ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 27

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 27

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20), (κείμενα 21), (κείμενα 22), (κείμενα 23) (κείμενα 24) (κείμενα 25) (κείμενα 26)

 

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Περί συμμετοχικού προϋπολογισμού, Τζοβάνι Αλεγκρέτι

ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΕΜΠ

Πλ. ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ: κατεβάστε απ’ το www.real-democracy.gr  το πιο πρόσφατο-καίριο ψήφισμα και μοιράστε το

Μπροστά στις πολεοδομικές ρυθμίσεις του εφαρμοστικού νόμου το fast track φαντάζει... αγγελούδι

 

η πόλη χρειάζεται απεγνωσμένα ένα νέο όραμα, μια νέα ουτοπία Γιάννης Βλαχάκης

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

 

 

 

 

 

 

 Επιστροφή

 

 

 Περί Συμμετοχικού Προϋπολογισμού 10 ερωτήσεις και οι απαντήσεις τους- του Τζοβάνι Αλεγκρέτι

1. Τι είναι ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός Ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός (ΣΠ) αποτελεί μια διαδικασία συμμετοχής των πολιτών στη λήψη αποφάσεων που σχετίζονται με τους στόχους και την κατανομή των δημοσίων επενδύσεων σε τοπικό επίπεδο. Πρόκειται για μια συμμετοχική διαδικασία διαβούλευσης που αφορά τις προτάσεις του Προϋπολογισμού (σε επίπεδο δημοτικών διαμερισμάτων, δήμων, επαρχιών και περιφερειών, αλλά ακόμα και στο πλαίσιο μιας δημοτικής επιχείρησης), η οποία αναπτύσσεται καθ' όλη τη διάρκεια του έτους, με στόχο να καταρτιστεί μια πρόταση Προϋπολογισμού για το επόμενο έτος διαχείρισης, που θα έχει ως βάση τα αιτήματα των πολιτών. Ο ΣΠ χαρακτηρίζεται από ένα αυστηρό χρονοδιάγραμμα, που διακρίνεται σε διάφορες φάσεις. Έτσι, ο ετήσιος κύκλος των συζητήσεων που πραγματοποιούνται το 2005 κι αφορούν προτάσεις που θα ενσωματωθούν στον Προϋπολογισμό του 2006 πρέπει να επικυρωθεί, από το δημοτικό (ή το περιφερειακό κ.λπ.) συμβούλιο, εντός του Δεκεμβρίου του 2005.

2. Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο πρότυπο Συμμετοχικού Προϋπολογισμού; Θα μπορούσε κανείς να απαντήσει μονολεκτικά: Όχι. Ωστόσο, υπάρχουν πολλά παραδείγματα πειραματισμών, διαφορετικά μεταξύ τους, που έχει ενδιαφέρον να μελετηθούν. Σε κάθε περίπτωση, ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός δεν πρέπει να θεωρείται ως ένα «εργαλείο» προοριζόμενο αποκλειστικά να διεγείρει την ενεργό συνείδηση του πολίτη, ώστε αυτός να συμμετέχει στις επιλογές που αφορούν τον τόπο όπου ζει και εργάζεται. Πρέπει να αποτελεί μια από τις συνιστώσες ενός «συστήματος συμμετοχής των πολιτών» που θα εναρμονίζεται με τις άλλες μορφές χωρικής ή θεματικής συμμετοχής, στις οποίες θα παίρνουν μέρος πολίτες πριν και μετά τη λήψη των αποφάσεων που αφορούν την περιοχή τους. Επιγραμματικά, πάντως, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχουν δύο ξεχωριστές κατηγορίες Συμμετοχικού Προϋπολογισμού: α) Η πρώτη (που διαμορφώθηκε ιδιαίτερα σε πόλεις και περιοχές της Βραζιλίας, του Περού, της Βολιβίας και σε άλλες χώρες της Νότας Αμερικής) εστιάζεται σε στόχους που έχουν σχέση με τον εκδημοκρατισμό των τοπικών θεσμών και προβλέπει μεγαλύτερα περιθώρια αυτονομίας στη λήψη αποφάσεων για εκείνους τους πολίτες που συμμετέχουν στις διαδικασίες συζήτησης των προϋπολογισμών. β) Η δεύτερη (που διαμορφώθηκε στη Βόρεια Ευρώπη και τη Νέα Ζηλανδία, αλλά και στις ΗΠΑ, ενώ σήμερα εξαπλώνεται σε διάφορες ευρωπαϊκές πόλεις και σε ορισμένες περιοχές της Αφρικής) αντιλαμβάνεται τη συμμετοχή περισσότερο με μια «συμβουλευτική» έννοια, κι έχει ως πρωταρχικό στόχο την αύξηση της διαφάνειας και την επίτευξη αποτελεσματικότερης διαχείρισης των δημοσίων πόρων. Ανεξάρτητα από τις διαφορές έμφασης, ρόλου και διάρθρωσης των επιμέρους φάσεων, οι πολίτες παρεμβαίνουν και στις δύο περιπτώσεις πριν τη λήψη αποφάσεων, οι οποίες υπόκεινται στην αρμοδιότητα των δημοτικών (ή περιφερειακών κ.λπ.) συμβουλίων. Στο πλαίσιο αυτό, η πολιτεία καλείται να ασκήσει πίεση και έλεγχο, ώστε οι υποδείξεις που κάνουν οι πολίτες να μην παραβλέπονται αβασάνιστα και χωρίς επαρκείς εξηγήσεις από τους εκλεγμένους εκπροσώπους τους.

3. Γιατί υπάρχει αυτό το ενδιαφέρον για τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό; Διότι ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός, ακριβώς επειδή το αντικείμενό του είναι η διανομή πόρων που ως επί το πλείστον προέρχονται από τους φόρους των πολιτών, έχει ταυτόχρονα μια έντονα συμβολική αλλά και πρακτική αξία: διαχειρίζεται χρήματα και αποτελεί τον τομέα στον οποίο οι αρχές μπορούν ευκολότερα να αποδεχθούν την άμεση παρέμβαση των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων. Βέβαια, ο ΣΠ δεν είναι ο μοναδικός τομέας που θα επιδεχόταν καινοτομίες συμμετοχικού τύπου στη διαχείρισή του. Είναι όμως, ασφαλώς, ένας τομέας «στρατηγικής σημασίας», στον οποίο οι «παραχωρήσεις» των θεσμικών οργάνων εκλαμβάνονται από τους πολίτες ως ένα ισχυρό μήνυμα που καταδεικνύει την πραγματική βούλησή τους για αλλαγή. Έτσι, ο ρόλος του είναι καθοριστικός για την αποκατάσταση της σχέσης πολιτών-εξουσίας, ενώ ταυτόχρονα συνιστά έναν «κόμβο μεταρρύθμισης» της γενικότερης πολιτικής πρακτικής. Για παράδειγμα, ένας τομέας που έχει αναδειχτεί μέσα απ' αυτό τον «μεταρρυθμιστικό κόμβο» είναι το περιβάλλον. Οι πολίτες μαθαίνουν, ενημερώνονται, επιζητούν την αειφόρο ανάπτυξη. Στο Πόρτο Αλέγκρε, ο φτωχός κόσμος ασχολήθηκε και με το περιβάλλον. Οι κάτοικοι ήθελαν να τρώνε οργανικά / βιολογικά τρόφιμα (αυτό, άλλωστε, θα έπρεπε να είναι μέτρο της ποιότητας ζωής όλων μας), ενώ έμαθαν ότι δεν ήταν καλό να ζητούν να τους δοθούν σπίτια δίπλα στο ποτάμι, γιατί αυτό θα οδηγούσε αμέσως στη ρύπανσή του. Τα αποτελέσματα μιας πολιτικής που σέβεται το περιβάλλον είναι, σήμερα, ορατά. Βλέπουν ότι, μετά από τρία χρόνια προσπαθειών, μπορούν να κολυμπούν πάλι εκεί, χωρίς να χρειάζεται να μετακινούνται χιλιόμετρα. Αυτό ήταν ένα πολύ σημαντικό γεγονός για όλους τους κατοίκους. Ακόμη και τα λάθη, όμως, αποδεικνύονται χρήσιμα. Το 1989, στις συνελεύσεις Συμμετοχικού Προϋπολογισμού του Πόρτο Αλέγκρε, πρώτη στις επενδυτικές προτεραιότητες ήταν η ασφαλτόστρωση των δρόμων. Για όσους συμμετείχαν σ' αυτές τις διαδικασίες, η άσφαλτος ήταν σύμβολο αναβάθμισης, σύμβολο «της πόλης και του πολιτισμού». Οι μηχανικοί ήταν αντίθετοι, αλλά οι συνελεύσεις αποφάσισαν να εκτελεστεί το συγκεκριμένο έργο και η διοίκηση του δήμου υλοποίησε την απόφασή τους. Στη συνέχεια όμως, με τις βροχές, οι δρόμοι καταστράφηκαν γιατί στα ψηλότερα σημεία της πόλης υπήρχαν χωματόδρομοι, ενώ προκλήθηκαν και ατυχήματα. Το τελικό αποτέλεσμα ήταν ότι πήγε χαμένη μια ολόκληρη επένδυση. Μέσα απ' αυτή την αρνητική εμπειρία, λοιπόν, οι κάτοικοι κατάλαβαν ότι πρέπει στις αποφάσεις τους να λαμβάνουν υπόψη τους και τεχνικά κριτήρια. Σήμερα, αυτοί οι ίδιοι είναι που ζητούν να γίνει λιθόστρωση...

4. Ποιος μπορεί να προωθήσει τον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό; Την αρμοδιότητα διαβούλευσης με τους πολίτες για τη χάραξη της εκάστοτε περιφερειακής πολιτικής έχουν, μέσα στο πλαίσιο των εξουσιών τους, οι εξής: Σε επίπεδο δήμων: ο δήμαρχος και η δημοτική αρχή Σε επίπεδο περιφέρειας: ο περιφερειάρχης και η περιφερειακή αρχή Σε επίπεδο δημοτικού διαμερίσματος: ο πρόεδρος του δημοτικού διαμερίσματος κ.ο.κ. Στην πραγματικότητα, αυτοί είναι οι συνήθεις τρόποι προώθησης του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού. Ενδέχεται όμως παρόμοιες διεργασίες ν' αναπτυχθούν κι έπειτα από πιέσεις κι άλλων θεσμικών παραγόντων (δημοτικά, διαμερισματικά, επαρχιακά, περιφερειακά συμβούλια). Τέλος, οργανισμοί ανώτερου θεσμικού επιπέδου μπορούν, χρησιμοποιώντας διάφορα κίνητρα και κατευθυντήριες γραμμές, να πιέζουν τα κατώτερα θεσμικά όργανα να θέσουν σε εφαρμογή διαδικασίες συμμετοχής στο σχεδιασμό των Προϋπολογισμών. Για παράδειγμα, στη Γερμανία οι δήμοι ωθούνται να ενεργοποιήσουν διαδικασίες Συμμετοχικού Προϋπολογισμού από τα ομόσπονδα κρατίδια (Lander).

