ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 23

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 23

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20), (κείμενα 21), κείμενα 22

 

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Πωλείται κρατική περιουσία σε αναζήτηση 2,5 δισ. Ευρώ

(2 άρθρα)

«Πράσινη κάρτα» για όλα τα καινούργια κτίρια

Από κόσκινο το νέο ΡΣΑ-Θα δημοσιοποιηθεί Οκτώβρη 2010

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΤΗΣ ΒΟΥΛΗΣ: απέτυχε το μοντέλο των πόλεων που αναπτύσσονται ως "μικρές Αθήνες", δεν υπάρχει πολεοδομικός σχεδιασμός και "ο ιδιωτικός χώρος είναι κυρίαρχος με αποτέλεσμα ο δημόσιος χώρος να υποβαθμίζεται

Τα δημόσια έργα μέσω ΣΔΙΤ κοστίζουν 1,5 φορά ακριβότερα

Φωτοβολταϊκά στις στέγες: συμφέρει!

Μένουν στα χαρτιά τα σχέδια για τα νέα εμπορικά κέντρα - Για χρονικό διάστημα ενός έως δύο ετών

η Ελλάδα μετρά ήδη έξι καταδίκες για μεγάλα περιβαλλοντικά ζητήματα-Έρχονται μεγάλα πρόστιμα

Ερν. Τσίλερ: Ο «άγνωστος» αρχιτέκτονας των 500 νεοκλασικών κτιρίων της Ελλάδας

Η Αθήνα εκπέμπει SOS-αριθμοί-στοιχεία

 

Τζόρτζ Ευσταθίου: «Η Αθήνα δεν θέλει ψηλά κτίρια»

Τρία βατραχάκια σταμάτησαν κατασκευή ιππόδρομου!

Για ΣΔΙΤ δεσμεύονται από το ΠΔΕ κάθε έτος 200 εκατ. ευρώ για 25 έτη

Κρίση του καπιταλισμού ή κρίση των κινημάτων;

Το νέο νομοσχέδιο και το μέλλον των ημιϋπαιθρίων

Ανίκανοι να προωθήσουν ακόμη και τις ΣΔΙΤ

Κοινωνικά Δίκτυα, Κοινωνικά Κινήματα κι Ακτιβισμός

Οι αντάρτες με τις τσάπες-Βλέποντας το πράσινο της Αθήνας να εξαφανίζεται, πολίτες παίρνουν τους... σπόρους στα χέρια τους

οι ακτιβιστές εμφανίζονται πιο «ζωντανοί» και νιώθουν πιο «πλούσια» την καθημερινότητά τους

 

 

 

 Επιστροφή

 

«Πράσινη κάρτα» για όλα τα καινούργια κτίρια

 

Ø      Ξεκινούν σε λίγους μήνες τα επιδοτούμενα μερεμέτια στα παλιά σπίτια, με αντικατάσταση κουφωμάτων, τζαμιών, καυστήρων, λεβήτων και με μονωτικές βαφές

ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ

Με «πράσινη κάρτα» θα εφοδιάζονται από την άνοιξη όλα τα καινούργια κτίρια της χώρας, ενώ σε λίγο καιρό ξεκινούν και τα επιδοτούμενα μερεμέτια στα παλιά σπίτια, με αντικατάσταση κουφωμάτων, τζαμιών, καυστήρων, λεβήτων και με μονωτικές βαφές.

Τον Απρίλιο θα μπει στη ζωή μας το σχέδιο της ενεργειακής ταυτότητας των κτιρίων που εξήγγειλε η υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής κυρία Τίνα Μπιρμπίλη, παρουσιάζοντας τον νέο Κανονισμό Ενεργειακής Απόδοσης Κτιρίων (γνωστό ως ΚΕΝΑΚ).

Με την υποχρεωτική αυτή καινοτομία θα γίνονται ενεργειακές επιθεωρήσεις σε όλα τα καινούργια κτίρια, αλλά και στα παλαιά, εφόσον αυτά πωλούνται ή ενοικιάζονται, ενώ θα εκπονείται μελέτη ενεργειακής αποδοτικότητας, από εξειδικευμένους μηχανικούς, που θα είναι απαραίτητη για την έκδοση οικοδομικών αδειών. Το κόστος αρχικά έχει οριστεί σε ένα ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο και εφόσον παραμείνει, τότε ένα διαμέρισμα 150 τ.μ., ανεξαρτήτως αντικειμενικής αξίας, θα έχει κόστος 150 ευρώ για την απόκτηση της «πράσινης κάρτας».

Παράλληλα και ανεξάρτητα από την «πράσινη κάρτα», στο τελικό στάδιο βρίσκεται η επεξεργασία του Προγράμματος Ενεργειακής Θωράκισης των Κτιρίων, το οποίο παραμένει εδώ και μήνες σε εκκρεμότητα. Τα κίνητρα, όπως ανέφερε η κυρία Μπιρμπίλη, θα περιλαμβάνουν επιδοτήσεις των παρεμβάσεων, φοροαπαλλαγές ή επιδότηση του κόστους δανεισμού. «Σήμερα έχουμε καταφέρει να συγκεντρώσουμε ένα ποσό της τάξεως των 100 εκατ. ευρώ» είπε η κυρία Μπιρμπίλη, προσθέτοντας ότι θα επιδιωχθεί να συγκεντρωθεί ακόμη μεγαλύτερο ποσό. «Ακόμη και αν διετίθετο το κονδύλι των 400 εκατ. ευρώ που είχε υποσχεθεί η προηγούμενη κυβέρνηση, στο πρόγραμμα δεν θα εντάσσονταν περισσότερα από 15.000-20.000 σπίτια» πρόσθεσε ο υφυπουργός κ. Ι. Μανιάτης.

Πώς θα πάρετε την «πράσινη κάρτα κτιρίου»

Οι ενεργειακές επιθεωρήσεις θα είναι υποχρεωτικές για όλα τα κτίρια προκειμένου να ενοικιασθούν ή να πουληθούν. Ο επιθεωρητές (ένα ειδικό σώμα μηχανικών που θα πιστοποιηθεί από το ΤΕΕ) θα βαθμολογούν τρία σημεία: χωροθέτηση του κτιρίου βάσει του βιοκλιματικού σχεδιασμού του (δηλαδή προσανατολισμό και χωροθέτηση των ανοιγμάτων), κέλυφος του κτιρίου (θερμομόνωση, ποιότητα κουφωμάτων) και ηλεκτρομηχανολογικές εγκαταστάσεις (καυστήρες-λέβητες, κλιματιστικά, θερμαντικά σώματα).

Τα κτίρια θα βαθμολογούνται για την ενεργειακή απόδοσή τους και θα κατατάσσονται σε 10 ενεργειακές κατηγορίες, όπως ισχύει για τις ηλεκτρικές συσκευές. Υποχρεωτικές θα είναι οι επιθεωρήσεις και για όλα τα νέα κτίρια. Για την έκδοση οικοδομικών αδειών θα απαιτείται πλέον μελέτη ενεργειακής απόδοσης, αντί μελέτης θερμομόνωσης η οποία καταργείται χωρίς επιπλέον κόστος.

Επίσης ενεργειακές επιθεωρήσεις θα γίνονται και σε παλαιά κτίρια εμβαδού άνω των 1.000 τετραγωνικών μέτρων, όταν γίνεται ριζική ανακαίνιση. Η «πράσινη κάρτα κτιρίων» θα ανανεώνεται μία φορά κάθε 10 χρόνια, ενώ οι επιθεωρήσεις στους λέβητες και στις εγκαταστάσεις θέρμανσης και κλιματισμού θα γίνονται κάθε τέσσερα χρόνια. Επειδή όμως το Δημόσιο δεν έχει καμία εμπιστοσύνη στον... εαυτό του, παράλληλα με το σώμα των ιδιωτών επιθεωρητών θα δημιουργηθεί και ένα δεύτερο σώμα ελεγκτών που θα διενεργεί δειγματοληπτικούς ελέγχους και θα λειτουργεί ως ελεγκτικός μηχανισμός για τους επιθεωρητές!

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=19&artId=310056&dt=17/01/2010

 

 

Η ενεργειακή αναβάθμιση... υποβαθμίζει 4 εκατ. Ακίνητα

 

Ø      Χιλιάδες ιδιοκτήτες στις «συμπληγάδες» των πράσινων ΚΤΕΟ

Β. Σ. ΚΑΝΕΛΛΗ

Μονόδρομος για τους ιδιοκτήτες σχεδόν 4 εκατομμυρίων ακινήτων θα αποτελέσει τα επόμενα χρόνια η ενεργειακή αναβάθμιση της περιουσίας τους. Το «πράσινο» πιστοποιητικό που θα συνοδεύει εφ’ όρου ζωής όλα τα κτίρια της χώρας αναμένεται να λειτουργήσει ως βασικό χαρτί για την αξία που θα έχει κάθε ακίνητο, είτε κατοικία είτε επαγγελματική στέγη.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, εκατοντάδες χιλιάδες ακίνητα θα απαξιωθούν, θα χάσουν δηλαδή μεγάλο μέρος της αξίας τους σε περίπτωση που δεν γίνουν οι απαραίτητες εργασίες για την ενεργειακή αναβάθμισή τους.

Η δημοσιοποίηση από το υπουργείο Περιβάλλοντος του Κανονισμού για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων και τη δημιουργία του Σώματος Επιθεωρητών αναμένεται να ανατρέψει τα πάντα στον χώρο του real estate. Η «πράσινη ταυτότητα» που θα ξεκινήσει να εκδίδεται από τον ερχόμενο Απρίλιο μπορεί να μην κοστίζει ακριβά (υπολογίζεται σε 1 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο), ωστόσο το «χαράτσι» θα έλθει αργότερα, όταν ο ιδιοκτήτης αποφασίσει να προχωρήσει στις εργασίες αποκατάστασης του κτιρίου.

Προϋπόθεση
Πλέον σε κάθε δικαιοπραξία θα απαιτείται η ύπαρξη ενεργειακού πιστοποιητικού που θα δείχνει την κατάταξη του κτιρίου, ανάλογα με το πόσο ενεργοβόρο είναι, θα διαμορφώνεται και η τελική τιμή του. Αν π.χ. κάποιος πουλάει ένα παλαιό διαμέρισμα έναντι 100.000 ευρώ, αλλά η «πράσινη» ταυτότητα δείχνει ότι βρίσκεται χαμηλά στην κατάταξη, είναι δηλαδή εξαιρετικά δαπανηρό ως προς την κατανάλωση ενέργειας, τότε ο αγοραστής θα μπορεί να διεκδικήσει χαμηλότερη τιμή.

Αντίθετα, υψηλότερη θα είναι όσο το ακίνητο είναι «πράσινο», ενώ το ίδιο θα συμβαίνει και με το ύψος του ενοικίου για ένα σπίτι, κατάστημα ή γραφείο μιας και ο υποψήφιος ενοικιαστής θα προτιμά από ένα ακίνητο που ναι μεν θα πληρώσει φθηνά αλλά θα κοστίζει ακριβά εξαιτίας της κατανάλωσης ενέργειας, ένα ακίνητο που θα είναι μεν ακριβό (εφόσον έχουν γίνει εργασίες) αλλά θα κάνει απόσβεση λόγω της μείωσης της καταναλωμένης ενέργειας.

Ετσι εκατομμύρια ακίνητα που χτίστηκαν χωρίς ενεργειακές προδιαγραφές προς του 1980 είτε θα πρέπει να αναβαθμιστούν ενεργειακά είτε η ίδια η αγορά θα τα απαξιώσει.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΕΡΓΑΣΙΕΣ

18.000 ευρώ το... ελάχιστο λίφτινγκ για σπίτι 120 τ.μ.

Οπως επισημαίνουν έμπειροι κατασκευαστές, το κόστος των εργασιών για να γίνει ένα κτίριο «πράσινο» αναμένεται να φτάνει το 10% του συνολικού προϋπολογισμού για την ανέγερση μιας οικοδομής, ποσό που μπορεί να γίνει δυσβάστακτο. Θερμομόνωση, διπλά τζάμια, λέβητες, κλιματιστικά κ.λπ. είναι οι πιο συνηθισμένες αλλά πανάκριβες εργασίες.

Σύμφωνα με τον Σταμάτη Περδίο, μηχανολόγο μηχανικό στο πανεπιστήμιο της Λοζάνης, σε διαμέρισμα 120 τ.μ. που κρίνεται ενεργοβόρο δύο είναι οι πιο σημαντικές εργασίες που πρέπει να γίνουν ώστε να εξοικονομηθεί το 45% της ενέργειας.

Η αλλαγή κουφωμάτων πόρτας και παραθύρων με διπλά τζάμια κοστίζει πάνω από 12.000 ευρώ, ενώ επιπλέον 6.000 ευρώ απαιτούνται για εξωτερική θερμομόνωση.

ΣΩΜΑ ΕΠΙΘΕΩΡΗΤΩΝ

Ελεγχοι με θέμα... τους ημιυπαίθριους

Ανοιχτή αφήνει το υπουργείο Περιβάλλοντος την περίπτωση οι ενεργειακοί επιθεωρητές που θα κάνουν τον έλεγχο στα κτίρια να... πιστοποιούν και τις «παρανομίες» που υπάρχουν σ’ αυτά, δηλαδή σοφίτες και ημιυπαίθριοι κλειστοί, γκαράζ που έχουν αλλάξει χρήση κ.λπ. Δηλαδή, κατά τη διάρκεια του ελέγχου για την έκδοση ενεργειακού πιστοποιητικού να καταγράφουν τους χώρους που δεν υπάρχουν στα συμβόλαια και δεν φαίνονται στα τοπογραφικά.

Με τον έμμεσο αυτόν τρόπο θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας μακρύς κατάλογος με όσους έχουν κάνει παρανομίες και να τους ζητηθούν στο μέλλον να πληρώσουν πρόστιμα διατήρησης. «Προφανώς οι ενεργειακοί επιθεωρητές θα έχουν έναν γενικότερο εποπτικό ρόλο», τόνισε η Τ. Μπιρμπίλη στην πρόσφατη συνέντευξη Τύπου.

Σύμφωνα πάντως με έρευνα του Εργαστηρίου Μετάδοσης Θερμότητας και Περιβαλλοντικής του ΑΠΘ η ενεργειακή αναβάθμιση ολόκληρου του κτιριακού αποθέματος της χώρας θα μπορούσε να φέρει κέρδος 750 εκατ. ευρώ σε ορίζοντα δεκαετίας. Αυτό είναι το συμπέρασμα

Σύμφωνα με τα στοιχεία, αν γίνονταν οι παρεμβάσεις, θα μπορούσε να εξοικονομηθεί το 25% της ενέργειας ανά κατοικία.

Αν κάθε χρόνο αναβαθμίζονταν 120-150 χιλιάδες κτίρια, θα μπορούσε να αποφευχθεί η σπατάλη 10.200 γιγαβατώρων τον χρόνο. Είναι χαρακτηριστικό ότι από τα 4,5 εκατ. κτίρια περίπου 2-2,5 εκατ. λειτουργούν με λέβητα-καυστήρα και πρέπει να αντικαθίστανται περί 120.000 καυστήρες και 60.000 λέβητες.

ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΗ ΣΤΕΓΗ

«Τρίζουν» τα θεμέλια κτιρίων άνω των 1.000 τ.μ.

Το «πράσινο» πιστοποιητικό αποτελεί βόμβα στα θεμέλια παλαιών κτιρίων άνω των 1.000 τ.μ. και εκατοντάδων άλλων που χτίστηκαν χωρίς προδιαγραφές για εξοικονόμηση ενέργειας (γυάλινα κτίρια π.χ. που θεωρούνται ιδιαίτερα «σπάταλα»).

Οταν θα γίνεται ριζική ανακαίνιση (άνω του 25% της συνολικής του αξίας για τις εργασίες), θα απαιτείται το ενεργειακό πιστοποιητικό.

Οποια κτίρια διατηρηθούν χωρίς μονώσεις, με παλαιούς λέβητες, κοινά τζάμια, ενεργοβόρα κλιματιστικά, παλαιά κουφώματα κ.λπ.) θα έχουν μειωμένη μεταπωλητική αξία ή θα ενοικιάζονται φθηνότερα.

Η ενεργειακή ταυτότητα έρχεται να διαφοροποιήσει σημαντικά το προϊόν που κυκλοφορεί στην αγορά και ιδιαίτερα στον χώρο των κτιρίων γραφείων, όπου τα κτίρια με μεγάλες τζαμαρίες και «μη ανοιγόμενα» κουφώματα απαξιώνονται σημαντικά. Ενεργοβόρα ακίνητα, όπως ο πύργος των Αθηνών, ή τα κεντρικά του ΟΣΕ ή πολλά κτίρια στη Λ. Κηφισίας ίσως συμφέρει περισσότερο να κατεδαφιστούν, παρά να αποκατασταθούν, καθώς η ενεργειακή τους πιστοποίηση, ώστε να εξασφαλίσουν το αναγκαίο «διαβατήριο» προς πώληση ή ενοικίαση, θα κοστίζει μια περιουσία.

Χαράτσι 5%

Πέρα από τα παλαιά κτίρια αράτσι, που μπορεί να φτάσει το 5% του συνολικού κόστους της άδειας, θα κληθούν να πληρώνουν και όσοι χτίζουν ή πρόκειται να χτίσουν ακίνητο. Η οικοδομική άδεια θα πρέπει να έχει και μελέτη ενεργειακής απόδοσης, θα γίνεται έλεγχος μετά την ολοκλήρωση της οικοδομής και αν δεν πληροί τις προϋποθέσεις, υποχρεωτικά ο ιδιοκτήτης (ιδιώτης ή κατασκευαστής) θα πρέπει να προχωρά σε εργασίες αποκατάστασής του.

Πάντως, αν το μέτρο λειτουργήσει σωστά, θα μπορούσε να ανανεωθεί το κτιριακό δυναμικό της χώρας, που ανέρχεται σε περίπου 4,5 εκατ. μονάδες.

Από αυτές, σχεδόν 4 εκατ. είναι κτίρια που κατασκευάστηκαν πριν από το 2000, ενώ στη συντριπτική πλειονότητά τους έχουν χτιστεί προ του 1980 χωρίς καμιά πρόβλεψη για κατάλληλες μονώσεις ή άλλα ενεργειακά συστήματα.

Είναι εντυπωσιακό ότι στην Ελλάδα έχουμε σήμερα 606 χιλιάδες οικιστικές μονάδες προ του 1945, 2,1 εκατ. μονάδες της περιόδου 1946-1980 και 1,2 εκατ. που χτίστηκαν την περίοδο 1981-2000. Τα τελευταία χρόνια υπολογίζεται ότι προστίθενται 250.000 μονάδες ετησίως.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11379&subid=2&pubid=9528849#

 

 

«Απόσυρση» για τα παλαιά κτίρια

 

Ø      Δημιουργία κατασκευών σύγχρονου σχεδιασμού με παροχή κινήτρων στους ιδιοκτήτες. Στόχος είναι η ανάταξη υποβαθμισμένων περιοχών μεγάλων πόλεων με τη δημιουργία χώρων πρασίνου

Μανίνα Νικολοπούλου

Η «απόσυρση» παλαιών κτιρίων που έχουν ολοκληρώσει τον κύκλο ζωής τους μπαίνει στην ατζέντα του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής!

Γερασμένες κατοικίες και επαγγελματικά κτίρια, τα οποία έγιναν, κυρίως, κατά την 20ετία 1960-1980 -η χειρότερη περίοδος κατά τους αρχιτέκτονες και τους μηχανικούς από άποψη αισθητικής και ποιότητας κατασκευής- μπορούν, με την κατάλληλη πολιτική παροχής κινήτρων, να δώσουν τη θέση τους σε νέα κτίρια σύγχρονου σχεδιασμού που θα συνδυαστούν με τη δημιουργία μεγάλων χώρων πρασίνου για τη χρήση και την αναψυχή των πολιτών.

Πρόκειται για τολμηρή πρόταση του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας που επεξεργάζονται ήδη οι αρμόδιες υπηρεσίες του υπουργείου σε συνεργασία με ομάδα εργασίας του ΤΕΕ και των άλλων επιστημονικών φορέων. Στόχος είναι η ανάταξη του κέντρου των μεγάλων πόλεων, της Αθήνας κατά πρώτο λόγο, που «γκετοποιείται» ταχύτατα και υποβαθμίζεται ανεξέλεγκτα.

«Οι «περιβαλλοντικές αναπλάσεις» και οι «περιβαλλοντικές απαλλοτριώσεις» είναι το μεγάλο στοίχημα της επόμενης δεκαετίας στην Αθήνα», τονίζει στο «Εθνος» ο γενικός γραμματέας του ΤΕΕ, Ηρακλής Δρούλιας. Οπως επισημαίνει, αφενός θα δώσουν νέα πνοή και περιβαλλοντικό χαρακτήρα στην πόλη και αφετέρου θα τονώσουν την οικοδομική δραστηριότητα, που σήμερα βρίσκεται σε πολύ χαμηλά επίπεδα.

