ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 20

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 20

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20),

 

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

«Στο φως η κρυμμένη καθημερινή αναρχία» Του ΘΟΔΩΡΗ ΠΕΛΑΓΙΔΗ

Πληθαίνουν οι προσπάθειες εκφοβισμού ενεργών πολιτών- Καραβασίλη, Παντελόγλου, Κόλλιας, Κούνεβα τα πρόσφατα κρούσματα

Μαρούσι, Θων, Ελαιώνας, Λαύριο: Bίος και τσιμεντένια πολιτεία του Βωβού

αθρόες προσλήψεις ακροδεξιών και φασιστών μέσα στην ΕΛ.ΑΣ;

Πληρώνουμε χρυσάφι τις μεταβιβάσεις ακινήτων- έχουμε το υψηλότερο κόστος στην ΕΈ

ΟΠΑΠ: Στήριξη σε 6 έργα του Δήμου Αθηναίων

Ασύδοτοι κερδοσκόποι έβαλαν φωτιά στο σπίτι μέλους της  Κίνησης για την προάσπιση της Γκιώνας

ιδιοκτήτες δεσμευμένων ακινήτων τα παίρνουν πίσω πληρώνοντας πολύ μικρότερα ποσά

Κόκκινη κάρτα στα κτίρια της Αθήνας

Απάντηση στην έκθεση ART +  NATURE του ΥΠΕΧΩΔΕ

Κύκλος εισηγήσεων: Εφαρμογές Βιοκλιματικού Σχεδιασμού (Ιαν-Φεβ 09)

Η Αθήνα «διώχνει» τους κατοίκους της. Έρευνα του Ελεύθερου Τύπου

Πρακτικός οδηγός για την περίπτωση σύλληψης

ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΓΕΙΑ PARKING,  Δημήτρης Κούνδουρος

Τι έλεγε προεκλογικά ο Δήμαρχος κ. Κακλαμάνης και τι είπε μεταεκλογικά

μπορεί να καθυστερήσει και 20 χρόνια η καταβολή  αποζημίωσης για απαλλοτριώσεις!

Απορρίφθηκε το χωροταξικό-σπασμωδική αντίδραση ΥΠΕΧΩΔΕ

Φιλοπάππου- Στρέφη- Αλεπότρυπα: Πολύτιμοι λόφοι εγκαταλειμμένοι από τον Δήμο Αθηναίων

Κουκουλοφόροι: Μια προφητική προκήρυξη της... Greenpeace

 

Νικήτα Κακλαμάνης: Ενας όχι και τόσο πράσινος δήμαρχος

Τι είναι η ελευθερία του Τύπου; Β. Μουλόπουλος

 

ΓΙΑ  ΜΙΑ  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ  ΣΤΗΝ  ΑΘΗΝΑ (χρήσιμο κείμενο του 2005)

 

 

 

 

 Επιστροφή

 

«Στο φως η κρυμμένη καθημερινή αναρχία» Του ΘΟΔΩΡΗ ΠΕΛΑΓΙΔΗ*

Είναι η αναρχία οικονομικά αποτελεσματική;(1) Μη βιαστείτε να απαντήσετε «όχι». Ολα εξαρτώνται από το πόσο μας κοστίζει η κυβέρνηση και γενικότερα το κράτος. Εξαρτάται λοιπόν από το εάν το κράτος κάνει καλά τη δουλειά του, δηλαδή να οργανώνει αποτελεσματικά τις κάθε είδους σχέσεις των ανθρώπων, ιδίως φυσικά, τις οικονομικές σχέσεις-ανταλλαγές. Ετσι, οι πολίτες κερδίζουν από την οργάνωση των σχέσεων αυτών αφού μετακινούνται από μια κατάσταση ανεξέλεγκτων διαμαχών μεταξύ τους, σε μεγαλύτερη και πιο οργανωμένη οικονομική συνεργασία και ανταλλαγές με αμοιβαία οφέλη. Η θεωρία του κράτους-«κοινωνικού συμβολαίου» είναι ακριβώς αυτό.
Αντιθέτως, στη θεωρία του «ληστρικού-αρπακτικού κράτους» (predatory state), το κράτος «προκύπτει» από την εγωιστική συμπεριφορά ατόμων και κυρίως ομάδων, που το συγκροτούν ή απλώς χρησιμοποιούν τον μηχανισμό του, έχοντας ως συγκριτικό πλεονέκτημα την πολιτική ισχύ, για να επιβάλουν τα ατομικά τους συμφέροντα και να λεηλατήσουν τη δημόσια περιουσία (σας θυμίζει μήπως «Βατοπέδι» η περίπτωση αυτή;)
Εννοείται ότι καταστάσεις μη αποτελεσματικών μορφών οργάνωσης εμπίπτουν στη δεύτερη περίπτωση όπου το κράτος λειτουργεί κλεπτοκρατικά και αυταρχικά, ως αντιπρόσωπος των οικονομικών συμφερόντων των ομάδων με ισχύ. Δεν χρειάζεται πολύς κόπος για να εντάξει κανείς την Ελλάδα, ιδίως των τελευταίων ετών, στο χώρο των υποδειγμάτων της κλεπτοκρατίας, μιας και η αναποτελεσματικότητα και η αναρχία κυριαρχούν σε πολλές όψεις της πολιτικής ζωής αλλά και της καθημερινότητας.
Στη βιβλιογραφία, η ύπαρξη και κυρίως η επιμονή αδύναμων θεσμών (weak institutions), ερμηνεύεται συνήθως ως «τροχιά εξάρτησης» (path dependence). Πρόκειται για μια αυτοτροφοδοτούμενη διαδικασία που είναι σχεδόν αδύνατο να αλλάξει «από τα μέσα» και να εξελιχθεί, για παράδειγμα, σε ένα κράτος δικαίου, δικαιωμάτων και ελευθεριών, με παράλληλη λειτουργία εύρυθμων και διαφανών ανταγωνιστικών αγορών που δίνουν ευκαιρίες στους πολίτες για προσωπική και επαγγελματική ζωή.
Στην περίπτωση του κλεπτοκρατικού κράτους, το τελευταίο λειτουργεί ως επίσημο διόδιο των κλεπτοκρατικών ομάδων που έχουν καταλάβει ή «αντιπροσωπεύουν» τον μηχανισμό του. Η δε καταφυγή των πολιτών στην άναρχη οικονομική ζωή, βασικό βραχίονα της οποίας αποτελεί η παραοικονομία και η διαφθορά, αποτελεί ορθολογική επιλογή (!) και σχετικά αποτελεσματικό καθημερινό κανόνα.
Πολύ περισσότερο όταν συνήθως η κατάσταση αυτή συνοδεύεται από μια ήδη χαμηλή ανάπτυξη της αγοράς, δηλαδή των οικονομικών ανταλλαγών ανάμεσα σε ιδιώτες ή και από μια χαμηλή ανάπτυξη της αυτοοργάνωσης της ίδιας της κοινωνίας (θεσμοί διαιτησίας, αξίες, μηχανισμοί φήμης και επιβράβευσης, κ.λπ.).
Με άλλα λόγια, το θεσμικό περιβάλλον μπορεί να οδηγεί τους πολίτες σε μια ορθολογική συμπεριφορά αναρχίας και, σε κάθε περίπτωση, παράκαμψης του κράτους, επιλέγοντας έτσι την ανομία (lawlessness).
Πώς λοιπόν το υψηλό κόστος του κράτους μάς οδηγεί στην αναρχία; Γιατί ενδεχομένως η άναρχη δράση να είναι από κοινωνικής άποψης άριστη, όταν συγκρίνεται με την εναλλακτική επίσημη, «μέσω του κράτους» δράση; Διότι:
Α Το οργανωτικό κόστος της συγκρότησης ενός σοβαρού κράτους δικαίου μπορεί να είναι ασύμφορο, δηλαδή αδύνατο, αφού μπορεί να αντιτίθεται στα βραχυχρόνια συμφέροντα ισχυρών (κλεπτοκρατικών) ομάδων και ατόμων.