5. Ποιες δαπάνες διαχειρίζεται ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός; Δεν υπάρχει απόλυτος κανόνας. Συνήθως, τα θεσμικά όργανα τείνουν να μοιράζονται με τους πολίτες την ευθύνη διαχείρισης των περισσότερο «ελαστικών» δαπανών, όπως οι δαπάνες που προορίζονται για δημόσια έργα και υπηρεσίες. Το ποσοστό αυτών των κονδυλίων που αποτελεί αντικείμενο διαβούλευσης δεν είναι συγκεκριμένο, αν και το ευκταίο βέβαια θα ήταν η συζήτηση να αφορά το σύνολο, ή σχεδόν το σύνολο, των δαπανών. Σε πόλεις όπως το Πόρτο Αλέγκρε, οι κάτοικοι συζητούν για το 100% των δαπανών που αφορούν επενδύσεις σε έργα και υπηρεσίες, οι οποίες αντιπροσωπεύουν το 15%-25% του συνόλου των ετήσιων δημοτικών δαπανών. Αυτό το ποσοστό του συνολικού προϋπολογισμού που τίθεται σε διαβούλευση έχει αυξηθεί με τα χρόνια, καθώς το 1989 αντιπροσώπευε μόνο το 3%. Εξακολουθούν να εξαιρούνται, ωστόσο, μια σειρά από δαπάνες, όπως τα έξοδα τρέχουσας διαχείρισης και τα έξοδα προσωπικού, που ο δήμος προτιμάει να κρατάει υπό τον έλεγχό του, τόσο λόγω του σύνθετου χαρακτήρα τους και των χρηματοοικονομικών και συνδικαλιστικών επιπτώσεων που συνεπάγονται, όσο κι επειδή επιθυμεί να διατηρεί έναν ενεργό ρόλο στο πεδίο της οργάνωσης του δημοτικού μηχανισμού. Εντούτοις, σε αρκετές πόλεις έγινε δυνατό, με τον καιρό (μέσω μικτών επιτροπών, αποτελούμενων από ίσο αριθμό κατοίκων, εκπροσώπων της δημοτικής αρχής και εκπροσώπων των συνδικαλιστικών οργανώσεων των υπαλλήλων του Δήμου) να προκύψουν συλλογικές προτάσεις για τη μείωση των δαπανών που αναφέρονταν στην πρόσληψη νέου προσωπικού. Σε ορισμένα πολεοδομικά σύνολα στα οποία εφαρμόζεται ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός, το ποσοστό του Δημοτικού Προϋπολογισμού που συζητείται κυμαίνεται μεταξύ του 50% και του 70% των δαπανών για επενδύσεις σε έργα και υπηρεσίες, ενώ αλλού περιορίζεται σε ειδικούς τομείς (π.χ. της υγείας και των κοινωνικών υπηρεσιών) στους οποίους αντιστοιχούν συγκεκριμένα ποσοστά του προϋπολογισμού του δήμου.

6. Πώς λειτουργεί ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός; Ούτε σε αυτό το ζήτημα υπάρχουν κοινοί κανόνες οργάνωσης και λειτουργίας. Ακόμη και οι τρόποι συζήτησης με τους πολίτες μπορεί να είναι «άτυποι» (ανοιχτές συγκεντρώσεις, δημοσκοπήσεις, ερωτηματολόγια που να απευθύνονται στα νοικοκυριά, θεματικές συζητήσεις κ.λπ.) ή περισσότερο «θεσμικοί» (δημοψήφισμα σε επίπεδο πόλης ή δημοτικού διαμερίσματος, συμβούλια και επιτροπές κ.λπ.). Σε κάθε περίπτωση, είναι επιθυμητό στο πλαίσιο του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού να υπάρχουν δύο κύριες και παράλληλες κατευθύνσεις διαβούλευσης και διευρυμένης λήψης αποφάσεων. Πρώτον, συζητήσεις που να διοργανώνονται με βάση τη διαίρεση της πόλης με γεωγραφικά κριτήρια. Δεύτερον, συζητήσεις που να διοργανώνονται σε θεματική βάση, δηλαδή για ζητήματα που αφορούν ολόκληρη την περιοχή ως ένα σύνθετο και ολοκληρωμένο σύνολο. Οι θεματικοί τομείς είναι απαραίτητοι: Πρώτον, για να αρχίσει πάλι η συζήτηση σ' εκείνα τα τμήματα του πληθυσμού, που είναι ήδη οργανωμένα σε συλλόγους, συνδικαλιστικές ή επαγγελματικές οργανώσεις. Δεύτερον, για να συζητούνται «στρατηγικής σημασίας» θέματα σε επίπεδο Δήμου (η Περιφέρειας) και όχι στο «πρωτοβάθμιο» επίπεδο του διαμερίσματος ή της γειτονιάς. Τρίτον, για να μην εξαιρούνται από τη συζήτηση κάποια δήθεν «ελάσσονα» θέματα, τα οποία ενδεχομένως να μένουν εκτός της διανομής των πόρων που αποφασίζουν ή υποδεικνύουν οι κάτοικοι σε «πρωτοβάθμιο» επίπεδο. Επειδή υπάρχει πάντα το ενδεχόμενο οι πολίτες να τείνουν να εστιάσουν τη συζήτηση σχεδόν αποκλειστικά σ' ορισμένα θέματα, είναι σημαντικό ο δημόσιος φορέας να λειτουργεί ως «συντονιστής» που θα ισορροπεί και θα ρυθμίζει τη συζήτηση, έτσι ώστε να εξετάζονται τουλάχιστον στη φάση της ανταλλαγής απόψεων όλοι οι τομείς παρέμβασης στην πόλη. Θα ήταν επίσης προτιμότερο (ιδιαίτερα σε μεγάλες γεωγραφικές ενότητες) οι τοπικές υποδιαιρέσεις, που γίνονται με στόχο την αποκέντρωση, να μην ακολουθούν απλώς τα διοικητικά σύνορα που έχουν «επιβληθεί άνωθεν», αλλά να διαμορφώνονται μετά από ελεύθερη ανταλλαγή απόψεων μεταξύ των πολιτών και να έχουν στόχο την αναγνώριση της κοινής ταυτότητας των κατοίκων και την ενίσχυση του αισθήματος σύνδεσής τους με την περιοχή τους.

7. Ποιες διαδικασίες περιλαμβάνει ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός; Οι μορφές που υιοθετούνται είναι ποικίλες. Σημασία έχει οι διαδικασίες της διαβούλευσης να συμπεριλαμβάνουν το μεγαλύτερο δυνατό μέρος του πληθυσμού, ώστε να μην ακούγονται μόνο οι ομάδες εκείνες που είναι ήδη οργανωμένες και οι οποίες θα μπορούσαν να λειτουργούν κατά κάποιο τρόπο ως «ομάδες πίεσης». Θα πρέπει να είναι εξαρχής σαφές ότι η οποιαδήποτε πίεση θα πρέπει να ασκείται δημόσια και με ανοιχτά χαρτιά και να μην ξεφεύγει από τα πλαίσια της διαφάνειας, η οποία αποτελεί βασική προϋπόθεση προκειμένου να έχουν όλοι οι πολίτες τη βεβαιότητα ότι τηρούνται οι κανόνες που έχουν αποφασιστεί για τη διαβούλευση και τη λήψη των αποφάσεων. Θα πρέπει επίσης να διευκολύνεται η πρόσβαση και η ισότιμη συμμετοχή στις διαδικασίες όλων των πολιτών, χωρίς να δημιουργούνται «δαρβινικοί» μηχανισμοί που θα εξαιρούν «αυτόματα» τους πιο αδύναμους, τους λιγότερο μορφωμένους ή τους έχοντες μικρή πολιτική εμπειρία. Σ' αυτή την κατεύθυνση, μπορεί να περιλαμβάνονται η μεταφορά του χώρου της συνέλευσης και η δημιουργία παιδικών σταθμών που θα λειτουργούν κατά τη διάρκεια της, καθώς και η τήρηση ίσου χρόνου ομιλίας για όλους. Ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός αποτελεί σημαντική διαδικασία διαβούλευσης των κατοίκων μιας περιοχής. Για το λόγο αυτό, θα πρέπει να περιλαμβάνονται στη διαδικασία κατηγορίες πολιτών που στερούνται τυπικών πολιτικών δικαιωμάτων, όπως είναι τα ανήλικα παιδιά ή οι αλλοδαποί. Γενικότερα, ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός συνδυάζει στοιχεία άμεσης δημοκρατίας υπό μορφή συνελεύσεων και στοιχεία αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας, όπου οι λαϊκοί εκπρόσωποι συζητούν και εγκρίνουν, με «δέσμευση εντολής», τις κατευθυντήριες γραμμές για τις δαπάνες της πόλης (προσδιορίζοντας τους επιμέρους προορισμούς των κονδυλίων). Τα όργανα της Διοίκησης θα εναρμονίσουν αυτές τις κατευθύνσεις με τις δικές τους αυτόνομες προτάσεις και θα τις υποβάλουν πάλι στους πολίτες για αξιολόγηση. Στη συνέχεια, οι προτάσεις θα υποβληθούν στα Δημοτικά Συμβούλια, τα οποία φέρουν, εκ του νόμου, την ευθύνη για την έγκριση του Δημοτικού Προϋπολογισμού Έχει αποδειχθεί ότι στις Γενικές Συνελεύσεις του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού είναι σκόπιμο να παρίστανται εκπρόσωποι των επίσημων θεσμικών οργάνων, χωρίς όμως να έχουν δικαίωμα ψήφου για τις κατευθύνσεις και τις προτεραιότητες που υποδεικνύουν οι πολίτες, έτσι ώστε να διασφαλίζεται τόσο η αυτονομία δράσης και λήψης αποφάσεων των κατοίκων, όσο και ο ανοιχτός διάλογος μεταξύ κοινωνίας και θεσμικών οργάνων. Οι συνελεύσεις είναι ανοιχτές σε οργανώσεις πολιτών, αλλά και σε μεμονωμένα άτομα. Το στοιχείο αυτό αποτελεί ένα μεγάλο βήμα προς τα εμπρός, σε σχέση με παλαιότερες μορφές συμμετοχής που αφορούσαν μόνο τους εκπροσώπους συγκεκριμένων συλλογικοτήτων, αφαιρώντας μ' αυτό τον τρόπο από τον μεμονωμένο ή μη ενταγμένο σε κάποια οργάνωση πολίτη οποιοδήποτε ενεργό ρόλο, πέρα από το δικαίωμα ψήφου στις εκλογές ή το ατομικό δικαίωμα της κριτικής. Η αρχή της αυτοδιαχείρισης των διαδικασιών από τους πολίτες είναι πολλές φορές καθοριστική για την επιτυχία του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού. Οι εσωτερικοί κανονισμοί ορίζουν σαφείς κανόνες οργάνωσης και λειτουργίας του ΣΠ για τις συνελεύσεις κάθε έτους, οι οποίοι όμως πρέπει να έχουν αρκετή ελαστικότητα, ώστε να μπορούν να αναθεωρούνται κάθε χρόνο μέσα από μια διαδικασία στην οποία θα συμμετέχουν ισότιμα οι πολίτες και οι Δημοτικές Αρχές.

