tender for motorway concession due in 2015. Construction 2017 Completion 2022

Βόρειος Οδικός Άξονας Κρήτης. Κατασκευή και λειτουργία. Το λειτουργία βάζει υπόνοιες μήπως πρόκειται για διόδια.

1.80

29. SALAMINA ISLAND SUBMARINE ROAD LINK

Concession to build and operate a 1.1km road link between Salamina island and Perama in Attica to replace the inadequate ferry links. The project includes 16.4 km of additional road works to improve accessibility and safety of the road network on both sides of the new route

Υποθαλάσσιο τούνελ Σαλαμίνα-Πέραμα

0.35

30. ATHENS RING ROAD SOUTHERN EXTENSION

Concession to connect the Athens ring road to the Southern Suburbs of Elliniko, Voula, Vouliagmeni etc. in order to bypass the city centre and divert transit traffic to the ring road. The project involves the construction of a tunnel and upgrading of existing roads to connect Attica Odos with Vouliagmenis Avenue on a 12 km stretch

Σήραγγα Υμηττού

0.35

38. New Kasteli Airport in Crete

Concession to design, build and operate of new airport at Kasteli in Crete to replace the existing Kazantzakis airport which will close definitely after the opening of the new airport

Νέο αεροδρόμιο στο Ηράκλειο

0.800

79-85 διάφορα κυρίως μεγάλα φωτοβολταϊκά, χωρίς αναφορά τοποθεσίας. Αρκετά είναι μάλλον στην Κρήτη

Δεν φαίνεται πώς συνδέονται με διάφορα άλλα ενεργειακά σχέδια.

 

86. « Installation of Gold Mining facilities in the area of Evros". PRIVATE SECTOR: «THRAKI GOLD MINING»

Gold mining in the area of Evros

Εξόρυξη χρυσού στον Έβρο.

0.145

94-96 WATER POND –λιμνοδεξαμενές σε Χανιά, Λασήθι και Ρέθυμνο

Δεν φαίνεται πώς συνδέονται (αν συνδέονται) με διάφορα άλλα ενεργειακά σχέδια.

 

113. b) Integrated interventions in traditional settlements, listed buildings and monuments of the Aegean islands.

Studies and works to maintain and restore natural and built environment in the Aegean Island Complex

Μόνο 0.01 για ολοκληρωμένες παρεμβάσεις σε παραδοσιακούς οικισμούς και μνημεία του Αιγαίου (Μελέτες και έργα για αποκατάσταση του φυσικού και δομημένου περιβάλλοντος στο Αιγαίο).

0.01

121. Supply and Maintenance drone (UAV) for surveillance of the road network. Hellenic Police. Supply of seven UAV clusters (each cluster consists of two aircrafts electrically powered). This project will contribute in a more effective management of crisis and disasters.

Έρχονται και στην Ελλάδα τα drones (τηλεκατευθυνόμενα μη επανδρωμένα αεροπλάνα)

0.0132

168. Upgrade of the Athens coastline

The Faliron Project is the last stage of a major land reclamation intervention that forms part of projects aiming to create a seafront destination pole for Athens by upgrading an area of 40 hectares while incorporating flood protection works for the adjacent dense urban communities. The project provides for leisure and recreation activities and a landsea interface for sea transport and linkages to coastal communities and the islands. It complements other initiatives and projects in the pipeline as the Niarchos Culural Centre, the Athens Convention Hall, the Alimos Marina and the Hellinikon site, integrating the development of additional high-end accommodation.

Μετατρέπεται σε λιμάνι ο Φαληρικός όρμος, μάλλον σε σχέση με κρουαζιερόπλοια. Αναψυχή, ξενοδοχεία κλπ σε σύνδεση με το έργο του Νιάρχου (Φάληρο-παλιός ιππόδρομος), το Λατσοχωριό, το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού.

0.25

170. Conference centre

Leveraging of the planned conversion of the Tae Kwon Do stadium to an international Conference Centre as a flagship project, including commercial space development. PPP project of total cost = 70 m Euros, gov. contribution = 40 m Euros

Επανέρχεται το συνεδριακό κέντρο του Tae Kwon Do με εμπορικές χρήσεις.

0.04

173. Promoting Tourist assets. Ministry of Development and Competitiveness

Investments in promoting and enhancing major tourist assets in areas of environmental importance: natural reserves, cultural sites, wetlands

Επενδύσεις προώθησης του τουρισμού σε περιοχές προστασίας, πολιτιστικούς χώρους, υγρότοπους.

0.1

174. Creation of touristic complex in Keramikos- Metaxourgio. KM Oliaros private investor

Urban touristic village in the Athens historic Centre that will offer 700 beds, in the form of Hotel rooms, studios, furnished apartments, with an urban context that will house retail, art, theatre and offices. Public contribution in urban infrastructure and financial incentives. Private investment ca 70 m € , Additional funding required.

Κατασκευή 700 κλινών στο Ιστορικό Κέντρο της Αθήνας.

0.12

Ελάδα: Number of projects TOTAL : 174 έργα προϋπολογισμού:

41.49 (100%)

Ελλάδα: Για το Περιβάλλον: 14 έργα (8%) προϋπολογισμού:

0.935

(2%)

 

επιστροφή

 

Το σκάνδαλο των τραπεζών με απλά λόγια

 

Εν μέσω κρίσης Κέρδη 2,922 δισ. ευρώ για το 2013 ανακοίνωσε η Alpha Bank. Επίσης, Κέρδη 809 εκατομμυρίων ευρώ για το 2013 ανακοίνωσε η Εθνική Τράπεζα. ΑΝΑΚΑΜΨΗ ΤΗΣ ΚΕΡΔΟΦΟΡΙΑΣ ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ ΕΚΘΕΣΗ ΤΗΣ DEUTSCHE BANK, και αυτό είναι το πραγματικό τους μέλημα. ΗΓ

 

Του Κώστα Βαξεβάνη

31 Μαρτίου 2014

Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή και με βάση τα πραγματικά γεγονότα. Αυτός είναι ο ασφαλέστερος τρόπος όχι για να συμφωνήσουμε, αλλά για να μιλάμε για πράγματα που ισχύουν και όχι για αόριστες πολιτικές.

Οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις που η λειτουργία τους εκ των πραγμάτων συνδέεται με την Οικονομία. Οι μεταβολές σε μια επιχείρηση όπως η τράπεζα, επηρεάζει ή μπορεί και να καθορίζει την Οικονομία, άρα και την κοινωνία. Αυτό είναι ένα δεδομένο.

Το δεύτερο είναι πως οι τράπεζες από τα τέλη τη δεκαετίας του ʽ80 δεν λειτουργούν με τον παραδοσιακό τρόπο, δηλαδή δεν παίρνουν τα χρήματα των καταθετών με τα οποία επενδύουν δίνοντας κέρδη στον καταθέτη μέσω των τόκων. Οι τράπεζες επέλεξαν έναν τρόπο λειτουργίας που υπόσχεται άλλου είδους κέρδη. Δηλαδή δημιουργούν «επενδύσεις» και «προϊόντα», τα οποία είναι εικονικά, αποκαλούνται με διάφορα εξωτικά ονόματα και υπόσχονται μεγάλη κερδοφορία αν και αποκρύπτουν το ρίσκο. Ένα τραπεζικό προϊόν για παράδειγμα, μπορεί να είναι ένα «στοίχημα» για το αν θα βρέξει στο Κάιρο ή αν θα καταρρεύσει η οικονομία της Ελλάδας. Όσο και αν φαίνεται απλοϊκό το παράδειγμα, είναι μια πραγματικότητα. Οι τράπεζες έχουν δημιουργήσει έναν εξωπραγματικό, ιπποδρομιακό καπιταλισμό, που δεν σχετίζεται ούτε με επενδύσεις στην πραγματική οικονομία, ούτε με το κοινωνικό όφελος απαραίτητα.

Παρ όλα αυτά, επειδή οι τράπεζες είναι επιχειρήσεις που συγκεντρώνουν χρήμα και συνδέονται με την Οικονομία, η σταθερότητά τους είναι πραγματικά ένα ζητούμενο. Αυτό δεν σημαίνει πως όταν οι Τράπεζες ενεργούν ή βάζουν προϊόντα στην αγορά έχουν ως προβληματισμό τη σταθερότητά τους ή το τι ζημιά θα κάνουν στην Οικονομία της χώρας. Τους ενδιαφέρουν τα κέρδη. Η κατάρρευση της Lehman Brothers, από την οποία ξεκίνησε η παγκόσμια οικονομική κρίση είναι μια αρκετά ισχυρή απόδειξη γι αυτό. Έτσι παρότι το επιχείρημα της ευστάθειας που χρησιμοποιούν οι τράπεζες για να εξασφαλίζουν την κρατική βοήθεια (ναι την κρατική παρά τον καπιταλισμό που υπηρετούν και τον αντικρατισμό τους) δεν είναι ο θεός που προσκυνούν (αυτός είναι το κέρδος) αλλά ο ψευδοπροφήτης που χρησιμοποιούν για να πιστέψουν τα πλήθη στην απάτη τους.

Όταν ξέσπασε η παγκόσμια κρίση, οι Έλληνες τραπεζίτες, με πρώτο και κύριο τον Διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδας Γ. Προβόπουλο, υποστήριζαν πως η Ελλάδα δεν διατρέχει κανένα κίνδυνο, γιατί οι ελληνικές τράπεζες ήταν ισχυρές και δεν είχαν εκτεθεί σε τοξικά προϊόντα όπως αυτά που οδήγησαν στην πτώση την αμερικανική Lehman Brothers. Στο αμέσως επόμενο διάστημα, η τραπεζική φιλολογία άλλαξε, οι τράπεζες εμφανίστηκαν να μολύνονται από την κρίση μέσω του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας και να χρειάζονται κρατική στήριξη.

Οι κυβερνήσεις δεν σεβάστηκαν την βασική αρχή της αγοράς και του δικού τους νεοφιλελευθερισμού που λέει «ο ισχυρός στην οικονομία προχωρά και ο αδύναμος πρέπει να βγαίνει από την κούρσα και να πεθαίνει». Αντιθέτως ανακεφαλαιοποίησαν τις τράπεζες, δηλαδή δανείστηκαν με υψηλά επιτόκια για να εξασφαλίσουν ρευστό στις τράπεζες. Το δάνειο αυτό το πληρώνουμε εμείς.