Β Το κόστος της συμφωνίας των επιμέρους αντίθετων ομάδων/ατόμων να είναι υψηλό και η βασική αιτία για αυτό είναι η ισχυρή ετερογένεια στις προτιμήσεις τους.
Γ Το κόστος της παροχής των δημόσιων αγαθών μπορεί να είναι μεγάλο λόγω είτε του μεγάλου αριθμού των πολιτών είτε κυρίως λόγω των διαφορετικών πεποιθήσεών τους σχετικά με τα αγαθά αυτά, είτε γιατί προσκρούουν σε επιμέρους ισχυρά ιδιωτικά συμφέροντα (π.χ. δημόσια εναντίον ιδιωτικής υγείας).
Και στις τρεις ανωτέρω περιπτώσεις μπορεί να πει κανείς ότι εφαρμόζει η ελληνική περίπτωση. Το κόστος συγκρότησης σοβαρού κράτους δικαίου παρεμποδίζεται ιδίως από τις ισχυρές ομάδες (με διασυνδέσεις και διεμβολισμό τους στο κράτος, στα κόμματα, στα οικονομικά συμφέροντα κ.λπ.), που επί του παρόντος κάνουν πολύ ακριβή τη μετάβαση σε ένα «κράτος-συμβόλαιο» σχέσεων μεταξύ των πολιτών, και διατηρούν με αυτοτροφοδοτούμενη «τροχιά εξάρτησης» την άναρχη κλεπτοκρατική κατάσταση που όλοι βιώνουμε σήμερα.
Η ετερογένεια μεταξύ μας είναι μεγάλη. Οχι αυτή που έχει να κάνει με τη φυλή ή το χρώμα, όπως συμβαίνει σε άλλες κοινωνίες, αλλά αυτή που αφορά την έντονη ιδιώτευση και την παντελή απουσία συλλογικής ζωής πέρα από το κράτος και τα κόμματα, γεγονός που θα «ενοποιούσε» μεγάλα κομμάτια της κοινωνίας. Πάρτε σαν παράδειγμα τους φοιτητές. Λείπουν εντελώς τα «societies» και η μόνη συλλογική ζωή που βιώνουν σήμερα είναι οι συνδικαλιστικές νεολαίες με τη γνωστή πια μαύρη αγορά συναλλαγής μεταξύ βαθμών-ψήφων στις γενικές συνελεύσεις.
Εν κατακλείδι, η τυφλή βία και αναρχία που έχει ξεσπάσει στη χώρα, με την κατάλυση του κράτους, αντικατοπτρίζει μεταξύ των άλλων, την καθημερινή βία και αναρχία της οικονομικής και κοινωνικής καθημερινότητας. Αντανακλά έντονες ανισότητες, την απουσία ευκαιριών για τους νέους, την αναξιοκρατία που κυριαρχεί παντού και τη διαφθορά στη μαύρη οικονομία.
Τη βδομάδα αυτή, η «κρυμμένη καθημερινή αναρχία» εκδηλώθηκε ανοικτά ως μια μορφή τυφλής διαμαρτυρίας όχλου απέναντι στη λεηλασία των οικονομικών και κοινωνικών δικαιωμάτων της νέας γενιάς, από μικρά και μεγάλα βολεμένα συμφέροντα που ληστεύουν και καταχρεώνουν το μέλλον των νέων γενεών. Είναι εναντίον της σάπιας και αναχρονιστικής πολιτικής τάξης που αυτιστικά εξυπηρετεί τον εαυτό της και κρατά προνόμια και κλειστές αγορές για τους κολλητούς πελάτες της με σκοπό την απλή επαγγελματική αναπαραγωγή της.
Είναι εναντίον όλων εκείνων που αυτή την εποχή κρύβονται και που είναι οι πραγματικοί υπεύθυνοι για τη σημερινή κατάσταση και που έχουν καταστήσει σήμερα την οικονομική και την κοινωνική αναρχία πιο... αποτελεσματική από την επιβολή και τήρηση των κανόνων ενός κράτους δικαίου, των δικαιωμάτων και των ελευθεριών, των ελεύθερων, δίκαιων, διαφανών και ανταγωνιστικών αγορών.
Ολα αυτά εάν υπήρχαν θα έδιναν ευκαιρίες στη νέα γενιά που σήμερα δεν έχει, καθώς βλέπει παντού διόδια και κλειστές πόρτες, επιμέρους συμφέροντα και βολεμένους κομματικούς συνδικαλιστές με παχυλούς μισθούς, αδυνατώντας να φανταστεί η ίδια το προσωπικό και επαγγελματικό της μέλλον.
(1) Βλ. Ρ. Lesson, «Efficient Anarchy», Public Choice, 2006 (130).
* Ο ΘΟΔΩΡΗΣ ΠΕΛΑΓΙΔΗΣ είναι καθηγητής Οικονομικής Ανάλυσης στο Πανεπιστήμιο Πειραιώς.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 14/12/2008

 

 Επιστροφή

 

Οι Χρυσαυγίτες της ΕΛ.ΑΣ.

