Οι ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ

(Μέλπω Χαλκουτσάκη, Γιάννης Τίκωφ, Γιώργος Μιχώτας, Γιάννης Γιαννίρης)

στο ΜΑΚΑΡΙ (Ζωοδόχου Πηγής και Κομνηνών)

ΑΠΟΚΡΙΕΣ 2004

ΜΟΥΣΙΚΗ ΠΑΡΑΣΤΑΣΗ ΓΙΑ ΤΑ ΑΠΟΚΡΙΑΤΙΚΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ

Έρευνα-Παρουσίαση: Ηλίας Γιαννίρης

Περιμένετε αγαπημένοι μου φίλοι. Ελπίζω να σας πρόλαβα.

Είμαι ο Κάρνε φον Λεβάρε, -με ξέρετε, φιλόλογος- ο πρώτος εξάδελφος του δόκτορα Δρακατόρ, που τον έχει φαει η τεχνολογία. Έκανα μερικές σπουδαίες ανακαλύψεις για το νόημα της πραγματικής ελληνικής παραδοσιακής αποκριάς. Και ήρθα εδώ για να ακούσω να τραγουδιούνται ζωντανά αυτά που ανακάλυψα στα βιβλία. Θα ήθελα λοιπόν με μεγάλη μου χαρά να σας ανακοινώσω τα νέα επιστημονικά δεδομένα. Ας μπούμε κατ ευθείαν στο κλίμα της παραδοσιακής ελληνικής Αποκριάς

Θες αυγό, θές κοκό

Τα Αποκριάτικα τραγούδια αποτελούν μέρος μιας τελετής, που δημιουργεί κλίμα κοινωνικής, πνευματικής και σεξουαλικής απελευθέρωσης και εκτόνωσης, ένα οργιαστικό γλέντι της Τρανής Αποκριάς που οι αυστηρά οργανωμένες παραδοσιακές κοινωνίες είχαν τη σοφία να επιτρέπουν. Και μια που είπαμε για απελευθέρωση, ας απελευθερωθώ και γω από τα δεσμά της δυτικής αποκριάς, του Καρναβαλιού.

Ένα μουνί στην κερασιά-Δρυμού Ελασσόνας

Ιδού η πρώτη ανακάλυψή μου. Πρόκειται για προεαρινές τελετουργίες.-γονιμικές τελετές με πολλούς σκοπούς:

Ο πρώτιστος σκοπός αφορά την ευκαρπία και την ευγονία. Τελετουργίες για να βάλουμε ένα χεράκι ώστε να βοηθήσουμε τη φύση στο αναβλαστικό της έργο. Αν θα γίνουν πετυχημένα καρναβάλια θάναι η χρονιά πετυχημένη και παραγωγική (δηλαδή θα υπάρχει και τροφή για τον επόμενο χειμώνα σαν και σήμερα).

Άλλος ένας σκοπός: Να ξεναγήσουν τους άπειρους με σαφέστατη περιγραφή της σεξουαλικής πράξης στο λαβύρινθο του έρωτα.

Ιδού η γεωγραφία του έρωτα από το Δρυμό Ελασόνας:

Ανέβηκα στην Πιπεριά

Η δεύτερη μεγάλη ανακάλυψή μου είναι η εξής:

Τα αποκριάτικα της ελληνικής υπαίθρου υπήρχαν πάντα. Και του Διονύσου αρχαιότερα.

Τα βρίσκουμε στη γιορτή "Κατ΄ αγρούς Διονύσια, στα Στήνια, στα Θεσμοφόρια, στα Αλώα.

Στους Αχαρνής ο Αριστοφάνης παρουσιάζει τον Φάλη-προσωποποίηση του φαλλού και νυκτοπεριπλάνητο σύντροφο του Διονύσου

Ο Αριστοτέλης ισχυρίζεται ότι η ίδια η κωμωδία, ολόκληρο θεατρικό είδος, προήλθε από "των εξαρχόντων τα φαλλικά".

