Ημερολόγιο

Κυριακή 11/3/2001
Ορειβατική εκδρομή στην κορυφή του Κιθαιρώνα

Η προετοιμασία!

Ήταν 8:00 π.μ όταν μπήκαμε στο πούλμαν για την εκδρομή μας. Προορισμός μας ο Κιθαιρώνας. Συνοδοί μας η κ. Διδασκάλου, ο κ. Φιωτάκης, ο κ. Κουνάδης και ορισμένα μέλη ενός ορειβατικού συλλόγου που θα ήταν και οι οδηγοί μας. Μετά από μιάμιση ώρα δρομολόγιο φτάσαμε επιτέλους στο καταφύγιο του Κιθαιρώνα.
Όταν κατεβήκαμε από τα πούλμαν, χαρούμενοι όλοι, μπήκαμε στο καταφύγιο. Πριν κάτσουμε μπαίνει μέσα ένας μαθητής, ανεβαίνει πάνω σ’ ένα τραπέζι και άρχισε να φωνάζει με όλη τη φωνή του:
«Ο κύριος είπε όλοι έξω! Φεύγουμε!»
Όλοι βγήκαμε έξω τρέχοντας από την χαρά μας και πήραμε το μονοπάτι για την κοτυφή του βουνού!

Η ανάβαση! (μέρος 1)

Όλοι λοιπόν ξεχυθήκαμε στο μονοπάτι, γεμάτοι χαρά στο πρώτο μισάωρο! Ανεβαίναμε σε τριάδες και τετράδες λόγω του ότι το μονοπάτι στην αρχή ήταν μεγάλο!
Σε λίγο όμως η χαρά και η διασκέδαση έγιναν κούραση και αγανάκτηση! Πολλά παιδιά στην ομάδα που ήμουν κι εγώ προχώρησαν μπροστά και οδηγούσαν τους άλλους που λίγο - λίγο έμεναν πολύ πίσω!
Ο οδηγός μας ήταν πολύ έμπειρος και επειδή είχαμε γρήγορα πόδια μας ονόμασε «Dream Team!»
Ανεβαίναμε λόφο, κατεβαίναμε λόφο! Ανεβαίναμε βουνό, κατεβαίναμε βουνό! Ώσπου φτάσαμε στην πρώτη στάση.
Κοιτάξαμε γύρω μας. Ο ορίζοντας δεν διακρίνονταν απέραντος μπροστά μας εξαιτίας της ομίχλης!
Ψάχναμε, τώρα, να δούμε μήπως κι έρχεται κανείς. Κανείς! Όλοι είχαν μείνει πίσω, κατακουρασμένοι!

Η ανάβαση! (μέρος 2)

Ξεκινήσαμε να φύγουμε! Η ανάβαση συνεχίζεται! Συνεχίσαμε ν’ ανεβαίνουμε και να κατεβαίνουμε τα βουνά. Προχωρώντας, με μεγάλη μας έκπληξη και κούραση, διακρίναμε κατσίκια! Ναι, κατσίκια! Τους πετάξαμε πέτρες για να φύγουν απ’ το μοναδικό μονοπάτι που υπήρχε πάνω στην κορυφή του βουνού, ώστε να μπορέσουμε να συνεχίσουμε την ανάβαση. Μας χιμήξανε! Αρχίσαμε να τρέχουμε σαν τρελοί γιατί και μόνο η σκέψη ότι κάλλιστα πάνω εκεί που βρισκόμασταν θα μπορούσαν να μας πέταγαν κάτω, ήταν ένας κακός εφιάλτης!!
Ξεφύγαμε, ευτυχώς!

Η τελική στάση στην κορυφή του Κιθαιρώνα

Φτάσαμε στο στόχο μας. Είχαμε τα χάλια μας! Κουρασμένοι και ιδρωμένοι υποσχόμασταν ο ένας στον άλλον ότι ποτέ μα ποτέ ξανά δεν θα ερχόμασταν σε ορειβασία, ούτε θα πηγαίναμε ξανά σε χωριό αν δεν ήμασταν σίγουροι ότι δε θα υπήρχαν κατσίκια και τα υπόλοιπα ζώα του είδους των μηρυκαστικών!
Αφού φάγαμε και ήπιαμε, βγάλαμε τις πολυπόθητες αναμνηστικές φωτογραφίες! Πήραμε τα σακίδια μας και χωριστήκαμε. Οι μισοί πήγαν πίσω από την άσφαλτο και οι άλλοι μισοί από το μονοπάτι που ήρθαμε!

Πίσω στο σχολείο

Ναι! Γυρίσαμε όλοι απ’ το βουνό! Μπήκαμε μες στο πούλμαν και ο καθηγητής μας, μας μετράει δύο-δύο για να σιγουρευτεί ότι όλοι ήμασταν εκεί! Το πούλμαν ξεκινάει και οι καρδιές μας είναι πλημμυρισμένες στη σκέψη του ζεστού αφρόλουτρου και του ζεστού κρεβατιού που μας περιμένει στο σπίτι!
Έχουμε τόσα πολλά να διηγηθούμε στους φίλους μας που δεν ήρθαν! Ρίχνουμε τα καθίσματα, κλείνουμε τα μάτια μας και γελάμε καθώς θυμόμαστε τα καμώματά μας...

Δήμητρα Σταμάτη Α5


Στο μονοπάτι για την κορυφή


Αρχίζει το σκαρφάλωμα...


Επιτέλους η πολυπόθητη κορυφή

Στην αρχή της σελίδας

 

Σχολείο|Πολιτιστικά|Προγράμματα|Εκδόσεις|Εκπ.Υλικό|Σελ.Μαθητών|Site|14thDM

Στην αρχική σελίδα

email us
e-mail us
g14per@otenet.gr

Αναζήτηση στο Site
Όλο το site σε μια σελίδα
Οδηγίες πλοήγησης στο site

InteRMediA TeaM 14ου Γυμνασίου Περιστερίου
Σχεδίαση Site