Μιλώντας το βράδυ της περασμένης Δευτέρας στην εκπομπή του Νίκου Χατζηνικολάου στο Alter, ο Δημήτρης Στρατούλης, μέλος του Π.Γ. του ΣΥΝ, ανέφερε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ διαθέτει πολλά στοιχεία για «αθρόες προσλήψεις ακροδεξιών, μελών της Χρυσής Αυγής και φασιστών μέσα στην ΕΛ.ΑΣ.».
Αμέσως εξανέστη ο παριστάμενος αντιπρόεδρος των Ειδικών Φρουρών της ΕΛ.ΑΣ. Σταύρος Μαυροειδάκος, καλώντας τον κ. Στρατούλη να αποκαλύψει τα στοιχεία του, ενώ ταυτόχρονα επιχειρούσε να του αποδώσει τη φράση (που δεν είχε βέβαια πει) ότι όλοι οι Ειδικοί Φρουροί είναι Χρυσαυγίτες. Εξίσου έκπληκτοι έδειχναν και οι άλλοι παριστάμενοι (πολιτικοί και δημοσιογράφοι), λες και δεν είχαν ξανακούσει το ζήτημα αυτό.
Ομως, μέσα στο χρόνο που διανύουμε έχουν αποκαλυφθεί οι διασυνδέσεις αυτές και μάλιστα με δύο διαφορετικούς τρόπους.
**Ο πρώτος, ήταν η έμπρακτη συνεργασία ΕΛ.ΑΣ. και Χρυσής Αυγής που εκδηλώθηκε στις 2 Φεβρουαρίου, στο κέντρο της Αθήνας. Από τα τηλεοπτικά πλάνα και τις φωτογραφίες διαπιστώθηκε αυτό που από χρόνια ήταν κοινό μυστικό: ότι δηλαδή υπάρχει μια επιχειρησιακή συνεργασία της ΕΛ.ΑΣ. με τη ναζιστική συμμορία, ειδικά όταν πρόκειται να αντιμετωπιστεί ο κοινός (εσωτερικός) εχθρός. Στα πλάνα αυτά φαίνεται καθαρά ότι μέλη της ναζιστικής οργάνωσης, με καδρόνια στα χέρια, καταδιώκουν μαζί με τα ΜΑΤ αντιφασίστες διαδηλωτές. Κάποια στιγμή, οι νεοναζί εγκαταλείπουν ένα από τα θύματά τους χτυπημένο στο οδόστρωμα και σπεύδουν να καλυφθούν πίσω από τις ασπίδες των ανδρών της ΕΛ.ΑΣ.
Η σύμπραξη αστυνομίας-ναζιστών επιβεβαιώνεται κι από τις φωτογραφίες που δημοσιεύθηκαν στον τύπο. Σε μια απ' αυτές, ένας κρανοφόρος Χρυσαυγίτης στέκεται δίπλα στα ΜΑΤ με το στιλέτο ανά χείρας («Ιός», 10/2/08).
**Η δεύτερη αποκάλυψη αφορούσε την ύπαρξη στο εσωτερικό της ΕΛ.ΑΣ. στελεχών που υπερηφανεύονται για τη σχέση τους με τη Χρυσή Αυγή και την επιδεικνύουν, ενώ και τα καθήκοντα που τους ανατίθενται είναι απολύτως συμβατά με την ακροδεξιά ιδεολογία τους: παρακολούθηση «στόχων», δηλαδή ατόμων και κοινωνικών πρωτοβουλιών, που δρουν σε απόλυτη νομιμότητα, αλλά θεωρούνται από την ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. ως «ύποπτοι», επειδή έχουν «ύποπτες απόψεις», ανήκουν δηλαδή στον «αντιεξουσιαστικό» ή «αναρχικό» ή «εξωκοινοβουλευτικό» ή απλά «οικολογικό» (!) χώρο («Ιός», 23/3/08).
Εξαιρετικό ενδιαφέρον έχει η συνέχεια της υπόθεσης. Κατ' αρχάς το θέμα έφτασε στη Βουλή με ξεχωριστές ερωτήσεις που κατέθεσαν οι βουλευτές Ντίνος Βρεττός του ΠΑΣΟΚ και Περικλής Κοροβέσης του ΣΥΡΙΖΑ.
Στις 17 Απριλίου απάντησε ο αρμόδιος υφυπουργός Παναγιώτης Χηνοφώτης, ο οποίος ουσιαστικά επιβεβαίωσε την καταγγελία: «Με αφορμή όσα αναφέρονται στις ερωτήσεις των κ.κ. βουλευτών, αλλά και σε σχετικό δημοσίευμα του Τύπου της 23/3/08 (σ.σ.: δηλ. το κείμενο του "Ιού"), από την υπηρεσία διατάχθηκε η διενέργεια προκαταρκτικής έρευνας, σύμφωνα με το άρθρο 22 του π.δ. 22/1996, για τη διερεύνηση των καταγγελιών που διατυπώνονται σχετικά με διασυνδέσεις αστυνομικών με μέλη ακραίων ομάδων και οργανώσεων, στοχοποίηση πολιτών με βάση την ιδεολογία τους κ.λπ. Η έρευνα αυτή ανατέθηκε σε ανώτατο αξιωματικό, με την εντολή, εφόσον κατά την πορεία της έρευνας προκύψουν στοιχεία τέτοιας βαρύτητας που να δικαιολογούν τη μετατροπή της σε Ενορκη Διοικητική Εξέταση (ΕΔΕ), να αναφέρει σχετικά. Ηδη, μετά από αναφορά του εν λόγω αξιωματικού, η προκαταρκτική έρευνα, με διαταγή της υπηρεσίας, μετετράπη σε ΕΔΕ και βρίσκεται σε εξέλιξη. Σε περίπτωση δε που προκύψουν πειθαρχικές ευθύνες εις βάρος οποιουδήποτε εμπλεκόμενου αστυνομικού, αυτές θα καταλογισθούν και θα επιβληθούν οι προβλεπόμενες πειθαρχικές ποινές».
**Η απάντηση αυτή τα λέει όλα. Λέει, δηλαδή, καταρχήν ότι το δημοσίευμα του «Ιού» ήταν τεκμηριωμένο και βάσιμο. Αλλιώς δεν θα είχε προχωρήσει η υπόθεση από το στάδιο της προκαταρκτικής εξέτασης στην ΕΔΕ. Εκανε, λοιπόν, ο αρμόδιος «ανώτατος αξιωματικός» μια έρευνα και κατέληξε ότι πρέπει να προχωρήσει σε ΕΔΕ. Από εκείνη τη στιγμή κανείς βέβαια δεν έμαθε τι απέγινε.
Το μόνο λογικό συμπέρασμα είναι ότι τελικά η ηγεσία της ΕΛ.ΑΣ. έκρινε ως συμβατή με την ιδιότητα του αστυνομικού τη δραστηριότητα του Χρυσαυγίτη, καθώς και την παρακολούθηση στόχων «αντιφρονούντων» πολιτών.

ΙΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ 14-12-2008

 

 Επιστροφή

 

Bίος και τσιμεντένια πολιτεία...  21/12/2008 

ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΤΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ "ΒΩΒΟΣ Α.Ε." / ΜΠΑΜΠΗΣ ΚΑΙ ΑΡΗΣ ΒΩΒΟΣ 

Της Λούλης ΣΤΑΥΡΟΓΙΑΝΝΗ

Από τον παράδεισο του Αμαρουσίου στο κτήμα ΘΩΝ έως τον τσιμεντένιο δεινόσαυρο του Βοτανικού. Τι να το κάνεις το ΣτΕ όταν υπάρχουν υπουργοί;

Ποια είναι αυτή η εταιρεία που εκμεταλλευόμενη πορτοπαράθυρα της νομοθεσίας, ανύπαρκτους ελεγκτικούς μηχανισμούς, όλες τις καταστάσεις, ξεπερνάει “γραφειοκρατικές διαδικασίες” στο άψε σβήσε, ειδικεύεται στο real estate, διαθέτει κτίρια αυθαίρετα και προσφάτως κατευθύνει συγκεντρώσεις” διαμαρτυρίας” έξω από το Συμβούλιο της Επικρατείας αλλά και από τα γραφεία του ΣΥΝ; Η ¨Μπάμπης Βωβός-Διεθνής Τεχνική” με ανεξίτηλα τα σημάδια της στο Μαρούσι.