8. Πώς μπορεί η διοίκηση να εξασφαλίσει την καλή οργάνωση της διαδικασίας; α) Οι προβλεπόμενες συνελεύσεις δεν αποτελούν παρά μόνο ένα μικρό μέρος του έργου που επιτελείται στο πλαίσιο του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού. Είναι γεγονός ότι με την αυτοοργάνωση και την αυθόρμητη κινητοποίηση των πολιτών δεν εξαντλούνται τα κριτήρια λήψης αποφάσεων που θέτει ο ΣΠ. Έτσι, σε πολλές περιπτώσεις αναπτύχθηκαν με τον καιρό εξισορροπητικοί μηχανισμοί, χάρη σους οποίους αποκαθίστανται ανισότητες που σχετίζονται με την περιορισμένη δύναμη της φωνής όσων, για διάφορους λόγους, βρίσκονται στο περιθώριο της κοινωνίας. Σημαντικό ρόλο στην προσπάθεια επίτευξης μιας «σωστής» λειτουργίας θα πρέπει να αναλαμβάνουν οι εκλεγμένοι εκπρόσωποι και τα όργανα της πολιτείας, που καλούνται να εφαρμόσουν όσο το δυνατόν πιο «αντικειμενικά» κριτήρια υπέρ των κατοίκων για τους οποίους γίνονται οι διάφορες παρεμβάσεις και ενάντια στην έλλειψη δομών που τους περιθωριοποιεί. Μ' αυτά τα κριτήρια, πρέπει να γίνεται μια «αντικειμενική» εκτίμηση της καταλληλότητας των περιοχών που επιλέχθηκαν για τις μείζονες παρεμβάσεις κι αυτό επειδή οι πολίτες είναι πιθανό να έχουν την τάση ενίσχυσης των περιοχών στις οποίες κατοικούν όσοι έχουν μεγαλύτερη συμμετοχή στις διαδικασίες (επιβραβεύοντας, μ' αυτό τον τρόπο, τη διάθεση προσφοράς των συμπολιτών τους). β) Η διαφάνεια των μηχανισμών αξιολόγησης των αναγκών και κατανομής των επενδύσεων είναι ένα από τα μείζονα ζητήματα που καλούνται να διασφαλίσουν οι θεσμοί. Ταυτόχρονα, θα πρέπει να μεριμνούν για τη μέγιστη διάδοση των πληροφοριών και την πληρέστερη δυνατή ενημέρωση των πολιτών, καθιστώντας τη διαδικασία προσβάσιμη και αποτελεσματική. Σήμερα, στους εσωτερικούς κανονισμούς πολλών Συμμετοχικών Προϋπολογισμών υπάρχουν κατάλληλοι κανόνες ελέγχου, υπό τη μορφή κάποιας κλίμακας βαθμολόγησης με την οποία εξακριβώνεται ποιες περιοχές χρειάζονται περισσότερο επείγουσες παρεμβάσεις. γ) Μια από τις κυριότερες ευθύνες της διοίκησης είναι να φροντίζει να υλοποιούνται το ταχύτερο δυνατό όλα τα έργα που προβλέπει ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός, προκειμένου να μη δημιουργείται αίσθημα απογοήτευσης στους πολίτες, το οποίο θα μπορούσε να επαναφέρει δυσπιστία και να μειώσει τη συμμετοχή τους στις συνελεύσεις. δ) Οι αιρετές αρχές θα πρέπει, τέλος, να είναι παρούσες, με τους ανώτατους εκπροσώπους τους, στις συζητήσεις υπό την πάγια προϋπόθεση ότι αυτοί οι εκπρόσωποι δεν θα έχουν δικαίωμα ψήφου. Η διαρκής παρουσία των αιρετών αρχών στις συζητήσεις με τους πολίτες έχει τους εξής στόχους: Πρώτον, να ακούν τους κατοίκους και να προσπαθούν να εναρμονίζουν τις τελικές αποφάσεις των θεσμικών οργάνων με τα αιτήματα και τις προτάσεις τους, λαμβάνοντας υπόψη το κόστος, τη δυνατότητα υλοποίησης και τη συνάφεια με τους στρατηγικούς αναπτυξιακούς στόχους της περιοχής. Δεύτερον, να καταρτίζουν διάφορα «σενάρια υλοποίησης των προτάσεων», αξιοποιώντας την πείρα των δικών τους τεχνικών. Τρίτον, να διατυπώνουν προτάσεις για δαπάνες, δικαιολογώντας με κατανοητό τρόπο τις παρεμβάσεις, την κριτική και τις διορθωτικές υποδείξεις τους. Τέταρτον, να παρακολουθούν τη διαδικασία του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού για να διαπιστώνουν τα όριά του, την ανάγκη εναλλακτικών προτάσεων και τις δυνατότητες διεύρυνσης της συμμετοχής.

9. Ποια είναι η πιο συνηθισμένη αριστερή κριτική στον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό; Η πιο συνηθισμένη κριτική είναι ότι δεν πρόκειται για επαναστατική, αλλά για μεταρρυθμιστική διαδικασία. Αυτό είναι σωστό, αλλά δεν πρέπει να μας διαφεύγει ότι πρόκειται για μία διαδικασία που, επαναφέροντας την έννοια της συμμετοχής του πολίτη, επιφέρει επαναστατικού τύπου αλλαγές στη λειτουργία του πολιτικού συστήματος και στη συνείδηση των πολιτών. Φυσικά κανείς δεν λέει ότι η παρέμβαση της αριστεράς θα πρέπει να περιορίζεται στον Συμμετοχικό Προϋπολογισμό. Ίσα- ίσα, ο ΣΠ δεν πρέπει να αντιμετωπίζεται ως αυτοσκοπός, αλλά ως μια διαδικασία ενίσχυσης της δημοκρατικής συμμετοχής στα κοινά, η οποία εκτός από την καθαυτή αξία της, καλλιεργεί ένα εύφορο υπόστρωμα για την ανάπτυξη των αριστερών αντιλήψεων.

10. Ποιες είναι οι καινοτομίες και τα σημαντικότερα αποτελέσματα του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού;

α) Ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός επανέφερε το κέντρο βάρους στον Προϋπολογισμό, ο οποίος για πολύ καιρό εθεωρείτο ζήτημα σχεδόν «πολιτικά ουδέτερο» και καθαρά τεχνικό. Αυτή ήταν, βέβαια, μια παραπλανητική θεώρηση που υπέκρυπτε τα έντονα στοιχεία πολιτικών επιλογών που έχει ο Προϋπολογισμός, τα οποία επιτρέπουν να καταστεί ένα μέσο με το οποίο οι πολίτες ασκούν έλεγχο στους αιρετούς εκπροσώπους τους, εφόσον βέβαια είναι ξεκάθαρος και κατανοητός. Κυρίως, όμως, ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός αποκατέστησε το πολιτικό περιεχόμενο του Προϋπολογισμού, ως ενός πεδίου στο οποίο αποφασίζονται οι στόχοι των δημοτικών αρχών, πριν ακόμη συζητηθούν τα μέσα που θα χρησιμοποιηθούν για την επίτευξη των στόχων αυτών.

β) Η συζήτηση με τους πολίτες έχει ουσιαστικό χαρακτήρα. Δεν πρόκειται απλώς για μια συμβουλευτική συνεδρία, δηλαδή για μια από εκείνες τις μορφές «ψευδοσυμμετοχής με απλή έκφραση απόψεων» για τις οποίες μίλησε, το 1969, ο Sherry Αrnstein. Αντίθετα, παρόλο που προωθείται και αναπτύσσεται στην πράξη από τις δημοτικές αρχές και δεν έχει απαραίτητα κωδικοποιηθεί ως νόμος, πρόκειται για ένα πραγματικό άνοιγμα του διοικητικού μηχανισμού στον έλεγχο εκ μέρους των πολιτών και στην άμεση συμμετοχή τους στις μείζονες επιλογές που αφορούν την περιοχή τους.

