Θέματα


Γιώργος Σωφρονάς Γ5

Συνέντευξη με την κα Αδριανή Γεωργίου

- Θα μπορούσατε να μας περιγράψετε μια χαρακτηριστική εργάσιμη μέρα τώρα που έχετε συνταξιοδοτηθεί;

- Αν και δεν έχω συνειδητοποιήσει ότι έχω φύγει από το σχολείο, γιατί συχνά έρχομαι και βοηθάω εδώ, τρέχω ακόμα για τη γραφειοκρατία της σύνταξής μου, που είναι κάτι το απίστευτο, που μόνο στα ελληνικά δεδομένα μπορεί να υπάρχει, παράλληλα θέτω βάσεις για τα καινούργια μου σχέδια και στόχους.

- και ένα Σαββατοκύριακο;

- Ναι τώρα βέβαια μπορώ να απολαύσω καλύτερα τα σαββατοκύριακά μου, μπορώ να πάω στο θέατρο, μπορώ το βράδυ να ξενυχτήσω λίγο παραπάνω, ιδίως χορεύοντας, που μου αρέσει πάρα πολύ. Μπορώ επίσης να πάω στο εξοχικό στο Δήλεσι, που έχουμε νοικιάσει, και να απολαμβάνω τη φύση και να γράφω.

- Απ΄ όλες τις δραστηριότητές σας ποια σας γεμίζει ψυχικά περισσότερο;

- Είναι η ασχολία με τη λογοτεχνία, το συγγραφικό μου έργο ή να διαβάζω λογοτεχνία ή να γράφω.

- Τα χόμπι αυτά που αναφέρατε τα είχατε και σαν μαθήτρια ή δεν είχατε ελεύθερο χρόνο τότε;

- Ναι, σαν μαθήτρια είχα αρχίσει να γράφω, αγαπούσα το χορό και το θέατρο. Είχα ελεύθερο χρόνο, όχι πάρα πολύ και ήμουνα αθλήτρια. Πηγαίναμε κάποιες βόλτες σαν μαθήτριες, παρακολουθούσαμε σχολικές εκδηλώσεις όπως θέατρο, κινηματογραφικές παραστάσεις αλλά διάβαζα κιόλας γιατί ήθελα να είμαι συνεπής στα μαθήματά μου.

- Ποιοι ήταν οι επαγγελματικοί σας στόχοι όταν ήσασταν μαθήτρια Γυμνασίου; Τους ακολουθήσατε;

- Από την Α' Γυμνασίου οι καθηγητές μου ήξεραν ότι ήθελα να γίνω φιλόλογος και μου συμπεριφέρονταν έτσι ακριβώς πάντα: "Εσύ που θα γίνεις φιλόλογος, θα κάνεις αυτό, θα έχεις αυτό..." και το τήρησα.

- Πραγματοποιήσατε τις φιλοδοξίες σας; Αν όχι... γιατί;

- Μέχρι τώρα ναι, εκτός από μία για την οποία βέβαια δεν έφταιγα εγώ. Έφταιγε η εισβολή στην Κύπρο. Είχα τη φιλοδοξία και τα σχέδια να πάω στην Αγγλία για μετεκπαίδευση σε θέματα λογοτεχνίας, αλλά έγινε η εισβολή και έτσι ούτε οικονομικά, ούτε ψυχικά ήμουν σε θέση να εκπληρώσω αυτό το στόχο.

- Ακολουθήσατε το επάγγελμα της Φιλόλογου επειδή σας άρεσαν τα φιλολογικά μαθήματα ή συνέτρεχαν και άλλοι λόγοι;

- Ναι, κατά κύριο λόγο επειδή μου άρεσαν πιο πολύ τα φιλολογικά μαθήματα, αλλά ήμουν εξίσου καλή και στα Μαθηματικά και στη Χημεία και τα λοιπά. Είχα όμως μια κλίση ιδιαίτερη στα φιλολογικά, μου άρεσε η σχέση με τα παιδιά και ήθελα πάντα να προσφέρω σε αυτό το μεγάλο κεφάλαιο που λέγεται παιδί.