Στο ρέμα της Σαπφούς βρυκολακιάζει σκελετός κτιρίου μετά την απόφαση 2591/ 2005 του ΣτΕ που σταμάτησε την ολοκλήρωσή του, καθώς δεν υπήρχαν μελέτες οριοθέτησης του ρέματος μετά από προσφυγή της δραστήριας “παρέμβασης Πολιτών Αμαρουσίου”. Κηφισίας και Φραγκοκλησιάς το τεράστιο εννιαόροφο συγκρότημα γραφείων-καταστημάτων 24.000 τ.μ είναι κατά το ήμισυ παράνομο. Τα 12.000 τετραγωνικά του αυτά που προέρχονται από μεταφορά συντελεστή δόμησης έγιναν όταν ο σχετικός νόμος είχε κριθεί αντισυνταγματικός. Το ΣτΕ (απόφαση 2123/2006 ) για το λόγο αυτό ακύρωσε την πράξη της πολεοδομικής υπηρεσίας της Νομαρχίας Αθηνών (τομέας Ανατολικής Αθήνας), με την οποία εγκρίθηκε η μεταφορά συντελεστή από άλλη περιοχή του Αμαρουσίου και του Γαλατσίου. Όπως κυκλοφορεί ευρέως το βράδυ της Τετάρτης το Συμβούλιο Νεωτέρων Μνημείων αποφάσισε να μην χαρακτηρίσει διατηρητέο το βιομηχανικό κτίριο της ΗΒΗ, την επομένη ο μεγαλοεργολάβος είχε στα χέρια του την άδεια κατεδάφισης. Πιο κεντρικά στην πυκνοδομημένη συνοικία των Αμπελοκήπων, Κηφισίας και Αλεξάνδρας στο κτήμα ΘΩΝ σε χαρακτηρισμένο χώρο πρασίνου από το 1979 που κτίσθηκε με ευθύνη του ΥΠΕΧΩΔΕ και του Δήμου Αθήνας. Το Ανώτατο Δικαστήριο ακύρωσε την οικοδομική άδεια πολυώροφου κτιρίου με την απόφασή 3118/2004 πάλι μετά από προσφυγές πολιτών (Πολιτιστικός Περιβαλλοντικός Σύλλογος Κέντρου Αμπελοκήπων). Παρομοίως κατέθεσε το Διάταγμα του ΥΠΕΧΩΔΕ με το οποίο έγινε τροποποίηση του Σχεδίου Πόλης στο σημείο αυτό. Παρά ταύτα η “Μπάμπης Βωβός - Διεθνής Τεχνική Ανώνυμη Εταιρεία” βρέθηκε με άδεια “νομιμοποίησης κτιρίου βάσει του άρθρου 22 του νόμου 1577/85 (ΓΟΚ 85)” και ημερομηνία 22/1/2007. Διάταξη του του ΓΟΚ, η οποία δεν αφορά ακυρωθείσες άδειες.

Εκτός γειτονιών του πολεοδομικού συγκροτήματος στην παραλία, στην Πουνταζέζα Λαυρίου σχεδιάζονταν η κατασκευή 105 διώροφων κατοικιών 15.773 τ.μ σε 67 στρέμματα . Η ειδική υπηρεσία Επιθεωρητών Περιβάλλοντος σε πόρισμά της, 23/7/2004 κατόπιν εντολής του υφυπουργού ΠΕΧΩΔΕ Στ. Καλογιάννη διαπίστωσε πλήθος παρανομιών, παρατυπιών και μεθοδεύσεων στη διαδρομή της έκδοσης της οικοδομικής άδειας (30/6/2004) από την πολεοδομία Μαρκοπούλου. Μεταξύ αυτών κατάργηση δρόμων για να βγει ενιαίο το οικόπεδο και η επαναφορά ευνοϊκότερων όρων δόμησης κατηργημένου βασιλικού διατάγματος του 1970 έναντι των πιο αυστηρών ρυθμίσεων και περιορισμών της ισχύουσας από το 1998 Ζώνης Οικιστικού Ελέγχου για τη Λαυρεωτική. Η τότε επιθεωρήτρια Μαργαρίτα Καραβασίλη, όπως έχει καταγγείλει δέχτηκε τουλάχιστον τρεις επισκέψεις του κ Βωβού με απειλητικές διαθέσεις. Για την ιστορία το πόρισμα δεν επικυρώθηκε από τον υπουργό, ενώ μετά την αντικατάστασή της η ειδική υπηρεσία επιθεωρητών περιβάλλοντος δεν ασχολείται πλέον με πολεοδομικές παραβάσεις. Επί του θέματος είχε παρέμβει και ο Συνήγορος του Πολίτη μετά από αναφορές πολιτών, οι οποίοι αμφισβητούσαν τη νομιμότητα της άδειας. Λύση έδωσε το Ε' τμήμα του Συμβουλίου της Επικρατείας με την απόφασή του 4328/2005.

Ακύρωσε τόσο την απόφαση του νομάρχη Ανατολικής Αττικής, με την οποία δόθηκε παράταση στην ισχύ της άδειας αλλά και την οικοδομική άδεια 1208/30.6.2004, η οποία εκδόθηκε από την Πολεοδομία Μαρκοπούλου. Τώρα στην ιστοσελίδα του babisvovos.gr η έκταση του οικοπέδου υπολογίζεται στα 62 στρέμματα και η νέα χρήση είναι ξενοδοχειακές μονάδες εμβαδού 12.000 τ.μ με “προσδοκώμενη ολοκλήρωση το 2009”.

Συντάκτης : Σταυρογιάννη Λ.  Αυγή 21/12/2008

 

 Επιστροφή

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΩΝΑ

 Οι Εμπρησμοί δεν μας Πτοούν

27 Δεκεμβρίου 2008

Καταγγέλλουμε τον εμπρησμό του σπιτιού του μέλους μας Στέφανου Κόλλια, στην Καλοσκοπή Φωκίδας την Παρασκευή 26 Δεκέμβρη.

Το γεγονός ότι το περιστατικό συνέβη λίγες ώρες αφού ο Στέφανος είχε αναχωρήσει από το σπίτι του για ολιγοήμερη παραμονή στην Αθήνα, όπως επίσης ότι δεν έγινε διάρρηξη- αν και ήταν δυνατόν- παρά μόνο σπάσιμο παραθύρου και εμπρησμός, μας οδηγεί στην εκτίμηση ότι πρόκειται για μια καλά  σχεδιασμένη και οργανωμένη απειλητική – εκφοβιστική ενέργεια που μάλλον για καθαρά συγκυριακούς λόγους δεν είχε ολοκληρωτικά καταστροφικά αποτελέσματα.

Απ’ ότι φαίνεται η κίνηση μας στο σχετικά μικρό διάστημα που δραστηριοποιείται έχει ενοχλήσει πολλούς. Σημάδια αυτής της ενόχλησης εισπράτταμε ιδιαίτερα έντονα το τελευταίο διάστημα.

Διαστρέβλωση των απόψεων μας, καλλιέργεια κλίματος εργασιακής ανασφάλειας στους εργαζομένους στις μεταλλευτικές εταιρίες, «εμπρηστικές» ανακοινώσεις στον τοπικό τύπο.

Αποκορύφωμα η «αυθόρμητη» κινητοποίηση δεκάδων εργαζομένων και εργολάβων στα πλαίσια της συγκέντρωσής μας στον Αποστολιά Φωκίδας στις 14 Δεκέμβρη, με πληρωμένα τα έξοδα μετακίνησης για αρκετούς.

Εκεί κάποιοι, λίγοι ευτυχώς, προσπάθησαν να δημιουργήσουν κλίμα έντασης, εκτόξευση απειλών και υπονοούμενων, με σκοπό να προβοκάρουν και να διαλύσουν την συγκέντρωση.

Αυτό βέβαια δεν έγινε κατορθωτό γιατί αποδείξαμε στην πράξη το σεβασμό μας στις δημοκρατικές διαδικασίες και το κυριότερο ότι δεν έχουμε να χωρίσουμε τίποτα με κανένα εργαζόμενο, μιας και τα προβλήματα είναι κοινά για όλους. Πατώντας εδώ μπορείτε να δείτε το ψήφισμα της συγκέντρωσης

Η τωρινή εμπρηστική επίθεση στο σπίτι του μέλους και συγχωριανού μας, που είναι ένας από τους ελάχιστους νέους που απαρνήθηκαν την Αθήνα και γύρισαν στην περιφέρεια, είναι μια εξαιρετικά ακραία ενέργεια που φέρνει στο νου μας μνήμες κατοχής. Τότε οι ναζί κατακτητές καίγανε τα χωριά μας σε αντίποινα της αντιστασιακής δράσης του λαού μας.