Και πράγματι είναι θεατρικά τραγούδια γιατί έχουν κορυφαίο (ακόμη και σήμερα κορυφαίος ονομάζεται αυτός που λέει τα λόγια στην Κοζάνη) και χορό (που επαναλαμβάνει τα λόγια). Έτσι το κοινό (ο χορός) δεν έχει την ευθύνη-την ευθύνη για το άσεμνο- την παίρνει ο κορυφαίος. Μάλιστα, συχνά ρωτάει: "Να συνεχίσω;", και όλοι απαντούν παίρνοντας μέρος της …ευθύνης, γιατί όλοι συμμετέχουν.

Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα από την Κοζάνη. Αλλά αυτό δεν είναι ένα απλό τραγούδι. Μήπως ξέρει κανείς τι είναι; Τι είναι Γιώργο;

Σαράντα μνιά μι κύκλουσαν-Κοζάνης

Ακριβώς! Μπράβο! Μιλάμε για αυτοσχέδια άσματα των "φαλλοφόρων", έτσι τους έλεγαν, που υπάρχουν σε όλη την ελληνική ύπαιθρο. Οι σημερινές καταγραφές προέρχονται από Κάλυμνο, Κρήτη, Μικρά Ασία, Κάρυστο, Κοζάνη, Στερεά Ελλάδα-Ρούμελη, Πάτμο, Κάρπαθο, Καστοριά, Λέσβο, Χίο, Ικαρία, Ήπειρο, Νάξο και γενικά Κυκλάδες, Τύρναβο, Αθήνα, Θράκη.

Αυτό που δεν είναι πολύ γνωστό αφορά το χριστιανισμό και αυτό είναι η Τρίτη μεγάλη ανακάλυψή μου:

Ο φαλλός δεν είναι ξένος προς τη χριστιανική λατρεία. Ακόμη και ως τον 18ο αιώνα οι ευσεβείς αφιέρωναν στους Αγίους Αναργύρους φαλλούς από κερί. Με τον καιρό όμως οι Απόκριες έγιναν κορυφαία γιορτή χαράς και ανανέωσης, εξωεκκλησιαστική λατρευτική ψυχαγωγική γιορτή, καλά ενσωματωμένη όμως στο εορτολόγιο, αφού ακολουθεί το αντίθετό τους, η εξαγνιστική Σαρακοστή. Σαράντα μέρες αποχή από κρέας και γενικά ζωϊκά προϊόντα και λάδι, αλλά αποχή και από τον έρωτα- "που αποκρέβουν κι από μνιά", για εξαγνισμό, σαράντα μέρες είναι πολλές. Χρειάζονται ένα καλό ξεφάντωμα για "να γεμίσουν οι μπαταρίες". ακολουθούν δυο τραγούδια, ένα Συρτό Στερεάς Ελλάδος και μια σούστα από την Κρήτη και τη Μικρα Ασία.

Νάμουν νύχτα στο γιαλό -Στερεάς Ελλάδος

Μπιγιρνί-με τη θειά μου την Κοντύλω Με τη Θειά μου τη Θωδώρα-Κρήτης+Μικράς Ασίας Σούστα

Για ψυχαγωγία αλλά και για λατρεία λέγανε τα αθυρόστομα τραγούδια της Αποκριάς. Προκειται για μαγικά τραγούδια, για φαλλικά, δηλαδή για θρησκευτικά άσματα μια άλλης παράλληλης θρησκείας, με τη λειτουργία της ομοιοπαθητικής μαγείας. Τον ίδιο σκοπό έχει και η μεταμφίεση. Τον ίδιο λόγο έχουν οι καθαρτήριες φωτιές-Οι Φανοί στην Κοζάνη και αλλού. Για την ίδια λατρεία, τη λατρεία του φαλλού γίνεται και η Λιτανεία του φαλλού: Η Φαλλαγωγία. Ενίοτε ο φαλλός περιάγεται μέσα σε λίκνο, ή πάνω σε άρμα, ή σε πλοίο με τροχούς… Στα τραγούδια αναφέρεται ως πούτσχαρης ή πούτσκαρος. Μην ξεχνάμε ότι ο φαλλός είναι σύμβολο αποτρόπαιον και φυλακτήριον βγάζει το βάσκανο μάτι του γρουσούζη. Γιαυτό τον έβαζαν σε υπέρθυρα, στο χωράφι, στον εξωτερικό τοίχο. Το επόμενο τραγούδι, από την Κάρπαθο, θέλει το φαλλό σε σταυροδρόμι.