Γιατί όμως κατέρρευσαν οι «ισχυρές» ελληνικές τράπεζες που μερικά χρόνια πριν διαφήμιζαν το ελληνικό τραπεζικό θαύμα στα Βαλκάνια; Γιατί αναγκάστηκαν να αγοράσουν ομόλογα του ελληνικού Δημοσίου τα οποία κουρεύτηκαν, απαντούν οι τραπεζίτες. Είναι αλήθεια αυτό; Είναι η μισή αλήθεια.

Κατ αρχήν το να αποφασίζει μια τράπεζα να επενδύσει σε ένα προϊόν, όπως η αγορά των ομολόγων του Δημοσίου, είναι ένα ρίσκο το οποίο αποφασίζει να πάρει. Αν για παράδειγμα τα ομόλογα του Δημοσίου δεν κουρεύονταν, αλλά είχαν κέρδη, οι τράπεζες θα μοίραζαν μέρισμα στους έλληνες πολίτες; Άρα ακόμη και αυτή η αγορά των ομολόγων, ήταν μια απόφαση ρίσκου την οποία έπρεπε να πληρώσουν. Ακόμη όμως και αυτό το κούρεμα που αποφασίστηκε, (ένα ακόμη σκάνδαλο Βενιζέλου) ενώ κούρεψε τράπεζες και ασφαλιστικά ταμεία καταστρέφοντάς τα, δεν πείραξε άλλους επενδυτές των οποίων δεν κουρεύτηκαν τα ομόλογα.

Οι ζημιές όμως των τραπεζών δεν προήλθαν από τα ομόλογα του Δημοσίου όπως θέλουν να λένε οι τραπεζίτες. Οι ελληνικές τράπεζες δεν είχαν χρήματα. Οι ανακεφαλαιοποιήσεις τους προέρχονταν από διαδοχικές δανειοδοτήσεις που έκαναν ο ένας στον άλλο. Δηλαδή η Τράπεζα Α, δάνειζε μια offshore εταιρεία η οποία ήταν συμφερόντων της Τράπεζας Β, για να εμφανιστεί ρευστότητα. Μετά η Τράπεζα Β, δάνειζε μια άλλη εταιρεία συμφερόντων της Α η οποία έκανε αύξηση κεφαλαίου της Α. Το εικονικό χρήμα έκανε κύκλο με την άδεια της Τράπεζας της Ελλάδας δίνοντας μια ψεύτικη εικόνα ευρωστίας και χρήματος για τις Τράπεζες.

Οι τραπεζίτες όμως έκαναν ακόμη μεγαλύτερα αίσχη. Έδιναν δάνεια σε offshore εταιρείες που ανήκαν στους ίδιους και τις οικογένειές τους, χωρίς εγγυήσεις και στη συνέχεια χρέωναν τα θαλασσοδάνεια στις ζημιές της Τράπεζας κλέβοντας τους μικρομετόχους. Έδιναν επίσης δάνεια σε επιχειρηματίες (πάντα χωρίς εγγυήσεις) οι οποίοι έκαναν αύξηση μετοχικού κεφαλαίου σε άλλες δικές τους επιχειρήσεις. Έτσι δημιουργούσαν εικόνα ισχυρών επιχειρήσεων, με δανεικά και αγύριστα, χειραγωγώντας και εξαπατώντας τους επενδυτές που επένδυαν στις ίδιες επιχειρήσεις εξαιτίας της πλαστής εικόνας που είχε δημιουργηθεί.

Πολλοί τραπεζίτες πουλούσαν ή νοίκιαζαν στις τράπεζές του ή στο Δημόσιο, κτήρια τα οποία είχαν αγοράσει με δάνεια των τραπεζών τους αλλά μέσω παρένθετων προσώπων σε τιμές πολλαπλάσιες των πραγματικών.

Ταυτόχρονα δανειοδοτούσαν τα κόμματα, ώστε να έχουν την πολιτική κάλυψη και τα ΜΜΕ για να εξασφαλίζουν τη σιωπή για τα σκάνδαλά τους. Μεγάλα ποσά τα έβγαλαν στο εξωτερικό μέσα από κομπίνες με τα υποκαταστήματα των Τραπεζών που άνοιγαν στα Βαλκάνια. Δημιούργησαν μέσα από τα παπαγαλάκια των ΜΜΕ την εικόνα οικονομικού τραπεζικού θαύματος στα Βαλκάνια, και διοχέτευσαν έτσι ποσά σε δανειολήπτες του εξωτερικού που δεν ήταν άλλοι από τους εαυτούς τους.

Όλα αυτά τα σκάνδαλα και η ευθεία ληστεία του χρήματος, εμφανίστηκε ως μόλυνση από την κρίση. Οι μαύρες τρύπες από τη ληστεία και τη συναλλαγή με τη διαπλοκή (600 εκατομμύρια είχε πάρει το ALTER από τις τράπεζες χωρίς εγγυήσεις) εμφανίστηκε ως αποτέλεσμα της κρίσης. Έτσι στο όνομα της ευστάθειας των τραπεζών, αυτές ανακεφαλαιοποιήθηκαν με τα χρήματά μας. Όχι όμως οι τράπεζες, αλλά οι τραπεζίτες. Οι τράπεζες δεν ελέγχθηκαν πριν ανακεφαλαιοποιηθούν, ώστε να βρεθεί ποιό κομμάτι της ζημιάς οφείλεται στην κρίση και ποιό στη ληστεία. Οι τραπεζίτες, αυτοί που είχαν ρίξει τις τράπεζες έξω (αν δεν τις είχαν ληστέψει) θεωρήθηκαν ικανοί να συνεχίσουν να διοικούν τις τράπεζες.

Το κράτος μέσα από το Ταμείο Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας πήρε το 80% των μετοχών των τραπεζών αλλά χωρίς το κράτος να μπορεί να ασκήσει καμία διοίκηση. Ενώ η ανακεφαλαιοποίηση έγινε για να υπάρξει σταθερότητα, ρευστότητα και λειτουργία της ελληνικής οικονομίας, τα δάνεια σταμάτησαν, οι επιχειρήσεις που έπρεπε να σωθούν άρχισαν να κλείνουν και τα σπίτια να πλειστηριάζονται. Συνέχισαν βέβαια να παίρνουν δάνεια μη παραγωγικές επιχειρήσεις όπως τα Μέσα Ενημέρωσης, παρά τα χρέη τους και τις ζημιές τους και βέβαια και διαφήμιση από τις τράπεζες. Το Mega για παράδειγμα, με ζημιές 25 εκατομμύρια, χρέη 200 εκατομμύρια πήρε δάνειο 110 εκατομμύρια για να συνεχίσει να λειτουργεί και κυρίως να υποστηρίζει πως η κυβέρνηση και οι τράπεζες ακολουθούν σωστή πολιτική. Ποια τραπεζική διαδικασία μπορεί να κρίνει ως επωφελές ένα τέτοιο δάνειο; Αντίστοιχα δάνεια έχουν σχεδόν όλα τα ΜΜΕ στην Ελλάδα.

Αφού ανακεφαλαιοποιήθηκαν οι Τράπεζες η κυβέρνηση προχώρησε την Κυριακή στην κορωνίδα του σκανδάλου. Με το άρθρο 2 του «πολυνομοσχεδίου» δίνει τη δυνατότητα στους παλιούς αποτυχημένους τραπεζίτες, να επαναγοράσουν τις μετοχές τους, όχι στην τιμή που τις αγόρασε το κράτος (ΤΧΣ) με την ανακεφαλαιοποίηση, αλλά σε εξευτελιστικές τιμές. Δηλαδή για παράδειγμα στη Eurobank, ενώ το κράτος αγόρασε τις μετοχές της Τράπεζας με 1,24 ευρώ ανά μετοχή, τώρα ο τραπεζίτης μπορεί να αγοράσει πίσω τις μετοχές με 30 λεπτά. Δηλαδή η κυβέρνηση θεσμοθέτησε όχι μόνο την προκλητική επιστροφή των μετοχών αλλά και τη δεδομένη απώλεια χρημάτων που έχουμε ήδη καταβάλει. Πλήρωσε, έσωσε τις τράπεζες και τώρα τις παραδίδει πίσω στους διαφθαρμένους τραπεζίτες τους οποίους ποτέ δεν ήλεγξε.

Ας αφήσουμε το ηθικό, πολιτικό και οικονομικό κομμάτι του σκανδάλου και ας πάμε στις παραβάσεις με βάση αυτούς τους ίδιους τους νόμους της αγοράς. Η ελληνική κυβέρνηση η οποία καταγγέλλει τον κρατισμό σε βαθμό που να απολύει δημόσιους υπαλλήλους μέσα από μια πρωτοφανή δαιμονοποίηση, παρεμβαίνει ως κρατική οντότητα υπέρ των τραπεζών. Όχι μόνο ζημιώνει το ελληνικό Δημόσιο, αλλά παραβαίνει το ευρωπαϊκό δίκαιο. Η Ελλάδα έχει καταδικασθεί στα ευρωπαϊκά δικαστήρια για επιδοτήσεις που έχει δώσει σε εταιρείες (πχ ΟΣΕ, Ολυμπιακή) αφού θεωρείται πως έτσι καταστρατηγεί την αρχή της ανταγωνιστικότητας και του ελεύθερου ανταγωνισμού. Οποίο θαύμα λοιπόν, η κυβέρνηση Σαμαρά Βενιζέλου, επιδοτεί τους τραπεζίτες, δίνοντάς τους σε τιμές ευκαιρίας πίσω τις τράπεζες τις οποίες χρησιμοποίησε για την αφαίμαξη των πολιτών.

Είναι η ίδια κυβέρνηση η οποία έχει ξεκινήσει ανένδοτο αγώνα κατά των μονοπωλίων και των ολιγοπωλίων (πάλι στο όνομα του ελεύθερου ανταγωνισμού και της αγοράς) την ίδια ώρα που με νόμους και σκανδαλώδεις ρυθμίσεις, έχει δημιουργήσει ολιγοπώλιο μόλις τεσσάρων τραπεζών.