- Αγαπάτε πολύ το χορό και το θέατρο και θα μας μείνουν βαθιά χαραγμένες στη μνήμη μας όλες οι πολιτιστικές εκδηλώσεις που έγιναν στο σχολείο μας υπό τη διεύθυνσή σας, ιδιαίτερα η διδασκαλία και γενικά η συμβολή σας στο ανέβασμα θεατρικών και χορευτικών εκδηλώσεων. Γιατί δεν ακολουθήσατε κάποιο σχετικό επάγγελμα;

- Είχα θέσει σαν προτεραιότητα τη Φιλολογία και την εκπαίδευση και ήθελα σα δευτερεύοντες στόχος να έχω το θέατρο και το χορό. Όμως αυτά επειδή είπαμε ότι είναι πολύ βαθιά χαραγμένα μέσα μου, θα προσπαθήσω τώρα και έχω το στόχο να τελειοποιήσω το θέμα χορογραφία, παίρνοντας ένα δίπλωμα και θα ασχοληθώ με το θέατρο επαγγελματικά (σκηνοθεσία θεάτρου).

- Συνήθως πολλοί γονείς επηρεάζουν τα παιδιά τους στην εκλογή επαγγέλματος, άλλοι τους ζητούν να ακολουθήσουν την οικογενειακή παράδοση. Εσάς τι σας επηρέασε στην εκλογή επαγγέλματος;

- Κατ΄αρχάς μου άρεσε πάρα πολύ η ατμόσφαιρα το σχολείου, που ήθελα να συνεχίσω να τη ζω και με επηρέασε πάρα πολύ η φιλόλογος που είχα στην πρώτη και δευτέρα Γυμνασίου. Λέγεται Νέλλη Σαβαριάδου, που μετά έγινε διδάκτωρ Πανεπιστημίου της Γερμανίας. Μιλάμε για έναν άνθρωπο εξαιρετικό που και στη Φιλολογία ήταν πάρα πολύ καλή. Σίγουρα η παρουσία της με επηρέασε πάρα πολύ.

- Οι γονείς μας, μας πιέζουν στο θέμα της βαθμολογίας και γι΄ αυτούς τα Μαθηματικά, η Φυσική, η Χημεία και τα ελληνικά (φιλολογικά), είναι τα πρωτεύοντα μαθήματα. Τι θα λέγατε στους γονείς μας γι΄αυτό το θέμα;

- Δεν είμαι σύμφωνη με τις πιέσεις, δηλαδή ούτε οι γονείς αλλά ούτε οι καθηγητές πρέπει να πιέζουν τα παιδιά για να διαβάσουν. Πρέπει να δημιουργούμε εκείνες τις παραμέτρους, ώστε τα παιδιά να αισθάνονται τα ίδια υπεύθυνα και να έχουν σαν καθήκον τους το διάβασμα και ταυτόχρονα να τους δημιουργούμε και ενδιαφέροντα, δηλαδή με το ενδιαφέρον να προσελκύουμε την προσοχή τους, για να διαβάσουν και να γίνουν καλύτεροι. Βέβαια αυτός ο τρόπος είναι πάρα πολύ δύσκολος και μερικοί τον θεωρούν και ανέφικτο, αλλά αν είχα τις οικονομικές δυνατότητες, θα δημιουργούσα ένα σχολείο, που πραγματικά μέσα σε αυτό τα παιδιά να αισθάνονται όσο γίνεται πιο ελεύθεροι και μέσα σε αυτό να κάνουν όλα τα μαθήματα, να τα τελειώνουν, ακόμα και ό,τι αφορά τις κλίσεις τους να γίνεται μέσα στο σχολείο, ακόμα και την ενισχυτική διδασκαλία και να έχουν στο σπίτι τους ελάχιστα να διαβάσουν ή να επαναλάβουν. Πιστεύω όχι τόσο πολύ στις εξετάσεις. Κάποιες σε κάποια κύρια μαθήματα είναι αναγκαίες, από εκεί και πέρα στα άλλα τα μαθήματα, και ακόμα και στα κύρια, τα παιδιά θα ήταν πολύ καλύτερα να ασχολούνταν με εργασίες δημιουργικές, εργασίες έρευνας. Μαθαίνουν πιο πολύ μέσα από την έρευνα. Βέβαια για να γίνουν αυτά πρέπει να έχουμε λιγάκι πιο ώριμα παιδιά, λιγάκι πιο ώριμους γονείς και ένα εκπαιδευτικό σύστημα όχι κεντροεξεταστικό ίσως.