γ) Η μεγαλύτερη συμβολή του Συμμετοχικού Προϋπολογισμού δεν αφορά μόνο τη δυνατότητα που δίνει στους κατοίκους να αποφασίζουν τις θεματικές προτεραιότητες των επενδύσεων και τα επιμέρους έργα που θα υλοποιηθούν σ' ολόκληρη την πόλη, αλλά και το γεγονός ότι μέσω αυτής της συλλογικής διαδικασίας οι πολίτες διαμορφώνουν μία έννοια «κοινού αγαθού» (ή, καλύτερα, «κοινών αγαθών») για την πόλη τους. ͺ ͺ ͺ

Συνεπώς, ο Συμμετοχικός Προϋπολογισμός αποτελεί μια συμμετοχική διαδικασία φορτισμένη με το έντονα αξιακό περιεχόμενο που περιέχει η λήψη αποφάσεων «στρατηγικού» τύπου και δεν περιορίζεται στο να προσανατολίζει απλώς τους εμπλεκόμενους φορείς στον καθορισμό των λεπτομερειών υλοποίησης των έργων ή στην απόσπαση συναινέσεων σε προειλημμένες αποφάσεις. Τα μοντέλα Συμμετοχικού Προϋπολογισμού που έχουν εφαρμοστεί σε διάφορες τοπικές κοινωνίες απέδειξαν ότι αυτός διαθέτει όχι μόνο σημαντικό παιδευτικό περιεχόμενο και δυνατότητα να κινητοποιεί το υπάρχον δυναμικό ενεργών και στρατευμένων στη συνδιαχείριση του χώρου πολιτών, αλλά ότι, επιπλέον, διευκολύνει τη διαδικασία επιμερισμού των αρμοδιοτήτων και των ευθυνών και την αύξηση της αποτελεσματικότητας της διαχείρισης του Δήμου, μέσω του εκδημοκρατισμού και της επιβολής κανόνων διαφάνειας. Επίσης, ο ΣΠ επιτρέπει, συχνά, τη διαμόρφωση «κοινωνικών συμβολαίων» υπέρ των ασθενέστερων στοιχείων της κοινωνίας και με τον καιρό οδηγεί σε μια αυξημένη αποδοχή πολιτικών επιλογών οι οποίες, αν δεν στηρίζονταν στην από κοινού παραδοχή των μεσοπρόθεσμων και μακροπρόθεσμων δυσκολιών, προσδοκιών, στόχων και πλεονεκτημάτων τους, θα ήταν δύσκολο να γίνουν.

(ελήφθη 8-6-2011)

 

 Επιστροφή

 

Παρέμβαση Γιάννη Βλαχάκη, υπεύθυνου της Αρχιτεκτονικής Ομάδας της Κίνησης Κατοίκων 6ου ΔΔ του Δήμου Αθηναίων στις 4 ΙΟΥΝΙΟΥ ΣΤΟ ΠΑΝΤΕΙΟ, ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗ ΓΙΟΡΤΗ

 

η πόλη χρειάζεται απεγνωσμένα ένα νέο όραμα, μια νέα ουτοπία

 - Ευχαριστούμε που μας καλέσατε στη σημερινή γιορτή. Ευχόμαστε καλή δύναμη στον αγώνα σας για μια καλύτερη κοινωνία.

-Για μας, το λεγόμενο ανθρωπογενές περιβάλλον είναι καθοριστικό για το δομημένο (δημόσιο κ ιδιωτικό), για τον δημόσιο χώρο και γενικότερα για την πόλη, που είναι και το αντικείμενό μας.

-"κενά και πλήρη - η δυναμική της πόλης" είναι ο τίτλος της δουλειάς που παρουσιάσαμε το περασμένο διάστημα.

Δυναμική πρός ποιά κατεύθυνση όμως;

Πριν από 15 μέρες, μας ρώτησαν αν καταγράφουμε τα κενά κτίρια, για να βάλουμε μέσα τους μετανάστες.

Αλλοι μας ρωτουν αν έχουμε κάποιο κτίριο για την τάδε ή τη δείνα χρήση.

Αλλοι πάλι, αν το υλικό αυτό θα το δώσουμε στους μεσίτες.

Τίποτα από όλα αυτά.

-Η καταγραφή από μόνη της των κενών και των πλήρων, των ελεύθερων χώρων, των ακάλυπτων κλπ. δε λέει τίποτα. Η λέει στον καθένα άλλα.

Παρόλα αυτά, νομιμοποιεί, δίνει ταυτότητα στα κτίρια "χωρίς χαρτιά", άρα τα προστατεύει από τους εργολάβους της αντιπαροχης.

Από την επεξεργασία του υλικού αυτού όμως, εξάγονται πολλά συμπεράσματα, που μπορούν να αποτελέσουν ένα εργαλείο παρέμβασης στο δημόσιο χώρο, διαμορφωμένα σε συγκεκριμένες προτάσεις, ενταγμένες σε ένα γενικότερο σχέδιο.

-Στο σημείο αυτό, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε το πλαίσιο μέσα στο οποίο δουλεύουμε.

Για μας, ο ρατσισμός είναι κοινωνικός, οικονομικός και πολιτικός.

Είναι ο ρατσισμός του πλούσιου και δυνατού, του καλού, σύμφωνα με την επικρατούσα ηθική, προς τον φτωχό και αδύναμο, τον κακό.

Ολοι γνωρίζουμε ότι υπάρχουν αλλοδαποί που στηρίζουν το σημερινό σύστημα και συνεργάζονται μ' αυτό. Οτι στις "καλές" συνοικίες κυκλοφορεί πρώτης ποιότητας ηρωΐνη και κοκαΐνη και ότι ευδοκιμεί η πορνεία πολυτελείας. Αυτά, όμως, αφορούν τους δυνατούς. Αντίστοιχα, υπάρχουν και Ελληνες χωρίς στον ήλιο μοίρα, αδύναμοι και φτωχοί, άρα κακοί.

Τα αναφέρω αυτά, διότι, λίγο-πολύ μας λένε ότι, για την υποβάθμιση της πόλης, φταίνε οι φτωχοί και οι αδύναμοι, οι

μετανάστες, οι χρήστες, τα εκδιδόμενα άτομα, οι άστεγοι, οι νηστικοί, οι βρώμικοι. ΟΙ ΚΑΚΟΙ. Μάλλον το ανάποδο συμβαίνει.

Οι πολεοδόμοι της εξουσίας λοιπόν, έχουν τη λύση.

Αν καθαρισουν την πόλη από τα μιάσματα αυτά, αν κάνουν έργα και αναπλάσεις προβολής, θα αναβαθμίσουν την πόλη, θα αλλάξουν οι αξίες γης, με κίνητρα θα προσελκύσουν νέους κατοίκους δυνατούς, πλούσιους, καλούς. Και ιδού ο εξευγενισμός της πόλης. Τα μαγαζιά θα ξαναδουλέψουν, οι τουρίστες θα ξανάρθουν, θα γεμίσει το κέντρο της Αθήνας με καθαρούς, χαμογελαστούς, υγιείς, καθώς πρέπει, καλούς Αθηναίους. Τα παλιά κτίρια, βρώμικα, φτωχά και αδύναμα, όσα μείνανε από την εποχή της αντιπαροχής, θα αντικατασταθούν με καινούργια, καθαρά, αστραφτερά, αντίστοιχα με τους κατοίκους τους.

Και αυτοί που θα φύγουν, πού θα πάνε; Τί θα γίνουν;

Ας πάνε στο διάολο. Από κει που ήρθαν.

Αυτός είναι ο σύγχρονός φασισμός.

-Για μας, κάτοικοι και συγκάτοικοι είναι όλοι όσοι βρίσκονται σε έναν συγκεκριμένο γεωγραφικό χώρο.Η σύγχρονη πόλη πρέπει να προσφέρει κατοικία, υγεία, περίθαλψη, κοινωνικές υπηρεσίες, πολιτισμο σε όλους.

Αυτό μπορεί να ξεκινήσει μόνο από τους κατοίκους για τους κατοίκους. Από εμάς για εμάς. Ξεκινώντας από τη γειτονιά και φτάνοντας στο κύτταρό της, το οικοδομικό τετράγωνο. Ξεκινώντας από την γειτονια και φθάνοντας στην πόλη.

Καταγράφοντας τις δυνατότητες του κτιριακού αποθέματος και των ελεύθερων χώρων της περιοχής, καθώς και τις ανάγκες των κατοίκων της, μπορούμε να κάνουμε συγκεκριμένες προτάσεις, σχεδιασμένες και τεκμηριωμένες, τεχνικά και οικονομικά, διεκδικώντας την άμεση συμμετοχή των κατοίκων στον σχεδιασμό, την υλοποίηση και τον οικονομικό έλεγχο.

Μόνο έτσι μπορούμε να τραβήξουμε το σκοινί απαιτώντας το αυτονόητο: ο δημόσιος χώρος για τους κατοίκους του.

-Πιστεύουμε ότι η πόλη χρειάζεται απεγνωσμένα ένα νέο όραμα, μια νέα ουτοπία.

Αυτήν την κρυμμένη πραγματικότητα προσπαθούμε να αναδείξουμε.

 

 Επιστροφή

 

ΑΥΤΟΟΡΓΑΝΩΣΗ ΕΞΟΡΜΗΣΕΩΝ ΣΤΙΣ ΓΕΙΤΟΝΙΕΣ

Να πάρουμε την αντιπληροφόρηση και τις ζωές μας στα χέρια μας

Τα καθεστωτικά ΜΜΕ μας μεταχειρίζονται ως εμπόρευμα, μας χρησιμοποιούν για τους αντιπολιτευτικούς λόγους των αφεντικών τους μεγαλοεργολάβων, μας χαϊδεύουν για να μας ενσωματώσουν, κι άλλοτε μας κατασυκοφαντούν και μας απαξιώνουν. Το μόνο πράγμα που δεν κάνουν είναι να λένε τα γεγονότα όπως είναι. Η μόνη ουσιαστική απάντηση σ’ αυτό είναι η αντιπληροφόρηση, μέρος της οποίας είναι και η αυτοοργάνωση των εξορμήσεων/διανομών ψηφισμάτων της Λαϊκής Συνέλευσης της πλατείας Συντάγματος στις γειτονίες. Το υλικό που μπορεί να εκτυπώνει και να φωτοτυπεί η Ομάδα Εξορμήσεων της πλατείας Συντάγματος ποτέ δεν είναι αρκετό για να φτάσει παντού. Οι άνθρωποι που δίνουν τόσον καιρό το χρόνο και την ενέργειά τους για τη διάδοση των ψηφισμάτων και των αποφάσεων της Λαϊκής Συνέλευσης ποτέ δε φτάνουν για να καλύψουν τις ανάγκες που αυξάνονται. Χρειάζεται ο καθένας και η καθεμία από εσάς που συμμερίζεται έστω κατ’ ελάχιστο τα δίκια αυτού του αγώνα ενάντια σε όλα όσα μας κλέβουν τις ζωές και το μέλλον να συμβάλλει με όποιο τρόπο μπορεί στη διάδοση των ψηφισμάτων και των δράσεων της συνέλευσης. Πάρτε τυπωμένο το πρωτότυπο απ’ το τραπεζάκι της ομάδας εξορμήσεων (χώρος 11) της πλατείας Συντάγματος ή κατεβάστε απ’ το www.real-democracy.gr είτε το πιο πρόσφατο είτε το πιο καίριο και μείζονος σημασίας ψήφισμα (για απόφαση σε σχέση με τη γενική απεργία, αποκλεισμό της Βουλής, δράσεις για τη μέρα ψήφισης του μεσοπρόθεσμου κ.ο.κ), βρείτε δυο τρεις φίλους, γείτονες, συναδέλφους, εκτυπώστε το και μοιράστε το σε χώρους εργασίας, στα μέσα μαζικής μεταφοράς, στη γειτονιά, στην πολυκατοικία σας.  Η αλληλεγγύη είναι το όπλο μας.