Άλλωστε τα νομοσχέδια που καταθέτει κάθε μέρα είναι γεμάτα αδιόρατες ρυθμίσεις με τις οποίες αμνηστεύονται όσοι έχουν παράνομα ευνοήσει το προκλητικό καθεστώς λειτουργίας του ελληνικού τραπεζικού συστήματος. Μια τέτοια ρύθμιση είναι η τροπολογία που απαλλάσσει από τις ποινικές ευθύνες τους τραπεζίτες και τους υπαλλήλους που δανειοδότησαν χωρίς εγγυήσεις τα κόμματα. Τα χρήματα αυτά, πάνω από 270 εκατομμύρια για το ΠΑΣΟΚ και τη ΝΔ, θα πληρωθούν φυσικά από εμάς. Ο ίδιος ο Βενιζέλος, έκανε νόμο με τον οποίο παρέχει στον εαυτό του ασυλία για την απόφασή του να δώσει στην Proton Bank του Λαυρεντιάδη, παρανόμως 100 εκατομμύρια ευρώ.

Οι τράπεζες δεν λειτουργούν πια σκανδαλωδώς έστω ως κομμάτι της Οικονομίας αλλά είναι οι ίδιες η εξουσία. Άλλωστε με το νόμο 4021/11 (φυσικά του Βενιζέλου) στην Τράπεζα της Ελλάδος και στις Τράπεζες, ανατίθενται εξουσίες πέρα από τον έλεγχο και τη λειτουργία της κυβέρνησης και της Βουλής. Υπάρχει καμιά αμφιβολία πως αυτές είναι το κράτος;

http://www.koutipandoras.gr/article/110454/skandalo-ton-trapezon-me-apla-logia

 

επιστροφή

 

30 λόγοι για τους οποίους οι The Greens/EFA αντιτίθενται στην ΤΤΙΡ

06/07/2014

Εισαγωγή:

Στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπάρχουν διάφορες πολιτικές ομάδες στις οποίες εντάσσονται οι Ευρωβουλευτές. Η νεοεκλεγείσα από τις πρόσφατες ευρωεκλογές του Μαΐου, Πειρατίνα Ευρωβουλευτής από το Κόμμα Πειρατών Γερμανίας, η Julia Reda, εντάχθηκε πρόσφατα στην πολιτική ομάδα The Greens/European Free Alliance (EFA). Σε αυτή την πολιτική ομάδα ήταν ενταγμένοι και οι δυο Πειρατές Ευρωβουλευτές Christian Engström και Amelia Andersdotter από το Κόμμα Πειρατών Σουηδίας στο προηγούμενο ΕΚ.

Το 2012 οι Πειρατές, οι ακτιβιστές και η ομάδα The Greens/EFA αντιτάχθηκαν στην ACTA και κατάφεραν να καταψηφιστεί στο ΕΚ με πολύ μεγάλη πλειοψηφία (ΝΙΚΗ! Η ACTA αντίκρισε μια τελική και ταπεινωτική ήττα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο).

Σήμερα είναι στα σκαριά μια εμπορική συμφωνία ανάμεσα στις ΗΠΑ και στην ΕΕ, η TTIP (Transatlantic Trade and Investment Partnership / Διατλαντική Συνεργασία Εμπορίου και Επενδύσεων). Κομμάτι της συγκεκριμένης εμπορικής συμφωνίας είναι ουσιαστικά και η "αναστημένη” ACTA, και όχι μόνο.

Η πολιτική ομάδα The Greens/EFA είναι πάλι απέναντι από αυτή την συμφωνία.

Από τον ιστότοπο των The Greens/EFA βρήκαμε ένα άρθρο που περιγράφει συνοπτικά 30 λόγους για τους οποίους η ομάδα και οι Πειρατές είναι ενάντια σε αυτήν την υπέρACTA ζόμπι. Το μεταφράσαμε στα ελληνικά και το παρουσιάζουμε:

 

30 λόγοι για τους οποίους οι The Greens/EFA αντιτίθενται στην ΤΤΙΡ

(Αναδημοσίευση με μετάφραση από: ΤΤΙΡ (BEWARE WHAT LIES BENEATH), “30 Reasons why Greens oppose TTIP”, 06 JUNE 2014, SIMON MCKEAGNEY, EDITOR)

Η Διατλαντική Εταιρική Σχέση Εμπορίου και Επενδύσεων (Transatlantic Trade and Investment Partnership, TTIP), θέτει μια ολόκληρη σειρά από ανησυχίες σε διάφορους τομείς. Χωρίς καμία ιδιαίτερη σειρά ταξινόμησης, εδώ είναι μια λίστα με μερικούς από τους λόγους για τους οποίους είμαστε σήμερα κατά τη διαπραγμάτευσης της συμφωνίας.

 

1. Επειδή δεν πρόκειται για μια συμφωνία για το εμπόριο

Παραδοσιακά οι εμπορικές συμφωνίες εστιάζονται στην κατάργηση των δασμών, αλλά καθώς αυτοί είναι ήδη σε πολύ χαμηλό επίπεδο μεταξύ της ΕΕ και των ΗΠΑ, δεν (μπορεί να) είναι το κύριο σημείο της συμφωνίας. Αντ' αυτού, το 80% από τα προβλεπόμενα “οφέλη της”, θα προέλθουν από την εξάλειψη “των μη δασμολογικών εμποδίων στο εμπόριο” (δηλ. των μη δασμολογικών φραγμών, non-tariff barriers to trade, NTBs).

Αυτοί οι μη δασμολογικοί φραγμοί είναι ένας εμπορικός όρος-κωδικός και ουσιαστικά εννοούν τα συχνά σκληρά επιβαλλόμενα πρότυπα (ασφάλειας) και τους ρυθμιστικούς κανονισμούς. Οι The Greens/EFA πιστεύουν ότι η προσπάθεια για την άρση των σημαντικών αυτών προτύπων θα επηρεάσει αρνητικά και τις δύο ηπείρους με ποικίλους τρόπους.

2. Επειδή η ημερήσια διάταξη (η ατζέντα των θεμάτων) της συμφωνίας μονοπωλείται από τις εταιρίες

Και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, οι κύριοι ενδιαφερόμενοι στις διαβουλεύσεις είναι οι λομπίστες που αντιπροσωπεύουν μερικές από τις μεγαλύτερες πολυεθνικές εταιρείες στον κόσμο. Στις Βρυξέλλες πάνω από το 93% των προπαρασκευαστικών συναντήσεων ήταν με επιχειρηματικούς ομίλους, σύμφωνα με έγγραφα που συγκέντρωσε με ένα αίτημα ελευθερίας της πληροφόρησης (freedom of information request) το Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Επιχειρηματικότητας (Corporate Europe Observatory, CEO).

Στην Ουάσιγκτον, αντίστοιχα, το σύστημα παροχής συμβουλών εμπορίου (Office of the United States Trade Representative, USTR > The advisory committee system) κυριαρχείται από τις ομάδες πίεσης της βιομηχανίας, αντιπροσωπεύοντας το 85% των εδρών στον εν λόγω “συμβουλευτικό” οργανισμό. Οι ανησυχίες σχετικά με τους κινδύνους για το περιβάλλον, τους εργαζόμενους ή την υγεία και τη ρύθμιση των προτύπων και των κανόνων ασφάλειας είναι, ως εκ τούτου, δευτερεύοντα θέματα για τους λομπίστες.

3. Επειδή είναι ιδιαίτερα μυστικοπαθής (οι διαπραγματεύσεις γίνονται κεκλεισμένων των θυρών)

Ένα χρόνο τώρα γίνονται διαπραγματεύσεις και μόνο ένας επιλεγμένος αριθμός από τεχνοκράτες της Ευρωπαϊκής Επιτροπής έχουν εσωτερική γνώση των συνομιλιών, παρ' όλες τις έντονες εκκλήσεις για μεγαλύτερη διαφάνεια από όλες τις γωνιές της κοινωνίας των πολιτών. Τόσο το Συμβούλιο όσο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχουν μείνει έξω από τη διαπραγματευτική διαδικασία, το ίδιο και το Κογκρέσο και η Γερουσία των ΗΠΑ.

Τα πρωτότυπα κείμενα με τις θέσεις της ΕΕ είναι προσβάσιμα μόνο από τα μέλη του Συμβουλίου, τα μέλη της επιτροπής INTA (Επιτροπή για το Διεθνές Εμπόριο) και μια χούφτα άλλους προέδρους επιτροπών του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου.

Κανείς δεν έχει δει τις προτάσεις των ΗΠΑ. Και τα πράγματα θα γίνουν ακόμα λιγότερο αδιαφανή, όταν και οι δύο πλευρές αρχίσουν τη σύνταξη των από κοινού προτάσεων για το τελικό κείμενο της συμφωνίας, τότε, είναι πιθανό ότι, θα υπάρχει ακόμη λιγότερη εποπτεία που θα χορηγείται στα όργανα της ΕΕ. Μόνο μια δωδεκάδα (πάνω-κάτω) ευρωβουλευτές θα έχουν πρόσβαση σε ένα “ασφαλές δωμάτιο ανάγνωσης” και θα απαγορεύεται η λήψη σημειώσεων ή το να μοιραστούν με το κοινό αυτά που έχουν διαβάσει εκεί.

4. Επειδή οι άνθρωποι έχουν το δικαίωμα να γνωρίζουν

Τα εθνικά και κρατικά κοινοβούλια, καθώς και οι πολίτες στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ έχουν μείνει σχεδόν στο απόλυτο σκοτάδι. Αν η ΤΤΙΡ περιλαμβάνει σχέδια για να αλλάξουν οι κανονισμοί για τους οποίους όλοι μας έχουμε αγωνιστεί εδώ και δεκαετίες, τα κοινοβούλια και οι πολίτες μας πρέπει να γνωρίζουν τι διακυβεύεται.