Η εισήγηση

Η ομάδα του Τεχνικού Επιμελητηρίου εισηγείται συγκεκριμένα τα εξής:

Απαλλοτρίωση ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων με παλαιά κτίρια και κατασκευή στη θέση τους ενός κτιρίου βιοκλιματικού, υψηλής ποιότητας, το οποίο θα είναι ψηλότερο από τα σημερινά και το οποίο θα περιβάλλεται από ελεύθερους χώρους πρασίνου και θα διαθέτει θέσεις στάθμευσης. Η ιδέα είναι να υπάρχει ένα μόνο κτίριο ανά οικοδομικό τετράγωνο, με ύψος ακόμα και διπλάσιο του ισχύοντος σήμερα. Η αύξηση του ύψους προσφέρεται ως πολεοδομικό κίνητρο προς τον επενδυτή, ώστε να προχωρήσουν οι απαλλοτριώσεις, καθώς η οικονομική κρίση δυσκολεύει τη διάθεση κονδυλίων σε αυτή την κατεύθυνση. Σήμερα, το ύψος κτιρίων στην Αθήνα δεν ξεπερνά τα 24 μέτρα. Οπως επισημαίνεται, η αύξηση του ύψους αντισταθμίζεται από την απελευθέρωση χώρων, κάτι που, εκτός των άλλων, θα συμβάλει στη μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.

Κίνητρα να δοθούν και στους ιδιοκτήτες των υπό «απόσυρση» ακινήτων, ακόμα και πολεοδομικά, όπως μερίδιο στο καινούργιο κτίριο μεγαλύτερο από ό,τι τους αναλογεί με βάση την αξία του ακινήτου τους.

Δημιουργία Ταμείου όπου θα συγκεντρωθούν ακόμα και τα πρόστιμα (περιβαλλοντικά τέλη) από τη «νομιμοποίηση» των ημιυπαίθριων χώρων. Εκτιμάται ότι το ποσό από ενδεχόμενη «νομιμοποίηση» μπορεί να φτάσει το 1 δισ. ευρώ.

Ανάδειξη και αξιοποίηση κτιρίων του Δημοσίου που σήμερα έχουν εγκαταλειφθεί και ρημάζουν αβοήθητα.

ΣΤΙΣ ΣΥΝΟΙΚΙΕΣ
«Καθίζηση» στις τιμές

Ακόμα και κάτω από τα χίλια ευρώ ανά τετραγωνικό έχουν διαμορφωθεί οι τιμές σε παλαιά σπίτια ιστορικών -κάποτε- συνοικιών της πρωτεύουσας. Σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή του το Τεχνικό Επιμελητήριο Ελλάδας, σε Μεταξουργείο, Πατήσια, πλατεία Βικτωρίας, η τιμή ανά τετραγωνικό μέτρο ξεκινά από 800 ευρώ.

Σε Γκύζη ή Εξάρχεια, οι τιμές μειώθηκαν κατά 50% το 2009 και διαμορφώθηκαν στα 1.200 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο (από 2.500).

Στον Aγιο Παντελεήμονα, τα μεταχειρισμένα διαμερίσματα αγοράζονται κυρίως από αλλοδαπούς με τιμές κάτω των 1.000 ευρώ/τετραγωνικό, ενώ σε Κολωνό και Σταθμό Λαρίσης οι τιμές κυμαίνονται από 800 έως 1.200 ευρώ/τ.μ. Σε Ακαδημία Πλάτωνος, Σεπόλια, Κάτω Πατήσια, οι τιμές κυμαίνονται μεταξύ 800-2.000 ευρώ.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&pubid=9564920

 

 Επιστροφή

 

Πωλείται κρατική περιουσία σε αναζήτηση 2,5 δισ. Ευρώ

Επιταχύνονται τις επόμενες εβδομάδες οι διαδικασίες για την υλοποίηση του προγράμματος αποκρατικοποιήσεων του 2010 με στόχο την είσπραξη εσόδων ύψους 2,5 δισ. ευρώ.

ΤΑΣΟΣ ΔΑΣΟΠΟΥΛΟΣ

Λίγες μέρες μετά την αποστολή στις Βρυξέλλες του αναθεωρημένου Προγράμματος Σταθερότητας και Ανάπτυξης ξεκινούν και οι διαδικασίες για την εταιρεία Holding του Δημοσίου που θα εισαχθεί στο χρηματιστήριο μέχρι και το τέλος του χρόνου. Ως πιο κατάλληλη για την αποστολή αυτή κρίνεται η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών η οποία όμως σήμερα δεν διαθέτει ούτε Διοικητικό Συμβούλιο.

Εκτιμήσεις στελεχών του υπουργείου Οικονομικών θεωρούν ότι η Δημόσια Επιχείρηση Κινητών Αξιών μπορεί να παίξει αυτόν το ρόλο της εταιρείας συμμετοχών. Με την κατάλληλη τροποποίηση του καταστατικού λειτουργίας θα μπορεί να λειτουργήσει με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια προχωρώντας σε αγοραπωλησίες μετοχών με ευέλικτες διαδικασίες και χρησιμοποιώντας όλα τα σύγχρονα χρηματοοικονομικά εργαλεία όπως τα ομολογιακά δάνεια και οι τιτλοποιήσεις μελλοντικών κερδών.

Στο Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης αναφέρεται ότι το κρατικό χαρτοφυλάκιο περιέχει σημαντικές συμμετοχές στον τραπεζικό τομέα με άμεση κυριότητα μεριδίων στην Αγροτική Τράπεζα (77%) και το Ταχυδρομικό Ταμιευτήριο (34%).

Επενδύσεις στον τομέα των τηλεπικοινωνιών ή των επιχειρήσεων παραγωγής ενέργειας, όπως ο ΟΤΕ  και η ΔΕΗ, ή σε εταιρείες διαχείρισης αγωγών και η ιδιοκτησία κατασκευής αγωγών περιλαμβάνουν μικρά ή μεγάλα συμφέροντα π.χ. σε ΔΕΠΑ και ΔΕΣΦΑ, όπως και στις εταιρείες διαχείρισης των υδάτων.

Επενδύσεις σε εταιρείες διαχείρισης λιμένων και αεροδρομίων και η ιδιοκτησία τέτοιων υποδομών συνεπάγεται πλειοψηφία μεριδίων π.χ. στον ΟΛΠ  , ΟΛΘ και ΔΑΑ Τέλος, το κράτος εξακολουθεί να έχει σημαντικά μερίδια σε καζίνο, καθώς και στο κρατικό μονοπώλιο της εταιρείας στοιχημάτων ΟΠΑΠ.

Το σχέδιο καλύπτει όλες τις κατηγορίες περιουσιακών στοιχείων και συνυπολογίζει τέσσερις βαθμούς κρατικής ιδιοκτησίας. Πλήρης ιδιωτικοποίηση προβλέπεται για τα περιουσιακά στοιχεία που δεν σχετίζονται με τα δημόσια αγαθά και αποκλείονται από τα κρατικά στρατηγικά συμφέροντα.

Μια μειωμένη δεσμευμένη κρατική ιδιοκτησία (34%) ή κρατική ιδιοκτησία μικρότερη από 34% με συμφωνίες μετόχων προβλέπεται για αυτά τα περιουσιακά στοιχεία στα οποία πρέπει να διατηρηθεί μια αποτελεσματική διακριτική παρέμβαση.

Τέλος, ο πλειοψηφικός δημόσιος έλεγχος (τουλάχιστον 51%) προβλέπεται για έναν περιορισμένο αριθμό εταιρειών που σχετίζονται με δημόσια αγαθά, υποδομές και ασφάλεια.

Το χρονοδιάγραμμα του σχεδίου ιδιωτικοποίησης ξεκινάει στις αρχές του 2010 με μια σειρά ώριμων έργων και συνεχίζεται το 2011 και το 2012 με τις περιπτώσεις και τους τομείς που απαιτούν προσεκτικό σχεδιασμό και τη βελτίωση των συνθηκών της αγοράς. Η μεθοδολογία που χρειάζεται σε κάθε περίπτωση ποικίλλει από στρατηγική συνεργασία μέχρι αμιγή τιτλοποίηση περιουσιακών στοιχείων.

Ο σχεδιασμός θα έχει στόχο τη μεγιστοποίηση της αξίας της περιουσίας και την ελαχιστοποίηση των κινδύνων. Προβλέπεται επίσης η ενσωμάτωση ενός χαρτοφυλακίου ή υπο-χαρτοφυλακίου της περιουσίας σε εταιρεία συμμετοχών, η οποία θα μπορέσει στη συνέχεια να εισαχθεί στο χρηματιστήριο.

Ακίνητη περιουσία

Την παλαιά εισήγηση του Γιάννη Σπράου για την αξιοποίηση της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου εξετάζει τώρα το οικονομικό επιτελείου σε μια προσπάθεια επιτάχυνσης της όλης προσπάθειας η οποία έχει ξεκινήσει πολλές φορές αλλά έχει μείνει πίσω άλλες τόσες.

Η ιδέα αυτή συμβαδίζει άλλωστε και με το «καλάθι ακινήτων» που ανακοίνωσε ο πρωθυπουργός κατά την ομιλία του στο Ζάππειο όταν ανακοίνωσε τα μέτρα για την υπέρβαση της κρίσης και την επιτάχυνση της δημοσιονομικής προσαρμογής.

Η ξεχασμένη μέχρι πρότινος ιδέα προβλέπει την παράκαμψη των νομικών προβλημάτων που μπορεί να έχουν τα ακίνητα που βρίσκονται στο χαρτοφυλάκιο του υπουργείου Οικονομικών (μέσω της ΚΕΔ) των ΔΕΚΟ αλλά και των ασφαλιστικών ταμείων.

Ειδικότερα θα επιλεχθεί ιδιώτης σύμβουλος ο οποίος θα αναλάβει τα επιλέξει τα πλέον εμπορικά από τα ακίνητα της δημόσιας περιουσίας τα οποία θα ενταχθούν στο περιουσιολόγιο της νέας εταιρείας. Η εταιρεία θα ασχολείται με επενδύσεις σε ακίνητη περιουσία και θα λειτουργεί και αυτή με ιδιωτικοοικονομικά κριτήρια.

Θα μπορεί δηλαδή να πουλά και να αγοράζει ακίνητα μεγάλης εμπορικής αξίας, να κάνει χρήση όλων των σύγχρονων χρηματοπιστωτικών εργαλείων (τιτλοποιήσεις, ομολογιακά δάνεια) και φυσικά να μετοχοποιηθεί και η ίδια όταν επιλέξει το οικονομικό επιτελείο.

Το πλεονέκτημα σε σύγκριση με τις προηγούμενες προσπάθειες αξιοποίησης της ακίνητης περιουσίας είναι ότι η νέα εταιρεία θα έχει καθαρή από νομικά κωλύματα ακίνητη περιουσία από όλους τους δημόσιους φορείς η οποία θα είναι διαθέσιμη για αξιοποίηση.

Με τον τρόπο αυτό εκτιμάται ότι λύνεται άμεσα το πρόβλημα με τη δημόσια ακίνητη περιουσία η οποία γίνεται σήμερα βορά καταπατητών ή στην καλύτερη περίπτωση έχει την ελάχιστη δυνατή ωφέλεια για το φορέα που την έχει στην κατοχή του. Μέσα στο επόμενο διάστημα αναμένεται να ξεκινήσουν για το θέμα επαφές με όλους τους φορείς του Δημοσίου τους οποίους αφορά η σύσταση της νέας εταιρείας.

http://www.naftemporiki.gr/news/cstory.asp?id=1766424

 

 Επιστροφή

 

«Υπερ- εταιρεία» real estate του Δημοσίου με ετήσια έσοδα άνω του 1 δισ. Ευρώ

Του Λεωνίδα Στεργίου

Η τεράστια ακίνητη περιουσία του Δημοσίου δεν μπορεί από μόνη της να αποτελέσει πηγή εσόδων. Όπως αποκάλυψε την περασμένη Κυριακή η «Κ», η ελάχιστη αντικειμενική αξία των ακινήτων υπό τη διαχείριση της ΚΕΔ (Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου) ανέρχεται σε 272 δισ. ευρώ, ενώ το σύνολο της ακίνητης περιουσίας του Δημοσίου αποτιμάται σε περισσότερα από 300 δισ. ευρώ. Εκτιμάται ότι μια κρατική εταιρεία real estate με χαρτοφυλάκιο ακινήτων αξίας άνω των 300 δισ. ευρώ θα μπορούσε μόνο από την αξιοποίηση να προσφέρει στο ελληνικό Δημόσιο ετήσια έσοδα άνω του 1 δισ. ευρώ. Αρκεί να υπάρξει σχέδιο και σωστή αξιοποίηση.

Στελέχη του υπουργείου Οικονομικών επισημαίνουν πως ο σχηματισμός ομοιογενών χαρτοφυλακίων ακίνητης περιουσίας, π.χ. εμπορικές αστικές ή τουριστικές περιοχές, σε συνδυασμό με ιδιωτικά κεφάλαια θα οδηγήσει σε νέα ανάπτυξη και ευκαιρίες για μετέπειτα εισαγωγή στο Χρηματιστήριο. Οι επενδύσεις σε ακίνητα αποτελούν ένα τεράστιο χαρτοφυλάκιο, το οποίο θα εξισορροπηθεί και θα διαχειριστεί επαγγελματικά μέσω συνεργασίας με ιδιωτικά ιδρύματα για ανάπτυξη και εισαγωγή στο Χρηματιστήριο. Το Πρόγραμμα Σταθερότητας και Ανάπτυξης προβλέπει ότι το πρόγραμμα μετοχοποιήσεων και ιδιωτικοποιήσεων και αξιοποίησης της δημόσιας περιουσίας αναμένεται να δημιουργήσει έσοδα ύψους περίπου 2,3% του ΑΕΠ στα επόμενα τρία χρόνια. Σύμφωνα με τον πρόεδρο και διευθύνοντα σύμβουλο της ΚΕΔ, κ. Κωνσταντίνο Φωτόπουλο, «στόχος μας είναι να μετεξελιχθεί η εταιρεία σ’ έναν επιτελικό, σύγχρονο και δυναμικό φορέα αποδοτικής διαχείρισης και ανάπτυξης της δημόσιας ακίνητης περιουσίας. Να φύγουμε από την εποχή του τετράπτυχου Μίσθωση - Εκποίηση - Ανταλλαγή - Παραχώρηση και να μπούμε στην εποχή της ανάπτυξης ακινήτων, της πρόσθετης αξίας στα ακίνητα του Δημοσίου, στην εποχή του real estate».

Η ΚΕΔ σήμερα διαχειρίζεται με τη μέθοδο ΣΔΙΤ 15 μεγάλα έργα στέγασης δημοσίων υπηρεσιών συνολικού ύψους 1,484 δισ. ευρώ. Με τη μέθοδο της απευθείας κατασκευής, περισσότερα από 46 μεγάλα έργα κόστους 210 εκατ. ευρώ έχουν πραγματοποιηθεί τα τελευταία χρόνια, ενώ με τη μέθοδο της απευθείας αγοράς, χρηματοδοτώντας την αγορά νέων κατάλληλων κτιριακών υποδομών μέσω δανείων με την εγγύηση του ελληνικού Δημοσίου η ΚΕΔ έχει προβεί τα τελευταία χρόνια στην αγορά 23 κτιριακών συγκροτημάτων κόστους 257 εκατ. ευρώ. Παράλληλα, η ΚΕΔ, την περίοδο αυτή, σχεδιάζει με εντατικούς ρυθμούς την είσοδό της στον κλάδο της Ανάπτυξης Ακινήτων και της προώθησης ενός Προγράμματος Αξιοποίησης των σημαντικότερων δημοσίων ακινήτων. Για τον σκοπό αυτό έχει δρομολογήσει δύο διαγωνισμούς πρόσληψης συμβούλων. Ο ένας ολοκληρώθηκε πρόσφατα με ανάδοχο σχήμα με leader την Εθνική Τράπεζα, ο δεύτερος αναμένεται να ολοκληρωθεί πολύ σύντομα. Τέλος, προωθεί και ένα ευρύτερο πρόγραμμα εκποίησης 58 ακινήτων, με τη σύμφωνη γνώμη και τη συναίνεση των τοπικών κοινωνιών (π.χ. Μέγαρα, Ν. Ιωνία Αττικής, Γλυφάδα Πειραιά, Ορφανό Καβάλας, Πυλαία Θεσσαλονίκης, Λάρισα, Ρόδο κ.λπ.).

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_1_31/01/2010_388936

 

 Επιστροφή

 

 

Πόλη - γκέτο η Αθήνα, με αέρια ρύπανση τα αστικά κέντρα

  Το αποτυχημένο πρότυπο πάνω στο οποίο συγκροτούνται οι μεγάλες πόλεις της Ελλάδας ανέδειξε η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής. Τα στοιχεία της επιτροπής δείχνουν ότι:

- η Αθήνα, μαζί με την Μπρατισλάβα και το Αμβούργο, βρίσκεται στις τρεις ταχύτερα "γκετοποιούμενες" πόλεις στην Ευρώπη και ότι

- οι 6 από τις 10 πόλεις στην Ευρώπη με προβλήματα αέριας ρύπανσης είναι ελληνικές (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Ηράκλειο, Λάρισα, Βόλος).

Παράλληλα η Επιτροπή Περιβάλλοντος της Βουλής ανακοίνωσε ότι

- οι πόλεις στην Ελλάδα είναι από τις λιγότερο ανταγωνιστικές σε επίπεδο Ε.Ε.,

- τα ποσοστά πρασίνου στις ελληνικές πόλεις είναι από τα χαμηλότερα στην Ε.Ε.,

- από τις 2.000 αναγκαίες πολεοδομικές μελέτες σε επίπεδο επικράτειας, έχουν ολοκληρωθεί, την τελευταία 20ετία, οι 950 (δηλαδή οριακά το 50%), ενώ από τις 2.000 πράξεις εφαρμογής που έπρεπε να έχουν εκπονηθεί και κυρωθεί, έχει ολοκληρωθεί μόλις το 20%,

- ο συνήθης χρόνος ολοκλήρωσης μίας πολεοδομικής μελέτης και των πράξεων εφαρμογής της κυμαίνεται από 12 έως 18 χρόνια!

Το συμπέρασμα σύμφωνα με τον πρόεδρο της επιτροπής Κώστα Καρτάλη είναι ότι απέτυχε το μοντέλο των πόλεων που αναπτύσσονται ως "μικρές Αθήνες", δεν υπάρχει πολεοδομικός σχεδιασμός και "ο ιδιωτικός χώρος είναι κυρίαρχος με αποτέλεσμα ο δημόσιος χώρος να υποβαθμίζεται".

http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=518845

 

 Επιστροφή

 

Μένουν στα χαρτιά τα σχέδια για τα νέα εμπορικά κέντρα - Για χρονικό διάστημα ενός έως δύο ετών-

Σχετικά με τα ενοίκια στα μεγάλα εμπορικά κέντρα, π.χ. στο The Mall Athens οι τιμές σύμφωνα με πληροφορίες, διαμορφώνονται ως εξής: Για τα μεγάλα καταστήματα «άγκυρες» 15 με 20 ευρώ ανά τ.μ. μηνιαίως, για τα καταστήματα μέχρι 150 τετραγωνικά μέτρα 70 με 120 ευρώ ανά τ.μ. και για μεγαλύτερα από 150 τ.μ. 50 με 80 ευρώ ανά τ.μ.

Στα χαρτιά θα μείνουν τουλάχιστον για ένα χρονικό διάστημα ενός έως δύο ετών, όπως εκτιμάται, τα περισσότερα από τα επιχειρηματικά σχέδια για τη δημιουργία εμπορικών κέντρων εξαιτίας της γενικευμένης μείωσης της κατανάλωσης.

Στελέχη του real estate (developers) σημειώνουν ότι στο διάστημα που θα μεσολαβήσει μέχρι να αρχίσει η κατασκευή κάποιου νέου μεγάλου εμπορικού κέντρου (όχι επίσημα ανακοινωμένου) θα διαμορφωθεί και ο νέος χάρτης των έργων αυτών.

Και αυτό γιατί θα έχει ξεκαθαρίσει π.χ. τι θα γίνει με το εμπορικό της Μπάμπης Βωβός [VOVr.AT] Σχετικά άρθρα Διεθνής Τεχνική (ΜΒΔΤ) αλλά και με μια σειρά από άλλα έργα για τα οποία υπάρχουν γραφειοκρατικά προβλήματα.

Από την πλευρά των χρηστών - εμπόρων οι απόψεις ποικίλλουν. Ευνοημένες από τη δημιουργία των μεγάλων κέντρων εμπορίου είναι οι μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες ένδυσης και υπόδησης, ενώ ασφυκτιούν οι μικρότεροι έμποροι ειδικά όσοι έχουν στην ιδιοκτησία τους το σημείο - μαγαζί και δεν αποφασίζουν την αλλαγή της έδρας τους.

Κοινό αίτημα πάντως των επιχειρηματιών είναι να υπάρξει μια λογική χωροταξίας στο εμπόριο, ενώ όλοι όσοι είναι μισθωτές έχουν επιδοθεί το τελευταίο διάστημα σε προσπάθεια για μείωση των μισθωμάτων είτε βρίσκονται σε εμπορικό κέντρο είτε σε κάποιον εμπορικό δρόμο.

Εντός του 2010 κοντά στο Πάσχα, εκτός απροόπτου, εγκαίνια αναμένεται να κάνει το Capitol της Ακροπόλ Χαραγκιώνης στις οδούς Ιουλιανού και 3ης Σεπτεμβρίου, το μόνο εμπορικό που θα τεθεί σε λειτουργία κατά τη διάρκεια του έτους που διανύουμε.

