ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 24

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 24

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20), (κείμενα 21), (κείμενα 22), (κείμενα 23)

 

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Και τη δημόσια ακίνητη περιουσία δείχνει αποφασισμένη να βγάλει «στο σφυρί» η κυβέρνηση

Η σωτηρία του Κορινθιακού, αντικείμενο έρευνας και αγώνων των πολιτών-Συμπεράσματα Ημερίδας

Κακλαμάνης: Η Αθήνα αξιολογήθηκε ως η καθαρότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης!

Κληροδοτήματα: συνήθως δεν τηρείται η βούληση του δωροθέτη

Σαρωτικές αλλαγές φέρνει ο "Καλλικράτης" στην Αττική

Ανοιχτή Πόλη: Για την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στο Δήμο Αθηναίων

το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» με τη μέθοδο της δημιουργικής μαγειρικής

Έντονες αντιδράσεις για τον «Καλλικράτη»

Έχουμε τεράστια προβλήματα-Δεν έχουμε Δήμαρχο-Όχι στις φιέστες

Πώς να κερδίσετε 12 δις. $ ποντάροντας 100 χιλιάδες στην πτώχευση της Ελλάδας

Η μόδα της πράσινης ταράτσας κερδίζει έδαφος

Η εκμετάλλευση των κοινόχρηστων χώρων

 

Ετήσιο εισόδημα 4.000 ευρώ μέσω φωτοβολταϊκών λανσάρει το Ταχ. Ταμιευτήριο

4 βραβευμένα Παγκάκια του διαγωνισμού του Δ. Αθηναίων θα τοποθετηθούν σε αθηναϊκές πλατείες

 

 

ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΙΛΕΡ Ποιητής της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής

 

 

 

 

 Επιστροφή

 

Γενικό ξεπούλημα της δημόσιας ακίνητης περιουσίας

Και τη δημόσια ακίνητη περιουσία δείχνει αποφασισμένη να βγάλει «στο σφυρί» η κυβέρνηση, με πρόσχημα την κάλυψη των δημοσιονομικών ελλειμμάτων. Στην πραγματικότητα, βέβαια, η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, συνεχίζοντας το έργο της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ, ετοιμάζει το «γενικό ξεπούλημα» και την εμπορευματοποίηση της δημόσιας ακίνητης περιουσίας επιχειρώντας να δημιουργήσει άλλο ένα πεδίο δράσης στο μεγάλο κεφάλαιο για την αύξηση της κερδοφορίας του.

Ηδη, σύμφωνα με πληροφορίες, στο γραφείο του πρωθυπουργού υπάρχει μελέτη στην οποία η δημόσια ακίνητη περιουσία αποτιμάται σε 260 δισ. ευρώ. Βέβαια, η κυβέρνηση δεν θα προχωρήσει αμέσως στην εκποίηση του συνόλου της δημόσιας περιουσίας, αλλά σταδιακά, μέσω της Κτηματικής Εταιρείας του Δημοσίου (ΚΕΔ), η οποία μάλιστα πρόκειται να συγχωνευτεί και με την Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ.

Σύμφωνα με τις ίδιες πληροφορίες, η κυβέρνηση για να πετύχει το στόχο της θα εφαρμόσει όλη τη στρατηγική, τις μελέτες, αλλά και τα νομοθετήματα που έχει βρει στα συρτάρια της από τις προηγούμενες κυβερνήσεις τόσο της ΝΔ όσο και του ΠΑΣΟΚ. Ειδικότερα, για το μεγάλο πλιάτσικο της δημόσιας ακίνητης περιουσίας εκπονούνται τρία σενάρια, ενώ δεν αποκλείεται τελικά να γίνει συνδυασμός και των τριών. Συγκεκριμένα:

    * Σύμφωνα με το πρώτο σενάριο η «επιχείρηση» θα εξελιχθεί με την πώληση ή μακροχρόνια μίσθωση ακινήτων - «φιλέτων» του Δημοσίου που έχει στη διάθεσή της η ΚΕΔ, ώστε να αναπτυχθούν πολύμορφες επενδύσεις (ξενοδοχειακές, εμπορικές κ.ά.) είτε από τους ίδιους αποκλειστικά τους ιδιώτες, είτε με τη μέθοδο των ΣΔΙΤ σε συνεργασία με διάφορους επιχειρηματικούς ομίλους.

Σε πρώτη φάση το ξεπούλημα αφορά 65 περίπου ακίνητα (από οικόπεδα έως μεγάλες εκτάσεις) η συνολική έκταση των οποίων υπολογίζεται σε 3,5 εκατομμύρια στρέμματα, ενώ τα έσοδα που προσδοκώνται να εισπραχτούν ανέρχονται σε 1 με 1,5 δισ. ευρώ. Αρχή θα γίνει από την έκταση 223 στρεμμάτων του πρώην εργοταξίου της Γέφυρας στο Αντίρριο, που θα εκχωρηθεί σε ιδιώτη για 50 χρόνια προκειμένου να κατασκευάσει διάφορες εμπορικές και ψυχαγωγικές εγκαταστάσεις.

Παράλληλα, η ΚΕΔ θα προχωρήσει στην παραχώρηση άλλων δύο «φιλέτων» και συγκεκριμένα αυτών της πρώην αμερικάνικης βάσης στις Γούρνες Ηρακλείου και της έκτασης του χιονοδρομικού κέντρου Βόρας (Καϊμακτσαλάν) της Πέλλας, αλλά και έκτασης 30 στρεμμάτων που βρίσκεται κοντά στο νέο λιμάνι Λαυρίου. Στη συνέχεια, σύμφωνα με τον προγραμματισμό της ΚΕΔ, στόχος είναι να παραχωρηθούν άλλα τέσσερα ακίνητα «με ειδικό τουριστικό ενδιαφέρον, αλλά και ιδιαίτερα περιβαλλοντικά χαρακτηριστικά». Πρόκειται για τις παραλιακές εκτάσεις που βρίσκονται στο Βαθύ Σάμου (939 στρεμμάτων), στις Αλυκές Ζακύνθου (170 στρ.), στο Δήμο Μελιτιαίων Κέρκυρας (1.788 στρ.) και στη Λίνδο Ρόδου (105 στρ.). Και έπεται η συνέχεια...

    * Το δεύτερο «σενάριο» έχει να κάνει με την πώληση των καταπατημένων εκτάσεων στους ίδιους τους καταπατητές, ακόμη και με ...δόσεις και με ...εκπτώσεις! Υπολογίζεται ότι σήμερα τα καταπατημένα οικόπεδα του Δημοσίου (εντός και εκτός σχεδίου πόλης) είναι περισσότερα από 70.000, ενώ καλύπτουν συνολική έκταση άνω των 3 εκατομμυρίων στρεμμάτων. Για την εφαρμογή της «επιχείρησης» αυτής αναμένεται να χρησιμοποιηθεί σχέδιο νόμου, το οποίο εξαγγέλλεται συνεχώς τα τελευταία 8 χρόνια από τις κυβερνήσεις τόσο του ΠΑΣΟΚ, όσο και της ΝΔ, χωρίς όμως να έχει φτάσει ποτέ στη Βουλή.

    * Το τρίτο «σενάριο» αναφέρεται στη μέθοδο της πώλησης και ταυτόχρονης μακροχρόνιας μίσθωσης, τη γνωστή και ως sale and lease back. Η κυβέρνηση αναμένεται να αξιοποιήσει για το σκοπό αυτό το νόμο που ψήφισε η προηγούμενη κυβέρνηση της ΝΔ (Ν. 3581/2007) ο οποίος επιτρέπει στην εκάστοτε κυβέρνηση να πουλάει ακίνητα του Δημοσίου σε ιδιωτικές εταιρείες και να τα νοικιάζει στη συνέχεια από αυτές πληρώνοντας ενοίκιο ακόμη και για χρονικό διάστημα 99 ετών!

Πρόκειται ουσιαστικά για μια απροκάλυπτη «επιχείρηση» ενίσχυσης της κερδοφορίας του μεγάλου κεφαλαίου, το οποίο εντελώς χωρίς κόπο και με εξασφαλισμένη πελατεία θα θησαυρίζει σε βάρος του λαού, εκμεταλλευόμενο μάλιστα την ίδια την περιουσία του...

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5596008&publDate=15/4/2010

 

 Επιστροφή

 

Ένας αληθινός θησαυρός στα αζήτητα του κράτους

 

Ø                           Τα εθνικά κληροδοτήματα, που προέρχονται από δωρεές, παραμένουν ανεκμετάλλευτα

Του Κώστα Oνισενκο

Ένας αληθινός θησαυρός που αποτελείται από χιλιάδες ακίνητα, καταθέσεις, μετοχές, έργα τέχνης κ. ά., που προέρχονται από δωρεές προς το κράτος, όχι μόνο παραμένει ανεκμετάλλευτος, αλλά σε πολλές περιπτώσεις γίνεται λεία επιτήδειων και κυκλωμάτων, που εκμεταλλεύονται την εγκληματική -ειδικά σε τέτοιους καιρούς- αδυναμία του κράτους να μην ξέρει τι του ανήκει και ποια περιουσία μπορεί να εκμεταλλευτεί, προς όφελος του κοινωνικού συνόλου.

Τα εθνικά κληροδοτήματα, όπως αποκαλούνται οι διαθήκες υπέρ δημόσιων φορέων, και οι σχολάζουσες κληρονομιές, δηλαδή εκείνες που περιήλθαν στην κατοχή του κράτους απουσία κληρονόμου, εκτιμάται σήμερα ότι ξεπερνούν τις 10.000, ωστόσο οι δημόσιοι φορείς δεν έχουν καθαρή εικόνα για τον τρόπο και τη νομιμότητα διαχείρισής τους (από σωματεία, νοσοκομεία, πανεπιστήμια κ.λπ.), ούτε καν για τον αριθμό τους και τα περιουσιακά στοιχεία που περιλαμβάνουν!

Καθυστερήσεις

Τα στοιχεία δείχνουν ότι εδώ και πολλά χρόνια γίνεται ένα πάρτι ανομίας, καθώς «δειγματοληπτικοί» έλεγχοι και καταγγελίες συγκλίνουν στο ότι συνήθως δεν τηρείται η βούληση του δωροθέτη, οι εκκαθαρίσεις των κληρονομιών καθυστερούν από 10 έως και... 70 χρόνια, τα ακίνητα ενοικιάζονται έναντι ευτελών ποσών ή ερημώνουν, ενώ το όλο σκηνικό αποτελεί προνομιακό έδαφος για κάθε λογής απατεώνες που εκμεταλλεύονται τη δημόσια περιουσία. «Ο θεσμός των κοινωφελών ιδρυμάτων και των κληροδοτημάτων, πλην εξαιρέσεων, υπολειτουργεί, με αποτέλεσμα να μην εισπράττονται λόγω κακοδιαχείρισης και αδιαφορίας εκ μέρους των διοικήσεων σημαντικά ποσά, τα οποία αν είχαν διατεθεί σύμφωνα με τη θέληση του διαθέτη και το νόμο, τουλάχιστον θα είχε υπερκαλυφθεί η προνοιακή διαχείριση του κράτους», τονίζει στην «Κ», δίνοντας το μέγεθος του προβλήματος, ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής.

Επισημαίνεται ότι μεγάλο ποσοστό των δωροθετών (ευεργετών κ. ά.) έχουν διαθέσει τις περιουσίες τους για την ενίσχυση της κοινωνικής πρόνοιας, απόρων, νοσοκομείων κ. ο. κ., συνεπώς, μια σοβαρή αξιοποίησή τους θα ενίσχυε κατά πολύ τους σχετικούς προϋπολογισμούς.

Τα πλέον αξιόπιστα συμπεράσματα σχετικά με την κακή κατάσταση των κληροδοτημάτων εξάγονται από τους σχετικούς ελέγχους που πραγματοποιεί τα τελευταία τρία χρόνια το Σώμα Επιθεωρητών Ελεγκτών Δημόσιας Διοίκησης, ελέγχους που ολοκληρώνονται σε λίγες ημέρες με τη σύνταξη του τελικού πορίσματος. Αυτό βασίζεται σε περίπου 22 επιμέρους ελέγχους (βάσει καταγγελιών) από τους οποίους προκύπτει όχι μόνον η κακοδιαχείριση περιουσιών αλλά και η πλήρης αδυναμία των εποπτικών φορέων (υπ. Οικονομικών και Περιφερειών) να ανταποκριθούν στα στοιχειώδη...

«Η έλλειψη παρακολούθησης και ελέγχου από τη Διεύθυνση Εθνικών Κληροδοτημάτων, οι μεγάλες καθυστερήσεις στις απαντήσεις των περισσότερων εγγράφων, καθώς και η διαπιστωθείσα αρρυθμία στη διαχείριση του φακέλου μεταξύ των εμπλεκόμενων υπηρεσιών, είχαν ως αποτέλεσμα, αν και πέρασαν περίπου 37 έτη από το θάνατο του διαθέτη και 25 χρόνια από το θάνατο της συζύγου του διαθέτη, η οποία είχε κληρονομήσει το δικαίωμα της επικαρπίας του ακινήτου: α) Να μην έχει υλοποιηθεί η βούλησή του, β) να έχει επέλθει βλάβη στα συμφέροντα του Δημοσίου ένεκα του γεγονότος ότι το ακίνητο δεν έχει αξιοποιηθεί, έχει ερειπωθεί και απομειωθεί η αξία του», αναφέρει χαρακτηριστικά σε μία περίπτωση έκθεση του Σώματος Επιθεωρητών (3 Φεβρ. 2010).

Ζημίες

Σε άλλες εκθέσεις, γίνεται εκτενής αναφορά για μη αξιοποίηση περιουσιών, για μη απόδοση χρημάτων σε δικαιούχους (έως ότου απεβίωσαν...), για φθορά αντικειμένων μεγάλης αξίας και έργων τέχνης, ενώ τουλάχιστον μία από τις εκθέσεις μιλάει για αποδεδειγμένη δράση απατεώνα που προσπάθησε να οικειοποιηθεί σχολάζουσα κληρονομιά (95/Α/2010). Στην περίπτωση της αντιδικίας του ομότιμου καθηγητή δρος Σάββα Σπέντζα με το Άσυλο Ανιάτων, από την οποία ξεκίνησαν οι έλεγχοι του Σώματος Επιθεωρητών, το ίδρυμα φέρεται να έχει καταχραστεί τουλάχιστον 1.440.000 ευρώ. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζει στην «Κ» ο κ. Σπέντζας, «ο εκτελεστής της διαθήκης ετοιμάζει πίνακα ζημίας, προστίμων και υπερημερίας, που θα εκτινάξει τη ζημία στα 25.000.000 ευρώ περίπου».

Σύμφωνα με τον πρώην προϊστάμενο του Σώματος Ελεγκτών, Χαράλαμπο Γεωργακόπουλο, οι λόγοι που συντηρούν το πρόβλημα αφορούν την υποστελέχωση των ελεγκτικών μηχανισμών, την έλλειψη μηχανογράφησης και το απαρχαιωμένο νομικό πλαίσιο (είναι του 1939...). Για να μην «υπαχθούν»  σε αυτόν το νόμο, όπως αναφέρει στην «Κ» ο δικηγόρος κ. Γιάννης Φιλιώτης, εκπρόσωπος του σωματείου για την προώθηση της δωρεάς «ΦΙΛΟΤΗΣ», πολλοί από τους σύγχρονους ευεργέτες επιλέγουν πλέον ως έδρα των ιδρυμάτων τους άλλες χώρες της Ε. Ε.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_11/04/2010_397165

 

 Επιστροφή

 

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟΣ Ο ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΔΗΜΑΡΧΟΥ ΤΗΣ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑΣ

«Μετανάστες και πορείες ρυπαίνουν την Αθήνα»

«Το μεγάλο πρόβλημα της καθαριότητας στην Αθήνα οφείλεται στην υπαίθρια διαβίωση μεγάλου αριθμού μεταναστών, στις παράνομες αγορές μικροπωλητών, στις καθημερινές πορείες στο κέντρο της πόλης και στην ανεξέλεγκτη αφισοκόλληση των κομμάτων».

Αυτό ισχυρίστηκε σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου ο δήμαρχος Αθηναίων Νικ. Κακλαμάνης.

Και παρά το γεγονός ότι έχει δεχθεί κατ' επανάληψη τα πυρά σύσσωμης της δημοτικής αντιπολίτευσης, περί του ότι η πρωτεύουσα παραμένει μία από τις πιο βρώμικες πρωτεύουσες της Ευρώπης, ο κ. Κακλαμάνης υποστήριξε πως «για πρώτη φορά στην ιστορία της η Αθήνα αξιολογήθηκε ως η καθαρότερη πρωτεύουσα της Ευρώπης από το Παρίσι, το Λονδίνο και τη Ρώμη»!!

«Είτε αρέσει είτε δεν αρέσει σε πολλούς, εγώ θα το λέω συνεχώς», τόνισε εμφαντικά ο δήμαρχος της πρωτεύουσας.

Ο κ. Κακλαμάνης είπε ακόμη ότι έχουν επιβληθεί περίπου 10.500 πρόστιμα για ρύπανση της πόλης, τα οποία αντιστοιχούν σε 2,5 εκατομμύρια ευρώ βεβαιωθέντα, ενώ τα εισπραχθέντα είναι μόλις 15% και ότι η υπηρεσία καθαριότητας του δήμου καταβάλλει ιδιαίτερη προσπάθεια για την απομάκρυνση των 3.500 καταγεγραμμένων εγκαταλελειμμένων οχημάτων στους δρόμους της πόλης.

Κρούοντας για άλλη μια φορά τον «κώδωνα του κινδύνου» αναφορικά με τη διαχείριση των απορριμμάτων στην Αττική, υπογράμμισε ότι έχει καθυστερήσει πολύ το νέο εργοστάσιο στη Φυλή και οι νέες εγκαταστάσεις σε Γραμματικό - Κερατέα. Πρότεινε επίσης «να γίνει ιδιώνυμο αδίκημα ο βανδαλισμός σε βάρος των μνημείων της πόλης».

Ο αρμόδιος αντιδήμαρχος καθαριότητας Γ. Δημόπουλος έκανε λόγο για τον εκσυγχρονισμό του μηχανολογικού εξοπλισμού της υπηρεσίας καθαριότητας με 303 νέα οχήματα τους τελευταίους 18 μήνες, εκ των οποίων τα 81 είναι απορριμματοφόρα.

Ο κ. Δημόπουλος κάλεσε τους δημότες να απευθύνονται στον τηλεφωνικό αριθμό 1960 για την απομάκρυνση ογκωδών αντικειμένων από τους δρόμους.

Μ.Σ.

Ελευθεροτυπία 21-4-2010

 

 Επιστροφή

 

Πέθανε η Βάσω Τότσικα

 

Κατευόδιο 

Η Βάσω  επιστρέφει σε οικείους τόπους. Ξαναγυρίζει στην Ικαρία το νησί που γεννήθηκε

και πέρασε τα πρώτα παιδικά της χρόνια, ξαναγυρίζει στα Πατήσια, την Νέα Χαλκηδόνα, όπου μεγάλωσε, στις αίθουσες της Παντείου, στα παράνομα σπίτια  που ζήσαμε τα πρώτα  χρόνια της χούντας στην Αθήνα. Επιστρέφει στην Μονμάρτη και το Αντονύ, όπου ζήσαμε τα μετέπειτα δύσκολα χρόνια του Παρισιού, στους κοινωνικούς χώρους που συμμετείχαμε τα χρόνια της μεταπολίτευσης.

 Την θυμάμαι να παρουσιάζει διάσημους αλλά και άγνωστους έλληνες λογοτέχνες

και συγγραφείς στο «ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟ», στην Ηλιούπολη, το βιβλιοπωλείο  που  για

25 χρόνια, μαζί με τη Σόφη, σημάδεψε με την παρουσία της. Την θυμάμαι στις εκθέσεις βιβλίων της κεντρικής πλατείας στις παιδικές εκδηλώσεις που διοργάνωνε, στις ταβέρνες μετά τις εκδηλώσεις του «ΑΠΡΟΒΛΕΠΤΟΥ».

Η Βάσω ήταν ένα αγαπητό πρόσωπο. Προσπάθησε να στηρίξει όσους χρειάστηκαν τη βοήθειά της. Συμπαραστάθηκε στους ανίσχυρους, στους απροσάρμοστους, στους διαφορετικούς. Αφήνει πίσω της εμένα και το γιό μας, πολλούς συγγενείς, και φίλους 

που δεν θα την ξεχάσουν.

