Επιστροφή στην αρχική σελίδα

ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΑ:

Δραπετσώνα-Κερατσίνι

 

Άλλες περιοχές Πέραμα, Νίκαια Κορυδαλλός Μικρολίμανο-Ζέα, Νέο Φάληρο

Πειραιάς, Ακτές υπόλοιπου Σαρωνικού: Παραλία Καλλιθέας-Μοσχάτου και Εκβολές Ιλισού: Ιππόδρομος: Κυκλοφοριακά έργα στην παραλία: Παραλία Φλοίσβου: Οικόπεδο Ριζαρείου Εκκλησιαστικής σχολής: Μαρίνα Αλίμου: Δήμος Ελληνικού: Άγιος Κοσμάς- Αεροδρόμιο του Ελληνικού Ρέμα Πικροδάφνης Γλυφάδα Βούλα-Υδρούσα: Παραλίες ΕΟΤ στο Σαρωνικό Καβούρι-Βουλιαγμένη: Λαγονήσι

 

 

Δραπετσώνα

 Την αξιοποίηση της έκτασης 250 στρ ιδιοκτησίας Εθνικής Ακινήτων (πρώην Γενικών Αποθηκών) στη Δραπετσώνα (μέρος του Χάρτη αριστερά) προωθεί η Εθνική Τράπεζα στο πλαίσιο ανάπτυξης του real estate και εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Προβλέπεται εμπορικό κέντρο, ξενοδοχειακές μονάδες με συνεδριακά κέντρα, εστιατόρια, εκθεσιακοί χώροι κλπ. (Καθημερινή 13-9-2000)

Τα προσφυγικά στον Aγιο Διονύσιο της Δραπετσώντας, διατρέχουν άμεσο κίνδυνο: Σε μια αποθέωση της νοοτροπίας του “αποφασίζομεν και διατάσσομεν”, ο Δήμος Δραπετσώντας, επικουρούμενος από το YΠEXΩΔE και τη Nομαρχία, με τρομοκρατικούς φετφάδες και αυταρχικές ενέργειες (κόβει το ηλεκτρικό και το νερό στους ενοίκους...) προχωρεί στην κατεδάφιση. Πρόσχημα οι... σεισμοί, που κατέστησαν “ετοιμόρροπες”, λέει, τις πολυκατοικίες -αν και το διαψεύδουν οι ειδικοί του E. M. Πολυτεχνείου. φύγει η “ασχήμια”, προσθέτουν αυτοί που έκαναν τις πόλεις μας σαν τα μούτρα τους -ενώ οι αρχιτέκτονες μιλούν για μνημεία της μοντέρνας αρχιτεκτονικής στο Mεσοπόλεμο. H ουσία είναι το “νέο οικιστικό πρόγραμμα” και τα όρνεα της κερδοσκοπίας -καθότι “φιλέτο”, πλάι στο λιμάνι, η περιοχή... “Πάρ' το γεράνι μας, στη Δραπετσώνα πια δεν έχουμε ζωή...” κατά πώς προφήτεψε το τραγούδι του Mίκη. Aλλά και πού πια έχουμε; Γ.B. (Ελευθεροτυπία 22-11-2000)

Βλέπε και Προσφυγικά

 Επιστροφή

 

Ο Εισηγητής σύμβουλος Επικρατείας πρότεινε την ακύρωση της έκθεσης αυτοψίας του ΥΠΕΧΩΔΕ με την οποία κρίθηκαν κατεδαφιστέες οι πολυκατοικίες. Εφ΄όσον υιοθετηθεί η εισήγηση ανοίγει ο δρόμος για τη διάσωση των Προσφυγικών Δραπετσώνας. (Ανακοίνωση της Συντονιστικής Επιτροπής για τη Διάσωση των Προσφυγικών Πολυκατοικιών, 20-6-2001) 

 

 Επιστροφή

 

Του Θοδωρή ΔΡΙΤΣΑ: Δυτικά του Πειραιά, οι κάτοικοι της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου διεκδικούν χρόνια τώρα τον πρωτεύοντα ρόλο και λόγο στη χρήση της γης τους. Μιλάμε για μια τεράστια περιοχή 640 στρεμμάτων, στην οποία εγκαταστάθηκαν στη διαδρομή του 20ού αιώνα ποικίλες βιομηχανικές και λιμενικές δραστηριότητες, με πιο γνωστή τα Λιπάσματα. Στα χρόνια αυτά γράφτηκε σ' αυτό τον τόπο μια από τις πιο σημαντικές σελίδες της νεοελληνικής ιστορίας. Η διαδρομή του χρόνου έχει αναδείξει τον τόπο και την τοπική κοινωνία σε δικαιούχους μιας μεγάλης κληρονομιάς. Αυτή η γη ανήκει δικαιωματικά στους κατοίκους της Δραπετσώνας, του Κερατσινίου και του Πειραιά.

Τα τελευταία χρόνια τα δεδομένα άλλαξαν δραματικά. Τα περισσότερα σε αρνητική κατεύθυνση. Αποβιομηχάνιση, υποβάθμιση, εγκατάλειψη. Πολλές και σημαντικές προσπάθειες των κατοίκων της Δραπετσώνας και των άλλων δήμων της περιοχής, σκόνταψαν σε αδιαφανείς μεθοδεύσεις των εμπλεκομένων μερών και έμειναν στη μέση. Είτε ως χρήστες και ιδιοκτήτες, είτε ως διαχειριστές περιουσιακών στοιχείων, είτε ως υπεύθυνοι κρατικοί θεσμοί και φορείς, εμπλέκονται και διεκδικούν ρόλο και λόγο, τα υπουργεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, οι Δήμοι Δραπετσώνας και Κερατσινίου, ο ΟΛΠ, η Εθνική Τράπεζα και η θυγατρική της Πρότυπος Κτηματική Α.Ε., ο ΟΣΚ, η ΕΥΔΑΠ και οι εταιρείες ΑΓΕΤ, MOBIL, B.P. BLUE CIRCLE κ.ά. Ύστερα από ανάθεση έχουν καταθέσει μελέτες ο Οργανισμός Αθήνας, η Επιτροπή Παρακολούθησης του προγράμματος Terra - Posidonia και το τμήμα Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ.

Πρόκειται για ένα ζήτημα μητροπολιτικής εμβέλειας. Η προοπτική μιας κοινωνικά και περιβαλλοντικά ωφέλιμης ανάπλασης απειλείται πλέον άμεσα από μεθοδεύσεις και παραλείψεις. Η πλήρης επικράτηση ιδιωτικών κερδοσκοπικών σχεδιασμών είναι άμεσα πιθανή. Απειλείται η ιστορία, απειλείται το περιβάλλον, απειλείται ο φυσικός χώρος, απειλούνται τα δικαιώματα της τοπικής και της ευρύτερης κοινωνίας.

Η πρόσφατη κινητοποίηση πολιτών, κινήσεων και συλλόγων από τη Δραπετσώνα, το Κερατσίνι, τον Κορυδαλλό, τη Νίκαια, το Πέραμα, τον Πειραιά και από άλλες περιοχές της Αττικής έφερε για μια ακόμη φορά το ζήτημα στο προσκήνιο. Μετά από μια εξαιρετικά ενδιαφέρουσα επίσκεψη στα Λιπάσματα, συγκροτήθηκε Παμπειραϊκή Επιτροπή σε ανοικτή συνέλευση που έγινε τη Δευτέρα 8 Απριλίου στο Δημαρχείο Δραπετσώνας. Εκδόθηκε ψήφισμα, προγραμματίστηκαν δραστηριότητες. Με το ψήφισμα της συνέλευσης, τα μέλη της επιτροπής ζητούν:

- να παρέμβει η πολιτεία για να κατοχυρωθεί και να αποκατασταθεί η περιοχή ως δημόσιος χώρος,

- να συμφωνηθούν όροι και πλαίσιο ανάπλασης, μετά από ανοιχτό διάλογο,

- να προκηρυχθεί με βάση το συμφωνημένο πλαίσιο διεθνής αρχιτεκτονικός - πολεοδομικός διαγωνισμός με ευθύνη του Οργανισμού Αθήνας,

- να εξασφαλιστούν, σε κάθε περίπτωση, η απρόσκοπτη πρόσβαση στην παραλία, η προστασία της φυσικότητας του θαλασσίου μετώπου, η δημιουργία μεγάλης έκτασης πάρκου και η διατήρηση / επανάχρηση των πιο σημαντικών από ιστορική και αρχιτεκτονική άποψη βιομηχανικών κτιρίων.

Η Επιτροπή με το ψήφισμά της θέτει, κατά τη γνώμη μου, ένα καίριας και πρωταρχικής σημασίας ζήτημα. Την ανάγκη να προταχθεί η πολιτική αντιμετώπιση του ζητήματος. Όλοι λίγο - πολύ οι εμπλεκόμενοι προτιμούν ή βολεύονται ή υποχρεώνονται να το τεμαχίζουν σε επί μέρους διαχειριστικές προσεγγίσεις και να... νίπτουν τας χείρας των. Αναδεικνύεται έτσι ένας κυκεώνας αντικρουόμενων νομικών, οικονομοτεχνικών και τεχνοκρατικών προσεγγίσεων, που διαμορφώνει ένα αδιαφανές πλαίσιο και ένα πλέγμα τεχνητών αδιεξόδων. Δηλαδή το πιο ευνοϊκό πεδίο ανάπτυξης ιδιοτελών κερδοσκοπικών σχεδίων. Δεν ισχυρίζομαι ότι δεν υφίστανται και δεν επιδρούν νομικές, οικονομοτεχνικές και τεχνοκρατικές παράμετροι. Έχουμε όμως να κάνουμε με μια κλασική περίπτωση μεγάλης κοινωνικής, περιβαλλοντικής, ιστορικής, επιστημονικής, πολεοδομικής και πολιτιστικής σημασίας. Αν αυτό το πρόβλημα δεν το λύσει η πολιτική, θα το λύσει η αγορά. Γι' αυτό και πολλά -ίσως τα περισσότερα- εξαρτώνται από την πολιτική των ενεργών πολιτών. Αν το λύσει η πολιτική, υπάρχουν ελπίδες για λύση με κριτήρια κοινωνικού οφέλους. Αν το λύσει η αγορά, ας το ξεχάσουμε καλύτερα. Υπάρχει ένα... λίπασμα που μπορεί να σώσει τα... Λιπάσματα. Η κινητοποίηση όλων μας. (Αυγή 18-4-2002)

Επιστροφή

Κερατσίνι, το φουγάρο της οργής Της ΓΕΩΡΓΙΑΣ ΜΟΛΩΣΗ

Πυροδοτεί και πάλι συγκρούσεις το φουγάρο της ΔΕΗ στο Κερατσίνι.

Η πόλη περίμενε πως τον περασμένο Ιούλιο η λειτουργία του σταθμού θα περάσει στο παρελθόν. Ετσι είχε συμφωνηθεί μεταξύ υπουργείου Ανάπτυξης, τοπικής αρχής και ΥΠΕΧΩΔΕ, το 1996, με την πανηγυρική υπογραφή "πρωτοκόλλου συνεργασίας" για την ανάπλαση της περιοχής σε χώρο πρασίνου 70 στρεμμάτων.

"Τα συμφωνηθέντα ξεχάστηκαν", διαμαρτύρεται ο δήμος και απειλεί με προσφυγή στη Δικαιοσύνη, αν η διοίκηση της επιχείρησης δεν συμμορφωθεί άμεσα.

*Ωστόσο, ο γενικός διευθυντής του σταθμού της ΔΕΗ Κερατσινίου, Γερ. Πυλαρινός, υποστηρίζει ότι η ημερομηνία λήξης του εργοστασίου δεν έχει παρέλθει, αφού η λειτουργία του δεν ξεκίνησε αμέσως μετά την υπογραφή του πρωτοκόλλου, το 1996, αλλά τέσσερα χρόνια αργότερα, το 2000 -τόσο χρόνο καθυστέρησαν οι αναγκαίες μετατροπές για τη λειτουργία του με αέριο.

Συνεπώς, λέει ο κ. Πυλαρινός, "το εργοστάσιο έχει ακόμα τέσσερα χρόνια λειτουργίας μπροστά του, εφόσον η συμφωνία μεταξύ υπουργείων και δήμου ήταν για συνολικά έξι χρόνια".

*Και στο επιχείρημα αυτό, ο δήμος αντιλέγει: "Δεν καθυστέρησαν τόσο οι μετατροπές. Η συμφωνία, άλλωστε, ανέφερε 33 μήνες διακοπτόμενης λειτουργίας μέσα σε έξι χρόνια, αλλά ήδη έχουν σημειωθεί 72 μήνες αδιάκοπης λειτουργίας".

*Για τον γενικό γραμματέα Ενέργειας, Γ. Αγραφιώτη, "οι αυξημένες ανάγκες που θα προκύψουν για τους Αγώνες του 2004, μας υποχρεώνουν να επισπεύσουμε την κατασκευή των 3 νέων σταθμών της ΔΕΗ οπότε και θα κλείσει οριστικά ο σταθμός στο Κερατσίνι".

*Ο δήμαρχος, Φώτης Μελάς, όμως, επιμένει ότι η υγεία των κατοίκων δεν μπορεί να περιμένει και επικαλείται τα συμπεράσματα μετρήσεων του ΠΑΚΟΕ (Πανελλήνιο Κέντρο Οικολογικών Ερευνών).

Σύμφωνα με την έκθεση του ΠΑΚΟΕ, η ατμοσφαιρική ρύπανση στο Κερατσίνι είναι "μεγάλη και πιθανότατα οφείλεται στο σταθμό της ΔΕΗ". Την εβδομάδα μεταξύ 20-27 Αυγούστου, οι μετρήσεις που έγιναν, αφορούσαν τα αιωρούμενα σωματίδια, το διοξείδιο του θείου και του αζώτου. Καταγράφηκαν τιμές "πολύ υψηλότερες του ανώτερου επιτρεπτού ορίου".

*Ειδικότερα για το διοξείδιο του αζώτου, ο πρόεδρος του ΠΑΚΟΕ, Π. Χριστοδουλάκης, επισημαίνει ότι είναι ο βασικός ρυπαντής του φυσικού αερίου, καύσιμο το οποίο χρησιμοποιεί η ΔΕΗ του Κερατσινίου για τη λειτουργία της. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 06/10/2002)

 Επιστροφή

Πειραιώτες διεκδικούν τα Λιπάσματα

Εξακόσια σαράντα στρέμματα ήταν ο χώρος που καταλάμβανε μέχρι το 2000, οπότε και ανέστειλε τη λειτουργία του, το εργοστάσιο των Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα. Από τότε μέχρι και σήμερα οι κάτοικοι της Δραπετσώνας, του Κερατσινίου και του Περάματος προσπαθούν να πείσουν την κυβέρνηση να τους παραχωρήσει το χώρο για τη δημιουργία αθλητικών εγκαταστάσεων και πρασίνου, χωρίς όμως αποτέλεσμα.

Μπροστά στην κρατική αδιαφορία, αλλά και στην καταστροφή κάποιων ιστορικών χώρων του εργοστασίου από τη μανία των κατεδαφίσεων, που ξεκίνησαν μετά το κλείσιμο των Λιπασμάτων με εντολή της θυγατρικής εταιρείας της Εθνικής Τράπεζας "Πρότυπος ΚΤΑΕ", οι κάτοικοι των τριών δήμων προχώρησαν στη δημιουργία "Παμπειραϊκής Επιτροπής" με σκοπό τη διεκδίκηση των 640 στρεμμάτων. Χθες, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, ο Θοδωρής Δρίτσας, επικεφαλής του συνδυασμού "Το λιμάνι της Αγωνίας" και υποψήφιος δήμαρχος Πειραιά, παρουσίασε τα βασικά αιτήματα της επιτροπής των κατοίκων, ενώ χαρακτήρισε "έγκλημα" τις προσπάθειες της τράπεζας και του ΟΛΠ να θέλουν να παραχωρήσουν την έκταση σε ιδιώτες για τη δημιουργία εμπορικών κέντρων και όχι στους κατοίκους των τριών δήμων.

Ο κ. Δρίτσας τόνισε ότι στόχος των κατοίκων είναι να πιεστεί η πολιτεία να αναλάβει την ευθύνη παραχώρησης των στρεμμάτων και παράλληλα να ξεκινήσουν αμέσως τα έργα ανάπλασης της περιοχής από τους δήμους, υπό την εποπτεία του υπουργείου Πολιτισμού. Οπως επισήμανε, εντός του χώρου των Λιπασμάτων υπάρχουν ακόμα κάποια ιστορικά κτίρια που ξεκίνησαν τη λειτουργία τους το 1909. Αναφερόμενος στην ανάπλαση των 640 στρεμμάτων, ο βουλευτής του ΣΥΝ Παναγιώτης Λαφαζάνης, ο οποίος έχει φέρει επανειλημμένως το θέμα στη Βουλή, τόνισε ότι "αν σωθεί η πρώην βιομηχανική ζώνη, οι χώροι του Τσιμεντάδικου και των Λιπασμάτων, δεν θα αναβαθμισθεί μόνο το περιβάλλον του Πειραιά και των όμορων δήμων, αλλά θα σωθεί και η ανθρώπινη αξιοπρέπεια για την ίδια τη ζωή".

Αύριο, Τετάρτη 5 Ιουνίου, Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, οι κάτοικοι των τριών δήμων θα πραγματοποιήσουν δύο πορείες προς το εργοστάσιο. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/06/2002)

Επιστροφή

Λύση για τους σεισμόπληκτους στη Δραπετσώνα

Μία εβδομάδα πριν από τις δημοτικές εκλογές, η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Βάσω Παπανδρέου και ο δήμαρχος Δραπετσώνας Κώστας Χρονόπουλος υπέγραψαν πρωτόκολλο συνεργασίας, με βάση το οποίο δίνεται επιτέλους λύση σε 150 προσφυγικές οικογένειες που ξεσπιτώθηκαν από τους σεισμούς του 1999 και από τότε παραμένουν “προσωρινά” σε λυόμενα.
Το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ αναλαμβάνει να διαθέσει πάνω από οκτώ εκατομμύρια ευρώ (περίπου 30 δισ. δραχμές) για την ανέγερση 150 διαμερισμάτων των 60 τετραγωνικών, που θα δοθούν στους δικαιούχους. Ο χώρος των περίπου 5 στρεμμάτων θα διασφαλιστεί από το δήμο. Μετά την ολοκλήρωση του στεγαστικού προγράμματος, που προβλέπεται να γίνει μέσα σε δύο χρόνια, θα κατεδαφιστούν τα σεισμόπληκτα προσφυγικά και στο οικόπεδο των 4 στρεμμάτων, που βρίσκεται στην είσοδο της πόλης, κοντά στο λιμάνι του Πειραιά, το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ θα κατασκευάσει υπόγειο γκαράζ και πλατεία. (Χ. ΤΖ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 07/10/2002) 

Επιστροφή

ΠΑΡΑΛΙΑΚΗ ΛΕΩΦΟΡΟΣ ΠΕΙΡΑΙΑΕκλεισε” 15ετία χωρίς να ολοκληρωθεί!