Μεταξύ άλλων θα περιλάβει το πρώτο μουσείο Αυτοκινήτου γεγονός που του προσδίδει έναν διαφορετικό χαρακτήρα. Υπό κατασκευή βρίσκεται το εμπορικό πάρκο στη Γυαλού.

Η Reds δημιουργεί ένα χώρο για μεγάλα πολυκαταστήματα και η McArhurGle εκπτωτικό χωριό. Μέχρι στιγμής οι ημερομηνίες για την έναρξη λειτουργίας τους αφορούν το 2011 χωρίς να αποκλείεται να αλλάξουν εκ νέου.

Εμπορικό κέντρο σχεδιάζεται επίσης και για το Γαλάτσι στις πρώην Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, εφόσον γίνει δυνατόν να προχωρήσουν οι γραφειοκρατικές διαδικασίες.

Από τα ζητήματα που αναμένεται λυθούν στο «κενό» διάστημα είναι και το τι θα γίνει με τη δημιουργία εμπορικού κέντρου στο Ολυμπιακό Χωρίο.

Η Εταιρεία Ολυμπιακό Χωριό έχει προκρίνει για το έργο αυτό τη Reds του ομίλου της Ελλάκτωρ, χωρίς ωστόσο να έχουν γίνει επίσημες ανακοινώσεις καθώς η επιλογή της έγινε λίγο πριν την εκλογή της νέας κυβέρνησης.

Με ενδιαφέρον αναμένεται αν η Ελλάκτωρ προχωρήσει και στη δημιουργία εμπορικού κέντρου στην περιοχή της Κάντζας στο παλαιό κτήμα Καμπά.

Υπό κατασκευή βρίσκεται εμπορικό κέντρο με 22.000 τ.μ. μισθώσιμου χώρου για το οποίο δεν υπάρχουν επίσημες ανακοινώσεις, στην οδό Βουλιαγμένης στον Άγιο Δημήτριο. Ο δημιουργός είναι η εταιρεία Talima Project και οι πληροφορίες αναφέρουν ότι ιδιοκτήτες της είναι ομογενείς από τις ΗΠΑ.

Στο ερώτημα πάντως του πια θεωρείται η πιο ενδιαφέρουσα περιοχή για τη δημιουργία μεγάλου εμπορικού κέντρου η απάντηση είναι τα Νότια Προάστια και η ευρύτερη περιοχή του Πειραιά.

Σε σχέδια υπάρχει το Alcity της ΑΤΤΙΚΑΤ, στο πρώην ολυμπιακό ακίνητο του Αγίου Κοσμά, χωρίς όμως να είναι γνωστό το πότε θα ξεκινήσει, ενώ η προσπάθεια συνεχίζεται και για το πρώην οικόπεδο της Χρωπεί στο Νέο Φάληρο.

Πρόσφατα ο επιχειρηματίας κ. Γ. Παπαθεοχάρης αναφέρθηκε στον πολύ - χώρο ψυχαγωγίας και εμπορίου που σχεδιάζει στο ακίνητο που διαθέτει στην οδό Πειραιώς, χωρίς να προσδιορίσει ημερομηνίες.

Επίσης πληροφορίες αναφέρουν ότι ένα άλλο επιχειρηματικό σχήμα εργάζεται για τη δημιουργία ενός εμπορικού κέντρου στον Κηφισό (στη συμβολή του με τη Λένορμαν).

Την ίδια στιγμή και σύμφωνα με τα στοιχεία που παρουσίασε στο πρόσφατο συνέδριο της Helexpo για το real estate ο κ. Δ. Βούτσας διευθυντής retail της Colliers Ελλάδας και Αλβανίας τα επίπεδα τιμών στα ενοίκια των κύριων εμπορικών δρόμων ακολουθούν το τελευταίο διάστημα (μετά το ξέσπασμα της κρίσης) καθοδική πορεία, συνέπεια κυρίως της οικονομικής κρίσης.

Καθοδική πορεία

Στο κέντρο της Αθήνας στην Ερμού οι τιμές φαίνεται να διαμορφώνονται σε 200 με 250 ευρώ ανά τ.μ. τον μήνα από 220 έως 280 ευρώ, στην οδό Τσακάλωφ από 160 έως 180 ευρώ ανά τ.μ. μηνιαίως σε 140 με 160 ευρώ.

Ομοίως στη Γλυφάδα στην οδό Μεταξά από 150 με 200 ευρώ το τ.μ. τον μήνα σε 130 έως 150 ευρώ, στην Κηφισιά οδός Κολοκοτρώνη από 150 έως 200 ευρώ το τ.μ. σε 130 έως 150 και στην Θεσσαλονίκη στη λεωφόρο Τσιμισκή από 120 έως 140 ευρώ το τ.μ. σε 100 με 120 ευρώ.

ΤΕΤΗ ΗΓΟΥΜΕΝΙΔΗ

naftemporiki.gr Η ΝΑΥΤΕΜΠΟΡΙΚΗ Τετάρτη, 3 Φεβρουαρίου

 

 Επιστροφή

 

Η Αθήνα εκπέμπει SOS!
Το κέντρο της πρωτεύουσας εκπέμπει… SOS! Αυτός θα μπορούσε να είναι κάλλιστα ο τίτλος που βγαίνει από όσα αναδείχθηκαν σε προχθεσινή συνεδρίαση της επιτροπής της Βουλής, σχετικά με την συνεχιζόμενη υποβάθμιση της ποιότητας της ζωής στον πόλη, στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας, την αύξηση της εγκληματικότητας και τις εικόνες και τα συμπτώματα γκετοποίησης που επικρατούν.
Μάλιστα, στη συνεδρίαση όπου συμμετείχαν ο νομάρχης Αθήνας κ. Γιάννης Σγουρός, ο δήμαρχος Αθηναίων κ. Νικήτας Κακλαμάνης, ο πρόεδρος του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας κ. Γιάννης Πολύζος, η διευθύντρια της εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Αθήνας κ. Ντόρα Γαλάνη και εκπρόσωποι Συλλόγων και Πολιτών, ο Δήμαρχος Αθηναίων έδωσε αποκαλυπτικά στοιχεία για την κατάσταση που επικρατεί, μιλώντας, μεταξύ άλλων, για πολεοδομικές μελέτες που εκκρεμούν εδώ και 15 χρόνια, για εκατοντάδες εγκαταλελειμμένα κτίρια, πολλά από τα οποία έχουν καταληφθεί από αλλοδαπούς, έθεσε θέμα αλλαγής της νομοθεσίας, ώστε να υποχρεωθούν οι ιδιοκτήτες τους να τα ανακαινίσουν ή και απαλλοτρίωσής τους και κατεδάφισής τους προκειμένου να δημιουργηθούν χώροι πράσινου
Είναι χαρακτηριστικά τα όσα αναφέρθηκαν:
-- Οι άστεγοι φτάνουν τους 1.700 και ο δήμος έχει αγοράσει ένα ξενοδοχείο με 180 κλίνες, που δεν επαρκεί για να καλυφθούν οι ανάγκες, στα συσσίτια του δήμου και της αρχιεπισκοπής καλύπτονται καθημερινά 5.000 άτομα, ενώ αταγράφεται αύξηση κατά 60% στα λοιμώδη νοσήματα.
-- Την κρίση στο κέντρο της πρωτεύουσας κατέγραψε ο βουλευτής Κώστας Καρτάλης, πρόεδρος της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής, ο οποίος τόνισε ότι η Αθήνα κατατάσσεται στην 22η θέση στον κατάλογο των 30 πόλεων του ευρωπαϊκού δικτύου των πράσινων πόλεων.
-- Σύμφωνα με στοιχεία που κατέθεσε το προεδρείο της επιτροπής Περιβάλλοντος της βουλής, το 30% επιχειρήσεων στο ιστορικό κέντρο ελέγχεται από αλλοδαπούς με το ποσοστό να φθάνει 40% σε οδούς Σοφοκλέους, Σωκράτους, Ευριπίδου και Κολοκυνθούς.
-- Στο 3% με 4% ανέρχονται τα ποσοστά κατοίκησης στο ιστορικό κέντρο, ενώ 200 χιλ. είναι μετανάστες (σύμφωνα με τον Δήμο Αθηναίων), που ζούνε σε παρανομία και άθλιες συνθήκες. Αγκάθια επίσης είναι το έγκλημα, η ρύπανση, τα ναρκωτικά, ο θόρυβος, οι ελλιπείς υποδομές, τα απορρίμματα, οι περιορισμένοι χώροι στάθμευσης
-- Από 1300 βιοτεχνίες που λειτουργούσαν στις αρχές του 1990 έχουν μείνει σήμερα 300. Στο διάστημα 1991 με 2001 η απασχόληση μειώθηκε από 55 χιλ. σε 37 χιλ. εργαζόμενους στις βιοτεχνίες.
-- Κατά 90% αυξήθηκε ο αριθμός εργαζόμενων σε μπαρ-εστιατόρια (από 27 χιλ. σε 47 χιλ.)
-- Πάνω από 500 κτίρια στο κέντρο είναι εγκαταλελειμμένα. Στο Μεταξουργείο είναι τα 211 και στου Ψυρρή τα 110.
-- Περίπου 3 με 4 βαθμούς έχει αυξηθεί η θερμοκρασία στον πυκνά δομημένο αστικό ιστό.
-- Στις περιοχές Ψυρρή-Κέντρου δεν υπάρχουν ζώνες αμιγούς κατοικίας με αποτέλεσμα το 1995 να λειτουργούν 6 εστιατόρια, 4 θέατρα, ενώ 8 χρόνια αργότερα άνοιξαν 107 καταστήματα εκ των οποίων 57 εστιατόρια και 15 μπαρ.
-- Ανεβαίνουν συνεχώς τα ξενοίκιαστα μαγαζιά. Ο δείκτης διαθεσιμότητας το 2009 ανέρχεται σε 18,8%, ενώ 25% είναι σε Εξάρχεια, 16,4% σε Κεντρικούς δρόμους, 17% στο ιστορικό τρίγωνο και 6% στο Κολωνάκι.
-- Μειώθηκε κατά 12% η πληρότητα των ξενοδοχείων τον τελευταίο χρόνο (Δεκέμβριος 2008 - Νοέμβριος 2009) και κατά 8% η τιμή ανά δωμάτιο.
Από κει και πέρα, το θέμα είναι πως μπορεί να αναβαθμιστεί η ποιότητα ζωής στο κέντρο και κοινή συνισταμένη αποτέλεσε ότι απαιτείται μια οργανωμένη και σε βάθος χρόνου παρέμβαση που θα αντιμετωπίζει πολεοδομικά, αρχιτεκτονικά, περιβαλλοντικά, κοινωνικά και οικονομικά ζητήματα.
Όπως αναφέρθηκε και σε σχετικό θέμα της "Ελευθεροτυπίας", στην "κουβέντα" και στο τραπέζι των προτάσεων έπεισαν θέματα όπως παρεμβάσεις για την πεζοδρόμηση της οδού Αθηνάς και της Ακαδημίας Πλάτωνος, αλλά και επέκτασης αυτής της δράση και προς τη Λεωφόρο Βασ. Ολγας. Όπως δήλωσε μάλιστα ο κ. Γιάννης Πολύζος, νέος πρόεδρος του Οργανισμού Αθήνας και αντιπρύτανης του Πολυτεχνείου, θεωρείται απαραίτηση η συνέχιση του προγράμματος ενοποίησης αρχαιολογικών χώρων προς τις δυτικές περιοχές (Ακαδημία Πλάτωνος και ο Ελαιώνας), επέκτασή τους προς Ανατολάς, που θα φτάνει έως τη λεωφόρο Αλεξάνδρας, με ένα δίκτυο πεζόδρομων που θα καλύπτει μέρος των Εξαρχείων, τη Νεάπολη και τον περιφερειακό του Λυκαβηττού. Επίσης, θα μπορούσαν να γίνουν παρεμβάσεις σε υποβαθμισμένες γειτονιές των Εξαρχείων, των Πατησίων και της Κυψέλης, που θα προβλέπουν αναπλάσεις ολόκληρων οικοδομικών τετραγώνων με κατεδαφίσεις "γερασμένων" κτιρίων και ενοποίηση των ακάλυπτων χώρων. Παράλληλα, μεταξύ άλλων, υπό σκέψη είναι η παροχή κινήτρων για την κατοίκηση του κέντρου.
Γ. Παπακωνσταντίνου axiaplus.gr  28 |1 |2010 07:47

 

 Επιστροφή

 

Φωτοβολταϊκά στις στέγες: συμφέρει!

Πρόκειται για καθαρή ενέργεια που μπορεί να παραχθεί ακόμη και σε κατοικίες και ευνοεί τα μικρά νοικοκυριά
ΑΝΔΡΕΑΣ Γ. ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΑΚΗΣ
Ελκυστική παραμένει για τα μικρά νοικοκυριά η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών συστημάτων στις στέγες των σπιτιών για την παραγωγή καθαρής ενέργειας και ήδη έστω και δειλά δεκάδες ιδιώτες ψάχνουν στην αγορά τις πιο συμφέρουσες λύσεις. Οι προτάσεις του υπουργείου Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής μπορεί να οδηγούν σε μείωση των τιμών με τις οποίες θα αγοράζεται η ηλεκτρική ενέργεια από τα φωτοβολταϊκά σε ό,τι αφορά βιομηχανικές εγκαταστάσεις και μεγάλες μονάδες, αλλά η τιμή αγοράς ρεύματος από το σύστημα για τα φωτοβολταϊκά ισχύος ως 10 κιλοβάτ σε στέγες κατοικιών και μικρών επιχειρήσεων θα διατηρηθεί στα 55 λεπτά ανά κιλοβατώρα.
Το πρόγραμμα αφορά συστήματα ως 10 κιλοβάτ, στο δώμα ή στη στέγη (συμπεριλαμβα- νομένων των στεγάστρων βεραντών) κτιρίου που χρησιμοποιείται για κατοικία ή στέγαση πολύ μικρών επιχειρήσεων, σε όλη την επικράτεια, με εξαίρεση τα νησιά. Δικαίωμα ένταξης στο πρόγραμμα έχουν φυσικά ή νομικά πρόσωπα-επιτηδευματίες που κατατάσσονται στις πολύ μικρές επιχειρήσεις, τα οποία έχουν στην κατοχή τους τον χώρο στον οποίο εγκαθίσταται το φωτοβολταϊκό σύστημα.
Οσον αφορά τις αλλαγές στην τιμολόγηση του ρεύματος από φωτοβολταϊκά εκτός αυτών στις στέγες, έναντι της κλιμάκωσης της τιμής που ισχύει από τον Φεβρουάριο του 2009 και ως τον Αύγουστο του 2010, το σχέδιο απόφασης της υπουργού κυρίας Τίνας Μπιρμπίλη που δόθηκε για δημόσια διαβούλευση προτείνει οριζόντια τιμολόγηση 400 ευρώ ανά μεγαβατώρα (1.000 κιλοβατώρες) για φωτοβολταϊκά με ισχύ μικρότερη ή ίση με 100 κιλοβατώρες και 320 ευρώ για φωτοβολταϊκά με ισχύ μεγαλύτερη από 100 κιλοβατώρες.
Η τιμολόγηση της ενέργειας από έργα που ήδη λειτουργούν ή έχουν υπογράψει σύμβαση θα γίνεται σύμφωνα με την ισχύουσα νομοθεσία. Ετσι η μείωση των τιμών αφορά μόνο τα έργα για τα οποία πρόκειται να υπογραφούν συμβάσεις αγοράς. Το σκεπτικό της υπουργικής πρότασης στηρίζεται στο ότι η τεχνολογία των φωτοβολταϊκών έχει ωριμάσει αρκετά και παρατηρείται συνεχής μείωση του κόστους εγκατάστασης, το οποίο από 6.000 ευρώ το εγκατεστημένο κιλοβάτ, πριν από μερικά χρόνια, σήμερα κινείται σε επίπεδα λίγο υψηλότερα των 3.000 ευρώ.
«Απόσβεση σε 5 χρόνια»
O 29χρονος μηχανολόγος μηχανικός κ. Ι.Κοτάκης  αποφάσισε πριν από λίγα χρόνια να κάνει κάτι που ελάχιστοι συμπολίτες μας είχαν πραγματοποιήσει. Πήρε τη μεγάλη απόφαση να εγκαταστήσει φωτοβολταϊκά πάνελ στην οροφή του σπιτιού του. Ως άνθρωπος με περιβαλλοντικές ανησυχίες και ευαισθησίες, αλλά και ως στρατευμένος επαγγελματίας- καθώς εργάζεται σε εταιρεία του κλάδου των φωτοβολταϊκών- ήταν ένας ο πρώτος στον Νομό Αττικής που εντάχθηκε στο πρόγραμμα «Φωτοβολταϊκά στις Στέγες» και «έντυσε» την κατοικία του με φωτοβολταϊκές γεννήτριες.
«Η εγκατάσταση φωτοβολταϊκών σίγουρα εξοικονομεί πόρους και έχει σημαντικό οικονομικό κίνητρο και άρα όφελος για τον οικιακό πάροχο» σημειώνει ο κ. Κοτάκης.
«Η ΔΕΗ μάς πουλά ρεύμα έναντι 0,12 ευρώ ανά κιλοβατώρα. Ενας οικιακός παραγωγός πουλά στη ΔΕΗ με 0,55.Οταν έρχεται ο λογαριασμός, γίνεται λογιστικός συμψηφισμός και ο παραγωγός εισπράττει τη διαφορά» αναφέρει ο κ. Κοτάκης και συμπληρώνει ότι «η απόσβεση της επένδυσης έρχεται ύστερα από περίπου μία πενταετία». Είναι ενδεικτικό ότι το τιμολόγιο πώλησης μεταξύ των οικιακών και των επιχειρηματικών παραγωγών είναι αισθητά υψηλότερο υπέρ των πρώτων, ενώ η όλη επένδυση και τα έσοδά της είναι αφορολόγητα. Ενα από τα πλεονεκτήματα των φωτοβολταϊκών είναι η εγγύτητα της κατανάλωσης με την παραγωγή, γεγονός το οποίο συνεπάγεται αφενός χαμηλότερο κόστος μεταφοράς και αφετέρου ότι ειδικά τις θερμές ώρες του καλοκαιριού η παραγωγή ακολουθεί την κατανάλωση.
6 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ - ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ
Ποιους αφορά το πρόγραμμα εγκατάστασης φωτοβολταϊκών σε κτίρια;
Οικιακούς καταναλωτές και πολύ μικρές επιχειρήσεις που επιθυμούν να εγκαταστήσουν φωτοβολταϊκά ισχύος ως 10 κιλοβάτ (ΚWp) στο δώμα ή στη στέγη κτιρίου, συμπεριλαμβανομένων των στεγάστρων βεραντών. - Πόσα χρήματα θα χρειαστώ; Το κόστος εγκατάστασης μειώνεται διαρκώς, σήμερα κινείται σε επίπεδα λίγο υψηλότερα των 3.000 ευρώ ανά εγκατεστημένο κιλοβάτ, δηλαδή 30.000 ευρώ για τη μεγαλύτερη εγκατάσταση που είναι 10 κιλοβάτ. Πριν από μερικά χρόνια ήταν 6.000 ευρώ ανά κιλοβάτ.
Γενικά ένα φωτοβολταϊκό κοστίζει όσο και ένα αυτοκίνητο (π.χ. ένα φωτοβολταϊκό ισχύος 2 κιλοβάτ κοστίζει όσο και ένα φθηνό αυτοκίνητο μικρού κυβισμού, περί τις 6.000 ευρώ, ενώ ένα μεγαλύτερο σύστημα των 10 κιλοβάτ όσο ένα αυτοκίνητο μεσαίου- μεγάλου κυβισμού, περί τις 30.000 ευρώ). Μόνο που ενώ το αυτοκίνητο έχει συνεχώς έξοδα για τα επόμενα χρόνια, το φωτοβολταϊκό, αντίθετα, έχει έσοδα και σας αποφέρει και κέρδη για περισσότερα από 25 χρόνια.
Σε πολυκατοικία μπορώ να εγκαταστήσω φωτοβολταϊκό;
Ναι. Στην περίπτωση φωτοβολταϊκού συστήματος σε κοινόχρηστο ή κοινόκτητο χώρο κτιρίου (ταράτσα), επιτρέπεται η εγκατάσταση ενός και μόνο συστήματος.
Θα πουλάω όλο το ηλιακό ρεύμα που  παράγω στη ΔΕΗ ή μόνο την περίσσεια;
Ολη η παραγόμενη από το φωτοβολταϊκό ηλεκτρική ενέργεια διοχετεύεται στο δίκτυο της ΔΕΗ και πληρώνεστε γι΄ αυτή με 55 λεπτά την κιλοβατώρα (0,55 ευρώ/kWh), τιμή που είναι εγγυημένη για 25 χρόνια. Εσείς συνεχίζετε να αγοράζετε ρεύμα από τη ΔΕΗ και να το πληρώνετε στην τιμή που το πληρώνετε και σήμερα (περίπου 10-12 λεπτά την κιλοβατώρα). Στην πράξη αυτό σημαίνει ότι η ΔΕΗ θα εγκαταστήσει έναν νέο μετρητή για να καταγράφει την παραγόμενη ενέργεια. Αν, για παράδειγμα, στο δίμηνο το φωτοβολταϊκό σας παράγει ηλεκτρική ενέργεια αξίας 250 ευρώ και καταναλώνετε ενέργεια αξίας 150 ευρώ, θα σας έρθει πιστωτικός λογαριασμός 100 ευρώ, ποσό το οποίο θα καταθέσει η ΔΕΗ στον τραπεζικό σας λογαριασμό.
Αν είμαι οικιακός καταναλωτής, πρέπει να ανοίξω βιβλία στην Εφορία;
Οχι. Δικαιούστε επιπλέον και έκπτωση δαπανών από το εισόδημα (εκπίπτει 20% της δαπάνης για εγκατάσταση φωτοβολταϊκού και ως 700 ευρώ ανά σύστημα).
Υπάρχουν πολεοδομικοί όροι που  πρέπει να τηρούνται;
Χρειάζεται έγκριση εκτέλεσης εργασιών μικρής κλίμακας από την Πολεοδομία. Δεν επιτρέπεται η τοποθέτηση των φωτοβολταϊκών πάνω από την απόληξη του κλιμακοστασίου, του φρεατίου ανελκυστήρα και οποιασδήποτε άλλης κατασκευής.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artId=315947&dt=19/02/2010

 

 Επιστροφή

 

ΑΝΩΝΥΜΕΣ ΕΤΑΙΡΕΙΕΣ ΠΟΛΥΤΕΛΕΙΑΣ ΞΕΤΙΝΑΖΟΥΝ ΤΟΝ ΔΗΜΟ ΑΘΗΝΑΙΩΝ

Το «City» του Νικήτα Κακλαμάνη

Οι «ειδικοί σκοποί» του δημάρχου

Την ώρα που οι πολίτες ετοιμάζονται για άλλη μία βουτιά σε ακόμα χαμηλότερα επίπεδα ζωής, ο δήμος της Αθήνας (με τη δύναμη της πλειοψηφίας) χορηγεί εκατομμύρια ευρώ στις «δικές του» Α.Ε. με πράξεις απευθείας ανάθεσης που αποκαλούνται Προγραμματικές Συμβάσεις

Δείτε όλο το αφιέρωμα στο http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=138792

 

 Επιστροφή

 

Ο ακτιβισμός κάνει τους ανθρώπους να νιώθουν πιο ευτυχισμένοι!