Πάνος και Γιώργος Τότσικας

 

Η κηδεία της έγινε την Πέμπτη 22 Απριλίου στο Νεκροταφείο Ηλιούπολης

Καλό σου ταξίδι συμπατριώτισσα. Θα θυμόμαστε τη θετική σου αύρα και την ακάματη δημιουργικότητά σου.

Ηλίας Γιαννίρης

 

 Επιστροφή

 

ΚΡΙΤΙΚΗ  ΣΤΟ ΝΕΟ ΠΡΟΣΧΕΔΙΟ 297 ΣΕΛΙΔΩΝ ΤΟΥ ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ

 

Η κυβέρνηση διαμορφώνει το «Πρόγραμμα Καλλικράτης» με τη μέθοδο της δημιουργικής μαγειρικής. Δημοσιοποιεί τις θέσεις της κατά δόσεις «μη οριστικοποιημένων προσχεδίων» και με διαρροές στα ΜΜΕ που επιλέγει. Στο παρασκήνιο, οι συνενώσεις των δήμων συνεχώς μεταβάλλονται σύμφωνα με εκλογικές σκοπιμότητες, ενώ η αποδοχή του Καλλικράτη από τους λεγόμενους αυτοδιοικητικούς του ΠΑΣΟΚ ανταλλάσσεται με υποσχέσεις υποψηφιοτήτων στις νέες διοικητικές ενότητες.

Η ψήφιση του ανεπίδοτου ακόμα νομοσχεδίου, μέσα σε χρόνο απαγορευτικό της οποιασδήποτε δημόσιας συζήτησης, αποτελεί συνειδητή επιδίωξη της κυβέρνησης με στόχο να καταπνιγούν οι αντιδράσεις και να μην ακουστούν οι δημοκρατικές φωνές για ένα εναλλακτικό σχέδιο αποκέντρωσης με αυτοδιοίκηση. Αυτή η μεθόδευση, δείγμα βαθειάς περιφρόνησης προς την έννοια της αυτοδιοίκησης, που προϋποθέτει τη δημοκρατία και τη συμμετοχή των εκλεγμένων οργάνων και των τοπικών κοινωνιών, αποτυπώνεται και στο περιεχόμενο του τελευταίου προσχεδίου.

Η κριτική που ακολουθεί στηρίζεται στο «μη οριστικοποιηθέν προσχέδιο» όπως το ονομάζει η ίδια η κυβέρνηση και το οποίο έδωσε στη δημοσιότητα.

 

1. ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Η κυβερνητική πολιτική του Προγράμματος Σταθερότητας, όπως συνδιαμορφώνεται από κοινού με την ΕΕ και το ΔΝΤ, μεταφράζεται στις πέντε λεγόμενες διαρθρωτικές αλλαγές: μείωση μισθών, φορολογικό σύστημα, ασφαλιστικό, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων, διοικητική μεταρρύθμιση.

Απ’ αυτή την άποψη, ο Καλλικράτης δεν επιδιώκει μόνο έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της από τον δικομματισμό, συρρικνώνοντας και τις ελάχιστες προϋποθέσεις αυτο-διοίκησης, αλλά εντάσσεται, επίσης, στο πλαίσιο της δραστικής περικοπής των δημόσιων κοινωνικών δαπανών – του κοινωνικού κράτους, με υποχρηματοδότηση υπηρεσιών και έργων, που οδηγεί στην κατάρρευσή του και την υποστελέχωση, η οποία συμβάλλει  με τη  σειρά της στην κατάρρευση και εξωθεί στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες σημερινών εργαζομένων στους δήμους και τις νομαρχίες. 

 

2.   ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ

Συνενώσεις δήμων

Οι συνενώσεις των δήμων, στη βάση του παντελώς αυθαίρετου και προκαταβολικά δεδομένου αριθμού 370,  έχουν προφανή κίνητρα : την οικονομία από τις αντιμισθίες των αιρετών, την άμεση και μεσοπρόθεσμη δραστική μείωση του αριθμού των εργαζομένων, τον αποκλεισμό, με τη βοήθεια και του πλειοψηφικού εκλογικού συστήματος, οποιασδήποτε άλλης κοινωνικής και πολιτικής φωνής πλην του δικομματισμού, επομένως την αδιαφάνεια στο χειρισμό αρμοδιοτήτων και πόρων, τελικά την περιστολή κάθε δυνατότητας κοινωνικής  παρέμβασης που θα αμφισβητεί τις κυρίαρχες επιλογές.

Όσες συνενώσεις των δήμων κρίνονται αναγκαίες, επειδή αυτές προκύπτουν με κριτήρια ιστορικής, κοινωνικής, οικονομικής ή άλλης συνάφειας των γεωγραφικών περιοχών και λειτουργικής επάρκειας, δεν μπορούν να επιβληθούν με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν από τα πάνω, αλλά πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο συζήτησης των εκλεγμένων οργάνων και των τοπικών κοινωνιών και λήψης αποφάσεων μέσα από δημοκρατικές διαδικασίες, που κατοχυρώνουν την έννοια της αυτοδιοίκησης από συστάσεως των νέων θεσμών.

Το μέγεθος του δήμου και της περιφέρειας είναι κρίσιμο για την άσκηση της αυτό-διοίκησης από τους πολίτες. Μεγάλες πληθυσμιακά ή χωρικά ενότητες αποτρέπουν την αμεσότητα στη σχέση των πολιτών και των κοινωνικών κινημάτων με την αυτοδιοικητική αρχή και, επομένως, τη διείσδυση κοινωνικών αιτημάτων στους θεσμούς και τον έλεγχο των πράξεων της διοίκησης.

Τα μεγάλα αυτοδιοικητικά σχήματα που εισάγει το πρόγραμμα «Καλλικράτης», χωρίς νέους θεσμούς  συμμετοχής και ελέγχου από τους πολίτες,  θα  λειτουργήσουν εις βάρος της δημοκρατίας και θα θέσουν στο περιθώριο της οικονομικής και πολιτικής διαδικασίας πολλές τοπικές κοινωνίες.  Το τοπικό θα χαθεί στα υπερτοπικά μεγέθη και η αυτοδιοίκηση θα χάσει την ουσία της, που είναι η άμεση σχέση των εκλεγμένων συμβουλίων με τις τοπικές κοινότητες. Αυτοδιοικητικά σχήματα, απομακρυσμένα και αποκομμένα από την κοινωνία και τους πολίτες, θα αναπαράγουν τον κρατικό συγκεντρωτισμό και θα μετατραπούν σε κομματικοκρατικά υποκαταστήματα καταδικασμένα σε αποτυχία. Αντί για αυτοδιοίκηση, όπου το κοινωνικό σώμα συμμετέχει με  σχετικά άμεσο τρόπο στη διαχείριση των υποθέσεών του, θα έχουμε ετεροδιοίκηση.

Σε κάθε περίπτωση, οι δημοτικές κοινότητες, που προκύπτουν από τα σημερινά δημοτικά διαμερίσματα, πρέπει να έχουν ουσιαστική υπόσταση, δηλαδή αποφασιστικές αρμοδιότητες και ανάλογους πόρους για να τις ασκήσουν. Η περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει να αποκεντρωθεί εσωτερικά σε περιφερειακά διαμερίσματα με αποφασιστικές αρμοδιότητες και πόρους, με βάση τους σημερινούς νομούς και στην Αττική με βάση γεωγραφικά συνεχόμενες ενότητες.

 

Ληστρικό εκλογικό σύστημα, αποκλεισμός υποψηφιοτήτων

Η κατάλυση της αυτοδιοίκησης και της συμμετοχής προκύπτει καταφανώς από το ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα και τις προϋποθέσεις υποψηφιότητας που θέτει για τους δήμους. Αποκλείονται όχι μόνον ομάδες ενεργών πολιτών, που θα ήθελαν να διεκδικήσουν μια θέση στους δήμους ή τις δημοτικές κοινότητες, αλλά και κάθε πολιτική δύναμη που δεν διαθέτει σήμερα το μέγεθος για να συγκροτήσει τα ζητούμενα ψηφοδέλτια. Συγκεκριμένα : για να γίνει δεκτό ένα ψηφοδέλτιο πρέπει ο αριθμός των υποψηφίων δημοτικών συμβούλων να είναι τουλάχιστον  ίσος με τον αριθμό των εδρών κάθε εκλογικής περιφέρειας (εννοεί νέους δήμους) και ο αριθμός των υποψηφίων συμβούλων της κάθε δημοτικής κοινότητας να είναι τουλάχιστον ίσος με τον αριθμό των μελών του συμβουλίου της συγκεκριμένης κοινότητας. Αυτό σημαίνει ότι κάθε συνδυασμός πρέπει να έχει πλήρη κεντρικά και τοπικά ψηφοδέλτια, ως εάν επρόκειτο να εκλεγεί το 100% των συμβούλων του σε όλα τα επίπεδα. Επομένως, καμία δημοτική  κίνηση (πολύ περισσότερο ομάδα πολιτών), πλην αυτών του δικομματισμού, δεν θα μπορεί να συμπληρώσει ψηφοδέλτια εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων. Ανάλογα ισχύουν για τις περιφέρειες, εδώ όμως η διασπορά είναι μικρότερη και δεν οδηγεί de facto σε αποκλεισμό υποψηφιότητας. Το πλειοψηφικό σύστημα ίσχυε και στον Καποδίστρια, στον Καλλικράτη, όμως, η συγκρότηση ψηφοδελτίων, δηλαδή η συμμετοχή στις εκλογές, γίνεται πολύ δυσχερέστερη λόγω μεγέθους των αυτοδιοικητικών ενοτήτων.

Βαθύτατα αντιδημοκρατική είναι και η διάταξη με την οποία, για την κατανομή των εδρών των συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα, λαμβάνεται υπόψη το σύνολο των εγκύρων ψηφοδελτίων που έλαβε κάθε συνδυασμός υποψηφίου δημάρχου σε όλα τα εκλογικά τμήματα του δήμου. Από τη μια, καθίσταται εξαιρετικά δυσχερές για μια κοινωνική ή πολιτική ομάδα να λάβει μέρος και, από την άλλη, όσες λαμβάνουν μέρος υφίστανται τη δαμόκλεια σπάθη της επιβολής της πλειοψηφίας, ανεξαρτήτως του τι ψήφισαν οι πολίτες σε κάθε δημοτική κοινότητα. Ο συνδυασμός του επιτυχόντα δημάρχου στις δημοτικές εκλογές λαμβάνει εξ’ ορισμού τα 3/5 του συνόλου των εδρών των  συμβούλων σε κάθε δημοτική κοινότητα. Πλήρης ομογενοποίηση, λοιπόν, στη σύνθεση των αιρετών οργάνων ακόμα και στο πιο προσιτό στους δημότες επίπεδο. Δεν φτάνει που οι δημοτικές κοινότητες δεν έχουν καμιά αποφασιστική αρμοδιότητα, αλλά επιπλέον οι δημότες δεν μπορούν να εκλέγουν ούτε τους υποψηφίους της αρεσκείας τους, καθώς σε όλες τις δημοτικές κοινότητες τα ποσοστά των συνδυασμών ακολουθούν την κατανομή του κεντρικού δημοτικού ψηφοδελτίου.

Είναι προφανές – και μόνο εκ του εκλογικού συστήματος – ότι κάθε έννοια αυτοδιοίκησης έχει καταπατηθεί. Ενώ θα πρέπει το αποκεντρωμένο κράτος να βρίσκεται πιο κοντά στους πολίτες, τουλάχιστον όσον αφορά τις επιλογές των αντιπροσώπων τους, το εκλογικό σύστημα καθιστά τον Καλλικράτη κατά πολύ βασιλικότερο του κεντρικού κράτους. Γιατί στις εθνικές εκλογές δεν απαγορεύεται σε κανένα να θέσει υποψηφιότητα, ακόμα και ως άτομο, γιατί ένας συνδυασμός αναγνωρίζεται ως πλήρης και μπορεί να καταθέσει ψηφοδέλτιο επικρατείας, με τη συγκρότηση ψηφοδελτίων, έστω και με ένα υποψήφιο, στα 3/5 των νομών. Το εκλογικό σύστημα στους δήμους και τις περιφέρειες είναι πολύ πιο αντιδημοκρατικό από το σύστημα των εθνικών εκλογών και ως προς την κατανομή των εδρών. Τα 3/5 παίρνει ο πρώτος συνδυασμός ανεξαρτήτως του ποσοστού που έλαβε και το οποίο μπορεί να είναι ακόμα και κάτω από το 30%. Ενισχύεται δηλαδή η παντοδυναμία της παράταξης που θα διοικήσει τον δήμο.

Ας πάρουμε το παράδειγμα που παρουσιάζει ο Γ. Παρασκευόπουλος  (Πράσινη Πολιτική, Ιαν. 2010) για την Περιφέρεια της Θεσσαλίας. Με βάση τον αριθμό των εγγεγραμμένων στις βουλευτικές εκλογές του 2009, αν το περιφερειακό συμβούλιο έχει συνολικά 60 έδρες, αυτές κατανέμονται ανά περιφερειακό διαμέρισμα : Λάρισα 21 έδρες, Μαγνησία 15, Τρίκαλα 13, Καρδίτσα 11. Από τις έδρες αυτές, στους επιλαχόντες συνδυασμούς θα αντιστοιχούν τα 2/5. Αν, λοιπόν, ο συνδυασμός του περιφερειάρχη συγκεντρώνει 45% των ψήφων, τότε το εκλογικό μέτρο για τους επιλαχόντες συνδυασμούς θα ήταν : για τη Λάρισα 6,87 %, για τη Μαγνησία 9,16 %, για τα Τρίκαλα 11%, για την Καρδίτσα 13,75 %. Με τα δεδομένα αυτά, αν τα ποσοστά των συνδυασμών είναι αντίστοιχα με εκείνα των βουλευτικών εκλογών, το εκλογικό μέτρο θα το ξεπερνούσε μόνο το ΚΚΕ στο νομό Λάρισας, ενώ τα δύο κόμματα εξουσίας θα εξέλεγαν αθροιστικά 59 από τα 60 μέλη του περιφερειακού συμβουλίου. Συγκριτικά, το 2009 τα τρία μικρότερα κόμματα είχαν εκλέξει στη Θεσσαλία  5 από τους 23 τοπικούς βουλευτές. 

 Η εκλογή του συνδυασμού του δημάρχου με το 50% έναντι του 42% φαίνεται λιγότερο αντιδημοκρατική. Είναι, όμως, εξίσου και περισσότερο ληστρική γιατί στην κατονομή των εδρών της μειοψηφίας χάνουν οι μικρότερες δυνάμεις. Παράδειγμα η Ανοιχτή Πόλη στο δήμο Αθηναίων με το ποσοστό 10,4 % έχει 4 δημοτικούς συμβούλους και από 1 διαμερισματικό σύμβουλο στα 7 διαμερίσματα. Με το 50% θα είχε 2 δημοτικούς και κανένα διαμερισματικό σύμβουλο. Με τον Καλλικράτη θα επαναληφθεί αυτό που συμβαίνει με τον Καποδίστρια, δηλαδή δημοτικά σχήματα ακόμα και του  10 % να μην εκλέγουν κανένα δημοτικό σύμβουλο. 

Πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα, υποβάθμιση του Δημοτικού και Περιφερειακού Συμβουλίου

Ο τρόπος συγκρότησης των αιρετών οργάνων είναι, επίσης, εξαιρετικά συγκεντρωτικός και αυταρχικός. Επαναλαμβάνεται το πρωθυπουργοκεντρικό μοντέλο του κεντρικού κράτους, η εκτελεστική εξουσία καθίσταται πανίσχυρη, τα τοπικά κοινοβούλια είναι ανίσχυρα θεσμικά και η ελάσσων αντιπολίτευση αποκλεισμένη.

Όπως ήδη εξηγήσαμε, το δημοτικό συμβούλιο επιδιώκεται να συρρικνωθεί πολιτικά στις δυνάμεις του δικομματισμού. Πέραν τούτου, όμως, και ως όργανο περιθωριοποιείται καθώς η Εκτελεστική Επιτροπή είναι πανίσχυρη και το συμβούλιο μεταθέτει αρμοδιότητες και δικαίωμα λήψης αποφάσεων -  με απόφαση της πλειοψηφίας - στην Οικονομική Επιτροπή και την Επιτροπή Ποιότητας Ζωής. Στις επιτροπές αυτές δεν ορίζεται ως υποχρεωτική η συμμετοχή της ελάσσονος αντιπολίτευσης. Αντίθετα, τα μέλη τους εκλέγονται από το σύνολο του δημοτικού συμβουλίου με πλειοψηφικό και η μειοψηφία θεωρείται ως ενιαίο σύνολο.

Οι επιτροπές αυτές υποκαθιστούν το δημοτικό συμβούλιο και σε θέματα αρμοδιότητάς του όχι μόνο εκ του νόμου αλλά και με απλή απόφαση της πλειοψηφίας. Δεν είναι εισηγητικές επιτροπές εργασίας, οι οποίες, άλλωστε, επιτρέπεται να συγκροτούνται τόσο από τον Καποδίστρια όσο και από τον Καλλικράτη και οι οποίες μπορούν, αν λειτουργούν σωστά, να επιμερίζονται το εισηγητικό έργο του δημοτικού συμβουλίου και να απογραφειοκρατικοποιούν τη λειτουργία του.

Τα αυτά ισχύουν όσον αφορά τη συγκρότηση και τη λειτουργία του περιφερειακού συμβουλίου. Χαρακτηριστικό της αντιδημοκρατικής θέσμισης των περιφερειακών συμβουλίων είναι τα αναφερόμενα στο άρθρο 169 : «Αν δεν καθίσταται δυνατός ο σχηματισμός πλειοψηφίας, η ψηφοφορία επαναλαμβάνεται ωσότου σχηματιστεί απόλυτη πλειοψηφία με την υποχρεωτική προσχώρηση, κάθε φορά, εκείνου ή εκείνων που διατυπώνουν την ασθενέστερη γνώμη, σε μια από τις επικρατούσες» .

Η δημοκρατική απάντηση στον αποκλεισμό από τη συμμετοχή στους αντιπροσωπευτικούς θεσμούς κάθε κοινωνικής και πολιτικής κίνησης, πλην δικομματισμού, εξασφαλίζεται μόνο με την απλή αναλογική και την κατάργηση όλων των περιορισμών για τη συμμετοχή στις εκλογές και τη διεκδίκηση της λαϊκής ψήφου. Η ρήξη με το προσωποκεντρικό μοντέλο διοίκησης των δήμων και των περιφερειών προϋποθέτει την έμμεση εκλογή του δημάρχου, του περιφερειάρχη και των περιφερειαρχών από το δημοτικό και το περιφερειακό συμβούλιο αντίστοιχα. 

 

3.  ΑΡΜΟΔΙΟΤΗΤΕΣ

Οι δήμοι με το νέο καθεστώς αποκτούν 299 αρμοδιότητες, υπερπολλαπλάσιες από αυτές που έχουν σήμερα. Οι περισσότερες είναι διαχειριστικού χαρακτήρα – π.χ. παροχή αδειών λειτουργίας καταστημάτων και δραστηριοτήτων, έλεγχος προϊόντων – και άλλες, αν και πολύ σοβαρές, εξαιρετικά αόριστες ώστε να μη σημαίνουν απολύτως τίποτε – π.χ. «η έρευνα και η μελέτη κάθε θέματος για την ανάπτυξη της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και αλιείας καθώς και τη διατήρηση του αγροτικού, κτηνοτροφικού και αλιευτικού πληθυσμού στις εστίες του».

Προστίθεται, λοιπόν, ένας τεράστιος φόρτος εργασιών, χωρίς ανάλογα μέσα ανταπόκρισης σ’ αυτές καθώς, όπως προκύπτει από τα κεφάλαια των πόρων και των εργαζομένων, οι νέοι δήμοι δεν θα διαθέτουν την υλικοτεχνική υποδομή, τη χρηματοδότηση και το ανθρώπινο δυναμικό για να αντεπεξέλθουν.

Σχετικά με τις αρμοδιότητες των αιρετών περιφερειών, κατ’ αρχήν η συνύπαρξή τους με τις περιφέρειες του κεντρικού κράτους δημιουργεί καθεστώς επιτήρησης και σύγχυση αρμοδιοτήτων και ρόλων, πράγμα που δυσχεραίνει τη λειτουργία τους.  

