Θέματα


Κωστής Κουνάδης

Η μυθολογία των Όσκαρ... 73 χρόνια λάμψης

Εκατομμύρια άνθρωποι κάθε χρόνο καθηλώνονται στους τηλεοπτικούς δέκτες τους για να παρακολουθήσουν την τελετή απονομής των διάσημων βραβείων Όσκαρ. Κάθε έτος η αναμετάδοση είναι πολύωρη και αρκετά κουραστική, οι λόγοι των βραβευθέντων είναι επαναλαμβανόμενοι, η συγκίνηση διάχυτη, οι ευχαριστίες -μετά δακρύων συχνά- δεν έχουν τίποτα καινούργιο να πουν, και η πασαρέλα των διάσημων προσκεκλημένων εντυπωσιακή. Παρά ταύτα, η θεαματικότητα της τελετής απονομής είναι τεράστια, και σύσσωμο το κοινό ανανεώνει το ραντεβού του με τα Όσκαρ για την ερχόμενη χρονιά.

Όλα ξεκίνησαν όταν το αφεντικό της μέχρι τότε μικρής κινηματογραφικής βιομηχανίας, Λούις Μπ. Μάγιερ, στην προσπάθειά του να αντιδράσει στις φήμες περί ανηθικότητας των κινηματογραφικών κυκλωμάτων, τις οποίες διέδιδαν τοπικά συνδικάτα και θρησκευτικές οργανώσεις, θέλησε να συσπειρώσει τους ανθρώπους που δραστηριοποιούνταν στη βιομηχανία του Χόλιγουντ. Έτσι, 231 επαγγελματίες του χώρου έγιναν το 1927 μέλη της Διεθνούς Ακαδημίας Κινηματογραφικών Τεχνών και Επιστημών. Ο Μάγιερ επέβλεπε προσωπικά την επιλογή των μελών της Ακαδημίας, η δραστηριότητα της οποίας πολύ σύντομα επικεντρώθηκε στα κινηματογραφικά πράγματα.

Τα βραβεία Όσκαρ απονεμήθηκαν για πρώτη φορά το 1929 και η θέσπισή τους συμπίπτει με την εισαγωγή του ήχου στον κινηματογράφο. Για πρώτη φορά αναμεταδόθηκε ραδιοφωνικά το 1930 και τηλεοπτικά 23 χρόνια αργότερα, οπότε άρχισε πλέον η τελετή να γίνεται ένα εξαιρετικά δημοφιλές χάπενινγκ, που η υψηλή τηλεθέαση αποδείκνυε ότι εξελισσόταν στο πιο δημοφιλές σόου.

Τα μέλη της Αμερικανικής Ακαδημίας Κινηματογράφου πρότειναν, αρχικά με ψήφο, τον καλλιτέχνη της αρεσκείας τους. Η τελική απόφαση για τους νικητές περνούσε από το Κεντρικό Συμβούλιο Κρίσεων και ανακοινωνόταν, στην αρχή, μερικές ημέρες πριν από την τελετή, και αργότερα την ίδια ημέρα της διοργάνωσης, γεγονός που δημιουργούσε το απαραίτητο σασπένς.

Σήμερα η Ακαδημία αριθμεί 5.607 μέλη, τα οποία ψηφίζουν τους καλύτερους(;) καλλιτέχνες της χρονιάς. Όσο και αν πολλοί έχουν αντιρρήσεις για τις επιλογές της Ακαδημίας, αφού συχνά δεν συμπλέουν με τα γούστα και τις επιλογές του κοινού, κάθε καλλιτέχνης επιθυμεί το Όσκαρ ως ανώτατη αναγνώριση της προσφοράς και των ικανοτήτων του στον τομέα του, και οι θεατές παρακολουθούν με ενδιαφέρον τις αποφάσεις της Ακαδημίας.

Τα Όσκαρ έχουν αποκτήσει μία αίγλη που ενδεχομένως καμία άλλη κινηματογραφική διάκριση στον κόσμο δεν διαθέτει, και -όπως είπε ο Φεντερίκο Φελίνι το 1975, όταν κέρδισε το Όσκαρ καλύτερης ξενόγλωσσης ταινίας για το "Αμαρκορντ"- "το Όσκαρ είναι η ανώτατη διάκριση στη μυθολογία του κινηματογράφου". Είτε είναι έτσι είτε όχι, τα βραβεία Όσκαρ, με όλη τη μυθολογία που τα συνοδεύει, έχουν επιτύχει να απογειώσουν το μαζικό ενδιαφέρον για τον κινηματογράφο, τις ταινίες και όλον αυτόν το λαμπερό κόσμο που προβάλλει μέσα από τις σκοτεινές αίθουσες όταν τα φώτα σβήνουν και η αυλαία ανοίγει...

Στην αρχή της σελίδας

 

Σχολείο|Πολιτιστικά|Προγράμματα|Εκδόσεις|Εκπ.Υλικό|Σελ.Μαθητών|Site|14thDM

Στην αρχική σελίδα

email us
e-mail us
g14per@otenet.gr

Αναζήτηση στο Site
Όλο το site σε μια σελίδα
Οδηγίες πλοήγησης στο site

InteRMediA TeaM 14ου Γυμνασίου Περιστερίου
Σχεδίαση Site