Μπορεί οι άνθρωποι που είναι κοινωνικά και πολιτικά δραστήριοι και διεκδικητικοί να μην πετυχαίνουν πάντα αυτό που θέλουν, όμως ο ακτιβισμός τους αυτός έχει ευεργετική επίδραση στην ψυχολογία τους και τους κάνει πιο ευτυχισμένους, σύμφωνα με μια νέα γερμανο-αμερικανική επιστημονική έρευνα.

Είτε πρόκειται για διαδηλώσεις, είτε για την αποστολή επιστολών διαμαρτυρίας σε κυβερνήσεις και άλλους φορείς, είτε για ατελείωτες συσκέψεις με ομοϊδεάτες, ο πολιτικο-κοινωνικός ακτιβισμός, παρά τις αναπόφευκτες δυσκολίες και τις απογοητεύσεις του, φαίνεται πως έχει τη δύναμη να «φτιάχνει» το κέφι και την ψυχική διάθεση των ακτιβιστών, σύμφωνα με την έρευνα.
Η μελέτη, κατά πάσα πιθανότητα η πρώτη του είδους της διεθνώς που διερευνά αν υπάρχει σχέση ανάμεσα στην πολιτική δραστηριοποίηση και στο αίσθημα προσωπικής ευτυχίας και ικανοποίησης, έγινε από την ψυχολόγο Μάλτε Κλαρ του γερμανικού πανεπιστημίου του Γκέτινγκεν και τον ψυχολόγο Τιμ Κάσερ του αμερικανικού κολλεγίου Νοξ, και δημοσιεύτηκε στο περιοδικό “Political Psychology” (Πολιτική Ψυχολογία), σύμφωνα με τη βρετανική «Γκάρντιαν».
Η έρευνα έδειξε ότι τα άτομα που είναι τα πιο πρόθυμα να πάνε σε μια διαδήλωση, είναι γενικά τα πιο χαρούμενα και αισιόδοξα στη ζωή τους. Γενικά, οι ακτιβιστές εμφανίζονται πιο «ζωντανοί» και νιώθουν πιο «πλούσια» την καθημερινότητά τους σε σχέση με όσους απλώς παραπονιούνται για το…μενού στα εστιατόρια και βλέπουν τις διαδηλώσεις από την τηλεόραση.
Η μελέτη έρχεται να ανατρέψει την καθιερωμένη αντίληψη ότι η ευτυχία συνδέεται μόνο με την άνετη ζωή και την υλική ευημερία. Ο ακτιβισμός δίνει ένα νόημα στη ζωή πολλών ανθρώπων, καθώς επίσης τους επιτρέπει να συσχετιστούν συναισθηματικά με άλλους ανθρώπους, και γι’ αυτούς αυτά μετράνε περισσότερο, σύμφωνα με τους ερευνητές.

Ηλεκτρονική Έκδοση
enet.gr, 11:13 Τετάρτη 3 Μαρτίου 2010

 

 Επιστροφή

 

Πλησιάζουν τα πρόστιμα από την Ε.Ε.

Ø                           Με τη Συνθήκη της Λισσαβόνας οι διαδικασίες επιταχύνονται

Tου Γιώργου Λιαλιου

Ένα βήμα πιο κοντά στην επιβολή δυσθεώρητων προστίμων για τις κακές επιδόσεις της στην προστασία του περιβάλλοντος βρίσκεται πλέον η Ελλάδα. Η συνθήκη της Λισσαβόνας, που ισχύει από τις αρχές του έτους, προβλέπει διαδικασίες εξπρές όταν ένα κράτος-μέλος δεν συμμορφώνεται με την πρώτη καταδίκη από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο. Επιπλέον προβλέπει τη δυνατότητα επιβολής προστίμου όχι μόνο για την κακή εφαρμογή της ευρωπαϊκής νομοθεσίας, αλλά και για την καθυστερημένη εναρμόνιση του εθνικού δικαίου. Οι εξελίξεις αυτές φέρνουν σε ιδιαίτερα δύσκολη θέση τη χώρα μας, καθώς ήδη εκκρεμούν έξι καταδίκες για σημαντικά περιβαλλοντικά προβλήματα, η αντιμετώπιση των οποίων βρίσκεται ακόμα σε πρώιμο στάδιο.

Η διαδικασία παραπομπής μιας υπόθεσης στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο χωρίζεται σε δύο βασικά στάδια: στη διαδικασία που οδηγεί στην πρώτη καταδίκη μιας χώρας και κατόπιν στη διαδικασία που οδηγεί στη δεύτερη καταδίκη, η οποία συνεπάγεται και την επιβολή προστίμου. Μέχρι πρότινος, οι δύο αυτές διαδικασίες αποτελούνταν από τρία επιμέρους βήματα κατά τα οποία η Ευρωπαϊκή Επιτροπή υποδείκνυε το πρόβλημα στη χώρα και ζητούσε τη λήψη μέτρων. Η συνθήκη της Λισσαβόνας συντομεύει τη δεύτερη διαδικασία (από την πρώτη στη δεύτερη καταδίκη) κατά ένα στάδιο, μειώνοντας σημαντικά τον χρόνο στον οποίο η εγκαλούμενη χώρα πρέπει να συμμορφωθεί (καταργεί την αποστολή αιτιολογημένης γνώμης).

Χαώδης κατάσταση

Η εξέλιξη αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία για τη χώρα μας καθώς η Ελλάδα μετρά ήδη έξι καταδίκες για μεγάλα περιβαλλοντικά ζητήματα. Μάλιστα σε δύο από τα έξι ζητήματα η κατάσταση είναι ακόμα χαώδης (παράνομες χωματερές, διαχείριση επικινδύνων αποβλήτων). Πιο συγκεκριμένα:

- Απουσία βιολογικού καθαρισμού και δικτύου αποχέτευσης στο Θριάσιο Πεδίο. Η πρώτη καταδίκη ήρθε στις 24 Ιουνίου 2004. Οι εργασίες κατασκευής των έργων βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο, αλλά δεν θα ολοκληρωθούν εμπρόθεσμα.

- Παράνομες χωματερές. Η πρώτη καταδίκη ήρθε στις 6 Οκτωβρίου 2005. Η διαδικασία αντικατάστασης των χωματερών με ΧΥΤΑ παρουσιάζει μεγάλες καθυστερήσεις.

- Απουσία βιολογικών καθαρισμών και αποχέτευσης σε 24 μεγάλες πόλεις. Η πρώτη καταδίκη ήρθε στις 25 Οκτωβρίου 2007. Εξακολουθούν να εκκρεμούν οι βιολογικοί καθαρισμοί της Ανατολικής Αττικής, θέμα που ελάχιστα έχει προχωρήσει.

- Απουσία ζωνών ειδικής προστασίας (ΖΕΠ) για τα άγρια πουλιά. Η πρώτη καταδίκη ήρθε στις 25 Οκτωβρίου 2007. Η χώρα θα έπρεπε να είχε ορίσει 186 ΖΕΠ, αλλά έχει ορίσει μόνο 151 και μάλιστα πλημμελώς.

- Ανεπάρκεια του θεσμικού πλαισίου για τις ΖΕΠ. Πρώτη καταδίκη στις 11 Δεκεμβρίου 2008.

- Ανεπαρκής διαχείριση των επικίνδυνων αποβλήτων. Η πρώτη καταδίκη ήρθε στα τέλη του 2009 και έκτοτε ελάχιστα έχουν γίνει.

Οι υποθέσεις που εκκρεμούν εις βάρος της Ελλάδας απασχόλησαν και τη συνάντηση γνωριμίας που είχε χθες στις Βρυξέλλες η υπουργός Περιβάλλοντος κ. Τίνα Μπιρμπίλη, με τον νέο επίτροπο Περιβάλλοντος, κ. Γιάνες Ποτότσνικ.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_09/03/2010_393520

 

 Επιστροφή

 

Τα δημόσια έργα μέσω ΣΔΙΤ κοστίζουν 1,5 φορά ακριβότερα

    Γιατί χρειάζονται οι ΣΔΙΤ (Σύμπραξης Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα) δεδομένου ότι το προϋφιστάμενο θεσμικό πλαίσιο για την εκτέλεση δημόσιων έργων είχε λειτουργήσει ικανοποιητικά;
Σ. ΑΠΟΣΤΟΛΑΚΗΣ
Στο ερώτημα αυτό καταλήγει ομάδα εργασίας του Τμήματος Κεντρικής Μακεδονίας του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας (ΤΕΕ/ΤΚΜ), που διερεύνησε το θεσμικό πλαίσιο εφαρμογής των ΣΔΙΤ και προχώρησε σε κριτική αποτίμηση της μέχρι σήμερα εμπειρίας από την εφαρμογή του θεσμού.
Οπως διαπίστωσε η ομάδα εργασίας του ΤΕΕ/ΤΚΜ, αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό η ένταξη στις ΣΔΙΤ μη ανταποδοτικών έργων, σε λίγα χρόνια ένα μεγάλο μέρος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) θα δεσμεύεται για την κάλυψη των αντίστοιχων πληρωμών προς τους αναδόχους τους. Στο πόρισμα αναφέρεται ακόμη ότι το κόστος των μη ανταποδοτικών έργων κοινωνικής υποδομής, που υλοποιούνται μέσω ΣΔΙΤ, στοιχίζουν στο Ελληνικό Δημόσιο περίπου 1,5 φορά περισσότερο απ' ό,τι αν υλοποιούνταν ως δημόσια έργα, με δανεισμό του Δημοσίου.
Παράλληλα, ως έμμεση επίπτωση των ΣΔΙΤ αναφέρεται η μεταφορά σημαντικών ποσών στο εξωτερικό, η αποδυνάμωση των κατασκευαστικών επιχειρήσεων κάθε βαθμίδας, καθώς και των ελληνικών γραφείων μελετών και, τέλος, η αφαίρεση σοβαρού τεχνικού αντικειμένου από τις δημόσιες τεχνικές υπηρεσίες.
Η μελέτη της ομάδας εργασίας του ΤΕΕ/ΤΚΜ για τις ΣΔΙΤ θα παρουσιαστεί αύριο το απόγευμα στην κοινή σύσκεψη των 17 περιφερειακών τμημάτων του ΤΕΕ, που θα γίνει στη Θεσσαλονίκη και θα διαρκέσει από τις 19 ώς τις 21 Φεβρουαρίου. Εχουν προσκληθεί να συμμετάσχουν οι υπουργοί Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων, Δημήτρης Ρέππας, Οικονομίας, Λούκα Κατσέλη και Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, Τίνα Μπιρμπίλη.
http://www.enet.gr/?i=news.el.ellada&id=133199

 

 Επιστροφή

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΕΕ/ΤΜΗΜΑΤΟΣ Κ. ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ

Ολοκληρώθηκε η τριήμερη κοινή σύσκεψη του ΤΕΕ

 Ιστορική στιγμή και ευκαιρία, για αλλαγές στο αναπτυξιακό μοντέλο της Ελλάδας, χαρακτήρισε την τρέχουσα οικονομική συγκυρία ο πρόεδρος του ΤΕΕ, Γιάννης Αλαβάνος, μιλώντας από το βήμα της τριήμερης κοινής σύσκεψης του Επιμελητηρίου και των 17 περιφερειακών του τμημάτων, που πραγματοποιήθηκε στη Θεσσαλονίκη στις 19-20-21 Φεβρουαρίου.

Όπως είπε, η στρατηγική ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας για την έξοδο από την κρίση θα πρέπει να στηριχθεί σε σχεδιασμό 10ετίας. Τόνισε δε, ότι η συγκυρία προσφέρεται για ανατροπές των οικονομικών πολιτικών, που κατέστησαν τη χώρα κύριο στόχο των κερδοσκόπων, όσων πειραματίζονται με νέους κανόνες πειθαρχίας για να αντικαταστήσουν το Σύμφωνο Σταθερότητας».

Ο κ. Αλαβάνος διατύπωσε την εκτίμηση ότι τα νέα μέτρα που προτείνονται για το φορολογικό και το ασφαλιστικό «θα οδηγήσουν βίαια εκτός αντικειμένου εργασίας χιλιάδες μηχανικούς». Πρόσθεσε ότι ο τρόπος με τον οποίο έγινε η «αστεία και εικονική» δημόσια διαβούλευση για το φορολογικό και ασφαλιστικό θέμα «ακύρωσε την έννοιά της». Υποστήριξε ότι «οι προτάσεις που ανακοινώθηκαν για το ασφαλιστικό θα κάνουν αδύνατη τη λήψη εγγυητικών επιστολών και την προείσπραξη αμοιβών για χιλιάδες μηχανικούς».

Εξέφρασε δε την πεποίθηση ότι το πείραμα -όπως το χαρακτήρισε- του ενιαίου ασφαλιστικού ταμείου (ΕΤΑΑ) «έχει αποτύχει από τη γέννησή του». Πρόσθεσε ότι το ταμείο των μηχανικών (ΤΣΜΕΔΕ) προβλέπεται αναλογιστικά ότι θα είναι υγιές τουλάχιστον μέχρι το 2032. «Ας αφήσει λοιπόν το κράτος το ΤΣΜΕΔΕ στο έλεός του», συμπλήρωσε και πρόσθεσε ότι αν γίνει πράξη η δήλωση του αρμόδιου υπουργού, Ανδρέα Λοβέρδου, περί ενοποίησης και των αποθεματικών των ταμείων, τότε το ΤΣΜΕΔΕ «αποξενώνεται» και από την περιουσία του.

Οι παραπάνω θέσεις περιλαμβάνονται άλλωστε σε κείμενο θέσεων με τίτλο «Διακήρυξη των Ελλήνων μηχανικών», που οι πρόεδροι των διοικουσών επιτροπών του ΤΕΕ και των περιφερειακών τμημάτων του συνέταξαν την Πέμπτη 18 Φεβρουαρίου σε σύσκεψη στην Καβάλα, η οποία εγκρίθηκε στη Θεσσαλονίκη.

Ο πρόεδρος του ΤΕΕ σημείωσε ακόμη ότι δεν είναι δυνατόν οι μηχανικοί να αντιμετωπίζουν τόσο μεγάλο πρόβλημα απασχόλησης, όταν υπάρχουν οι δυνατότητες άμεσης δημιουργίας χιλιάδων θέσεων εργασίας, μέσω προγραμμάτων όπως οι παρεμβάσεις εξοικονόμησης ενέργειας στα κτήρια.

Συμπλήρωσε δε, ότι σε περιόδους προώθησης αναγκαίων θεσμικών μέτρων, όπως το πρόγραμμα «Καλλικράτης» ή η βελτίωση του πλαισίου για τα δημόσια έργα και τις μελέτες, «δεν πρέπει να παγώνουν έργα και μελέτες».

Ο κ. Αλαβάνος ζήτησε ακόμη την απεμπλοκή μικρομεσαίων έργων από το πρόγραμμα Συμπράξεων Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ) και ένταξή τους στο ΠΔΕ ή το ΕΣΠΑ. Επεσήμανε, τέλος, την ανάγκη να υπάρξει «απλή, κωδικοποιημένη νομοθεσία παντού και άμεσα, καθώς ό,τι συμβαίνει σήμερα –με την πολυπλοκότητα και την έλλειψη κωδικοποίησης- είναι μήτρα κάθε φαινομένου διαφθοράς».

Τ. Κονακλίδης: Όχι σε εισπρακτικά μέτρα- Να επενδύσουμε στην ανάπτυξη

Άμεσο «άνοιγμα» του θέματος των ΣΔΙΤ, αλλά και του αναπτυξιακού μοντέλου της Ελλάδας γενικότερα, ζήτησε από την πλευρά του ο πρόεδρος του ΤΕΕ/Τμήματος  Κ. Μακεδονίας, Τάσος Κονακλίδης. «Πρέπει να φέρουμε ξανά τη μπάλα στη σέντρα, να προσδιορίσουμε ξανά τα ζητούμενα, και να εστιάσουμε την προσοχή μας –που έχει εκτραπεί λόγω του πανικού για την κρίση- σε συγκεκριμένο πλαίσιο, με όρους και προοπτικές ανάπτυξης. Διαφορετικά, όταν βγούμε -αν βγούμε- από την κρίση, θα περιμένουμε μοιρολατρικά την επόμενη», είπε χαρακτηριστικά.

Ο ίδιος εξέφρασε την πεποίθηση ότι τα νέα κυβερνητικά μέτρα στο φορολογικό και ασφαλιστικό πεδίο, τα εμπνέει η λογική των παλιών, δοκιμασμένων και δυστυχώς αποτυχημένων λύσεων: να εισπράξουμε για να ξεπεράσουμε την κρίση. «Φτάνει όμως. Χρειάζεται να κάνουμε κάτι παραπάνω, για να εξασφαλίσουμε ότι δεν θα βρεθούμε εκόντες- άκοντες στην επόμενη κρίση. Χρειάζεται να επενδύσουμε στην ανάπτυξη», σημείωσε.

Αναφερόμενος στον νέο ΚΕΝΑΚ στηλίτευσε τη μείωση του προϋπολογισμού του προγράμματος, από τα 400 εκατομμύρια ευρώ στα 50 εκατομμύρια και κάλεσε τους μηχανικούς να βρουν τρόπους μέσα από τους οποίους θα βοηθήσουν την ενεργειακή αναβάθμιση των κτιρίων.

Πολλαπλάσιο το κόστος των έργων μέσω ΣΔΙΤ

Πολλαπλάσιο κόστος, σε σχέση με τα έργα που εκτελούνται ως δημόσια, αλλά και σημαντικές αρνητικές επιπτώσεις για τις εγχώριες κατασκευαστικές και μελετητικές εταιρίες, μπορεί να έχει η ανεξέλεγκτη εκτέλεση projects μέσω ΣΔΙΤ στην Ελλάδα. Αυτό προκύπτει από τα ευρήματα μελέτης ομάδας εργασίας του ΤΕΕ, τα οποία παρουσίασαν στην εκδήλωση οι μηχανικοί Κωνσταντίνος Λυσσαρίδης και Κωνσταντίνος Σορτίκος.

«Αν συνεχιστεί με τον ίδιο ρυθμό η ένταξη στις ΣΔΙΤ μη ανταποδοτικών έργων, σε λίγα χρόνια από σήμερα ένα μεγάλο μέρος του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ) θα δεσμεύεται για την κάλυψη αντίστοιχων πληρωμών προς τους αναδόχους.

Εάν θεωρηθεί ότι τα 51 έργα, που η ένταξή τους στις ΣΔΙΤ έχει εγκριθεί, θα ολοκληρωθούν μέχρι το έτος 2012, από εκεί και πέρα και για περίπου 25 έτη, θα δεσμεύονται από το ΠΔΕ κάθε έτος 200 εκατ. ευρώ για την αποπληρωμή αυτών των έργων! Στη δε περίπτωση των κοινωνικών μη ανταποδοτικών έργων, το κόστος μέσω ΣΔΙΤ είναι τουλάχιστον μιάμιση φορά υψηλότερο από ότι αν κατασκευάζονταν ως δημόσια με απευθείας δανεισμό.