Σύμφωνα με τον Καλλικράτη, μεταφέρονται στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση, οι αρμοδιότητες των νομαρχιακών αυτοδιοικήσεων, όσες μένουν μετά τη μεταφορά τους στην πρωτοβάθμια. Επίσης, μεταφέρονται άμεσα και σταδιακά ορισμένες αρμοδιότητες που περιλαμβάνουν αντικείμενα για τα οποία δεν ασκείται αποφασιστική αρμοδιότητα από τα  κεντρικά ή αποκεντρωμένα κρατικά όργανα.

Συνολικά οι αιρετές περιφέρειες ασκούν 304 αρμοδιότητες. Τα προβλήματα αναφύονται αν διαβαστούν εκ παραλλήλου οι αρμοδιότητες της αιρετής περιφέρειας με αυτές της αποκεντρωμένης διοίκησης. Παρατηρούνται αλληλοκαλύψεις  ρόλων και ασάφειες, λόγω διαφορετικών διατυπώσεων μεταξύ προσχεδίου Καλλικράτη και νόμου περί κρατικών περιφερειών, ως προς το τι ακριβώς μεταφέρεται, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται προβλήματα στην εφαρμογή καθώς και σπατάλη και ανορθολογική διαχείριση του  ανθρώπινου δυναμικού. Η λύση και απ’ αυτή την άποψη βρίσκεται στην κατάργηση της κρατικής περιφερειακής δομής και την ενίσχυση της περιφερειακής αυτοδιοίκησης.

Η επίκληση του συνταγματικού κωλύματος για τη μη μεταφορά σημαντικών κρατικών αρμοδιοτήτων στην αυτοδιοίκηση μόνο ως πρόφαση μπορεί να εκληφθεί. Ο αναθεωρητικός συνταγματικός νομοθέτης το 2001, προκειμένου να αντιμετωπίσει τα εμπόδια που είχαν ανακύψει από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας στις αρμοδιότητες της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης, προέβη στην τροποποίηση του άρθρου 102 παρ.1 και κατοχύρωσε τη δυνατότητα ανάθεσης με νόμο στην αυτοδιοίκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή και αρμοδιότητα του κράτους «Με νόμο μπορεί να ανατίθεται στους οργανισμούς τοπικής αυτοδιοίκησης η άσκηση αρμοδιοτήτων που συνιστούν αποστολή του Κράτους».

Στο ζήτημα της μεταφοράς κρατικών και ανακατανομής αρμοδιοτήτων μεταξύ των δύο βαθμών αυτοδιοίκησης, ένα σχέδιο ουσιαστικής αποκέντρωσης πρέπει να περιλαμβάνει μεταβίβαση κυρίως στον β΄ βαθμό όλων των αρμοδιοτήτων της κρατικής περιφέρειας, όπως και όλων των αποκεντρωμένων υπηρεσιών του κράτους. Εξαίρεση από τη μεταβίβαση πρέπει να υπάρξει στις αρμοδιότητες των Υπουργείων Εξωτερικών, Εθνικής Άμυνας, Προστασίας του Πολίτη, Δικαιοσύνης, Οικονομικών και Πολιτισμού (τομέας Αρχαιολογίας). Στο πλαίσιο αυτό πρέπει να καταργηθούν η κρατική περιφέρεια και όλες οι αποκεντρωμένες μονοκλαδικές δομές των Υπουργείων (Αγροτικής Ανάπτυξης, Εργασίας, κ.τ.λ.) στις περιφέρειες και τους νομούς, και να μην επιτρέπεται να υπάρχουν σ’ αυτό το επίπεδο αποκεντρωμένες κρατικές υπηρεσίες με αντικείμενα παράλληλα με αυτά της αυτοδιοίκησης.

Στο πακέτο των αρμοδιοτήτων που μεταβιβάζονται εξ’ αρχής στην περιφερειακή αυτοδιοίκηση πρέπει να περιλαμβάνεται και η διαχείριση των Περιφερειακών Προγραμμάτων του ΕΣΠΑ 2007-2013.

 

4.  ΠΟΡΟΙ

Το προσχέδιο για τον Καλλικράτη αναφέρεται στις πηγές των ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι), που προέρχονται από τον Φόρο Εισοδήματος Φυσικών και Νομικών Προσώπων (ΦΕΦΝΠ), τον Φόρο Προστιθέμενης Αξίας (ΦΠΑ) και τον Φόρο Ακίνητης Περιουσίας (ΦΑΠ),  χωρίς να προσδιορίζει το ύψος τους σε σταθερό ποσοστό.

Ήδη έχουν αρχίσει δραστικές περικοπές των οφειλών του κράτους προς την τοπική αυτοδιοίκηση – για παράδειγμα στο Δήμο Αθηναίων αυτές ανέρχονται στο ποσόν των 50,7 εκατ.€ και αν συνυπολογισθούν οι αυξήσεις από ΦΠΑ, καύσιμα κ.λπ. τα έσοδα του δήμου θα παρουσιάσουν σοβαρό έλλειμμα  όσον αφορά την κρατική επιχορήγηση.

Όταν, λοιπόν, οι πόροι δεν ορίζονται συγκεκριμένα, αυτοί μπορεί να περιορίζονται κατά τη βούληση της κυβέρνησης η οποία, στη συγκεκριμένη συγκυρία αλλά και σε βάθος χρόνου τουλάχιστον 10ετίας, είναι δεδηλωμένη και μεταφράζεται στη δραματική μείωση των πόρων που αφορούν σε κοινωνικές δαπάνες. Επιπλέον, όπως το έχουν επανειλημμένα θέσει η ΚΕΔΚΕ και η ΕΝΑΕ, η διοικητική αναδιάρθρωση  έχει συγκεκριμένο κόστος (υπολογίζεται σε  4+4 δις €). Όταν η κυβέρνηση δηλώνει ότι όχι μόνο δεν θα δώσει χρήματα αλλά θα εξοικονομήσει και 1,8 δις € από τη μεταρρύθμιση, η χρεοκοπία των νέων θεσμών είναι σίγουρη.

 

Ειδικό Πρόγραμμα εξυγίανσης

Οι δήμοι και οι περιφέρειες οδηγούνται εθελοντικά ή υποχρεωτικά στο Ειδικό Πρόγραμμα Εξυγίανσης, τίθενται δηλαδή υπό επιτήρηση προκειμένου να εφαρμόσουν ένα, κατ’ αναλογίαν της κεντρικής κυβερνητικής πολιτικής, πρόγραμμα σταθερότητας. Μπορεί, επίσης, να τους επιβάλλεται αναστολή πρόσληψης προσωπικού και συμβάσεων μίσθωσης έργου καθώς και απαγόρευση σύναψης δανείου.

Τα οικονομικά προβλήματα της τοπικής αυτοδιοίκησης οφείλονται σε δύο λόγους : στην υστέρηση εσόδων λόγω δραστικής μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης και στην κακοδιαχείριση, τη σπατάλη και την εισαγωγή της αγοράς στην παροχή έργων και υπηρεσιών, με αποτέλεσμα τη διασπάθιση του δημοσίου χρήματος και τον ατομικό πλουτισμό. Τα ελλείμματα δεν προκύπτουν, λοιπόν, από δαπάνες χρηματοδότησης του κοινωνικού έργου της αυτοδιοίκησης, όμως οι επιπτώσεις της μέχρι σήμερα πολιτικής της πλειοψηφίας των αυτοδιοικητικών αρχών και του κεντρικού κράτους θα μεταφερθούν στην κοινωνία και θα πλήξουν άμεσα τις λαϊκές τάξεις.

Θα συμβεί δηλαδή ότι και με το κυβερνητικό πρόγραμμα σταθερότητας : θα πληρώσουν οι ασθενέστεροι οικονομικά την κρίση που δημιούργησαν νεοφιλελεύθερες και σκανδαλώδεις πολιτικές. 

 

5. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Σύμφωνα με τα στοιχεία που είδαν το φως της δημοσιότητας, από την ανακατανομή αρμοδιοτήτων μεταξύ των παλαιών και νέων βαθμών αυτοδιοίκησης προκύπτουν μετατάξεις προσωπικού, κατ’ αρχήν σε εθελοντική βάση και από τον Σεπτέμβριο του 2011 υποχρεωτικά. Μετατάσσονται μόνο οι μόνιμοι και οι έχοντες συμβάσεις αορίστου χρόνου υπάλληλοι (αναφέρονται 200.000), ενώ οι εργαζόμενοι με συμβάσεις ορισμένου χρόνου και μισθώσεις έργου  (αναφέρονται 35.000) θα απολυθούν. Η «εξοικονόμηση» προσωπικού, που αποτελεί πρώτη προτεραιότητα της κυβέρνησης, δικαιολογείται με την κατάργηση 4.000 ΝΠΔΔ. Το θέμα, όμως, δεν είναι αν θα πρέπει να γίνει αναδιάρθρωση υπηρεσιών και να συγχωνευτούν τομείς συγγενούς αντικειμένου σε λιγότερα ΝΠΔΔ, αλλά αν θα υπάρχει επάρκεια προσωπικού για το σύνολο των αντικειμένων. Η κυβέρνηση επείγεται τόσο πολύ για τη συγχώνευση ώστε, αν αυτή δεν έχει ολοκληρωθεί μέσα στο  1ο εξάμηνο του 2011, θα γίνει αυτεπάγγελτα από την Ειδική Υπηρεσία Εποπτείας. 

Οι μετατάξεις γίνονται σε προσωποπαγείς θέσεις και, αν αυτό συνδυαστεί με τη διακηρυγμένη κυβερνητική πολιτική περιστολής του δημόσιου τομέα, την επόμενη δεκαετία θα χαθούν χιλιάδες θέσεις εργασίας. Αυτό δημιουργεί μαζική ανεργία αλλά και αδυναμία άσκησης των θεσμοθετημένων αρμοδιοτήτων της αυτοδιοίκησης.

Τα πράγματα μπορεί να είναι ακόμη χειρότερα, καθώς ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος έχει θέσει ευθέως θέμα άρσης της μονιμότητας των μονίμων υπαλλήλων του δημοσίου, εφ’ όσον η θέση τους καταργηθεί. Σύμφωνα και με τον έγκριτο συνταγματολόγο κ. Μανιτάκη, η θέση αυτή αντίκειται στο Σύνταγμα, δείχνει, όμως, τη σκληρή κυβερνητική γραμμή απέναντι στο δημόσιο τομέα, του οποίου το πιο ευάλωτο τμήμα είναι η αυτοδιοίκηση, με τις εφαρμοζόμενες μαζικά σχέσεις ελαστικής και μη διασφαλιζόμενης εργασίας.

 

6.  ΤΙ ΔΙΕΚΔΙΚΟΥΜΕ

-    Καμία συνένωση δήμων χωρίς δημόσιο διάλογο και αποδοχή της από τα αιρετά όργανα και τις τοπικές κοινωνίες, μέσα από διαφανείς και δημοκρατικές διαδικασίες συμμετοχής (δημοψηφίσματα). 

-    Απλή αναλογική, έμμεση εκλογή δημάρχου και περιφερειάρχη, αποδοχή ψηφοδελτίων για συμμετοχή στις εκλογές χωρίς προϋποθέσεις. Δημοκρατική συγκρότηση δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων.

-   Κατάργηση των παράλληλων με τις αιρετές περιφέρειες κρατικών περιφερειών και μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στις πρώτες.

-    Αποκέντρωση των περιφερειών σε περιφερειακά διαμερίσματα. Δημοτικές κοινότητες και περιφερειακά διαμερίσματα με αποφασιστικές αρμοδιότητες.

-   Κεντρική χρηματοδότηση με θεσμοθετημένους σταθερούς πόρους, κοστολόγηση και χρηματοδότηση της μεταρρύθμισης που θα γίνει αποδεκτή .

-   Χρόνος διαβούλευσης και χρόνος οργάνωσης των νέων θεσμών ικανός ώστε να  μπορέσει να λειτουργήσει το νέο σύστημα και να μην καταρρεύσει συνολικά η αυτοδιοίκηση. Απ’ αυτή την άποψη οι όποιες αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν πριν την επόμενη 4ετία. 

 

Ελένη Πορτάλιου

δημοτική σύμβουλος Δήμου Αθηναίων με την Ανοιχτή Πόλη

(ελήφθη 22-4-2010)

 

 Επιστροφή

 

Μάρτιος 2010

Για την αντιμετώπιση των συνεπειών της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης στο Δήμο Αθηναίων

·        Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ ΣΤΗ ΔΙΝΗ ΤΗΣ ΑΝΑΛΓΗΤΗΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΑ ΚΑΙ ΑΤΕΛΕΣΦΟΡΗΣ ΑΝΑΠΤΥΞΙΑΚΑ  ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ

·        ΘΕΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΣΤΗΡΙΞΗΣ ΤΗΣ ΤΟΠΙΚΗΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ

·        ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

 

Α.  Η  ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Στο πλαίσιο του Συμφώνου Σταθερότητας και των ακραίων νεοφιλελεύθερων πολιτικών της Ε.Ε., η κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ προχωρά σε ολομέτωπη επίθεση στον κόσμο της εργασίας και τα λαϊκά στρώματα, βυθίζοντας για πολλά χρόνια τη χώρα σε ύφεση.

Σπεύδουμε να πούμε ότι σαφώς υπάρχει εναλλακτική λύση διεξόδου από την οικονομική κρίση. Τα κυβερνητικά μέτρα δεν είναι μονόδρομος. Αποτελούν μια σκληρή ταξική επιλογή υπέρ των εχόντων και κατεχόντων, που δημιούργησαν την κρίση και σήμερα ωφελούνται από αυτή, σε βάρος ευρύτατων κοινωνικών στρωμάτων, με άμεση και έμμεση μείωση εισοδημάτων και περιστολή των κοινωνικών δαπανών.

Οι αρμοδιότητες της Τοπικής Αυτοδιοίκησης αφορούν σε κοινωνικές υπηρεσίες  και έργα κοινωνικών υποδομών, που προωθούν μια στοιχειώδη αναδιανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ των λαϊκών τάξεων. Παρότι οι πόροι για τις αρμοδιότητες αυτές συνεχώς περικόπτονται και παρότι η λειτουργία της Τοπικής Αυτοδιοίκησης -   με αγοραία κριτήρια και με τη μεταφορά πολλών έργων και υπηρεσιών στο ιδιωτικό κεφάλαιο - περιορίζει το ύψος των τελικών δαπανών που φτάνουν στους δημότες υπέρ του κέρδους, οι δήμοι εξακολουθούν και σήμερα να παρέχουν, αν και υποβαθμισμένες, τις θεσμικά ορισμένες υπηρεσίες τους.

Η πολιτική σκληρής λιτότητας θα οδηγήσει σε κατάρρευση την Τοπική Αυτοδιοίκηση. Ήδη το ισχνό 7%, που είχε ανακοινωθεί, στο πλαίσιο των περιοριστικών μέτρων της κυβέρνησης,  ότι θα δοθεί από τους Κεντρικούς Αυτοτελείς Πόρους (ΚΑΠ) για τους Δήμους και τις Κοινότητες (θεσμοθετημένη κρατική επιχορήγηση), αποδίδεται μειωμένο κατά 22-35%. Έτσι, πολλοί δήμοι αδυνατούν να καλύψουν τις βασικές λειτουργικές τους ανάγκες και πολύ περισσότερο τη μισθοδοσία του προσωπικού. Πρόκειται για καταφανή παρακράτηση οφειλόμενων πόρων, οι οποίοι δίδονται για φρεγάτες και ανάλογου χαρακτήρα αντικοινωνικές επιλογές.

Ένα άλλο τεράστιο πρόβλημα θα προκύψει εάν, με την παροιμιώδη ανευθυνότητα και αναλγησία που τη διακρίνει, η κυβέρνηση προχωρήσει στην εφαρμογή του «Προγράμματος Καλλικράτης», για το οποίο σήμερα δεν έχει δώσει στη δημοσιότητα παρά μόνον όσα αφορούν στον αριθμό των συνενωμένων δήμων, στη δημιουργία περιφερειακής αυτοδιοίκησης υπό κρατική επιτήρηση, στο πρωθυπουργικοκεντρικό μοντέλο οργάνωσης των αιρετών σωμάτων και στο ληστρικό εκλογικό σύστημα.

Είμαστε ριζικά αντίθετοι στο «Πρόγραμμα Καλλικράτης» και ζητάμε να αποσυρθεί. Έχουμε ήδη καταθέσει γραπτά στο δημοτικό συμβούλιο αίτημα συζήτησης του «Καλλικράτη» και το επαναφέρουμε. Πέραν, όμως, του περιεχομένου της προωθούμενης μεταρρύθμισης, η σπουδή της κυβέρνησης να ψηφίσει και να εφαρμόσει σχετικό νομοσχέδιο, θα οδηγήσει την Τοπική Αυτοδιοίκηση σε πλήρη κατάρρευση. Είναι αδύνατον σε λίγους μήνες να πραγματοποιηθεί μια τέτοιας κλίμακας διοικητική αναδιάταξη στο σύνολο της χώρας, να ανασυγκροτηθούν παλιές και να λειτουργήσουν νέες υπηρεσίες, να μετακινηθούν οι εργαζόμενοι, να στελεχωθούν οι περιφερειακές διοικήσεις, να στεγαστούν τα δημαρχεία και οι  περιφέρειες, κ.λπ., κ.λπ. Επομένως, η σημερινή δυσλειτουργία της Τ.Α. στην παροχή υπηρεσιών θα μετατραπεί σε απόλυτο χάος που θα πλήξει άμεσα τους δημότες.

Η επιλογή του «Προγράμματος Καλλικράτης» συνδέεται ευθέως με τη λεγόμενη δημοσιονομική εξυγίανση και το Πρόγραμμα Σταθερότητας. Όχι μόνο, λοιπόν, δεν θα δοθούν τα 4 + 4 δις, που εκτιμούν η ΚΕΔΚΕ και η ΕΝΑΕ ότι απαιτούνται για να εφαρμοστεί η όποια διοικητική μεταρρύθμιση, αλλά η κυβέρνηση υπολογίζει να περικόψει δραστικά τους αυτοδιοικητικούς  πόρους, με τη συρρίκνωση των αιρετών σωμάτων και την κατάργηση των ΝΠΔΔ, που προοιωνίζεται μεγάλο αριθμό απολύσεων εργαζομένων, όπως έχει ήδη εξαγγείλει ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης κ. Πάγκαλος.  

Τούτων δεδομένων, ο Δήμος Αθηναίων χρειάζεται, από τη μια, να αναλάβει δράση απέναντι στην κυβερνητική πολιτική και, από την άλλη, να αναθεωρήσει προτεραιότητες έργων, υπηρεσιών και κατανομής πόρων υπέρ της μεγάλης πλειοψηφίας των δημοτών  που πλήττονται από την πολιτική λιτότητας και ύφεσης.

 

Β. Ο ΔΗΜΟΣ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΑΠΕΝΑΝΤΙ ΣΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ

Η Ανοιχτή Πόλη προτείνει να διεκδικήσει ο δήμος Αθηναίων αυτοτελώς και στο πλαίσιο της ΚΕΔΚΕ τα παρακάτω αιτήματα.

·        Αναστολή της ψήφισης του «Προγράμματος Καλλικράτης», τόσο για λόγους δημοκρατίας, που αφορά στη συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών και των αιρετών οργάνων στο διάλογο περί μεταρρύθμισης, όσο και για λόγους διοικητικής και οικονομικής κατάρρευσης των νέων δήμων και των περιφερειών.

·        Απόδοση στην Τ.Α. και τον Δήμο Αθηναίων των θεσμοθετημένων ΚΑΠ (Κεντρικοί Αυτοτελείς Πόροι) και των χρωστούμενων από το παρελθόν πόρων.

 

Γ. ΟΙ ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ ΓΙΑ ΤΗ ΣΤΗΡΙΞΗ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΛΕΙΟΨΗΦΙΑΣ ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΩΝ

Ο δήμος Αθηναίων πρέπει να προχωρήσει σε ενεργητικές πολιτικές που θα δημιουργήσουν ένα δίκτυ προστασίας των πιο φτωχών και ευρύτερα των λαϊκών στρωμάτων, στη βάση των αρχών της αλληλεγγύης και της δικαιοσύνης. Για τον σκοπό αυτό πρέπει να γίνει, από τη μια, εξοικονόμηση πόρων και, από την άλλη, μεταφορά στους τομείς επείγουσας ανάγκης. Σ’ αυτούς τους τομείς πρέπει  να κατευθυνθούν και οι πόροι που ο δήμος Αθηναίων και η ΚΕΔΚΕ οφείλουν να διεκδικήσουν αγωνιστικά από  την κυβέρνηση.