Οι διαφανείς διαπραγματεύσεις είναι απαραίτητες και αυτή η απαίτηση υπάρχει και σε πολλούς και στις ΗΠΑ. Πρόσφατα η γερουσιαστής της Massachusetts Elizabeth Warren, σημείωσε στα λεγόμενά της:

Μου έχουν πει (πραγματικά), κάποιοι υποστηρικτές της συμφωνίας ότι: Οι διαπραγματεύσεις θα πρέπει να είναι μυστικές, διότι εάν ο αμερικανικός λαός ήξερε τι στην πραγματικότητα διαπραγματεύεται σε αυτές, θα ήταν αντίθετος”.

5. Επειδή οι άνθρωποι δεν είναι αριθμοί για να αθροίζονται

Οι υποστηρικτές συνεχίζουν να χρησιμοποιούν παραπλανητικά στοιχεία από την έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων σχετικά με ΤΤΙΡ, που χρηματοδοτήθηκε από την Επιτροπή CEPR (Transatlantic Trade and Investment Partnership, “The Economic Analysis Explained”, September 2013).
Ισχυρίζονται ότι η οικονομία της ΕΕ θα μπορούσε να ωφεληθεί με €119 δισεκατομμύρια επιπλέον το χρόνο και η οικονομία των ΗΠΑ θα μπορούσε να κερδίζει επιπλέον 95 δισεκατομμύρια το χρόνο -τα κέρδη για κάθε οικογένεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης θα είναι €545.

Ωστόσο, η ίδια η μελέτη του CEPR αναφέρει αποκαλύπτοντας, πως τα οφέλη αυτά θα γίνουν αισθητά μόνο μετά το 2027 (10 χρόνια μετά την προβλεπόμενη έναρξη εφαρμογής της συμφωνίας) και μόνον εφόσον επιτευχθεί μια ολοκληρωμένη εφαρμογή της, πράγμα που σημαίνει ότι οι μισοί τουλάχιστον μη δασμολογικοί φραγμοί θα έχουν απομακρυνθεί, κάτι το οποίο ακούγεται αρκετά ρεαλιστικό αλλά είναι στην ουσία και πολύ υποθετικό και μονόπλευρο.
Ένας αριθμός από αξιοσέβαστους οικονομολόγους πιστεύουν ότι οι πολιτικοί ηγέτες διογκώνουν θετικά τα όποια οφέλη, στην πραγματικότητα, αυτά τα οφέλη μπορεί να ανέρχονται μόνο σε μια αύξηση κατά 0,05% στο ΑΕΠ της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Δες το ρεπορτάζ "The Fairytale of the Job Miracle" από το ARD Monitor TV Program (στα γερμανικά, υπάρχουν αγγλικοί υπότιτλοι).

6. Επειδή η υπόσχεση για τις θέσεις εργασίας είναι ανέντιμη

Η ΕΕ ψάχνει απελπισμένα να βρει λύσεις για τη συνεχιζόμενη κρίση στην απασχόληση. Αν και τα αποτελέσματα της ΤΤΙΡ δεν θα μπορούν να είναι αισθητά για πάνω από μια δεκαετία, παρόλα αυτά προωθούνται ως μια “λύση” σε όλα τα προβλήματα της Ευρώπης. Επιπλέον, η συμφωνία είναι πιθανό να αλλάξει ριζικά την κατεύθυνση του παγκόσμιου εμπορίου, αναπόφευκτα επηρεάζονται οι υπάρχουσες θέσεις εργασίας σε όλες τις περιφέρειες. Δεν υπάρχει καμία εγγύηση ότι ο αντίκτυπος θα είναι πάντα ή μόνο θετικός.

Στην έκθεση εκτίμησης επιπτώσεων της Επιτροπής σχετικά με το μέλλον των εμπορικών σχέσεων ΕΕ-ΗΠΑ παραδέχονται ότι, η ΤΤΙΡ είναι πιθανό να φέρει “παρατεταμένη και ουσιαστική” μετακίνηση για τους Ευρωπαίους εργαζόμενους, ως αποτέλεσμα της αναταραχής που θα προκαλέσει η συμφωνία: “...θα υπάρξουν τομείς που θα προκύψει αποβολή των εργαζομένων από τις θέσεις εργασίας τους και η επανένταξη στην απασχόληση των εργαζομένων αυτών στους εκτεταμένους τομείς δεν θα είναι αυτόματη...” (με πιο κατανοητά λόγια, εργαζόμενοι θα χάσουν την δουλειά τους από την αναδιάρθρωση της αγοράς, που θα προκληθεί από την εφαρμογή της συμφωνίας και αυτοί οι εργαζόμενοι δεν θα μπορούν να βρουν εύκολα ξανά δουλειά γιατί θα εκλείψουν οι θέσεις εργασίας στις οποίες είναι εξειδικευμένοι).

Σύμφωνα με τον οικονομολόγο Dean Baker από τις ΗΠΑ, του Κέντρου Οικονομικής και Πολιτικής Έρευνας (Center for Economic and Policy research) :

Αφήνοντας να εννοηθεί ότι μια συμφωνία που αυξάνει το ΑΕΠ κατά 0,4 ή 0,5 τοις εκατό σε 13 χρόνια σημαίνει αυτόματα και πως θα 'δημιουργήσει ευκαιρίες εργασίας για τους εργαζομένους στις δύο ηπείρους' είναι απλά ανέντιμο. Η αύξηση σε ετήσια αύξηση είναι της τάξης των 0,03 ποσοστιαίων μονάδων... Επιπλέον, υπάρχουν λόγοι να πιστεύουμε ότι η επίδραση της ανάπτυξης θα μπορούσε να πάει και προς την αντίθετη κατεύθυνση”.

7. Επειδή οι επενδυτές θα είναι σε θέση να μηνύουν κράτη για τους νόμους που αντιπαθούν

Σύμφωνα με το προτεινόμενο κεφάλαιο (τμήμα) της συμφωνίας για την προστασία των επενδυτών, το σύστημα διευθέτησης-επίλυσης διαφορών Επενδυτών-με-Κράτος (Investor-state dispute settlement, ISDS), θα επιτρέπει στους επενδυτές να μηνύσουν τις χώρες της ΕΕ για την απώλεια των μελλοντικών κερδών τους, αν μια χώρα δημιουργήσει έναν νέο κανονισμό που θα μπορούσε να επηρεάσει την επένδυση που έχουν κάνει σε αυτή. Το ISDS έχει επικριθεί ως το χειρότερο δικαστικό σύστημα (επίλυσης διαφορών) στον κόσμο και αυτό προκαλεί πολλές ανησυχίες, σε αυτές περιλαμβάνεται και η δίκαιη και ισότιμη πρόσβαση στη δικαιοσύνη.

Ούτε οι κυβερνήσεις, ούτε η κοινωνία των πολιτών ή οι εθνικές επιχειρήσεις μπορούν να καταθέσουν σε μια τέτοια υπόθεση, εναντίον των επενδυτών και στο πλαίσιο της διαδικασίας αυτών των διεθνών “διαιτητικών” δικαστηρίων. Ο μηχανισμός είναι ανοιχτός μόνο σε πολυεθνικές εταιρείες που λειτουργούν σε άλλη χώρα και έχει ήδη οδηγήσει πολλές πολυεθνικές να μηνύσουν χώρες για κάποια νομοθετική τους ρύθμιση σε μια σειρά από τομείς του περιβάλλοντος, της υγείας και της ασφάλειας.

Οι θυγατρικές των πολυεθνικών των ΕΕ και ΗΠΑ που λειτουργούν σε περιοχές εκτός της κεντρικής τους έδρας ανέρχονται σε 75.000, αφήνοντας πολλούς να πιστεύουν ότι τέτοιες αγωγές ISDS θα μπορούσαν να γίνουν καθημερινότητα και η ΤΤΙΡ θα μπορούσε να θέσει άμεσα σε κίνδυνο την δυνατότητα των εθνικών κυβερνήσεων να νομοθετούν.

Χαρακτηριστικές περιπτώσεις τέτοιων διαφορών που έχουν ήδη προκύψει από άλλες διμερείς ή πολυμερείς “εμπορικές συμφωνίες”:

* Η Philip Morris μηνύει την Ουρουγουάη για τις προτεινόμενες ρυθμίσεις της για τη δημόσια υγεία
* Η Σουηδική εταιρεία ενέργειας Vattenfall μηνύει τη Γερμανία για τη σταδιακή κατάργηση της πυρηνικής ενέργειας

* Η Lone Pine Resources μηνύει τον Καναδά για το μορατόριουμ στο fracking (Hydraulic fracturing).

8. Επειδή οι εταιρείες θα έχουν την δυνατότητα να ελέγχουν τη μελλοντική νομοθεσία

Η ΤΤΙΡ προβλέπει επίσης τη δημιουργία ενός Ρυθμιστικού Συμβουλίου Συνεργασίας (Regulatory Cooperation Council) με το οποίο “θα είναι δυνατή η έγκαιρη παρέμβαση των ρυθμιστικών αρχών των ΗΠΑ και της ΕΕ στις διαδικασίες του άλλου μέρους, για την λήψη αποφάσεων (νέων ή διορθώσεων) σε ρυθμιστικούς κανονισμούς”.

Τον Δεκέμβρη 2013 το Corporate Europe Observatory έφερε στο φως έγγραφα που αποκαλύπτουν ότι οι επιχειρηματικές ομάδες των ΗΠΑ και της ΕΕ ασκούν πιέσεις για την δημιουργία μιας τέτοιας επίσημης δομής εδώ και χρόνια. Προειδοποιούν ότι ένα τέτοιο σώμα θα μπορούσε να οδηγήσει στο να επιβάλλουν τα επιχειρηματικά lobby αδικαιολόγητη επιρροή μέσω προνομιακής πρόσβασης σε αυτό το πρώιμο στάδιο της πολιτικής διαδικασίας για την λήψη αποφάσεων στους ρυθμιστικούς κανονισμούς. Οι επιχειρήσεις, θα μπορούν να είναι σε θέση να επηρεάσουν μελλοντικούς νόμους που θα αφορούν τα κοινωνικά, περιβαλλοντικά και καταναλωτικά μας πρότυπα πριν ακόμα αυτοί συζητηθούν σε εθνικό επίπεδο.