Επιπρόσθετα, σημαντικά ποσά "μεταφέρονται" σε εταιρίες του εξωτερικού και αποδυναμώνονται οι ελληνικές κατασκευαστικές κάθε βαθμίδας: κι αυτό γιατί, συχνά, πολλά μικρά έργα συμπτύσσονται σε μεγάλα, και οι ελληνικές εταιρίες καλούνται να συμμετάσχουν σε project μόνο ως υπεργολάβοι των αναδόχων, με δυσμενείς όρους.

Κατά συνέπεια, πρόσθεσαν, οι ΣΔΙΤ μπορούν να διασφαλίσουν το δημόσιο συμφέρον μόνο αν εφαρμοστούν σωστά και με προϋποθέσεις (όπως το να τεθεί οροφή ποσοστού επί του ΠΔΕ, που μπορεί να δεσμεύεται λόγω ΣΔΙΤ, π.χ, 5%-10%).  

Με βάση τα παραπάνω, η βασική πρόταση της ομάδας είναι: να μην εντάσσονται στις ΣΔΙΤ τα ανταποδοτικά έργα, αλλά να  ανατίθενται ως έργα παραχώρησης, και να εντάσσονται στο συγκεκριμένο μοντέλο μόνο μη ανταποδοτικά έργα. χ, 5%-10%).

Με βάση το παραπάνω σκεπτικό, η ομάδα κατέληξε στις εξής προτάσεις:

1.        Να μην εντάσσονται στις ΣΔΙΤ τα ανταποδοτικά έργα και

2.        Στις ΣΔΙΤ να εντάσσονται ΜΟΝΟ μη ανταποδοτικά έργα

Επίσης, επιβάλλεται –μεταξύ άλλων- να προβλεφθεί η συμμετοχή του ΤΕΕ ως θεσμοθετημένου συμβούλου της Πολιτείας (με γνώμη) σε όλα τα στάδια της διαδικασίας, αλλά και να συσταθεί «Κοινωνική Επιτροπής Παρακολούθησης» της εκτέλεσης της σύμβασης, που θα στελεχώνεται υποχρεωτικά και περιοριστικά με μηχανικούς, νομικούς, και οικονομολόγους. Πρέπει, επίσης, να τεθεί η υποχρέωση για τον ανάδοχο του έργου να αναθέτει σε τοπικούς υπεργολάβους ποσοστό τουλάχιστον 30% του έργου.

Ειδικός γραμματέας ΣΔΙΤ: Οι ΣΔΙΤ δεν είναι «μαγικός» τρόπος εκτέλεσης έργων

Από την πλευρά του, ο ειδικός γραμματέας ΣΔΙΤ, Νίκος Μαντζούφας, τόνισε ότι τα έργα ΣΔΙΤ δεν είναι κάποιος μαγικός τρόπος εκτέλεσης έργων, με βάση την εφεύρεση νέου τρόπου χρηματοδότησης. «Είτε μέσω των τελών είτε πληρωμών του δημοσίου, οι χρήστες ή το δημόσιο θα κληθούν να αποπληρώσουν τα έργα», πρόσθεσε, υπογραμμίζοντας το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχει ιεράρχηση των αναγκών και των έργων. «Τα έργα ΣΔΙΤ δεσμεύουν εθνικούς πόρους», ξεκαθάρισε. 

Πρόσθεσε δε, ότι τα ΣΔΙΤ είναι ακριβότερα και στο κόστος δανεισμού. «Η ΕΤΕπ υποστηρίζει ευρύτερα τα ΣΔΙΤ, τα οποία δεν απευθύνονται μόνο στις μεγάλες κατασκευάστριες εταιρίες. Τα έργα ΣΔΙΤ μπορούν πραγματικά να συμβάλλουν στην ανάπτυξη κι είναι ένας από τους βασικούς πυλώνες που και η νέα κυβέρνηση θα συνεχίσει να υποστηρίζει. Δεν δαιμονοποιούμε τα δημόσια έργα. Δεν σταματάμε το ΠΔΕ», τόνισε ο κ. Μαντζούφας, ο οποίος ανακοίνωσε την έναρξη συνεργασίας με το ΤΕΕ με σκοπό την εμπέδωση βασικών στοιχείων διαφάνειας και αξιοκρατίας.

Εκπρόσωποι κομμάτων, περιφέρειας, οργανισμών

Ο αναπληρωτής τομεάρχης Οικονομίας της ΝΔ και βουλευτής Β’ Θεσσαλονίκης, Θεόδωρος Καράογλου, χαρακτήρισε τις ΣΔΙΤ ως έναν θεσμό που αποτέλεσε μία από τις βασικές μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης Καραμανλή. «Προσφέρουν οφέλη τόσο για το δημόσιο και ιδιωτικό τομέα, όσο και για τους πολίτες, οι οποίοι απολαμβάνουν περισσότερα έργα σε σύντομο σχετικά χρονικό διάστημα», τόνισε. Παραδέχθηκε πως από την πενταετή εφαρμογή του προγράμματος ΣΔΙΤ υπάρχουν μια σειρά προβλημάτων, τα οποία μπορούν να αντιμετωπιστούν μέσα στο πλαίσιο ενός διαλόγου. «Η φιλοσοφία των Συμπράξεων είναι σωστή. Όμως, η επανεξέταση τόσου του θεσμικού πλαισίου και των κανόνων εφαρμογής των ΣΔΙΤ και η αποτίμηση της μέχρι τώρα πορείας τους προφανώς είναι επιβεβλημένη», σημείωσε

Την κατάργηση του νόμου των ΣΔΙΤ και την εκτέλεση των δημόσιων έργων μέσω του ΠΔΕ, ζήτησε ο εκπρόσωπος του ΚΚΕ, Νίκος Ζώκας. «Μοναδική επιδίωξη των κομμάτων που σχεδίασαν, νομοθέτησαν κι εφαρμόζουν το νόμο για τις ΣΔΙΤ ήταν και παραμένει η ικανοποίηση των διαρκώς αυξανόμενων απαιτήσεων του μεγάλου κεφαλαίου για την μεγιστοποίηση της κερδοφορίας του και την εξεύρεση νέων επενδυτικών ευκαιριών», υποστήριξε.

Ο πρόεδρος της νομαρχιακής Θεσσαλονίκης του ΛΑΟΣ, Απόστολος Χατζηκαπετάνης, χαρακτήρισε την πρόταση του ΤΕΕ/ΤΚΜ για τις ΣΔΙΤ ιδιαίτερα θετική. Ζήτησε το δημόσιο να συμμετέχει με τους ίδιους όρους με τον ιδιωτικό τομέα. «Μέχρι τώρα έχει γίνει μία εκμετάλλευση. Ο υπερκερασμός του ιδιωτικού τομέα έχει δημιουργήσει συμβάσεις που είναι άσχημες με το δημόσιο», τόνισε και πρότεινε τα έργα που θα γίνονται να τα αναλαμβάνουν ελληνικές επιχειρήσεις.

Εκπροσωπώντας τον ΣΥΡΙΖΑ, ο βουλευτής Θεσσαλονίκης, Τάσος Κουράκης, εξέφρασε την κατηγορηματική αντίθεσή του κόμματός του στις ΣΔΙΤ, καθώς όπως είπε ευνοεί το μονοπωλιακό ή ολιγοπωλιακό κεφάλαιο. «Υποτίθεται ότι τα έργα ολοκληρώνεται γρηγορότερα, ενώ στην πραγματικότητα ο χρόνος παράδοσης είναι ο ίδιος ή και μεγαλύτερος. Δεν υπάρχει καμία νέα πηγή χρηματοδότησης, το μόνο που αλλάζει είναι ότι το κόστος θα το φορτωθούν οι επόμενες γενιές. Με τις ΣΔΙΤ υπάρχουν υπερβάσεις προϋπολογισμού έργων από 9% - 229%. Οι ΣΔΙΤ περιέχουν πλήθος από αδιαφανείς όρους υπό το πρόσχημα της εμπορικής εμπιστευτικότητας κι αποτελούν στην ουσία δημόσιο δανεισμό, ο οποίος δεν αποτυπώνεται δημόσιο χρέος. Ο νόμος πρέπει να καταργηθεί», είπε.

Κατά τον χαιρετισμό της στην εκδήλωση, η περιφερειάρχης Κ. Μακεδονίας, Μαρία Λιονή, επεσήμανε ότι η μέθοδος των ΣΔΙΤ είναι ακόμη αντικείμενο έντονης διαβούλευσης, καθώς μπορεί όλοι να τάσσονται υπέρ της συνεργασίας δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, «αλλά υπάρχουν πολλές παράμετροι, που δυσκολεύουν αυτό το εγχείρημα, σε μια χώρα όπου οι αμαρτίες των δημοσίων έργων περισσεύουν τα τελευταία χρόνια». Η ίδια επεσήμανε ότι μείζον θέμα είναι σε κάθε περίπτωση το πώς διασφαλίζεται η διαφάνεια των συναλλαγών στις ΣΔΙΤ και πρόσθεσε ότι το ζήτημα δεν είναι μόνο αυτό του αυξημένου κόστους, αλλά και ηθικό και πολιτικό και για αυτό χρήζει περαιτέρω εξέτασης.

Στον χαιρετισμό του, ο εκπρόσωπος του νομάρχη Θεσσαλονίκης, αντινομάρχης Γιώργος Τσαμασλής, σημείωσε ότι οι ΣΔΙΤ εφαρμόστηκαν ήδη στην περίπτωση του νέου κτηρίου της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης («μπήκε ο εργολάβος και άρχισε η κατασκευή»), αφού η χρήση του μοντέλου είναι πολλές φορές αναγκαίο όταν δεν υπάρχουν κονδύλια από τον κρατικό προϋπολογισμό ή τα ταμεία της νομαρχίας.  

Πρόεδροι φορέων

Ο πρόεδρος της ΕΜΔΥΔΑΣ-ΚΜ, Χρήστος Μακρής, χαρακτήρισε τις ΣΔΙΤ «ταφόπλακα των δημοσίων έργων στην Ελλάδα» και τόνισε ότι το κόστος κατασκευής έργων ΣΔΙΤ είναι τρεις φορές περισσότερο, σε σχέση με το ενδεχόμενο να το κατασκεύαζε το κράτος.

Ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Συνδέσµων Εργοληπτών Δημοσίων Έργων (ΠΕΣΕ∆Ε), Γρηγόρης Γρηγορόπουλος, αναφέρθηκε στο τεράστιο έλλειμμα έργων στην περιφέρεια και εκτίμησε ότι μέχρι τώρα το πρόγραμμα ΣΔΙΤ αποδεικνύεται ατελέσφορο.

Ο πρόεδρος Συνδέσμου Ιδιοκτητών Ακινήτων Β. Ε., Κωνσταντίνος Ζήκας, ζήτησε να επιτραπεί σε ιδιωτικά κεφάλαια να συμμετέχουν στα ΣΔΙΤ.

Το «παρών» στην εκδήλωση έδωσαν –μεταξύ άλλων- οι πρώην πρόεδροι του ΤΕΕ, Σωτήρης Κούβελας, πρώην υπουργός, Γιάννης Οικονομίδης, γενικός γραμματέας Δημοσίων Έργων, Γωγώ Κωτίδου, νέα πρόεδρος του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας, Δημήτρης Τσαπραλής, Ανδρέας Κουράκης, Γιάννης Αικατερινάρης και Σάκης Τζακόπουλος, Τοποθετήσεις για τα θέματα της σύσκεψης έκαναν πρόεδροι και στελέχη όλων των περιφερειακών τμημάτων._

 

 Επιστροφή

 

Σε αδιέξοδο οδεύουν οι ΣΔΙΤ

Ø                           Μεγάλες καθυστερήσεις ως προς την προώθηση των σχετικών διαδικασιών, οικονομική κρίση και αλλαγή των συνθηκών όσον αφορά τη χρηματοδότηση από πλευράς των τραπεζών ακυρώνουν ή στην... καλύτερη περίπτωση καθυστερούν σημαντικά τις πολυδιαφημισμένες Συμπράξεις Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

Στεφανία Σούκη

Η απόσυρση της προσφοράς της κοινοπραξίας των ομίλων Ελλάκτωρ, J&P Άβαξ και Lamda Development, που είχε αναδειχθεί μειοδότρια για το έργο ανάπλασης και εκμετάλλευσης του λιμανιού στο Ηράκλειο της Κρήτης, είναι το πιο πρόσφατο παράδειγμα, ενώ απογοήτευση προκαλεί το γεγονός ότι από τους 15 περίπου διαγωνισμούς που έχουν προκηρυχθεί την τελευταία τετραετία, μόλις... τρία έχουν προχωρήσει στη β' φάση.

Η κωλυσιεργία και οι αλλαγές στον γενικότερο σχεδιασμό από πλευράς του Δημοσίου, σε συνδυασμό με την οικονομική κρίση και την αλλαγή των συνθηκών όσον αφορά τις μεγάλες χρηματοδοτήσεις, μπλοκάρουν τις παραχωρήσεις και τα έργα ΣΔΙΤ.

Αυτό ακριβώς συνέβη στην περίπτωση του μεγάλου έργου, ύψους 70 εκατ. ευρώ, για την ανάπλαση και εκμετάλλευση του λιμανιού του Ηρακλείου στην Κρήτη, όπου η μειοδότρια του έργου, η κοινοπραξία των ομίλων Ελλάκτωρ, J&P Άβαξ και Lamda Development απέσυραν την προσφορά τους με επιστολή τους προς την Περιφέρεια της Κρήτης την περασμένη Δευτέρα (15/3).

Οι λόγοι που οδήγησαν στη συγκεκριμένη απόφαση την κοινοπραξία, είναι, σύμφωνα με πληροφορίες, αφενός οι μεγάλες καθυστερήσεις ως προς την προώθηση των διαδικασιών του έργου, αφετέρου η αλλαγή στη γενικότερη στάση των τραπεζών που χρηματοδοτούν τα έργα παραχωρήσεων. Χαρακτηριστικό είναι το γεγονός ότι για το συγκεκριμένο έργο ο μειοδότης αναδείχθηκε ακριβώς πριν από έναν χρόνο, τον Μάρτιο του 2009.

Εκτοτε, ουδεμία εξέλιξη για την υπογραφή της σύμβασης υπήρξε, ενώ και η αλλαγή της κυβέρνησης το περασμένο φθινόπωρο έπαιξε τον ρόλο της, αφού εκκρεμούν ακόμη οι διορισμοί νέων διοικήσεων σε ουκ ολίγους οργανισμούς του Δημοσίου.

ΤΟ ΕΡΓΟ

Το συγκεκριμένο έργο είναι από τα μεγαλύτερα που έχουν προγραμματισθεί να γίνουν στο Ηράκλειο της Κρήτης με τη συμμετοχή ιδιωτικών κεφαλαίων και την παραχώρηση της εκμετάλλευσης για 30 χρόνια στους ιδιώτες, με καταβολή ενοικίου στον Οργανισμό Λιμένος Ηρακλείου. Η επένδυση αφορά στον εκσυγχρονισμό σε υποδομές της υφιστάμενης μαρίνας, στην ανακαίνιση, προσθήκη και κατασκευή νέων κτιρίων στην ευρύτερη περιοχή της υφιστάμενης μαρίνας, στην ανάπλαση της ευρύτερης περιοχής κ.τ.λ., ενώ θεωρείται μείζονος σημασίας για την περιοχή, όπως τουλάχιστον διατείνονται οι φορείς της περιοχής.

Για την ιστορία, να αναφερθεί ότι η προκήρυξη του Διεθνούς Διαγωνισμού για την επιλογή Αναδόχου Σύμβασης Παραχώρησης για το συγκεκριμένο έργο είχε δημοσιευθεί στην Επίσημη Εφημερίδα της Ευρωπαϊκής Ένωσης στις 2 Ιουνίου του 2006!

Πάντως, παράγοντες του κλάδου των κατασκευών, που υφίσταται μεγάλες πιέσεις αυτό το διάστημα λόγω της ανομβρίας στον τομέα των δημοσίων και - όχι μόνο - έργων, επισημαίνουν ότι η περίπτωση του Ηρακλείου της Κρήτης είναι μία μόνο από τις πολλές περιπτώσεις έργων παραχωρήσεων που είτε δεν προχωρούν καθόλου είτε προχωρούν με ρυθμούς... χελώνας. Ρυθμούς μάλιστα, τους οποίους, με το νέο οικονομικό περιβάλλον, δεν είναι καθόλου διατεθειμένες να ακολουθήσουν οι τράπεζες, οι οποίες πλέον παίζουν πρωτεύοντα ρόλο στα έργα παραχωρήσεων, ως χρηματοδότες.

ΟΙ ΤΡΕΙΣ ΕΞΑΙΡΕΣΕΙΣ

Οι πολυδιαφημισμένες ΣΔΙΤ, που προωθούνται μέσω δημοσίων φορέων, είτε πρόκειται για την Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου είτε για άλλους φορείς, όπως οι Νομαρχιακές Αυτοδιοικήσεις, ο Οργανισμός Σχολικών Κτιρίων, η ΔΕΠΑΝΟΜ, η Θέμις Κατασκευαστική κ.τ.λ., είναι ένα απτό παράδειγμα, αφού από τους 15 περίπου διαγωνισμούς που έχουν προκηρυχθεί την τελευταία τριετία, συνολικού ύψους περί το 1,5 δισ. ευρώ, μόλις... τρία έχουν προχωρήσει ως προς τις διαδικασίες. Από αυτά τα τρία:

- Μόνο ένα, αυτό των 7 πυροσβεστικών σταθμών, ύψους 27,7 εκατ. ευρώ, υπεγράφη από την κοινοπραξία Γαντζούλας ΑΤΕ - Κουρτίδης ΑΕ και μάλιστα με πολλές δυσκολίες, που προέκυψαν λόγω της χειροτέρευσης των συνθηκών της αγοράς που σημειώθηκε μεταξύ του χρόνου υποβολής της προσφοράς του φορέα τον (Ιούλιο του 2008) και της υπογραφής της σύμβασης σύμπραξης (Απρίλιος 2009). Τελικά η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων και η Eurobank έδωσαν τη λύση και ανέλαβαν τη χρηματοδότηση του έργου.

- Το δεύτερο έργο για την ανέγερση του κτιρίου διοικητηρίου για τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Τρικάλων και για τη Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Κορίνθου, με ανάδοχο την J&P Aβαξ ακόμη δεν έχει υπογραφεί, έστω κι αν ο μειοδότης αναδείχθηκε τον Απρίλιο του 2009. Πλέον, πέραν των αλλαγών στο οικονομικό περιβάλλον και το γεγονός ότι οι όροι και οι συνθήκες χρηματοδότησης έχουν αλλάξει σημαντικά στο μεσοδιάστημα, το συγκεκριμένο έργο επηρεάζεται και από το Πρόγραμμα «Καλλικράτης» για τη νέα διοικητική δομή της χώρας! Έτσι, οι φορείς που εμπλέκονται θα πρέπει να συζητήσουν εκ νέου λεπτομέρειες του έργου, οι οποίες μάλιστα δεν είχαν συνυπολογισθεί κατά την περίοδο υποβολής των προσφορών...

- Το τρίτο και... τελευταίο έργο, για το οποίο έχει ανακηρυχθεί (προσωρινός) ιδιωτικός φορέας σύμπραξης είναι αυτό των κτιριακών εγκαταστάσεων της Αστυνομικής Διεύθυνσης Πειραιά, για την οποία τη συμφερότερη προσφορά είχε υποβάλει η Άκτωρ Παραχωρήσεις. Η επίσημη ανακοίνωση τον Σεπτέμβριο του 2009 ανέφερε ότι «μέσα στο 2009 προβλέπεται να ολοκληρωθούν οι διαδικασίες υπογραφής της σύμβασης αυτής και να ξεκινήσει η υλοποίηση του έργου», κάτι ωστόσο το οποίο δεν κατέστη εφικτό μετά και την αλλαγή στο κυβερνητικό επιτελείο...

http://www.kerdos.gr/Default.aspx?id=1210939&nt=103 18-3-2010

 

 Επιστροφή

 

Πράσινο φως από Επιμελητήρια και ΟΤΑ, για τον Πάγκο Παραγωγού - Καταναλωτή

Επιλέγουμε τα ντόπια προϊόντα

Η ΒΙΟΖΩ προχωράει σε συμφωνία με τα βιοτεχνικά επιμελητήρια, τους αγρότες, την τοπική αυτοδιοίκηση και πολλούς άλλους φορείς στην δημιουργία δικτύου επιλογής των ντόπιων παραγόμενων προϊόντων.

Δίκτυο υποστήριξης της ποιοτικής ελληνικής παραγωγής

Ο δρόμος για τον Πάγκο  Καταναλωτή - Παραγωγού άνοιξε!

Εν όψει της πρώτης επίσημης σύσκεψης των ενδιαφερόμενων φορέων, ξεκινούν και οι επαφές με τους ΟΤΑ, που θα παραχωρήσουν χώρο για τις απευθείας συναλλαγές των παραγωγών με τους καταναλωτές, για αγορές... χωρίς αισχροκέρδεια. 