(ελήφθη 15-6-2011)

 

 Επιστροφή

 

ΕΙΜΑΣΤΕ ΕΔΩ! ΕΙΜΑΣΤΕ ΜΑΖΙ
ΚΕΙΜΕΝΟ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΟΥ ΚΙΝΗΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΠΛΑΤΕΙΩΝ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥΣ ΤΟΥ ΕΘΝΙΚΟΥ ΜΕΤΣΟΒΙΟΥ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟΥ
Ένας άνεμος ελπίδας ξεκινάει από τις πλατείες όλης της Ελλάδας. Ένας άνεμος αγώνα, συλλογικότητας και αλληλεγγύης, κόντρα στην ηττοπάθεια, το μαρασμό, το «ο σώζων εαυτόν σωθήτω» που πάει να κατακλύσει και να γονατίσει την ελληνική κοινωνία.
Και δεν μπορούσε ένα τέτοιο ρεύμα παρά να γεννηθεί από ένα αποφασιστικό «φτάνει πιά!» προς τον υποτιθέμενο μονόδρομο του Μνημονίου, που οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια τη χώρα στην καταστροφή και το λαό σε βαθειά δυστυχία. Ένα αποφασιστικό «φύγετε!» προς τις δυνάμεις που μιλούν εξ ονόματος του λαού, την ίδια ώρα που προωθούν κυνικά τις πιο αντιλαϊκές «λύσεις».  Όμως ο λαός είναι σήμερα παρών, ένα πολύχρωμο ποτάμι κατακλύζει τις πλατείες, αγωνίζεται για να ξανακερδίσει τη ζωή και την ελπίδα για το μέλλον.
Το «κίνημα των πλατειών» τρομάζει τους κρατούντες. Αφού απέτυχαν αρχικά να το πνίξουν στην αφάνεια, εξαφανίζοντάς το από τα ελεγχόμενα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, σήμερα, λύκοι ενδεδυμένοι με προβιά προβάτου έχουν βάλει μπροστά μια εξαιρετικά επικίνδυνη επιχείρηση συκοφάντησης. Είναι τάχα το κίνημα των πλατειών αντιδημοκρατικό! Αλλά αυτό δεν αποτελεί μια απόδειξη για το πώς εννοούν τη Δημοκρατία; Άραγε η Δημοκρατία λειτουργεί καλά όταν ο λαός είναι στο περιθώριο και υπακούει αγόγγυστα όλες τις προσταγές; Όταν αποφασίζουν άλλοι και μάλιστα ενάντια στα συμφέροντά του; Όταν οι επιθυμίες, οι ανάγκες, τα όνειρά του αγνοούνται προκλητικά;
Ή μήπως αυτό αποτελεί προετοιμασία της κοινής γνώμης για ένα χτύπημα του κινήματος αυτού με ωμή  βία; Είναι δυνατόν να φτάσουν μέχρις εκεί; Τα γεγονότα της 15/06 μας προβληματίζουν έντονα.

Οι φωνές από τις πλατείες για «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» συγκινούν βαθειά την πανεπιστημιακή κοινότητα του ΕΜΠ. Σήμερα που το δικαίωμα για μια ανθρώπινη ζωή γίνεται βορά στις  ανεξέλεγκτες δυνάμεις των αγορών, σπρώχνοντας μεγάλα τμήματα του λαού μας στη μιζέρια και στο περιθώριο. Σήμερα, που η Δημόσια Ανώτατη Εκπαίδευση δέχεται σφοδρή επίθεση, με στόχο να καταστεί ξανά αποκλειστικό προνόμιο των «εχόντων και κατεχόντων» και προνομιακό πεδίο επιχειρηματικής δράσης. Σήμερα, που ενώ περισσεύουν τα λόγια υπέρ μιας ανάπηρης -τελικά- δημοκρατίας αποστεώνεται το πραγματικό περιεχόμενο της Δημοκρατίας. Σήμερα, που εγχώριοι και υπερεθνικοί «άρχοντες και αφέντες», επιχειρούν να τρομοκρατήσουν ένα ολόκληρο λαό πως αν δε θυσιαστεί εθελοντικά στους βωμούς των  αδηφάγων αγορών, θα οδηγηθεί στη φτώχεια και στην καταστροφή. Σήμερα, το σύνθημα αυτό, που ταυτίστηκε με μια μεγαλειώδη ανάταση της ελληνικής κοινωνίας, ζεσταίνει ξανά τις καρδιές των ανθρώπων και οπλίζει τις θελήσεις τους. Είμαστε εδώ. Είμαστε μαζί. 

Αθήνα 25 Ιουνίου 2011
Αγγελόπουλος Βένιος Ομότ. Καθηγητής
Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος Επίκ. Καθηγητής
Αντωνοπούλου Σοφία   Καθηγήτρια
Αποστολόπουλος Γιώργος Επίκ. Καθηγητής
Αραγεώργης Αριστείδης    Επίκ. Καθηγητής
Αυγερινού-Κολώνια Σοφία Καθηγήτρια
Βαΐου Ντίνα   Καθηγήτρια
Βασιλάτος Παναγιώτης Λέκτορας
Βοζάνη Αριάδνη Λέκτορας
Γρηγοριάδης Γιάννης Λέκτορας
Γυπαράκης Γιώργος Επίκ. Καθηγητής
Δαμίγος Δημήτρης Επίκ. Καθηγητής
Δουφεξοπούλου Μαρία Αν. Καθηγήτρια
Εφεσίου Ειρήνη Αν.Καθηγήτρια
Θεοτόκογλου Ευστάθιος    Καθηγητής
Ιωαννίδου Μαρία-Παρασκευή Καθηγήτρια
Καλιαμπάκος Δημήτρης Καθηγητής
Καλτσούνης Αντώνης Λέκτορας
Καραδήμας Κώστας Λέκτορας
Καρβουντζή Κωνσταντίνα Λέκτορας
Καφρίτσα Μαρία Αν. Καθηγήτρια
Κέκος Δημήτρης Καθηγητής
Κλαμπατσέα Ρένα   Λέκτορας
Κοντού Εύη   Αν. Καθηγήτρια
Κουρνιάτη Μαρία   Επίκ. Καθηγήτρια
Κουτούγκος Άρις   Αν. Καθηγητής
Κωνσταντινίδου Έλενα   Λέκτορας
Λάσκαρης Νίκος Καθηγητής
Λόης Ευριπίδης Καθηγητής
Μαθιουλάκης Δημήτρης   Αν. Καθηγητής
Μαΐστρος Γιάννης   Επίκ. Καθηγητής
Μαΐστρου Ελένη Καθηγήτρια
Μαρκάτος Νικόλαος Καθηγητής
Μάρκου Μαρία Λέκτορας
Μαρλαντή Μαρία Λέκτορας
Μενεγάκη Μαρία Λέκτορας
Μηλιός Ιωάννης Καθηγητής
Μίχα Ειρήνη   Λέκτορας
Μιχαλακόπουλος Θόδωρος Επίκ. Καθηγητής
Μιχάλτσος Γεώργιος Καθηγητής
Μονεμβασίτου Αλέκα Καθηγήτρια
Μπαλτάς Αριστείδης Ομότ. Καθηγητής
Μπελαβίλας Νίκος    Επίκ. Καθηγητής
Μπενάρδος Ανδρέας Λέκτορας
Νικολάου Δήμητρα Λέκτορας
Παγουρτζής Άρης   Επίκ. Καθηγητής
Παναγιωτάτου Ελισάβετ   Καθηγήτρια
Παναγιωτουνάκος Δημήτρης Καθηγητής
Παπαϊωάννου Αγνή Επίκ. Καθηγήτρια
Παπαϊωάννου Αναστάσιος Καθηγητής
Παπαλεξόπουλος Δημήτρης Αν. Καθηγητής
Περράκη Μαρία Λέκτορας
Πορτάλιου Ελένη Καθηγητής
Ρόζος Δημήτρης Επίκ. Καθηγητής
Σαγιάς Ίων   Επίκ. Καθηγητής
Σπαθής Γεράσιμος   Καθηγητής
Σταυρίδης Σταύρος Επίκ. Καθηγητής
Στρατηγέα Αναστασία Επίκ. Καθηγήτρια
Τσακαλάκης Κωνσταντίνος Καθηγητής
Τσινιάς Ιωάννης Καθηγητής
Τσιράκη Σοφία Λέκτορας
Τσούρας Βασίλης Λέκτορας
Φωτίου Θεανώ Καθηγήτρια
Χριστοδουλίδης Κώστας  Καθηγητής
Χριστοδούλου Γεώργιος   Καθηγητής
Χριστοφόρου Ευάγγελος Αν. Καθηγητής

 

 Επιστροφή

 

ΠΛΗΘΩΡΑ ΠΟΛΕΟΔΟΜΙΚΩΝ ΠΑΡΕΚΚΛΙΣΕΩΝ ΠΡΟΒΛΕΠΕΙ Ο ΝΟΜΟΣ

Γη και ύδωρ στους μεγαλοεπενδυτές-Μπροστά στις πολεοδομικές ρυθμίσεις του εφαρμοστικού νόμου το fast track φαντάζει... αγγελούδι.

Στο όνομα της προσέλκυσης επενδύσεων και της αποπληρωμής του δημόσιου χρέους, οι νέες διατάξεις στην ουσία ακυρώνουν βασικές αρχές της πολεοδομικής νομοθεσίας, κλείνοντας πονηρά το μάτι στους επίδοξους επιχειρηματίες που έχουν βάλει στο μάτι την ιδιωτική περιουσία του Δημοσίου, στην οποία περιλαμβάνονται δάση, λατομεία, μεταλλεία, αλυκές, ιαματικές πηγές, ιχθυτροφεία, ιχθιόσκαλες, λιμνοθάλασσες κ.λπ.