Ο Γιάνναρος επόθανε-Καρπάθου

Η λατρεία του φαλλού ως συμβόλου γονιμότητας είναι φυσικό να συνδέεται με το θάνατο. Δείχνει ότι ο θάνατος δεν έχει τον τελευταίο λόγο.

Η ιδέα του θανάτου υπάρχει σε όλη την αποκριάτικη λατρευτική δράση. Η γη δέχεται τους νεκρούς αλλά και τους σπόρους, και ταυτόχρονα είναι η μήτρα της ζωής. Γι αυτό και ένα από τα δρώμενα είναι μιμικές αναπαραστάσεις με θέμα το όργωμα-συνουσία. Αλέτρι-υνί και φαλλός είναι ταυτόσημα. Τέτοια εποχή παλιότερα στο Καραβόσταμο ο Παπούς μας ο Ηλίας Κούβαρης, μαζί με τα αδέρφια του Θεολόγο και Δημήτρη όργωναν την άμμο στο Γιαλό. Δυο ζεύονταν το αλέτρι ο τρίτος έπαιζε το ζευγολάτη και όργωναν την άμμο μπροστά από τα καϊκια. Μην ξεχνάμε ότι το Μάρτη θα έφευγαν με τα καϊκια για να γυρίσουν το φθινόπωρο να ξεχειμωνιάσουν.

Αυτή η ταύτιση της γονιμότητας της γης με τη γυναικεία γονιμότητα είναι άμεση και δεν θέλει … περικοκλάδες. Θέλει μνια, πούτσους, αρχίδια και απελευθέρωση.

Τις Τρανές τις Αποκρές

Που λωλαίνουνται κι οι γριές

τις Τρανές τις Αποκρές

που αποκρέβουν οι ψωλές

που αποκρέβουν απ' αρνιά

αποκρέβουν κι από μνιά

Άλλο όμως τώρα θέλω να ακούσω. Το απόψε θε ν' αρματωθώ που δεν βρήκα ακόμη από πού είναι. Μήπως ξέρει κανένας;

Απόψε θε ν΄ αρματωθώ

Διασκέδαση και τελετουργία. Αλλά και μια μοναδική ετήσια ευκαιρία για κατάργηση των ορίων και των καθιερωμένων νόμων, ακόμη και για αμφισβήτηση των συγγενικών δεσμών, για ξέδωμα και αμφισβήτηση κάθε κοσμικής και θρησκευτικής εξουσίας. (του Δήμαρχου, του παπά). Δυο παραδείγματα από Κάρυστο και Καστοριά.

Θειά μου Νικολάκαινα-Καρύστου

Πέντε δέκα παπαδιές-Καστοριάς

Ανεξέλεγκτη διακωμώδηση των πάντων. Ένας άλλος νόμος, εφήμερος, επιβάλλεται, του θεού καρνάβαλου, εθιμοτυπία της απελευθέρωσης απεριόριστης υπαρξιακής ελευθερίας, και της τρέλας, του λαού, των κατώτερων τάξεων, των περιθωριακών, θα διατυμπανίσει την κρυμμένη αλήθεια. Την κρυμμένη αλήθεια κουβαλάει σε τσουβάλι φορτωμένο σε μια κουτσή γουμάρα ο παππούς ο Ραγκαβέλας από την Κοζάνη, κι όποια προλάβει-πρόλαβε:

Ο παπούς ο Ραγκαβέλας-Κοζάνης

Συχνά στα αποκριάτικα τραγούδια οι τραγουδιστές δανείζονται τη μουσική από άλλα γνωστά τραγούδια αλλάζοντας τους στίχους.