Άλλωστε οι μεγάλες παγκόσμιες ανώνυμες εταιρείες, αφού αγοράζουν κοψοχρονιά τον κόπο των ξένων εργαζόμενων, τα εισάγουν και τα πωλούν με υπέρογκες τιμές στην χώρα μας. Οι τιμές αγοράς ξεκληρίζουν τους ντόπιους παραγωγούς ενώ οι καταναλωτές αγοράζουν ακριβά.

«Αυτή τη στιγμή η Ελλάδα πετάει τα δικά της προϊόντα στις χωματερές και εισάγει άλλα προϊόντα απο το εξωτερικό ίσως πιο φθηνά αλλά πολύ κατώτερης ποιότητας...» εξήγησε μιλώντας στον «Αδέσμευτο» της Κυριακής, ο πρόεδρος της ΒΙΟΖΩ Γιωργάκης Κωστής και συνέχισε:

«Το κυριότερο όμως, πρόσθεσε, «είναι ότι εξάγει ένα συνάλλαγμα το οποίο καλείται να πληρώσει με τους μισθούς μας και μειώνοντας τις κρατικές παροχές και την ποιότητα της ζωής μας.

Οι καταναλωτές μπορούν να ανατρέψουν προς το εθνικό συμφέρον τις όποιες επίσημες μεταξύ κρατών συμφωνίες που καθορίζουν τις αναλογίες εισαγωγών - εξαγωγών», σημείωσε εμφατικά.

Ολόκληρη η δήλωση του προέδρου της ΒΙΟΖΩ, καθώς και όλο το σκεπτικό της προσπάθειας που ξεκινά, μαζί με το... «πράσινο φως» απο τα επιμελητήρια και την ΤΕΔΚΝΑ, φιλοξενούνται στις σελίδες του «Αδέσμευτου Τύπου», την προσεχή Κυριακή 21 Μαρτίου 2010.

 Για περισσότερες πληροφορίες και ολοκληρωμένη ενημέρωση:

www.biozo.gr

Συν ΒΙΟΖΩ και χείρα κίνει!

«ΒΙΟΖΩ» - Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών "ΒΙΟ-ΚΑΤΑΝΑΛΩΤΕΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΤΙΚΗ ΖΩΗ", ΜακΜίλλαν 10, Πατήσια, 11144 Αθήνα. Τηλ/Φαξ: 210-522 23 23,  697-9734591, Ηλ.Ταχ: email@biozo.org  Ιστοσελίδες: www.biozo.gr

 

 Επιστροφή

 

Ο «άγνωστος» που μας σημάδεψε

Της Μαίρης Αδαμοπούλου

Ο «άγνωστος» αρχιτέκτονας 500 νεοκλασικών κτιρίων της Ελλάδας αποκαλύπτεται μέσα από το αρχείο του στην Εθνική Πινακοθήκη

Είναι ο αρχιτέκτονας που πλημμύρισε την Αθήνα με τις δημιουργίες του και της έδωσε ευρωπαϊκό αέρα. Ο «ποιητής του νεοκλασικισμού» που άφησε το στίγμα του σε πολλές διαφορετικές γωνιές της Ελλάδας μέσα από 500 και πλέον κτίρια. Ο πρώτος που ανέσκαψε την Τροία και το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Είναι ο Σάξονας (και ουχί Βαυαρός) Ερνέστος Τσίλερ, ο αρχιτέκτονας που βρέθηκε με αφορμή μια επιστολή του δασκάλου του Θεόφιλου Χάνσεν στην Ελλάδα του 1861 για να επιβλέψει την ανέγερση της Ακαδημίας και αναδείχθηκε σε έναν από τους πιο δραστήριους αρχιτέκτονες στη μικρή τότε πρωτεύουσα.

Αυτός ο «πολυπράγμων οικουμενικός καλλιτέχνης», που έχει υπογράψει- ανάμεσα σε άλλα- τα σχέδια του Προεδρικού Μεγάρου, του Εθνικού Θεάτρου, του υπουργείου Εξωτερικών, της Σχολής Ευελπίδων, του Μεγάρου Μελά, του Ιλίου Μελάθρου, του Μεγάρου Σταθάτου, του Δημαρχείου Ερμούπολης, του Θεάτρου Απόλλων στην Πάτρα, του Προξενείου της Θεσσαλονίκης συστήνεται ουσιαστικά για πρώτη φορά συνολικά στο κοινό μέσα από μια εντυπωσιακή και διαφωτιστική έκθεση.

Για να μπει ο επισκέπτης στον κόσμο του Τσίλερ, θα πρέπει να μπει στα κτίριά του, τα οποία «μεταφέρθηκαν» μέσα από μεγεθυσμένα σχέδια στις αίθουσες της Πινακοθήκης. Πίσω από το επιβλητικό κτίριο Μελά που μας υποδέχεται ή το Ιλίου Μέλαθρον που βρίσκεται στην ίδια εικονική πλατεία με το πάλαι ποτέ Δημοτικό Θέατρο της Αθήνας (στον κάτω όροφο της Πινακοθήκης) κρύβονται επιστολές και προσωπικά έγγραφα του Τσίλερ, σχέδια για την εσωτερική διακόσμηση των κτιρίων- έργων τέχνης, εικόνες κτιρίων της Αθήνας που συνάντησε όταν έφτασε στην Ελλάδα, αλλά και αρχιτεκτονικές προτάσεις του που δεν υλοποιήθηκαν μαζί με μελέτες του για τα χρώματα στα αρχαία μνημεία. Την επιμέλεια της έκθεσης υπογράφει η ιστορικός τέχνης δρ. Μαριλένας Κασιμάτη και τον σχεδιασμό ο αρχιτέκτονας Βασίλης Κολώνας.

Τα αγόρασαν με το... κιλό

Σε στοίβες αγοράστηκαν τα 400 και πλέον σχέδια και ντοκουμέντα του Ερνέστου Τσίλερ το 1961 από τον προνοητικό τότε διευθυντή της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνο Καλλιγά (στον οποίο είναι αφιερωμένη η έκθεση) έναντι του ευτελούς ποσού των 20.000 δρχ., τα οποία αποτελούν τον κορμό της αφιερωματικής έκθεσης που συνδέει την «Ελλάδα με τη Γερμανία, χώρα καταγωγής του Τσίλερ, τη Δανία, πατρίδα του δασκάλου του Θεόφιλου Χάνσεν, και την Αυστρία, τόπο δράσης του Χάνσεν», όπως τονίζει η διευθύντρια της Εθνικής Πινακοθήκης Μαρίνα Λαμπράκη- Πλάκα.

Ξενοδοχεία «Μέγας Αλέξανδρος» και «Μπάγκειον»

●Το «Μέγας Αλέξανδρος» χτίστηκε στις αρχές της δεκαετίας του 1880 ως κατοικία του εθνικού ευεργέτη Ιωάννου Μπάγκα ●Το 1895 ο Μπάγκας πεθαίνει. Όσο βρισκόταν στη ζωή όμως είχε δωρίσει την περιουσία του στο κράτος που μετέτρεψε το κτίριο σε ξενοδοχείο ●Το «Μπάγκειον» χτίστηκε αργότερα σε οικόπεδο που αγόρασε μετά τον θάνατο του ευεργέτη η Μπάγκειος Επιτροπή, που διαχειριζόταν το κληροδότημα.

Σχεδιάστηκε εξαρχής ως ξενοδοχείο ●Αν και φαίνονται ίδια, έχουν διαφορές.

Τα πλαίσια των ανοιγμάτων του «Μπάγκειου» στον πρώτο όροφο έχουν οριζόντια γείσα και στον δεύτερο αετωματικά. Στο «Μέγας Αλέξανδρος» συμβαίνει το αντίστροφο Αρχικά υπήρχαν κεραμικά αγάλματα στη στέψη και των δύο κτιρίων.

Στρατιωτική Σχολή Ευελπίδων

●Το 1886 ο εθνικός ευεργέτης Γεώργιος Αβέρωφ προσέφερε χρήματα για ανέγερση σχολής στην Αθήνα ●Προηγουμένως στεγαζόταν στο Ναύπλιο, την Αίγινα και τον Πειραιά ●Ο Τσίλερ σχεδίασε 12 κτίρια, αλλά σε πρώτη φάση χτίστηκαν τα οκτώ ●Θεμελιώθηκε το 1889 και ολοκληρώθηκε το 1904 ●Ειρωνεία της Ιστορίας: ένα από τα μεγάλα πλάνα του Τσίλερ που τον απασχόλησαν επί 20 χρόνια (1832-1912) δεν υλοποιήθηκε. Κάποια σχέδιά του κρίθηκαν ως απαράδεκτα, με σφάλματα και ελλείψεις. Ωστόσο το Συμβούλιο της Επικρατείας και ο Άρειος Πάγος για πολλές δεκαετίες φιλοξενήθηκαν στο Ιλίου Μέλαθρον, ενώ σήμερα τα δικαστήρια στεγάζονται στην πρώην Σχολή Ευελπίδων- και τα δύο έργα Τσίλερ Δημοτικό Θέατρο Αθήνας

●Άρχισε να χτίζεται το 1873 σε δημοτικό οικόπεδο της τότε Πλατείας Λαού (σήμερα Κοτζιά)
●Σταμάτησε έναν χρόνο αργότερα λόγω οικονομικής κρίσης που προκάλεσαν τα Λαυρεωτικά ●Είχε προϋπολογισμό 550.000 δρχ.

●Το κτίριο αποφάσισε να ολοκληρώσει ο Ανδρέας Συγγρός το 1887, γι΄ αυτό και ονομάστηκε Θέατρο Συγγρού ●Ο Τσίλερ κινδύνευσε να χάσει το έργο δύο φορές από Γάλλους αρχιτέκτονες, αλλά τελικά προτιμήθηκε η πρότασή του ως πιο οικονομική ●Είχε σοβαρές ελλείψεις, όπως έλεγε ο ίδιος ο Τσίλερ, λόγω της έλλειψης χρημάτων: ξεπερασμένη σκηνική τεχνολογία, έλλειψη κεντρικής θέρμανσης, μίζερη είσοδο. Χωρούσε όμως 1.500 θεατές και είχε καλή ακουστική ●Εγκαινιάστηκε το 1888 και κατεδαφίστηκε το 1940 με απόφαση του δήμου.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4566600&ct=4

 

 Επιστροφή

 

«Η Αθήνα δεν θέλει ψηλά κτίρια»

Της Έφης Φαλίδα

«Η Αθήνα έχει τη δική της ομορφιά. Σίγουρα το οικοδομικό της περιβάλλον είναι συμπυκνωμένο, αλλά έχει χαμηλή κλίμακα. Θα ήμουν αντίθετος να αλλάξει αυτή η αναλογία και να αρχίσουν να υψώνονται ψηλά κτίρια. Η πόλη έχει το προνόμιο των μικρών αποστάσεων και της βόλτας με τα πόδια. Αυτό είναι πολύ σημαντικό. Στο Ντουμπάι δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, κι έτσι δημιούργησαν από το μηδέν την έννοια του περιπάτου».

Τζορτζ Ευσταθίου. Ο αρχιτέκτονας από το Σικάγο που κατάφερε να διευθύνει την κατασκευή του ψηλότερου κτιρίου στον κόσμο, το Μπουρτζ Καλίφα, λέει την άποψή του στα «ΝΕΑ» αντικρύζοντας απέναντί του τον Βράχο της Ακρόπολης. Καθένας έχει το περιβάλλον που του αξίζει και ο ελληνικής καταγωγής αμερικανός συνεργάτης της SΟΜ, της διασημότερης στον κόσμο κατασκευαστικής ψηλών κτιρίων, υποστηρίζει ότι οι πόλεις χρειάζονται την ανάπτυξη της κουλτούρας για να ανθούν. «Αν αυτό δεν είναι εφικτό, τότε δημιουργούμε όμορφα περιβάλλοντα. Στην περίπτωση του Ντουμπάι, το Μπουρτζ Καλίφα δημιουργήθηκε γι΄ αυτόν τον σκοπό. Έγινε ένα κτίριο - καταλύτης για να σηματοδοτήσει μία αχανή έκταση, γύρω από την οποία χαράχτηκαν πλατείες και άλλα οικιστικά συγκροτήματα. Το Μπουρτζ Καλίφα για τον αραβικό κόσμο έχει τον χαρακτήρα ενός σύγχρονου μνημείου, το οποίο προσελκύει γύρω του κόσμο, δημιουργώντας ένα περιβάλλον περιπάτου».

«Οι καλύτερες λεωφόροι- συνεχίζει ο αρχιτέκτονας- στις πόλεις όλου του κόσμου είναι εκείνες που έχουν σχηματιστεί στον ίδιο άξονα με ένα μνημείο. Στο Ντουμπάι δεν υπήρχε αυτό το σημείο αναφοράς εξαιτίας των καιρικών συνθηκών. Οι άνθρωποι εκεί συνήθιζαν να διανύουν μεγάλες αποστάσεις με τα αυτοκίνητά τους για να πηγαίνουν από τη μία κατοικία στην άλλη. Καθώς λοιπόν πρόκειται για Άραβες που έχουν αφομοιώσει τα δυτικά πρότυπα ζωής, φρόντισαν να τα φέρουν στην πατρίδα τους. Και καθώς τους αρέσει να επιδεικνύουν τα κατορθώματά τους, θέλησαν να το κάνουν με τρόπο που να φαίνεται». Το Μπουρτζ Καλίφα εγκαινιάστηκε στις 4 Ιανουαρίου. «Είναι σαν παιδί μου» λέει στα «ΝΕΑ» ο Τζορτζ Ευσταθίου που βρέθηκε για λίγες ώρες στην Αθήνα. «Είναι η αφορμή για να αποκτήσει το Ντουμπάι ολοκληρωμένο πολεοδομικό σχεδιασμό από το μηδέν. Σήμερα δέχεται τις επικρίσεις των άλλων αρχιτεκτόνων ότι είναι μία υπερβολικά δαπανηρή κατασκευή που απαιτεί μεγάλο κόστος συντήρησης.

Όταν όμως ξεκίνησε αυτό το εγχείρημα κανείς μας δεν μπορούσε να προβλέψει την οικονομική ύφεση που ακολούθησε. Ωστόσο τέτοια οικονομικά φαινόμενα συμβαίνουν κάθε δέκα χρόνια. Παρόλο που βρισκόμαστε κάπου στη μέση αυτού του τούνελ, της στενωπού να το πούμε, τα πράγματα θα αλλάξουν», είναι η εκτίμηση του ελληνικής καταγωγής αρχιτέκτονα.

Ο Τζορτζ Ευσταθίου ανήκει στη γενιά των αρχιτεκτόνων που για να παρακολουθή- σει την αρχιτεκτονική σχολή έπρεπε να γνωρίζει σχέδιο. «Όταν ξεκινάω να δουλεύω πάνω στην ιδέα ενός νέου προγράμματος, κάνω σκίτσα στο χαρτί. Είναι θλιβερό για τους νέους αρχιτέκτονες να μη γνωρίζουν σχέδιο και να έχουν μόνο την ευκολία του υπολογιστή. Το σχέδιο με το χέρι είναι μία τέχνη που χάνεται. Σε κρατάει δεμένο με την ομορφιά της σύνθεσης και τον σκοπό της αρχιτεκτονικής. Να δημιουργεί δηλαδή έργα που εκπληρώνουν τις λειτουργίες τους και δίνουν την εμπειρία της ομορφιάς στους ανθρώπους. Οι αλγόριθμοι στα προγράμματα των υπολογιστών είναι αλήθεια ότι απελευθέρωσαν τον σχεδιασμό. Όμως τα μηχανικά σχέδια δεν φέρνουν και την αρτιότερη παραγωγή».

Μια ματιά σε 160 ορόφους

Το Μπουρτζ Καλίφα στο Ντουμπάι έχει ύψος 828 μέτρα που μοιράζεται σε 160 πατώματα.

Για την κατασκευή του χρησιμοποιήθηκαν 250.000 κυβικά μέτρα ενισχυμένου μπετόν και 103.000 τετραγωνικά μέτρα γυαλιού. Χρειάστηκαν επτά χρόνια για να ολοκληρωθεί η κατασκευή του.

Πρόκειται να χρησιμοποιηθεί ως σύμπλεγμα διαμερισμάτων και γραφείων πολυτελείας στις ανώτερες στάθμες.

Στο ενδιάμεσο τμήμα του κτιρίου, ο Τζόρτζιο Αρμάνι σε δεκαπέντε ορόφους θα εγκαινιάσει στα μέσα Απριλίου το πρώτο του ξενοδοχείο πολυτελείας στη Μέση Ανατολή.

Το Παρατηρητήριό του είναι το ψηλότερο με κοινή πρόσβαση σημείο του κόσμου.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4567632&ct=4 30-3-2010

 

 Επιστροφή

 

Κρίση του καπιταλισμού ή κρίση των κινημάτων;

Του Πέτρου Λινάρδου- Ρυλμόν

Η διαχείριση της οικονομικής κρίσης τόσο σε επίπεδο ευρωπαϊκό, όσο και στην Ελλάδα ειδικότερα, έρχεται να επιβεβαιώσει και να ενισχύσει τη μορφή ηγεμονίας του κεφαλαίου που είχε εγκαθιδρυθεί κατά την προηγούμενη περίοδο. Όταν επομένως μιλάμε για οικονομική κρίση, είναι σαφές ότι αναφερόμαστε σε μια αρνητική εξέλιξη της οικονομίας και κυρίως των μεγεθών που έχουν κοινωνική βαρύτητα (απασχόληση, κοινωνικό κράτος, συνθήκες εργασίας, δικαιώματα), αλλά με κανέναν τρόπο δεν μπορούμε να μιλήσουμε για κρίση της μορφής ηγεμονίας, ή ακόμα και του συστήματος διακυβέρνησης. Ενάμισι χρόνο αφότου ξέσπασε ανοιχτά η οικονομική κρίση, τίποτα δεν έπληξε την κερδοφορία του κεφαλαίου και τους κρατικούς μηχανισμούς στήριξης αυτής της κερδοφορίας, η αναδιανομή εισοδήματος που σχεδιάζεται υπηρετεί αυτό τον σκοπό και όχι τη στήριξη των ανέργων, των αδυνάτων και των κοινωνικών πολιτικών, η αποκατάσταση της επικοινωνίας και συνεργασίας μεταξύ κοινωνικών ομάδων με κοινά ή παρεμφερή συμφέροντα (ειδικά μεταξύ των διαφόρων κατηγοριών μισθωτών) δεν έχει προχωρήσει, και το σύστημα διακυβέρνησης χαρακτηρίζεται πάντοτε και ταυτοχρόνως από την επιλεκτική ενίσχυση οικονομικών συμφερόντων και ειδικών κοινωνικών ομάδων, και την υλοποίηση πολιτικών γενικευμένης υποβάθμισης συνθηκών εργασίας και κοινωνικών υπηρεσιών.

Το νεοφιλελεύθερο μοντέλο εδραιώνεται

Η εδραίωση της νεοφιλελεύθερης προσέγγισης προχωράει ακόμη πιό μακριά: κόβει τις γέφυρες με τη δυνατότητα υλοποίησης ολοκληρωμένων οικονομικών, κοινωνικών και περιβαλλοντικών επιλογών. Η διαχείριση του δημοσίου χρέους στην Ελλάδα έχει αναποδογυρίσει την οικονομική στρατηγική ώστε να θυσιάζονται προοδευτικά κομμάτια ολόκληρα της κοινωνίας και της οικονομίας για τη μεταφορά πόρων στην κερδοφορία των τραπεζών. Η αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής είναι επιχειρηματοκεντρική, ανεπαρκής και ανοργάνωτη, και υπάρχει σοβαρός κίνδυνος να μην αποφευχθεί το τρομακτικό οικονομικό και κοινωνικό κόστος στην περιοχή μας λόγω της ανόδου της θερμοκρασίας του πλανήτη. Η δυνατότητα εξορθολογισμού των πολιτικών, μέσω της επιστημονικής στήριξης τους, και της ενίσχυσης κοινωνικής αλληλεγγύης και συνεργασίας, δεν βρίσκεται στις επιλογές ακόμη και των πιό αναπτυγμένων οικονομιών. Στην Ελλάδα έχουν φθαρεί και απαξιωθεί όλοι οι θεσμοί “κοινωνικού διαλόγου” με μόνο κατάλοιπο την Εθνική Γενική Συλλογική Σύμβαση που βρίσκεται πλέον στο στόχαστρο των υπηρετών του χρηματοπιστωτικού κεφαλαίου. Ακόμη και η εγκληματικότητα που προκαλείται από την αυξανόμενη φτώχεια και κοινωνική ανασφάλεια, και οι εκρήξεις βίας στις οποίες οδηγεί η αίσθηση μιας πλήρους απαξίωσης των κοινωνικών και δημοκρατικών θεσμών, αξιοποιούνται για να κοπεί η κοινωνία στα δύο, και να εδραιωθεί η εμπιστοσύνη των ανώτερων και μεσαίων τάξεων στην αποτελεσματικότητα των κατασταλτικών μηχανισμών.