Αλήθεια σήμερα, μετά από τόσα χρόνια αγώνων και θυσιών αναρωτιόμαστε αν τελούμε ακόμα υπό καθεστώς κατοχής.

Όλα τα μέλη μας της κίνησης εκφράζουμε την αταλάντευτη στήριξη μας προς το φίλο και μέλος της κίνησης μας Στέφανο Κόλλια και δηλώνουμε κατηγορηματικά ότι τέτοια γεγονότα δεν πρόκειται να μας πτοήσουν, αντίθετα μας δίνουνε δύναμη να συνεχίσουμε πιο δυναμικά τις περαιτέρω προσπάθειες μας για την προάσπιση του περιβάλλοντος της Γκιώνας και καλούμε τους συντοπίτες μας αλλά και όλους τους πολίτες της Φωκίδας να καταδικάσουν κατηγορηματικά τέτοιου είδους ενέργειες από όπου και αν προέρχονται.

ΚΙΝΗΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΑΣΠΙΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΓΚΙΩΝΑ

 Επικοινωνία:

Ηλ_Ταχ: giona.oiti@gmail.com

Γιώργος Κόλλιας 6944604531

Τάσος Αφέντης, 6947838347

Γιώργος Μανούκος, 6944450016

Γιωργάκης Κωστής 6979734591

 

 Επιστροφή

 

Απάντηση στην έκθεση ART +  NATURE, του οργάνωσε το ΥΠΕΧΩΔΕ με σκοπό να αφυπνίσει την περιβαλλοντική συνείδηση των Ελλήνων ( 08/12/08 - 16/01/09). 

Η τέχνη στη δαγκάνα της υπουργικής εταιρικής ευθύνης

Μπορεί η τέχνη  να «εξευγενίσει»  την απρόκλητη βαρβαρότητα του ΥΠΕΧΩΔΕ; Στην ART +  NATURE, είδαμε 80 εξαιρετικούς καλλιτέχνες, άρτια οργάνωση και έργα υψηλής αισθητικής. Ένα κύμα ομορφιάς και ευαισθησίας. Ενα καλλιτεχνικό λιφτινγκ στο τραυματισμένο πρόσωπο του υπουργείου.

Η συνταγή είναι παλιά και δοκιμασμένη από τις εταιρίες που στα πλαίσια της εταιρικής κοινωνικής ευθύνης προτιμούν να διαφημίζουν την οικολογική ευαισθησία τους παρά να υιοθετούν σοβαρές φιλοπεριβαλλοντικές πολιτικές. Πιστό στη λογική του σύγχρονου μάρκετινγκ το ΥΠΕΧΩΔΕ χρησιμοποιεί την τέχνη ως σαπουνάδα για το «πράσινο» ξέπλυμα του.  

Όμως πίσω από τη βιτρίνα η Ελλάδα συνεχίζει να μας πληγώνει. Πόλεις δυσλειτουργικές, αέρας επικίνδυνος, νερά με εξασθενές χρώμιο σε καλλιέργειες,  θάλασσα άδεια από ψάρια, καμένα δάση, φαραωνικά σχέδια τσιμεντοποίησης της υπαίθρου, καμία ενεργειακή πολιτική, με σκουπίδια και γκολφ παντού.

Και η τέχνη σε ρόλο εορταστικού αμπαλάζ για αποδέκτες με ψαγμένα γούστα και οξυμένα αισθητικά κριτήρια.

Αναρωτιόμαστε       

πόσο αχρωμάτιστη πολιτικά μπορεί να είναι η συμμετοχή των καλλιτεχνών σε τέτοιες εκδηλώσεις;

τι καινούργιο μάθαμε από την ART +  NATURE -  εκτός από ότι το ΥΠΕΧΩΔΕ δείχνει πλέον ν’ αγωνιά και θέλει οπωσδήποτε να πείσει για τις καλές του προθέσεις;  

 cityzen6@gmail.com

(ελήφθη 23-12-2008)

 

 Επιστροφή

 

Αποζημίωση για απαλλοτρίωση σε 20 έτη!

Εντυπωσιακή γραφειοκρατία διαπιστώνει η Κεντρική Επιτροπή Απλούστευσης Διαδικασιών
Ακόμη και 20 χρόνια αναμένουν για την καταβολή της σχετικής αποζημίωσης από το Δημόσιο οι πολίτες των οποίων οι ιδιοκτησίες απαλλοτριώνονται αναγκαστικά, σύμφωνα με έκθεση της Κεντρικής Επιτροπής Απλούστευσης Διαδικασιών που έχει συστήσει το υπουργείο Εσωτερικών με σκοπό τον περιορισμό της γραφειοκρατίας.
Το θεσμικό πλαίσιο που διέπει τις αναγκαστικές απαλλοτριώσεις, όπως αναφέρουν τα μέλη της επιτροπής, είναι ιδιαίτερα πολύπλοκο και περιλαμβάνει συνταγματικές διατάξεις, πληθώρα νομοθετικών και κανονιστικών ρυθμίσεων και πλούσια σχετική νομολογία. Οι διαδικασίες αυτές διαφοροποιούνται ανάλογα με το αντικείμενο της απαλλοτρίωσης (τεχνικές δημόσιες υποδομές, κοινόχρηστοι χώροι, σχολεία, χώρος αρχαιολογικού ενδιαφέροντος κτλ.) και τον δημόσιο φορέα υπέρ του οποίου γίνεται η απαλλοτρίωση και εντάσσονται σε δύο βασικές κατηγορίες: απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλης και απαλλοτριώσεις ιδιοκτησιών σε περιοχές εντός σχεδίου πόλης, για τις οποίες απαιτείται αλλαγή του ρυμοτομικού σχεδίου.
Κύρια γενεσιουργός αιτία των καθυστερήσεων, σύμφωνα με την έκθεση, είναι η οικονομική αδυναμία των δημοσίων φορέων, κυρίως στις περιπτώσεις των Οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης και του υπουργείου Πολιτισμού, να διαθέσουν τα ποσά που απαιτούνται για την καταβολή της αποζημίωσης. Για την αντιμετώπιση των σχετικών προβλημάτων η επιτροπή προτείνει έξι δέσμες μέτρων με τα οποία επιταχύνεται σημαντικά και απλουστεύεται η διαδικασία απαλλοτρίωσης προς όφελος και των θιγομένων ιδιοκτητών και του Δημοσίου, διευρύνονται τα δικαιώματα των θιγομένων ιδιοκτητών, κατοχυρώνεται η έγκαιρη καταβολή των αποζημιώσεων ή στην αντίθετη περίπτωση η άρση της απαλλοτρίωσης σε εύλογο χρόνο και ενισχύεται η διαφάνεια της διαδικασίας.
http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=247828 23-12-2008

 

 Επιστροφή

 

Πρακτικός οδηγός για την περίπτωση σύλληψης

Δημοσιεύθηκε στο http://www.tvxs.gr/v1760

 

Μάθετε τα δικαιώματά σας για να προστατευθείτε από την αστυνομική αυθαιρεσία.
Ο μικρός αυτός οδηγός θα σας δώσει ορισμένες πρακτικές οδηγίες για τα δικαιώματα που έχετε και το τι ακριβώς πρέπει να κάνετε, σε περίπτωση «δυσάρεστης επαφής» με τις αστυνομικές αρχές.

ΣΧΕΤΙΚΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ

Πρακτικός οδηγός, μέρος ΙΙΙ: Πορείες
Δημοσίευση: 18-12-2008 20:53
Πρακτικού οδηγού συνέχεια: Σωματική έρευνα και έρευνα σε οχήματα
Δημοσίευση: 17-12-2008 07:44

Είτε πρόκειται για εξακρίβωση στοιχείων, είτε για σωματική έρευνα, είτε για προσαγωγή, είτε για έρευνα σε σπίτι, είτε για σύλληψη, πρέπει όλοι να θυμόμαστε πως το Σύνταγμα και οι νόμοι προστατεύουν τον κατηγορούμενο. Αυτό σημαίνει πως έχετε δικαιώματα και πρέπει να απαιτήσετε να τα ασκήσετε! Η αστυνομία δε θα σας τα χαρίσει, αντιθέτως θα βασιστεί στην άγνοια, τον πανικό και τις βεβιασμένες κινήσεις σας, αν χάσετε την ψυχραιμία σας.

1. Εξακρίβωση στοιχείων
Αν σας σταματήσει αστυνόμος στο δρόμο και απαιτήσει να του δείξετε την αστυνομική σας ταυτότητα, οφείλετε να το κάνετε. Αν αρνηθείτε, μπορεί να τιμωρηθείτε με φυλάκιση από 10 ημέρες ως 1 χρόνο. (άρθρο 157 του νόμου 2458/1953).
ΠΡΟΣΟΧΗ: Αφού δείξετε την ταυτότητά σας, έχετε εκπληρώσει τις νόμιμες υποχρεώσεις σας. Μην απαντάτε σε άλλες ερωτήσεις, τύπου «τι κάνεις εδώ;» «πού πηγαίνεις;» κλπ διότι είναι παράνομες.
Μπορεί στη συνέχεια οι αστυνόμοι να σας ζητήσουν να τους ακολουθήσετε στο τμήμα για «εξακρίβωση στοιχείων». Εφόσον έχετε δείξει την ταυτότητά σας, αυτό είναι παράνομο, γι’ αυτό οφείλετε να διαμαρτυρηθείτε. Αν παρ’ όλα αυτά σας αναγκάσουν να τους ακολουθήσετε, τότε αυτό που συμβαίνει είναι στην πραγματικότητα μία παράνομη σύλληψη, αφού σας πηγαίνουν στο τμήμα χωρίς να υπάρχει ούτε ένταλμα σύλληψης ούτε κλήση για προσαγωγή μάρτυρα! Άρα στο τμήμα πρέπει απλώς να δώσετε και πάλι τα στοιχεία σας και να αρνηθείτε να απαντήσετε σε οποιαδήποτε άλλη ερώτηση. Να επαναλαμβάνετε διαρκώς πως είναι παράνομο να σας κρατούν εκεί και να απαιτείτε να μιλήσετε με το δικηγόρο σας.

2.Σύλληψη
Η αστυνομία μπορεί να σας συλλάβει μόνο αν συντρέχει μία από τις παρακάτω προϋποθέσεις:
Α. Αν έχει εκδοθεί εναντίον σας ένταλμα σύλληψης
Β. Αν διαπράξατε αυτόφωρο έγκλημα.

Α. Αν έχει εκδοθεί εναντίον σας ένταλμα σύλληψης
Το ένταλμα σύλληψης είναι έγγραφο το οποίο εκδίδεται από τον ανακριτή και επιδίδεται από την αστυνομία στον ύποπτο.
ΠΡΟΣΟΧΗ: Πολύς κόσμος πιστεύει πως ο ανακριτής είναι ένας αστυνομικός. Αυτό είναι λάθος. Ο ανακριτής είναι δικαστής, που διενεργεί την ανάκριση, και μόνο αυτός μπορεί να υπογράψει ένταλμα σύλληψης.
Επιπλέον το ένταλμα, σύμφωνα με το νόμο, πρέπει να αναφέρει τα στοιχεία σας και ακριβώς την πράξη για την οποία κατηγορείστε! Τα γενικά και αόριστα εντάλματα είναι παράνομα. Ο κατηγορούμενος έχει δικαίωμα να ξέρει ακριβώς για τι κατηγορείται. Ελέγξετε το ένταλμα και απαιτείστε να υπογράψετε την «έκθεση σύλληψης», ένα έγγραφο που θα αποδεικνύει τον τόπο και το χρόνο της σύλληψης.
Στη συνέχεια, ακολουθείστε τους αστυνομικούς, χωρίς να απαντήσετε σε ερωτήσεις. Εννοείται πως οποιαδήποτε βιαιοπραγία ή εξύβριση προς κατηγορούμενο που συνεργάζεται είναι παράνομη. Αν σας συμβεί, οι αστυνομικοί θα διαπράττουν ποινικά αδικήματα και μπορείτε να τους μηνύσετε.

Β. Αν διαπράξατε αυτόφωρο έγκλημα
«Αυτόφωρο» ονομάζεται ένα έγκλημα από τη στιγμή στην οποία τελείται μέχρι το τέλος της επόμενης ημέρας. Σε περίπτωση αυτόφωρου εγκλήματος, ο νόμος δίνει στην αστυνομία το δικαίωμα να συλλάβει το δράστη, χωρίς δικαστικό ένταλμα σύλληψης. Αυτό κατ’ αρχήν είναι σωστό, διότι θα ήταν παράλογο να έβλεπε π.χ. ένας αστυνόμος κάποιον βιαστή ή ληστή επί τω έργω και να έπρεπε να περιμένει να εκδώσει ο ανακριτής το ένταλμα! Ως τότε, ο δράστης θα είχε ήδη εξαφανισθεί.
Από την άλλη, όμως, η ελευθερία αυτή της αστυνομίας, οδηγεί συχνά σε αυθαιρεσία, γι’ αυτό πρέπει να είστε ιδιαίτερα ψύχραιμοι και να ξέρετε ακριβώς ποια είναι τα δικαιώματά σας.
Οι αστυνόμοι που σας συλλαμβάνουν οφείλουν να σας δηλώσουν το έγκλημα για το οποίο σας πηγαίνουν στο τμήμα. Επαναλαμβάνουμε πως γενικές και αόριστες αιτίες συλλήψεως είναι παράνομες. Ζητήστε να υπογράψετε «έκθεση σύλληψης». Αυτό το έγγραφο θα αποδεικνύει το πώς ακριβώς έγινε η σύλληψη και θα σας είναι χρήσιμο στη συνέχεια.
Στο τμήμα δηλώστε τα στοιχεία σας και μην απαντήσετε σε άλλες ερωτήσεις. Μην αφήσετε να σας ξεγελάσουν, λέγοντας πως «δεν θα σας πουν ακόμα για τι κατηγορείστε» Απαιτείστε είτε να σας αφήσουν να φύγετε είτε να σας «αποδώσουν κατηγορία». Αυτό σημαίνει να σας πουν για τι ακριβώς κατηγορείστε, να σας ονομάσουν «κατηγορούμενο».
Το να είσαι «κατηγορούμενος», έχει τεράστια νομική σημασία. Ο κατηγορούμενος ΔΕΝ είναι μάρτυρας, δεν οφείλει «να πει την αλήθεια, και μόνο την αλήθεια, χωρίς φόβο και πάθος»! Το αντίθετο, ο κατηγορούμενος έχει το λεγόμενο «δικαίωμα της σιωπής». Δηλαδή σε όλες τις ερωτήσεις δεν οφείλει να πει την αλήθεια, δεν οφείλει να πει τίποτα, μπορεί απλώς να πει «αρνούμαι την κατηγορία» ή απλά να πει «δεν απαντώ»!
Ο κατηγορούμενος ΔΕΝ ορκίζεται και κάθε τι που δήλωσε, αν είχε αναγκασθεί να ορκισθεί, απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί στη μετέπειτα διαδικασία. Το πρόβλημα, ωστόσο, είναι πως αυτή η διάταξη δεν εφαρμόζεται αυστηρά και συχνά παραβλέπεται. Γι΄αυτό, για να μη χειροτερεύσετε τη θέση σας, αρνηθείτε να ορκισθείτε ή να υπογράψετε οποιοδήποτε έγγραφο που λέει πως κάνατε δηλώσεις υπό όρκο.