Τζοπανάκος ήμουνα προβατάκια φύλαγα

Έν εφύλαγα πολλά, καμμιά τετρακοσαριά

Είχα μια καλή κερά κι έφερνε ψωμί στη στάνη

Της σηκώνω το φουστάνιΒλέπω τον Καρακατσάνη

Μαυρομούστακος μ΄εφάνη, την εζούληξα να γειάνει

Να κι ο μπάρμπας από πέρα ξισπαθώνει μια μαχαίρα

(Λέσβου)

Πέντε και τέσσερα εννιά-ντιρλαντά- Καλύμνου

Λεμονάκι μυρωδάτο

ΔΙΑΛΕΙΜΜΑ

Στη συνέχεια δυο τραγούδια ιδιαίτερα. Το πρώτο γιατί είναι πολύ όμορφο και μελωδικότατο: Η Τράτα, από το Μανταμάδο της Λέσβου. Το δεύτερο γιατί είναι Ηπειρώτικο και σήμερα τραγουδιέται και χορεύεται σε όλη την Ελλάδα και όχι μόνο τις Απόκριες, γιατί αρέσει, αλλά και γιατί στο χορό συνοδεύεται από ολόκληρο δρώμενο: Πώς το τρίβουν το πιπέρι του διαβόλου οι καλογέροι. Πρώτα η Τράτα. Οι ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ θα μας πούν για το δρώμενο.

Η τράτα-Μανταμάδου Λέσβου

Πως το τρίβουν το πιπέρι-Ηπειρώτικο-Συρτός Στερεάς

Χειμώνας σημαίνει Χάρος. Το Χειμώνα πέθαιναν οι περισσότεροι. Έτσι μαζί με το δωδεκαήμερο της πρωτοχρονιάς οι γιορτές του Τριωδίου, που αρχίζουν με την παραβολή του Ασώτου, είναι ζωογόνες, μέσα στο κρύο, τη συμφορά, τις βροχές, και την αναμονή της Άνοιξης. Όλα είναι λίγα τώρα, και τα ζώα-μανάδες με τα μικρά τους, δεν πρέπει να τα πειράξουμε μέχρι το Πάσχα που θα ΄χουν μεγαλώσει, για να τα φαμε τότε, σε εκείνη τη μαζική θυσία. Τώρα πρέπει να κάνουμε σαράντα μέρες υπομονή, νηστεία, και ψυχική προετοιμασία για τη Λαμπρή. Γι αυτό τώρα θέλει ξεφάντωμα. Η λεξιπλασία πάει σύννεφο: Μπακατρουλοκανατιά. Για πείτε το: Μπάκα, τρούλο, κανατιά. Μπακατρουλοκανατιά από την Εύβοια:

Μπακατρουλοκανατιά-Εύβοιας

Τα επόμενα δυο τραγούδια είναι αφιερωμένα σε όσους Αθηναίους ασχολούνται με τη γη, και περιμένουν με λαχτάρα και αγωνία και καημό να βλαστήσουν τα αμπέλια τους και οι ελιές τους.

Κυρίες και κύριοι, ανακάλυψα και σας μεταδίδω το πραγματικό, το ουσιαστικό μήνυμα της Αποκριάς: Αυτή την εποχή πρέπει να κάνουμε και εμείς κάτι, να συμμετέχουμε, να βοηθήσουμε για να παίξει και η φύση το γονιμικό της ρόλο, να μπορέσει να διώξει το χειμώνα. Να ντυθούμε, να χορέψουμε, να ξεφαντώσουμε, να συμμετέχουμε, γιατί η φύση θέλει …βοήθεια.