Επίκαιρη Ερώτηση του ΚΚΕ για την ολοκλήρωση της παραλιακής λεωφόρου Πειραιά που κατασκευάζεται από το... 1987, κατέθεσε ο βουλευτής του Κόμματος, Γ. Πατσιλινάκος

Την απραξία που κυριαρχεί και την περιστασιακή εξέλιξη των έργων για την κατασκευή της παραλιακής λεωφόρου του Πειραιά, οδικού έργου που ετοιμάζεται από το... 1987 (!) υπογραμμίζει ο βουλευτής του ΚΚΕ Γ. Πατσιλινάκος, επαναφέροντας το θέμα με Επίκαιρη Ερώτησή του προς τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ επισημαίνει την αναγκαιότητα άμεσης ολοκλήρωσης και λειτουργίας του δρόμου, καθώς πρόκειται για οδικό άξονα ιδιαίτερης σημασίας και όχι μόνο τοπικής, καθώς: “Η παραλιακή λεωφόρος είναι απαραίτητη για τη σύνδεση του Πειραιά με τη Λεωφόρο Σχιστού και το εθνικό οδικό δίκτυο και τη λειτουργία των δυτικών συνοικιών και του εμπορικού λιμανιού του Πειραιά”. Ο βουλευτής ακόμα επισημαίνει πως από το 1987, όταν δηλαδή άρχισαν τα έργα κατασκευής του δρόμου, “έχουν περάσει πάρα πολλά χρόνια πλήρους απραξίας, ενώ κατά καιρούς γίνεται κάτι για να σταματήσει σε σύντομο χρονικό διάστημα. Ενας σχετικά καλός ρυθμός υπήρξε έξι μήνες πριν και έξι μήνες μετά τις εκλογές. Τώρα υπάρχει πλήρης απραξία”.

Ο βουλευτής του ΚΚΕ ρωτάει τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ “ποιες ενέργειες έχουν γίνει για να τελειώσει επιτέλους η παραλιακή λεωφόρος και πότε προβλέπεται να λειτουργήσει” και αν “θα αναζητηθούν ποτέ σ' αυτή τη χώρα οι ευθύνες των αρμόδιων και κυβερνητικών γι' αυτές τις απαράδεκτες καθυστερήσεις και την κακομεταχείριση τέτοιων έργων”. Ριζοσπάστης 1/12/2004

 Επιστροφή

 

ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ: Προς τσιμεντοποίηση ο χώρος του εργοστασίου λιπασμάτων

Σε πλήρη τσιμεντοποίηση και εμπορευματοποίηση οδηγείται ο χώρος όπου λειτουργούσε το εργοστάσιο Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, με αποτέλεσμα οι κάτοικοι να στερούνται ένα χώρο 340 στρεμμάτων, που θα μπορούσε να δώσει μια ανάσα στην υποβαθμισμένη αυτή περιοχή.

Το θέμα έφερε στη Βουλή με Επίκαιρη Ερώτηση η βουλευτής του ΚΚΕ Β. Νικολαΐδου, αλλά ο αρμόδιος υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Σ. Καλογιάννης, στην απάντησή του αρκέστηκε σε γενικολογίες χωρίς καμία συγκεκριμένη δέσμευση.

Είπε μεν ότι ο χώρος έχει χαρακτηριστεί στρατηγικής παρέμβασης για «ποιοτική αναβάθμιση», αλλά οι σχετικές μελέτες που έγιναν εδώ και χρόνια δεν τελεσφόρησαν. Αιτία, είπε, είναι ότι στην πλειοψηφία του ο χώρος αποτελείται από ιδιωτικές ιδιοκτησίες και ως εκ τούτου υπήρχαν και υπάρχουν αντικρουόμενες απόψεις και συμφέροντα, ενώ, όπως είπε, ο διάλογος για την αξιοποίηση της περιοχής συνεχίζεται.

Η Β. Νικολαΐδου τόνισε ότι πρόκειται για έναν από τους τελευταίους ελεύθερους χώρους στην ευρύτερη περιοχή, ο οποίος κινδυνεύει από τα σχέδια διάφορων ιδιωτών. Παλιότερα, είπε, υπήρχαν μελέτες από τους δήμους της περιοχής για την αξιοποίηση του χώρου προς όφελος των κατοίκων και την αποτροπή της τσιμεντοποίησής του. Και σήμερα, τόνισε, οι κάτοικοι ζητούν να έχουν ελεύθερη πρόσβαση στη θαλάσσια ζώνη, ενώ προτείνουν και τη δημιουργία στο χώρο ενός νοσοκομείου Παίδων που τόσο λείπει από την περιοχή. Απαιτείται, κατέληξε, η λήψη μέτρων ώστε να δημιουργηθούν χώροι πολιτισμού και άλλων κοινωφελών δραστηριοτήτων και αυτά μπορούν να γίνουν με απαλλοτριώσεις αρκεί να υπάρχει η αναγκαία πολιτική βούληση. Ριζοσπάστης 5-7-06

Επιστροφή

Αναπλάθονται περίπου 640 παραθαλάσσια στρέμματα στο Εργοστάσιο Λιπασμάτων και η παραλία ανοίγει στους κατοίκους της περιοχής

Του Γιωργου Λιαλιου

Η παραλία της Δραπετσώνας αλλάζει πρόσωπο. Η ευρύτερη έκταση της περιοχής του Εργοστασίου Λιπασμάτων, έκτασης 640 στρεμμάτων, μετατρέπεται σε οικιστική. Στο προνομιακό, ανεκμετάλλευτο μέχρι στιγμής, θαλάσσιο μέτωπο, προγραμματίζεται μια μεγάλη ιδιωτική επένδυση που θα περιλαμβάνει την ανάπτυξη περιοχών κατοικίας, τη δημιουργία επιχειρηματικού κέντρου σε άμεση σχέση με το λιμάνι του Πειραιά και τη ναυτιλία, αλλά και ζώνες αναψυχής και τουρισμού, με καταστήματα, μουσεία, εστιατόρια. Στα θετικά στοιχεία της παρέμβασης είναι η πρόθεση να αποκαταστήσει τη σχέση της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου με την παραλία τους. Περίπου 90 στρέμματα της παράκτιας ζώνης αναπλάθονται και ανοίγουν στον πολίτη, ενώ οι οργανωμένοι κοινόχρηστοι χώροι θα καταλάβουν το ήμισυ της έκτασης και θα οδηγούν από το σημερινό οικιστικό μέτωπο των δήμων στην ακτή. Η επένδυση θα υλοποιηθεί σε βάθος δεκαετίας, με το ύψος της να υπολογίζεται στα 430 εκατ. ευρώ για το κτιριακό μέρος, και στα 137 εκατ. ευρώ για υποδομές και κοινόχρηστους χώρους. Το σχέδιο εκπονήθηκε για λογαριασμό του κύριου ιδιοκτήτη, της Προτύπου Κτηματικής Τουριστικής Α.Ε. (θυγατρικής της Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος) και βρίσκεται σήμερα υπό συζήτηση με τους λοιπούς συνιδιοκτήτες: την ΑΓΕΤ, την ΒΡ Ελλάς και το Δημόσιο (που κατέχει την παραλιακή ζώνη). Μένει επίσης να οριστικοποιηθεί το πολεοδομικό καθεστώς από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, ενώ πρόσφατα ολοκληρώθηκε η απορρύπανση του εδάφους από εξειδικευμένη εταιρεία. Εφόσον η επένδυση υλοποιηθεί, θα πρόκειται για μία από τις μεγαλύτερες παρεμβάσεις «από το μηδέν» στον αστικό ιστό της πρωτεύουσας. Μάλιστα, όπως επισημαίνουν οι επιστήμονες, η τύχη της επένδυσης θα καθορίσει τη δυναμική ανάλογων εγχειρημάτων σε ολόκληρη την παραλιακή ζώνη από το λιμάνι του Πειραιά έως το Πέραμα. Το πιθανότερο, πάντως, είναι η επένδυση αυτή να ανοίξει το δρόμο ώστε ο ένας μετά τον άλλον οι υποβαθμισμένοι παραλιακοί δήμοι του Πειραιά να ανακατακτήσουν με τα χρόνια το θάλασσιο μέτωπό τους.

Σε 10 χρόνια θα γεννηθεί μια νέα μικρή πόλη

Ηπια οικιστική ανάπτυξη, επιχειρηματικό κέντρο με προσανατολισμό στη ναυτιλία, ένα θαλάσσιο πάρκο αναψυχής, καταστήματα, εστιατόρια και πολιτιστικοί χώροι είναι τα κύρια στοιχεία που προτείνει το πρόγραμμα ανάπτυξης της περιοχής. Τα τελικά σχέδια δεν έχουν οριστικοποιηθεί, ωστόσο υπολογίζεται ότι θα ανεγερθούν κτίρια συνολικής έκτασης περίπου 352.000 τ.μ. με μέσο συντελεστή δόμησης 0,6, ενώ οι κοινόχρηστοι χώροι και οι χώροι πρασίνου θα φθάνουν τα 300 στρέμματα, από τα οποία τα 88 στρέμματα στην παραλιακή ζώνη.

Διεθνές ναυτιλιακό κέντρο

Η μελέτη για τον τρόπο ανάπτυξης των 640 στρεμμάτων της ευρύτερης περιοχής των Λιπασμάτων ανατέθηκε από την Πρότυπο Κτηματική Τουριστική Α.Ε. (θυγατρική της Εθνικής Τράπεζας) στο μελετητικό γραφείο «Θ. Παπαγιάννης και Συνεργάτες ΑΕΜ», με συμβούλους την Edaw και την Economic Research Associates (ERA). Προηγήθηκε η εκπόνηση οικονομικής και επιχειρηματικής μελέτης, καθώς και μελέτης βιωσιμότητας από τον βρετανικό συμβουλευτικό οίκο Savills. Σύμφωνα με την Πρότυπο Κτηματική Τουριστική Α.Ε., το επιχειρηματικό σχέδιο φιλοδοξεί να αναβαθμίσει την ευρύτερη περιοχή. «Στόχος της επένδυσης σε τοπικό επίπεδο είναι η ενίσχυση του οικονομικού δυναμισμού του Πειραιά ως διεθνούς ναυτιλιακού κέντρου, η παροχή διεξόδου προς τη θάλασσα, η αύξηση της ποιοτικής απασχόλησης. Επίσης, η ανάδειξη των δυνατοτήτων του θαλάσσιου μετώπου, παράλληλα με την προσφορά ψυχαγωγίας και πολιτιστικών και κοινωφελών υπηρεσιών», εξηγεί στην «Κ» η δρ Κορίννα Δαγκλή, πολεοδόμος και εντεταλμένη σύμβουλος στην εταιρεία.

Σύμφωνα με την πρόταση του μελετητικού γραφείου, τα 352.000 τ.μ. που διατίθενται για τη δημιουργία κτιρίων, κατανέμονται ως εξής:

- 71.099 τ.μ. για τη δημιουργία επιχειρηματικού κέντρου, με προορισμό κυρίως τη ναυτιλία.

- 98.813 τ.μ. για αμιγή κατοικία διαφόρων μορφών.

- 60.698 τ.μ. για χώρους λιανικού εμπορίου.

- 29.871 τ.μ. για καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος (εστιατόρια, καφετέριες κ.λπ.).

- 35.545 τ.μ. για χώρους αναψυχής-τουρισμού.

- 40.625 τ.μ. για κοινωφελείς δραστηριότητες, κυρίως στους τομείς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης και του αθλητισμού. Προτείνεται η δημιουργία μουσείων «Σχέσης Ελλήνων με τη Θάλασσα» και «Συμβολής Μικρασιατών στην Ανάπτυξη του Πειραιά», «Κέντρου Υποβρύχιας Φύσης και Πολιτισμού» και Κολλεγίου για στελέχη ναυτιλιακών επιχειρήσεων.

Εκτάσεις με πράσινο

Οπως σημειώνει η μελέτη, στην περιοχή θα υπάρχουν «σημαντικές εκτάσεις οργανωμένου πρασίνου και υπαίθριων δραστηριοτήτων, θεσμικά κατοχυρωμένοι κοινόχρηστοι χώροι και οικοπεδικοί χώροι κοινωφελών εγκαταστάσεων καθώς και δίκτυο δρόμων, πεζόδρομων, πλατειών και χώρων στάθμευσης, επιφάνειας 210 στρεμμάτων». Παράλληλα η ζώνη της παραλίας αποκτάει ελεύθερη πρόσβαση, μέσα από οργανωμένους κοινόχρηστους χώρους 88 στρεμμάτων. Συνολικά οι υπαίθριοι κοινόχρηστοι χώροι θα ανέρχονται στο 46,5% της έκτασης, ενώ ο προτεινόμενος μέσος μικτός συντελεστής δόμησης δεν θα ξεπερνάει το 0,6. Η περιοχή θα εξυπηρετείται κυκλοφοριακά από τη λεωφόρο Σχιστού (με την προσθήκη ανισόπεδων κόμβων), ενώ εξετάζεται το ενδεχόμενο να εξυπηρετείται μελλοντικά από το τραμ.

Η ανάπλαση είναι το μεγάλο στοίχημα για τον Πειραιά

Το εργοστάσιο Ανώνυμης Ελληνικής Εταιρείας Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, ένα από τα χαρακτηριστικότερα δείγματα αρχιτεκτονικής της β΄ βιομηχανικής επανάστασης στην Ελλάδα, ξεκίνησε τη λειτουργία του στα 1910 και έκλεισε οριστικά το 1999, έπειτα από αρκετές περιπέτειες. Η αποξήλωση των μονάδων ξεκίνησε σταδιακά στα 1995, ενώ η κατεδάφιση των εγκαταστάσεων ολοκληρώθηκε φέτος. Στη θέση τους παραμένουν όσα κτίρια κρίθηκαν διατηρητέα: τα οκτώ σιλό (στα οποία σήμερα προτείνεται η δημιουργία πολιτιστικού κέντρου) και η καμινάδα, το υαλουργείο, ο υποσταθμός της ΔΕΗ και, στο εσωτερικό του κολπίσκου, τα κτίρια των σφαγείων.

«Το καλύτερο οικόπεδο»

Μετά το κλείσιμο του εργοστασίου, πολλοί επιστήμονες πρότειναν τη διατήρηση του μεγαλύτερου μέρους των κτιριακών εγκαταστάσεων του εργοστασίου και τη μετατροπή τους σε «κέντρο επιστημών και τεχνών», κατά το πρότυπο του πολυχώρου στο Λαύριο. «Το παλιό συγκρότημα είχε πολύ ενδιαφέροντα κτίρια και είναι έγκλημα ότι δεν τα διατήρησαν. Δεν έπρεπε ο χώρος να γίνει tabula rasa», λέει στην «Κ» ο κ. Γιάννης Πολύζος, επικεφαλής του Εργαστηρίου Αστικού Περιβάλλοντος στο ΕΜΠ. «Πάντως, πρόκειται για το καλύτερο οικόπεδο που έχει μείνει στο Λεκανοπέδιο. Η ανάπλαση της περιοχής από το λιμάνι του Πειραιά έως το Πέραμα θα είναι τα επόμενα χρόνια από τα μεγαλύτερα στοιχήματα της πρωτεύουσας».

Η επένδυση θα προσπαθήσει να αναστρέψει την καθοδική πορεία του Πειραιά. «Ο Πειραιάς χάνει σταθερά θέσεις εργασίας και πληθυσμό τα τελευταία 30 χρόνια, ενώ Δραπετσώνα και Κερατσίνι έχουν αναστρέψει την τάση μόλις την τελευταία δεκαετία», λέει στην «Κ» ο κ. Παύλος Λουκάκης, ομότιμος καθηγητής στο Πάντειο Πανεπιστήμιο. «Η τάση αυτή θα συνεχιστεί λόγω αποδυνάμωσης του λιμανιού του Πειραιά από εκείνο του Λαυρίου. Το να προσελκύσεις εκ νέου επιχειρήσεις θα είναι δύσκολο. Το είδος της συγκεκριμένης οικιστικής ανάπτυξης θα καθορίσει αν θα αναβαθμιστεί τελικά όλο το μέτωπο».

Εγχείρημα για το μέλλον

Η τύχη της επένδυσης αυτής, ακόμη, φαίνεται ότι θα καθορίσει το μέλλον ανάλογων εγχειρημάτων στο μέλλον. «Η ανακατάληψη εδαφών μέσα στην πόλη είναι η πιο σημαντική μάχη που δίνουν σήμερα οι ευρωπαϊκές μεγαλουπόλεις», λέει στην «Κ» ο αρχιτέκτων κ. Ανδρέας Κούρκουλας. «Ανάλογες κινήσεις στο Παρίσι και τη Βαρκελώνη έφεραν καινούργιες ισορροπίες. Η επένδυση στα Λιπάσματα είναι μία μεγάλης σημασίας στρατηγική κίνηση· πρέπει οι ιδιοκτήτες του χώρου και η πολιτεία να δουν πώς θα ισορροπήσουν την ανάπτυξη και την επιχειρηματικότητα με τη βελτίωση των συνθηκών στην περιοχή. Ολόκληρη η ζώνη έως το Πέραμα θα ανακαταληφθεί σταδιακά από την πόλη. Αν το εγχείρημα στα Λιπάσματα αποτύχει, θα λειτουργήσει ως φράγμα στη διαδικασία αναγέννησης της ζώνης αυτής· αν πετύχει θα δημιουργήσει μια νέα δυναμική». http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_138528_03/09/2006_196238

 

Επιστροφή

 

Στο προσκήνιο πάλι η ανάπλαση των Λιπασμάτων- Εργο πνοής και άλλος ένας κρίκος στην αλυσίδα των επενδύσεων που ποτέ δεν έγιναν στην ελληνική κτηματαγορά

Του Νικου Χ. Ρουσανογλου

Τρόπο υλοποίησης μιας από τις πλέον μεγαλεπήβολες παρεμβάσεις αστικής ανάπλασης στο λεκανοπέδιο Αττικής αναζητούν εκ νέου οι τοπικοί φορείς και οι μεγάλοι ιδιοκτήτες γης στις περιοχές της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου. Πρόκειται για μία παραθαλάσσια έκταση επιφάνειας 640 στρεμμάτων, ανάμεσα στην Ακτή Βασιλειάδη (επιβατικός λιμένας Πειραιά) και τον εμπορευματικό λιμένα. Στόχος είναι η ανάπτυξη της περιοχής, με τη δημιουργία ενός επιχειρηματικού κέντρου (κτίρια γραφείων) για τη φιλοξενία ναυτιλιακών εταιρειών, συγκροτημάτων κατοικιών, εμπορικές χρήσεις με ποικιλία μορφών και μεγεθών, τουριστικές εγκαταστάσεις, κοινόχρηστες εγκαταστάσεις και κοινωφελείς δραστηριότητες, κυρίως στους τομείς του πολιτισμού, της εκπαίδευσης, του αθλητισμού και των υπηρεσιών. Μεταξύ των προτάσεων που έχουν δοθεί προς δημόσια διαβούλευση στις τοπικές κοινωνίες, περιλαμβάνεται η δημιουργία μουσείων «Σχέσης των Ελλήνων με τη θάλασσα», «Συμβολής των Μικρασιατών στην Ανάπτυξη του Πειραιά», το «Κέντρο Υποβρύχιας Φύσης και Πολιτισμού» και το Κολέγιο για Στελέχη Ναυτιλιακών Επιχειρήσεων.