9. Επειδή επισημοποιεί τις ατελείωτες διαπραγματεύσεις

Δεν είναι μυστικό ότι οι διαπραγματευτές και των δύο πλευρών έχουν βρει κάποια ζητήματα “πολύ δύσκολα” κατά τους τελευταίους μήνες. Όμως, πολλά από αυτά τα δύσκολα ζητήματα θα μπορούσαν να μείνουν άλυτα μέχρι και μετά τη υπογραφή της συμφωνίας.

Ο Επίτροπος Εμπορίου Karel De Gucht, θέλει η ΤΤΙΡ να είναι “μια ζωντανή συμφωνία που θα προωθεί τη μεγαλύτερη δυνατή συμβατότητα ανάμεσα στα καθεστώτα μας και θα επιταχύνει την ανάπτυξη των παγκόσμιων προσεγγίσεων”. Στην ουσία, τα πολιτικώς ευαίσθητα ζητήματα θα μπορούσαν να επεξεργαστούν σε μία μεταγενέστερη ημερομηνία, αφού το δημόσιο ενδιαφέρον για την ΤΤΙΡ θα έχει εξασθενίσει αισθητά. Το “μια ζωντανή συμφωνία” θα μπορούσε επίσης να σημαίνει ότι οι νέες αλλαγές στην πολιτική θα μπορούσαν διαπραγματευθούν σε μια συνεχή βάση χωρίς την ανάγκη να επαναδιαπραγματευθεί η συμφωνία επί του συνόλου της.

10. Επειδή απειλεί το δικαίωμα των κυβερνήσεων να λαμβάνουν αποφάσεις

Είτε μέσω της απειλής να μηνυθεί, μέσα στο πλαίσιο του ISDS, για νομοθεσία, είτε με τις έγκαιρες παρεμβάσεις που θα γίνονται από ένα Ρυθμιστικό Συμβούλιο Συνεργασίας, είτε με την συνεχή αναθεώρηση των κανονισμών στο πλαίσιο των σχεδίων για μια “ζωντανή συμφωνία”, η ΤΤΙΡ θα έχει αναπόφευκτα μια “καταπραϋντική επίδραση” (cooling effect) στην ικανότητα των εθνικών κυβερνήσεων να νομοθετούν για το κοινό καλό. Οι διεθνείς εμπορικές συμφωνίες δεν πρέπει να ξεπερνούν τα δικαιώματα των εθνών να παίρνουν δημοκρατικά τις αποφάσεις τους.

11. Επειδή ήδη επηρεάζει αρνητικά τη λήψη αποφάσεων της ΕΕ

Η ΕΕ έχει ήδη δει αυτήν την “καταπραϋντική επίδραση” της ΤΤΙΡ σχετικά με τους νέους νόμους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αρκετές προτάσεις έχουν διακοπεί, έχουν μπει στο ράφι ή ακόμα και προωθήθηκαν περισσότερο, ως συνέπεια της εν αναμονή συμφωνίας.

Η οδηγία για την ποιότητα των καυσίμων (Fuel Quality Directive) έχει μυστηριωδώς εξαφανιστεί από την ημερήσια διάταξη της Επιτροπής, ενώ στην επιτροπή ENVI (Περιβάλλον, Δημόσια Υγεία και Ασφάλεια των Τροφίμων) του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, ένα ψήφισμα κατά της επεξεργασίας των κρεάτων με γαλακτικό οξύ, κάτι που υπό κανονικές συνθήκες σαφώς θα υποστηρίζονταν, απέτυχε λόγω των έντονων και πρωτοφανών πιέσεων που ασκήθηκαν από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Προτάσεις σχετικά με τις απαιτήσεις επισήμανσης για το κρέας που προέρχεται από κλωνοποιημένα ζώα έχουν δραστικά αποδυναμωθεί το 2013, παρόλο που και τα τρία θεσμικά όργανα είχαν ήδη συμφωνήσει επί της αρχής, την άνοιξη του 2011.

Και πρόσφατα η Ευρωπαϊκή Αρχή για την Ασφάλεια των Τροφίμων (European Food Safety Authority, EFSA) εξέδωσε μια συνολικά θετική αξιολόγηση για την υγιεινή πλύση με διαλύματα υπεροξυοξικού οξέως (peroxyacetic acid solutions, βλ. (βλ. Scientific Opinion on the evaluation of the safety and efficacy of peroxyacetic acid solutions for reduction of pathogens on poultry carcasses and meat) στα σφάγια πουλερικών και κρέατος (μια διαδικασία που επιτρέπεται στις ΗΠΑ), κάτι το οποίο απαγορεύει ένας Κανονισμός του 2004 της ΕΕ, αλλά αυτή η “θετική αξιολόγηση” μπορεί τώρα να αποτελέσει τη βάση για την αποδοχή μιας τέτοιας διαδικασίας στο επεξεργασμένο κρέας ώστε να πωλείται και εδώ (βλ. Ασφάλεια των τροφίμων και των ζωοτροφών). Εννοείται ότι όλα αυτά τα θέματα θα αντιμετωπίζονταν πολύ διαφορετικά εάν οι διαπραγματεύσεις της ΤΤΙΡ δεν ήταν υπ' ατμόν.

Σε μια πρόσφατη τηλεοπτική συνέντευξη, ο ευρωβουλευτής D. Roth-Behrendt από την επιτροπή ENVI, δήλωσε:

Γιατί μπορεί ένας υψηλά ιστάμενος δημόσιος υπάλληλος της Γενικής Διεύθυνσης της Επιτροπής για το εμπόριο να έρχεται σε μένα και να με παροτρύνει λέγοντας μου, σε παρακαλώ, σε παρακαλώ, μην απορρίψεις αυτόν το νόμο, αφήστε τον να περάσει, διότι διαφορετικά οι ΗΠΑ δεν θα μας εμπιστεύονται και θα διακοπούν οι διαπραγματεύσεις (για την TTIP);

Τι γίνεται με αυτήν την πολύ αδύναμη προτεινόμενη νομοθεσία περί κλωνοποίησης που έχει κατατεθεί εν μέσω των διαπραγματεύσεων για το ελεύθερο εμπόριο;
Αυτές οι περιπτώσεις δείχνουν ήδη το πώς θα είναι τα πράγματα, το πως θα πρέπει γίνονται από εδώ και στο εξής;
”.

12. Επειδή οι φορολογούμενοι θα πληρώσουν (πάλι) τον λογαριασμό

Στο πλαίσιο του μηχανισμού Επίλυσης Διαφορών Επενδυτή-με-Κράτος (ISDS) οι φορολογούμενοι θα πληρώνουν το κόστος της αποζημίωσης σε πολυεθνικές που καταθέτουν μηνύσεις για τις υποθέσεις κατά των χωρών της ΕΕ, όταν οι εταιρίες αυτές αισθάνονται ότι τα μελλοντικά τους κέρδη θα επηρεαστούν από τις νέες ή και τις υφιστάμενες νομοθεσίες.

Η γερμανική κυβέρνηση ενάγεται σήμερα για δισεκατομμύρια από την σουηδική εταιρεία Vattenfall στο πλαίσιο ενός τέτοιου μηχανισμού ISDS, για την απόφαση της Γερμανίας να εγκαταλείψει σταδιακά την πυρηνική ενέργεια. Αυτό θα μπορούσε να γίνει ο κανόνας στο πλαίσιο της ΤΤΙΡ.

Επιπλέον, υπάρχουν μια σειρά από άλλα έμμεσα έξοδα που δεν έχουν προβλεφθεί και δεν λαμβάνονται υπόψη στις εκθέσεις της Επιτροπής, όπως περιγράφεται σε μια πρόσφατη μελέτη από το ÖFSE (Austrian Foundation for Development Research):

Το κόστος της ανεργίας, συμπεριλαμβανομένης και της μακροχρόνιας ανεργίας, μπορεί να είναι σημαντικό, ειδικά κατά τη διάρκεια της μεταβατικής περιόδου των 10 χρόνων που προβλέπει η ΤΤΙΡ. Με βάση την προβλεπόμενη μετατόπιση θέσεων εργασίας, σε μία από τις μελέτες προσδιορίζεται σε 400.000 με 1.100.000 θέσεις (με έναν πολύ συντηρητικό υπολογισμό), κάτι που αντιστοιχεί σε κρυφό κόστος 5 με 14 δισεκατομμύρια € για τα επιδόματα ανεργίας, εξαιρουμένων των δαπανών για την εκ νέου κατάρτιση και απόκτηση δεξιοτήτων σε αυτούς τους ανέργους.

Επιπλέον, τα διαφυγόντα δημόσια έσοδα από φόρους και κοινωνικές εισφορές λόγω της ανεργίας θα μπορούσαν να φτάσουν τα 4 με 10 δισεκατομμύρια €”.

Η μελέτη αναφέρει επίσης ότι η άρση των μη δασμολογικών/εμπορικών φραγμών θα μπορούσε να έχει αδικαιολόγητες συνέπειες στο κόστος για τις χώρες μέσω της απώλειας εσόδων που δεν έχουν υπολογιστεί με προηγούμενες μελέτες.

Το πιο σημαντικό, η κατάργηση των μη δασμολογικών φραγμών θα οδηγήσει σε πιθανή απώλεια ευημερίας της κοινωνίας, στο βαθμό που η κατάργηση αυτή απειλεί τους στόχους δημόσιας πολιτικής (π.χ. την ασφάλεια των καταναλωτών, της δημόσιας υγείας, την περιβαλλοντική ασφάλεια). Η ανάλυση των μη δασμολογικών φραγμών στις μελέτες, ιδιαίτερα του Ecorys, αγνοεί εντελώς αυτά τα προβλήματα”.