 

Γ1.  ΕΞΟΙΚΟΝΟΜΗΣΗ ΠΟΡΩΝ

Α. Ενίσχυση εσόδων – αναδιανεμητικό σύστημα δημοτικών τελών

Τα δημοτικά τέλη συνεχίζουν να είναι κοινωνικά άδικα, καθώς στον επιμερισμό τους δεν λαμβάνονται υπόψη οι υπαρκτές κοινωνικές ανισότητες. Έτσι, τα κεντρικά πολυκαταστήματα, τα πολυτελή καταστήματα, οι τράπεζες και οι μεγάλες επιχειρήσεις πληρώνουν τα ίδια δημοτικά τέλη ανά τ.μ. με αυτά που πληρώνει μια μικρή επιχείρηση, με αποτέλεσμα να αδικούνται κατάφορα οι τελευταίες και να οδηγούνται λόγω της κρίσης σε χρεοκοπία. Αντίστοιχες στρεβλώσεις υπάρχουν και στα τέλη που επιβάλλονται σε κατοικίες διαφορετικών περιοχών – υποβαθμισμένων και «ευγενών» –  της πόλης.

Η Ανοιχτή Πόλη υποστηρίζει ότι τα δημοτικά τέλη πρέπει να βαρύνουν τους υπόχρεους κατοίκους και επιχειρήσεις  με δίκαιο και αναλογικό τρόπο και να λειτουργούν στην πράξη αναδιανεμητικά, αποσπώντας πόρους από τους έχοντες και αναδιανέμοντάς τους σε όσους έχουν πραγματικά ανάγκη. Ο Δήμος Αθηναίων πρέπει να προχωρήσει στη δημιουργία ενός κοινωνικά δίκαιου συστήματος τελών, που θα ξεκινά από μηδενική βάση για τα χαμηλά εισοδήματα (άνεργοι, επισφαλώς εργαζόμενοι, μονογονεϊκές οικογένειες κ.λπ.) και κλιμακούμενα θα αντλεί πόρους με βάση συγκεκριμένα κριτήρια, επιβαρύνοντας τα υψηλά και πολύ υψηλά εισοδήματα  και όσους εκμεταλλεύονται την πόλη και αποκομίζουν τεράστια κέρδη από τη χρήση της.

 

Β. Αναπροσανατολισμός της διαχείρισης των οικονομικών του Δήμου

Επί της σημερινής δημοτικής αρχής –και συγκεκριμένα το 2009- το έλλειμμα του δήμου Αθηναίων εκτινάχθηκε στα 85 εκατ. Ευρώ. Καμία αναφορά σε οίκους αξιολόγησης δεν μπορεί να αποκρύψει τη δεινή οικονομική κατάσταση που έχει περιέλθει ο Δήμος Αθηναίων.

Η οικονομική πορεία του οργανισμό του Δήμου απειλείται πλέον σοβαρά, ακόμα και με αδυναμία ανταπόκρισης στα λειτουργικά έξοδα, π.χ. στη μισθοδοσία. Η οικονομική  ασφυξία στο Δήμο τείνει να γίνει εκρηκτική  μέχρι το τέλος του χρόνου  αν δεν ληφθούν άμεσα μέτρα  αντιμετώπισης.

Το διάστημα που πέρασε, οι προϋπολογισμοί ήταν εικονικοί, στο 50% των προϋπολογισμένων εσόδων τους. Τα  ταμειακά έσοδα το 2009 έκλεισαν – αφού αφαιρεθεί η  δεύτερη είσπραξη  του  δανείου  των 35 εκατ. ευρώ- στα 465 εκατ. ευρώ. Μείωση 17,8% σε σχέση με το 2008. Από τα 455 εκατ. ευρώ των εξόδων, το 96% αποτελούν ανελαστικές και διοικητικές δαπάνες και μόνο ένα 4% αξιοποιήθηκε σε  επενδύσεις.

Η οικονομική κατάσταση του Δήμου επιδεινώθηκε την τελευταία  τριετία, εξαιτίας α) της κακοδιαχείρισης του δημόσιου χρήματος, β) της υπερβολικής αισιοδοξίας, εν μέσω οικονομικής κρίσης για το ύψος των εσόδων, γ) των μεγάλων δανειακών υποχρεώσεων δ) της απουσίας προγραμματισμού, ελέγχου και διαφάνειας της οικονομικής διαχείρισης.

 

Η δημοτική αρχή προσέθεσε, στα περίπου 150 εκατ. ευρώ δανειακών υποχρεώσεων που άφησαν οι προκάτοχοί της, δάνειο ύψους 50 εκ. ευρώ. Δάνειο το οποίο υποτίθεται ότι λήφθηκε για την απόκτηση ελεύθερων χώρων στο δήμο, που όμως πέρα της αγοράς της Γαζίας, η δημοτική αρχή αξιοποίησε στη διαχείριση του ελλείμματος.

Η δημοτική αρχή έχει επιδοθεί σε μια βιομηχανία σύναψης προγραμματικών συμβάσεων, που έχουν μετατραπεί σε έμμεσο τρόπο  επιχορήγησης των Δημοτικών Επιχειρήσεων. Μόνο την τελευταία διετία (2008-2009) οι προγραμματικές συμβάσεις έχουν ξεπεράσει τα 30 εκατομμύρια ευρώ. Πρόκειται στην πραγματικότητα για μια βιομηχανία κατασπατάλησης δημόσιου χρήματος που κατευθύνεται σε εκτέλεση προγραμμάτων αμφιβόλου αποτελεσματικότητας (προμήθειες χωρίς διαγωνισμούς, πανάκριβες μελέτες και υπηρεσίες, υπέρογκες αμοιβές) για την πόλη και κυρίως στην πρόσληψη προσωπικού με ελαστικές σχέσεις εργασίας εκτός διαδικασιών ΑΣΕΠ. Καμία ενημέρωση δεν είχε ποτέ το Δημοτικό Συμβούλιο για την εξέλιξη της υλοποίησης αυτών των προγραμματικών συμβάσεων και κυρίως για τα αποτελέσματά  τους.

Η δημοτική αρχή έχει προχωρήσει σε μια σειρά από επιλογές που επιβαρύνουν πρόσθετα το δήμο. Πέραν της σπατάλης για τη διοργάνωση «λαμπερών» εκδηλώσεων π.χ. στο Μέγαρο Μουσικής κτλ., επιλογές όπως η σκανδαλώδης κατά την άποψη μας, αγορά ακινήτου για τη στέγαση μουσειακού πολυχώρου, ύψους 7 εκ. ευρώ, η πριμοδότηση της ΕΕΣ ΔΙΠΛΗ ΑΝΑΠΛΑΣΗ με 3,5 εκ. ευρώ, έχουν επιβαρύνει πρόσφατα τον δήμο και ακυρώνουν τις δυνατότητες του άντλησης πόρων για μια αναπτυξιακή και κοινωνική πολιτική.

Σήμερα καλούμαστε  να αντιμετωπίσουμε μια νέα πραγματικότητα. Η δημοτική αρχή, οφείλει να παρουσιάσει τις πολιτικές της σε ότι αφορά αυτή τη νέα πραγματικότητα.

 

Εκτιμούμε ότι για το 2010 θα έχουμε μια μείωση εσόδων της τακτικής επιχορήγησης της τάξης των 3 εκατ. ευρώ/μήνα,  δηλαδή 36 εκατ. ευρώ το χρόνο. Αν προσθέσουμε αδυναμία είσπραξης, λόγω της κρίσης, των οίκοθεν εισπράξεων γύρω στο 10% δηλ. 10-15 εκατ. Ευρώ. Αν υπολογίσουμε επίσης ότι δεν θα εισπραχθούν τα 16 εκατ. Ευρώ που έχουν  προϋπολογισθεί από το ταμείο λαϊκών αγορών, τα έσοδα μέχρι τέλους έτους υπολείπονται 50 με 60 εκατ. Ευρώ. Επομένως, τα ταμειακά διαχειρήσιμα έσοδα δεν θα ξεπεράσουν   τα   410-420 εκατ. Ευρώ. 

Η Ανοιχτή Πόλη υποστηρίζει ότι είναι άμεση ανάγκη ο δήμος να αναπροσανατολίσει τη διαχείριση των οικονομικών του:

·        περικόπτοντας τις δαπάνες που βαρύνουν τον δήμο χωρίς κοινωνική ανταποδοτικότητα (έργα και εκδηλώσεις βιτρίνας)

·        βάζοντας τέρμα στις εξωτερικές εργολαβίες, στη βιομηχανία των προγραμματικών συμβάσεων, στις απευθείας αναθέσεις. Πρακτικές που αφενός απαξιώνουν τις υπηρεσίες και τους εργαζόμενους στο Δήμο, αφετέρου επιβαρύνουν δυσανάλογα τον προϋπολογισμό του Δήμου

·        αναδιοργανώνοντας τις υπηρεσίες του Δήμου και αξιοποιώντας το ανθρώπινο δυναμικό

Πόροι μπορούν να εξοικονομηθούν από την περιστολή δαπανών του δήμου αν η δημοτική αρχή επικεντρώσει την προσπάθεια της στην απορρόφηση του 60% των εκτάκτων εσόδων από τους λογαριασμούς, εκποίηση ακίνητης περιουσίας, έκτακτες επιχορηγήσεις για κάλυψη λειτουργικών δαπανών. Μπορούν να εξοικονομηθούν 30 εκ. ευρώ από επιχορηγήσεις για επενδύσεις, 5 εκ. ευρώ από τη μείωση των προγραμματικών, 7 εκατ. ευρώ από την δραστική μείωση μη παραγωγικών εξόδων, 3,5 εκ. ευρώ, αν ακυρωθεί η αύξηση του μετοχικού κεφαλαίου της «Διπλής Ανάπλασης ΑΕ».

 

Αυτά τα χρήματα ο Δήμος οφείλει να τα επενδύσει σε κοινωνικές πολιτικές και αναπτυξιακά προγράμματα προς όφελος των πολλών, των κατοίκων της Αθήνας που πλήττονται από την κρίση.

 

Σήμερα η δημοτική αρχή οφείλει:

 

 

Γ2.  ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ

 

Α. Κοινωνικές Υπηρεσίες για τις αποκλεισμένες Κοινωνικές ομάδες

 

Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης, είναι περισσότερο από επιτακτικό ο Δήμος να υλοποιήσει ένα πρόγραμμα κοινωνικής πολιτικής που να απαντάει στις ανάγκες των ανθρώπων που βιώνουν  την πιο ακραία μορφή του κοινωνικού αποκλεισμού: τους άστεγους, τους χρήστες εξαρτησιογόνων ουσιών,  τις γυναίκες θύματα ανδρικής βίας και τους μετανάστες.  Ενδεικτικά: 

 

Ο δήμος Αθηναίων διαθέτει ήδη μια στοιχειώδη υποδομή με τα συσσίτια, τους ξενώνες, το κοινωνικό παντοπωλείο, την αγορά και το κοινωνικό φαρμακείο. Οι θεσμοί αυτοί χρηματοδοτούνται με ελάχιστους πόρους, στηρίζονται κυρίως στην φιλανθρωπία και δεν επαρκούν στις σημερινές τεράστιες και οξυμένες ανάγκες.

 

 

 

Β. Κοινωνικές υποδομές για όλους και όλες

 

Σε συνθήκες οικονομικής κρίσης ο Δήμος οφείλει να δημιουργήσει ένα κοινωνικό δίκτυ προστασίας που να απευθύνεται σε όλους και όλες τους κατοίκους της πόλης, να ανακουφίζει τους ασθενέστερους, να μειώνει το κόστος ζωής με παράλληλη βελτίωση της ποιότητας ζωής. Κυρίως μέσα από ένα σύστημα ισχυρών κοινωνικών υπηρεσιών να προσφέρει υψηλού επιπέδου υπηρεσίες και παροχές στους τομείς της υγείας, της σχολικής στέγης, του αθλητισμού και του πολιτισμού.

Ενδεικτικά:

 

Δημοτικά ιατρεία

 

Το δημοτικά ιατρεία προσφέρουν δωρεάν υπηρεσίες πρωτοβάθμιας υγείας σε όλους και όλες τους κατοίκους της Αθήνας. Όμως, η ενημέρωση είναι ανεπαρκής και πολλοί στερούνται των υπηρεσιών από άγνοια. Την ώρα που ο θεσμός υποχρηματοδοτείται και υπάρχουν σοβαρά προβλήματα προμήθειας βασικών υλικών, η δημοτική αρχή προκηρύσσει  σκανδαλώδεις, κατά την άποψη μας, προμήθειες 7 εκ. ευρώ για την αγορά πανάκριβων και αχρείαστων –για τις υπηρεσίες που πρέπει να προσφέρουν τα δημοτικά ιατρεία– ιατρικών μηχανημάτων. Η Ανοιχτή Πόλη προτείνει την άμεση στήριξη των δημοτικών ιατρείων με μικρού ύψους λειτουργικούς πόρους, οι οποίοι, όπως διαπιστώσαμε από επιτόπιες επισκέψεις, θα επιτρέψουν την ικανοποιητική λειτουργία τους. Στο πλαίσιο της αναβάθμισης του θεσμού πρέπει να λυθούν τα εργασιακά προβλήματα των εργαζομένων στα δημοτικά ιατρεία.

 

Σχολεία – Νηπιαγωγεία – Βρεφονηπιακοί Σταθμοί

 

Τα προβλήματα των σχολικών υποδομών είναι μεγάλα και οξύνονται καθημερινά λόγω υποχρηματοδότησης. Ταυτόχρονα, η σκληρή λιτότητα αναγκάζει τη συντριπτική πλειοψηφία των γονέων να αναζητούν  θέσεις για τα παιδιά τους στη δημόσια εκπαίδευση. Σχετικά με την ανεπάρκεια θέσεων, περίπου 2.000 αιτήσεις γονέων δεν έγιναν δεκτές τον προηγούμενο χρόνο στους  παιδικούς σταθμούς του δήμου Αθηναίων, ενώ η φοίτηση στα δημόσια νηπιαγωγεία, η οποία περιλαμβάνεται στην υποχρεωτική εκπαίδευση, είναι αδύνατη για χιλιάδες παιδιά.

 

Υπάρχει τεράστιο πρόβλημα ακαταλληλότητας των κτιρίων. Στην πλειονότητα σχεδόν των βρεφονηπιακών σταθμών υπάρχουν μικρότερα ή μεγαλύτερα προβλήματα δομικής ασφάλειας (έκθεση Καρύδη 2009). 10% είναι το ποσοστό των μισθωμένων παλαιών, επικίνδυνων και ακατάλληλων σχολικών κτιρίων. Επίσης, ένα ποσοστό που ανέρχεται περίπου στο 10% των σχολείων λειτουργεί με διπλοβάρδιες. Ενώ πανελλαδικά ο προσεισμικός έλεγχος έπρεπε να έχει ολοκληρωθεί μέχρι το 2006, στον δήμο Αθηναίων ακόμη δεν έχει ελεγχθεί ούτε καν το σύνολο των σχολείων που κτίστηκαν πριν το 1959 (όταν έγινε για πρώτη φορά εφαρμογή αντισεισμικού κανονισμού δόμησης).

 

Παρά το γεγονός ότι η Ανοιχτή Πόλη έχει επανειλημμένα ζητήσει να εκπονήσει ο δήμος ένα πρόγραμμα για την κάλυψη των αναγκών στη σχολική στέγη και παρά το γεγονός ότι έχουμε ζητήσει επανειλημμένα στοιχεία, δεν έχουμε λάβει συγκεκριμένες απαντήσεις.

 

Πολιτισμός και αθλητισμός

 

Οι πολιτιστικές και αθλητικές υποδομές του Δήμου Αθηναίων συρρικνώνονται λόγω υποχρηματοδότησης. Πλην της μεταφοράς πόρων, πρέπει να λειτουργήσουν άμεσα οι σχολικές αυλές σε όλη τη διάρκεια της ημέρας για το παιχνίδι και την άθληση των παιδιών και να αξιοποιηθούν, με καθαρισμό, φύτευση και στοιχειώδεις υποδομές, αναξιοποίητοι χώροι της πόλης.

 

Λέσχες Φιλίας Μέριμνα για τους ηλικιωμένους

 

Τα ποσά που σήμερα κατασπαταλώνται για τη διοργάνωση πολυτελών εκδηλώσεων πρέπει να χρηματοδοτήσουν, μαζί με πρόσθετους πόρους, προγράμματα για τη δημιουργική απασχόληση των ηλικιωμένων και στο πλαίσιο παροχής κοινωνικής εργασίας.

 

Υποστήριξη στους μικρούς επαγγελματίες

 

Η πλειοψηφία του δημοτικού συμβουλίου προβάλλει τις πολυεθνικές και τις μεγάλες επιχειρήσεις, μέσω ψυχαγωγικών – εμπορικών εκδηλώσεων με χορηγούς εταιρίες. Η Ανοιχτή Πόλη προτείνει να σταματήσουν αυτές οι διαφημιστικές οργανώσεις και να εγκαταλειφθούν τα σχέδια για την ανέγερση φαραωνικών εμπορικών κέντρων τύπου Mall, τα οποία οδηγούν στο μαρασμό τα μικρά καταστήματα. Ο δήμος να στηρίξει με σχετική καμπάνια τις τοπικές συνοικιακές αγορές και τα παραδοσιακά καταστήματα του Ιστορικού Κέντρου. «Αναπλάσεις» και «πεζοδρομήσεις», όπως αυτές του Ψυρρή και της Αθηνάς, φέρνουν νέα διασκεδαστήρια και ακριβά καταστήματα και εκδιώκουν την κατοικία και το εμπόριο.

 

Προστασία των καταναλωτών, αλληλέγγυες κοινωνικές πρακτικές

 

Η Ανοιχτή Πόλη προτείνει να προχωρήσει ο δήμος, σε συνεργασία με οργανώσεις καταναλωτών, στην ενημέρωση του κόσμου και στον περιορισμό των αθέμιτων εμπορικών πρακτικών, μέσω των κατάλληλων δομών ( παρατηρητήριο ποιότητας και τιμών βασικών ειδών). Ταυτόχρονα, ο δήμος πρέπει να στηρίξει τις αλληλέγγυες, συνεταιριστικές, εθελοντικές και άλλες κοινωνικές πρακτικές και τα άτυπα δίκτυα ανταλλαγής, τα οποία ανακουφίζουν τα χαμηλά εισοδήματα, λειτουργούν ευεργετικά για τους άπορους πολίτες και ενισχύουν το αίσθημα της συλλογικότητας και της αλληλεγγύης. 

 

Γ. Ο Δήμος στο πλευρό των εργαζομένων

 

Τα μέτρα που εξήγγειλε η κυβέρνηση για άλλη μια φορά μεταφέρουν το βάρος στον κόσμο της εργασίας.  Οι εργαζόμενοι δέχονται μια βάρβαρη επίθεση σε ότι αφορά τόσο στις αποδοχές τους  όσο και στα ίδια τα δικαιώματα τους και το εργασιακό καθεστώς.

Και ακόμα χειρότερα. Με τον πρόσφατο νόμο περί προσλήψεων στο δημόσιο που ψηφίστηκε τον περασμένο Δεκέμβρη, χιλιάδες εργαζόμενοι θα μείνουν άνεργοι.

Πετιούνται στο δρόμο οι εργαζόμενοι που χρόνια τώρα βίωσαν τον εργασιακό μεσαίωνα των συμβάσεων έργου, που καταρράκωναν την προσωπική τους αξιοπρέπεια στα κομματικά γραφεία βουλευτών και δημοτικών συμβούλων επαιτώντας μια επισφαλή θέση εργασίας.

Με βάση την απογραφή του εργατικού προσωπικού Ιουλίου του 2007, το ποσοστό των συμβασιούχων ήταν περίπου 12% στον υπηρεσιακό κορμό του Δήμου και έφτανε το 36% στα δημοσυντήρητα ιδρύματα και  επιχειρήσεις.