Η δυσκολία του έργου έγκειται όχι μόνο στη συναρμοδιότητα πληθώρας φορέων, αλλά και στην αναγκαία συνεργασία όλων των ιδιοκτητών της έκτασης, ώστε να αντιμετωπιστεί το πρόγραμμα ανάπτυξης με ενιαίο και ολοκληρωμένο τρόπο. Αλλο ένα ζήτημα και μάλιστα καίριο είναι ασφαλώς η χρηματοδότηση. Ο αρχικός προϋπολογισμός αναμένεται να ξεπεράσει τα 567 εκατ. ευρώ. Εξ αυτών, ποσό 430 εκατ. ευρώ θα απαιτηθεί για τον κύριο όγκο των έργων, ενώ τα υπόλοιπα 137 εκατ. ευρώ αναμένεται να διοχετευθούν για τις υποδομές που θα χρειαστούν και τη διαμόρφωση των κοινόχρηστων χώρων. Δεδομένου όμως ότι πρόθεση των αρμόδιων φορέων είναι η αυτοχρηματοδότηση του έργου, θα αναζητηθούν οι απαιτούμενοι επενδυτές, Ελληνες και ξένοι, διαδικασία διόλου εύκολη. Με βάση τη μελέτη που συνέταξε η εταιρεία συμβούλων ακίνητης περιουσίας FPD Savills, προβλέπεται η ανάπτυξη κτιρίων συνολικής επιφάνειας 352.000 τ.μ. με μέσο συντελεστή δόμησης 0,6.

Βέβαια, η έκταση αυτή, όπου βρίσκεται, μεταξύ άλλων, και το πρώην Εργοστάσιο Λιπασμάτων Δραπετσώνας, έχει έρθει στο προσκήνιο πολλές φορές τα τελευταία χρόνια και συγκεκριμένα από τις αρχές της δεκαετίας. Οταν η έκταση των 296 στρεμμάτων του εργοστασίου πέρασε στην ιδιοκτησία της Εθνικής Τράπεζας και συγκεκριμένα της θυγατρικής της εταιρείας Πρότυπος Κτηματική Τουριστική, ξεκίνησε ένας γύρος διαπραγματεύσεων με τους ιδιοκτήτες των γειτονικών ιδιοκτησιών με στόχο την από κοινού ανάπτυξη της έκτασης. Ο λόγος για την τσιμεντοβιομηχανία ΑΓΕΤ Ηρακλής (τότε υπό τον έλεγχο της βρετανικής Blue Circle) που διαθέτει 123 στρέμματα (σήμερα στην έκταση φιλοξενείται μόνο ένα αποθηκευτικό σιλό) και την ΒΡ Hellas που ελέγχει 83 στρέμματα (πρώην ιδιοκτησία της Mobil, η οποία στο μεσοδιάστημα αποχώρησε από την ελληνική αγορά εμπορίας καυσίμων). Ενα μέρος της έκτασης ελέγχεται και από το Ελληνικό Δημόσιο, μέσω του ΟΛΠ, ο οποίος διαχειρίζεται επιφάνεια 80 στρεμμάτων. Οσον αφορά τα υπόλοιπα 140 στρέμματα, αναμένεται να διαμορφωθούν ως κοινόχρηστοι χώροι, με σχολεία, πεζόδρομους, χώρους στάθμευσης κι ένα μεγάλο δημοτικό πάρκο στην περιοχή του Κερατσινίου.

Η Blue Circle ήταν εκείνη που έθεσε πρώτη το ζήτημα της κοινής ανάπλασης της περιοχής, έχοντας πρότερη εμπειρία από άλλες εκτάσεις που διέθετε και είχε αναπτύξει σε άλλες χώρες, όπου διατηρούσε παρουσία. Το σχέδιό της δεν πρόλαβε να υλοποιηθεί, καθώς εξαγοράστηκε από τη γαλλική Lafarge, στην οποία πέρασε και ο έλεγχος της ΑΓΕΤ. Αν και στην πορεία η μονάδα σκυροδέματος που λειτουργούσε μετεγκαταστάθηκε, δεν υπήρξε έκτοτε καμία πρωτοβουλία, καθώς η Lafarge επικεντρώθηκε στον εξορθολογισμό της λειτουργίας της ΑΓΕΤ, όσον αφορά τη βασική δραστηριότητα της τσιμεντοπαραγωγής. Σήμερα, η διοίκηση δηλώνει πρόθυμη να συζητήσει όποια πρόταση της γίνει για την ανάπτυξη της περιοχής, αλλά θεωρείται δύσκολο το να δεχτεί να επενδύσει η ίδια κεφάλαια.

Μια δεύτερη προσπάθεια είχε γίνει από την ολλανδική εταιρεία ΜDC (Multidevelopment Corporation), η οποία σήμερα έχει ενταχθεί στον όμιλο της ΑΜ. H εταιρεία ήταν τότε ιδιαίτερα ενεργή στην ελληνική κτηματαγορά, αναζητώντας μεγάλες εκτάσεις προς αξιοποίηση και αστική ανάπλαση. Η MDC επιχείρησε να πείσει τους ιδιοκτήτες να συμπράξουν σε μία κοινοπραξία, ενώνοντας τις εκτάσεις τους, ώστε να αναπτυχθεί συνολικά η περιοχή. Στόχος της MDC ήταν η ανάπτυξη οικιστικών συγκροτημάτων, σε συνδυασμό με τη δημιουργία χώρων περιπάτου και πρασίνου με θέα τη θάλασσα. Οπως ήταν φυσικό, το σχέδιο ναυάγησε προτού καν ξεκινήσει, μιας και συνάντησε την αρνητική στάση των τοπικών αρχών, οι οποίες δεν ενημερώθηκαν, ενώ σχεδόν από την αρχή προέκυψαν προβλήματα συνεννόησης και εύρεσης της απαιτούμενης κοινής γραμμής μεταξύ των ιδιοκτητών.

Ασφαλώς, σε περίπτωση που το έργο δρομολογηθεί και ξεκινήσει να υλοποιείται είναι βέβαιο ότι θα αλλάξει πλήρως η φυσιογνωμία όλης της περιοχής, διαμορφώνοντας νέα δεδομένα στην τοπική αγορά ακινήτων και κυρίως στις άμεσα εμπλεκόμενες περιοχές, δηλαδή τη Δραπετσώνα και το Κερατσίνι. Σε τέτοιας κλίμακας επενδύσεις δημιουργούνται υπεραξίες και για τα υφιστάμενα ακίνητα, χάρη στην αναβάθμιση του συνόλου της περιοχής. Τα οφέλη θα ήταν πολλαπλά και όσον αφορά τη βελτίωση της ποιότητας ζωής των κατοίκων των περιοχών.

Οι τιμές στη Δραπετσώνα προσεγγίζουν αυτές του Πειραιά

Από τις γειτονιές του Πειραιά που γνωρίζουν μεγάλη ανοικοδόμηση τους τελευταίους μήνες, η Δραπετσώνα βρίσκεται σε κοντινή απόσταση από το λιμάνι, με αποτέλεσμα να προσελκύει πολλούς ενδιαφερόμενους αγοραστές κατοικίας. Ετσι, η ζήτηση υφίσταται, αν και όπως τονίζουν οι τοπικοί μεσίτες δεν είναι και τόσο έντονη, μιας και οι πράξεις είναι λιγότερες από το πρόσφατο παρελθόν. Ενας από τους λόγους είναι και το γεγονός ότι το τελευταίο διάστημα, οι τιμές, ιδίως στις νέες κατασκευές που αφορούν και την πλειονότητα της αγοράς, προσεγγίζουν εκείνες του Πειραιά, με αποτέλεσμα να υπάρχει δυσκολία από πολλούς ενδιαφερόμενους στη συγκέντρωση του απαιτούμενου ποσού.

Πάντως, είναι γεγονός ότι η προσφορά νέων διαμερισμάτων είναι ιδιαίτερα μεγάλη, μιας και υπάρχουν πολλές παλιές μονοκατοικίες στην περιοχή, οι οποίες δίδονται με αντιπαροχή. Μία από τις τάσεις που καταγράφονται είναι και η κατασκευή μικρότερων διαμερισμάτων, κάτι που ισχύει και για άλλα σημεία του Πειραιά, μιας και αυτά είναι που παρουσιάζουν τη μεγαλύτερη ζήτηση. Ειδικότερα, η ζήτηση αφορά διαμερίσματα έως 100 τ.μ. με μέσο κόστος από 150.000 έως 180.000 ευρώ.

Το ακριβότερο σημείο της Δραπετσώνας εντοπίζεται στην παραθαλάσσια ζώνη, όπου μπορεί να βρει κανείς διαμερίσματα με θέα προς τη θάλασσα. Οι τιμές τους μπορεί να αγγίξουν ακόμα και τα 3.000 ευρώ/τ.μ., ιδίως αν βρίσκονται σε υψηλούς ορόφους. Αντιθέτως, φθηνότερα πωλούνται οι νέες κατασκευές στα ενδότερα της Δραπετσώνας και οδεύοντας κανείς προς τη Νίκαια. Οι τιμές εκεί ξεκινούν από τα 1.800 ευρώ/τ.μ. Βασικοί αγοραστές είναι άνθρωποι από την περιοχή και ορισμένοι Πειραιώτες. Είναι χαρακτηριστικό όμως ότι δεν υπάρχει κινητικότητα σε παλιές κατασκευές, λόγω της μεγάλης ηλικίας τους, μιας και στην πλειονότητά τους πρόκειται για παλιά προσφυγικά άνω των 25 ετών.

Μεγάλη προσφορά νέων κατασκευών στο Κερατσίνι

Περίοδο έντονης ανοικοδόμησης διάγει και το Κερατσίνι, καθώς η προσφορά νέων κατασκευών είναι πολύ μεγάλη. Οπως αναφέρει ο κ. Αργύρης Μανιάτης, του ομώνυμου μεσιτικού γραφείου, είναι μεγάλος ο αριθμός των οικοπέδων που δίνονται με αντιπαροχή, με αποτέλεσμα να διατίθενται πολλά νέα διαμερίσματα. Ωστόσο, οι πράξεις αγοραπωλησιών είναι λιγοστές, αν και το ενδιαφέρον παραμένει υψηλό. «Είναι γεγονός ότι ο κόσμος δεν βιάζεται πλέον να προχωρήσει στην αγορά κατοικίας, σε αντίθεση με τον πανικό που επικράτησε κατά τους τελευταίους μήνες του 2005. Πλέον, ιδίως όσον αφορά το Κερατσίνι, οι επιλογές είναι πολλές και υπάρχει ο χρόνος για τη λήψη νηφάλιων αποφάσεων, δείγμα ότι το αγοραστικό κοινό ωριμάζει. Αλλωστε, το σύνολο των προσφερόμενων διαμερισμάτων δεν επηρεάζεται από την επιβολή ΦΠΑ, μιας και οι άδειες έχουν εκδοθεί από το 2005» αναφέρει χαρακτηριστικά ο κ. Μανιάτης.

Πάντως, την περιοχή εξετάζει πλέον όλο και μεγαλύτερος αριθμός υποψήφιων αγοραστών κατοικίας, κυρίως από την ίδια την περιοχή, λόγω των ελκυστικών τιμών, οι οποίες είναι παραπλήσιες μ’ εκείνες των Καμινίων. Κατά κανόνα ζητούνται διαμερίσματα των 75-90 τ.μ., τα οποία και προσφέρονται πλέον στην αγορά, αφού οι κατασκευαστές έχουν προσαρμοστεί στις νέες ανάγκες. Το ακριβότερα διαμερίσματα βρίσκονται στην περιοχή του Αγίου Μηνά, ένα λόφο δεξιά από το Σχιστό, που προσφέρει θέα προς τη θάλασσα. Αντίστοιχα, τα φθηνότερα διαμερίσματα πωλούνται προς την περιοχή του Αγ. Γεωργίου. Σημειώνεται ότι στο Κερατσίνι, όπως και σε άλλες γειτονιές του Πειραιά, προσφέρονται και μεζονέτες.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_352999_27/10/2006_202989

 

Επιστροφή

 

Ψευδώνυμες αναπλάσεις Του Νίκου ΜΠΕΛΑΒΙΛΑ

Tα Λιπάσματα Δραπετσώνας, στη βόρεια ακτή του λιμανιού, υπήρξαν το μεγαλύτερο ελληνικό χημικό εργοστάσιο. Ένα βιομηχανικό μνημείο του 1909. Έκλεισε μετά από την πίεση των τραπεζών. Απολύθηκαν κάπου εξακόσιοι εργαζόμενοι. Η ιδιοκτήτρια Εθνική Τράπεζα και το ΥΠΕΧΩΔΕ, το 2003, αποφάσισαν την κατεδάφιση των ιστορικών εγκαταστάσεων. Παρά τις αντιδράσεις λίγων κατοίκων και επιστημονικών φορέων, τον Αύγουστο εκείνης της χρονιάς ισοπεδώθηκε η έκταση των διακοσίων πενήντα στρεμμάτων. Στη συνέχεια άρχισε η συζήτηση για το μέλλον του φιλέτου. Διακόσια πενήντα στρέμματα στην είσοδο του λιμανιού του Πειραιά με θέα τη θάλασσα δεν είναι και λίγα! Η πρόταση των ιδιοκτητών πρέπει να εγκριθεί από τον Δήμο Δραπετσώνας, δεδομένου ότι η έκταση βρίσκεται εκτός σχεδίου πόλης. Το νέο σχέδιο της "ανάπλασης" παρουσιάστηκε πρόσφατα σε μία ιλλουστρέ εκδήλωση στον Πειραιά. Κτίρια γραφείων, εμπορίου, ξενοδοχεία, μαρίνες, ελάχιστο πράσινο και αποκλεισμός του θαλασσίου μετώπου από τους κατοίκους. Τα δύο τελευταία, δεν παρουσιάστηκαν στην εκδήλωση, αποκαλύφθηκαν όμως από την ανάγνωση των σχεδίων της πρότασης. Έχουν γραφτεί ήδη αρκετά αρνητικά σχόλια. Για τον μεγάλο συντελεστή δόμησης. Για τη δυσανάλογα μικρή εισφορά δημόσιων και κοινόχρηστων υπαίθριων χώρων. Για την κερδοσκοπική υπερδόμηση της μοναδικής ακτής που είναι διαθέσιμη ως μοναδική έξοδος των δυτικών συνοικιών προς τη θάλασσα, μετά από εκατό χρόνια αποκλεισμού τους. Τα πιο πάνω είναι τα πλέον κραυγαλέα στοιχεία της πρότασης, η οποία παρουσιάζεται σήμερα με το ψευδώνυμο "ανάπλαση" της Δραπετσώνας. Όμως η υπόθεση Λιπάσματα δεν είναι παρά το μικρό ορατό τμήμα ενός άλλου, μείζονος σεναρίου για την πόλη. Ενός άλλου σεναρίου το οποίο δεν δηλώνεται αλλά έρπει υπογείως, θέτοντας σε κίνδυνο την πολεοδομική, περιβαλλοντική, οικονομική και κοινωνική ισορροπία του Πειραιά.
Οι πρώην οργανισμοί του δημοσίου και λίγοι επιχειρηματίες, ως νέοι μαθητευόμενοι μάγοι, προγραμματίζουν την οικοδόμηση έξι (ναι έξι!) υπερεμπορικών - εκθεσιακών κέντρων. Εκτός από τα προς οικοδόμηση, εκατοντάδες χιλιάδες τετραγωνικά των Λιπασμάτων, στην ιδιοκτησία ΟΣΕ στη Λεύκα ετοιμάζεται ένα ανάλογης έκτασης συγκρότημα στο οικόπεδο των 120 στρεμμάτων των παλαιών μηχανοστασίων. Στον νέο τερματικό του Προαστιακού στο λιμάνι, άλλο ένα με έκταση περίπου 40.000 τετραγωνικών μέτρων. Δίπλα του ακριβώς, ο ΗΣΑΠ σχεδιάζει εξαώροφο κτίριο εμπορικών και γραφειακών χρήσεων, επάνω από το νέο αμαξοστάσιό του. Στο Παλατάκι, ο ΟΛΠ προγραμματίζει το δικό του έργο, με ένα εκθεσιακό κέντρο και με άγνωστο το μέλλον του ήδη υπάρχοντος παλιού εκθεσιακού κέντρου του Αγίου Νικολάου. Στα οικόπεδα ΧΡΩΠΕΙ και περί το Στάδιο "Γ. Καραϊσκάκης" εκκρεμεί ακόμη η οικοδόμηση των χαρακτηρισμένων χώρων πρασίνου με το πολυώροφο εμπορικό κέντρο και τους πολυκινηματογράφους της εταιρείας Χαραγκιώνη. Αυτά είναι τα έξι. Αν σε αυτά προστεθούν οι εκκρεμότητες για τη νέα χρήση της βιομηχανίας "Κεράνης", η οποία έκλεισε προκειμένου να αξιοποιηθεί ως οικόπεδο, και της βιομηχανίας "Αιγαίο" δίπλα στη ΧΡΩΠΕΙ, τότε τα έξι πιθανόν θα γίνουν οκτώ. Στον Πειραιά οι επιχειρηματίες της γης βρήκαν την πλήρη ελευθερία τους. Σε οικόπεδα που δεν υπήρξαν ποτέ δικά τους. Πράσινοι χώροι και αιγιαλίτιδες ζώνες. Οικόπεδα του δημοσίου με χρήσεις λιμενικές, σιδηροδρομικές, αθλητικές. Οικόπεδα βιομηχανικά, αποκτημένα μέσω κατασχέσεων. Γη η οποία μεταλλάχτηκε σε χρηματιστηριακές μετοχές. Για να φουσκώσει αυτή η φούσκα της κτηματαγοράς θυσιάζεται το παραδοσιακό εμπορικό κέντρο του Πειραιά. Μία νέα αγορά, μεγαλύτερη σε μέγεθος από ολόκληρη την υπάρχουσα αγορά της πόλης, ετοιμάζεται να κτιστεί χωρίς σχεδιασμό, χωρίς έλεγχο βιωσιμότητας, ακολουθώντας τους νόμους του οδού Σοφοκλέους. Θυσιάζονται συνοικίες, ιστορικά κτίρια, ακτές, πάρκα, ελεύθεροι χώροι. Σε παιχνίδια ρουλέτας, τα οποία φέρουν το ψευδώνυμο "αναπλάσεις".  ΑΥΓΗ 29-3-07

 

Επιστροφή

 

Η ποιότητα της ζωής μας, μας αφορά όλους! Όταν πριν από κάμποσα χρόνια πρωτοβουλίες κατοίκων εναντιώθηκαν στη διεξαγωγή των ολυμπιακών αγώνων στην Ελλάδα, τους λοιδορούσαν ακόμα και τους προπηλάκιζαν. Επιτελεία τεχνοκρατών και μεγαλοκατασκευαστών εργοδοτών είχαν αναλάβει την προπαγάνδα και την πλύση εγκεφάλου του λαού.

«Οι ολυμπιακοί θα προσδώσουν κύρος στη χώρα και στην κοινωνία οικονομική ανάπτυξη», «Είναι η μεγάλη σύγχρονη ιδέα του έθνους», έλεγε ο Λαλιώτης, αυτός ο νεκροθάφτης του Πειραιά. Μετά τους Ολυμπιακούς αγώνες, τι είδε ο εργαζόμενος ελληνικός λαός; Το κύρος της χώρας πού άλλαξε;

Η ανάπτυξη ποιον εξυπηρέτησε; Σίγουρα τα αφεντικά. Ας μιλήσουμε επιγραμματικά για την ευρύτερη περιοχή στην οποία ζούμε. Τον Πειραιά. Τι είδε στην καθημερινή του ζωή να αλλάζει ο λαός της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά (Δραπετσώνα, Κερατσίνι, Πέραμα, Νίκαια, Κορυδαλλός); Τίποτα απολύτως.