βλ. “Reducing Transatlantic Barriers to Trade and Investment”, An Economic Assessment, Final Project Report, March 2013, από το Centre for Economic Policy Research, London

13. Επειδή οι απαιτήσεις της βιομηχανίας είναι ήδη αρκετά τρομακτικές

Είτε πρόκειται για την αμερικανική βιομηχανία κρέατος που ζητά από την ΕΕ να άρει τις απαγορεύσεις για την ρακτοπαμίνη (ractopamine) στο χοιρινό κρέας, τις ενέσεις ορμονών στο βόειο κρέας ή την πλύση με χλώριο για τα σφάγια κοτόπουλου ή ακόμη και όταν κάποιο από τα μεγαλύτερα χρηματοπιστωτικά ιδρύματα στην πόλη του Λονδίνου θέτει σε αμφισβήτηση τους νέους δημοσιονομικούς κανονισμούς των ΗΠΑ, ο μακρύς κατάλογος με τις εταιρικές απαιτήσεις για τα πρότυπα που θέλουν να δουν να απομακρύνονται με την συμφωνία ΤΤΙΡ, είναι τρομακτικός. Ως εκ τούτου, οι πιθανότητες για την “εξίσωση προς τα πάνω” των κανονισμών των δυο μερών της συμφωνίας είναι εξαιρετικά απίθανο να συμβεί και οι The Greens/EFA φοβούνται ότι θα δούμε τα χειρότερα, αυτά του ελάχιστου κοινού παρονομαστή πρότυπα, να επικρατούν στο τέλος.

14. Επειδή η αντιμετώπιση της αλλαγής του κλίματος θα πρέπει να ληφθεί σοβαρά υπόψη

Τον Μάιο του 2014, η Huffington Post, αποκάλυψε ένα προσχέδιο κειμένου διαπραγμάτευσης της ΕΕ που αφορά την εξαγωγή από τις ΗΠΑ “άνθρακα, αργού πετρελαίου, προϊόντων πετρελαίου, φυσικού αερίου σε υγρή ή όχι μορφή και ηλεκτρικής ενέργειας” στα πλαίσια της ΤΤΙΡ.

Οι ακτιβιστές για το κλίμα, ανησυχούν ότι, η συμφωνία θα μπορούσε να κλειδώσει και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού σε μια συνέχιση και εντατικοποίηση της χρήσης ορυκτών καυσίμων, που θα εμποδίσει την τάση για την χρήση των τόσο αναγκαίων ανανεώσιμων πηγών ενέργειας.

Για να γίνουν τα πράγματα χειρότερα, η ΤΤΙΡ μπορεί να απαγορεύσει την κρατική ή εθνική στήριξη για τα προγράμματα ανανεώσιμων πηγών ενέργειας μέσω της εξάλειψης των “απαιτήσεων τοπικού περιεχομένου” (local content requirements), επίσης γνωστές και ως “κανόνες τοπικής αγοράς” (buy-local rules), υπονομεύοντας περαιτέρω τις προσπάθειες για τη μετάβαση σε μια οικονομία χαμηλών εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα.

Ενώ, σύμφωνα με μια έκθεση από το Heinrich Böll Stiftung:

...Η μεγαλύτερη [εμπορική ΕΕ-ΗΠΑ] συνεργασία δεν αναμένεται να οδηγήσει σε μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Αντίθετα, το πιο φιλόδοξο σενάριο της ΤΤΙΡ προβλέπει αύξηση ύψους 11,8 εκατομμυρίων τόνων εκπομπών CO2: 3,9 εκατ. τόνους στις ΗΠΑ, 3,6 εκατ. τόνους στην ΕΕ και 4,3 εκατ. τόνους στην Κίνα λόγω της εκπομπής διοξειδίου του άνθρακα που θα οφείλεται σε “τεχνικές παραγωγής προϊόντων λιγότερο φιλικές προς το περιβάλλον”.

Την ίδια στιγμή, η πιο πρόσφατη έκθεση της IPCC (Intergovernmental Panel on Climate Change) για την κλιματική αλλαγή μας λέει ότι “πρέπει να χρησιμοποιηθούν όλα τα διαθέσιμα εργαλεία και τα μέτρα για την αντιμετώπιση της πρόκλησης της κλιματικής αλλαγής”. Η ΤΤΙΡ μπορεί να κάνει περισσότερη ζημιά παρά καλό στην αντιμετώπιση της κρίσης του κλίματος.

15. Επειδή οι εργαζόμενοι θα είναι (και πάλι) τα θύματα

Από τότε που ξεκίνησαν οι διαπραγματεύσεις, μερικά από τα μεγαλύτερα συνδικάτα εργαζομένων στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ έχουν εκφράσει τις ανησυχίες τους κατά της συμφωνίας.

Πολλοί πιστεύουν ότι μπορεί αυτή η συμφωνία να ασκήσει καθοδικές πιέσεις στους μισθούς, να ωθήσει θέσεις εργασίας προς το εξωτερικό και να αποδυναμώσει τα εργασιακά δικαιώματα και τα πρότυπα ασφαλείας στην εργασία, που βρίσκονται ήδη υπό πίεση λόγω της οικονομικής ύφεσης.

Η ΕΕ έχει γενικά υψηλότερα πρότυπα εργασίας από τις ΗΠΑ, οι οποίες δεν έχουν επικυρώσει έξι από τις βασικές συμβάσεις της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας (International Labour Organisation, ILO). Έτσι, η προοπτική της “προς τα πάνω εξίσωσης” των πρότυπων και για τους εργαζομένους είναι και πάλι, μάλλον απίθανη.

16. Επειδή οι δημόσιες υπηρεσίες είναι σε κίνδυνο

Η περαιτέρω απελευθέρωση των δημόσιων υπηρεσιών και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού είναι μια ανησυχία για πάρα πολλούς. Με τους αντιπάλους της TTIP να πιστεύουν ότι η συμφωνία θα μπορούσε να κλειδώσει τις χώρες σε μια βαθύτερη και ευρύτερη ιδιωτικοποίηση βασικών δημόσιων υπηρεσιών.

Έχουν υπάρξει εκκλήσεις για να αποκλειστεί ο τομέας της εκπαίδευσης από τη συμφωνία συνολικά, επικαλούμενοι τις ανησυχίες ότι οι εταιρείες των ΗΠΑ είναι “μόνο για το κέρδος”, και αυτό θα αφήσει τον τομέα της εκπαίδευσης στην Ευρώπη “πιο εκτεθειμένο σε αυξημένες πιέσεις της εμπορευματοποίησης και της ιδιωτικοποίησης”.

Με παρόμοιες ανησυχίες να έχουν αυξηθεί και για την υγειονομική περίθαλψη, ιδιαίτερα στο Ηνωμένο Βασίλειο, θεωρώντας ότι οι γίγαντες της υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ θα μπορούσαμε να αποκτήσουμε “μη αναστρέψιμες” δυνάμεις από τους σχεδιαζόμενους κανόνες του ανταγωνισμού της συμφωνίας:

... Οι κανόνες 'θα υπονομεύσουν εντελώς' την ικανότητα του NHS (National Health Service, η Εθνική Υπηρεσία Υγείας της Βρετανίας) να 'σχεδιάζει και να βελτιστοποιεί' τις τοπικές υπηρεσίες παροχής υγείας, επιπρόσθετα με μια συνθήκη που θα έκανε ευκολότερο για τους γίγαντες της υγειονομικής περίθαλψης των ΗΠΑ να εξασφαλίσουν συμβάσεις που θα προωθούσαν 'το ξήλωμα του πλαισίου προστασίας από το Εθνικό Σύστημα Υγείας'”.

17. Επειδή η στήριξη των τοπικών οικονομιών είναι ένα καλό πράγμα

Η ΕΕ θέλει να απαγορεύσει τις πολιτείες των ΗΠΑ από το να συνεχίσουν με τα προγράμματα που ενθαρρύνουν την υποστήριξη των τοπικών οικονομικών δραστηριοτήτων σε επίπεδο πολιτείας, συμπεριλαμβανομένης και της μετάβασης στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας ή την τοπική βιολογική γεωργία για τα προγράμματα διατροφής στα σχολεία.

Η Επιτροπή υποστηρίζει ότι οι εν λόγω νόμοι είναι διακρίσεις και ενεργούν ως “τοπικιστικά εμπόδια στο εμπόριο”. Αλλά πιστεύουμε ότι οι προσπάθειες για τη στήριξη των τοπικών επιχειρήσεων είναι απαραίτητες για τη δημιουργία ισχυρών και ζωντανών τοπικών οικονομιών.

Σύμφωνα με την Sharon Treat, State Legislator από Maine:

Στην πολιτεία μας, το Maine, η οποία είναι μάλλον χαμηλού κατά κεφαλήν εισοδήματος πολιτεία με περιορισμένη οικονομική δυνατότητα (ειδικά τώρα που σχεδόν όλα τα τοπικά εργοστάσια κλωστοϋφαντουργίας και υποδημάτων έχουν μετακινηθεί εξωχώρια λόγω της συμφωνίας North American Free Trade Agreement, NAFTA και άλλων εμπορικών συμφωνιών) το μόνο θετικό σημείο αναφοράς είναι οι τοπικές πρωτοβουλίες τροφίμων.

Οι προσπάθειες μας με τις πολιτικές για την χρήση της γης μας και προώθησης των αγροτικών προϊόντων, είναι να ενθαρρυνθούν οι νέοι να αναλάβουν δραστηριότητα στη γεωργία και την ανάπτυξη νέων αγορών για τους αγρότες, πωλώντας τα προϊόντα τους σε σχολεία, νοσοκομεία και άλλα ιδρύματα”.

18. Επειδή η Αρχή της Προφύλαξης είναι ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της Ευρώπης

Οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ για λογαριασμό της βιομηχανίας, κάνουν κάθε δυνατή προσπάθεια για να υπονομεύσουν την Αρχή της Προφύλαξης (Precautionary Principal), τον ακρογωνιαίο λίθο της πολιτικής της ΕΕ, χαρακτηρίζοντάς την ως “αντιεπιστημονική”.

Τέτοιες προσπάθειες από τις επιχειρήσεις είναι καλά εδραιωμένες, όπως εξηγεί ο Colin Macilwain στο περιοδικό Nature:

Ο όρος 'sound science' (sound science στην πολιτική) μπορεί να ακούγεται αθώα -ακόμη και παρήγορη. Μην ξεγελιέστε. Στους πολιτικούς κύκλους, η χρήση της πλέον λίγο-πολύ περιορίζεται σε μια μικρή αδελφότητα που βγάζουν τα προς το ζην, προσπαθώντας να αναστρέψουν ρυθμίσεις από την κυβέρνηση, με θεμιτά μέσα ή και αθέμιτα”.