ΠΡΟΣΟΧΗ! Μέχρι να έρθει ο δικηγόρος σας, μη δίνετε εξηγήσεις, μην προσπαθείτε να δικαιολογηθείτε, μη λέτε καν «δεν ξέρω», μην υπογράφετε τίποτα. Δεν είστε υποχρεωμένοι να απαντήσετε, οι ελληνικοί νόμοι και η Ευρωπαϊκή Σύμβαση Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σας δίνουν το δικαίωμα να μην δώσετε ΚΑΜΙΑ εξήγηση.
Να ζητάτε διαρκώς το δικηγόρο σας. Μη σταματήσετε να το απαιτείτε, μέχρι να σας επιτρέψουν να μιλήσετε μαζί του. Είναι πρωταρχικό δικαίωμά σας, είναι παράνομο να σας το στερήσουν! Μάλιστα, αν δεν έχετε δικηγόρο, είναι υποχρεωμένοι να σας διορίσουν έναν.
ΠΡΟΣΟΧΗ! Το μέγιστο χρονικό διάστημα που μπορούν να σας κρατήσουν στο τμήμα είναι 24 ώρες. Μετά πρέπει να σας οδηγήσουν στον εισαγγελέα ή να σας αφήσουν ελεύθερους. Αν σας κρατήσουν πάνω από 24 ώρες, διαπράττουν βαρύτατο ποινικό αδίκημα, και το ίδιο το Σύνταγμα και ο Ποινικός Κώδικας επιβάλλουν ποινές. Διαμαρτυρηθείτε έντονα και φυσικά, μετά το τέλος της διαδικασίας έχετε δικαίωμα να τους μηνύσετε.

3.Έρευνα σε ιδιωτικό χώρο
Η έρευνα σε ιδιωτικό χώρο, όπως σπίτι, γραφείο κλπ, μπορεί να γίνει μόνο με «ένταλμα έρευνας» που πρέπει να το ζητήσετε πριν ανοίξετε την πόρτα. Επιπλέον, απαιτείται να διενεργήσουν την έρευνα τουλάχιστον δύο άτομα, από τα οποία ο ένας πρέπει να είναι δικαστικός, όχι αστυνομικός! Ελέγξτε τα στοιχεία των αστυνομικών και του δικαστικού, ελέγξτε το ένταλμα έρευνας και μόνο τότε ανοίξτε την πόρτα.
Αν η έρευνα γίνει μέσα στην ημέρα, τότε αρκούν τα παραπάνω.
Αν, όμως, η έρευνα γίνει νύχτα, πρέπει να υπάρχει και ένταλμα σύλληψης συγκεκριμένου προσώπου ή να διενεργείται αυτόφωρο έγκλημα. Σημειωτέον πως νύχτα είναι από τις 8μ.μ.-6π.μ. το χειμώνα (1 Οκτωβρίου - 31 Μαρτίου) και 9μ.μ.-5π.μ. το καλοκαίρι (1 Απριλίου - 30 Σεπτεμβρίου).

ΠΡΟΣΟΧΗ! Άλλο είναι το «ένταλμα έρευνας» και άλλο το «ένταλμα σύλληψης». Το ένταλμα έρευνας αναφέρεται σε συγκεκριμένο χώρο, ενώ το ένταλμα σύλληψης σε συγκεκριμένο άτομο, το οποίο πρέπει να βρίσκεται στο σπίτι, την ώρα που θέλουν να εισέλθουν για να τον συλλάβουν. Αν δεν υπάρχει ένταλμα σύλληψης τη νύχτα, τότε οι αστυνόμοι πρέπει να σας πουν ότι διενεργείται αυτόφωρο έγκλημα και θέλουν να ερευνήσουν γι’ αυτό. Πρέπει να μιλήσουν συγκεκριμένα και ειδικά πχ «Ακούστηκε πυροβολισμός και κραυγές, κάνουμε έρευνα για ανθρωποκτονία και σωματικές βλάβες».
-------------------------------------------------------------------------------------------------------
Τελειώνοντας, να υπενθυμίσουμε πως ο οδηγός αυτός παρέχει νομικές συμβουλές σε πολύ απλό και πρακτικό επίπεδο, προσπαθώντας να σας «προετοιμάσει», ώστε να μη πανικοβληθείτε και προβείτε σε λόγια ή έργα που θα καταστήσουν χειρότερη τη θέση σας. Ο οδηγός αυτός ΔΕΝ αντικαθιστά σε καμία περίπτωση την ειδική νομική συμβουλή του δικηγόρου, που ο καθένας πρέπει αμέσως να καλέσει, σε περίπτωση κλήσης του από τις αρχές.
Ευελπιστούμε, ωστόσο, πως οι πρακτικές αυτές συμβουλές θα σας φανούν χρήσιμες, καθώς «μπλεξίματα» με την αστυνομική αυθαιρεσία μπορεί να έχει ο καθένας, ακόμα και άτομα που δεν έχουν διαπράξει κανένα απολύτως έγκλημα. Και τότε θα διεξαχθεί ένας μικρός πόλεμος... η ψυχραιμία σας απέναντι στην αυθαιρεσία τους.
Της Έλλης Ισμαηλίδου, Δικηγόρου Αθηνών

 

 Επιστροφή

 

Κουκουλοφόροι: Μια προφητική προκήρυξη της... Greenpeace 

Του Χάρη ΧΑΜΗΛΟΘΩΡΗ

«Η επιστημονική κοινότητα δημοσίευσε έρευνες που αποδεικνύουν -πέρα από κάθε αμφιβολία- ότι η θερμοκρασία της Γης ανεβαίνει όλο και περισσότερο. Η υπερθέρμανση του πλανήτη οφείλεται σε πράγματα που εσείς κάνατε, ή, που αμελήσατε να κάνετε.

Αν δεν ληφθούν δραστικά μέτρα σύντομα, μέχρι να μεγαλώσω, δεν θα έχει μείνει κανένα ψάρι στη θάλασσα. Τα δάση και ο καθαρός αέρας, θα ανήκουν στο παρελθόν. Οι πάγοι στους πόλους θα λιώσουν. Η στάθμη της θάλασσας θα ανέβει. Ολόκληρες χώρες θα εξαφανισθούν. Η ζωή θα αλλάξει με τρόπους που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε. Θα υπάρξουν λοιμοί, επιδημίες, η διάρκεια της ζωής θα μικρύνει.