Στο δεύτερο κεφάλαιο του νόμου αναφέρεται ότι λαμβάνονται υπόψη και απλώς... συνεκτιμώνται οι κατευθύνσεις εθνικής χωροταξικής πολιτικής, ενώ προβλέπεται η τροποποίηση εγκεκριμένων ρυμοτομικών και σχεδίων πόλεων, ακόμα και η τροποποίηση του ρυθμιστικού σχεδίου, αν δεν βολεύουν τους επενδυτές! Ακόμη:

1. Δεν αποκλείονται αρχαιολογικοί χώροι και ζώνες οικολογικού ενδιαφέροντος, αρκεί να μην καλύπτουν ολόκληρο το προς αξιοποίηση ακίνητο του Δημοσίου.

2. Μειώνεται το χρονικό περιθώριο υποβολής ενστάσεων για τις μελέτες περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε 5 έως 10 ημέρες, έναντι 10 έως 15 που προβλέπει η υφιστάμενη νομοθεσία.

3. Καθορίζονται αυστηροί όροι δόμησης, με συντελεστή από 0,2 έως 0,4, αλλά με δεδομένο ότι στις περισσότερες περιπτώσεις αφορούν μεγάλης έκτασης ακίνητα επιτρέπεται να χτιστούν δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά και μάλιστα να καλύψουν έως και το 50% της επιφάνειάς του.

4. Ακόμη και το ύψος των κατασκευών μπορεί να ξεφεύγει από τα οριζόμενα στον Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό (ΓΟΚ).

5. Αλλωστε οι οικοδομικές άδειες δεν εκδίδονται από τις κατά τόπους πολεοδομίες αλλά από την αρμόδια διεύθυνση του υπουργείου Περιβάλλοντος, όπως είχε γίνει και για τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις.

6. Προβλέπεται επίσης η παραχώρηση της χρήσης έως και 50 χρόνια έκτασης που βρίσκεται μέσα στη ζώνη αιγιαλού και παραλίας, με σκοπό την κατασκευή και εκμετάλλευση λιμενικών έργων ή και επέκταση υφιστάμενων για τα οποία δεν γίνεται καν διαχωρισμός ανάμεσα σε νόμιμες και αυθαίρετες κατασκευές.

Βεβαίως δεν είναι η πρώτη φορά που θεσπίζονται παρεκκλίσεις από τους ισχύοντες όρους δόμησης, αλλά κατά κανόνα είχαν χαρακτήρα σημειακό και όχι γενικευμένης διάταξης. Ξεκινώντας από τα πιο πρόσφατα, οι περισσότερες ολυμπιακές εγκαταστάσεις κατασκευάστηκαν με ειδικούς όρους, που έγιναν αποδεκτοί από το ΣτΕ για λόγους εθνικού συμφέροντος.

Παλιότερα, στη δεκαετία του '60, με παρεκκλίσεις έγιναν μεγάλες βιομηχανικές μονάδες όπως αυτή τη Πεσινέ και κυρίως τουριστικές εγκαταστάσεις, αρχίζοντας από τα γνωστά «Ξενία», που κατασκευάστηκαν σε προστατευόμενους χώρους (Ακροναυπλία, Μετέωρα κ.λπ.) ή σε ζώνες αιγιαλού και φθάνοντας ώς το «Hilton», που είχε τότε ξεσηκώσει θύελλα αντιδράσεων.

Χ. ΤΖ. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

 

 Επιστροφή

 

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΑΙ ΤΟ ΜΕΣΟΠΡΟΘΕΣΜΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

 

1. Όπως βλέπουμε (επισυνάπτεται στο τέλος ο πίνακας αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου των ετών 2011 και 2012) έχει προβλεφθεί σε δύο στάδια η εκποίηση του Ελληνικού. Ένα Τμήμα το 2011 (Ελληνικό 1) και το άλλο το 2012 (Ελληνικό 2)

2. Μια πρώτη παρατήρηση. Στο πίνακα αποκρατικοποιήσεων και στην σχετική στήλη που αναφέρει το ποσοστό της κρατικής ιδιοκτησίας, αναφέρεται ότι το Ελληνικό είναι 100% Δημόσια περιουσία ενώ είναι γνωστό ότι στο Ελληνικό υπάρχουν κατά τμήματα πολλοί ιδιοκτήτες.

Το ακόμα πιο ενδιαφέρον είναι ότι στην στήλη «ποσοστό προς πώληση» και στο Ελληνικό 1 και στο Ελληνικό 2 ΔΕΝ ΑΝΑΦΕΡΕΤΑΙ ΣΥΓΚΕΚΡΙΜΕΝΟ ΠΟΣΟΣΤΟ προς πώληση. Καταλαβαίνουν φαίνεται τα προβλήματα και αποφεύγουν να εκτεθούν.

3. Σύμφωνα με τα άρθρα 1 και 2 (παρ. 4 και 5) του Εφαρμοστικού Νόμου του Μεσοπρόθεσμου

ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ

ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ

 

Παραπλανητικός τίτλος που κρύβει την αλήθεια.

Ο σωστός θάπρεπε να είναι

 

ΤΑΜΕΙΟ ΠΩΛΗΣΗΣ ΤΗΣ

ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΛΑΟΥ

 

Άρθρο 1

Σύσταση - Σκοπός

Επωνυμία - Έδρα - Διάρκεια

1. Συνιστάται ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία «ΤΑΜΕΙΟ ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗΣ ΙΔΙΩΤΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ Α.Ε.» (Ταμείο). Το Ταμείο έχει αποκλειστικό σκοπό την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου,….

(προσοχή στις λέξεις που χρησιμοποιούνται. Το ξεπούλημα λέγεται «αξιοποίηση» και η Δημόσια Περιουσία λέγεται «της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου,». Απίθανε Πασοκισμέ!!!!)

 

2. Το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας, σύμφωνα με όσα ορίζονται στην παράγραφο 17 του επόμενου άρθρου.

 

Σχόλιο. Δηλαδή, ό,τι ξεπουλιέται δηλώνεται ευθύς εξ αρχής ότι πάει κατευθείαν στους δανειστές δηλαδή κυρίως στις Γαλλογερμανικές Τράπεζες και μετά στις άλλες ευρωπαϊκές, όπως Ελβετικές κ.α..

 

 

3. Το Ταμείο λειτουργεί για την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος, σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας, δεν υπάγεται στην κατηγορία των οργανισμών και επιχειρήσεων του ευρύτερου δημόσιου τομέα και δεν εφαρμόζονται σε αυτό,…. οι διατάξεις που διέπουν εταιρείες που ανήκουν άμεσα ή έμμεσα στο Δημόσιο,

 

Σχόλιο. Ενώ πρόκειται καθαρά για Δημόσια περιουσία και Δημόσιους Οργανισμούς (ΔΕΗ, Λιμάνια, ΕΥΔΑΠ, Αεροδρόμια, Δρόμοι, Τράπεζες, Αιγιαλός και Παραλία, Βουνά κ.λ.π) το Ταμείο θα λειτουργεί «..σύμφωνα με τους κανόνες της ιδιωτικής οικονομίας…». Μια καθαρή ιδεολογική τοποθέτηση που υποδηλώνει την επιθυμία τους όχι μόνο να αποκρατικοποιήσουν αλλά να ιδιωτικοποιήσουν το σύμπαν.

 

6. Η διάρκεια του Ταμείου είναι έξι (6) έτη από την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Με αποφάσεις του Υπουργού Οικονομικών, που δημοσιεύονται στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως, η διάρκεια αυτή μπορεί να παρατείνεται, εφόσον ο σκοπός του Ταμείου δεν έχει εκπληρωθεί.

 

Σχόλιο. Πρακτικά η διάρκεια του Ταμείου θα είναι αορίστου χρόνου αφού μετά την εξαετία θα ανανεώνεται με απλή απόφαση του Υπουργού Οικονομικών. Η τεχνική της διατύπωσης περί διάρκειας τάχα 6 ετών γίνεται για λόγους εντυπώσεων ότι δήθεν πρόκειται για κάποια πρόσκαιρη κατάσταση που θα τελειώσει μετά από 6-7 χρόνια και άρα αν υπάρχει και καμιά υπερβολή εντάξει βρε αδερφέ, πρόσκαιρη θάναι, μην το κάνουμε θέμα!!!.

 

Σύμφωνα με το άρθρο 2 παρ.4 και 5

 

          4. «Στο Ταμείο μεταβιβάζονται και περιέρχονται, χωρίς αντάλλαγμα:

α) Κατά πλήρη κυριότητα, κινητές αξίες εταιρειών.....

β) Περιουσιακής φύσεως δικαιώματα, δικαιώματα διαχείρισης και εκμετάλλευσης,…….

        γ) Κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή, ακίνητα που περιλαμβάνονται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου …….

 

5. Οι κινητές αξίες, τα περιουσιακής φύσεως δικαιώματα και τα ακίνηταμεταβιβάζονται και περιέρχονται στο Ταμείο, με απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (Δ.Ε.Α.Α.) που προβλέπεται στο άρθρο 3 του ν. 3049/2002 (Α΄ 212).

………Τα ανωτέρω περιουσιακά στοιχεία περιέρχονται στο Ταμείο, κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή και το Δημόσιο απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επί αυτών από τη δημοσίευση της απόφασης της Δ.Ε.Α.Α. στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.»

 

          Σε απλά ελληνικά τα παραπάνω σημαίνουν ότι το Ελληνικό είναι ακίνητο που περιλαμβάνεται στο Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων του Μεσοπρόθεσμου

Με απλή απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (Δ.Ε.Α.Α. το Ελληνικό μπορεί να μεταβιβαστεί κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή  στο Ταμείο.

Το Δημόσιο δε παράλληλα απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επ’ αυτού από τη δημοσίευση της απόφασης της Δ.Ε.Α.Α. στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Για να μην υπάρξουν δε ασάφειες ή παρανοήσεις παρακάτω στην παρ. 7 διευκρινίζεται ρητά ότι

 

«7. Το πράγμα ή το δικαίωμα που μεταβιβάστηκε ή παραχωρήθηκε στο Ταμείο, σύμφωνα με την παράγραφο 5 του παρόντος άρθρου δεν μπορεί να αναμεταβιβαστεί στον προηγούμενο κύριο ή δικαιούχο, καθ’ οιονδήποτε τρόπο.

 

Από τη μεταβίβαση του πράγματος ή την παραχώρηση του δικαιώματος στο Ταμείο, ο προηγούμενος κύριος ή δικαιούχος παραμένει στη διοίκηση και διαχείριση του πράγματος ή του δικαιώματος, ως εκ του νόμου εντολοδόχος του Ταμείου, χωρίς αμοιβή, υποχρεούται να το διατηρεί κατάλληλο για τον προορισμό του, σύμφωνα και με τις οδηγίες που δίνονται εγγράφως σ’ αυτόν από το Ταμείο και εξακολουθεί να βαρύνεται με τις δαπάνες που προκύπτουν από τη διοίκηση και διαχείριση του πράγματος ή του δικαιώματος.