Κρέας-νηστεία, καλοκαίρι-χειμώνας, Έλξη και αποστροφή, Τρυφερότητα και φρικίαση, Δέος και ιλαρότητα, Θάμβος και καταισχύνη, ζωή-θάνατος.

Ένας γέρος ήρκουντάνε από την Πάτμο και μια κόρη δειάζεται πανί από τη Στεριανή Ελλάδα.

Ένας γέρος ήρχουντάνε-Πάτμου

Μια κόρη δειάζεται πανί

Ήρθε η ώρα για τον Αράπη. Ξέρετε, εκείνον πού ΄χει μια τρανή ...κουτσκούδα. Ο Αράπης είναι ιδιαίτερο τραγούδι στο Βόρειο Αιγαίο και οι Εκτός Τροχιάς πολύ τον αγαπούν. Θα σας πουν δυο λόγια για το λαϊκό δρώμενο του Αράπη, όπως το παίζουν στη Λέσβο.

Ο Αράπης-Β. Αιγαίου

Ευχή: Την τρανή σου την κουσκούδα να την έχεις πάντα σούζα. Ένα τραγούδι αφιερωμένο στον αξέχαστο Κατσαρόλα τον Μανώλη Καϊάφα που χόρευε τον Αράπη στο πανηγύρι του Καραβοστάμου και γινότανε πάντα χαμός.

Το σύνθημα για επαναφορά στην τάξη δίνεται στο τέλος του Τριωδίου. Μέχρι λοιπόν την Καθαρή Δευτέρα όλα επιτρέπονται αφού μετά σχεδόν όλα απαγορεύονται. Ας υπολογίσουμε ότι κρασί έχει οπωσδήποτε το κάθε σπίτι αφού αυτό τελειώνει τον Αύγουστο ή Σεπτέμβριο. Να λοιπόν η πηγή του ξεφαντώματος μέχρι να αποκρέψουμε. Κρασί άφθονο και τσιγαρίδες που είχαμε κάνει στα χοιροσφάγια του Δεκέμβρη, και καπνιστά, και λουκάνικα, και παστά και τυριά. Μετά; Μετά την Τυρινή; Νηστεία και χορταρικά:

Πέθαν' ο κρέας πέθανε, Ψυχομαχάει και ο Τύρος

Σηκώνει ο Πράσος την ουρά, Κι ο Κρέμμυδας τα γένια,

Κι η Βρούβα η παλιόβρουβα,

Στέκεται στην καβάλα, να πέσει στην τσουκάλα.

πέθαν' ο Κρέας πέθανε

Εγώ, ο δόκτωρ Κάρνε φον Λεβάρε, έψαξα και βρήκα ότι το Αποκριά [Από-κρεω] μεταφράστηκε σε Carnevale: από το λατινικό carne levare (Άρση-σήκωμα levare του κρέατος). Μάλιστα την τελευταία Κυριακή της Αποκριάς την λένε Σήκωση στην Καλαβρία, στην Αρκαδία αλλά και στην Κύπρο, γιατί βγάζουν από τη μέση του τραπεζιού το κρέας. Ας πούμε ότι στην Κύπρο τα τραγούδια με αθυρόστομα λόγια τα λένε "τα μελλωμένα", δηλαδή τα βρωμισμένα.

Ας έρθουμε τώρα στην αστική Αποκριά. Η Σμύρνη, η Κέρκυρα, η Πάτρα, ήταν πόλεις με ισχυρή παράδοση στο Καρναβάλι.. Η Σμύρνη από τους Γάλλους εμπόρους και η Κέρκυρα και η Πάτρα κυρίως από τους Βενετσιάνους. Επομένως η αστική αποκριά δεν σχετίστηκε με τα λαϊκά διονυσιακά δρώμενα της ελληνικής υπαίθρου. Άλλωστε, οι καταγραφείς της παραδοσιακής μας μουσικής που ήταν αστοί, δεν κατέγραφαν για αιώνες τα αθυρόστομα τραγούδια της υπαίθρου μέχρι το 1994 που η Δόμνα Σαμίου τόλμησε και με πολύ πετυχημένο και διπλωματικό τρόπο κατάφερε να περάσει τα Αποκριάτικα στη δισκογραφία.