Μόνο τα κτίρια των ολυμπιακών εγκαταστάσεων που δεν ξέρουν τι να τα κάνουν και πώς να τα συντηρήσουν, αφού το κόστος είναι τεράστιο. Στο τέλος θα τα πουλήσουν στους ιδιώτες για ένα κομμάτι ψωμί. Ζούμε σε μια πόλη ? με την ευρύτερη έννοια ? που διαμορφώθηκε μέσα από τα ιδιωτικά συμφέροντα, στην πιο άσχημη πόλη του κόσμου. Ζούμε σε μια περιοχή όπου μέσα από την αστικοποίηση (εσωτερική μετανάστευση και προσφυγιά), στοιβαχτήκαμε για να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες της βιομηχανίας για φτηνά εργατικά χέρια. Έτσι φτιάχτηκε αυτή η καρβουνούπολη, ο ευρύτερος, αλλά και ο ίδιος ο Πειραιάς με το λιγότερο ποσοστό πρασίνου ανά κάτοικο παγκοσμίως, με σχεδόν μηδενικούς δημόσιους χώρους, με άσχημα και βρομερά κτίρια, με άσχημα και ανήλιαγα στενά. Ότι έχει απομείνει ελεύθερο από άκτιστους χώρους ή απελευθερωμένους από τις βρώμικες βιομηχανίες κινδυνεύει και αυτό να κτιστεί.

Διάφοροι αναπτυξιολόγοι, πολιτικοί και τεχνογραφειοκράτες, μαζί με μεγαλοεργολάβους - επενδυτές εποφθαλμιούν αυτούς τους χώρους μιλώντας για ανάπτυξη και αξιοποίηση(ας μην μπούμε τώρα στην κουβέντα ποιους στην πραγματικότητα ωφελεί αυτή η ανάπτυξη). Ανάπτυξη, που στην ουσία είναι ακόμα μεγαλύτερη υποβάθμιση της ποιότητας, αλλά και της ιδίας της ζωής, της δικής μας και των παιδιών μας, ιδιαίτερα αυτή την στιγμή που τα αφεντικά και οι πολιτικές εξουσίες, αναγκάστηκαν κάτω από το βάρος των προβλημάτων και την πίεση έντιμων επιστημόνων να παραδεχτούν ότι το κλίμα αλλάζει, ότι υπερθερμαίνεται ο πλανήτης. Φυσικά, προσπαθούν να μετακυλήσουν την ευθύνη για αυτή την κατάσταση και το κόστος στις πλάτες της κοινωνίας και του εργαζόμενου λαού. Με την λογική του τσιμέντο να γίνει και μερικά δις ευρώ από τις πολιτικές λιτότητας και την φορολογία μας προετοιμάζουν τη νέα κόλαση στα καυτά καλοκαίρια που θα έρθουν. Τους ξέρουμε αυτούς τους πολιτικούς-βουλευτάδες, τους ξέρουμε αυτούς τους δημάρχους, τους ξέρουμε αυτούς τους επενδυτές, μεγαλοεργολάβους, πού μένουν και πού διαβιούν. Στα καταπράσινα και πολυτελή προάστια με τις βίλες τους και τις πισίνες τους, σε αυτές τις κηπουπόλεις. Ξέρουμε ότι ποσώς τους νοιάζει για το πού ζούμε και πώς ζούμε. Το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι τα συμφέροντα τους.

Εκείνο όμως που δεν ξέρει ο λαός του Πειραιά, είναι ότι θα συντελεστεί ένα ακόμα έγκλημα σε αυτόν και τα παιδιά του όσον αφορά την ποιότητα ζωής του. Αν αφεθεί και κτιστεί (δομηθεί) ο ευρύτερος χώρος των λιπασμάτων και του τσιμεντάδικου, χώρος που όχι μόνο ανταποδοτικά του ανήκει, (λόγω της περιβαλλοντικής μόλυνσης που υπέστη ο λαός του ευρύτερου Πειραιά, της Δραπετσώνας, Κερατσινίου, από την λειτουργία των εν λόγω εργοστασίων), μας ανήκει και δικαιωματικά, γιατί έχουμε δικαίωμα στην ποιότητα ζωής, έχουμε δικαίωμα στην ίδια την ζωή, της δικιάς μας και των παιδιών μας. Ξέρει όμως ο λαός του Πειραιά ότι τίποτα δεν χαρίζεται χωρίς αγώνα. Οτι μόνο στα σχέδια και στα μυαλά των Κεφαλογιάννηδων και των Σουφλιάδων τα ναυτιλιακά και εμπορικά κέντρα και οι πανάκριβες κατοικίες θα αλλάξουν τη ζωή του. Ότι αν δράσει ενωμένος μέσα από επιτροπές και ανοιχτές συνελεύσεις κόντρα στις λογικές των διαδρόμων κάτι μπορεί να πετύχει.

- Καμία οικιστική ή άλλη παρέμβαση στον ευρύτερο χώρο των λιπασμάτων.

-Να αποδοθεί στον λαό του ευρύτερου Πειραιά ο χώρος, όχι σαν κατακερματισμένο πάρκο, αλλά σαν ενιαίο Άλσος και χώρος αναψυχής με ανεμπόδιστη πρόσβαση στην θάλασσα.

ΣΥΖΗΤΗΣΗ-ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑΣ ΑΓΩΝΑ: ΠΕΜΠΤΗ 3 ΜΑΗ 2007 8.30 ΜΜ. ΣΤΟ ΧΩΡΟ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΗΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗΣ ΚΑΡΑΪΣΚΟΥ 193 ΠΕΙΡΑΙΑΣ . Κάτοικοι της ευρύτερης περιοχής του Πειραιά

 

Επιστροφή

 

«Μανχάταν» αντί για πράσινο

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΓΕΩΡΓΙΟΥ

«Κρανίου τόπος» ανάμεσα στη θάλασσα και γειτονιές που έζησαν δεκαετίες ολόκληρες κάτω από τα φουγάρα παραμένει τα τελευταία δέκα χρόνια η λιμενοβιομηχανική ζώνη μπροστά από τους δήμους Δραπετσώνας και Κερατσινίου.

Πρόκειται για μια περιοχή συνολικής έκτασης 640 στρεμμάτων, που ανοίγεται δυτικά του κεντρικού λιμανιού του Πειραιά. Εδώ λειτουργούσε από το 1909 το εργοστάσιο των λιπασμάτων, τσιμεντάδικα και εγκαταστάσεις καυσίμων.

Μιλώντας μας εκ μέρους της «Παμπειραϊκής Επιτροπής», ο καθηγητής του ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας μας θυμίζει ότι ειδικά για τα 250 στρέμματα όπου παράγονταν τα λιπάσματα και σήμερα ανήκαν στην Εθνική Τράπεζα είχε εκπονηθεί μελέτη που προέβλεπε διάσωση των ιστορικών κτιρίων και ανάπτυξη χώρων πρασίνου, πολιτισμού και εκπαίδευσης. Η μελέτη αυτή εγκαταλείφθηκε και τα βιομηχανικά κτίρια γκρεμίστηκαν το 2003. «Ευτυχώς, καταφέραμε να διαφυλάξουμε το παλιό γυαλάδικο και ορισμένα ακόμη κτίρια», μας λέει η αντιδήμαρχος Δραπετσώνας Ξένια Φωτίου.

Το πρόβλημα είναι ότι στα χρόνια που ακολούθησαν οι συνιδιοκτήτες του χώρου (Εθνική Τράπεζα, ΑΓΕΤ, ΒΡ, MOBIL) και ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς έχουν προτάξει τα επιχειρηματικά τους σχέδια χωρίς να σκέφτονται εάν μπορούν να επιστρέψουν κάτι στον χώρο που ρύπαιναν ασυστόλως ολόκληρο τον 20ό αιώνα.

Τον περασμένο Φεβρουάριο, οι υπουργοί ΠΕΧΩΔΕ και Ναυτιλίας Γ. Σουφλιάς και Μ. Κεφαλογιάννης αντίστοιχα μίλησαν σε κοινή συνέντευξη Τύπου για ένα σχέδιο ανάπλασης που θα γίνει με ιδιωτική επένδυση, θα περιλαμβάνει ναυτιαλικό κέντρο και κτίρια, ενώ θα μένουν 210 στρέμματα κοινωφελών χώρων (δρόμοι, πεζόδρομοι, πλατείες, χώροι στάθμευσης) και 88 στρέμματα ελεύθερη ζώνη παραλίας.

«Οι κάτοικοι της Δραπετσώνας στερήθηκαν επί χρόνια τη θάλασσα της πόλης τους, το πράσινο, και αρρώστησαν από τη λειτουργία τόσων εργοστασίων», λέει η κ. Φωτίου. «Τι να το κάνουμε τώρα να μας προκύψει ένα Μανχάταν στη γειτονιά μας; Ο δήμος θα διαμορφώσει άποψη με βάση νέα μελέτη που παραλάβαμε. Αυτό που θέλουμε είναι άφθονο και υψηλό πράσινο σε συνεχείς διαδρομές και ανάδειξη της ιστορικής κληρονομιάς. Να μπορεί ο κόσμος να κυκλοφορεί, να απολαμβάνει τη θάλασσα, να ξανακάνει κάποτε και τα μπάνια του, όπως πριν από πολλά χρόνια. Δεν είναι μόνον οι ιδιωτικοί φορείς που πρέπει να βάλουν νερό στο κρασί τους, αλλά και ο ΟΛΠ, που εμφανίζεται αδηφάγος και διεκδικεί ένα ολόκληρο κομμάτι παραλίας για να διαμορφώσει μία ακόμη μαρίνα. Πρέπει επιτέλους να βάλουμε λίγο πράσινο στην περιοχή αυτή δυτικά του Πειραιά. Γιατί σήμερα, αν κοιτάξετε από ψηλά, η μόνη περιοχή όπου διακρίνεται λίγο πράσινο είναι εκείνη του νεκροταφείου της Αναστάσεως...».

http://www.enet.gr/online/online_text/c=112,id=37968824

 

Επιστροφή

 

«Οχι» στη δημιουργία ναυτιλιακού κέντρου

Να συστρατευτούν μαζί τους ενάντια στα κυβερνητικά σχέδια για τη δημιουργία ναυτιλιακού κέντρου στην περιοχή της λιμενοβιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου καλούν τον νομάρχη Πειραιά και τους δημάρχους Πειραιά και των παραλιμένιων δήμων οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ Θοδωρής Δρίτσας και Παναγιώτης Λαφαζάνης.

Στην επιστολή συστράτευσης προς τους εκπροσώπους της Νομαρχιακής και Τοπικής Αυτοδιοίκησης, οι δύο βουλευτές εκδηλώνουν το ενδιαφέρον τους για την τύχη της περιοχής της λιμενοβιομηχανικής ζώνης. Εκφράζουν την αντίθεσή τους στη μετατροπή της περιοχής σε ναυτιλιακό κέντρο, γεγονός το οποίο θα οδηγήσει στην τσιμεντοποίησή της. Οι αρνητικές συνέπειες της κίνησης αυτής είναι πολλαπλές, ιδιαίτερα για την ποιότητα ζωής των πολιτών, η υγεία των οποίων επιβαρύνεται συνεχώς, αλλά και για το ίδιο το περιβάλλον. Επιπρόσθετα, πλήττεται και η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά, ελλείψει χώρων πρασίνου.

Θεωρώντας, λοιπόν, ότι πρέπει να αποτραπούν οι κυβερνητικοί σχεδιασμοί, οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ προτείνουν η περιοχή να αποδοθεί στους πολίτες ως χώρος πρασίνου, ιστορικής μνήμης, πολιτιστικών και αθλητικών δραστηριοτήτων, αλλά και ελεύθερης πρόσβασης στη θάλασσα. Ως απαραίτητη προϋπόθεση τίθεται η ανάπτυξη ενός πολιτικού-κοινωνικού και κινηματικού μετώπου φορέων και πολιτών, το οποίο θα υπερνικήσει υπαρκτές αντιστάσεις και συμφέροντα, θέτοντας ως αδιαπραγμάτευτη προτεραιότητα την επένδυση στο πράσινο και την οικολογική προστασία της περιοχής.
Τέλος, ζητούν την εφαρμογή των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου υπέρ των απολυθέντων από τα Λιπάσματα της Δραπετσώνας, καθώς και την άμεση αποκατάστασή τους.

Σ.Γ.   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/09/2007

 

Επιστροφή

 

«Μπλόκο» του ΣτΕ σε επέκταση λιμανιών

Αλέξανδρος Αυλωνίτης

«Φρένο» στην ανεξέλεγκτη δημιουργία ή επέκταση λιμανιών βάζει το Συμβούλιο της Επικρατείας απαιτώντας να προηγείται πάντα ένας ευρύτερος (και όχι αποσπασματικός) χωροταξικός σχεδιασμός, «μπλοκάροντας» ταυτόχρονα τα έργα για την επέκταση του λιμανιού στα Νέα Στύρα Ευβοίας.

Το ανώτατο δικαστήριο ακύρωσε μία σειρά από πράξεις του Περιφερειάρχη Στερεάς Ελλάδας, αλλά και του υπουργείου Πολιτισμού που είχαν δώσει την έγκρισή τους για τη χωροθέτηση του συγκεκριμένου λιμενικού έργου.Κάνοντας δεκτές προσφυγές κατοίκων της περιοχής και ιδιοκτητών ακινήτων, το Ε τμήμα του ΣτΕ υπό τον πρόεδρό του Κ. Μενουδάκο καθόρισε ένα αυστηρό πλαίσιο για τη δημιουργία (ή την επέκταση) λιμανιών σε όλη τη χώρα, υπογραμμίζοντας ότι στην προστασία του άρθρου 24 του Συντάγματος υπάγονται και τα οικοσυστήματα των ακτών, τα οποία πρέπει να τελούν σε καθεστώς ήπιας διαχείρισης και ανάπτυξης.

Το σκεπτικό

Κατά το ΣτΕ (2266/07), η κατασκευή λιμανιού οποιασδήποτε κατηγορίας σε οποιαδήποτε ακτή της χώρας, πρέπει να αποτελεί αντικείμενο ευρύτερου χωροταξικού σχεδιασμού, μέσα στο εθνικό ή στο μείζον περιφερειακό δίκτυο λιμανιών της χώρας. Στον σχεδιασμό αυτό πρέπει να υπάρχει τεκμηριωμένη μελέτη, στην οποία θα λαμβάνονται υπόψη όχι μόνο το δημόσιο συμφέρον που δικαιολογεί τη δημιουργία του λιμανιού, αλλά και οι αρχές της προστασίας του παράκτιου και θαλάσσιου οικοσυστήματος που επηρεάζεται, έτσι ώστε η κατασκευή του λιμένα να είναι συμβατή με τη συνταγματική επιταγή για αειφόρο ανάπτυξη.

Όταν λοιπόν προσβάλλεται η αρχή της αειφόρου ανάπτυξης δεν είναι δυνατή η δημιουργία νέου λιμανιού.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4667&subid=2&pubid=333203

 

Επιστροφή

 

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΣΥΖΗΤΗΣΗ

Συναγωνιστές, Συναγωνίστριες

Για δεκαετίες το εργοστάσιο λιπασμάτων αποτελούσε σοβαρή εστία μόλυνσης του περιβάλλοντος και επιβάρυνσης της υγείας των κατοίκων, όχι μόνο της Δραπετσώνας αλλά και όλων των γύρω περιοχών. Σήμερα με αγαστή συνεργασία κρατικών επιτελείων, μεγάλων ιδιωτικών  συμφερόντων και δημοτικών παραγόντων, το έγκλημα συνεχίζεται με νέα μορφή. Σχέδια για εφοπλιστικό κέντρο, εμπορευματικές χρήσεις, πολυτελείς κατοικίες, επιχειρηματικές δραστηριότητες, μαρίνες ελλιμενισμού πολυτελών θαλαμηγών, μεγάλες εκτάσεις απαγορευμένης εισόδου, περιορισμός στην θάλασσα, κάμερες παρακολούθησης.

Στα πλαίσια του διήμερου που θα διοργανώσουμε στη Δραπετσώνα στις 24 και 25 Νοέμβρη θα επιθυμούσαμε να παραβρεθείτε και να συμμετάσχετε καταθέτοντας τις εμπειρίες σας σε σχέση με τους τοπικούς αγώνες στην περιοχή σας, πως οργανώσατε την δράση σας, τι  προβλήματα αντιμετωπίσατε. Το πρόγραμμα του διημέρου περιλαμβάνει, την πρώτη μέρα προβολή ενημερωτικού υλικού (ντοκιμαντερ0 για την περιοχή των λιπασμάτων και ανοικτή συζήτηση με τους παρευρισκόμενους κάτοικους και την δεύτερη μέρα θα γίνουνε ενημερώσεις για ζητήματα δημοσίων χώρων από πρωτοβουλίες κατοίκων από διάφορες γειτονιές της Αθήνας και θα ακολουθήσει διάλογος για τους δημόσιους χώρους. Η Πρωτοβουλία Αγώνα εκτιμά: Αυτό που ονομάζεται ανάπτυξη για το κεφαλαίο και τους πολιτικούς διαχειριστές του τα τελευταία 60 χρόνια σημαίνει καταστροφή του περιβάλλοντος : αστικοποίηση, αντιπαροχή, καταστροφή δασών, εκχώρηση ελευθέρων χώρων σε ιδιώτες, τσιμεντοποίηση, μόλυνση κ.α. Η κατάσταση γίνεται σήμερα πιο δύσκολη εξαιτίας της αλλαγής κλίματος και του φαινομένου του θερμοκηπίου. Η πολιτική και οικονομική εξουσία μαζί με τους εκφραστές της επιχειρεί το ίδιο σχέδιο ανάπτυξης από το Σούνιο μέχρι και το Πέραμα, όπου εντάσσεται και η περιοχή-φιλέτο της Δραπετσώνας, το καλύτερο γι’ αυτούς οικόπεδο. Υπάρχει ένα συνολικό σχέδιο πολεοδομικών αναδιαρθρώσεων με την κατασκευή εμπορικών κέντρων, μαρίνων, μεζονέτων, εφοπλιστικών city κ.α αλλά και την παραπέρα εκμετάλλευση περιοχών όπως το Ελληνικό, Μοσχάτο και του λιμανιού του Πειραιά. Αυτό θα έχει σαν συνέπεια τη χειροτερέψει των όρων διαβίωσης των κατοίκων και της καθημερινής μας ζωής, το κλείσιμο του αιγιαλού όπου τα σκυλάδικα έχουν αφήσει ανοιχτό, επαναχαραξη οικισμών έως και διωγμό πληθυσμού (γκρέμισμα προσφυγικών Δραπετσώνας).

Θεωρούμε ότι τέτοια σχέδια ανάπτυξης αντιμετωπίζονται μόνο από τα κάτω, δηλαδή με Πρωτοβουλίες-Συνελεύσεις κατοίκων με ξεκάθαρο αντιθεσμικο και αντιεραρχικο ρόλο και λειτουργία. Υπάρχουν πολλά παραδείγματα όπου ο παραγοντισμος και τελικά η ‘’εκλογοποιηση΄΄ τέτοιων κινήσεων οδήγησαν τους αγώνες των κατοίκων σε εκφυλισμό και χάθηκαν.

Χρήσιμο θα ήταν να μας ενημερώσετε εγκαίρως αν θα μπορέσετε να συμμετάσχετε, καθώς και ότι προτάσεις έχετε για συζήτηση να μας τις γνωστοποιήσετε  ώστε να τις επεξεργαστούμε.

Ήρθε η ώρα να μιλήσουμε

Να πάρουμε την υπόθεση στα χέρια μας και να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στην αξιοπρεπή ζωή.