Κατά τα λοιπά, εφαρμόζονται οι διατάξεις περί εντολής του Α.Κ., με εξαίρεση τα άρθρα 721 έως και 723 του ίδιου Κώδικα. Η εντολή λύνεται με την αξιοποίηση του πράγματος ή του δικαιώματος από το Ταμείο, μπορεί δε να ανακαλείται ή να τροποποιείται ελεύθερα οποτεδήποτε, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου, η οποία ισχύει από την κοινοποίησή της στον εντολοδόχο.»

 

Άρα από την στιγμή που θα αποφασιστεί η μεταβίβαση του Ελληνικού προς το Ταμείο, μετά δεν μπορεί κανείς πια να ανακαλέσει την απόφαση αυτή και να το πάρει πίσω ΠΟΤΕ.  

Φαίνεται πως επειδή οι ευρωπαίοι δεν έχουν εμπιστοσύνη στους Έλληνες πολιτικούς και στα κόμματα προσπαθούν να δεσμεύσουν με τέτοιες ρητές διατυπώσεις.

 

Το Δημόσιο συνεχίζει να βαρύνεται με τις Δαπάνες!! Συντήρησης του Ελληνικού, ενώ όλα τα έσοδα θα πηγαίνουν απευθείας στην ΤΡΟΪΚΑ!!!!

 

Η υπάρχουσα διοίκηση του Ελληνικού (η Διοίκηση της Α.Ε Ελληνικό που πρόσφατα διόρισε μάλιστα το Δ.Σ. και τον Πρόεδρό της) θα λειτουργεί πλέον ως ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ του Ταμείου ΧΩΡΙΣ ΑΜΟΙΒΗ και θα εκτελεί τις οδηγίες που δίνονται εγγράφως σε αυτήν.

 

Αυτή η εντολή μπορεί να λυθεί μόνο και αποκλειστικά, με την αξιοποίηση του Ελληνικού από το Ταμείο, μπορεί δε να ανακαλείται ή να τροποποιείται ελεύθερα οποτεδήποτε, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου (Ουσιαστικά της επιτροπής Εμπειρογνωμόνων).

 

Και όταν λέμε αξιοποίηση Ελληνικού εννοούμε πώληση ή παραχώρηση ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΧΡΗΣΗ χωρίς ΚΑΝΕΝΑΝ ΑΠΟΛΥΤΩΣ ΠΕΡΙΟΡΙΣΜΟ δεδομένου ότι το Ταμείο μπορεί να υπερβεί Οικοδομικούς Κανόνες, Συντελεστές και ενίοτε Χωροθετήσεις κάθε είδους. Μοναδικός σκοπός και στόχος πως θα βγάλουν περισσότερα χρήματα για να τα δώσουν στις Τράπεζες-τοκογλύφους.

 

Περαιτέρω επειδή στην παρ. 8 αναφέρεται ότι

 

8. Εμπράγματα δικαιώματα τρίτων μπορεί να κηρύσσονται αναγκαστικώς απαλλοτριωτέα με απόφαση του Υπουργού Οικονομικών….

Αν η απαλλοτρίωση κηρύσσεται σε ακίνητο επί του οποίου αναγνωρίστηκαν δικαστικώς, μετά τη μεταβίβαση του ακινήτου στο Ταμείο…. εμπράγματα δικαιώματα τρίτων, η δαπάνη της αποζημίωσης για την αναγκαστική απαλλοτρίωση βαρύνει το Δημόσιο…..».

 

Εφόσον λοιπόν μετά την μεταφορά του Ελληνικού στο Ταμείο υπάρξουν δικαιώματα Τρίτων π.χ. ιδιωτών ή νομικών προσώπων, τότε το Ταμείο μπορεί ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΑ να τα ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΕΙ με απόφαση του ΥΠΟΥΡΓΟΥ εφόσον έτσι κρίνει το Ταμείο ή όποιος αγοραστής ως αναγκαίο! Δηλαδή θα χάσουν οι όποιοι Τρίτοι (π.χ. ασφαλιστικά ταμεία, άλλοι συλλογικοί ιδιοκτήτες τμημάτων του Ελληνικού) τα δικαιώματά τους αναγκαστικά μέσω απαλλοτρίωσης!

Και το εξοργιστικό είναι ότι την δαπάνη θα την καταβάλει το ΔΗΜΟΣΙΟ και όχι αυτός που θα κερδίσει από την πώληση ή την παραχώρηση δηλ. το Ταμείο.

Φωτογραφική ρύθμιση για το Ελληνικό και ενδεχομένως για άλλες παρόμοιες περιπτώσεις με σύνθετο ιδιοκτησιακό.

 

Αυτός όμως που θα αποφασίσει για το πώς θα αξιοποιηθεί το Ελληνικό, μπορεί τυπικά να φαίνεται πως είναι το Δ. Συμβούλιο του Ταμείου, όμως ουσιαστικά θα είναι το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων

 

Στην παρ. 3 του άρθρου 5 αναφέρεται ρητά ότι :

 

«…Απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου, για την έκδοση της οποίας προβλέπεται η προηγούμενη υποχρεωτική γνωμοδότηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων είναι απολύτως άκυρη, αν εκδοθεί χωρίς τη γνωμοδότηση αυτή.».

 

Τι ακριβώς θα κάνει και ποιοι θα αποτελούν το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων; Δείτε παρακάτω.

 

«Αρθρο 5 παρ. 2.

Το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων γνωμοδοτεί υποχρεωτικά :

α) Στις περιπτώσεις που προβλέπονται στην παράγραφο 10 του άρθρου 2

(Τα περιουσιακά στοιχεία του Ταμείου όπως π.χ. το Ελληνικό, αξιοποιούνται σύμφωνα με Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αξιοποίησης που περιλαμβάνει ενδεικτικούς τριμηνιαίους στόχους, το οποίο εγκρίνεται από το Διοικητικό Συμβούλιο, ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων)

 και στην παράγραφο 5 του άρθρου 5 (αναδιάρθρωση  μιας εταιρείας ή θέση της υπό εκκαθάριση).»

β) Στις συμβάσεις που αφορούν την αξιοποίηση περιουσιακού στοιχείου του Ταμείου καθώς και στις συμβάσεις που είναι απαραίτητες για την αξιοποίηση περιουσιακού στοιχείου, εφόσον για τις τελευταίες απαιτείται απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου και

γ) Για κάθε άλλο θέμα που παραπέμπεται στο Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων για γνωμοδότηση, με απόφαση του Διοικητικού Συμβουλίου του Ταμείου.

 

Συνεπώς για ΟΛΑ ΤΑ ΘΕΜΑΤΑ αξιοποίησης ή πώλησης περιουσιακού στοιχείου του Ταμείου όπως το Ελληνικό, η εισήγηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων ΕΙΝΑΙ ΑΝΑΓΚΑΣΤΙΚΗ για το Δ.Σ. Αν το Δ.Σ. αποφασίσει χωρίς εισήγηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων η απόφασή του είναι άκυρη. Δεν εφαρμόζεται δηλαδή. Είναι εμφανές πως εμπιστεύονται πιο πολύ το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων απ’ότι το Δ.Σ.

 

Και αυτό το καταλαβαίνουμε καλύτερα όταν βλέπουμε από ποιους θα αποτελείται αυτό το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων.

 

Άρθρο 4

Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων

Στο Ταμείο συνιστάται επταμελές Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων (Σ.Ε.)…...

Τρία (3) από τα επτά (7) μέλη του Σ.Ε. υποδεικνύονται στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου για τοποθέτηση, από τους εκπροσώπους που προβλέπονται στην παράγραφο 11 του άρθρου 3 (δηλαδή εκπρόσωποι από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης και την Ευρωπαϊκή Επιτροπής).

 

Τι να θαυμάσει κανείς σ’αυτό το μνημείο ξενοδουλίας και υποτέλειας. Σημειώστε ότι 3 από τους 7 θα ορίζονται από τους τοκογλύφους δανειστές απευθείας!!!! Με δεδομένο δε ότι και για τον Πρόεδρο θα υπάρξει από κοινού απόφαση, ουσιαστικά ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΥΠΙΚΑ οι τοκογλύφοι δανειστές θα έχουν την πλειοψηφία και θα κάνουν ότι θέλουν.

Ενδιαφέρον επίσης φαίνεται να έχει και το ότι οι 3 θα είναι εκπρόσωποι αφενός των Κρατών της Ευρωζώνης (λέγε με Γερμανία και Γαλλία) και απ’ την άλλη της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που υποτίθεται ότι εκπροσωπεί όλα τα Κράτη της Ε.Ε.. Στην πράξη φαίνεται καθαρά για άλλη μια φορά ότι σε σοβαρά θέματα δεν υπάρχει ούτε λειτουργεί ενιαία η Ευρωπαϊκή Ένωση.

 

Τέλος επειδή ούτε και έτσι είναι σίγουροι δίνουν στο Ταμείο και την νομική δυνατότητα να αλλάζει μονομερώς ακόμα και τα Καταστατικά των εταιρειών που θα του δοθούν.

 

Άρθρο 9

1. Τα καταστατικά των εταιρειών των οποίων το σύνολο των μετοχών περιέρχεται άμεσα ή έμμεσα στο Ταμείο μπορούν να τροποποιούνται ύστερα από απόφαση του Δ.Σ. του Ταμείου, ως προς όλες τις διατάξεις τους,….»

 

Έτσι αν συναντήσουν το παραμικρό εμπόδιο ή δυσκολία από το Καταστατικό της Ανώνυμης Εταιρίας Ελληνικό Α.Ε. έχουν την νομική ευχέρεια να αλλάξουν το Καταστατικό της κατά τον τρόπο που τους βολεύει και να τελειώνουν.

 

ΣΥΝΟΨΙΖΟΝΤΑΣ.

 

1. Το Ελληνικό ως ακίνητο του Ελληνικού Δημοσίου αναφέρεται στον Πίνακα των προς αποκρατικοποίηση ακινήτων του 2011 (Ελληνικό 1) και του 2012 (Ελληνικό 2)

 

2. Ως τέτοιο, με απλή απόφαση της Διυπουργικής Επιτροπής Αναδιαρθρώσεων και Αποκρατικοποιήσεων (Δ.Ε.Α.Α. το Ελληνικό μπορεί να μεταβιβαστεί κατά πλήρη κυριότητα, νομή και κατοχή  στο Ταμείο.