- Ποια μαθήματα σας άρεσαν περισσότερο στο σχολείο και σε ποια είχατε την υψηλότερη βαθμολογία;

- Μου άρεσαν τα Νέα ελληνικά, τα Αρχαία, η Ιστορία αλλά παράλληλα μπορώ να πω τα Μαθηματικά, τα Αγγλικά, η Γυμναστική πάρα πολύ.

- Όλα;

- Όλα δεν μπορώ να πω ότι μου άρεσαν, αλλά φρόντιζα σε όλα να έχω καλούς βαθμούς.

- Θυμάστε πως αποκτήσατε τα πρώτα σας χρήματα;

- Τα πρώτα μου χρήματα τα απέκτησα διδάσκοντας σε κάποια παιδιά.

- Συνήθως οι γονείς συμβουλεύουν τα παιδιά τους να κάνουν φίλους που ανήκουν σε "αξιοπρεπείς οικογένειες". Ποια είναι η γνώμη σας;

- Δε μου αρέσει να χωρίζω τους ανθρώπους σε κοινωνικές τάξεις, θεωρώ πως είναι ρατσισμός. Οι παρέες μου ήτανε αυτές που επέλεγα και οι γονείς μου, ιδίως η μητέρα μου, μπορούσε να εκφέρει κάποια κρίση, αλλά ποτέ δεν μου τις απέρριπτε. Προσπαθούσα να στηρίξω τις επιλογές μου με επιχειρήματα.

- Εσάς οι νεανικές παρέες σας ήταν της ίδιας κοινωνικής τάξης;

- Δε νομίζω πως εγώ ήμουνα καλύτερη από τις φίλες μου ή από τις παρέες μου, πιστεύω ότι όλοι ήμασταν ισότιμοι. Καθένας είχε τα δικά του προτερήματα και ελαττώματα.

- Μια χαρακτηριστική συμβουλή των γονέων σας που σας έρχεται τώρα στο νου;

- «Να σπουδάσεις στην Αθήνα αλλά να γυρίσεις και να εργαστείς στην Κύπρο, να μην φύγεις μακριά...». Όμως η ζωή τα έφερε έτσι που όταν έγινε η εισβολή, εγώ ήρθα μετά στην Αθήνα και συνέχισα την εργασία μου.- Δεν μπορεί κανείς να καθορίζει απόλυτα το μέλλον του.

- Ποιες ήταν οι σχέσεις σας με τους γονείς σας; Ήσασταν υπάκουο παιδί; Αναφέρετέ μας χαρακτηριστικές σας αταξίες ή τιμωρίες.

- Στο σχολείο ήμουνα υπάκουο παιδί, πάρα πολύ φρόνιμο... τόσο που στο Δημοτικό μου βάζανε διαγωγή κοσμιωτάτη με θαυμαστικό! Στο σπίτι η μητέρα μου έλεγε ότι ήμουν πολύ άταχτη, ότι δεν άκουγα, ότι αν έβαζα κάτι στο μυαλό μου έπρεπε να το πετύχω. Και πραγματικά ότι θεωρούσα πως ήταν σωστό αγωνιζόμουν να το πετύχω. Με τον πατέρα μου συνενογιόμουν καλύτερα, η μητέρα μου ήταν λίγο πιο αυταρχική και ήθελε να με ελέγχει. Είχε και πολύ υπερπροστασία, επειδή ήμουν μοναχοπαίδι, ε... και εκεί λίγο συγκρουόμασταν. Εν τούτοις, δεν μπορώ να πω, είχε και τα καλά της: ήταν πάρα πολύ καλή νοικοκυρά κι οι δουλειές της τέλειες. Καλόκαρδη και ήθελε να βοηθά αυτούς που είχαν ανάγκη.