Αποδυνάμωση της πολιτικής: άτακτη υποχώρηση

Η άσκηση πολιτικής αφορά μια δραστηριότητα προς τρείς κυρίως κατευθύνσεις: (α) τον επηρεασμό αποφάσεων των θεσμών (όπως η Βουλή ή η Τοπική Αυτοδιοίκηση), (β) τη διατύπωση διεκδικήσεων και προτάσεων εν όψει μιας κοινωνικής διαπραγμάτευσης, ή διαπραγμάτευσης με το κράτος, και (γ) την κινηματική διεκδίκηση ή πρακτική που επιδιώκει ή επιτυγχάνει να αλλάξει ριζικά τις υπάρχουσες συνθήκες, μέσω της ευρείας συναίνεσης, της εμπλοκής μεγάλων και πολλών κοινωνικών ομάδων, και της αποφασιστικής μεταβολής των συσχετισμών δυνάμεων. Η τρίτη αυτή κατεύθυνση αποτελεί και τη βάση για την ανάπτυξη ενός αντικαπιταλιστικού κινήματος, για την επιβολή με δημοκρατικές διαδικασίες ισχυρών συλλογικών θεσμών, που αναλαμβάνουν τον κύριο ρόλο στην άσκηση πολιτικών. Πρέπει σήμερα να παραδεχτούμε οτι η νεοφιλελεύθερη στρατηγική έχει κατορθώσει να αποδυναμώσει όλες τις διαστάσεις της πολιτικής, αλλά έχει κυρίως κατορθώσει να αποδυναμώσει τις κινηματικές απαντήσεις στα μεγάλα οικονομικά, κοινωνικά και περιβαλλοντικά θέματα, και να ματαιώσει την ανάπτυξη μεγάλων μεταρρυθμιστικών ή ανατρεπτικών κινημάτων σε τοπικό ή εθνικό επίπεδο.
Η κριτική των κυρίαρχων προσεγγίσεων και πολιτικών από την πλευρά των δυνάμεων που υποστηρίζουν την πρωτεύουσα σημασία των κινηματικών διαδικασιών (των ονομαζόμενων δυνάμεων της αριστεράς και της οικολογίας), έχει επιπλέον συρρικνωθεί σε ένα κριτικό λόγο ο οποίος ταλαντεύεται ανάμεσα στη διατύπωση γενικών κριτικών προς την κυβέρνηση και την απαγγελία μιας επικείμενης πολιτικής ή κοινωνικής ανατροπής. Οι κινηματικές πρωτοβουλίες παραμένουν αποσπασματικές και συγκυριακές, με διασπασμένες και διασκορπισμένες οργανωτικές δομές, τόσο στον κοινωνικό τομέα, όσο και στο τομέα του περιβάλλοντος. Ο κριτικός λόγος μονοπωλείται από μεσοαστούς διανοούμενους ή επαγγελματικά πολιτικά στελέχη, που έχουν ως κύριο μέλημα την ιδεολογική συσπείρωση των ομάδων όπου ανήκουν, και την ένταξη τους σε κινηματικές διαδικασίες υπό τον όρο ότι θα διατηρείται και σε αυτό το επίπεδο, ο πρωτεύον ρόλος τους. Οι διανοούμενοι και τα πολιτικά στελέχη έχουν επεξεργαστεί για μεγάλο διάστημα αναλύσεις και προγραμματικές θέσεις που απευθύνονταν και απευθύνονται σε ανύπαρκτά θεσμικά πλαίσια ή κοινωνικές εκπροσωπήσεις, σε έναν κόσμο σοσιαλδημοκρατικά πλασμένο, όταν οι διακυβερνήσεις της τελευταίας εικοσαετίας έχουν εφαρμόσει την πολιτική της καμμένης γής, υποχωρώντας προοδευτικά αλλά αμετάκλητα από την περιοχή των θεσμών του κοινωνικού κράτους, της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας και της κοινωνικής διαπραγμάτευσης.

Ζητούμενο μια νέα κοινωνική συμφωνία

Η απαραίτητη ανασυγκρότηση αντικαπιταλιστικών κινημάτων σημαίνει ότι χρειάζεται να βρεθούν νέοι τρόποι για να οργανώνονται και να σκέφτονται. Δεν είναι δυνατόν να παραμείνουν στις ιδεολογίες και τη διεκδικητική ή επαναστατική ρητορική των οργανώσεων της περιόδου πρίν τον νεοφιλελευθερισμό, διότι όπως τα κοινωνικά κινήματα του 19ου αιώνα, πρέπει να οικοδομήσουν νέες πρακτικές αλληλεγγύης και με βάση αυτές να διαμορφώσουν και να παλέψουν προγραμματικές απαντήσεις, αλλά και την ενεργό παρέμβαση των εργαζομένων και των πολιτών στην υιοθέτηση νέων λύσεων. Θέματα όπως οι εργασιακές σχέσεις και η αδήλωτη εργασία, η επάρκεια των υπηρεσιών υγείας, η προστασία του περιβάλλοντος σε τοπικό επίπεδο, η επάρκεια των μέσων μεταφοράς, ή ακόμα και η ανάπτυξη παραγωγικών πρωτοβουλιών από εργαζόμενους και ανέργους, απαιτούν ταυτοχρόνως την ευρύτερη δυνατή ενοποίηση των αιτημάτων και των στόχων(στο πλαίσιο συνδικαλιστικών συσπειρώσεων, αλλά και με συνεργασίες εργαζομένων και πολιτών), και την άμεση εμπλοκή των ενδιαφερομένων στην άσκηση και στον έλεγχο των νέων πρακτικών. Οι νέες κινηματικές πρακτικές χρειάζονται προφανώς και σαφείς επιλογές σε μακροικονομικό και στρατηγικό επίπεδο. Αυτό που πρέπει ν’αλλάξει είναι ότι οι επιλογές αυτές δεν μπορούν να διαμορφωθούν “εκ των άνω” στα όποια πολιτικά επιτελεία, αλλά απαιτούν μια ευρεία εμπλοκή της κοινωνίας και την αναζήτηση λύσεων με αυτό τον τρόπο. Τί σημαίνει σήμερα αντιμετώπιση του ζητήματος της κοινωνικής ασφάλισης, όταν εκκρεμούν όλα τα θέματα από τους διαθέσιμους πόρους, ως τις ανισότητες στο εσωτερικό του συστήματος, και το ζητούμενο είναι στην πραγματικότητα μια νέα ευρεία κοινωνική συμφωνία για το μέλλον του;

Προϋπόθεση οι βιώσιμες απαντήσεις

Η ανασυγκρότηση των κινημάτων σημαίνει επομένως ότι χρειάζεται να βρεθεί ένας νέος τρόπος επεξεργασίας των προτάσεων και υιοθέτησης των επιλογών. Να υποστηριχθεί μια διαδικασία παράλληλης δημιουργίας ομάδων τεκμηρίωσης και μελετών, και συνεργασίας της επιστημονικής δουλειάς, με τις ανάγκες, τα ερωτήματα και τις δυνατότητες σε επίπεδο οργανωμένων κοινωνικών δυνάμεων. Υπάρχει σήμερα η δυνατότητα δημιουργίας στα πανεπιστήμια και τα ΑΕΙ ευρύτερα, αλλά και σε υπάρχοντες ερευνητικούς θεσμούς, ομάδων εργασίας στις οποίες να συμμετέχουν διδακτικό προσωπικό, ερευνητές και φοιτητές, με σκοπό τη συστηματική τεκμηρίωση, έρευνα και αξιολόγηση πολιτικών, σε θέματα κοινωνικά (εργασιακές σχέσεις, κοινωνική ασφάλιση, μετανάστευση και άλλα), οικονομικά (κατανομή του εισοδήματος, παραγωγική βάση κατά τομείς της οικονομίας, ένταξη στην ευρωπαϊκή και διεθνή οικονομία, τραπεζικό σύστημα, χρηματοπιστωτική οικονομία, κοινωνική οικονομία, κ.α.), ή περιβαλλοντικά (κλιματική αλλαγή στην Ελλάδα, παραγωγή ενέργειας, υδάτινοι πόροι, αλλαγές στον χάρτη των καλλιεργειών, κλπ). Δεν υπάρχει προοπτική για αντικαπιταλιστικά κινήματα, αν δεν επιδιώξουν και πετύχουν να δώσουν βιώσιμες απαντήσεις στα μεγάλα στρατηγικά ζητήματα που έχουν δημιουργηθεί λόγω της καταστροφικής πορείας της καπιταλιστικής οικονομίας τα τελευταία 30 χρόνια. Αν δεν κατορθώσουν να επιβάλουν τον δημοκρατικό εξορθολογισμό των βασικών επιλογών για το μέλλον της κοινωνίας.

ΕΠΟΧΗ, 11.04.10

 

 Επιστροφή

 

Κοινωνικά Δίκτυα, Κοινωνικά Κινήματα κι Ακτιβισμός


Τι είναι ένα κοινωνικό δίκτυο; Βασικά, ένα κοινωνικό δίκτυο συγκροτείται σαν ένα διαπλεκόμενο μόρφωμα, που συντίθεται από τρία πράγματα: (1) τους παράγοντες κάποιας δράσης, που τους λέμε δρώντες, (2) τους δεσμούς κάτω από μια ή περισσότερες κοινωνικές σχέσεις, που αναπτύσσουν οι δρώντες μεταξύ τους, και (3) τις καταστάσεις, στις οποίες βρίσκονται ή οι οποίες χαρακτηρίζουν τους ποικίλους προσανατολισμούς των δρώντων.
Γενικώς, σαν δράση καταλαβαίνουμε μια οποιαδήποτε ενέργεια, η οποία αποσκοπεί στη δημιουργία ή καταστροφή ή διαφοροποίηση των μορφών ή των στοιχείων ή των καταστάσεων του κόσμου ή και της συνείδησης γι’ αυτά. Δηλαδή, κάτι τόσο γενικό ώστε να περικλείει σχεδόν ο,τιδήποτε κινείται ή αλλάζει ή φαίνεται έτσι –από μια εκφραστική χειρονομία ή τις σκέψεις του νου ως τους μετασχηματισμούς των σωμάτων, της ύλης, των καταστάσεων, της κοινωνίας και του κόσμου. Οι παράγοντες μιας δράσης, οι δρώντες, μπορεί να είναι άτομα (άνθρωποι, ζώα, μηχανές κ.λπ.) ή ομάδες ατόμων (συλλογικότητες, οργανώσεις, κοινότητες κ.λπ.). Οι δεσμοί μεταξύ δρώντων μπορούν να προέρχονται από θετικές ή αρνητικές σχέσεις, που οι δρώντες συντηρούν μεταξύ τους, όπως σχέσεις φιλίας ή εχθρότητας, συνεργασίας-συμμαχίας ή αντιπαλότητας-ανταγωνισμού, αλληλεγγύης-βοήθειας ή εκμετάλλευσης-αδιαφορίας, προσήνειας ή εξουσίας, συναίνεσης ή σύγκρουσης, εμπιστοσύνης ή δυσπιστίας, συντονισμού ή απομονωτισμού κ.ο.κ. Τα χαρακτηριστικά των καταστάσεων των δρώντων μπορεί να είναι μια μεγάλη γκάμα από μοτίβα ή ρεπερτόρια ή πλαίσια διακριτών συμπεριφορών ή ιδεών, όπως τοποθετήσεις ή στάσεις, απόψεις ή κρίσεις, προτεραιότητες ή προτιμήσεις, αιτιολογήσεις ή ερμηνείες, αξίες ή αξιώσεις, νοηματοδοτήσεις ή πεποιθήσεις, σύμβολα ή συνθήματα, προδιαθέσεις ή κίνητρα, σκοποί ή προθέσεις, διεκδικήσεις ή απαιτήσεις, ανάγκες ή επιθυμίες, τακτικές ή στρατηγικές, έγνοιες ή ανησυχίες, ενδιαφέροντα ή συμφέροντα, ελπίδες ή απογοητεύσεις, οραματισμοί ή παραπλανήσεις, εμπνεύσεις ή αντιφάσεις, ενδεχομενικότητες ή τελικότητες κ.λπ.
Όλα αυτά μαζί είναι ένα κοινωνικό δίκτυο. Και τα κοινωνικά κινήματα δίνουν ένα καλό παράδειγμα. Γιατί ένα κοινωνικό κίνημα αποτελεί ένα μόρφωμα κάποιων συγκεκριμένων τύπων συλλογικών δράσεων, που αποσκοπούν στην κοινωνική αλλαγή, ακολουθώντας κάποιους λίγο-πολύ συγκρουσιακούς τρόπους δικτυωμένης δράσης: με τις δικτυακά συντονισμένες μορφές αντίδρασης στον καταναγκασμό της κατεστημένης εξουσίας και διεκδικήσεων διάφορων αιτημάτων ευρύτερης κοινωνικής αποδοχής. Π.χ., το εργατικό κίνημα, τα διάφορα εθνικά ή εθνικο-απελευθερωτικά κινήματα, το φεμινιστικό κίνημα, το περιβαλλοντικό κίνημα, το φοιτητικό κίνημα, το κίνημα των LGBT κ.ο.κ.
Ένα κίνημα συγκροτεί ένα δίκτυο με βάση την αίσθηση της αλληλεγγύης και της κοινής συνείδησης για τον κόσμο, που οι κινηματίες αποκτούν μέσα από τις κοινές εμπειρίες και τις συλλογικές δράσεις του αγώνα τους. Επιπλέον, η κινηματική δράση εμψυχώνεται από την επινόηση και τη χρήση κάποιων κοινών αγωνιστικών συμβόλων και κωδίκων, με τα οποία εκδηλώνεται η δημιουργική υποκειμενικότητα των κινηματιών κι αναπαριστάται ο πόθος κι η αγωνία τους για ρήξεις κι ανατροπές, που θα φέρουν την κοινωνική αλλαγή. Με τα σύμβολα και τους κώδικες αυτούς σφυρηλατείται η συγκεκριμένη πολιτιστική ταυτότητα κι ιδιαιτερότητα, η οποία εκφράζει μια κοινή κινηματική φυσιογνωμία, όπως είναι κατανεμημένη-εμφυτευμένη πάνω σ’ ένα στιβαρό ρίζωμα συλλογικών συγκρουσιακών δικτυακών δράσεων. Από την άποψη αυτή, τα συναισθήματα –όπως του θυμού, της αγανάκτησης, του αποτροπιασμού, της λύπης, της χαράς, της υπερηφάνειας, του θάρρους, της εντιμότητας κ.λπ.– αποτελούν ένα σύνολο πρακτικών σωματικής νοηματοδότησης, οι οποίες υλοποιούν στην πράξη τη διαλεκτική σχέση μεταξύ της ρηξικέλευθης δικτυακής δράσης και της χειραφετικής δομής των κοινωνικών κινημάτων.
Ο ακτιβισμός αποτελεί μια τέτοια έμπρακτη κι ενσώματη εμπλοκή και συμμετοχή στους αγώνες των κοινωνικών κινημάτων. Πέρα από τις συγκρουσιακές δραστηριότητες, ο ακτιβισμός εγείρει και ζητήματα οργανωτικών δομών και ηγεσίας μέσα από συζητήσεις για την αναγκαιότητα να δημοκρατικοποιηθεί το κοινωνικό δίκτυο της αντισυστημικής πάλης, για να ανοίξουν οριζόντια οι κατακόρυφες ιεραρχικές γραφειοκρατικές δομές των μηχανισμών, που αναπαραγάγουν τα διάφορα κλειστά κομματικά στεγανά. Μ’ αυτήν την έννοια, στην πραγματικότητα, κι οι ακτιβιστές παράγουν θεωρία –σε διάφορα επίπεδα αφαίρεσης– μέσα στις διαδικασίες των πρακτικών δικτυακών δράσεων, στις οποίες εμπλέκονται και με την πραγματοποίηση των οποίων είναι στενά δεσμευμένοι. Αυτή η ακτιβιστική συνένωση πράξης και θεωρίας, η ακτιβιστική ‘γνωσιακή πράξη,’ αναπτύσσεται σε τρεις άξονες. Πρώτα, υπάρχει μια κοσμοθεωρητική διάσταση της αγωνιστικής αλήθειας, που αποκομίζουν οι ακτιβιστές από τα συγκεκριμένα μαθήματα της ιστορίας, από τα συμβάντα των ρήξεων κι ανατροπών, μέσα από τα οποία διαμορφώνουν τη μαχητική υποκειμενικότητά τους. Μετά, είναι το ζήτημα της οργανωτικής δομής του ανοιχτού μοντέλου του δικτύου, που έχει μεγαλύτερη ανθεκτικότητα στις επιθέσεις του αντίπαλου, πλουσιότερη πλαστικότητα στον πειραματισμό νέων πολιτικών λύσεων και καλύτερη αξιοπιστία στην προσέλκυση, τη συμπαράσταση και τη συστράτευση ενός μεγαλύτερου πλήθους του λαού, απ’ ό,τι το ιεραρχικό αντιπροσωπευτικό μοντέλο των κλειστών κομματικών οργανώσεων. Και τρίτο, οι ακτιβιστές κάνουν μια καινοτόμο και δημιουργική χρήση διάφορων τεχνολογιών δικτυακής πληροφόρησης κι επικοινωνίας του Ίντερνετ (σάϊτ, μπλογκ, βίντεο, φωτογραφίες, Τουίτερ κ.λπ.), για να προωθήσουν τα αιτήματά τους και για να συντονίσουν τους αγώνες τους.
Γι’ αυτό, οι ακτιβιστές προτιμούν τη συν-έρευνα (con-ricerca με την ορολογία των Ιταλών εργατιστών κι αυτονομιστών) ή τη μαχητική έρευνα (militant research) σαν διαδικασίες και μεθοδολογίες της δικτυακής αυτο-μόρφωσης, οι οποίες αναπτύσσονται αυθόρμητα έξω από τα θεσμικά πειθαρχικά πλαίσια. Με τον τρόπο αυτό, οι ακτιβιστές, όπως και κάθε συλλογικό υποκείμενο, που αυτο-οργανώνεται δικτυακά στα πλαίσια της χειραφετικής του πάλης, μπορεί (κι άρα πρέπει) να αναπτύξει τον “γενικό νου,” τη “συλλογική ευφυία” του. Να οικοδομήσει, δηλαδή, την ικανότητά του να ψάχνει να βρίσκει και να επεξεργάζεται όλα τα δεδομένα, που οδηγούν στην αλήθεια του κόσμου, αυτόνομα, από μόνο του, μόνο μέσα στα δίκτυα των σχέσεών του, χωρίς καμιά εξάρτηση από τους μεροληπτικούς ταξικούς θεσμούς της ελεγχόμενης επιστήμης ή της κατευθυνόμενης έρευνας. Κι αυτή την αλήθεια των συμβάντων των ρήξεων και των ανατροπών οι ακτιβιστές την αναζητούν ενάντια σ’ όλες τις διαστρεβλώσεις ή τις αντιστροφές, με τις οποίες το σύστημα της κυρίαρχης ιδεολογίας και πολιτικής τη συγκαλύπτει. Γιατί, για τους ακτιβιστές, η αλήθεια αποκαλύπτεται αυτόνομα κι αυθεντικά μέσα από τη δέσμευσή τους στα συμβάντα της συλλογικής δράσης για τον κοινωνικό μετασχηματισμό, μέσα από μια οριζόντια, ανοιχτή κι αδέσμευτη κατανόηση του μαθήματος της ζωής, δηλαδή, της άμεσης, πλαστικής, βιοπολιτικής δικτυακής μάθησης.

Ετικέτες Social Movements, Social Networks

Κάτι που έγραψα για το Κοντέινερ της Ελευθεροτυπίας:

Συγγραφέας Μωυσής Μπουντουρίδης 17.3.10

 Επιστροφή

 

www.kathimerini.gr
Τρία βατραχάκια σταμάτησαν κατασκευή ιππόδρομου!