Οι Δημόσιοι Χώροι ανήκουν στον Λαό.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ  ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

  ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ 

(Στάλθηκε στο Παρατηρητήριο 15-11-07)

Επιστροφή

 

 

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΤΕΤΡΑΓΩΝΙΚΟ ΤΣΙΜΕΝΤΟΥ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ !

Ο ήδη επιβαρημένος περιβαλλοντικά Πειραιάς επιβάλλεται να έχει μεγάλους χώρους πρασίνου. Ο χώρος των Λιπασμάτων είναι μια θαυμάσια ευκαιρία για να ξεκινήσει κάτι τέτοιο. Η κατάσταση στο λεκανοπέδιο και ειδικά στον Πειραιά είναι κρίσιμη:

Η Αττική και ειδικά ο Πειραιάς είναι ήδη μια από τις πιο ρυπασμένες περιοχές, με υψηλές συγκεντρώσεις μικροσωματιδίων που ευθύνονται για σοβαρά προβλήματα υγείας και χιλιάδες πρόωρους θανάτους. Ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας εκτιμάει σε πρόσφατη έκθεσή του (Ιούνιος 2006) ότι εξαιτίας των μικροσωματιδίων καταγράφονται τουλάχιστον 2.500 πρόωροι θάνατοι στην Ελλάδα κάθε χρόνο, πολλοί από αυτούς στην Αττική.

Στην Αττική η θερμοκρασία θα αυξηθεί ίσως και κατά 7 βαθμούς Κελσίου εξαιτίας της κλιματικής αλλαγής και της έλλειψης πνευμόνων πρασίνου, μέχρι το τέλος του αιώνα.

ΠΩΣ ΜΠΟΡΟΥΝ ΚΑΠΟΙΟΙ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΓΙΑ ΗΠΕΙΑ ΔΟΜΗΣΗ;

Είναι ειρωνεία , η δηλητηρίαση των Λιπασμάτων από το παρελθόν επιμένει να κυριαρχεί στο παρόν και υποθηκεύει το μέλλον μας.

Η Πολιτεία καλείται να δείξει όποια ευαισθησία έχει-αν έχει-και να απαλλοτριώσει τον χώρο των Λιπασμάτων, να καθαρίσει την περιοχή, αποδίδοντας στους κατοίκους έναν πνεύμονα πρασίνου, που τόσο τον έχουν ανάγκη να τον χαίρονται. Οι πολίτες της Δραπετσώνας και του ευρύτερου Πειραιά δεν πρέπει να αδρανήσουν. Οι πολίτες είναι αυτοί, που μπορούν να φέρουν το ποθητό αποτέλεσμα αρκεί να κινητοποιηθούν.

Οι Οικολόγοι Πράσινοι της περιoχής του ευρύτερου Πειραιά στηρίζουν και συμμετέχουν στην ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ.

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ ΕΥΡΥΤΕΡΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Τηλ. επικοινωνίας Ορέστης Κολοκούρης 6981178665

email: prasinoipeiraia@yahoo.gr

(Στάλθηκε στο Παρατηρητήριο 15-11-07)

 

Επιστροφή

 

Για δεκαετίες το εργοστάσιο Λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, αποτελούσε σοβαρή εστία μόλυνσης του περιβάλλοντος και επιβάρυνσης της υγείας των κατοίκων, όχι μόνο της Δραπετσώνας, αλλά και των γύρω περιοχών. Σήμερα, με αγαστή συνεργασία κρατικών επιτελείων, μεγάλων ιδιωτικών συμφερόντων και δημοτικών παραγόντων, το έγκλημα συνεχίζεται με νέα μορφή. Σχέδια για εφοπλιστικό κέντρο, εμπορευματικές χρήσεις, πολυτελείς κατοικίες, μαρίνες ελιμενισμού πολυτελών θαλαμηγών , μεγάλες εκτάσεις απαγορευμένης εισόδου, περιορισμός της πρόσβασης στη θάλασσα, κάμερες παρακολούθησης …

ΠΟΙΟΣ  ΡΩΤΗΣΕ ΕΜΑΣ  ΤΟΥΣ  ΚΑΤΟΙΚΟΥΣ;

ΚΑΛΕΣΜΑ

      Η Πρωτοβουλία Αγώνα για τη δημιουργία Ενιαίου Άλσους στην ευρύτερη περιοχή των Λιπασμάτων, σας καλεί σε ένα ΔΙΗΜΕΡΟ ΑΝΟΙΧΤΩΝ ΕΚΔΗΛΩΣΕΩΝ, ενάντια στην “ανάπλαση”.

   Το πρόγραμμα του διημέρου περιλαμβάνει την πρώτη μέρα προβολή ντοκιμαντέρ για την περιοχή των Λιπασμάτων, ενημέρωση για το θέμα και ανοιχτή συζήτηση με τους κατοίκους και τη δεύτερη μέρα θα γίνει ενημέρωση από πρωτοβουλίες κατοίκων από διάφορες γειτονιές της Αθήνας. Θα ακολουθήσει ανοιχτή συζήτηση για τους δημόσιους χώρους.

ΣΑΒΒΑΤΟ 24/11 και ΚΥΡΙΑΚΗ 25/11  2007  ΣΤΙΣ 18:00,   ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ REX ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑ

Όλοι στην εκδήλωση, γιατί η ποιότητα της ζωής μας, μας αφορά όλους.

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ

ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ

Πρωτοβουλία Αγώνα για Ενιαίο Άλσος

 

Επιστροφή

 

Πυλώνες της ΔΕΗ: Ο νέος δράκος

Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΡΟΥΤΣΩΝΗ

Οταν το κοινωφελές έργο μετατρέπεται σε εφιάλτη... Κάπως έτσι βιώνουν οι κάτοικοι του Κερατσινίου την παρουσία των πυλώνων ηλεκτρικού ρεύματος, 30 και πλέον χρόνια μετά την εγκατάστασή τους, τη στιγμή που το πολύτιμο αγαθό διανέμεται μέσω νέων «οδών», με την υπογειοποίηση των καλωδίων ν' αποτελεί την πιο πρόσφορη λύση. Και ενώ οι μεταλλικοί «γίγαντες» στέκονται ακλόνητοι, στην εργατική συνοικία του Πειραιά ο καρκίνος αποτελεί τον υπ' αριθμόν 1 κίνδυνο για την υγεία των πολιτών.

«Το Κερατσίνι, παρά το ότι είναι ένας από τους πολυπληθέστερους δήμους, αντιμετωπίζεται με αδιαφορία, την ώρα που Νίκαια και Κορυδαλλός περιμένουν να υλοποιηθεί η δέσμευση των αρμοδίων για την έναρξη έργων υπογειοποίησης», λέει ο Λουκάς Τζανής, φαρμακοποιός (πρόεδρος της δημοτικής κίνησης «Καλή Μέρα Κερατσίνι). «Η συνοικία μετρά νεκρούς», προσθέτει, επικαλούμενος την επαγγελματική του ιδιότητα για του λόγου το αληθές. «Υπάρχει πιο αξιόπιστη καταγραφή, από την αύξηση των καρκινοπαθών - ασθενών - πελατών μου;», ρωτά, υπενθυμίζοντας πως σήμερα είναι επιτακτική η ανάγκη σύνταξης μελέτης των δεικτών δημόσιας υγείας από τη ΔΕΗ, όπως ορίζει νότα της Ευρωπαϊκής Ενωσης σχετική με τις υποχρεώσεις των εταιρειών παροχής ενέργειας προς τους πελάτες τους. Παρά το γεγονός της έντονης κινητικότητας των κατοίκων και τη συγκέντρωση 600 υπογραφών από την προαναφερθείσα δημοτική κίνηση, τα προεδρεία της ΔΕΗ τόσο του Πειραιά όσο και της Αθήνας αρνήθηκαν να συναντηθούν με τους εκπροσώπους της κίνησης, όπως αναφέρει ο κ. Τζανής. «Επόμενο βήμα είναι η από κοινού δράση με τον Συνήγορο του Πολίτη και, αν δεν βρούμε ανταπόκριση, θα ακολουθήσουν αγωγές και προσφυγές στα ευρωπαϊκά δικαστήρια», σημειώνει ο Γιάννης Πατσάκης, μηχανικός, μέλος της κίνησης. «Το έργο τής υπογειοποίησης είναι δαπανηρό, δύσκολο, αλλά συνάμα εφικτό και απόλυτα αναγκαίο», συμπληρώνει. Υπολογίζεται πως από τους 100.000 κατοίκους του Κερατσινίου, άμεσα εκτεθειμένοι και ευάλωτοι σε λευχαιμίες και άλλες νεοπλασίες είναι οι 20.000 κάτοικοι του Αγίου Μηνά, όπου, σύμφωνα με τον φαρμακοποιό, «κάθε οικογένεια έχει και από έναν ασθενή». Η ρύπανση στο Κερατσίνι έγινε αφόρητη, ιδιαίτερα μετά την υπερδιπλασίαση της τάσης που απαιτήθηκε για την κάλυψη των αναγκών τού βιομηχανικού πάρκου του Σχιστού, ενώ οι κεραίες κινητής τηλεφωνίας, που αυξήθηκαν επίσης, επιβάρυναν περισσότερο την κατάσταση.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 04/12/2007

 

Επιστροφή

 

ΠΕΙΡΑΙΚΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΔΙΚΤΥΟ ΤΟ ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ Δημαρχείο Πειραιά 5ος όροφος τηλ: 2104194252-3 fax: 210.419425 e-mail: tolimanitisagonias@gmail.com

ΔΗΜΟΣΙΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΒΑΘΜΙΣΗ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ ΤΟΥ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΕΙΡΑΙΑ

Τα 250 στρέμματα των Λιπασμάτων Δραπετσώνας αποτελούν έναν μοναδικό χώρο, πολύτιμο για την αναβάθμιση των δυτικών συνοικιών του Πειραιά. Η κοινωνία της Δραπετσώνας πίστεψε και παλεύει για αυτό περισσότερο από μία δεκαετία, σε μία ανάπλαση του χώρου εις όφελος της πόλης, των κοινωνικών υποδομών της και του περιβάλλοντος. Οι εξελίξεις είναι αρνητικές. Η Εθνική Τράπεζα και ο Οργανισμός Λιμένος Πειραιά κερδοσκοπώντας εις βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής της Δραπετσώνας, προχωρούν διεκδικώντας την υπερεκμετάλλευση και υπερδόμηση της έκτασης, με χιλιάδες τετραγωνικά κτιρίων, δρόμων, ασφάλτου και τσιμέντου. Αυτό για μας δεν είναι ανάπλαση.

Το Λιμάνι της Αγωνίας θεωρεί ότι η ζώνη του αιγιαλού, οι εκτάσεις του ΟΛΠ και όλες οι ήδη υπάρχουσες κοινόχρηστες εκτάσεις είναι αδιαπραγμάτευτες. Αποτελούν δημόσια ιδιοκτησία και όχι ιδιωτικά οικόπεδα. Η Εθνική Τράπεζα οφείλει να δώσει περισσότερο από το 55% του δικού της οικοπέδου της σε εισφορά σε γη βάσει της πολεοδομικής νομοθεσίας. Η υπόλοιπη έκταση της Εθνικής Τράπεζας μπορεί να απαλλοτριωθεί άμεσα. Με ελληνικά ή ευρωπαϊκά κονδύλια.

Το Λιμάνι της Αγωνίας συμπαρίσταται στον αγώνα των πολιτών της Δραπετσώνας και ζητά την άμεση απαλλοτρίωση και μετατροπή του χώρου των Λιπασμάτων σε πάρκο υψηλού πρασίνου, ελεύθερο από κτίρια, ανοιχτό και δημόσιο. Καλεί τις δημοτικές κινήσεις, τις ομάδες πολιτών και την Τοπική Αυτοδιοίκηση του Πειραιά, του Κερατσινίου και των γύρω δήμων, να στηρίξουν αυτή την υπόθεση. 

Η Συντονιστική Επιτροπή του Λιμανιού της Αγωνίας, μετά από διεξοδικό διάλογο και με βάση τις πρόσφατες εξελίξεις, ολοκλήρωσε τη συζήτηση για το θέμα των Λιπασμάτων Δραπετσώνας (πρώην Λιμενοβιομηχανική Ζώνη Δραπετσώνας Κερατσινίου) στις 8 Ιανουαρίου 2008 καταλήγοντας στις παρακάτω εκτιμήσεις-προτάσεις:

Από το 1999 που έκλεισε το εργοστάσιο Λιπασμάτων, οι κάτοικοι, οι κινήσεις και πρωτοβουλίες πολιτών, οι φορείς της Δραπετσώνας προσανατόλισαν τις αγωνιστικές και πολύπλευρες κινητοποιήσεις τους στη διεκδίκηση συνολικής ανάπλασης της περιοχής «περιβαλλοντικά ισορροπημένης, κοινωνικά δίκαιης και με κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα της».

Οι πολλές και σημαντικές προσπάθειες όλα αυτά τα χρόνια κρατούσαν ανοικτό το ζήτημα και εμπόδισαν κερδοσκοπικά σχέδια, αλλά οι κυβερνήσεις, η Εθνική Τράπεζα, ο ΟΛΠ και οι βιομηχανίες, δεν άνοιξαν «τα χαρτιά τους». Ειδικά η Εθνική Τράπεζα με αδιαφανείς διαδικασίες και παρεμβάσεις επιχείρησε συστηματικά – και τελικά τα κατάφερε – να κατεδαφίσει τα περισσότερα ιστορικά βιομηχανικά κτίρια (πλην τριών) και να μετατρέψει τον χώρο σε οικόπεδο.  

Από το 2002, το κίνημα για την ανάπλαση, συγκροτήθηκε ξανά, με νέα δυναμική και με αναβαθμισμένη παμπειραϊκή συμμετοχή. Το Λιμάνι της Αγωνίας συμμετείχε από την αρχή στην «Παμπειραϊκή Επιτροπή Πολιτών, Κινήσεων, Φορέων, κλπ για την Ανάπλαση της πρώην Λιμενοβιομηχανικής Ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου σε περιοχή δραστηριοτήτων κοινής χρήσης με κατοχύρωση του δημόσιου χαρακτήρα της».

Από τότε και μέχρι πρόσφατα η «Παμπειραϊκή Επιτροπή» ένωσε όλες τις δυνάμεις της Δραπετσώνας, του Πειραιά και των γύρω δήμων που επιθυμούσαν να αγωνιστούν ενεργά για την «ανάπλαση». Κράτησε και στη νέα φάση, από το 2003 μέχρι σήμερα, ανοιχτό το θέμα με πολλές κινηματικές και θεσμικές παρεμβάσεις, ενημερώνοντας συνεχώς την ευρύτερη κοινωνία του Πειραιά.

Σύμφωνα με τις διακηρύξεις, τα έντυπα και τις παρεμβάσεις της Επιτροπής, η διεκδικούμενη «συνολική, περιβαλλοντικά ισορροπημένη, κοινωνικά δίκαιη  και δημόσιου χαρακτήρα ανάπλαση της περιοχής» θα έπρεπε να εξασφαλίζει:

α. Διέξοδο στη θάλασσα της Δραπετσώνας και του Κερατσινίου με ελεύθερη δημόσια χρήση της ακτής.

β. Πάρκο μητροπολιτικής εμβέλειας, ανάσα ζωής και ήπιας αναψυχής για όλους.

γ. Διατήρηση και επανάχρηση των ιστορικών βιομηχανικών κτιρίων.

δ. Εισφορά σε γη της τάξης του 60%  από τους ιδιοκτήτες.

ε. Μέγιστο συντελεστή δόμησης όχι μεγαλύτερο του 0,4 συνολικά και κατά τμήμα.

Για όλα αυτά αγωνίστηκε με πάθος, ανιδιοτέλεια και πλήρη διαθεσιμότητα η «Παμπειραϊκή Επιτροπή» επί 5 χρόνια περίπου. Είχαμε εκτιμήσει όσες/όσοι συμμετέχουμε, ότι αυτή ήταν μία κοινωνικά ωφέλιμη, ριζοσπαστική και ταυτόχρονα ρεαλιστική διεκδίκηση.

Σήμερα, μετά τις εξελίξεις του 2007, και συγκεκριμένα μετά την ανακοίνωση των κερδοσκοπικών σχεδίων δήθεν «ανάπλασης» ΥΠΕΧΩΔΕ, ΟΛΠ και διεθνών επιχειρηματικών ομίλων, αλλά και μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές στην Αττική και σε όλη τη χώρα, όλες και όλοι θεωρούμε πως οφείλουμε να αναθεωρήσουμε τις κατευθυντήριες επιλογές στις διεκδικήσεις μας.

Εκτιμάμε, πως η «Στρατηγική της Ανάπλασης», όπως τη διεκδικήσαμε ως τώρα, δεν ανταποκρίνεται πλέον στα νέα δεδομένα.

Οι πιεστικές περιβαλλοντικές-κοινωνικές ανάγκες είναι πλέον εκρηκτικές και μη συμβατές με τα σχέδια μεγάλης δόμησης. Η κυβέρνηση και οι εταιρείες με τα συσσωρευμένα από υπερκέρδη λιμνάζοντα κεφάλαια τους, αναζητούν ευκαιρίες κερδοσκοπικών επενδύσεων στο real estate με τόσο κυνισμό, ώστε μόνο η γενικευμένη κοινωνική αντίσταση μπορεί να τους σταματήσει. Ήδη από μήνες τώρα το Λιμάνι της Αγωνίας με δελτία τύπου, άρθρα κ.α. έχει καταγγείλει δημόσια αυτούς τους καταστροφικούς σχεδιασμούς για τον Πειραιά.

Με βάση αυτές τις εκτιμήσεις προτείνουμε και καλούμε την «Παμπειραϊκή Επιτροπή» να ξανασυζητήσουμε τη νέα πραγματικότητα και με τη διεκδικητική δράση μας να ενωθούμε με όλες τις δυνάμεις της Δραπετσώνας, των γύρω Δήμων και του Πειραιά, όπως και με τις κινήσεις της Αττικής για το περιβάλλον (Παναττικό Δίκτυο Κινήσεων Πολιτών) ώστε να αναδείξουμε και να στηρίξουμε μία άλλη περιβαλλοντική πολιτική από αυτή που προωθείται σήμερα.

ΟΧΙ ΣΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΟΥ ΥΠΕΧΩΔΕ, ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ, ΤΟΥ ΟΛΠ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΡΓΟΛΑΒΩΝ «ΕΠΕΝΔΥΤΩΝ»

ΟΧΙ ΣΕ ΜΙΑ ΝΕΑ ΠΟΛΗ ΜΕΣΑ ΣΤΗΝ ΠΟΛΗ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΛΕΥΘΕΡΗ ΔΗΜΟΣΙΑ ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

ΝΑΙ ΣΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ

ΝΑΙ ΣΤΗΝ ΕΠΑΝΑΧΡΗΣΗ ΜΕ ΔΗΜΟΣΙΟ ΟΦΕΛΟΣ ΤΩΝ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΩΝ ΜΝΗΜΕΙΩΝ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

Πειραιάς, 8 Ιανουαρίου 2008

Πειραϊκό Δημοτικό Δίκτυο  Το Λιμάνι της Αγωνίας

Συντονιστική Επιτροπή

 

Επιστροφή

 

ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΑΣ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΧΩΡΟΣ  ΥΨΗΛΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

 Σε όλη την Αττική, γίνονται αγώνες για να επανακαθοριστούν οι δημόσιοι χώροι σαν τέτοιοι. Δηλαδή σαν χώροι πράσινου, αναψυχής και ξεκούρασης.