        

3. Από την στιγμή που θα αποφασιστεί η μεταβίβαση του Ελληνικού προς το Ταμείο και μετά δεν μπορεί κανείς πια να ανακαλέσει αυτή την απόφαση και να το πάρει πίσω ΠΟΤΕ.  

4. Το Δημόσιο παράλληλα απεκδύεται κάθε δικαιώματός του επ’ αυτού από τη δημοσίευση της απόφασης και συνεχίζει να βαρύνεται με τις Δαπάνες Συντήρησης ενώ όλα τα έσοδα θα πηγαίνουν απευθείας στην Τρόϊκα.

 

5. Μετά την μεταφορά του Ελληνικού στο Ταμείο τα όποια δικαιώματα Τρίτων ιδιοκτητών απαλλοτριώνονται  με απόφαση του υπουργού εφόσον έτσι κρίνει το Ταμείο ή ο όποιος αγοραστής ως αναγκαίο. Την δαπάνη της απαλλοτρίωσης θα καταβάλει το Δημόσιο.

Επίσης σε 2 μήνες λύνονται μονομερώς από το Ταμείο και οι όποιες μισθωτικές συμβάσεις υπάρχουν.

 

6. Το Ελληνικό, αξιοποιείται σύμφωνα με Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Αξιοποίησης που περιλαμβάνει ενδεικτικούς τριμηνιαίους στόχους, που εγκρίνονται από το Διοικητικό Συμβούλιο του Ταμείου ύστερα από γνώμη του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων.

Και όταν λέμε αξιοποίηση Ελληνικού σημαίνει πώληση ή παραχώρηση για κάθε χρήση χωρίς περιορισμούς. Μοναδικός και αποκλειστικός στόχος η συγκέντρωση χρημάτων για να τα δώσουν στις δανείστριες Τράπεζες-τοκογλύφους.

 

7. Η υπάρχουσα διοίκηση της Α.Ε Ελληνικό που δημιουργήθηκε για την διαχείριση του Ελληνικού, δεν θα έχει πλέον καμία ουσιαστική εξουσία ούτε θα μπορεί να αποφασίζει για οτιδήποτε. Θα λειτουργεί πλέον ως ΕΝΤΟΛΟΔΟΧΟΣ του Ταμείου, χωρίς αμοιβή και θα εκτελεί τις οδηγίες που θα τις δίνονται εγγράφως.

Αυτή η σχέση, (δηλ. η εντολή), θα τελειώσει με την πώληση ή παραχώρηση του Ελληνικού για αξιοποίηση από το Ταμείο.

8. Για κάθε θέμα αξιοποίησης ή πώλησης του Ελληνικού, τυπικά αποφασίζει το Δ.Σ. του Ταμείου. Όμως επί της ουσίας την απόφαση καθορίζει η εισήγηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων που είναι αναγκαστική. Αν το Δ.Σ. αποφασίσει χωρίς εισήγηση του Συμβουλίου Εμπειρογνωμόνων η απόφασή του είναι άκυρη.

 

9. Το Συμβούλιο Εμπειρογνωμόνων αποτελείται από 7 μέλη. Οι 3 από τους 7 θα ορίζονται από τους τοκογλύφους δανειστές απευθείας ήτοι από τα Κράτη της Ευρωζώνης και από την Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Με δεδομένο δε ότι και για τον Πρόεδρο θα υπάρχει κοινής εμπιστοσύνης πρόσωπο, ουσιαστικά αλλά και τυπικά οι τοκογλύφοι δανειστές θα έχουν την πλειοψηφία και θα κάνουν ότι θέλουν.

 

10. Αν παρόλα τα παραπάνω κάτι δεν πάει καλά ή στραβώσει, το Ταμείο είτε αυτοτελώς είτε με την βοήθεια Υπουργικής απόφασης, μπορεί να τροποποιεί προηγούμενες αποφάσεις του ή ισχύουσες για τον υπόλοιπο λαό διατάξεις.

 

Συμπερασματικά θα έλεγα ότι ο Εφαρμοστικός Νόμος είναι μια ακραία μορφή νομικού εκτρώματος που είναι σίγουρο ότι στο μέλλον θα διδάσκεται στις Νομικές Σχολές ως ο ορισμός της νομικής Αντισυνταγματικής εκτροπής. Αν υπήρχε (έστω και η Αστική) Δικαιοσύνη θα μπορούσαμε να ελπίζουμε στην σύντομη κατάργηση αυτών των εμφανών αντισυνταγματικών και «παράνομων» νομοθετημάτων. Όταν όμως ακόμα και το ΣΤΕ βρίσκει συνταγματικό!!!!!! το Μνημόνιο σε τι να ελπίζει κανείς από την Δικαστική εξουσία;

Η μόνη δυνατότητα που φαίνεται να μένει είναι ο λαός με την μαζική του παρουσία και άρνηση υποταγής να ακυρώσει στην πράξη την εφαρμογή αυτών των ακραία αντισυνταγματικών διατάξεων που ακυρώνουν εντελώς τον όποιο ευρωπαϊκό και ελληνικό Νομικό Πολιτισμό έχουμε γνωρίσει μέχρι σήμερα.

 

Πόλυς Τακόπουλος

 

Σύμφωνα με το Μεσοπρόθεσμο θα εκποιηθούν

ΑΠΟΚΡΑΤΙΚΟΠΟΙΗΣΕΙΣ

(Εκποίηση του συνόλου σχεδόν του Δημόσιου πλούτου)

 

 

Πρόγραμμα Αποκρατικοποιήσεων 2011-2015

 

Έτος

                Όνομα

Εκτιμώμενος χρόνος

Ποσοστό του Δημοσίου

Ποσοστό προς

πώληση

Είδος συναλλαγής

 

2011

 

 

 

 

 

 

Οργανισμός Τηλεπικοινωνιών Ελλάδος (OTE)

2ο τρίμηνο

16.0%

10,0%

Πώληση Μετοχών

 

Εταιρία  Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης

3ο τρίμηνο

74,0%

40%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ)

3ο τρίμηνο

100,0%

-

Επέκταση Σύμβασης

 

Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου 1

3ο τρίμηνο

100,0%

-

Επέκταση Σύμβασης

 

Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου 2

3ο τρίμηνο

100,0%

-

Νέες Άδειες Παιγνίων

 

Οργανισμός Λιμένος Θεσσαλονίκης

3ο τρίμηνο

74,3%

23,3%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Κρατικά Λαχεία

3ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Οργανισμός Λιμένος Πειραιώς

4ο τρίμηνο

74,1%

23,1%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Ελληνικά Αμυντικά Συστήματα (ΕΑΣ)

4ο τρίμηνο

99,8%

99,8%

Πώληση Μετοχών

 

Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο

4ο τρίμηνο

34,0%

34,0%

Πώληση Μετοχών

 

Δημόσια Επιχείρηση Αερίου (ΔΕΠΑ)

4ο τρίμηνο

65,0%

55,0%

Πώληση Μετοχών

 

Διαχειριστής Εθνικού Συστήματος Αερίου (ΔΕΣΦΑ)

4ο τρίμηνο

65,0%

31,0%

Πώληση Μετοχών

 

ΤΡΑΙΝΟΣΕ

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών

ΛΑΡΚΟ

4ο τρίμηνο

55,2%

55,2%

Πώληση Μετοχών

Alpha Bank

4ο τρίμηνο

0,6%

0,6%

Πώληση Μετοχών

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος

4ο τρίμηνο

1,2%

1,2%

Πώληση Μετοχών

Οργανισμός Διεξαγωγής Ιπποδρομιών Ελλάδος (ΟΔΙΕ)

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών

Άδειες Κινητής Τηλεφωνίας

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Επέκταση Σύμβασης

Ελληνικό Καζίνο Πάρνηθας

4ο τρίμηνο

49,0%

49,0%

Πώληση Μετοχών

Ελληνική Βιομηχανία Οχημάτων (ΕΛΒΟ)

4ο τρίμηνο

72,6%

72,6%

Πώληση Μετοχών

Οργανισμός Προγνωστικών Αγώνων Ποδοσφαίρου

4ο τρίμηνο

34,0%

34,0%

Πώληση Μετοχών

Ελληνικό 1

4ο τρίμηνο

100,0%

-

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Τέσσερα Αεροσκάφη Airbus

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση

Ακίνητα 1

4ο τρίμηνο

100,0%

-

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Διεθνής Αερολιμένας Αθηνών (ΔΑΑ)

1ο τρίμηνο

55,0%

³ 21%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ελληνικά Πετρέλαια (ΕΛΠΕ)

1ο τρίμηνο

35,5%

35,5%

Πώληση Μετοχών

Τράπεζα Πειραιώς

1ο τρίμηνο

1,3%

1,3%

Πώληση Μετοχών

Αγροτική Τράπεζα Ελλάδος (ATE)

1ο τρίμηνο

77,3%

26,2%

Πώληση Μετοχών

Αυτοκινητόδρομος «Εγνατία Οδός»

1ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ελληνικά Ταχυδρομεία (ΕΛΤΑ)

1ο τρίμηνο

90,0%

³ 40%

Πώληση Μετοχών

Λιμάνια 1

1ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Εταιρία  Ύδρευσης Αποχέτευσης Πρωτευούσης

2ο τρίμηνο

61,3%

27,3%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων

2ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ακίνητα 2

2ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (ΔΕΗ)

3ο τρίμηνο

51,0%

17,0%

Πώληση Μετοχών

Ελληνικοί Αυτοκινητόδρομοι 1

3ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Περιφερειακά Αεροδρόμια 1

3ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ελληνικό 2

4ο τρίμηνο

100,0%

-

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ακίνητα 3

4ο τρίμηνο

100,0%

-

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Ψηφιακό Μέρισμα 1

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Δικαιωμάτων

Εταιρία  Ύδρευσης Αποχέτευσης Θεσσαλονίκης

4ο τρίμηνο

34,0%

 

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

Μεταλλευτικά Δικαιώματα 1

4ο τρίμηνο

100,0%

100,0%

Πώληση Μετοχών ΕΕΣ

 

Ελήφθη από

Πόλυ Τακόπουλο 10-7-2011

 

 Επιστροφή

 Επιστροφή