Η Αρχή της Προφύλαξης βασίζεται στην ιδέα ότι αν ένας κίνδυνος ή μια επικινδυνότητα για τον άνθρωπο, τα ζώα ή το περιβάλλον δεν μπορεί να αποκλειστεί σε ένα προϊόν ή μια διαδικασία, αυτό το προϊόν ή η διαδικασία απαγορεύεται. Θα πρέπει να είστε σε θέση να αποδείξετε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας κίνδυνος για να μπορέσετε να παράγετε ή να βάλετε κάτι σε κυκλοφορία στην αγορά. Στις ΗΠΑ, είναι το αντίθετο -θα πρέπει το κράτος να είναι σε θέση να αποδείξει ότι κάτι είναι επικίνδυνο πριν δοθεί εντολή να φύγει από τα ράφια.

Αυτή είναι μια θεμελιώδης διαφορά και εξηγεί το γιατί στις ΗΠΑ, ο αμίαντος δεν έχει ακόμη να απαγορευτεί. Στην ΕΕ προλαμβάνουμε και προστατευόμαστε (προφύλαξη) πριν συμβεί κάτι. Στις ΗΠΑ, περιμένουν να συμβεί κάτι για να αρχίσουν τις μηνύσεις.

Εάν οι ΗΠΑ υποστηρίξουν με επιτυχία ότι η Αρχή της Προφύλαξης είναι “αντιεπιστημονική, επαχθής, κάνει διακρίσεις, αδικαιολόγητη και δημιουργεί σημαντικά εμπόδια στις εξαγωγές των ΗΠΑ”, τότε θα δούμε τα πρότυπά μας, που με τόσο κόπο θεσμοθετήσαμε, να αποσυναρμολογούνται μπροστά στα μάτια μας.

19. Επειδή η υπόθεση ότι αυτή η συμφωνία είναι “win-win” (στην οποία όλα τα μέρη βγαίνουν κερδισμένα), είναι εσφαλμένη

Οι υποστηρικτές της συμφωνίας μιλούν για ένα σεναρίο “win-win”, δηλ. ότι και οι δύο πλευρές θα βγουν κερδισμένες, αλλά παραλείπουν να αναφέρουν τις παγκόσμιες επιπτώσεις που έχουν οι πολυμερείς εμπορικές διαπραγματεύσεις.

Ακόμη και οι συντηρητικές μελέτες δείχνουν ότι η ΤΤΙΡ θα μπορούσε να επηρεάσει αρνητικά πολλές από τις αναπτυσσόμενες χώρες που ισχυρίζεται ότι θα βοηθήσει. Στις χώρες της Βόρειας Αφρικής, για παράδειγμα, των οποίων η εύθραυστη οικονομία βασίζεται στις εξαγωγές προς την Ευρώπη, περιμένουμε να δούμε μια πτώση στο πραγματικό κατά κεφαλήν εισόδημα κάτι ανάμεσα στο 2,8% με 4,0%, σύμφωνα με την Bertelsmann Stiftung.

Σύμφωνα με ένα φιλόδοξο σενάριο, η πλειοψηφία των άλλων χωρών εκτός της ΕΕ και των ΗΠΑ, θα επηρεαστούν αρνητικά από την ανακατεύθυνση των εμπορικών ροών, με τις συνοριακές χώρες, όπως το Μεξικό, να βλέπουν μια πτώση έως και 7,2%. Το εσωτερικό εμπόριο μεταξύ ορισμένων χωρών της ΕΕ θα μπορούσε να πέσει ακόμη και κατά 40%, γεγονός που θα μπορούσε να έχει σοβαρές συνέπειες για την οικονομική ολοκλήρωση της ΕΕ, στην οποία βασίστηκε το ευρωπαϊκό σχέδιο.

20. Επειδή τα δικαιώματα των δεδομένων μας δεν θα πρέπει να υπονομευθούν ακόμα περισσότερο

Η προστασία των προσωπικών δεδομένων δεν είναι στο τραπέζι, αλλά οι ροές δεδομένων καλύπτονται από το κεφάλαιο για το ηλεκτρονικό εμπόριο (eCommerce). Τα καθεστώτα προστασίας των δεδομένων στις ΗΠΑ και στην ΕΕ είναι εκ διαμέτρου διαφορετικά και άνισα, με την Ευρώπη να τα βλέπει ως ένα βασικό δικαίωμα και στις ΗΠΑ να τα βλέπουν ως εμπόδια στο εμπόριο.
Το πρόσφατο σκάνδαλο της NSA και την παρακολούθηση των κυβερνητικών αξιωματούχων της ΕΕ έχουν αναδείξει την παγκόσμια ανάγκη για υψηλού επιπέδου πρότυπα στην προστασία των δεδομένων. Οι ροές δεδομένων πρέπει να παραμείνουν εκτός της συμφωνίας ΤΤΙΡ μέχρι, τόσο οι ΗΠΑ όσο και η ΕΕ, να μπορούν να προσφέρουν ολοκληρωμένα μέτρα για την προστασία των δεδομένων.
Το Ευρωπαϊκό Ινστιτούτο Ψηφιακών Δικαιωμάτων (European Digital Rights Institute, EDRi) γράφει σχετικά:

Η ένταξη των ελεύθερων ροών δεδομένων στην ΤΤΙΡ, θα κάνει την ιδιωτική ζωή να αποτελεί ένα θέμα που θα πρέπει να αποφασιστεί από τα δικαστήρια επίλυσης διαφορών της ΤΤΙΡ. Η ΕΕ θα χάσει την επιρροή που απαιτείται για την προστασία της ιδιωτικής ζωής. Επιπλέον, η επίλυση διαφορών Επενδυτή-με-Κράτος μπορεί να υπονομεύσει περαιτέρω την προστασία της ιδιωτικής ζωής (Ιδιωτικότητα και Απόρρητο)”.

21. Γιατί, και οι ομάδες των καταναλωτών ανησυχούν

Οι προσπάθειες από τις μεγάλες επιχειρήσεις για την απομάκρυνση των μη δασμολογικών φραγμών (ΜΔΦ) για το εμπόριο θα επηρεάσει αρνητικά τους καταναλωτές, σε μεγάλο βαθμό.

Ένας “μη δασμολογικός φραγμός” μπορεί να είναι το οτιδήποτε, από την πληρέστερη επισήμανση των τροφίμων, που προσδιορίζει πού και πώς έγινε η τροφή, στα μέτρα προστασίας της ιδιωτικής ζωής και του απορρήτου online, έως και τον κανονισμό για την απαγόρευση ορισμένων χημικών προϊόντων στα καλλυντικά, τα παιχνίδια και σε άλλα προϊόντα. Η διάβρωση της προστασίας αυτής δεν θα είναι προς όφελος των καταναλωτών, ανεξάρτητα από το αν το κόστος των προϊόντων θα είναι μειωμένο ή όχι.

22. Επειδή τα πρότυπα ασφαλείας μας στα τρόφιμα είναι σε κίνδυνο

Μια από τα πιο γνωστές διαμάχες γύρω από την ΤΤΙΡ είναι η επίπτωση στα τρόφιμα μας. Στην ΕΕ είναι ανένδοτοι στο ότι, δεν θα επιτρέψουν την είσοδο στην αγορά της Ευρωπαϊκής Ένωσης του βόειου κρέατος με ενέσεις ορμονών, το κρέας κοτόπουλου που πλύθηκε σε λουτρά χλωρίου και το χοιρινό κρέας από ζώα που έλαβαν θεραπεία με ractopomine και που προέρχονται από τις ΗΠΑ.

Η ευρεία χρήση των αντιβιοτικών στα αγροκτήματα στις ΗΠΑ είναι επίσης ανησυχητική. Αυτές οι επιβλαβείς διαδικασίες θα μπορούσε να επηρεάσουν αρνητικά τη βιομηχανία τροφίμων, καθώς τα τρόφιμα αυτά παράγονται πιο φτηνά και σε χαμηλότερη ποιότητα. Ωστόσο, οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ, κατ' εντολή των αμερικανικών εταιρειών, εξακολουθούν να πιέζουν για να συμπεριληφθούν στην ΤΤΙΡ τα προϊόντα αυτά.

Η συμφωνία θα μπορούσε επίσης να κάνει πολύ πιο δύσκολο για τα κράτη μέλη της ΕΕ να αποφασίσουν τα ίδια σχετικά με την αποδοχή ή όχι των καλλιεργειών ΓΤΟ (γενετικά τροποποιημένοι οργανισμοί / μεταλλαγμένα), για παράδειγμα.
Πολλές οργανώσεις στις ΗΠΑ δεν θέλουν να εξάγουν το σπασμένο σύστημα τροφίμων τους στην ΕΕ και κάνουν ότι μπορούν για να αντιστραφούν οι τάσεις στην γεωργική βιομηχανία τους για την μαζική παραγωγή των υποδεέστερων προτύπων ασφαλείας τροφίμων.

Διάβασε τους 10 λόγους για τους οποίους η ΤΤΙΡ είναι ενάντια στα καλά τρόφιμα και τη γεωργία (Ινστιτούτο των ΗΠΑ για τη Γεωργία και το Εμπόριο / US Institute for Agriculture and Trade)

Διάβασε το “Εμπορικά θέματα, η ΤΤΙΡ και οι επιπτώσεις της στα τρόφιμα και τη βιολογική γεωργία” (Κέντρο για την Ασφάλεια των Τροφίμων / Center for Food Safety)

23. Επειδή η διαπραγμάτευση σημαίνει συμβιβασμούς μεταξύ κατάφωρα διαφορετικών πραγμάτων

Η Επιτροπή προετοιμάζεται για να δώσει-και-να-λάβει παραχωρήσεις στο πλαίσιο αυτών των συνομιλιών, κάτι που σημαίνει ότι είναι πιθανό να χάσει κάποιες μάχες, προκειμένου να αποκτήσει νίκες σε άλλα κεφάλαια. Έτσι, παρόλο που αποσκοπούν στην προστασία των κανόνων της διατροφής μας, τίποτα δεν είναι έξω από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων.