Όλοι αυτοί, που φτάνουν τις 2.000 στο Δήμο της Αθήνας, σήμερα θυσιάζονται στο βωμό της δήθεν δημοσιονομικής εξυγίανσης, ενώ τόσα χρόνια κάλυπταν πάγιες υπηρεσιακές ανάγκες με λιγότερες αποδοχές, χωρίς να δικαιούνται άδειες, χωρίς δώρα και επιδόματα,

Η διοίκηση Κακλαμάνη τον περασμένο Δεκέμβρη πριν την ψήφιση του νόμου, διερρήγνυε τα ιμάτια της για την πολιτική επιλογή της Κυβέρνησης, όταν πολλούς από αυτούς τους είχε παραλάβει σαν συμβασιούχους από την προηγούμενη δημοτική Αρχή και αντί να κινήσει διαδικασίες μονιμοποίησης τους, προσέθεσε εκατοντάδες ακόμα στη μεγάλη στρατιά των επισφαλώς εργαζομένων στο Δήμο.

Η συνενοχή και συμπόρευση Κυβέρνησης και Δήμου, μπορεί να «εξοικονομήσει» μερικά εκατομμύρια ευρώ στο δημοτικό προϋπολογισμό, όμως θα οδηγήσει χιλιάδες νέους ανθρώπους στην ανεργία και την εξαθλίωση.

Ο Δήμος σήμερα περισσότερο από ποτέ έχει την υποχρέωση να σταθεί δίπλα στους συμβασιούχους εργαζόμενους. Να δεσμευθεί σήμερα και να συμπαραταχτεί μαζί τους για την εξασφάλιση πλήρους και σταθερής απασχόλησης, με ίσα εργασιακά δικαιώματα  για όλους και όλες τους εργαζόμενους/ες στο Δήμο που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες.

 

Δημοτική Κίνηση Ανοιχτή Πόλη

 

 Επιστροφή

 

Πώς να κερδίσετε 12 δις. $ ποντάροντας 100 χιλιάδες στην πτώχευση της Ελλάδας

Παρασκευή, 23 Απρίλιος 2010 00:48

Το μέγεθος της κερδοσκοπίας εναντίον της Ελλάδας και ο βαθμός στον οποίο τα CDS είναι υπεύθυνα για την ελληνική κρίση είναι πάρα πολύ υποβαθμισμένα και αυτό γιατί όταν το θέμα εξετάζεται από τους ελάχιστους που το κατανοούν σε βάθος, αυτό γίνεται επιφανειακά, παραλείποντας μερικές εξαιρετικά σημαντικές παραμέτρους.

Τα ελληνικά CDS υποτίθεται πως είναι μία ασφάλεια που μπορούν να αγοράσουν όσοι έχουν επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα ούτως ώστε να αντισταθμίσουν τον κίνδυνο από μία ενδεχόμενη πτώχευση της χώρας και συνεπώς από μία ενδεχόμενη αδυναμία πληρωμής των υποχρεώσεων της, πληρώνοντας ένα ασφάλιστρο (το οποίο είναι κυμαινόμενο και ανεβοκατεβαίνει όπως μία μετοχή) στο τραπεζικό ίδρυμα ή το επενδυτικό ίδρυμα που τους τα πουλάει.

Ωστόσο, επιτρέπεται να αγοράσει κανείς CDS και να νομιμοποιείται να λάβει την αποζημίωση σε περίπτωση πτώχευσης της Ελλάδας χωρίς να έχει στην κατοχή του ελληνικά ομόλογα, δηλαδή χωρίς να έχει την ανάγκη ασφάλισης της επένδυσης του. Σε αυτήν την περίπτωση τα ελληνικά CDS μετατρέπονται σε ένα χρηματιστηριακό στοίχημα, από το οποίο ο κερδοσκόπος μπορεί να κερδίσει με δύο τρόπους: είτε από την άνοδο της τιμής του CDS και την πώληση του ακριβότερα απ’ ότι το αγόρασε, καθώς το ασφάλιστρο αυξάνεται όσο η χρηματοπιστωτική επίθεση στην Ελλάδα συνεχίζεται είτε από την πραγματική πτώχευση της Ελλάδας και τη λήψη της τεράστιας αποζημίωσης.

Η δυνατότητα αυτή, της αγοράς CDS χωρίς την προϋπόθεση της κατοχής ελληνικών ομολόγων, δημιουργεί ένα κερδοσκοπικό κύκλο ασύλληπτων διαστάσεων, καθώς εμπλέκει, πέρα από hedge funds και κάθε λογής κερδοσκοπικά ιδρύματα και τις μεγαλύτερες τράπεζες / δανειστές της Ελλάδας, τις οποίες αναγκάζει να πουλήσουν ελληνικά ομόλογα εκτινάσσοντας τα επιτόκια τους στα ύψη και επομένως απογειώνοντας το κόστος δανεισμού της Ελλάδας.

 Αυτό, γιατί όταν ένας κερδοσκόπος θέλει να στοιχηματίσει αγοράζοντας ελληνικά CDS, πρέπει να στραφεί, κατά κανόνα, στις μεγάλες τράπεζες που είναι οι νόμιμοι διαπραγματευτές αυτών των προϊόντων. Αγοράζοντας ελληνικά CDS από αυτές, στην ουσία ποντάρει εναντίον τους, καθώς θα είναι αυτές που θα κληθούν να τον πληρώσουν αν η Ελλάδα πτωχεύσει Το άμεσο αποτέλεσμα είναι οι τράπεζες να προχωρούν σε στρατηγικές αντιστάθμισης του επενδυτικού κινδύνου που ανέλαβαν, είτε προχωρώντας σε πωλήσεις ελληνικών ομολόγων είτε λαμβάνοντας θέσεις short εναντίον τους, δηλαδή πουλώντας τα, ποντάροντας στην πτώση τους, με την ελπίδα ότι θα τα αγοράσουν, στο μέλλον, φθηνότερα.

 Αυτό συμβαίνει γιατί καθώς οι κερδοσκόποι ποντάρουν στην αύξηση της πιθανότητας πτώχευσης της Ελλάδας αγοράζοντας όλο και περισσότερα CDS, οι τράπεζες που τους τα πουλούν είναι σα να ποντάρουν όλο και περισσότερο στο αντίθετο ενδεχόμενο, δηλαδή στη μη πτώχευση της Ελλάδας. Καθώς, όμως, οι περισσότερες από αυτές έχουν, ήδη και ελληνικά ομόλογα, βρίσκονται να ποντάρουν διπλά στη μη πτώχευση της Ελλάδας, από τη μία πλευρά με το να κατέχουν ομόλογα και από την άλλη παίζοντας κόντρα στους κερδοσκόπους των CDS. Το αποτέλεσμα είναι η υπερέκθεση τους στην επένδυση υπέρ της Ελλάδας η οποία τις οδηγεί, σχεδόν αναγκαστικά, στην ανάγκη της μείωσης του επενδυτικού τους ρίσκου πουλώντας ελληνικά ομόλογα ή και ποντάροντας στην πτώση τους. Οι τράπεζες που δεν έχουν, ήδη, επενδύσει σε ελληνικά ομόλογα, ώστε να μπορούν να πουλήσουν κάποια από αυτά μειώνοντας το ρίσκο τους, αναγκάζονται να τα δανειστούν από άλλες τράπεζες και να τα πουλήσουν short, ποντάροντας και αυτές στην πτώση τους, ώστε να τα αγοράσουν αργότερα χαμηλότερα για να τα επιστρέψουν στις τράπεζες απʼ όπου τα δανείστηκαν.

Απλοποιώντας το παράδειγμα μπορούμε να πούμε πως όταν πραγματοποιείται μία πράξη αγοράς ελληνικών CDS, ενεργοποιείται και μία πράξη πώλησης ελληνικών ομολόγων, με την τελευταία να έχει ως αυτόματη συνέπεια την αύξηση των επιτοκίων των ομολόγων (και των spreads τους με τα γερμανικά), δηλαδή την αύξηση του κόστους δανεισμού της Ελλάδας. Όσο οι κερδοσκόποι συνεχίζουν να σπρώχνουν την τιμή των CDS υψηλότερα, αγοράζοντας τα, τόσο οι τράπεζες που τους τα πουλούν επενδύουν στην πτώση των ελληνικών ομολόγων, σπρώχνοντας τα επιτόκια τους και το κόστος δανεισμού της Ελλάδας υψηλότερα.

 Έτσι, η Ελλάδα έχει γίνει ένα τεράστιο χρηματιστηριακό καζίνο (ανάλογο με εκείνο που οδήγησε στην κατάρρευση της αγοράς ενυπόθηκων δανείων στις ΗΠΑ, πάλι με τη χρήση των CDS), το οποίο παρέχει ευκαιρίες για κέρδη σε κερδοσκόπους και τράπεζες σε όλο τον κόσμο, καθώς οι πρώτοι κερδίζουν όσο η κρίση επιδεινώνεται ενώ οι τράπεζες απολαμβάνουν τα κέρδη από τις προμήθειες που λαμβάνουν από το εμπόριο CDS. Το πρόβλημα γίνεται ακόμη χειρότερο καθώς τα CDS μπορούν να αγοραστούν με μόχλευση, δηλαδή πληρώνοντας τμήμα, μόνο, της πραγματικής αξίας της τιμής τους. Έτσι, μία επένδυση σε ελληνικά CDS της τάξης του 1 εκ δολαρίων, μπορεί να απαιτεί κεφάλαιο μόλις της τάξης των 100 χιλιάδων δολαρίων.

 Η μελέτη της πορείας τιμών των ελληνικών CDS αποκαλύπτει ότι η άνοδος τους ξεκίνησε από τον Ιούλιο του 2007, ταυτόχρονα με μία σειρά άλλων χρηματοπιστωτικών εξελίξεων, που αποτελούν τα σημαντικότερα κομμάτια στο διεθνές παζλ που δημιουργεί το έξυπνο χρήμα, γεγονός που οδηγεί στο συμπέρασμα πως η Ελλάδα αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα του ίδιου αυτού παζλ για περισσότερο από 2,5 χρόνια από σήμερα. Στο διάστημα αυτό έχει πέσει πάνω της μία χρηματοπιστωτική βόμβα 12204 μεγατόνων, όση, δηλαδή, είναι η ποσοστιαία άνοδος των τιμών των CDS από τις 4,6 μονάδες βάσης, τον Ιούλιο του 2007, στις 566 μονάδες βάσης σήμερα, η οποία και είχε ως αντανακλαστική συνέπεια το ξεπούλημα των ελληνικών ομολόγων, την απογείωση των επιτοκίων τους και την εκτίναξη του κόστους δανεισμού για την Ελλάδα.

 Ο κερδοσκόπος που επένδυσε 1 εκ δολάρια ποντάροντας στην πτώχευση της Ελλάδας τον Ιούλιο του 2007, σήμερα βλέπει την επένδυση του να αξίζει 12,204 δις δολάρια. Και το πιθανότερο είναι πως για την αρχική επένδυση του 1 εκ δολαρίων δεν πλήρωσε περισσότερο από το 10%, δηλαδή 100 χιλιάδες δολάρια.

 Και καθώς στις χρηματοπιστωτικές αγορές το κέρδος του ενός είναι, κατά κανόνα, η απώλεια του άλλου, το λογαριασμό για τα κέρδη των κερδοσκόπων τον λαμβάνει, μέσω της αγοράς ομολόγων, ο Έλληνας πολίτης (και θα συνεχίσει να τον λαμβάνει για πολλά χρόνια ακόμη). Έτσι, όταν η Ελλάδα κόβει μισθούς, λαμβάνει σκληρά δημοσιονομικά μέτρα κλπ, προκειμένου να εξασφαλίσει χρήματα για να πληρώσει τους επιπλέον τόκους που προκύπτουν από την αύξηση του κόστους δανεισμού της, στην ουσία ενεργοποιεί το μηχανισμό εκείνο που, μεταξύ άλλων, θα πρέπει να συγκεντρώσει τα χρήματα που θα πληρωθούν σε όσους πέτυχαν το τζακ ποτ ποντάροντας εναντίον της στην αγορά CDS.

 Και πριν βιαστούμε να βγάλουμε το συμπέρασμα πως η Ελλάδα έγινε εσκεμμένα στόχος σκοτεινών δυνάμεων, αξίζει να θυμηθούμε πως εξαιτίας των CDS κατέρρευσε η αγορά κατοικίας των ΗΠΑ, οδηγώντας σε μεγάλες απώλειες ή και στην πτώχευση εκατομμύρια Αμερικανών, για να καταλάβουμε πως οι κερδοσκόποι ενδιαφέρονται μόνο για την εξυπηρέτηση των συμφερόντων τους και τίποτε άλλο.

 Πάνος Παναγιώτου - Διευθυντής ΕΚΤΑ,

http://www.sofokleous10.gr/portal2/toprotothema/toprotothema/----12----100------2010042222396/

 

 Επιστροφή

 

Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον

             27 Απριλίου 2010

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Η σωτηρία του Κορινθιακού, αντικείμενο έρευνας και αγώνων των πολιτών

Πολύ σημαντικά επιστημονικά δεδομένα που σημαίνουν συναγερμό για την κατάσταση του Κορινθιακού, παρουσιάσθηκαν για πρώτη φορά από ειδικούς ερευνητές και πανεπιστημιακούς σε εκδήλωση που πραγματοποιήθηκε στη Λιβαδειά στις 25/4/2010. Η ημερίδα με τίτλο: "Ο Κορινθιακός που πληγώνουμε: Χρόνια ρύπανση και νέες απειλές από τις ακτές της Βοιωτίας» συνδιοργανώθηκε από περιβαλλοντικές κινήσεις που εδώ και χρόνια συνεργάζονται για τη σωτηρία του Κορινθιακού. Οι επιστήμονες και η δημοσιογράφος κ. Ν. Βασιλειάδου, έχοντας πολύχρονη προσωπική απασχόληση με το αντικείμενο, έδωσαν ισχυρή τεκμηρίωση, στις καταγγελίες των κινήσεων πολιτών της ευρύτερης περιοχής του Κορινθιακού.

Ως κύριο πρόβλημα εντοπίσθηκε η βαριά βιομηχανική και ανθρωπογενής ρύπανση του Κορινθιακού, που η Πολιτεία επιμένει να αντιμετωπίζει με αδιαφορία και συνεχίζει να μην αναλαμβάνει κανένα συστηματικό μέτρο. Θάλασσα –μικρογραφία της Μεσογείου, ο κλειστός βαθύς κόλπος υποστηρίζει ακόμη και σήμερα σημαντική βιοποικιλότητα και σπάνια είδη και αποτελεί πηγή ζωής για τις μικρές και μεγαλύτερες πόλεις κατά μήκος των ακτών του. Ωστόσο οι πιέσεις και οι απειλές διαρκώς πληθαίνουν από την αλόγιστη συσσώρευση επιβαρυντικών δραστηριοτήτων. Βοιωτικές ακτές χωρίς κανένα σχεδιασμό και μέτρα προστασίας μετατρέπονται σε ζώνη υποδοχής νέων βαριών βιομηχανικών και λιμενικών δραστηριοτήτων: Στην Θίσβη, αναπτύσσεται εκτεταμένη βιομηχανική περιοχή και μεγάλο εμπορικό- βιομηχανικό λιμάνι, με ρυπογόνες μεταλλουργικές και ηλεκτροπαραγωγικές μονάδες, σιδηροδρομική και οδική σύνδεση. Στον κόλπο της Αντίκυρας, εκτός από τις εγκαταστάσεις Αλουμίνας, δημιουργείται ένα μεγάλο ενεργειακό κέντρο. Η χρήση του θαλάσσιου νερού ως ψυκτικού μέσου απειλεί τη θαλάσσια αυτή περιοχή με σοβαρή θερμική και χημική ρύπανση.

Συγκλονιστικά ήταν τα στοιχεία για τη ρύπανση της ατμόσφαιρας, των εδαφών, του θαλάσσιου περιβάλλοντος και του βυθού του Κορινθιακού ως αποτέλεσμα της μακροχρόνιας επιβάρυνσης από την εταιρεία Αλουμίνιο της Ελλάδας. Εκατομμύρια τόνοι κόκκινης ιλύος, βαρέα μέταλλα, φυσικά ραδιενενεργά στοιχεία, τοξικά και καρκινογόνα στοιχεία απειλούν κάθε μορφή ζωής στον κλειστό Κορινθιακό. Ανάμεσα σε όσα παρουσιάσθηκαν, ξεχωριστές ήταν οι αναφορές στην αντιεπιστημονική απόρριψη της ιλύος μέσα στον μικρό κόλπο της Αντίκυρας, που στη συνέχεια κατακρημνίζονται και απλώνονται σχεδόν μέχρι την ακτή της Πελοποννήσου. Σύμφωνα με μακροχρόνιες  έρευνες του Πανεπιστημίου της Πάτρας που παρουσίασε ο αν. καθηγητής του τμήματος Γεωλογίας, Γ. Παπαθεοδώρου, πάνω από το 12% της επιφάνειας του πυθμένα του Κορινθιακού, είχε καλυφθεί ήδη από το 1994 με την κόκκινη λάσπη. Η λάσπη αυτή κατακάθεται αλλά και αιωρείται θέτοντας σε κίνδυνο όλους τους υδρόβιους οργανισμούς καθώς και … τους καταναλωτές τους. Χιλιάδες τόνοι επικίνδυνης λάσπης εξακολουθούν να απορρίπτονται στη θάλασσα ενώ η ασφαλής χερσαία διάθεσή της δεν έχει εξασφαλιστεί.

Σοκ προκαλούν και τα στοιχεία πρόσφατης έρευνας που παρουσίασε ο  Ι. Χατζηανέστης, ερευνητής του Ελληνικού Κέντρου Θαλασσίων Ερευνών σύμφωνα με τα οποία στα ιζήματα του βυθού της περιοχής καταγράφηκαν καρκινογόνοι ρύποι (πολυκυκλικοί υδρογονάνθρακες) από ατελή καύση έως και 40 φορές περισσότεροι απ΄ ότι στον κόλπο της Ελευσίνας! Ταυτόχρονα πολύ αυξημένες συγκεντρώσεις καταγράφηκαν σε μεγάλη ακτίνα και στα εδάφη της ευρύτερης περιοχής. Αξίζει να σημειωθεί ότι στην προσπάθειά του να φρενάρει την αξιοποίηση των στοιχείων της έρευνας, ο όμιλος Μυτιληναίου μήνυσε τόσο τους ερευνητές όσο και τους πολίτες της οικολογικής κίνησης της Αντίκυρας!

Επίσης, σοβαρές ήταν και οι επισημάνσεις που αφορούσαν στις νέες απειλές και τους κινδύνους από την λειτουργία των μονάδων ηλεκτροπαραγωγής στην Αντίκυρα και τη Θίσβη καθώς και από τη λειτουργία των λιμανιών και της βιομηχανικής περιοχής στη Θίσβη. Τόσο ο κ. Δ. Μάργαρης όσο και ο κ. Δ. Παπανίκας (του τμήματος Μηχανολόγων των Πατρών) επικέντρωσαν στο γεγονός ότι αφενός η εκπεμπόμενη ατμοσφαιρική ρύπανση από το Αλουμίνιο είναι εξαιρετικά σοβαρή και πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα και αφετέρου ότι η λειτουργία  των νέων μονάδων ηλεκτροπαραγωγής θα προκαλέσει αθροιστική, ακραία θερμική και χημική ρύπανση στο νερό και στην ατμόσφαιρα.

Από μια άλλη σκοπιά ήταν η εισήγηση του Μ. Δεκλερή – τ. αντιπροέδρου του ΣτΕ και προέδρου του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και συνδιοργανωτή της εκδήλωσης (αντί του οποίου παρέστη και την ανέγνωσε το μέλος του Δ.Σ. Ι. Καπελούζος), στην οποία υπογράμμισε την Συνταγματική επιταγή για την προστασία  του περιβάλλοντος, των ελληνικών ακτών και θαλασσών αλλά και την σύγκρουση των στόχων της αειφόρου ανάπτυξης με τις άνευ ορίων και ελέγχου βιομηχανικές εγκαταστάσεις στον Κορινθιακό.

Τέλος σημαντική ήταν η παρέμβαση της δημοσιογράφου Ν. Βασιλειάδου που κατέδειξε τα προβλήματα που ορθώνουν τα ισχυρά οικονομικά συμφέροντα απέναντι στη δημοσιοποίηση των περιβαλλοντικών καταγγελιών, ενώ ταυτόχρονα ανέλυσε τον ρόλο των ενεργών πολιτών και την υποστήριξη που παρέχουν στη δημοσιογραφική ανάδειξη των προβλημάτων.