Σ΄ ένα λεκανοπέδιο που δέχεται τον τελευταίο καιρό επιθέσεις από οργανωμένα ντόπια και πολυεθνικά συμφέροντα, όσο αφορά τους ελάχιστους εναπομείναντες ελεύθερους και δημόσιους χώρους,  οι δημοτικές αρχές που έχουν τη διαχείριση του Δήμου Δραπετσώνας τουλάχιστον τη τελευταία δεκαετία, προχωρούν ως εξής: Ανεβάζουν το συντελεστή δόμησης, με αποτέλεσμα να δημιουργηθούν τα αισχρά και τερατώδη οικοδομικά μπλοκ (βλ. περιοχή Βούρλων, ΙΚΑ, κ.ά.) που προσβάλλουν όχι μόνο την αισθητική μας αλλά, πρώτον αλλάζουν τη φυσιογνωμία της πόλης μας και δεύτερον εμποδίζουν το φυσικό αερισμό της λόγω ύψους και όγκου, λειτουργώντας σαν θερμικοί συσσωρευτές το καλοκαίρι και  αυξάνοντας βέβαια ακόμη περισσότερο τη θερμοκρασία του περιβάλλοντος κατά τους καλοκαιρινούς μήνες.

Οι δημοτικές αρχές δε λαμβάνουν τίποτα από όλα αυτά υπόψη τους, παρόλη τη μεγάλη συζήτηση που γίνεται για την αλλαγή του κλίματος.

Όσοι δημόσιοι χώροι έχουν παραμείνει – πλατείες, μικρά πάρκα, παιδικές χαρές – έχουν σκόπιμα απαξιωθεί. Έχουν γίνει σκουπιδότοποι με διαλυμένα όργανα παιδικής χαράς και παγκάκια. Και, βέβαια, δεν μπορούμε να μην αναφέρουμε όλη την περιοχή του “Πάρκου της Αγάπης”  που αφέθηκε στις διαθέσεις των κληρονόμων του μεγαλοτσιφλικά της περιοχής Μελετόπουλου.

Έτσι και το παρκάκι της εργατιάς. Ενώ κατοχυρώθηκε σαν δημόσιο πάρκο από προηγούμενη δημοτική αρχή, παραχωρήθκε σε ιδιώτη και έγινε ΠΙΣΤΑ ΚΑΡΤ. Το δε πέτρινο σπίτι, η τελευταία εργατική κατοικία των Λιπασμάτων, αφού ανακαινίστηκε πλήρως με δημόσιο χρήμα, αφέθηκε σκόπιμα στην εγκατάλειψη και την πλήρη αποξήλωσή του.

Ο περιβάλλοντας χώρος, περίπου 1στρέμματα, κατάντησε ο βρωμερότερος σκουπιδότοπος της περιοχής από τον ίδιο το δήμο, αφού χρησιμοποιεί το χώρο σαν κέντρο διαμετακόμισης σκουπιδιών, μπαζών, παλιών επίπλων, στρωμάτων, λάστιχων κτλ.

Αυτός ο χώρος που γειτνιάζει με το χώρο των Λιπασμάτων, θα μπορούσε να αποτελέσει ένα μικρό πρότυπο για τη χρήση της υπόλοιπης περιοχής των Λιπασμάτων, της ΒΡ και της ΑΓΕΤ ΗΡΑΚΛΗΣ. Δηλαδή, να γίνει ένα πάρκο υψηλού πράσινου και να λειτουργήσει παραδειγματικά για τη δημιουργία άλσους σε όλη την περιοχή.

Αντ΄ αυτού, ενώ η δημοτική αρχή συνεχώς μιλάει για καλύτερη ποιότητα ζωής στη Δραπετσώνα, καλεί δημοτικό συμβούλιο για να συζητήσει και σίγουρα να αποφασίσει την παραχώρηση αυτού του χώρου σε ιδιώτη για εμπορική δραστηριότητα.

Το σενάριο επαναλαμβάνεται …

Είναι ακριβώς το ίδιο με ότι συνέβη με την ΠΙΣΤΑ ΚΑΡΤ. Και το σενάριο θα γίνει χειρότερο , αν δεν αντιδράσουμε στα νεοφιλελεύθερα σχέδια της σημερινής δημοτικής αρχής.  Μιας δημοτικής αρχής που αντί να διαλέξει το δρόμο της διεκδίκησης και του αγώνα για  να εξασφαλίσει οικονομικούς πόρους από την κεντρική εξουσία, σκόπιμα δημιουργεί κλίμα μιζέριας και ηττοπάθειας ( ο φουκαριάρικος, μικρός και φτωχός δήμος του Πειραιά!). Μιας δημοτικής αρχής που για την ανεύρεση αυτών των πόρων θα ξεπουλήσει δημόσιους χώρους στους εκάστοτε Ρουσσουνέλους. Στο τέλος, θα ιδιωτικοποιήσει τους δρόμους και τον αέρα που αναπνέουμε!

ΝΑ ΜΗΝ ΑΠΟΤΕΛΕΣΕΙ ΤΟ ΠΑΡΚΟ ΤΗΣ ΕΡΓΑΤΙΑΣ ΤΟ ΔΟΥΡΕΙΟ ΙΠΠΟ  ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ “ΑΝΑΠΛΑΣΗ”  ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

 ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ:

·         Να μη δοθεί το πάρκο της εργατιάς σε ιδιώτες.

·         Καμιά εμπορική δραστηριότητα μέσα σ΄ αυτό.

·         Να καθαριστεί άμεσα.

·         Να απομακρυνθούν άμεσα τα κοντέινερ της μόλυνσης.

·         Αποκατάσταση του πέτρινου σπιτιού και ανάδειξής του σε χώρο κοινωνικής και ιστορικής μνήμης.

·         Άμεση δεντροφύτευση για τη δημιουργία πάρκου υψηλού πράσινου.

 ΚΑΜΙΑ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΑ   ΣΤΗΝ ΕΥΡΥΤΕΡΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΤΩΝ ΛΙΠΑΣΜΑΤΩΝ

 ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΩΝ ΤΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ   ΔΕ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ –  ΘΑ ΜΑΣ ΒΡΟΥΝ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ

 Όλοι σήμερα, στις 20:00, στο δημαρχείο για να σταματήσουμε τα σχέδια της δημοτικής αρχής και των επιχειρηματιών.

 Δραπετσώνα 22-1-2008, Πρωτοβουλία αγώνα για ενιαίο άλσος

 

Επιστροφή

 

Μάχη για το «πάρκο της Αγάπης»

Λινα Γιανναρου

Μπροστά στις ραγδαίες αλλαγές που αναμένονται στη Δραπετσώνα (στην περιοχή δρομολογείται το μεγαλύτερο σχέδιο ανάπλασης της Αττικής μετά το Ελληνικό), τι νόημα μπορεί να έχει ο αγώνας για τη διατήρηση ενός «ταπεινού» πάρκου; Κι όμως, ίσως ακριβώς επειδή «γύρω όλα αλλάζουν», οι κάτοικοι της πολύπαθης περιοχής είναι αποφασισμένοι να μην αφήσουν να χαθεί ο συγκεκριμένος χώρος. Αλλωστε, ήταν με αγώνες των ιδίων που κάποτε είχε εξασφαλιστεί ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του.

Δίπλα στην Ηετιωνεία

Πρόκειται για μια κατάφυτη έκταση περίπου 7 στρεμμάτων δίπλα στον αρχαιολογικό χώρο της Ηετιωνείας (Καστράκι), στο θαλάσσιο μέτωπο της Δραπετσώνας. Ο χώρος, γνωστός ως «πάρκο της Αγάπης», μέχρι πριν από περίπου μία πενταετία, λειτουργούσε ως πάρκο αναψυχής. Ο δήμος είχε κατασκευάσει εκεί γήπεδο ποδοσφαίρου με εξέδρες, παιδική χαρά κ.λπ. Αλλωστε, με Προεδρικό Διάταγμα και κατόπιν αγώνων των κατοίκων της Δραπετσώνας, ο χώρος είχε μερικώς ρυμοτομηθεί, αποτελώντας πολεοδομική ενότητα με τον γειτνιάζοντα χώρο των 7 στρεμμάτων ιδιοκτησίας του υπουργείου Υγείας και Πρόνοιας, ενώ είχε χαρακτηρισθεί χώρος κοινωφελούς δραστηριότητας.

Οι «ιδιοκτήτες»

Το 2003, ωστόσο, με απόφαση του τότε Γ.Γ. Περιφέρειας και για... καλή τύχη των φερόμενων ως ιδιοκτητών της, η έκταση αποχαρακτηρίσθηκε και μετατράπηκε σε οικοδομήσιμη. Κάτοικοι και δημοτική αρχή αντέδρασαν, προσφεύγοντας στο Συμβούλιο της Επικρατείας, με στόχο να επανέλθει το προηγούμενο πολεοδομικό καθεστώς.

Οπως, όμως επισημαίνει σε ερώτησή του προς τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παναγιώτης Λαφαζάνης, ενώ η υπόθεση ακόμη εκκρεμεί, διαπιστώθηκε ότι γίνεται προσπάθεια από τους φερόμενους ως ιδιοκτήτες να δημιουργηθούν «τετελεσμένα». «Η τσιμεντοποίηση του χώρου υποβαθμίζει μέχρι σημείου ακύρωσης τον γειτνιάζοντα αρχαιολογικό χώρο της Ηετιώνειας,αλλά και το έργο της «Ανάπλασης της Παραλιακής Μετώπης» το οποίο έχει ξεκινήσει τον Ιανουάριο του 2007», σημειώνει ο βουλευτής.

Καθημερινή 1-2-08

 

Επιστροφή

 

ΛΙΜΑΝΙ ΤΗΣ ΑΓΩΝΙΑΣ

ΟΥΤΕ ΕΝΑ ΜΕΤΡΟ ΜΠΕΤΟΝ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ  ΚΑΙ ΤΗΝ ΑΚΤΗ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Σήμερα 13 Απριλίου 2008, μαζί με εκατοντάδες Πειραιώτες και Πειραιώτισσες μπήκαμε στο οικόπεδο των Λιπασμάτων, στην είσοδο του λιμανιού του Πειραιά και συνειδητοποιήσαμε πόσο κοντά είναι η θάλασσα στην πόλη. Συνειδητοποιήσαμε ακόμη πόσο μακριά θα μείνει από αυτή σε περίπτωση που ο χώρος θα οικοδομηθεί. Μετά την κατεδάφιση του εργοστασίου, το παλιό ανάγλυφο και η ακτογραμμή του Πειραιά αποκαλύφθηκαν και στέκουν εκεί κατάφυτα από τα αγριολούλουδα και το χορτάρι. Αυτόν τον τόπο απολαύσαμε σήμερα διαδηλώνοντας, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα της Επιτροπής Αγώνα για Ενιαίο Άλσος.

Το οικόπεδο των Λιπασμάτων είναι ένα πολύτιμο περιβαλλοντικό κεφάλαιο όχι μόνο για τη Δραπετσώνα, αλλά και για τον Πειραιά, το Κερατσίνι, το Πέραμα. Είναι η μοναδική αδόμητη και ανοιχτή ακτή του δυτικού Πειραιά.

Καλούμε:

Τη Δημοτική Αρχή Δραπετσώνας να αναθεωρήσει επειγόντως τη στάση της. Να συμπορευθεί με το αίτημα των κατοίκων του Πειραιά για δημόσιο μητροπολιτικό πάρκο σε όλη την έκταση και για ελεύθερη ανοιχτή ακτή.

Τη Δημοτική Αρχή Πειραιά να πάψει να χαριεντίζεται με διάφορες εταιρείες (Carrefour, Κωτσόβολος) που αναλαμβάνουν δήθεν κοινωνικές και περιβαλλοντικές πρωτοβουλίες για τη βελτίωση του διαφημιστικού τους προφίλ, και να συστρατευθεί στο μέτωπο για τη διάσωση του χώρου των Λιπασμάτων και την περιβαλλοντική αναβάθμιση του Πειραιά.

Συμμετέχουμε στον αγώνα για να μην κτιστεί ούτε ένα μέτρο μπετόν στα Λιπάσματα της Δραπετσώνας. Αγωνιζόμαστε μαζί με την Παμπειραϊκή Επιτροπή για τα Λιπάσματα και τις άλλες κινήσεις πολιτών για τη διακοπή των σχεδίων οικοδόμησης που έχουν δρομολογηθεί από την κατασκευαστική κοινοπραξία ΥΠΕΧΩΔΕ-Εθνικής Τράπεζας και ΟΛΠ. 

ΤΟ ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

* Τα Δελτία Τύπου και τις ανακοινώσεις του Λιμανιού της Αγωνίας μπορείτε να τα βρείτε και στο δικτυακό του τόπο www.tolimanitisagonias.gr

Γραφείο Τύπου: Θεοδόσης Παπανδρέου. Τηλ. Επικοινωνίας 6945104174

 

Επιστροφή

 

ΕΤΟΙΜΗ ΓΙΑ «ΣΑΡΩΜΑ» Η ΝΟΜΑΡΧΙΑ ΠΕΙΡΑΙΑ- Μπουλντόζες στα αυθαίρετα της ΔΕΗ

Του ΘΑΝΟΥ ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΥ

Να γκρεμίσουν από τα θεμέλια όλα τα παράνομα κτίσματα του Ατμοηλεκτρικού Σταθμού του Αγίου Γεωργίου της ΔΕΗ στο Κερατσίνι, είναι έτοιμες οι μπουλντόζες της Νομαρχίας Πειραιά μετά την άρνηση του νομάρχη Γιάννη Μίχα να συναινέσει στη νομιμοποίησή τους, που εκκρεμεί από το 1983 αφού «χτίστηκαν» χωρίς την απαραίτητη οικοδομική αδεια.

Η ΔΕΗ, που το 1983 είχε οικοδομίσει παράνομα τα κτίσματα των 8.937,55 τ.μ. (το κτίριο της ιστορικής καπνοδόχου, ύψους 150 μέτρων, τα μηχανοστάσια και τα λεβητοστάσια της 8ης και της 9ης μονάδας παραγωγής ρεύματος, το κεντρικό αντλιοστάσιο πετρελαίου και το αντλιοστάσιο της 9ης μονάδας, καθώς επίσης και οι 2 μεταλλικές δεξαμενές αποθήκευσης πετρελαίου), «λογάριαζε χωρίς τον ξενοδόχο» αφού ο Ν. 1337/83 που νομιμοποιούσε οριστικά κάθε παράνομο κτίσμα απαιτούσε και την υπογραφή του εκάστοτε νομάρχη.

Από τότε μέχρι και σήμερα πέρασαν 25 χρόνια. Πριν από λίγες ημέρες η διοίκηση της ΔΕΗ ζήτησε με αίτησή της από τον νομάρχη Γιάννη Μίχα να της χορηγήσει τη σχετική απόφαση εξαίρεσης κατεδάφισης των παράνομων κτισμάτων της, έτσι ώστε στη συνέχεια να νομιμοποιηθούν και επίσημα από την αρμόδια Πολεοδομία.

Οπως ήταν αναμενόμενο, και με γνώμονα την προστασία και την αναβάθμιση του περιβάλλοντος, ο νομάρχης Γιάννης Μίχας απέρριψε την αίτηση της ΔΕΗ, η οποία όμως στη συνέχεια προσέφυγε για να ανατρέψει την απόφασή του στην Περιφέρεια Αττικής. Ο περιφερειάρχης και οι αρμόδιες υπηρεσίες δεν έκαναν δεκτή την προσφυγή της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού, με το αιτιολογικό ότι είχε κατατεθεί εκπρόθεσμα.

Ετσι, τώρα πλέον, η κατεδάφιση των κτισμάτων είναι στην ευθύνη της αρμόδιας Πολεοδομίας του Δήμου Κερατσινίου, ενώ εκκρεμεί και η απόφαση του νομάρχη Πειραιά για την εξαίρεση κατεδάφισης και 11 ακόμα «λαθραίων» κατασκευών συνολικής επιφάνειας 1.614 τ.μ. που βρίσκονται στον χώρο του ΑΗΣ Αγίου Γεωργίου. Πάντως, πρέπει να τονιστεί ότι η πλειοψηφία των κτισμάτων, που ανέρχονται στα 55, συνολικής επιφάνειας κάλυψης 18.823 τ.μ., έχουν ανεγερθεί πριν από το 1955 και είναι νομίμως υφιστάμενα.

Αναφερόμενος στην κατεδάφιση των 9 παράνομων κτηρίων του ΑΗΣ, στο Κερατσίνι, ο Γιάννης Μίχας τόνισε: «Γνωρίζουμε τη σπουδαιότητα του εργοστασίου της ΔΕΗ για την παραγωγή ηλεκτρισμού για την χώρα μας, αλλά, όμως, είναι ανάγκη το αστικό μας περιβάλλον να αλλάξει. Γι' αυτό και μόνο δεν μπορούμε να συνηγορήσουμε στη νομιμοποίηση των αυθαίρετων κτισμάτων της ΔΕΗ», και κάλεσε την κυβέρνηση να δρομολογήσει τη μετεγκατάσταση του εργοστασίου με την παράλληλη διασφάλιση των θέσεων εργασίας και την απόδοση του χώρου στην Αυτοδιοίκηση.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/05/2008

 

Επιστροφή

 

ΤΑ ΣΧΕΔΙΑ «ΑΝΑΠΛΑΣΗΣ» ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΩΝ ΙΔΙΩΤΙΚΩΝ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΩΝ  ΔΕΝ ΘΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ !

Για δεκαετίες ολόκληρες το εργοστάσιο λιπασμάτων στη Δραπετσώνα, αποτελούσε σοβαρή εστία μόλυνσης του περιβάλλοντος και επιβάρυνσης της υγείας των κατοίκων ,όχι μόνο της Δραπετσώνας αλλά και των γύρω περιοχών.

Σήμερα, με αγαστή συνεργασία  όλων των κυβερνήσεων των τελευταίων χρόνων, των μεγάλων  ιδιωτικών συμφερόντων και των ντόπιων Δημοτικών Αρχών το έγκλημα συνεχίζεται με νέα μορφή:

Σχέδια για εφοπλιστικό κέντρο, πολυτελείς κατοικίες, ξενοδοχεία πολλών αστέρων, μαρίνες ελλιμενισμού πολυτελών θαλαμηγών, εμπορευματικές χρήσεις, περιορισμός  της πρόσβασης στη θάλασσα.

Για να χρυσώσουν το χάπι για αυτά τα εγκληματικά σχέδια, προβάλλουν τη δήθεν βελτίωση της ζωής των κατοίκων, με την επανασύνδεση των περιοχών με τη θάλασσα, τη δημιουργία εκτάσεων οργανωμένου πρασίνου, οργανωμένων εκτάσεων υπαίθριων δραστηριοτήτων και κοινόχρηστων χώρων.

Δεν χρειάζεται και πολλή φαντασία για να αντιληφθεί κανείς ότι στην πραγματικότητα σχεδιάζουν μια πόλη-φρούριο για τις ανάγκες των εφοπλιστών όπου η πρόσβαση θα είναι αδύνατη και τα πάντα θα ελέγχονται  με υπερσύγχρονα συστήματα ασφαλείας. Το περίφημο πράσινο θα είναι απομονωμένες εκτάσεις γκαζόν που θα χρησιμεύουν για την αναβάθμιση των πολυτελών κτηρίων. Η πολυσυζητημένη πρόσβαση στη θάλασσα θα είναι ένας στενός πεζόδρομος με θέα  τα πανάκριβα αραγμένα σκάφη.    