Στην Αθήνα διοργανώθηκε ο πρώτος αθηναϊκός χορός μεταμφιεσμένων το χειμώνα του 1835 στο αρχοντικό του πρέσβη της Ρωσίας. Η οικοδέσποινα εμφανίστηκε ως θεά Δήμητρα, ενώ ο Αλέξανδρος Ραγκαβής υποχρεώθηκε να φορέσει δυό υπερμεγέθεις φτερούγες υποδυόμενος τον Ζέφυρο. Τελικά απηλλάγη των επαχθών φτερών του χάρις στον Σκαρλάτο Σούτσο, ο οποίος τον… εμάδησε!

Μεγάλοι χοροί μεταμφιεσμένων, τα καρναβάλια όπως τα έλεγαν, γινόταν στο Δημοτικό Θέατρο, στην πλατεία Κοτζιά, μέχρι την κατεδάφισή του στο μεσοπόλεμο. Στην Αθήνα του 1860-70, οι Αθηναίοι γκάγκαροι ήταν ακόμη περίπου 60.000, η οδός του Σταδίου μέχρι τότε ήταν ρέμα, μόλις είχε μπαζωθεί και ισοπεδωθεί και είχαν αφαιρεθεί τα δυο ξύλινα γεφύρια που συνέδεαν τα πεζοδρόμια της. Σε εκείνη την Αθήνα το χιούμορ και η σάτιρα δεν έλειπε και δεν τη γλύτωσε ούτε ο Μπαρμπα Γιάννης ο κανατάς που τριγύριζε εκεί, σε εκείνα τα ξύλινα γεφύρια της Σταδίου και πουλούσε τα κανάτια του. Το τραγούδι του, γεμάτο υπονοούμενα, δεν λείπει πια από καμιά Αποκριά:

Μπαρμπα Γιάννης

Η Αποκριά ήταν σημαντικότατη γιορτή για την Αθήνα. Οι πλούσιοι είχαν τις βεγγέρες και τους χορούς τους και "Ο λαός ηρκείτο εις τας εξ έθους καθιερωμέας πανηγύρεις, οία αι των Απόκρεων και της λαϊκοτέρας Καθαράς Δευτέρας, ότε από της προηγουμένης ο κήρυξ διελάλει την περίφημον έμμετρον πρόσκλησιν

Μασκαράδες και πολίται

Στις Κολώνες να βρεθήτε…"

Ένα άλλο κεφάτο και σκωπτικό τραγουδάκι που θέλει όλοι να συμμετέχουν είναι και το κοκοράκι:

Το κοκοράκι

Η Αντριάνα, δεν συνδέεται άμεσα με την Αποκριά, αλλά είναι ένα κλασσικό Αθηναϊκό τραγούδι και θα το πουν οι ΕΚΤΟΣ ΤΡΟΧΙΑΣ γιατί τους αρέσει πολύ. Η Αντριάνα ήταν μια δούλα που έπαιρνε νερό από το Βατραχονήσι, στον Ιλισό. Το Βατραχονήσι ήταν η περιοχή που σήμερα είναι η είσοδος του Παγκρατιού, η οδός Αγίου Σπυρίδωνος. Εκεί υπήρχε μια σιδερένια γέφυρα που χώριζε από τη μια το παλάτι και τους ευγενείς και από την άλλη την κυρίως γειτονιά. Κάτω από το γεφύρι του Βατραχονησιού στα πλάγια της κοίτης είχαν χτιστεί γραφικά σπιτάκια, με την αυλίτσα τους, τη μάντρα, τον κήπο, το κοτέτσι τους. Μέσα στην κοίτη του Ιλισού που ήταν αρκετά πλατειά και κάμποσο βαθιά, παίζαν τα παιδιά και πλέναν τα ρούχα τους οι περίοικοι. Εκεί κάποιος κάτοικος του Βατραχονησιού είδε την Αντριάνα, που δούλευε σε κάποιο αρχοντικό της άλλης όχθης και κουβάλαγε νερό για την πλύση. Φυσικά την ερωτεύτηκε και της έκανε το τραγουδάκι σε ρυθμό καλαματιανό, που θα ακούσετε. Η πανέμορφη υπηρέτρια Αντριάνα όμως ξελόγιασε κάποιον ευγενή της άλλης όχθης, μπήκε στα σαλόνια, έγινε κυρία τρανή και μεγάλη, και οι μαρτυρίες αναφέρουν ότι ήταν αρκετά ζωηρή.