Κεντρικό συμπέρασμα όλων των ομιλητών ήταν η επείγουσα ανάγκη μέτρων για την απορρύπανση του Κορινθιακού, ο αυστηρός περιβαλλοντικός  έλεγχος των υφιστάμενων βιομηχανιών αλλά και το φρενάρισμα κάθε νέας  βιομηχανικής δραστηριότητας μεγάλης κλίμακας στις ήδη υπερ-επιβαρημένες περιοχές. Το συμπέρασμα για τους ενεργούς πολίτες του Κορινθιακού ήταν ότι χρειάζεται η συνέχιση των αγώνων και των κινητοποιήσεων, προκειμένου να διεκδικήσουν αυτονόητες υποχρεώσεις του κράτους και της αυτοδιοίκησης που δυστυχώς συχνά μετατρέπονται στους καλύτερους υποστηρικτές και συμμάχους των επιχειρήσεων που ρυπαίνουν.

Εξάλλου δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι με αφορμή τις εκκλήσεις των πολιτών και όχι της Πολιτείας έγινε η παρουσίαση των επιστημονικών αυτών δεδομένων και ασφαλώς δεν είναι τυχαία η απουσία και η αφωνία  του Νομάρχη και των βουλευτών του νομού από την συγκεκριμένη ημερίδα.

 

 Επιστροφή

 

1. ΚΑΝΕΝΑΣ ΔΕΝ ΘΑ ΜΑΣ ΔΙΩΞΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΙΤΙΑ ΜΑΣ

Αθηναίες και Αθηναίοι.

Το τέλος της θητείας του Νικήτα Κακλαμάνη ως Δημάρχου Αθηναίων, αποτελεί τον επίλογο, σε μία πορεία που πλήγωσε ανεπανόρθωτα την πόλη μας και την οδήγησε σε παρακμή.

Όλοι μας, ανεξαρτήτως πολιτικής τοποθέτησης, άνθρωποι κάθε ηλικίας, φύλου και επαγγελματικής δραστηριότητας, βλέπουμε τις γειτονιές μας να αποκτούν σταδιακά  τριτοκοσμική εικόνα.

Πως ανέχεται ένας Δήμαρχος Αθηναίων στην πόλη του, το ασύδοτο εμπόριο ναρκωτικών και τους εξαθλιωμένους χρήστες; Το πρόβλημα των λαθρομεταναστών, την εγκληματικότητα και την πορνεία;

Γιατί επιτρέπει την ανεξέλεγκτη αδειοδότηση καταστημάτων υγειονομικού ενδιαφέροντος; Τα παράνομα στέγαστρα και τραπεζοκαθίσματα; Την ηχορύπανση; Το παραεμπόριο; Τα σπασμένα πλακάκια και τις λακκούβες στους δρόμους; Την έλλειψη καθαριότητας, φωτισμού και πρασίνου;

Ποιος από εμάς μπορεί να ξεχάσει τις τραγικές στιγμές που θα παραμείνουν ανεξίτηλα γραμμένες για πάντα στην Αθηναϊκή ιστορία, όπως την καταστροφή του πάρκου Κύπρου, το ξερίζωμα των νεραντζιών στο Κολωνάκι, τις περιπέτειες της «Διπλής Ανάπλασης», την εγκατάσταση πλήθους παρανόμων κεραιών κινητής τηλεφωνίας, το πρόβλημα της Ακαδημίας Πλάτωνος, την εγκατάλειψη της Παλαιάς Αγοράς στην Κυψέλη, τις περιπέτειες του άλσους Παγκρατίου, της πράσινης νησίδας στην οδό Διοχάρους, των πάρκων του Ευαγγελισμού και της οδού Ναυαρίνου, της Λέσχης Φιλίας στο Κουκάκι;

Ποιος από εμάς μπορεί να ξεχάσει τον ευτελισμό των ανθρωπίνων συνθηκών διαβίωσης, για διαφορετικούς λόγους σε κάθε περίπτωση, στην πλατεία Θεάτρου, στην πλατεία Κουμουνδούρου, στα Εξάρχεια, στον Άγιο Παύλο, στον Άγιο Παντελεήμονα, στο Γκάζι, στην Κυψέλη, στην πλατεία Αμερικής, στα Πατήσια, στις οδούς Σκουφά και Χάρητος, στην οδό Μιχαήλ Βόδα;

Ατέλειωτος πραγματικά ο κατάλογος!

Που είναι λοιπόν το έργο του κυρίου Κακλαμάνη; Που είναι η όμορφη Αθήνα; Η Αθήνα που ονειρευόμαστε;

Αθηναίες και Αθηναίοι.

Το μέλλον αυτού του πολύπαθου Δήμου, εξαρτάται πλέον από όλους μας.

Ήρθε η ώρα να πούμε όχι στις φιέστες μίας Δημοτικής Αρχής που καταστρέφει την καθημερινότητά μας, το μέλλον μας και το μέλλον των παιδιών μας.

Αυτή η πόλη ανήκει στους κατοίκους της και δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να μας διώξει από τα σπίτια μας.

Άνθρωποι από όλα τα κόμματα, από όλες τις ιδεολογίες, τις γειτονιές και τους κοινωνικούς χώρους, δηλώνουμε:

Δεν έχουμε Δήμαρχο. ΨΑΧΝΟΥΜΕ ΔΗΜΑΡΧΟ!

Και αυτός δεν είναι ο κύριος Κακλαμάνης!!!

Οι κάτωθι Σύλλογοι συνυπογράφουν :

1)      Εξωραϊστικός Σύλλογος  ‘’ Ο ΛΥΚΑΒΗΤΤΟΣ ‘’ (Κολωνάκι – Νεάπολη)

2)      Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Κάτω Πατησίων (Πλ. Πάφου)

3)      Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος ‘’Ο ΙΛΙΣΟΣ ‘’ (Ιλίσια)

4)      Εξωραϊστικός Πολιτιστικός Σύλλογος Αγίου Παύλου (Σταθμός Λαρίσης)

5)      Φίλοι της Κυψέλης

6)      Πολιτιστικός Σύλλογος της Κυψέλης

7)      Δημοτική Πρωτοβουλία Athina S.O.S

8)      Επιτροπή κατοίκων του Άλσους Παγκρατίου

9)      Σύλλογος κατοίκων και επαγγελματιών ‘’ΤΑ ΕΞΑΡΧΕΙΑ’’

10)   Πολιτιστικός Σύλλογος ‘’ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΑ’’ (Ψυρρή – Κεραμεικός - Μεταξουργείο)

Δεχθήκαμε και άλλα τηλεφωνήματα από φορείς που ήθελαν να συνυπογράψουν, αλλά το κείμενο είχε ήδη πάει στο τυπογραφείο, θα προστεθούν όμως, για την επόμενη κυκλο-φορία του εντύπου.

Σημείωση της ιστοσελίδας: Δήλωσε ότι συνυπογράφει και το Παρατηρητήριο Ελεύθερων Χώρων Αθήνας-Αττικής, αλλά δεν προλάβαμε το τυπογραφείο)

 (Συλλογικό κείμενο που μοιράστηκε στις 28/4/2010, στη Συγκέντρωση Διαμαρτυρίας 19:00, ΑΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ  ΠΕΠΡΑΓΜΕΝΩΝ  ΤΟΥ  ΔΗΜΟΥ  ΑΘΗΝΑΙΩΝ  ΣΤΟ ΜΕΓΑΡΟ  ΜΟΥΣΙΚΗΣ)

Πάνω από 2000 έντυπα μοιράστηκαν εχθές το απόγευμα ( 28/4/2010) έξω από το Μέγαρο Μουσικής όπου ο κ. Ν. Κακλαμάνης έδωσε τον 3ετή απολογισμό των έργων (?) της θητείας του.

Περαστικοί αλλά και προσκεκλημένοι επήραν και διάβασαν με ενδιαφέρον το κείμενο.

Εκ μέρους των συλλογικοτήτων και φορέων.

Ζωή Καραπαναγιώτη

 

2. Γκάζι Κεραμεικός Ρούφ -"ΜΕΓΑΣ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ" Ο σύλλογος των κατοίκων ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΥ ΓΚΑΖΙ ΡΟΥΦ

Στα όσα είπε στις 28/4/2010 ο επίμονος υποψήφιος της Αθήνας απαντάμε με μία φωτογραφία που αξίζει χίλιες λέξεις..
www.kerameikos.blogspot.com

 

 Επιστροφή

 

Σαρωτικές αλλαγές φέρνει ο "Καλλικράτης" σε Αττική και Θεσσαλονίκη, όπου για πρώτη φορά εφαρμόζονται συνενώσεις. Είναι χαρακτηριστικό ότι στην Αττική μένουν λιγότεροι από τους μισούς δήμους, με τους σημερινούς 122 ΟΤΑ να περιορίζονται σε 61, ενώ στη Θεσσαλονίκη μειώνονται στο ένα τρίτο καθώς από τους 45 απομένουν 14.

Στη Νομαρχία Αθηνών μένουν 36 δήμοι από τους σημερινούς 48. Συγκεκριμένα, στη Νομαρχία Αθηνών συνιστώνται οι δήμοι: Φιλαδέλφειας-Χαλκηδόνας (έδρα Ν. Φιλαδέλφεια), Παπάγου-Χολαργού (έδρα Χολαργός), Δάφνης-Υμηττού (έδρα Δάφνη), Κηφισιάς (έδρα Κηφισιά -Κηφισιά, Νέα Ερυθραία, Εκάλη), Πεντέλης (έδρα Μελίσσια -Μελίσσια, Πεντέλη, Νέα Πεντέλη), Μοσχάτου-Ταύρου (έδρα Μοσχάτο), Φιλοθέης-Ψυχικού (έδρα Ψυχικό -Ψυχικό, Νέο Ψυχικό, Φιλοθέη), Λυκόβρυσης-Πεύκης (έδρα Πεύκη), Ελληνικού-Αργυρούπολης (έδρα Αργυρούπολη). Υπάρχουν ακόμη δύο εναλλακτικές προτάσεις, η πρώτη για δήμο Ιλίου-Καματερού (έδρα Ίλιον) και η δεύτερη για δήμο Αγίων Αναργύρων-Καματερού (έδρα Άγιοι Ανάργυροι).

Τίποτα δεν αλλάζει στους δήμους Αθηναίων, Βύρωνα, Καλλιθέας, Καισαριανής, Ηρακλείου, Ηλιουπόλεως, Ζωγράφου, Γαλατσίου, Βριλησσίων, Αμαρουσίου, Αλίμου, Αιγάλεω, Αγίων Αναργύρων, Αγίου Δημητρίου, Αγίας Παρασκευής, Αγίας Βαρβάρας, Γλυφάδας, Πετρουπόλεως, Χαλανδρίου, Χαϊδαρίου, Περιστερίου, Παλαιού Φαλήρου, Νέας Ιωνίας, Μεταμορφώσεως, Νέας Σμύρνης και Ιλίου.

Μικρότερες είναι οι αλλαγές στη Νομαρχία Πειραιά, όπου από τους σημερινούς 18 ΟΤΑ απομένουν 13. Ειδικότερα, συνιστώνται οι δήμοι: Κερατσινίου - Δραπετσώνας (έδρα Κερατσίνι), Νίκαιας - Αγίου Ιωάννη Ρέντη (έδρα Νίκαια), Τροιζηνίας (έδρα Γαλατάς - Τροιζήνα, Μέθανα), Κυθήρων (έδρα Κύθηρα - Κύθηρα, Αντικύθηρα) και Σαλαμίνας (έδρα Σαλαμίνα - Σαλαμίνα, Αμπελάκια). Η κοινότητα Αγκιστρίου γίνεται δήμος, ενώ δεν υπάρχει καμία μεταβολή στους δήμους Πειραιώς, Περάματος, Κορυδαλλού, Αίγινας, Σπετσών, Πόρου και Ύδρας.

Στη Νομαρχία Ανατολικής Αττικής, μόνο στους δήμους Κρωπίας και Μαρκόπουλου Μεσογαίας δεν επέρχεται καμία μεταβολή και δημιουργούνται 11 νέοι δήμοι στη θέση των 25 δήμων και των 16 κοινοτήτων σήμερα. Ειδικότερα, συνιστώνται οι δήμοι: Ωρωπού (έδρα Ωρωπός - Ωρωπός, Αυλώνας, Κάλαμος, Συκάμινο, Πολυδένδρι, Μαρκόπουλο Ωρωπού, Μαλακάσα, Καπανδρίτι, Αφίδνες), Μαραθώνος (έδρα Μαραθώνας - Μαραθώνας, Νέα Μάκρη, Γραμματικό, Βαρνάβας), Ραφήνας-Πικερμίου (έδρα Ραφήνα - Ραφήνα, Πικέρμι), Διονύσου (έδρα Άγιος Στέφανος - Άγιος Στέφανος, Δροσιά, Διόνυσος, Άνοιξη, Σταμάτα, Κρυονέρι Ροδοπόλεως), Αχαρνών (έδρα Αχαρνές - Αχαρνές, Θρακομακεδόνες), Παλλήνης (έδρα Γέρακας - Παλλήνη, Γέρακας, Ανθούσα), Παιανίας (έδρα Παιανία - Παιανία, Γλυκά Νερά), Σπάτων - Αρτέμιδος (έδρα Σπάτα), Λαυρεωτικής (έδρα Λαύριο - Λαυρεωτική, Κερατέα, Αγ. Κωνσταντίνος), Θορικού (έδρα Καλύβια Θορικού - Καλύβια Θορικού, Ανάβυσσος, Σαρωνίδα, Κουβαράς, Παλαιά Φώκαια), Βάρης - Βούλας - Βουλιαγμένης (έδρα Βούλα).

Στη Νομαρχία Δυτικής Αττικής, οι 11 δήμοι και η μία κοινότητα σήμερα περιορίζονται σε 5. Συνιστώνται συγκεκριμένα οι δήμοι: Ελευσίνας (έδρα Ελευσίνα - Ελευσίνα, Μαγούλα), Μάνδρας-Ειδυλλίας (έδρα Μάνδρα - Μάνδρα, Βίλια, Ερυθρές, Οινόη), Μεγαρέων (έδρα Μέγαρα - Μέγαρα, Νέα Πέραμος) και Φυλής (έδρα Άνω Λιόσια - Άνω Λιόσια, Ζεφύρι, Φυλή). Στον δήμο Ασπροπύργου δεν επέρχεται καμία μεταβολή.

Στη Θεσσαλονίκη οι νέοι δήμοι είναι οι εξής: Θεσσαλονίκης (έδρα Θεσσαλονίκη - Θεσσαλονίκη, Τριανδρία, Άγιος Παύλος), Κορδελιού - Εύοσμου (έδρα Εύοσμος), Συκεών (έδρα Συκιές - Συκιές, Πεύκα), Παύλου Μελά (έδρα Σταυρούπολη - Σταυρούπολη, Πολίχνη, Ευκαρπία), Αμπελοκήπων-Μενεμένης (έδρα Αμπελόκηποι), Χορτιάτη (έδρα Πανόραμα - Πανόραμα, Πυλαία, Χορτιάτης), Δήμος Χαλκηδόνος (έδρα Κουφάλια – Χαλκηδόνα, Άγιος Αθανάσιος, Κουφάλια), Αξιού (έδρα Σίνδος - Εχέδωρος, Αξιός, Χαλάστρα), Ωραιοκάστρου (έδρα Ωραιόκαστρο - Ωραιόκαστρο, Μυγδονία, Καλλιθέα), Λαγκαδά (έδρα Λαγκαδάς - Λαγκαδάς, Λαχανάς, Άσσηρος, Σοχός, Εγνατία, Κορώνεια, Βερτίσκος), Θερμαϊκού (έδρα Περαία - Θερμαϊκός, Επανομή, Μηχανιώνα), Θέρμης (έδρα Θέρμη - Θέρμη, Μίκρα, Βασιλικά), Βόλβης (έδρα Σταυρός - Άγιος Γεώργιος, Μάδυτος, Αρεθούσα, Απολλωνία, Ρεντίνα, Καλλίνδοια). Τίποτα δεν αλλάζει στους δήμους Καλαμαριάς και Νεαπόλεως.

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=539643 30-4-2010

 

 Επιστροφή

 

Έντονες αντιδράσεις για τον «Καλλικράτη»

 

Ξεκίνησαν οι αντιδράσεις από εκλεγμένους στην τοπική αυτοδιοίκηση για το σχέδιο «Καλλικράτης».

Ο νομάρχης Θεσσαλονίκης, Παναγιώτης Ψωμιάδης δήλωσε πως «το σχέδιο Ραγκούση μοιάζει με αρχαία τραγωδία. Αποδεικνύεται ότι το ΠΑΣΟΚ όταν μιλούσε για πράσινη ανάπτυξη εννοούσε και… "Πράσινο Καλλικράτη"».

Ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Βασίλης Παπαγεωργόπουλος, προανήγγειλε συνολικές αντιδράσεις μετά το έκτακτο συνέδριο της ΚΕΔΚΕ που είναι προγραμματισμένο για τις 3 Μαΐου.

«Η τράπουλα ήταν σημαδεμένη. Ο "Καλλικράτης" έγινε Προκρούστης και μεγάλος χαμένος είναι ο πολίτης, στον οποίο, στο μέλλον, η τοπική αυτοδιοίκηση θα προσφέρει λιγότερες υπηρεσίες», ανέφερε ο κ. Παπαγεωργόπουλος.

Στο κλείσιμο του ΧΥΤΑ Μαυροράχης προσανατολίζονται οι δήμαρχοι Ασσήρου, Μυγδονίας και Λαχανά, που αντιδρούν στη συνένωσή τους με άλλους δήμους. «Είμαστε κάθετα αντίθετοι. Πρώτο ενδεχόμενο θα είναι το κλείσιμο του ΧΥΤΑ», ανέφερε ο δήμαρχος Λαχανά, Παντελής Πάσχος.

Εξάλλου, ο δήμαρχος Εύοσμου, Δημήτρης Χατζηβρέττας, μετά την ανακοίνωση της συνένωσης με τον δήμο Ελευθερίου Κορδελιού κάνει λόγο για «ανισότητες, παρεμβάσεις, ακόμη και σκοπιμότητες».

Γ. Πεταλωτής: Ανασυγκρότηση του κράτους

Υπεραμύνθηκε του σχεδίου «Καλλικράτης» ο κυβερνητικός εκπρόσωπος τονίζοντας ότι πρόκειται για ένα «πολύ μεγάλο άλμα για την ανασυγκρότηση του κράτους και την αναπτυξιακή πορεία της χώρας».

Ο κ. Πεταλωτής πρόσθεσε πως «η εξοικονόμηση πόρων ξεπερνά το 1 δισ. ευρώ σε ετήσια βάση» και ότι ο «Καλλικράτης» εγκαθιστά πρωτοφανή διαφάνεια στις προμήθειες και τα έργα.

Ερωτηθείς αν θα υπάρξει κύμα απολύσεων στο χώρο των ΟΤΑ, ο κ. Πεταλωτής τόνισε ότι για τους μόνιμους υπαλλήλους δεν τίθεται κανένα ζήτημα και συμπλήρωσε ότι «οι υπόλοιπες συμβάσεις θα κριθούν ως προς τη χρησιμότητά τους».

Επιπλέον, σημείωσε ότι με τον Καλλικράτη «γίνεται πολύ μεγάλη εξοικονόμηση των δημοσίων χρημάτων και εξορθολογισμός των δαπανών» και ότι «επιτέλους θα σταματήσει αυτή η πελατειακή σχέση που, ειδικά στο χώρο της Αυτοδιοίκησης, έβρισκε πολύ μεγάλη άνθηση».

ΝΔ: Δεν θα επιτρέψουμε την απαξίωση του «Καλλικράτη»

«Η διοικητική αναδιοργάνωση της χώρας είναι αναγκαιότητα που η ΝΔ είχε επισημάνει και δρομολογήσει και παραμένει όραμα για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολίτευσης», δήλωσε ο υπεύθυνος του τομέα Εσωτερικών της ΝΔ Χρ. Ζώης, ωστόσο διαμήνυσε: «Δεν θα επιτρέψουμε να απαξιωθεί».

Χωροταξικό - Πόροι - Αρμοδιότητες είναι, είπε, οι τρεις άξονες που προσδιορίζουν τη θέση της ΝΔ. Επισήμανε ακόμα ότι με έκπληξη άκουσε τις διαβεβαιώσεις του υπουργού Εσωτερικών ότι υπήρξε διαβούλευση και ενσωμάτωση παρατηρήσεων, υποστηρίζοντας πως «δεν υπήρξε» και πως «εξαντλήθηκε στα στενά όρια του κομματικού μηχανισμού».