- Είχατε τιμωρηθεί στο σχολείο; Είχατε πάρει ποτέ αποβολή;

- Μια φορά με έβγαλε έξω ο καθηγητής της Μουσικής επειδή διαφώνησα μαζί του. Δίδασκε κυρίως με πιάνο και σολφέζ, λαμβάνοντας υπόψη κυρίως τους μαθητές που μάθαιναν κάποιο μουσικό όργανο μέσα στο σχολείο και τους άλλους τους είχε στη γωνιά, οπότε αντέδρασα και με έβγαλα έξω, με αποτέλεσμα στην πρώτη Λυκείου να έχω σε όλα τα μαθήματα 20 εκτός της Μουσικής που είχα 13!

- Πολλοί γονείς την αποβολή του παιδιού τους από το σχολείο τη θεωρούν «έγκλημα», ενώ υπάρχουν άλλοι που υποσυνείδητα καμαρώνουν. Για σας τι είναι η αποβολή;

- Είναι μια επιβεβλημένη βέβαια τιμωρία που εγώ θεωρώ σαν ίσως το τελευταίο στάδιο της τιμωρίας. Δεν μου άρεσε να τιμωρώ παιδιά και συχνά το έλεγα, αλλά η τιμωρία μπαίνει για δύο λόγους: πρώτον για το ίδιο το παιδί, να καταλάβει τι έκανε και να μην το ξανακάνει και δεύτερον για να παραδειγματίσει τους άλλους. Ποτέ δεν εφάρμοζα μια τιμωρία χωρίς να στεναχωρηθώ και χωρίς πρώτα να εξηγήσω στο παιδί να καταλάβει γιατί το τιμωρούσα, δηλαδή να εξηγήσω ότι αυτό δεν ήταν σωστό και να το πείσω να μην το ξανακάνει. Αυτοί ήταν οι στόχοι μου. Ίσως και μερικές φορές να μην τους πετύχαινα. Ίσως πολλές φορές σαν άνθρωπος και εγώ να οργιζόμουν και να εκνευριζόμουν, όμως προσπαθούσα να είμαι δίκαιη.

- Θα θέλατε να μας μιλήσετε για κάτι ευχάριστο που σας έρχεται στο νου από τη γενέτειρά σας την Κύπρο;

- Θυμάμαι τα παιδικά μου χρόνια όπου όλα τα παιδιά μαζί παίζαμε στα περιβόλια, στα χωράφια που υπήρχαν γύρω, πριν χτιστούν πολλά σπίτια. Επίσης πόσο όμορφη ήταν η πόλη η Αμμόχωστος με πορτοκαλιές, λεμονιές, που την άνοιξη σκόρπιζαν μια μυρωδιά θαυμάσια, όπως επίσης μου έρχεται και μια μυρωδιά από τα γιασεμιά, γιατί είχαμε στο σπίτι κήπο μεγάλο και περιβόλι, δηλαδή συνδέω την πόλη μου με τα γιασεμιά και τους ανθούς λεμονιάς και πορτοκαλιάς - κάτι που έχω γράψει σ΄ ένα κείμενό μου το οποίο έχει δημοσιευθεί σε γνωστή εφημερίδα των Αθηνών: "Η Αμμόχωστος των γιασεμιών".

- Για κάτι που θυμάστε με νοσταλγία;

- Ναι, θυμάμαι την παραλία της Αμμοχώστου που δεν έχω ξαναδεί, χωρίς να υπερβάλλω, πιο ωραία! Χιλιόμετρα παραλία με άμμο χρυσή, όπως αυτή της ερήμου, μια γαλάζια θάλασσα, που πραγματικά δεν έχω ξαναδεί, ούτε στις περίφημες Κάννες, στην Κυανή ακτή που έχω πάει. Αυτό μου λείπει πραγματικά κι είναι τραγικό. Κάθε φορά πηγαίνω στα σύνορα, κοιτάω από μακριά καθώς είναι κατεχόμενη η Αμμόχωστος και φυσικά δεν μπορώ να πάω - αυτό είναι μια πληγή!