Αντριάνα

Θα ακούσουμε ένα τραγούδι από το Θέατρο, από την Επιθεώρηση των αρχών του προηγούμενου αιώνα. Οι Εκτός Τροχιάς το βρήκαν πολύ καυστικό και χαριτωμένο, και το διάλεξαν για το τέλος, προτείνοντάς το για την Αποκριά του 2004. Όπως θα ακούσετε, της ταιριάζει απόλυτα γιατί είναι βαθύτατα ερωτικό. Όλοι τραγουδούν: Τι θα γίνουνε τώρα τα κορίτσια χωρίς το ναυτικό;

Τι θα γίνουνε χωρίς το ναυτικό;

Και τώρα ένα καλό φινάλε για το γούρι της Αποκριάς 2004.

Και τώρα που τελειώσαμε Περάστε ένας-ένας

Τ΄ αρχίδια μας να πιάσετε Για να σας πάει γούρι

Για πιράστι για πιράστι Για τ΄ αρχίδια μας να πιάστι (Αγιάννα Εύβοιας)

Χαρά στα σκέλια σας και καλά γαμίσια!

 

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ

Οι βασικές πληροφορίες πάρθηκαν από την έκδοση Τα Αποκριάτικα, της Δόμνας Σαμίου. Στοιχεία πάρθηκαν και από τα βιβλία:

 

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ

  1. Θες αυγό, θές κοκό
  2. Ένα μουνί στην κερασιά-Δρυμού Ελασσόνας
  3. Ανέβηκα στην Πιπεριά
  4. Σαράντα μνιά μι κύκλουσαν-Κοζάνης
  5. Νάμουν νύχτα στο γιαλό -Στερεάς Ελλάδος
  6. Μπιγιρνί-με τη θειά μου την Κοντύλω Με τη Θειά μου τη Θωδώρα-Κρήτης+Μικράς Ασίας Σούστα
  7. Ο Γιάνναρος επόθανε-Καρπάθου
  8. Απόψε θε ν΄ αρματωθώ
  9. Θειά μου Νικολάκαινα-Καρύστου
  10. Πέντε δέκα παπαδιές-Καστοριάς
  11. Ο παπούς ο Ραγκαβέλας-Κοζάνης
  12. Πέντε και τέσσερα εννιά-ντιρλαντά- Καλύμνου
  13. Λεμονάκι μυρωδάτο
  14. Η τράτα-Μανταμάδου Λέσβου
  15. Πως το τρίβουν το πιπέρι-Ηπειρώτικο-Συρτός Στερεάς
  16. Μπακατρουλοκανατιά-Εύβοιας
  17. Ένας γέρος ήρχουντάνε-Πάτμου
  18. Μια κόρη δειάζεται πανί
  19. Ο Αράπης-Β. Αιγαίου
  20. πέθαν' ο Κρέας πέθανε
  21. Μπαρμπα Γιάννης
  22. Το κοκοράκι
  23. Αντριάνα
  24. Τι θα γίνουνε χωρίς το ναυτικό;
  25. Και τώρα που τελειώσαμε Περάστε ένας-ένας