Ο κ. Ζώης ανέφερε ακόμη ότι ενσωματώθηκαν ελάχιστες παρατηρήσεις θεσμικών εκπροσώπων και δεν υπάρχει κοστολόγηση αρμοδιοτήτων.

«Θα έχουμε υποχρηματοδότηση του εγχειρήματος», εκτίμησε και συμπλήρωσε ότι αφετηρία για την κυβέρνηση δεν είναι η διοικητική αναδιοργάνωση, αλλά η εξοικονόμηση πόρων έως 1,6 δισ. ευρώ, «ισχυρισμός που παραμένει ατεκμηρίωτος από τον κ. Ραγκούση».

Απορρίπτει το ν/σ ο ΣΥΡΙΖΑ

Την αντίθεσή του στον Καλλικράτη επανέλαβε ο ΣΥΡΙΖΑ, ο οποίος κατέθεσε και τις θέσεις του. Υποστηρίζει πως το σχέδιο αυτό εντάσσεται στο Πρόγραμμα Σταθερότητας «που συνδιαμορφώνει η κυβέρνηση από κοινού με την Ευρωπαϊκή Ένωση και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο». Σύμφωνα με το ΣΥΡΙΖΑ, «αποσκοπεί στην αυταρχική αναδιάρθρωση της κρατικής διοίκησης χωρίς αυτοδιοίκηση, στη δραστική περιστολή του κοινωνικού κράτους και στις μαζικές απολύσεις εργαζομένων».

Συγκεκριμένα, σημειώνει πως απορρίπτει τον Καλλικράτη γιατί:

• Επιβάλλει συνενώσεις δήμων με τη μέθοδο του αποφασίζομεν και διατάσσομεν χωρίς καμιά συμμετοχή των τοπικών κοινωνιών.

• Περιορίζει τη συμμετοχή των πολιτών και καταργεί τις προϋποθέσεις αυτοδιοίκησης.

• Συντηρεί και επαυξάνει ένα συγκεντρωτικό, αδιαφανές και πρωθυπουργοκεντρικό σύστημα εξουσίας των αιρετών οργάνων, με διακοσμητικό ρόλο των δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων .

• Επαυξάνει το ληστρικό πλειοψηφικό σύστημα, που αποκλείει εκ προοιμίου τη συμμετοχή στις αυτοδιοικητικές εκλογές για ένα μεγάλο φάσμα κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων.

• Δεν αποδίδει τα 4 + 1,8 δις €, που κατά την ΚΕΔΚΕ και την ΕΝΑΕ απαιτεί η μεταρρύθμιση, αντίθετα η σημερινή πρακτική είναι η περιστολή των Κεντρικών Αυτοτελών Πόρων που κατανέμονται από τον κεντρικό προϋπολογισμό στην αυτοδιοίκηση. Οι δήμοι και οι περιφέρειες θα χρεοκοπήσουν.

• Προβαίνει άμεσα σε απολύσεις 35.000 εργαζομένων και θέτει σε καθεστώς επισφάλειας τους υπόλοιπους.

Οι θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ

• Καμιά συνένωση δήμων χωρίς αποδοχή από τις τοπικές κοινωνίες.

• Απλή αναλογική, έμμεση εκλογή δημάρχου και περιφερειάρχη συμμετοχή στις εκλογές χωρίς προϋποθέσεις πλήρων ψηφοδελτίων. Δημοκρατική συγκρότηση δημοτικών και περιφερειακών συμβουλίων.

• Κατάργηση των παράλληλων με τις αιρετές περιφέρειες κρατικών περιφερειών και μεταφορά όλων των αρμοδιοτήτων στις πρώτες.

• Αποκέντρωση των περιφερειών σε περιφερειακά διαμερίσματα (Νομαρχίες). Δημοτικές κοινότητες και περιφερειακά διαμερίσματα με αποφασιστικές αρμοδιότητες.

• Κεντρική χρηματοδότηση με θεσμοθετημένους σταθερούς πόρους, χρηματοδότηση της μεταρρύθμισης.

• Καμιά απόλυση εργαζομένων.

• Χρόνος διαβούλευσης και χρόνος οργάνωσης των νέων θεσμών ικανός ώστε να μπορέσει να λειτουργήσει ένα νέο σύστημα και να μην καταρρεύσει συνολικά η αυτοδιοίκηση. Απ’ αυτή την άποψη οι όποιες αλλαγές δεν μπορούν να γίνουν πριν την επόμενη 4ετία.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1809535

 

απεργία πείνας ξεκίνησε ο Δήμαρχος Εληνικού Χρ. Κορτζίδης

 

 Επιστροφή

 

Κάντε το μπαλκόνι σας μια μικρή όαση

 

Η μόδα της πράσινης ταράτσας κερδίζει έδαφος και καθιερώνεται στη συνείδηση των κατοίκων στις μεγαλουπόλεις

ΓΙΑΝΝΗΣ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΣ

Από αύριο Μάιος. Η φύση φοράει τα οργιαστικά της χρώματα, και όχι μόνο στην ύπαιθρο. Το πράσινο έχει σκαρφαλώσει σε βεράντες και ταράτσες, προσφέροντας φυσικό κλιματισμό και μόνωση, χαλάρωση και μια ανάσα δροσιάς και ευεξίας. Η μόδα με τις πράσινες βεράντες έχει καθιερωθεί πλέον στη συνείδηση των κατοίκων των μεγάλων πόλεων της Ελλάδας, δίνοντας μάλιστα την ευκαιρία σε δήμους, όπως η Λάρισα, να πραγματοποιήσουν και σχετικούς διαγωνισμούς.

«Η κάλυψη με φυτά ακόμη και σε μικρή έκταση και κλίμακα βοηθά στη διατήρηση της θερμοκρασίας περιβάλλοντος στο νοικοκυριό σε χαμηλότερα επίπεδα. Είναι φυσικός κλιματισμός» τονίζει η αρχιτέκτων τοπίου κυρία Έλλη Πάγκαλου. Έχει αποδειχθεί ότι, όταν τους θερινούς μήνες επικρατεί στην ταράτσα θερμοκρασία ακόμη και 60 βαθμών Κελσίου, η τοποθέτηση φυτών και δένδρων, με το κατάλληλο σύστημα προστασίας και αποστράγγισης, ρίχνει κατακόρυφα τη θερμοκρασία ακόμη και κατά 50%. Το κόστος κατασκευής και τοποθέτησης εξαρτάται από τον όγκο των φυτών και το συνολικό εμβαδόν που καλείται κανείς να καλύψει. Πάντως, για μια μέση αθηναϊκή ταράτσα ή βεράντα το κόστος περιλαμβάνεται το σύνολο της μελέτης και των εργασιών- κυμαίνεται από 90 ως 100 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο. Η κατάλληλη εποχή, όπως σημειώνει η κυρία Πάγκαλου, «είναι τώρα, από τον Μάιο ως το τέλος Ιουνίου, καθώς τα φυτά που ούτως ή άλλως τοποθετούμε δεν είναι πολύ μεγάλα και διευκολύνεται η διαδικασία μεταφύτευσης».

Σύμφωνα με την κυρία Πάγκαλου για την ιδανική πράσινη βεράντα ή ταράτσα αξιοποιείται η ποικιλία της ελληνικής χλωρίδας. «Για τη βεράντα θα ήταν ξεχωριστή και οικονομική η τοποθέτηση φυτών όπως είναι οι δάφνες του Απόλλωνα, οι φιλύρες, οι αγριελιές, διάφορα είδη βολβών και ίριδες. Για την ταράτσα ουσιώδη ρόλο διαδραματίζει η σωστή υποδομή και το μέγεθος της επιφάνειας που θέλει κανείς να καλύψει. Και εδώ όμως η βάση θα μπορούσε να αποτελείται από φυτά με ενδιαφέρουσα και ποικίλη ανθοφορία». Επισημαίνει παράλληλα ότι «μια τέτοια περιβαλλοντικά ορθή πρόταση πρέπει να απαρτίζεται από φυτά που καταναλώνουν λίγο νερό».

Τη φύτευση του εξώστη στο κτίριο γραφείων στα Εξάρχεια προτίμησαν ο πολιτικός μηχανικός κ. Αντ. Κονιάκος και οι υπόλοιποι ένοικοι, προκειμένου, όπως σημειώνει, «να αποκτήσει ο χώρος ομορφιά, ώστε να απολαμβάνουν οι συνεργάτες και οι πελάτες ένα διάλειμμα για καφέ και να ατενίζουν πράσινο». Ο κ. Κονιάκος μυήθηκε στην πράσινη διαμόρφωση εσωτερικών και εξωτερικών χώρων κατά τη διάρκεια των σπουδών του στις ΗΠΑ.

«Στο Λος Αντζελες ήταν κανόνας να υπάρχει πράσινο στα κτίρια. Για λόγους καλαισθησίας, πνευματικής χαλάρωσης και ψυχικής ευφορίας, αν και οι περισσότερες κατασκευές με γκαζόν και χλοοτάπητα απαιτούσαν συντήρηση με αρκετά υψηλή κατανάλωση νερού». Στον συγκεκριμένο εξώστη τοποθετήθηκαν ελληνικές ποικιλίες, όπως ελιές, φιλύρα, θυμάρι, δενδρολίβανο και λεβάντα. Οι μελέτες στατικότητας είναι προαπαιτούμενο για τέτοιες παρεμβάσεις, καθώς το κτίριο επιβαρύνεται ακόμη και κατά 100 κιλά ανά τ.μ. με την επάλληλη τοποθέτηση υποστρώματος, χλοοτάπητα, συστήματος απορροής και φυτών. Έτσι, ανάλογα με την επιβάρυνση του κτιρίου από άλλες αιτίες, όπως είναι οι πιθανές ζημιές από σεισμούς, καθώς και οι προδιαγραφές κατασκευής που έχουν τροποποιηθεί μέσα στις δεκαετίες, καθορίζεται το εύρος του πράσινου εγχειρήματος στην ταράτσα ή στη βεράντα ως προς τα τετραγωνικά που θα καλυφθούν και το βάρος που θα κατανεμηθεί σε αυτά.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=328974&dt=30/04/2010

 

 Επιστροφή

 

Ετήσιο εισόδημα 4.000 ευρώ μέσω φωτοβολταϊκών λανσάρει το ΤΤ

Ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα με την ονομασία «Ηλιακή Ταράτσα» μέσω του οποίου χρηματοδοτείται και οργανώνεται η εγκατάσταση φωτοβολταϊκού συστήματος σε κατοικίες, λανσάρει στην ελληνική αγορά το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο, παρέχοντας τη δυνατότητα σε κάθε νοικοκυριό να αυξήσει το εισόδημά του κατά 4.000 ευρώ σε ετήσια βάση.

Όπως επισημαίνεται σε σχετική ανακοίνωση, το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο απευθύνεται σε κάθε οικογένεια που διαθέτει μια ταράτσα ή στέγη από 50 ως 150 τ.μ. και της παρέχει τη δυνατότητα με μία μόνο αίτηση και χωρίς καμία άλλη διαδικασία να εξασφαλίσει ένα επιπλέον εισόδημα που μπορεί να φτάσει ως και τα 4.000 ευρώ καθαρά τον χρόνο για τα επόμενα 25 χρόνια.

Το πρόγραμμα είναι σχεδιασμένο ώστε να αυτοχρηματοδοτείται από την πώληση της παραγόμενης ενέργειας στη ΔΕΗ, να αποπληρώνει το δάνειο χωρίς άλλη συνδρομή από τον πελάτη, αλλά και να δημιουργεί ένα σημαντικό κέρδος ετησίως.

Το δίκτυο της τράπεζας θα δέχεται αιτήσεις για το πρόγραμμα από την 1η Ιουνίου 2010 και ο ρυθμός υλοποίησής του θα εξαρτηθεί από τον χρόνο έναρξης ισχύος του σχετικού υπό ψήφιση νομοσχεδίου.

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=19&artId=328792&dt=29/04/2010

 

 Επιστροφή

 

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Η Εκμετάλλευση των Κοινόχρηστων Χώρων

 

Η διατήρηση των κοινόχρηστων χώρων αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την προστασία του αστικού περιβάλλοντος και τη βασικότερη ίσως υποχρέωση που έχουν αναλάβει οι ΟΤΑ απέναντι στους πολίτες, πάντοτε με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο σύγχρονο και επιβαρυμένο αστικό οικιστικό περιβάλλον.

Η κατάσταση αυτή όμως υποβαθμίζει συνεχώς την ποιότητα ζωής των πολιτών και την εμπορική κίνηση της περιοχής και της πόλης, οι οποίοι δεν μπορούν να ασκήσουν το αυτονόητο και νόμιμο δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν και να απολαμβάνουν τους κοινόχρηστους χώρους της περιοχής τους αλλά και να αναπτύξουν εμπορική δράση. Ιδίως σε περιοχές, όπου η ζήτηση για άδειες χρήσης κοινόχρηστων χώρων είναι αυξημένη, το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα οξύ.

Θεωρητικά, η δραστηριότητα που θα αναπτύξουν οι ιδιώτες-επιχειρηματίες στον κοινόχρηστο χώρο, του οποίου την κατοχή εξασφάλισαν, πρέπει να εξυπηρετεί ή να μην αναιρεί την κοινή χρήση.

Συχνά ο νομοθέτης αφενός τάσσει συγκεκριμένο ποσοστό του κοινόχρηστου πράγματος που μπορεί να παραχωρηθεί, αφήνοντας το υπόλοιπο ελεύθερο για την κοινή, ανεμπόδιστη χρήση (άρθρο 3 του Ν. 1080/1980) αφετέρου ορίζει στη παράγραφο2 του παραπάνω άρθρου ότι “Ειδικά για τους κοινοχρήστους χώρους που παραχωρούνται για χρήση σε καφενεία ζαχαροπλαστεία εστιατόρια και παρεμφερή καταστήματα, το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο μπορεί με την ίδια απόφαση του να ορίζει ότι τα σερβιριζόμενα από τα καταστήματα αυτά στους ανωτέρω χώρους είδη θα προσφέρονται σε τιμές καταστήματος κατώτερης κατηγορίας από εκείνη στην οποία ανήκουν”.


Διαχείριση των Κοινόχρηστων Χώρων


Η διατήρηση των κοινόχρηστων χώρων αποτελεί ύψιστη προτεραιότητα για την προστασία του αστικού περιβάλλοντος και τη βασικότερη ίσως υποχρέωση που έχουν αναλάβει οι ΟΤΑ απέναντι στους πολίτες, πάντοτε με στόχο την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο σύγχρονο και επιβαρυμένο αστικό οικιστικό περιβάλλον.
Η έννοια των κοινόχρηστων πραγμάτων, σύμφωνα με τον Αστικό Κώδικα, είναι τόσο ευρεία ώστε να καταλαμβάνει μεγάλο μέρος του φυσικού αλλά και του οικιστικού περιβάλλοντος.
Το άρθρο 967 του Αστικού Κώδικα ορίζει ότι «πράγματα κοινής χρήσης είναι ιδίως τα νερά με ελεύθερη και αέναη ροή, οι δρόμοι, οι πλατείες, οι αιγιαλοί, τα λιμάνια και οι όρμοι, οι όχθες πλεύσιμων ποταμών, οι μεγάλες λίμνες και οι όχθες τους», κοινόχρηστοι συνεπώς είναι στη συντριπτική τους πλειονότητα οι χώροι πρασίνου και οι ελεύθερες εκτάσεις που χρησιμοποιούν οι δημότες για την αναψυχή τους ή την καθημερινή τους εξυπηρέτηση: δρόμοι, πλατείες, πάρκα, πεζοδρόμια κ.ά.
Τα κοινόχρηστα πράγματα είναι εκτός συναλλαγής και ανήκουν είτε στο δημόσιο (αιγιαλός, παραλία) είτε στους ΟΤΑ, οι οποίοι αναλαμβάνουν τη διαχείριση και την αξιοποίησή τους κατά τρόπο που να μην αναιρεί την κοινή χρήση (άρθρο 970 του ΑΚ) και να προάγει την κοινή ωφέλεια (άρθρο 969 του ΑΚ).
Κάθε πολίτης έχει την εξουσία να χρησιμοποιεί ελεύθερα τους κοινόχρηστους χώρους, εξουσία που απορρέει από το δικαίωμα της προσωπικότητας (άρθρο 57 του ΑΚ), καθώς και το δικαίωμα να απαιτεί από τους υπεύθυνους για τη διαχείρισή τους ΟΤΑ την προστασία της ακώλυτης χρήσης τους όταν αυτή παρεμποδίζεται.
Διακρίνουμε περιπτώσεις στις οποίες ή αναιρείται η κοινή χρήση ή υποβαθμίζουν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα των χώρων και δεν προάγουν την κοινή ωφέλεια.

Αναίρεση της κοινής χρήσης


Με την προφανή αξία που έχουν οι κοινόχρηστοι χώροι για την ποιότητα ζωής, ιδίως σε επιβαρυμένες οικιστικά περιοχές, αποτελούν και μια από τις πηγές εσόδων των ΟΤΑ οι οποίοι είναι επιφορτισμένοι με τη διαχείρισή τους.
.Ο Αστικός Κώδικας (άρθρο 970) δίνει το δικαίωμα στην αρχή, στην κυριότητα της οποίας βρίσκεται το κοινόχρηστο πράγμα, να παραχωρήσει σε ιδιώτες επιχειρηματίες δικαιώματα επ’ αυτού και να εισπράττει τέλη (άρθρο 3 του Ν. 1512/1985 και άρθρο 3 του Ν. 1080/1980) ή να συνάπτει με ιδιώτες συμβάσεις μίσθωσης του κοινόχρηστου πράγματος (Ν. 2009/1992).
Οι άδειες παραχώρησης σχεδόν πάντοτε ταυτίζονται με άδειες ολικής ή μερικής κατοχής του κοινόχρηστου χώρου. Με αυτόν τον τρόπο, δίνονται άδειες σε εστιατόρια και καφετερίες για την ανάπτυξη τραπεζοκαθισμάτων σε πεζοδρόμια και πλατείες, για την εγκατάσταση περιπτέρων ή την έκθεση εμπορευμάτων πάνω στα πεζοδρόμια.
Θεωρητικά, η δραστηριότητα που θα αναπτύξουν οι ιδιώτες- επιχειρηματίες στον κοινόχρηστο χώρο, του οποίου την κατοχή εξασφάλισαν, πρέπει να εξυπηρετεί ή να μην αναιρεί την κοινή χρήση.
Συχνά ο νομοθέτης αφενός τάσσει συγκεκριμένο ποσοστό του κοινόχρηστου πράγματος που μπορεί να παραχωρηθεί, αφήνοντας το υπόλοιπο ελεύθερο για την κοινή, ανεμπόδιστη χρήση (άρθρο 3 του Ν. 1080/1980) αφετέρου ορίζει στη παράγραφο2 του παραπάνω άρθρου ότι "Ειδικά για τους κοινοχρήστους χώρους που παραχωρούνται για χρήση σε καφενεία ζαχαροπλαστεία εστιατόρια και παρεμφερή καταστήματα, το δημοτικό ή κοινοτικό συμβούλιο μπορεί με την ίδια απόφαση του να ορίζει ότι τα σερβιριζόμενα από τα καταστήματα αυτά στους ανωτέρω χώρους είδη θα προσφέρονται σε τιμές καταστήματος κατώτερης κατηγορίας από εκείνη στην οποία ανήκουν".
Η εμπειρία όμως δείχνει ότι στην πράξη, με την παραχώρηση σε ιδιώτες ολοένα και μεγαλύτερου αριθμού αδειών κατάληψης κοινόχρηστων χώρων, η κοινή χρήση περιορίζεται σε υπέρμετρο βαθμό ή αποκλείεται τελείως, αλλά και ουδέποτε το δημοτικό συμβούλιο δεν έκανε χρήση της ευεργετικής διάταξης, για μειωμένες τιμές προϊόντων προς όφελος των πολιτών, που στερούνται το κοινόχρηστο χώρο.
Το συγκεκριμένο πρόβλημα, γίνεται ιδιαίτερα οξύ σε περιοχές όπου ο αριθμός των αδειών είναι τέτοιος, ώστε πεζοδρόμια και πλατείες να είναι κυριολεκτικά κατακλυσμένα από τις καρέκλες και τα τραπέζια κάθε είδους εστιατορίων, κέντρων διασκέδασης και καφετεριών.