- Ζήσατε την εισβολή και την καταστροφή από τον "Αττίλα", έχετε σκεφθεί ποτέ να ασχοληθείτε με τα κοινά, για να βοηθήσετε σε αυτόν τον τομέα την Κύπρο;

- Να σας πω αν εννοείται την πολιτική όχι, αλλά ανήκω σε διάφορες Κυπριακές οργανώσεις. Ήμουνα για πολλά χρόνια μέσα στο Δ.Σ. των Κυπρίων καθηγητών και έκανα ότι μπορούσα. Είμαι μέλος των Κυπρίων επιστημόνων και ότι μπορώ κάνω. Αλλά εκεί που προσπάθησα να κάνω και νομίζω πως ήταν το σημαντικότερο είναι ότι μέσα από τη διδασκαλία μου ή ως διευθύντρια μέσα από τα σχολεία που πέρασα, έκανα στα παιδιά και στους γονείς αλλά και στο γύρω περιβάλλον γνωστό, όσο γίνεται, το θέμα της Κύπρου είτε με θεατρικά είτε με εκδηλώσεις για την Κύπρο.

- Πάντως για μας ήσασταν η καλύτερη πρέσβειρα της Κύπρου. Γνωρίσαμε την Κύπρο καλύτερα και ήρθαμε πιο κοντά με τους αδελφούς μας Κυπρίους, χάρη στις εκδηλώσεις που οργανώνονται κάθε χρόνο στο σχολείο μας σχετικά με την Κύπρο, καθώς και με την αδελφοποίηση του σχολείου μας με το σχολείο της Νεαπόλεως στην Κύπρο.

- Ναι αυτό ήταν ένας από τους στόχους μου, δηλαδή να αδελφοποιήσω το σχολείο μ΄ ένα σχολείο της Κύπρου. Σε αυτό με βοήθησε ο Κ. Λουκά και η αδελφή του που ήταν καθηγήτρια στο Γυμνάσιο της Νεαπόλεως στην Κύπρο, έτσι ώστε να φέρουμε κοντά τα 2 σχολεία και να δίνουμε την ευκαιρία και σε εκείνους τους μαθητές να γνωρίσουν καλύτερα τα Ελληνόπουλα, την Ελλάδα και τον ελλαδικό χώρο και στα δικά μας παιδιά να γνωρίσουν καλύτερα τον κυπριακό χώρο, τα σχολεία της Κύπρου και γενικότερα την εκεί εκπαίδευση. Μάλιστα ήμουν πολύ χαρούμενη που πέρυσι επιλέχτηκε το σχολείο μας για τη δουλειά του να εκπροσωπήσει όλα τα σχολεία της Ελλάδας στο συνέδριο της UNESCO που έγινε στην Κύπρο! Και πραγματικά ήταν για τα παιδιά η εκεί εμπειρία καταπληκτική!

- Ποιο είναι το πιο σημαντικό πράγμα στη ζωή για σας;

- Λίγο δύσκολη ερώτηση... Να είναι κανείς πιστεύω άνθρωπος, να έχει ανθρωπισμό μέσα του και αυτό να το εκφράζει στους άλλους. Πιστεύω ότι η μεγαλύτερη αξία για την οποία θα πρέπει να παλεύει κανείς είναι ο ανθρωπισμός.

- Ξέρουμε ότι αγαπάτε πολύ τα ζώα, σας θυμόμαστε συχνά που φροντίζατε εγκαταλειμμένα νεογέννητα γατάκια και σκυλάκια, που μαθητές σας έφερναν στο γραφείο και εσείς βρίσκατε τρόπους για να μας μεταδώσετε την αγάπη σας για αυτά. Πιστεύετε ότι ενημερώνονται τα παιδιά, (που ζουν στις πόλεις), για τα ζώα επαρκώς στα σχολεία;- και αν όχι τί πρέπει να γίνει;