Τρία μικροσκοπικά βατραχάκια κατάφεραν να σταματήσουν την σχεδιαζόμενη κατασκευή ενός από τους μεγαλύτερους Ιππόδρομους της Βικτώριας, έξω από τη Μελβούρνη, κοντά στην περιοχή του Πένκιχαμ.
Τα σχέδια για τον νέο ιππόδρομο, η ανέγερση του οποίου είχε υπολογιστεί σε 40 εκατομμύρια δολάρια, είχαν βγει και όλα ήταν έτοιμα για να αρχίσουν τα έργα, μέχρι που η αρμόδια υπηρεσία του υπουργείου Προστασίας του Περιβάλλοντος, στην σχετική επιτόπια οικολογική εξέταση του συγκεκριμένου χώρου, ανακάλυψε ότι τον χρησιμοποιούν και τρία μικροσκοπικά βατραχάκια, το είδος των οποίων έχει χαρακτηρισθεί, ως είδος, προς εξαφάνιση.
Αυτό είχε ως αποτέλεσμα να μη μπορεί να εκδοθεί η σχετική άδεια κατασκευής του ιππόδρομου, που είχε υποβάλλει η τοπική λέσχη ιπποδρομίων.
Η υπηρεσία που είναι αρμόδια να δώσει την έγκρισή της για την καταλληλότητα του χώρου και για τις επιπτώσεις που θα έχει το έργο στο περιβάλλον ειδοποίησε τη συγκεκριμένη λέσχη ότι δεν της παραχωρεί την σχετική άδεια, λόγω του ότι, ο συγκεκριμένος χώρος χρησιμοποιείται ως τόπος διαμονής και μόνιμης κατοικίας τριών μικροσκοπικών βατράχων το είδος των οποίων κινδυνεύει με αφανισμό.
Το πρόβλημα που προέκυψε, σύμφωνα με το πρόεδρο του κλαμπ που θέλει να κατασκευάσει τον ιππόδρομο, μπορεί να λυθεί μόνο με δύο τρόπους: ή η λέσχη να βρει ένα άλλο χώρο για την ανέγερση του ιππόδρομου ή να μετακινηθούν τα βατραχάκια σε έναν άλλο κατάλληλο χώρο που θα εγγυάται την επιβίωσή τους. Άλλος τρόπο δεν υπάρχει.
Τελικά η τοπική λέσχη ιπποδρομιών αποφάσισε ότι οι τρεις μικροσκοπικοί βάτραχοι έχουν δικαίωμα να ζήσουν και ανέλαβε την υποχρέωση να χρηματοδοτήσει τη σχετική έρευνα ανεύρεσης ή κατασκευής άλλου χώρου που να πληροί όλες τις προϋποθέσεις για την επιβίωση των τριών μικροσκοπικών βατράχων.
Σύμφωνα με τον πρόεδρο, η μετακίνηση των βατράχων θα στοιχίσει στη λέσχη ιπποδρομίων πάνω από 100.000 δολάρια τα οποία «η λέσχη δαπανά ευχαρίστως αφού ο νόμος είναι νόμος και οφείλουμε να τον σεβόμαστε» όπως είπε.
www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

ελήφθη 13-4-2010

 

 Επιστροφή

 

Το νέο νομοσχέδιο και το μέλλον των ημιϋπαιθρίων

Κλειδί για τη θετική η την αρνητική αποτίμηση του νέου νομοσχεδίου είναι η έννοια του "περιβαλλοντικού ισοζυγίου". Δηλαδή ο καθ' υπέρβαση του νόμιμου συντελεστή χτισμένος αστικός χώρος (όπως είναι οι κλεισμένοι ημιϋπαίθριοι) να αντισταθμίζεται με τη δημιουργία δημόσιου ελεύθερου χώρου / χώρου πρασίνου και τη γενικώτερη αναβάθμιση του κοινόχρηστου αστικού χώρου μέσα στην ίδια πολεοδομική ενότητα. Αυτό είναι κοινωνικά και περιβαλλοντικά σωστό και σύμφωνο με το Σύνταγμα. Βέβαια πρόκειται σαφώς για λύση που ξεκινά από ρεαλιστική αφετηρία: Η κατεδάφιση εκατοντάδων χιλιάδων χτισμένων ημιϋπαιθρίων θα ήταν μια φιλοδοξία εξωπραγματική. Άρα η καταβολή των προστίμων που θα τροφοδοτήσουν το Πράσινο Ταμείο με τους απαραίτητους πόρους για αναπλάσεις, απαλλοτριώσεις για δημιουργία ελεύθερων χώρων κλπ. Θα συμβάλλει πράγματι θετικά στην αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος. Επιπλέον ικανοποιεί και ένα αίσθημα δικαίου: αυτοί που ωφελήθηκαν από την παρανομία θα πληρώσουν για την αναβάθμιση της περιοχής τους, αποκαθιστώντας έτσι την βλάβη στο αστικό περιβαλλον, με άλλα λόγια δίνοντας πίσω στους συμπολίτες τους τον κλεμμένο χώρο.

Βέβαια υπάρχει πάντα η καχυποψία μήπως οι πόροι αυτοί δεν θα πάνε γι αυτό το σκοπό. Προσωπικά πιστεύω ότι η πρόθεση της κ.Μπιρμπίλη είναι πραγματικά η αναβάθμιση του αστικού περιβάλλοντος. Εύλογα όμως οποιοσδήποτε πολίτης θα μπορούσε να αμφιβάλλει. Οι πράξεις θα το δείξουν. Επίσης μένει να αποδειχθεί ότι, με τη θέσπιση του μέτρου μιας καθορισμένης και ελεγχόμενης "ταυτότητας" κάθε κτιρίου και με την ίδρυση σώματος ελεγκτών μηχανικών, που προβλέπει το νομοσχέδιο, θα αποτραπούν οι μελλοντικές παρανομίες και δεν θα αποτελέσει και αυτή η διευθέτηση άλλον ένα κρίκο στην ατέρμονη αλυσίδα παρανομών-νομιμοποιήσεων κ.ο.κ. που έχουμε συνηθίσει τόσα χρόνια.

Ακόμη είναι μέχρι στιγμής ασαφές πως θα συνδιαστεί αυτός ο νόμος με τις παρεμβασεις όχι μόνο στις γειτονιές αλλά και στη δημιουργία ελεύθερων χώρων μητροπολιτικού χαρακτήρα όπως το Ελληνικό και η Διπλή Ανάπλαση Αλεξάνδρας-Βοτανικού, γιατί το περιβαλλοντικό ισοζύγιο αφορά την ίδια πολεοδομική ενότητα. Αυτά θα διευκρινιστούν βέβαια στην πλήρη και τελική μορφή του νομοσχεδίου.

 

Δεν μπορεί όμως να γίνει πραγματική συζήτηση αν βλέπουμε τους ημιϋπαίθριους απλώς σαν παράνομα κλεισμένους χώρους που πρέπει να μεταφραστούν σε πρόστιμα και αγνοούμε την ουσία τους.

 

Τι είναι ένας "ημιϋπαίθριος χώρος";

Είναι χώρος ανοιχτός στεγασμένος: στοά στον κοινόχρηστο χώρο της πόλης, σκεπαστή βεράντα στο κτίριο. Από τα αρχαία χρόνια το μεσογειακό κλίμα συνηγορεί για αίθρια, βεράντες, εξώστες, αυλές. Τη μισή τους ζωή οι κάτοικοι αυτής της χώρας την περνούν στο ύπαιθρο. Η ασφυκτική δόμηση στις μεγάλες πόλεις και ιδιαίτερα στην Αθήνα κάνει ακόμη πιο απαραίτητους τους ημιϋπαίθριους χώρους που ευνοούν τον ηλιασμό και το δροσισμό, συμβάλλουν στην αισθητική των όψεων των κτιρίων και αναβαθμίζουν γενικότερα την ποιότητα της καθημερινής διαβίωσης. Δυστυχώς η επικράτηση της πολυκατοικίας συνοδεύτηκε από μια νοοτροπία που μετράει την αξία ενός σπιτιού κυρίως με τα χτισμένα τετραγωνικά. 'Ετσι οι σκεπαστές βεράντες θεωρήθηκαν χαμένος χώρος. Μέχρι το 1985, ο ισχύων Γενικός Πολεοδομικός Κανονισμός δεν τους έπαιρνε υπ'όψιν. Βεράντες, αίθρια, και γενικά οπισθοχωρήσεις από την επιτρεπόμενη οικοδομική γραμμή, μετρούσαν στη δόμηση, δηλαδή πληρώνονταν το ίδιο με τους χτισμένους. Κατασκευαστές, αλλά και αγοραστές, θεωρούσαν αυτονόητη την εκμετάλλευση και του τελευταίου τετραγωνικού εκατοστού και οι ημιϋπαίθριοι χώροι δεν "πουλούσαν" ως χώροι ζωής- εκτός βέβαια από τα εξοχικά. 'Ετσι στις ελληνικές πόλεις επικράτησε μια καταθλιπτική ομοιομορφία με κατοικίες-κουτιά.

Ύστερα από πολυετείς προσπάθειες αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων- ατομικές και συλλογικές- αλλά και με την γενικώτερη άνοδο του βιοτικού και μορφωτικού επιπέδου, επιτέλους με τον ΓΟΚ του '85 δόθηκαν τα οικονομικά κίνητρα για τη δημιουργία ημιϋπαίθριων. Έτσι ευτυχήσαμε να δούμε κτήρια με πλαστικότητα στις όψεις και η αρχιτεκτονική άρχισε σιγά σιγά να μπαίνει στο καθημερινό λεξιλόγιο του μέσου πολίτη. Δυστυχώς γρήγορα το σωστό αυτό μέτρο διαστρεβλώθηκε όπως τόσα και τόσα στη χώρα μας. 'Εγινε κοινός τόπος οι κατασκευαστές να πουλάνε τους παράνομα χτισμένους χώρους και οι αγοραστές ασμένως να το αποδέχονται. Ο χώρος αυτός από σκεπαστή βεράντα στις παλαιότερες ιδίως οικοδομές μετατράπηκε σε δωμάτιο με τζαμαρίες, χώρο αβίωτο και φοβερά ενεργοβόρο (κρύο το χειμώνα - φούρνο το καλοκαίρι) σε βάρος του ηλιασμού των γειτόνων και της επιτρεπόμενης πυκνότητας του αστικού ιστού αλλά και σε βάρος αυτής καθεαυτής της κατοικίας και της ποιότητας ζωής των ίδιων των κατοίκων της. Στις νεώτερες οικοδομές απλά κατάντησε συνώνυμος ενός παράνομα χτισμένου χώρου.

Εκείνο που λείπει από το νομοσχέδιο -ο,τι τουλάχιστον δημοσιεύτικε μέχρι τώρα- είναι τα θετικά κίνητρα (φορολογικά η άλλα) ώστε:

-είτε να ανοίξουν εθελοντικά όσο το δυνατόν περισσότεροι κλεισμένοι ημιϋπαίθριοι.

-είτε οι κλεισμένοι ημιϋπαίθριοι, όπου το επιτρέπει ο προσανατολισμός, να ανακατασκευαστούν και να μετατραπούν σε θερμοκήπια με τις προδιαγραφές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής, που θα αυξάνουν την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων.

Αλλά και αυτά που ήρθαν στη δημοσιότητα αν εφαρμοστούν θα έχουν πολύ θετικό αποτέλεσμα για την ποιότητα της ζωής μας στις πόλεις. Ώστόσο η εφαρμογή δεν εξαρτάται μόνο από τις προβλέψεις του νόμου. Για την εφαρμογή κάθε νόμου και κάθε μέτρου τον τελευταίο λόγο τον έχει ο "πατριωτισμός των 'Ελλήνων". Αν οι άνθρωποι δεν πάνε να πληρώσουν, πιστεύοντας ότι δεν θα τους ελέγξει κανείς ή ότι θα λαδώσουν και θα τη γλυτώσουν, αν οι ελεγκτές συμμετάσχουν σε νέο κύκλο διαφθοράς, αν οι κάτοικοι της πόλης εξακολουθούν να νιάζονται μόνο για το δικό τους σπίτι και όχι για τους κοινόχρηστους χώρους, τότε κανένας νόμος δεν έχει μέλλον και θα εξακολουθήσουμε να έχουμε τις πόλεις που μας αξίζουν.

 

Μελίττα Γκουρτσογιάννη

αρχιτέκτων-πολεοδόμος

μέλος των Οικολόγων Πράσινων

ελήφθη 13-4-2010

 

 Επιστροφή

 

Οι αντάρτες με τις τσάπες-Βλέποντας το πράσινο της Αθήνας να εξαφανίζεται, πολίτες παίρνουν τους... σπόρους στα χέρια τους

ΕΛΛΗ ΙΣΜΑΗΛΙΔΟΥ

Eχουν οικολογικές ευαισθησίες και διάθεση να αναλάβουν προσωπική δράση για την προστασία του περιβάλλοντος. Παίρνουν την κατάσταση στα χέρια τους, ακόμη κι αν χρειαστεί να δρουν στα όρια της νομιμότητας. Οχι, δεν πρόκειται για ακτιβιστές της Greenpeace ούτε για μέλη αποστολής του WWF στη ζούγκλα του Αμαζονίου, αλλά για απλούς πολίτες οι οποίοι, βλέποντας το τσιμέντο να καταπνίγει το ελάχιστο πράσινο που απέμεινε στα ελληνικά αστικά κέντρα και τις κρατικές υπηρεσίες να αδρανούν, αποφάσισαν να «κάνουν επιτέλους κάτι για αυτό»!

« Πόσο συχνά κυκλοφορείτε μέσα στην πόλη και βλέπετε εικόνες ασχήμιας που σας απωθούν;Πόσες φορές μονολογήσατε ενοχλημένοι “γιατί δεν κάνει κάτι ο δήμος για αυτό”; Εγώ αντιστρέφω τη διατύπωση και σας ρωτώ:γιατί δεν κάνετε κάτι εσείς για αυτό;» ρωτάει ο κ. Γιώργος Τσιχριτζής, 30 ετών. Την ίδια ερώτηση έχει θέσει πολλάκις στον εαυτό του και πάντοτε δίνει την ίδια απάντηση: «Οτιδήποτε κοινόχρηστο είναι και δικό μου.Οφείλω να αναλάβω δράση για να το προστατεύσω και να το ομορφύνω»!

Πάρκο αντί για πάρκινγκ
Κάπως έτσι λοιπόν αρχίζει ηιστορία ενός «αντάρτικου πόλης», το οποίο απαρτίζεται από αντάρτες... κηπουρούς («Guerilla Gardeners» είναι αγγλιστί το όνομα της ομάδας), οπλισμένους με φτυάρια, τσουγκράνες και «βόμβες σπόρων»! Οι «Guerilla Gardeners» σχηματίζουν ομάδες κρούσης, οι οποίες κάνουν μυστικές επιδρομές σε εγκαταλειμμένα παρτέρια της πόλης, φυτεύουν λουλούδια και εξαφανίζονται! «Οι “βόμβες” μας φτιάχνονται πολύ εύκολα: κόκκινος πηλός, χώμα με οργανική ύλη και λίγοι σπόροι. Πλάθουμε το μείγμα σε σβώλο και το ρίχνουμε σε ένα παρτέρι.Αν ποτιστεί στοιχειωδώς,ακόμη και απ΄ το νερό της βροχής,σύντομα θα έχουμε ένα μικρό φυτό!» εξηγεί ο κ. Τσιχριτζής, προσθέτοντας ότι τέτοιου είδους «βομβαρδισμούς σπόρων» έχουν πραγματοποιήσει σε παρτέρια ολόκληρης της Αθήνας.

Οι ακτιβιστές κηπουροί του Γαλατσίου προτίμησαν να επικεντρώσουν τις δυνάμεις τους στην κοινόχρηστη αλάνα της οδού Ηνιόχου, την οποία μετέτρεψαν σε πάρκο ενάντια στη θέληση του δήμου που σχεδίαζε την κατασκευή υπόγειου πάρκινγκ. «Αποφασίσαμε να απομακρύνουμε όλα τα αυτοκίνητα από την αλάνα, καθαρίσαμε τον χώρο και ξεκινήσαμε εθελοντικές δενδροφυτεύσεις. Εχουμε δημιουργήσει με τα ίδια μας τα χέρια ένα μικρό άλσος» σχολιάζει η κυρία Κατερίνα Αρβανιτάκη , μέλος της Επιτροπής Κατοίκων Γαλατσίου για τη διάσωση του πάρκου στην οδό Ηνιόχου.

Ωστόσο όταν κανείς εμπλέκεται σε ακτιβιστικές δράσεις, αναλαμβάνει και το ρίσκο μιας δραστηριότητας που κινείται στα όρια του παρανόμου. «Αυτό που κάνουμε τυπικά θεωρείται παράνομο, ωστόσο αγωνιζόμαστε για τη δημιουργία ενός χώρου πρασίνου μέσα στο τσιμέντο που έχει πνίξει την Αθήνα! Δεν είναι τυχαίο ότι έχουμε την αμέριστη υποστήριξη των ανθρώπων της γειτονιάς- περνούν από το πάρκο και μας λένε “μπράβο, συνεχίστε παιδιά”.Αυτό μας δίνει δύναμη να συνεχίσουμε» σχολιάζει ο Μ. Χ.
αναφέρει η κυρία Τασία Λαγουδάκη, υπεύθυνη της Μονάδας Υποστήριξης- Μάλιστα, στο πάρκο της οδού Ναυαρίνου στα Εξάρχεια, χάρη στην υποστήριξη των πολιτών και των ανθρώπων που συμμετείχαν στη δημιουργία του- από νέους μηχανικούς και αρχιτέκτονες ως... παιδάκια της γειτονιάς- ο Δήμος Αθηναίων εν τέλει αναθεώρησε και αποφάσισε να μετατρέψει τον χώρο σε πάρκο! «Μετά από διαπραγματεύσεις με το ΤΕΕπροχωρήσα με σε ανταλλαγή του πάρκου με τμήμα των προσφυγικών κατοικιών της οδού Αλεξάνδρας. Ετσι το πάρκο θα περιέλθει στην ιδιοκτησία του δήμου και θα παραμείνει επισήμως και νομοτύπως ως χώρος πρασίνου» Αξιολόγησης του Δήμου Αθηναίων.

Η νόμιμη οδός του ακτιβισμού
Για εκείνους οι οποίοι επιθυμούν να δράσουν για την προστασία του περιβάλλοντος αλλά φοβούνται την «γκρίζα ζώνη» μεταξύ νομιμότητας και παρανομίας, υπάρχουν πολλές νόμιμες οδοί για τον οικολογικό ακτιβισμό στην πόλη. Η «Πρωτοβουλία Πολιτών Βύρωνα για τη Διάσωση του Υμηττού» έχει ακολουθήσει αρκετές φορές τη δικαστική οδό για να σταματήσει έργα που παρανόμως καταστρέφουν το οικοσύστημα του Υμηττού. «Καταθέτοντας προσφυγές ενώπιον του ΣτΕ, έχουμε κατορθώσει να σταματήσουμε τεράστια έργα όπως τα αυθαίρετα κτίσματα στο στρατόπεδο Σακέτα και τους παράνομους αυτοκινητόδρομους του ΥΠΕΧΩΔΕ» σχολιάζει ο κ. Φραγκιαδάκης, μέλος της Πρωτοβουλίας.

Από την παρανομία στη διαπραγμάτευση
Επειδή μια πράξη μπορεί να είναι τυπικά παράνομη αλλά ουσιαστικά ορθή, δεν είναι απίθανο ο ακτιβιστής της πόλης να μεταβεί από... τη φυλακή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων. Αυτό συνέβη στο κ. ΘοδωρήΚοκκινάκη , ο οποίος εδώ και δώδεκα χρόνια είναι μέλος της «Επιτροπής Αγώνα για την Προστασία του Πεδίου του Αρεως». Οταν το 2007 εκατό μέλη της επιτροπής προσπάθησαν να κλείσουν με δενδροφύτευση την είσοδο των αυθαιρέτων κτιρίων του «Πανελληνίου» μέσα στο Πεδίον του Αρεως, επενέβησαν τα ΜΑΤ και συνέλαβαν τον κ. Κοκκινάκη και δύο συντρόφους του για απείθεια κατά της Αρχής. Πέρασαν μια νύκτα στο κρατητήριο, ωστόσο το γεγονός της σύλληψής τους οδήγησε στην κινητοποίηση 600 ατόμων, τα οποία 20 ημέρες αργότερα πραγματοποίησαν εκ νέου δενδροφύτευση, αυτή τη φορά με την υποστήριξη της Υπερνομαρχίας Αθηνών!

«Ο Δήμος Αθηναίων δεν είναι κατά των οικολογικών κινημάτων της πόλης.Αντιθέτως,στο εθελοντικό κίνημα του ίδιου του δήμου αναπτύσσονται παρόμοιες δράσεις,οι οποίες επιδιώκουν ίδιους στόχους» σχολιάζει η κυρία Λαγουδάκη. «Ωστόσο σε χώρους όπου το πράσινο είναι ενταγμένο στον αστικό ιστό θα πρέπει να υπακούσουμε σε κάποιους κανόνες,ως προς το πού,πότε και τι φυτεύουμε».

ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΝΙΚΗΣΑΝ ΣΤΟ ΠΕΔΙΟΝ ΤΟΥ ΑΡΕΩΣ

ΟΤΑΝ Η ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΤΤΙΚΗΣ έλαβε την απόφαση για ανάπλαση του Πεδίου του Αρεως,αρχικά επιχείρησε να αγνοήσει την επιτροπή των κατοίκων,για να δει εν τέλει τα σχέδιά της να ματαιώνονται εξαιτίας δικαστικής προσφυγής της Επιτροπής Αγώνα! Κατόπιν τούτων,η Υπερνομαρχία αποφάσισε ότι δεν είχε άλλη επιλογή από το να συνομιλήσει με την επιτροπή.Ετσι,κατά την εκπόνηση των σχεδίων ανάπλασης- τα οποία αυτή τη στιγμή βρίσκονται σε στάδιο υλοποίησης- τα μέλη της Επιτροπής Αγώνα κλήθηκαν και επισήμως στις διαπραγματεύσεις για να εκθέσουν λεπτομερώς τις απόψεις τους!«Υφίσταται ένα αίσθημα δικαίωσηςγια το γεγονός ότι εν τέλει αναγνώρισαν τον δίκαιο χαρακτήρα της δράσης μας και έτσι βάλαμε και εμείς το λιθαράκι μας στην ανάπλαση του πάρκου.Ωστόσο οι προσπάθειές μας θα συνεχισθούν ακούρασταώσπου να ολοκληρωθεί το έργο» σχολιάζει ο κ.Ανδρέας Μποζιώτης, μέλος της Επιτροπής Κατοίκων,προσθέτοντας ότι ως σήμερα κανείς δεν έχει πειράξει τα δέντρα που φύτεψε σε συνεργασία με τους συντρόφους του την ημέρα που έγιναν οι διαβόητες συλλήψεις.

Το Βήμα  Κυριακή 18 Απριλίου 2010

 

 Επιστροφή

 Επιστροφή