Υποβάθμιση της κοινής χρήσης


Κύριος παράγοντας είναι η αδράνεια (;) των δημοτικών και κοινοτικών αρχών να διατηρήσουν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα των χώρων, ώστε να είναι δυνατή η πρόσβαση των πολιτών σε αυτούς και η κοινή χρήση σε συνθήκες ασφάλειας και εξυπηρέτησης των πολιτών.
Σε μια ασφυκτικά δομημένη περιοχή, όπως ο Βύρωνας, το θέμα της διατήρησης των κοινοχρήστων χώρων και χώρων πρασίνου αποκτά ιδιαίτερη βαρύτητα.

Συμπεράσματα


Ως προς την αναίρεση της κοινής χρήσης με την έκδοση αδειών παραχώρησης ή την αυθαίρετη κατάληψη των κοινόχρηστων χώρων από ιδιώτες-επιχειρηματίες, φαίνεται ότι η αδράνεια των ΟΤΑ οφείλεται σε συνειδητή πολιτική επιλογή, να προτάσσουν την οικονομική ανάπτυξη της περιφέρειάς τους, διευκολύνοντας μονομερώς τις επιχειρήσεις υγειονομικού ενδιαφέροντος που δραστηριοποιούνται σε αυτήν, συχνά σε βάρος άλλων επιχειρήσεων.
Έτσι, οι μεν ΟΤΑ εκδίδουν τις σχετικές άδειες χωρίς να τηρούν πάντοτε τις επιταγές της νομοθεσίας, οι δε επιχειρηματίες παραβιάζουν συχνά τους σχετικούς όρους, επεκτείνοντας την εμπορική τους δραστηριότητα-ακόμα και σε βάρος των εμπορικών καταστημάτων της περιοχής τους.
Η κατάσταση αυτή όμως υποβαθμίζει συνεχώς την ποιότητα ζωής των πολιτών και την εμπορική κίνηση της περιοχής και της πόλης, οι οποίοι δεν μπορούν να ασκήσουν το αυτονόητο και νόμιμο δικαίωμά τους να χρησιμοποιούν και να απολαμβάνουν τους κοινόχρηστους χώρους της περιοχής τους αλλά και να αναπτύξουν εμπορική δράση. Ιδίως σε περιοχές, όπου η ζήτηση για άδειες χρήσης κοινόχρηστων χώρων είναι αυξημένη, το πρόβλημα γίνεται ιδιαίτερα οξύ.
Η περιγραφείσα κατάσταση, είναι αποτέλεσμα της πλημμελούς εφαρμογής ή/και περιγραφής των νόμων από την πλευρά των παρόδιων ιδιοκτητών καταστηματαρχών, αλλά κυρίως της έλλειψης ελέγχου από τις κατά καιρούς Δημοτικές Αρχές.
Με άλλα λόγια εφαρμόζεται (λόγω έμπρακτης συναίνεσης των αρχών) πλήρως το γνωστό σε όλους μας ιδιοτελές «δίκαιο του ψηφοφόρου-υποστηρικτή πελάτη…».
Η λύση είναι εξαιρετικά απλή και δεν είναι άλλη από την εφαρμογή της νομοθεσίας που θα υποχρεώσει τους παραβάτες να ελευθερώσουν τα πεζοδρόμια και τους κοινόχρηστους χώρους ή να ζητούν την προβλεπόμενη άδεια από τη Δημοτική Αρχή, η οποία θα καθορίσει και τις προδιαγραφές.

Η απελευθέρωσή ή η μη άναρχη διαμόρφωση – κατάληψη των υπόψη χώρων:
•θα βελτιώσει την καθημερινότητα των δημοτών και θα τονώσει την επιχειρηματική δραστηριότητα των εμπορικών καταστημάτων της περιοχής του κέντρου ,
•θα βελτιώσει το κυκλοφοριακό πρόβλημα και θα επαναφέρει το αίσθημα δικαίου που πρέπει να εκφράζουν οι Δημοτικές Αρχές,
•είναι εμφανές ότι δεν συνιστά οικονομικό, ή πολιτικό κόστος αφού όλοι θα είναι ίσοι έναντι του νόμου,

Προτάσεις


•Αυστηρότερη ρύθμιση των προϋποθέσεων χορήγησης αδειών παραχώρησης κοινόχρηστων χώρων και κατάληψής τους με τραπεζοκαθίσματα. Κυρίως, σε όλες τις περιπτώσεις παραχώρησης χρήσης , να ορίζεται το μέγιστο ποσοστό κοινόχρηστου χώρου που μπορεί να παραχωρηθεί σε ιδιώτες, ώστε να διατίθεται πάντοτε ικανό μέρος του για την κοινή χρήση από τους πολίτες και την εξυπηρέτηση των εμπορικών καταστημάτων. Ιδιαίτερη προσοχή απαιτεί η χορήγηση αδειών περιπτέρων δεδομένου ότι αυτά βρίσκονται σχεδόν πάντα σε πεζοδρόμια που η αναίρεση της κοινής χρήσης είναι απαγορευτική όταν παρεμποδίζει την κίνηση των πεζών.
•Επιβολή και έγκαιρη είσπραξη αυστηρών προστίμων σε εκείνους που παραβιάζουν τους όρους της άδειας παραχώρησης κοινόχρηστων χώρων και κυρώσεις, όπως ανάκληση της άδειας και μη χορήγησή της στο μέλλον, σε αυτούς που κατ’ εξακολούθηση παρανομούν ή οι παρανομίες τους έχουν ιδιαίτερη βαρύτητα (π.χ. κατάληψη κοινόχρηστων χώρων με σταθερές κατασκευές, εμπόδιση της κυκλοφορίας,κλπ ).
•Συχνότερες περιπολίες της Δημοτικής Αστυνομίας στους κοινόχρηστους χώρους, ώστε να διαπιστώνονται οι παραβάσεις αλλά και να επιτυγχάνεται η επαρκής περιφρούρηση και η προστασία τους.

 

 Επιστροφή

 

Παγκάκια από το μέλλον

Πρωτότυπες ιδέες από όλο τον κόσμο συμμετείχαν στον διαγωνισμό του Δήμου Αθηναίων

Στέφανος Κρίκκης

Μπορεί να έμοιαζε με λιφτ χιονοδρομικού κέντρου, ίσως ακόμη και σαν καρέκλα κρεμασμένη στον τοίχο μιας πολυκατοικίας. Σαν σπασμένος κίονας του Παρθενώνα, αλλά και σαν... χρωμόσωμα που προσαρμόζεται αυτόματα εκεί όπου τοποθετείται!

Πώς θα θέλατε να είναι τα παγκάκια της Αθήνας; «Έτσι!», απάντησαν περισσότεροι από 500 άνθρωποι από όλο τον κόσμο που συμμετείχαν στον διαγωνισμό για το Μελλοντικό Παγκάκι της Αθήνας (Future Βench). Και το πρώτο βραβείο, που απονεμήθηκε χθες κατά τη διάρκεια ειδικής εκδήλωσης στον χώρο «Τεχνόπολις» από τον δήμαρχο της Αθήνας Νικήτα Κακλαμάνη, επιβράβευσε πράγματι ένα «αστικό χρωμόσωμα», όπως το ονόμασαν οι επτά κοπέλες που το σχεδίασαν- οι έξι είναι τελειόφοιτες φοιτήτριες της Αρχιτεκτονικής στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο και μία από το Πανεπιστήμιο της Σόφιας. Το Αthens Βench Μark είναι το πρόγραμμα που παρακίνησε εκατοντάδες ανθρώπους σε όλο τον κόσμο να νοιαστούν για την Αθήνα. Να πάρουν μολύβι και χαρτί και μέσω Ιντερνετ να προτείνουν τις καλύτερες ιδέες τους για την εικόνα που θα ήθελαν να έχουν τα παγκάκια της πρωτεύουσας. Ίσως να μην έχουν έρθει ποτέ στην Ελλάδα, αλλά να έχουν δει ή ακούσει για την «πολύπαθη πόλη».

Το πρόγραμμα θέσπισε ο οργανισμός Ο Κόσμος της Αθήνας. Η πρόεδρός του Τατιάνα Καραπαναγιώτη, μαζί με Αθηναίους που αγαπούν την πόλη τους, θέλησαν να δώσουν την ευκαιρία σε όποιον ζει ή έχει επισκεφθεί την πρωτεύουσα «να αφήσει το σημάδι του» σε αυτήν. Έτσι, με τη βοήθεια του Δήμου Αθηναίων, της Εταιρείας Τουριστικής και Οικονομικής Ανάπτυξης του δήμου που διευθύνει η Κατερίνα Κατσαμπέ και τη χορηγία της Βombay Sapphire, διοργανώθηκε παγκόσμιος διαγωνισμός μέσω της ιστοσελίδας του Οργανισμού, www. athensbenchmark. com.

«Μέσα σε λίγες εβδομάδες άρχισαν να καταφθάνουν σχέδια για παγκάκια από κάθε γωνιά του κόσμου», λέει στα «ΝΕΑ» η κ. Καραπαναγιώτη. «Από ανθρώπους που ζουν στην Κίνα, τις ΗΠΑ, τη Βραζιλία, τη Χιλή, την Ιαπωνία, την Ισπανία, την Τσεχία, το Βέλγιο. Οι περισσότεροι από αυτούς είχαν ηλικία 26 χρόνια κατά μέσο όρο, υπήρχαν όμως και άνθρωποι που αφιέρωσαν χρόνο για να ομορφύνουν την πόλη μας και οι οποίοι ήταν 50 ή 60 χρόνων». Όλα τα σχέδια που συγκεντρώθηκαν, αξιολογήθηκαν από επιτροπή και επιλέχθηκαν περίπου 50 από αυτά για να εκτεθούν σε ειδικό χώρο του «Τεχνόπολις» στο Γκάζι. Τα τέσσερα από αυτά βραβεύθηκαν χθες και δεν πρόκειται να μείνουν... στα χαρτιά ούτε θα χρησιμεύσουν για να κοσμούν τους τοίχους της έκθεσης. Ο Δήμος Αθηναίων και όλοι όσοι συνέβαλαν για την επιτυχία του διαγωνισμού Future Βench θα κατασκευάσουν και θα τοποθετήσουν καθένα από τα παγκάκια που βραβεύθηκαν σε ισάριθμες πλατείες. Στο Σύνταγμα, την πλατεία Αυδή στο Μεταξουργείο και στην πλατεία Φωκίωνος Νέγρη.

Αστικό χρωμόσωμα

ΤΙ ΕΙΝΑΙ το παγκάκι- χρωμόσωμα που κέρδισε το πρώτο βραβείο; «Είναι ένα παγκάκι που λαμβάνει... πληροφορίες και επαναπροσδιορίζεται στον χώρο του. Μπορεί να χρησιμεύσει σαν πάγκος εργασίας, για να καθίσεις, για να σχεδιάσεις, να γράψεις. Να στερεώσεις το ποδήλατό σου, να φυτέψεις ένα δέντρο στις εσοχές του», λένε στα «ΝΕΑ» οι φοιτήτριες Παυλίνα Βαρδουλάκη, Πηνελόπη Βασιλάκη, Αναστασία Βερτεούρη, Κατερίνα Γαλακτίου, Έλενα Υφαντή, Άννα Χαζάπη από το Πολυτεχνείο και Ντραγκάνα Μαρτσετιτς από το Τμήμα Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου της Σόφιας που βραβεύτηκαν.

Η φαντασία στη δημιουργία

ΜΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ επιστρατεύθηκε κάθε είδους υλικό για να δημιουργηθεί καθένα από τα 500 παγκάκια. Υπήρχε το ξύλο σε κάθε μορφή που έδενε αρμονικά με φωτοβολταϊκά κύτταρα. Υπήρχαν σκέτοι οι μεταλλικοί αρμοί ενός σπασμένου παγκακιού το οποίο δεν υπήρχε πλέον και ο κουρασμένος περαστικός θα μπορούσε να ξαποστάσει σε ένα πέτρινο τοιχίο ακριβώς πίσω από αυτούς. Υπήρχε ακόμη μια πολυθρόνα, στερεωμένη στο κενό, στον τοίχο μιας μεγάλης πολυκατοικίας. Ακόμη και οι κάθετοι τοίχοι αποτελούν τις πλατείες του μέλλοντος, έγραφε η βραβευμένη σχεδιάστρια. «Δεν βάλαμε κανέναν περιορισμό στα σχέδια», λέει στα «ΝΕΑ» η πρόεδρος του οργανισμού Κόσμος της Αθήνας, κ. Τατιάνα Καραπαναγιώτη. «Δεν υπήρχαν προδιαγραφές. Ο καθένας μπορούσε να φτιάξει και να εκφραστεί όπως ήθελε. Να χρησιμοποιήσει ή να παραλείψει, να προσθέσει ή να αφαιρέσει».

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4574215

 

 Επιστροφή

 

ΕΡΝΕΣΤΟ ΤΣΙΛΕΡ Ποιητής της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής

Η. ΜΟΡΤΟΓΛΟΥ

Με το έργο του σημάδεψε την αρχιτεκτονική της Αθήνας. Προεδρικό Μέγαρο, Εθνικό Θέατρο, «Ιλίου Μέλαθρον», μέγαρο Μελά, Σταθάτου, Πεσμαζόγλου... αλλά και το Δημαρχείο της Ερμούπολης, το θέατρο Απόλλων στην Πάτρα, ... είναι μερικά από τα αρχιτεκτονικά στολίδια που δημιούργησε στη χώρα μας. Ο λόγος για τον «ποιητή της νεοκλασικής αρχιτεκτονικής», τον Σάξονα Ερνέστο Τσίλερ (1837-1923), στον οποίο είναι αφιερωμένη η μεγάλη έκθεση στην Εθνική Πινακοθήκη (Βασ. Κωνσταντίνου 50). Για πρώτη φορά παρουσιάζεται ολόκληρο το Αρχείο Τσίλερ - περίπου 430 σχέδια - που είχε αγοραστεί από την Εθνική Πινακοθήκη το 1961 επί διευθύνσεως Μαρίνου Καλλιγά, αντί 20.000 δρχ. Μέρος αυτού του υλικού παρουσιάστηκε το 1973 από τον τότε διευθυντή του Ιδρύματος, Δημήτρη Παπαστάμο.

Στην έκθεση, εκτός από το σύνολο των σχεδίων, εγγράφων, επιστολών, τεκμηρίων και φωτογραφιών από το αρχείο Τσίλερ της Πινακοθήκης, παρουσιάζονται επίσης σχέδια που ανήκουν σε δημόσιες και ιδιωτικές συλλογές. Μέσα από αυτά, αποκαλύπτεται η σύνδεση της αρχιτεκτονικής κληρονομιάς τεσσάρων χωρών: της Γερμανίας (πατρίδας του Τσίλερ), της Δανίας (πατρίδας του δασκάλου του, Θεόφιλου Χάνσεν), της Αυστρίας (τόπου δράσης του δασκάλου του) και της Ελλάδας, όπου έδρασε, δημιούργησε και πέθανε ο Ερνέστος Τσίλερ, ο οποίος έκανε την Ελλάδα δεύτερη πατρίδα του.

Ο Γερμανός αρχιτέκτονας, ζωγράφος και λάτρης της αρχαιότητας, ήρθε στην Αθήνα σε ηλικία 24 ετών, με προτροπή του μεγάλου Δανού αρχιτέκτονα και δασκάλου του Θεόφιλου Χάνσεν, ως επόπτης για το χτίσιμο της Σιναίας Ακαδημίας. Ήταν το πρώτο μεγάλο δημόσιο αρχιτεκτονικό έργο των Αθηνών κτισμένο αποκλειστικά από Πεντελικό μάρμαρο και λειτουργούσε ως «μεταγραφή» του Ερεχθείου της Ακρόπολης. Το έργο ολοκληρώθηκε το 1890. Παράλληλα, ο Τσίλερ ανακαλύπτει τις ελληνικές αρχαιότητες: κάνει ανασκαφές και αποτυπώνει το Θέατρο του Διονύσου στη νότια πλευρά της Ακρόπολης. Μελετά την αρχιτεκτονική δομή του Παρθενώνα, σχεδιάζει τα λείψανα των αετωμάτων και είναι ανάμεσα στους πρώτους που καταγράφει την πολυχρωμία στα αγάλματα και στα αρχιτεκτονικά μέλη του Θησείου, του Ερεχθείου, του ναού της Αφαίας στην Αίγινα κ.ά. Όλα αυτά τα μεταφέρει ως διακοσμητικά στοιχεία στις κατοικίες του, εξελληνίζοντας την αρχιτεκτονική του και διαμορφώνοντας ένα «πλουραλιστικό - εκλεκτικιστικό ύφος, στο πλαίσιο του κλασικισμού», σύμφωνα με τη διευθύντρια της Πινακοθήκης, Μαρίνα Λαμπράκη-Πλάκα. Το ύφος του, το οποίο εμπνέεται από την Αρχαιότητα, το Βυζάντιο, την Αναγέννηση, αλλά και από βορειοευρωπαϊκά στοιχεία, μπορεί να χαρακτηριστεί εκλεκτικό στο πλαίσιο του νεοκλασικισμού.

Στα πρώτα του έργα συγκαταλέγονται τα θέατρα: το Δημοτικό Θέατρο Αθηνών (στην πλατεία Εθνικής Αντίστασης, το οποίο γκρέμισε ο τραπεζίτης και δήμαρχος Αθήνας Κοτζιάς, το 1940), το Βασιλικό (Εθνικό Θέατρο), το Θέατρο Πατρών, το Θέατρο Ζακύνθου (καταστράφηκε από τους σεισμούς). Επέβλεψε στην εκτέλεση των έργων του Χάνσεν στο Ζάππειο, της Εθνικής Βιβλιοθήκης και του Εθνικού Αρχαιολογικού Μουσείου. Έκανε προτάσεις για τη δημιουργία ενός πάρκου αναψυχής στον Λυκαβηττό (η δενδροφύτευσή του οφείλεται στον Τσίλερ). Είναι ο αρχιτέκτονας του σημερινού Προεδρικού Μεγάρου, και πολλών ιδιωτικών μεγάρων: όπως το «Ιλίου Μέλαθρον» για τον Ερρίκο Σλήμαν (Νομισματικό Μουσείο), τα Μέγαρα Μελά, Σταθάτου, Δεληγιώργη (πρώην Ταινιοθήκη), Καλλιγά, Ψύχα, Πεσμαζόγλου. Έκτισε επίσης το Γερμανικό και το Αυστριακό Αρχαιολογικό Ινστιτούτο και στον Πειραιά τη συνοικία Τσίλερ, τα ξενοδοχεία «Μπάγκειον» και «Αλέξανδρος» στην Ομόνοια, εκκλησίες σε Μαρκόπουλο, Αίγιο, Βέλο Κορινθίας, Βίλια Αττικής, Άγιο Αθανάσιο Πύργου, Άγιο Λουκά Πατησίων, Αγία Τριάδα οδού Πειραιώς, κατοικίες στην Κηφισιά, αγορές και σχολεία σε πολλές πόλεις της Ελλάδας. Ο αριθμός των έργων του ξεπερνά τα 500.

Πολλά από τα ιδιωτικά κτίρια, κατεδαφισμένα σήμερα ύστερα από τη λαίλαπα της αντιπαροχής του '60, αναγνωρίζονται σε πίνακες του Γιάννη Τσαρούχη εκείνης της εποχής. Εκτός από άριστος αρχιτέκτονας και σχεδιαστής, ο Ε. Τσίλερ υπήρξε και σπουδαίος μηχανικός και κατασκευαστής, αφού ήταν ο πρώτος που μεταχειρίστηκε τη σιδηροδοκό και τα σιδερένια υποστυλώματα στην οικοδομή. Ασχολήθηκε επίσης, με την αντισεισμικότητα των κτιρίων και χρησιμοποίησε τεχνητό εξαερισμό και κεντρική θέρμανση, αλλά και ρολά στα παράθυρα.

Ο Ε. Τσίλερ πέθανε πάμφτωχος μετά την απόλυσή του από το Πολυτεχνείο το 1883, επειδή αρνήθηκε να συγκαλύψει οικονομικές ατασθαλίες κατά την ανέγερση του Ζαππείου.

Την έκθεση επιμελήθηκε η Μαριλένα Κασιμάτη και η αρχιτεκτονική μελέτη είναι του Βασίλη Κολώνα.

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5629111&publDate=9/5/2010

 

 Επιστροφή

 Επιστροφή