- Δε νομίζω ότι σε όλα τα σχολεία γίνεται αυτή η δουλειά, δηλαδή να ευαισθητοποιούν τα παιδιά να αγαπάνε τα ζώα. Θα πρέπει σίγουρα οι δάσκαλοι με κείμενα, με εικόνες, με φωτογραφίες, με διάλογους, και με εκδηλώσεις ακόμη για να ευαισθητοποιήσουν τα παιδιά. Γιατί τα ζώα είναι κι αυτά όντα που έχουν ανάγκη από τη βοήθειά μας... και μας προσφέρουν κι αυτά πολλά και μάλιστα η ψυχολογία λέει ότι το παιδί πρέπει να μεγαλώνει πάντα με ένα ζώο, γιατί έτσι γίνεται υπεύθυνο και ταυτόχρονα καλλιεργείται ο ψυχικός του κόσμος. Τέλος, και η οικογένεια πρέπει να νοιάζεται και να είναι υπεύθυνη γι΄ αυτό, όχι μονάχα τα σχολεία.

- Τι θα λέγατε σε γονείς που ενδεχομένως δεν θα επέτρεπαν στα παιδιά τους να συμβιώνουν με ένα κατοικίδιο;

- Θα έλεγα ότι είπα προηγουμένως. Είναι πολύ σημαντικό πράγμα να γίνεται ένα παιδί υπεύθυνο... και ότι ομορφαίνει και ανοίγει καλύτερα ο ψυχικός του κόσμος. Χαίρεται το παιδί και παράλληλα βοηθάμε και τα ζώα. Πολλές ελληνικές οικογένειες όμως παίρνουν κατοικίδια γιατί το θεωρούν παιχνίδι, όταν όμως διαπιστώνουν ότι εκτός από το να τα ταΐζουν χρειάζονται και κάποια φροντίδα, τα εγκαταλείπουν όταν πάνε διακοπές και τ΄ αφήνουν νηστικά και απεριποίητα - αυτό είναι ένα φαινόμενο που δεν κολακεύει πολύ την Ελλάδα. Πολλοί που έχουν ζώα τα φροντίζουν, οι περισσότεροι όμως δεν τα αγαπάνε και μια μικρή μερίδα τα κακοποιεί. Κι αυτό είναι το χειρότερο.

- Πλησιάζουν οι γιορτές και με τους φίλους μας θα ανταλλάξουμε δώρα. Εσείς τι είδους δώρα συνήθως διαλέγετε;

- Φροντίζω τα δώρα μου να είναι της αρεσκείας του προσώπου προς τον οποίο τα κάνω. Μ΄ αρέσει να δίνω βιβλία, αλλά μ΄ αρέσει και στις φίλες μου που είναι μοντέρνες να τους δίνω κάτι που να συμπληρώνει την αμφίεσή τους, την ενδυμασία τους, την προσωπικότητά τους κ.α. Για παράδειγμα, ένα κόσμημα. Τώρα για τους άνδρες είναι πιο δύσκολο, περιορίζομαι σε μια ατζέντα, ένα στυλό - δε μ΄ αρέσει να κάνω δώρα για καπνιστές.

- Εάν εμφανιζόταν μπροστά σας το τζίνι του παραμυθιού και μπορούσε να πραγματοποιήσει τρεις επιθυμίες, τι θα ζητούσατε;

- Η πρώτη θα ήταν να φύγουν οι Τούρκοι από την Κύπρο.- πολύ δύσκολο βέβαια... Η δεύτερη θα ήτανε τα σχολεία να γίνουν πραγματικά φυτώρια και όσο γίνεται πιο σύγχρονα και να επιτελούν το έργο τους όσο καλύτερα γίνεται. Και το τρίτο θα ήταν για μένα, να κάνω ένα μεγάλο, μεγάλο ταξίδι να γνωρίσω τον κόσμο.

 Στην αρχή της σελίδας

 

Σχολείο|Πολιτιστικά|Προγράμματα|Εκδόσεις|Εκπ.Υλικό|Σελ.Μαθητών|Site|14thDM

Στην αρχική σελίδα

email us
e-mail us
g14per@otenet.gr

Αναζήτηση στο Site
Όλο το site σε μια σελίδα
Οδηγίες πλοήγησης στο site

InteRMediA TeaM 14ου Γυμνασίου Περιστερίου
Σχεδίαση Site