Εμάς που ζούμε και εργαζόμαστε στην περιοχή δεν μας ρώτησε κανείς!

Κάθε μέρα που περνάει, καταλαβαίνουμε όλο και περισσότερο, ότι το μέλλον της περιοχής που ζούμε θα είναι ζοφερό αν δεν αντιδράσουμε συλλογικά, αν ο αγώνας δεν περάσει στα χέρια των κατοίκων.

Απαλλοτρίωση της πρώην βιομηχανικής ζώνης Δραπετσώνας-Κερατσινίου ώστε να αποκτήσει   δημόσιο χαρακτήρα και να αποδοθεί  στο λαό της περιοχής.

Όλη η έκταση των 640 στρεμμάτων να γίνει χώρος υψηλού πρασίνου, ενιαίο άλσος.

Καμία τσιμεντοποίηση, ιδιωτικοποίηση, εμπορευματοποίηση του χώρου.

Ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα και αποτροπή των σχεδίων του ΟΛΠ για επέκταση της λιμενικής ζώνης.  Ελεύθερη  δημόσια  ακτή  στη  Δραπετσώνα.

Όχι  σε μια νέα πόλη μέσα στην πόλη της Δραπετσώνας

Κυριακή   8  Ιουνίου 2008, στις  11.00 π.μ.

Στην πεζογέφυρα Αγίου Διονυσίου

θα ακολουθήσει πορεία ως τα λιπάσματα

ΔΕΝ ΤΟΥΣ ΧΡΩΣΤΑΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΜΑΣ ΧΡΩΣΤΑΝΕ ΤΑ ΠΑΝΤΑ!

Όλοι μαζί, μπορούμε να διεκδικήσουμε  αυτά που μας στέρησαν,  αυτά που μας αξίζουν, αυτά που ονειρευόμαστε!

Ε.Λ.Μ.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ, ΕΝΩΣΗ ΓΟΝΕΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ,  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ,  ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ «ΘΥΜΟΙΤΗΣ», ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΕΝΙΑΙΟ ΑΛΣΟΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΙ ΓΟΝΕΩΝ 1ου, 3ου, 4ου ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ  ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΚΕΡΑΤΣΙΝΙΟΥ- ΠΕΡΑΜΑΤΟΣ, ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε ΝΙΚΑΙΑΣ – ΠΕΙΡΑΙΑ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ Π.Ε. ΠΕΙΡΑΙΑ «Η ΠΡΟΟΔΟΣ»,   ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΔΗΜΟΥ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ.

 

Επιστροφή

 

Δελτίο Τύπου της Πρωτοβουλίας Αγώνα για Ενιαίο Άλσος σχετικά με τη συγκέντρωση στη Δραπετσώνα και πορεία στο χώρο των Λιπασμάτων στις 08/06/2008:

 

Πρώην βιομηχανική ζώνη Δραπετσώνας-Κερατσινίου: κάθε φορά περισσότεροι και πιο αποφασιμένοι, δεν θα σταματίσουμε μέχρι να γινει ο χώρος Ενιαίο ΄Αλσος!

Συγκέντρωση στη Δραπετσώνα και πορεία στο χώρο των Λιπασμάτων:

Την Κυριακή 8 Ιουνίου, με αφορμή την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, πραγματοποιήθηκε δυναμική συγκέντρωση και πορεία. Την κινητοποίηση διοργανωσαν, από κοινού με την Πρωτοβουλία Αγώνα για Ενιαίο Άλσος, πολιτιστικοί σύλλογοι, σύλλογοι εκπαιδευτικών και εργατικά σωματεία, σύλλογοι γονέων και κοιδεμόνων της Δραπετσώνας και του ευρύτερου Πειραιά, και είχε με μεγάλη λαϊκή συμμετοχή. Ξεκινίσαμε από την «πύλη» της Δραπετσώνας στην πεζογέφυρα του Αγ. Διονυσίου, πορευτήκαμε μέσα από γειτονιές της διαπιστώνοντας για άλλη μια φορά τις θετικές αντιδράσεις του κόσμου, διαμαρτυριθήκαμε μπροστα από το Δημαρχείο για τα σχέδια οικοπεδοποίησης που προωθεί ο δήμος, για να μπούμε τελικά στον αχανή χώρο των Λιπασμάτων (640 στρέμματα) από την κεντρική πύλη σε μια νέα προσπάθεια επαναοικιοποίησης του και να φτάσουμε ως τη θάλασσα. Κατά μήκος της διαδρομής μας στο χώρο, έγινε ενημέρωση για τη ρύπανση από από τα τοξικά, ραδιενεργά και διαβρωτικά απόβλητα που υπάρχουν στο χωρο του πρώην εργοστασίου και διαβάστικαν απλές οδηγίες για μείωση των κινδύνων τοσο κατά την επίσκεψη, όσο και για τους κατοίκους της γύρω περιοχής που θίγονται καθημερινά. Επίσης πραγματοποιήθηκε ομιλία – ξενάγηση για το χώρο των Λιπασμάτων, για το πρώην εργοστάσιο αλλά και για τις μέχρι τώρα εγκληματικές ενέργειες που έχουν λάβει χώρα εκεί ωστέ να «καθαριστεί το οικοπεδο για αξιοποίηση» (κατεδάφιση διατηρητέων κτιρίων, θάψιμο αποβλήτων κλπ).

Για άλλη μια φορά θαυμάσαμε την ομορφιά του τοπίου και καθώς είναι πλέον καλοκαίρι και ο υδράργυρός έχει ήδη ανέβει στα ύψη, βιώσαμε την τεράστια ανάγκη που έχει η πόλη μας για πράσινο, για μια ανάσα ζωής, μια ανάσα δροσιάς για εμάς και τα παιδιά μας. Είμαστε κάθε μέρα και πιο αποφασισμένοι να διεκδικήσουμε αυτά που μας στέρησαν, αυτά που μας αξίζουν, αυτά που ονειρευόμαστε: Ενιαίο Άλσος στο χώρο των Λιπασμάτων!

Δεν τους χρωστάμε τίποτα

Μας χρωστάνε τα πάντα

 

Εκτώς από τα παραπάνω θα θέλαμε να παρατηρήσουμε και τα εξής:

Θεωρούμε θετική την συμμετοχή στην κινητοποίηση και άλλων φορέων που δεν συνυπέγράφαν το πλαίσιο που ζητούσε την απαλλοτρίωση όλης της έκτασης και τη δημιουργία ενός ενιαίου άλσος. Επειδή όμως σε διάφορα ΜΜΕ παρουσιάστικαν τέτοιοι φορείς ως διοργανωτές της κινητοποίσης, θέλουμε να είμαστε ξεκάθαροι ότι ως Πρωτοβουλία Αγώνα για Ενιαίο Άλσος δεν έχουμε εμπλακεί σε καμία συζήτηση «ύπιας» οικοπεδοποίησης ή περιορισμού της διεκδίκησης μόνο στα 240 στρέμματα του πρώην εργοστασίου των Λιπασμάτων. Επίσης επιμένουμε να πιστεύουμε στην αξία του αγώνα που δίνουμε καθ’ αυτού και όχι ως μέσο για την προώθηση των τυχών πολιτικών φορέων στους οποίους μπορεί κανείς να συμμετέχει.

Εξακολουθούμε να περιμένου απάντηση από τον δήμο Δραπετσώνας για το υπόμνημα που έχουμε καταθέσει από τον Απρίλιο, σχετικά με την δημοσιοποίηση όλων των στοιχείων που έχει στη διάθεσή του για τη ρύπανση στο χώρα, καθώς και για το σχεδιασμό και άμεση έναρξη των εργασιών απορρύπανσης.

Δραπετσώνα 10/06/2008

Πρωτοβουλία Αγώνα για Ενιαίο Άλσος

www.eniaioalsos.gr                                                       e-mail: eniaioalsos@gmail.com

Φωτο: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=879651

 

Επιστροφή

 

Μολυσμένο το έδαφος των "Λιπασμάτων" στη Δραπετσώνα

Ερώτηση προς το ΥΠΕΧΩΔΕ σχετικά με τη μόλυνση του εδάφους στη περιοχή των "Λιπασμάτων" στην Δραπετσώνα κατέθεσαν οι βουλευτές Πειραιά του ΣΥΡΙΖΑ Θ. Δρίτσας και Π. Λαφαζάνης. Το πρόβλημα εντοπίζεται στην περιοχή του εργοστασιακού συγκροτήματος της Εταιρίας Λιπασμάτων που έκλεισε το 1993 και το μεγαλύτερο μέρος του οποίου κατεδαφίστηκε το 2003.

Οι βουλευτές ρωτούν αν έγιναν οι απαραίτητες μελέτες και έλεγχοι περιβαλλοντικών επιπτώσεων και επικινδυνότητας σύμφωνα με τις διεθνώς αποδεκτές μεθόδους από το ΥΠΕΧΩΔΕ και τη Νομαρχία Πειραιά πριν από την κατεδάφιση, πού και με ποια μέθοδο θάφτηκαν τα βιομηχανικά απόβλητα και τα προϊόντα κατεδαφίσεων και πού διατέθηκε το τμήμα του μηχανολογικού εξοπλισμού που δεν θάφτηκε, καθως και τα όποια ραδιενεργά υλικά.

Αναρωτιούνται επίσης αν το ΥΠΕΧΩΔΕ γνωρίζει τη σύσταση της επιχωμάτωσης που δημιουργήθηκε από την κατεδάφιση, αν σ' αυτήν την επιχωμάτωση υπάρχουν τοξικά απόβλητα και τι επιπτώσεις στη ρύπανση της ατμόσφαιρας και την υγεία των κατοίκων της ευρύτερης περιοχής έχουν τα υλικά που είναι θαμμένα εκεί.

Συντάκτης : Παπαγιάννης Κώστας ΑΥΓΗ 03/12/2008

 

Επιστροφή

 

Κάτω στον Πειραιά στα Καμίνια - Πού ζούσαν οι αρχαίοι «Πειραιώτες» ως τα Γεωμετρικά και τα Αρχαϊκά χρόνια

Ø      Η αρχαιολόγος Εφη Λυγκούρη απαντά βασιζόμενη σε ευρήματα που ήρθαν στο φως στην περιοχή των Καμινίων και του Αγίου Ιωάννη Ρέντη

της Μαριας Θερμου

Κάλεσε λοιπόν ο Περικλής τον διάσημο αρχιτέκτονα Ιππόδαμο τον Μιλήσιο και του είπε: Εδώ θα σχεδιάσεις μια νέα πόλη! Και ο Ιππόδαμος έχοντας μπροστά του μιαν εντελώς ελεύθερη έκταση, αυτό έκανε, εφαρμόζοντας τις αρχές του πολεοδομικού σχεδίου που ο ίδιος εφηύρε. Ολα αυτά συνέβησαν στη λαμπρή από κάθε άποψη Κλασική εποχή και το αποτέλεσμά τους ήταν μια ιδεώδης και αξιοθαύμαστη πόλη, ονομαζόμενη Πειραιάς. Και έτσι ο Πειραιάς εμφανίζεται στην Ιστορία ξαφνικά και από το πουθενά. Λευκό χαρτί, οι προηγούμενοι αιώνες, ακόμη και τα αμέσως προηγούμενα χρόνια. Γίνεται; Ασφαλώς, όχι. Πόσο μάλλον όταν είναι γνωστό πως η Αττική από τη Νεολιθική εποχή ήδη ήταν σπαρμένη από οικισμούς. Στα Καμίνα και στον Αγιο Ιωάννη Ρέντη ζούσαν οι πρώτοι «Πειραιώτες» ως τα Γεωμετρικά και τα Αρχαϊκά χρόνια, υποστηρίζει όμως η αρχαιολόγος, κυρία Εφη Λυγκούρη προϊσταμένη της ΚΣΤ΄ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων. Την πρότασή της μάλιστα παρουσίασε η ίδια πριν από λίγες ημέρες στην ομιλία της για τον αρχαίο Πειραιά και το μουσείο του, η οποία πραγματοποιήθηκε στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης.
«Η αρχική κώμη του Πειραιά η οποία μαζί με τα γειτονικά χωριά, τους μετέπειτα δήμους της Ξυπέτης (Νέο Φάληρο,Μοσχάτο),του Φαλήρου (Παλαιό Φάληρο) και των Θυμαιτάδων (Κερατσίνι) αποτελούσε σύμφωνα με τον Πολυδεύκη ένα τετράκωμο με κέντρο το ιερό του Ηρακλέους στα Καμίνια προς τιμήν του οποίου τελούνταν αγώνες» αναφέρει η κυρία Λυγκούρη. Και καθώς οι καλύτερες αποδείξεις στην αρχαιολογία είναι πάντα οι ανασκαφές, σε αυτές στηρίζεται και η ίδια. «Το βέβαιο είναι ότι αυτός ο δήμος δεν έχει καμία σχέση με τη θέση της κλασικής πόλης του Πειραιά» προσθέτει. Και από την άλλη, στον σημερινό Πειραιά δεν έχει έρθει στο φως τίποτε που να χρονολογείται νωρίτερα από την Κλασική εποχή.

Μόνο ένα ιερό, της Αρτέμιδος Μουνιχίας, το οποίο έχει ανασκαφεί στη δυτική άκρη του ομώνυμου λιμανιού (σημερινή Καστέλα) χρονολογείται από τη Νεολιθική εποχή. Και ίσως ήταν το μόνο κατοικημένο σημείο της Πειραϊκής χερσονήσου. Η αιτία αυτής της ιδιαιτερότητας θα πρέπει να αναζητηθεί στη μορφολογία του εδάφους, η οποία ήταν εντελώς διαφορετική από τη σημερινή.

Το νησί

Ως το Μοσχάτο έφθανε η θάλασσα κατά την τεταρτογενή περίοδο και εκείνη την εποχή ο Πειραιάς ήταν νησί. Η παραλία του Σαρωνικού κόλπου με τον Φαληρικό όρμο, τη χερσόνησο του Πειραιά και τα τρία λιμάνια του, ακτή μήκους 14 χιλιομέτρων δεν υπήρχε. Σχηματίσθηκε πολύ αργότερα και βαθμιαία με τις προσχώσεις του Κηφισού οπότε και το νησί ενώθηκε με την ξηρά. Οπως φαίνεται όμως στη συλλογική μνήμη είχε διατηρηθεί το γεγονός, μαρτυρούμενο επίσης από την ίδια την ονομασία του Πειραιά. Οπως αναφέρει μάλιστα ο Παυσανίας «του τε Πειραιά νησιάζοντα πρότερον και πέραν της ακτής κείμενον ούτως φασιν ονομασθήναι ». Αλλά και ο λεξικογράφος Σουΐδας γράφει: «Ην πρότερον ο Πειραιεύς νήσος όθεν και τούνομα είληφεν από το διαπεράν».
Παρ΄ όλα αυτά ένα έλος που λεγόταν Αλίπεδον παρέμενε ως τα κλασικά χρόνια στον Πειραιά, εμποδίζοντας την επικοινωνία με την άγονη, πειραϊκή χερσόνησο. «Και αυτός ήταν ο λόγος που οι παλαιότεροι κάτοικοι είχαν επιλέξει να κατοικήσουν σε θέσεις που βρίσκονταν πριν από αυτή την ελώδη περιοχή,μάλιστα κοντά στον Κηφισό» σημειώνει η κυρία Λυγκούρη.

Οι ανασκαφές

Αρχαιότητες της Πρωτογεωμετρικής έως την Υστερη Γεωμετρική περίοδο έχουν εντοπισθεί από τις πρόσφατες ανασκαφές της Εφορείας στην περιοχή των Καμινίων και του Αγίου Ιωάννη Ρέντη. Στην πρώτη περίπτωση αποκαλύφθηκε μία αρχαία οδός με το ένα της ανάλημμα, η οποία πλαισιώνεται μάλιστα από συστάδες τάφων σε ταφικούς περιβόλους. Κτίσματα, των οποίων η χρήση δεν έχει ακόμη προσδιορισθεί, εντοπίσθηκαν σε επαφή με τον αρχαίο δρόμο ενώ κοντά του βρέθηκαν τέσσερις κλίβανοι από πηλόχωμα και πηγάδια τα οποία περιείχαν κεραμική.

Σε μεγάλο οικόπεδο, εξάλλου, επί της οδού Πειραιώς στου Ρέντη βρέθηκαν τα θεμέλια ενός μεγάλου κτιρίου με περίβολο και αυλή στο κέντρο, γύρω από την οποία αναπτύσσονται δωμάτια (Υστερη Γεωμετρική εποχή ). Οπως όμως επισημαίνει η κυρία Λυγκούρη: «Η περιοχή της ανασκαφής κατακλύζεται διαρκώς από νερό, υπάρχουν αντλίες που λειτουργούν συνέχεια, προκειμένου να μένει καθαρή». Γιατί προφανώς το έλος δεν έχει υποχωρήσει εντελώς. Αλλά και από παλαιότερες ανασκαφές στην άκρη της χερσονήσου της Μουνιχίας (από τον Ι. Θρεψιάδη το 1935) είχε εντοπισθεί οικισμός που κατοικήθηκε από την Πρώιμη Γεωμετρική εποχή ως την Υστερη Γεωμετρική.

Τα λιμάνια

Στον Φαληρικό όρμο ήταν ο ναύσταθμος των Αθηναίων ως την εποχή όπου ο Θεμιστοκλής έχοντας διακρίνει τον περσικό κίνδυνο τους έπεισε να τον μεταφέρουν στον Πειραιά όπου μπορούσε να ιδρυθεί ένα ασφαλές λιμάνι. Στον Ιππόδαμο όμως οφείλεται τελικώς η ακριβής χωροθέτηση των ναυστάθμων, δύο πολεμικών και ενός εμπορικού. Με 196 νεώσοικους (υπόστεγα στα οποία ανέλκονταν οι τριήρεις) και την περίφημη Σκευοθήκη του Φίλωνος το λιμάνι της Ζέας ήταν ο κυριότερος πολεμικός ναύσταθμος ενώ ο λιμήν της Μουνιχίας με 82 νεώσοικους ακολουθούσε. Οσο για το κυρίως λιμάνι, εμπορικό και πολεμικό μαζί, το ονομαζόμενο Κάνθαρος ή και Μέγας Λιμήν, αντιστοιχεί στο σημερινό κεντρικό λιμάνι του Πειραιά.

Οι προσχώσεις της θάλασσας αλλά και η επέκταση της πόλης έχουν κρύψει σήμερα την πραγματική ιστορία της περιοχής. Ο πρώτος Πειραιάς όμως φαίνεται ότι τώρα εντοπίζεται.