Η ΕΕ ελπίζει να κερδίσει περισσότερα στις δημόσιες συμβάσεις, κάτι που μπορεί να σημαίνει θυσίες στον τομέα της γεωργίας, σύμφωνα με τον Hiddo Houben, υπάλληλο της ΕΕ στο τμήμα εμπορίου και γεωργίας της αντιπροσωπείας στην Ουάσιγκτον, ο οποίος είπε τον Απρίλιο:
Είμαστε, νομίζω, τουλάχιστον σε πολιτικό επίπεδο, στο ότι πρόκειται να δώσουμε περισσότερα από ότι θα θέλαμε στον τομέα της γεωργίας ...και στην όλη διαδικασία ελπίζουμε να πάρουμε περισσότερα από ότι θα δώσουμε, γιατί η αγορά μας είναι πιο ανοιχτή σήμερα. Τουλάχιστον αυτό υποστηρίζουμε”.

Οι The Greens/EFA έχουν εύλογες ανησυχίες ότι, η προσέγγιση αυτή θα μπορούσε να αφήσει τα βασικά πρότυπα της ΕΕ ως ενέχυρο για άλλα κέρδη στο διατλαντικό εμπόριο.

24. Επειδή θα μπορούσε να σταματήσει την πρόοδο για τα νέα πρότυπα ασφάλειας για τις επιβλαβείς χημικές ουσίες

Πρόσφατες αποκαλύψεις από το Κέντρο Διεθνούς Δικαίου του Περιβάλλοντος (Center for International Environmental Law) και το ClientEarth δείχνουν ότι η χημική βιομηχανία και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού έχει συνεργαστεί για να “εκμεταλλευτούν τις ρυθμιστικές διαφορές μεταξύ των δύο μερών για να επιβραδύνουν τις ρυθμιστικές εξελίξεις σε όλα τα επίπεδα, για να αποτρέψουν τη ρύθμιση των χημικών ουσιών που προκαλούν ενδοκρινικές διαταραχές (Endocrine Disrupting Chemicals, EDCs) και να παρεμποδίσουν τις προσπάθειες για την προώθηση της υποκατάστασης όλων των βλαβερών ουσιών με ασφαλέστερες εναλλακτικές λύσεις”.
Πιστεύουμε ότι οι προτάσεις αυτές θα μπορούσαν να “παγώσουν την πρόοδο στη ρύθμιση των κανονισμών για τις τοξικές χημικές ουσίες, να δημιουργήσουν μια παράκαμψη της βιομηχανίας γύρω από τη δημοκρατία, να δώσουν στα εμπορικά συμφέροντα και στο εμπόριο την δυνατότητα να υπερισχύουν της προστασίας της ανθρώπινης υγείας και του περιβάλλοντος, να καταπνίξουν την καινοτομία σε ασφαλέστερα χημικά και να παρεμποδίσουν την παγκόσμια αντίδραση για τις τοξικές χημικές ουσίες”. Και αυτή δεν είναι μια λίστα ιδιαίτερα φιλική προς τον πολίτη.

Διάβασε “Τοξική Εταιρική Συνεργασία”, μια κριτική της πρότασης ACC-CEFIC για την διατλαντική συνεργασία για τις χημικές ουσίες (CIEL & ClientEarth)

Διάβασε “Οι ΜΚΟ φοβούνται ότι οι ρήτρες της ΤΤΙΡ θα επηρεάσουν την ρύθμιση για τα χημικά προϊόντα” (Euractiv)

25. Επειδή η πρόσβαση σε οικονομικά προσιτή ιατρική είναι ένα ανθρώπινο δικαίωμα

Οι ακτιβιστές ανησυχούν ότι το ευχολόγιο (wish list / η λίστα με τις επιθυμίες) της φαρμακευτικής βιομηχανίας για την ΤΤΙΡ θα υπονομεύσει την πολιτική δημόσιας υγείας και να επηρεάσει αρνητικά την πρόσβαση των πολιτών σε οικονομικά προσιτά φάρμακα.

Οι φαρμακευτικές εταιρείες ελπίζουν να επεκτείνουν τις χρονικές διάρκειες για τα μονοπώλια τους μέσω των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας και άλλων μέτρων πνευματικής ιδιοκτησίας, ενώ υπάρχουν προτάσεις που έχουν ως στόχο να υπονομεύσουν τους κανονισμούς που ορίζονται από τα ευρωπαϊκά κράτη-μέλη της ΕΕ για την προστασία της δημόσιας υγείας. Αυτές οι κινήσεις δεν είναι προς το δημόσιο συμφέρον και θα μπορούσαν να αυξήσουν το κόστος διάθεσης των φαρμάκων.

Σε ένα πρόσφατο συνέδριο, η Δρ Margaret Chan, γενική διευθύντρια του ΠΟΥ (World Health Organization, WHO) σημείωσε αναφερομένη στις συμφωνίες ΤΤΙΡ και TPP λέγοντας: “Εάν αυτές οι συμφωνίες ανοικτού εμπορίου δεν μας φέρνουν πιο κοντά στα προσβάσιμα και προσιτά φάρμακα, θα πρέπει να αναρωτηθούμε: Είναι αυτό πράγματι πρόοδος;

26. Επειδή οι επιχειρήσεις εταιρικού δικαίου θέλουν να βγάλουν (κι άλλα) χρήματα

Ο αριθμός των απαιτήσεων των επενδυτών έναντι κρατών βρίσκεται σε μια εκρηκτική αύξηση κατά τα τελευταία χρόνια, με μερικές δεκάδες στις αρχές της δεκαετίας του '90 σε σχεδόν 600 υποθέσεις μόνο το 2013. Σύμφωνα με το Corporate Europe Observatory, η συμφωνία ήταν “μεγάλη είδηση” για μερικές από τις μεγαλύτερες επιχειρήσεις εταιρικού δικαίου στον κόσμο:

...καθώς ο αριθμός υποθέσεων επίλυσης διαφορών μεταξύ επενδυτών και κρατών έχει αυξηθεί, οι αποφάσεις της επενδυτικής διαιτησίας έχουν γίνει μια μηχανή παραγωγής χρημάτων. Σήμερα, υπάρχουν μια σειρά από δικηγορικά γραφεία και γραφεία διαιτησίας, των οποίων το επιχειρηματικό μοντέλο εξαρτάται από τις εταιρείες που μηνύουν τα κράτη. Ως εκ τούτου, συνεχώς ενθαρρύνουν τους εταιρικούς πελάτες τους να καταθέτουν μηνύσεις. Για παράδειγμα, όταν μια χώρα υιοθετεί μέτρα για την καταπολέμηση της οικονομικής κρίσης”.

Δεν πιστεύουμε ότι τα δικηγορικά γραφεία θα πρέπει να ωφελούνται από τις εταιρικές προσπάθειες για να σταματήσουν το δικαίωμα μιας χώρας να νομοθετεί.

27. Επειδή δεν χρειαζόμαστε περισσότερη απορρύθμιση του χρηματοπιστωτικού τομέα

Η ΕΕ ασκεί πιέσεις για την ένταξη της ρυθμιστικής συνεργασίας για τις χρηματοπιστωτικές υπηρεσίες στην ΤΤΙΡ, μια κίνηση στην οποία αντιστάθηκαν σθεναρά από τις ΗΠΑ. Οι διαπραγματευτές των ΗΠΑ πιστεύουν ότι η ένταξη της ρύθμισης των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών κινδυνεύει να αποδυναμώσει τα νέα πρότυπα που ορίζονται από τον νόμο 2010 Dodd Frank που αποβλέπει στην ενίσχυση της εποπτείας και της σταθερότητας του χρηματοπιστωτικού συστήματος των ΗΠΑ.

Στους The Greens/EFA υποστηρίζουμε πλήρως το νόμο Dodd Frank και είμαστε ενάντια στις προσπάθειες υπονόμευσης αυτών των δημοσιονομικών κανονισμών. Με την Ευρώπη να βρίσκεται προς το τέλος μιας παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, εναντιωνόμαστε σθεναρά στην ένταξη της ρυθμιστικής συνεργασίας των χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών στην ΤΤΙΡ, η οποία επί του παρόντος θα μπορούσε να οδηγήσει μόνο στη αποδυνάμωση της ρύθμισης και της εποπτείας και στις δύο πλευρές του Ατλαντικού. Αυτό δεν είναι προς το συμφέρον των πολιτών στην Ευρώπη ή στις ΗΠΑ.

Σε μια εποχή που θα πρέπει να κάνουμε όλοι ότι περνά από το χέρι μας για να σταθεροποιήσουμε τα χρηματοπιστωτικά μας συστήματα, το τελευταίο πράγμα που χρειαζόμαστε είναι να εκθέσουμε και τις δύο πλευρές του Ατλαντικού σε περισσότερο αδικαιολόγητο κίνδυνο.

28. Επειδή οι ηγέτες μας συνεχίζουν να αγνοούν τις ανησυχίες των πολιτών

Αν και η διαμάχη για την ΤΤΙΡ συνεχίζει να φουντώνει, οι πολιτικοί μας ηγέτες συνεχίσουν να εφαρμόζουν μια ευρεία συμφωνία. Με τον David Cameron να την αποκαλεί “βραβείο μιας φοράς για μια ολόκληρη γενιά”.

Εκατοντάδες ανοικτές επιστολές από την κοινωνία των πολιτών, παραμένουν αναπάντητες. Ζητούν για διαφάνεια και έχουν πέσει, σε μεγάλο βαθμό, στο κενό, καθώς τα μέλη του Συμβουλίου ήταν απρόθυμα να κάνουν όλη την ΤΤΙΡ δημόσια γνωστή στην ΕΕ τον Μάιο.

Εν τω μεταξύ, η Επιτροπή φαίνεται ανένδοτη στο να καταστέλλει την δημόσια αντιπολίτευση, όπως φαίνεται με τις πρωτοφανείς συλλήψεις πάνω από 250 ειρηνικών διαδηλωτών σε μια διαδήλωση εναντίον της ΤΤΙΡ στις Βρυξέλλες πρόσφατα, ανάμεσα τους και αρκετοί κοινοβουλευτικοί βοηθοί στους The Greens/EFA. Θα συνεχίσουμε όμως την προσπάθεια φέρουμε τους ηγέτες μας στο να λογοδοτήσουν για την ΤΤΙΡ και να διασφαλίσουμε ότι αυτά τα ζητήματα δ