Ανιχνεύοντας τη ρωμαϊκή Αθήνα

Στο ερώτημα αν η Αθήνα ήταν ωραιότερη κατά τη Ρωμαϊκή Εποχή αντί της Κλασικής η ορθή - αν και απογοητευτική για το ελληνικό γόητρο- απάντηση δείχνει τα αυτοκρατορικά χρόνια. Οταν τα μνημεία της Ακρόπολης στέκονταν όρθια και ολοστόλιστα από τα αναθήματα Ελλήνων και Ρωμαίων αλλά και όλη η πόλη,η οποία είχε πλέον επεκταθεί κατά πολύ, κοσμούνταν από θαυμάσια δημόσια και ιδιωτικά κτίρια.Αυτό το δεύτερο ιδίως έκανε τη διαφορά,καθώς είναι γνωστό ότι,πέρα από τα δημόσια οικοδομήματα,στην κλασική Αθήνα τα σπίτια των ιδιωτών ήταν μικρά και ταπεινά,ακόμη και εκείνα των πλουσίων.Αλλά στην Αθήνα αναζητεί κανείς το κλασικό μεγαλείο πέρα και πάνω απ΄ όλα,ενώ το ρωμαϊκό παρελθόν της,αν και διήρκεσε αιώνες, είναι σε μεγάλο βαθμό εξοβελιστέο,και όχι μόνον από το απλό κοινό αλλά και από επιστήμονες. Η πρωτοβουλία λοιπόν του Μουσείου Μπενάκη για την ανίχνευση της ρωμαϊκής Αθήνας με την οργάνωση διεθνούς αρχαιολογικού συμποσίου και τη σχετική έκδοση (σε επιμέλεια του κ. Σταύρου Βλίζου ) είναι μια σημαντική κατάθεση στο ζήτημα.

«Η εποχή του Αυγούστου ανοίγει χωρίς αμφιβολία μια νέα σελίδα για τον πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό εξωραϊσμό της πόλης,αφού η Αθήνα απολαμβάνει μιας ιδιαίτερης μεταχείρισης εκ μέρους του αυτοκρατορικού οίκου» σημειώνει χαρακτηριστικά η κυρία Θεοδοσία Στεφανίδου-Τιβερίου .

Η Αγορά του Καίσαρος και του Αυγούστου,περισσότερο γνωστή ως Ρωμαϊκή Αγορά (1ος π.Χ. αιώνας),ήρθε να καταλάβει μια θέση στις βόρειες υπώρειες του λόφου της Ακρόπολης, στην οποία σύμφωνα με τους αρχαίους συγγραφείς διεξαγόταν το υπαίθριο εμπόριο.Και όπως αναφέρει ο κ. Δημήτρης Σούρλας,η Ρωμαϊκή Αγορά χρησιμοποιήθηκε πέραν του χαρακτήρα της και ως μέσον προπαγανδισμού και προβολής της εξουσίας του αυτοκράτορα και του οίκου του. Το λαμπρό οικοδόμημα της Βιβλιοθήκης (131-132 μ.Χ.) αναφέρεται από τον Παυσανία ως το πιο ονομαστό απ΄ όλα τα μνημεία που έχτισε ο φιλέλλην αυτοκράτορας Αδριανός στην Αθήνα.O ίδιος όμως θα προσφέρει επίσης στην πόλη τον Ναό του Ολυμπίου Διός,το Πανελλήνιον,το Πάνθεον και το Γυμνάσιο.

Παράλληλα,στις νότιες υπώρειες της Ακρόπολης ανοικοδομείται το κατεστραμμένο Ωδείο του Περικλέους,δημιουργείται νέα σκηνή στο Θέατρο του Διονύσου,γίνονται έργα στο Ασκληπιείο,ενώ στα μέσα του 2ου αιώνα ο Ηρώδης Αττικός θα κατασκευάσει προς τιμήν της συζύγου του,Ρηγίλλης,το γνωστό ωδείο και θα επισκευάσει το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Αλλά και η πόλη επεκτείνεται. Στα ανατολικά,εκεί όπου πριν υπήρχαν νεκροπόλεις και εργαστηριακές εγκαταστάσεις,δημιουργείται με πρωτοβουλία του Αδριανού ένας νέος αστικός πυρήνας με εντυπωσιακές επαύλεις διακοσμημένες με σημαντικά έργα τέχνης αλλά και με πολυάριθμα λουτρά.(Είναι η σημερινή περιοχή του Ζαππείου, του Εθνικού Κήπου ως τη Ριζάρη και του Συντάγματος).Αλλά και προς τα νότια, περιοχή η οποία υπήρξε κατά τη Ρωμαϊκή Περίοδο τόπος διαμονής της τοπικής αριστοκρατίας (Μακρυγιάννη).Το μνημείο του Φιλοπάππου (114- 116 μ.Χ.),ευεργέτη των Αθηνών,θα υψωθεί άλλωστε εκεί κοντά,στην περιοχή των Δυτικών Λόφων.

Εν τω μεταξύ,το τείχος επεκτείνεται για να περιλάβει και τη νέα πόλη,ενώ οι κύριοι οδικοί άξονες συντηρούνται και ανανεώνονται, στρώνονται μάλιστα με λίθους ή μαρμάρινες πλάκες.Τέλος,το υδραγωγείο,που άρχισε να κατασκευάζεται επί Αδριανού για να συμπληρωθεί από τον Αντωνίνο,υπήρξε ένα έργο με μέγιστη διάρκεια στον χρόνο (χρησιμοποιήθηκε ως τον 20ό αιώνα).

Μέσα σε όλη αυτή την ανοικοδόμηση υπήρξαν όμως και ορισμένες σταθερές.Πρώτα η Ακρόπολη, μόνη προσθήκη στην οποία είναι ο κυκλικός ναός της Ρώμης και του Αυγούστου.Και ακολούθως ο Κεραμεικός,το νεκροταφείο της Κλασικής Εποχής, το οποίο παρέμεινε σε χρήση ως τον 5ο μ.Χ.αιώνα.

Πόσο διατήρησε όμως η Αθήνα τον παραδοσιακό χαρακτήρα της μέσα στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία; Εδώ οι γνώμες διίστανται,αν και επικρατέστερη είναι εκείνη που θέλει την κλασική Αθήνα να «επιβάλλει» όρους στη ρωμαϊκή επέλαση.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artid=254278 (8-2-09)

 

Επιστροφή

 

ψήφισμα εξέδωσε το δημοτικό συμβούλιο Κερατσινίου, με το οποίο καταγγέλει την έφοδο της αστυνομίας στο Ρεσάλτο.
Το κείμενο έχει ως εξής:

Μετά από τα θλιβερά γεγονότα που συνέβησαν στην πόλη μας, το Δημοτικό Συμβούλιο Κερατσινίου κατά πλειοψηφία (των κ. Δημητρίου Μουρίκη και κας Σοφίας Θωμάρεη εχόντων την άποψη ότι πρέπει να γίνει δεκτό το υποβληθέν δικό τους ψήφισμα) αποφάσισε:
1ον/ Δηλώνουμε ότι δεν ανεχόμαστε στην πόλη μας την κρατική καταστολή για πολιτικές πράξεις και ενέργειες.
2ον/ Καταγγέλλουμε την επίθεση της αστυνομίας στον πολιτικό χώρο ΡΕΣΑΛΤΟ του Κερατσινίου και το Δημαρχιακό Μέγαρο.
3ον/ Η πολιτική κίνηση ΡΕΣΑΛΤΟ λειτουργεί και δραστηριοποιείται στην πόλη μας με πολιτικές, καλλιτεχνικές, πολιτιστικές και άλλες εκδηλώσεις.
4ον/ Ζητάμε να αφεθούν ελεύθεροι οι 64 συλληφθέντες πολίτες που συνελήφθησαν στην πόλη μας.
5ον/ Δηλώνουμε ότι κανένα αδίκημα ή καταστροφή δεν συντελέστηκε στο Δημαρχιακό Μέγαρο.
6ον/ Η πράξη εισόδου στο Δημαρχείο των 42 συλληφθέντων για μας είναι μια καθαρά πολιτική πράξη και την αποδεχόμαστε.
7ον/ Καταγγέλλουμε τα ΜΜΕ που διαστρέβλωσαν και παραποίησαν τα γεγονότα συνειδητά ή από λάθος πληροφόρηση.
8ον/ Η Διοίκηση του Δήμου να οργανώσει συνέντευξη τύπου για να αποκαταστήσει την αλήθεια, διότι στην πόλη μας θεωρούμε θεμιτή την πολιτική πράξη.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΕΟΝΤΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
1/ Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
2/ Υπουργό Εσωτερικών και Αποκέντρωσης
3/ Εισαγγελία Πειραιά
4/ ΜΜΕ
ήθεια, διότι στην πόλη μας θεωρούμε θεμιτή την πολιτική πράξη.
Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ
ΛΕΟΝΤΙΑΔΗΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ
ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ
1/ Υπουργό Προστασίας του Πολίτη
2/ Υπουργό Εσωτερικών και Αποκέντρωσης
3/ Εισαγγελία Πειραιά
4/ ΜΜΕ

(ΕΛΉΦΘΗ 7-12-09)

 

Επιστροφή

 

Άπλετο φως στις απαξιωμένες Ηετιώνειες Πύλες του Πειραιά

«Ναι» του ΚΑΣ στην ανάδειξη του περίφημου μνημείου που πριν από 2.500 χρόνια αποτελούσε το σημαντικότερο τμήμα του φρουρίου της πόλης

ΜΑΡΙΑ ΘΕΡΜΟΥ

Φωτισμένες μέσα στη νύχτα, έτσι ώστε να είναι ορατές από κάθε πλοίο που θα κάνει την είσοδό του στο λιμάνι του Πειραιά, θα είναι στο μέλλον οι περίφημες Ηετιώνειες Πύλες, ηλικίας 2.500 ετών, οι οποίες κατά την Αρχαιότητα αποτελούσαν το σημαντικότερο τμήμα του φρουρίου της πόλης. Την ημέρα εξάλλου το κοινό θα μπορεί να τις επισκέπτεται περνώντας πάνω από την τάφρο της οχύρωσης μέσω μιας μικρής γέφυρας που θα στηθεί εκ νέου, ενώ στη συνέχεια θα διέρχεται μέσα από τις πύλες. Πρόκειται για μια προσεχή ειδυλλιακή εικόνα ενός μνημείου, το οποίο όμως, εκτός από τα κακοπαθήματά του μέσα στους αιώνες- ιδιαίτερα στη νεότερη εποχή-, βρίσκεται σήμερα σε ένα περιβάλλον απόλυτης απαξίωσης.

Ανάμεσα σε έναν χώρο υπαίθριας αποθήκευσης υλικών του ΟΣΕ, σε ένα ημιτελές πάρκο του Δήμου Δραπετσώνας, στις εγκαταστάσεις του ΟΛΠ και στον μεγάλο παραλιακό δρόμο του Πειραιά που οδηγεί προς τη Δραπετσώνα είναι εγκλωβισμένες οι Ηετιώνειες Πύλες.

Σώζονται σε ύψος περίπου 3 μέτρων, ενώ οι δύο πύργοι έχουν διάμετρο 11 και 12 μέτρων αντιστοίχως. Παρ΄ ότι όμως η θέση τους, σε κεντρικό σημείο του Πειραιά και σε μικρή απόσταση από τον σταθμό του ΗΣΑΠ, θα μπορούσε να συντελεί στην ανάδειξή τους, απαιτούνται σοβαρές επεμβάσεις αλλά κυρίως αποφάσεις προκειμένου αυτή να γίνει πραγματικότητα. Ήδη πάντως το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο έδωσε την έγκρισή του για τη μελέτη, την οποία κατέθεσε η ΚΣτ΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων με προϊσταμένη την κυρία Έφη Λυγκούρη, ενώ η προοπτική ένταξης του έργου στο ΕΣΠΑ με προϋπολογισμό 650.000 ευρώ ανοίγει τον δρόμο για την υλοποίησή του.

Στόχος της μελέτης, η οποία εκπονήθηκε από τον αρχιτέκτονα αναστηλωτή της Εφορείας κ. Δημοσθένη Σβολόπουλο, είναι η δημιουργία ενός ενοποιημένου αρχαιολογικού χώρου που θα περιλαμβάνει επίσης το οικόπεδο του ΟΣΕ και το πάρκο (και για τα δύο θα πρέπει να υπάρξει η σύμφωνη γνώμη των αρμοδίων). Σε αυτόν τον χώρο θα χαραχθούν διαδρομές των επισκεπτών, θα υπάρχουν σημεία πληροφόρησής τους και θα γίνει φύτευση δέντρων, ενώ η ανάδειξη του μνημείου τη νύχτα θα γίνεται μέσω ειδικού φωτισμού. Πριν από τα μέτρα ανάδειξης όμως επείγουν για τις Ηετιώνειες Πύλες έργα συντήρησης και αναστηλώσεων. Και αυτό γιατί: Ο νότιος προμαχώνας κινδυνεύει να καταρρεύσει. Το βραχώδες υπόβαθρο που αποτελείται από εύθριπτο και ευπαθές υλικό (μάργες) έχει διαβρωθεί. Επίσης, σπηλαιώσεις στο υπόβαθρο απειλούν με κατάρρευση την τάφρο και τον βόρειο προμαχώνα του μνημείου.
Να σημειωθεί ότι από τις τέσσερις κατασκευαστικές φάσεις του μνημείου, που κατά πρώτον ήταν έργο του Θεμιστοκλή το 482 π.Χ. και συνεχίστηκε από τον Κόνωνα και τον Περικλή, σήμερα σώζεται η τελευταία, του 3ου π.Χ. αιώνα. Ως τον 19ο αιώνα ένα τμήμα των Πυλών ήταν ορατό, το 1881 μάλιστα υπήρξε η πρώτη δημοσίευσή τους από τον Φον Αλτεν και τον Κούρτιους Κάουπερτ στην περίφημη «Χάρτα της Αττικής». Μεγάλη καταστροφή όμως υπέστησαν μετά το 1922, αφού σε όλη την περιοχή αναπτύχθηκε προσφυγικός καταυλισμός, ενώ το 1944 ο βομβαρδισμός του Πειραιά από τους Συμμάχους είχε ανάμεσα στα θύματά του και τον δυτικό πύργο του μνημείου. Τη δεκαετία του 1970 ο χώρος δόθηκε στον ΟΛΠ ως αποθήκη και εν τέλει μόλις το 1997 άρχισαν οι εργασίες για την αναστήλωση και την ανάδειξή τους από την τότε Β΄ Εφορεία Αρχαιοτήτων και τον έφορο εκείνη την εποχή κ. Γιώργο Σταϊνχάουερ.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=4&artId=310260&dt=19/01/2010

 

Επιστροφή

 

Ο ταινιόδρομος του ΟΛΠ στον Πειραιά κρίνεται ως μνημείο της βιομηχανικής ιστορίας

ΣΤΑΥΡΟΣ ΜΑΛΑΓΚΟΝΙΑΡΗΣ

"Πλώρη" για την αναπαλαίωση και αξιοποίηση του παλιού ταινιόδρομου φόρτωσης λιπασμάτων στα πλοία βάζει ο ΟΛΠ ΑΕ.

Ο εντυπωσιακός ταινιόδρομος, που βρίσκεται στο δυτικό άκρο του λιμανιού του Πειραιά, στον μόλο Κράκαρη, σταμάτησε τη λειτουργία του λίγο πριν από το οριστικό κλείσιμο του Εργοστασίου Λιπασμάτων, στη Δραπετσώνα, και με την πάροδο των χρόνων έμεινε στην είσοδο του κεντρικού λιμανιού να συμβολίζει μια ολόκληρη περίοδο για τον Πειραιά.

Η υπερκατασκευή αυτή, που βρίσκεται πάνω στον λιμενοβραχίονα, κρίνεται ως μνημείο βιομηχανικής ιστορίας και ως εκ τούτου η διοίκηση του ΟΛΠ αποφάσισε να ανασύρει ένα παλιό σχέδιο, που "πάγωσε" μετά το 2004, για την αναπαλαίωση και ανακατασκευή της με αυτοχρηματοδότηση. Η προμελέτη, που είχε γίνει το 2003, προέβλεπε ότι ο παλιός ταινιόδρομος θα μπορούσε να στεγάσει εκθεσιακό κέντρο, εστιατόριο χωρητικότητας περίπου 250 ατόμων και αναψυκτήριο, ενώ οι εργασίες θα μπορούσαν να ολοκληρωθούν μέσα σε 12 μήνες.

Τότε τα σχέδια που είχαν γίνει προέβλεπαν ότι το έργο θα γινόταν με αυτοχρηματοδότηση με την υπογραφή σύμβασης εκμετάλλευσης για 30 χρόνια, για τα οποία ο ΟΛΠ θα εισέπραττε ποσοστό από το σύνολο των ακαθάριστων εσόδων. Το έργο εντάσσεται στο υποπρόγραμμα "Πολιτιστική Ακτή Πειραιά" του επενδυτικού προγράμματος του ΟΛΠ, με το οποίο η κοντινή Ακτή Βασιλειάδη αναβαθμίζεται.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=16328981

 

Επιστροφή

 

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΑ ΛΙΠΑΣΜΑΤΑ ΤΗΣ ΔΡΑΠΕΤΣΩΝΑΣ

Απόσπασμα από τη Συνέντευξη τύπου της Πρωτοβουλίας «Δράσεις για την κλιματική αλλαγή και την οικολογική κρίση – Κανκούν 2010», Δικηγορικός Σύλλογος Αθήνας, 3-12-2010 για τη Συγκέντρωση στο ΣΥΝΤΑΓΜΑ στις 4  Δεκεμβρίου 2010, 11:30 π.μ. – 2.00 μ.μ., με αφορμή τη  ΔΙΕΘΝΗ ΣΥΝΔΙΑΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΛΙΜΑΤΙΚΗ ΑΛΛΑΓΗ  ΣΤΟ ΚΑΝΚΟΥΝ ΤΟΥ ΜΕΞΙΚΟΥ, 29 / 11  -   10 / 12/ 2010. Συμμετείχε στους διοργανωτές και η Συντονιστική Επιτροπή Ελεύθερων Χώρων Αθήνας.

 

Η έκταση που καταλάμβανε η εταιρεία του Μποδοσάκη «Ανώνυμος Ελληνική Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων» στη Δραπετσώνα είναι 660 στρέμματα. Τα Λιπάσματα λειτούργησαν από το 1909 – 1993 σε εντατική παραγωγή, που στη συνέχεια περιορίστηκε για να σταματήσει οριστικά η λειτουργία του εργοστασίου το 2002. Κατά τη διάρκεια της λειτουργίας του δημιουργήθηκαν τεράστια προβλήματα ατμοσφαιρικής και υπόγειας ρύπανσης. Ραδιενεργά απόβλητα μεταφέρθηκαν ανεξέλεγκτα από το 1970-1990 στο Όρος Αιγάλεω.

Από τα 109 κτήρια που υπήρχαν τα 6 χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα από το ΥΠΠΟ.

Ο χώρος των πρώην Λιπασπαμάτων, 2 χλμ από το κέντρο του Πειραιά, απειλείται από το Real Estate Εθνικής Τράπεζας, Lafarge και Ελληνικών Πετρελαίων, που σχεδιάζουν, με τη συμμετοχή της Νομαρχίας Πειραιά και το πρόγραμμα «Ανάπτυξης – Αναβάθμισης», να τον μετατρέψουν σε Ναυτιλιακό και Επιχειρηματικό Κέντρο, με ξενοδοχεία, μαρίνες κ.λπ. Σύμφωνα με το τελευταίο σχέδιο «αναβάθμισης» σχεδιάζεται η κατασκευή ουρανοξυστών ύψους 77 και 119 μέτρων.

Διεκδικούμε να γίνει ο χώρος αυτός το Μητροπολιτικό Πάρκο του Πειραιά με υψηλό πράσινο και να δοθεί χωρίς όρους και προϋποθέσεις στη χρήση των Πειραιωτών και όλων των κατοίκων της Αττικής. Τα 6 κτήρια που έχουν χαρακτηριστεί διατηρητέα να χρησιμοποιηθούν μόνο για κοινωνικές και ήπιας ψυχαγωγίας χρήσεις (εκθέσεις κ.λπ).

 

Επιστροφή