Και δεν μιλάμε απλά για το μέλλον.

Μιλάμε για ΤΟ ΔΙΚΟ ΜΟΥ μέλλον!

Αλλά αυτό δεν πρέπει να σας προκαλεί έκπληξη! Εσείς οι μεγάλοι τα ξέρατε όλα αυτά εδώ και χρόνια. Κι ενώ μπορούσατε να έχετε κάνει κάτι γι' αυτό, δεν κάνατε ΤΙΠΟΤΑ!

Μπορεί να πείτε ότι «δεν είναι δικό μου πρόβλημα».

Μπορείτε ακόμη να πείτε ότι «δεν θα ζω σε 50 χρόνια»

Από εδώ και πέρα όμως, ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΊΤΕ ΝΑ ΠΕΙΤΕ «ΔΕΝ ΗΞΕΡΑ!»

Από σήμερα τα όρια στενεύουν.

Πρέπει να διαλέξετε στρατόπεδο.

ʽΗ τάσσεστε υπέρ του μέλλοντός μου, ή, εναντίον του!

Ή ΕΙΣΤΕ ΦΙΛΟΙ, Ή ΕΙΣΤΕ ΕΧΘΡΟΙ!

Μπορεί σήμερα να είμαι απλώς ένα παιδί, αύριο όμως αυτό θα αλλάξει.

Αυτή είναι η τελευταία φορά που σας μιλάω, ενήλικοι.

Είχατε την ευκαιρία να δώσετε λύσεις.

Τώρα ήρθε Η ΣΕΙΡΑ ΜΑΣ!

Δεν θα είμαστε πλέον χαριτωμένα παιδάκια. Δεν θα υποταχτούμε σε εσάς!

Και, σίγουρα, ΔΕΝ ΘΑ ΑΠΑΡΝΗΘΟΥΜΕ ΤΟ ΜΕΛΛΟΝ ΜΑΣ!»

 

Την τηλεπροκήρυξη την έστειλαν σε όλα τα κανάλια του πλανήτη. Κι αυτά την μετέδωσαν! Και μετά...  έκπληκτα περιέγραφαν την οργή βαφτίζοντάς την επίθεση κατά της κοινωνίας! Μιας κοινωνίας σε πλήρη αποσύνθεση, γιατί, τι άλλο είναι μια κοινωνία που πετάει το αύριο των παιδιών της στον κάλαθο των αχρήστων, καταργώντας έτσι το κυρίαρχο ένστικτο που διαθέτουν και τα πιο άνοα πλάσματα, αυτό της επιβίωσης τους είδους;

Το βίντεο προειδοποιούσε για την οργή που τα πρώτα κύματά της είδαμε στο Παρίσι και στην Αθήνα. Δικαιώνει δε τον ειδικευμένο στις κουκούλες, συνωμοσίες, πετάξτε - έξω - με - τις - κλωτσιές - τον Οτσαλάν - Πάγκαλο, την δεν - θα - σπάσει - ούτε - τζάμι - στην - αληθινή - εξέγερση - Παπαρήγα - που - δεν - ασχολείται - με - τους - ιμπεριαλιστές - όταν - λέγονται - ΚΚΚίνας, και λοιπούς ακροδεξιοσοσιαλκομμουνιστές σερλοχομίτες, αφού ολοφάνερα καθοδηγεί τους νέους σε οργισμένες αντιδράσεις, ενώ το υπογράφει η Greenpeace που -ως γνωστόν- είναι υποκινούμενη παγκοσμίως από τον ΣΥΡΙΖΑ. Την προκήρυξη είδαν στο youtube εκατοντάδες χιλιάδες (τα βίντεο με ελληνικούς υπότιτλους πάνω από 80.000) και είναι φανερό πως η οργή των νέων για το ΜΗ ΜΕΛΛΟΝ που υπόσχεται το σήμερα «δεν δικαιολογεί τα γεγονότα» όπως είπε κι ο Μίκης... Η φωτογραφία είναι από την αναμετάδοση (μία από τις δεκάδες) της τηλεπροκήρυξης από το MEGA... Καλά, πως την πάτησε έτσι; Τς, τς, τς! Βήμα στους κουκουλοφόρους, κύριε Πρετεντέρη μας; Α, πα-πα-πα!

Συντάκτης : Κυρίτσης Γ. 

ΑΥΓΗ 31/12/2008

 

 Επιστροφή

 

ΟΙΚΟΛΟΓΟΙ ΠΡΑΣΙΝΟΙ

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΙΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

www.ecogreens.gr - email: ecogreen@otenet.gr

Αθήνα: Κολοκοτρώνη 31, 10562, τηλ. 210.3241001, fax 210 3241825

Θεσσαλονίκη: Φιλίππου 51, 54631, τηλ. 2310.222503, 409770, fax 2310.421196

 31.12.08

Πληθαίνουν οι προσπάθειες φίμωσης και εκφοβισμού ενεργών πολιτών- Καραβασίλη, Παντελόγλου, Κόλλιας, Κούνεβα τα πρόσφατα κρούσματα

 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι με οργή και θλίψη διαπιστώνουμε ότι ολοένα και πληθαίνουν οι ενέργειες που προσπαθούν να τρομοκρατήσουν τους έντιμους και ενεργούς συμπολίτες μας, που αγωνίζονται να υπερασπιστούν το πολύτιμο δικαίωμά μας στην ποιότητα ζωής, τη δικαιοσύνη και το υγιές περιβάλλον.

Μετά τη δίκη της Μαργαρίτας Καραβασίλη, που «μίλησε» για τις ευθύνες της Ειδικής Υπηρεσίας Ελεγκτών Περιβάλλοντος και του ΥΠΕΧΩΔΕ για τη συνεχιζόμενη και επεκτεινόμενη ρύπανση στις περιοχές του Ασωπού ποταμού, η Ελληνική Αεροπορική Βιομηχανία απέστειλε εξώδικο στον πρόεδρο του ΙΤΑΠ Οινοφύτων Θανάση Παντελόγλου, προειδοποιώντας τον να ανακαλέσει τα όσα δήλωσε σε συνέντευξη που έδωσε την Κυριακή 21/12/08 στην εφημερίδα Realnews σχετικά με τις ευθύνες της ΕΑΒ για τη ρύπανση του Ασωπού ποταμού και των υπόγειων νερών της περιοχής. 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι δηλώνουμε ότι κανένα εξώδικο δε μπορεί να μας κάνει να σιωπήσουμε και περιμένουμε ακόμα από την ΕΑΒ να απαντήσει σε τέσσερα ουσιαστικά ερωτήματα που θέσαμε σχετικά με τις ευθύνες της για τη ρύπανση των περιοχών του Ασωπού, σε ημερίδα που διοργάνωσε στις 25/9/2008 στην Ερέτρια. (Διαβάστε περισσότερα στο: ΑΣΩΠΟΣ ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ)

Αλλά και η πρόσφατη εμπρηστική ενέργεια, που προκάλεσε καταστροφές στο σπίτι του Στέφανου Κόλλια στην Καλοσκοπή Φωκίδας, αποτελεί πρωτοφανή εκδήλωση εκδικητικότητας για τα όσα κατήγγειλε σε σχέση με τις παράνομες δραστηριότητες μεγάλης μεταλλευτικής εταιρείας που απειλούν σοβαρά το φυσικό περιβάλλον της Γκιώνας.

Τόσο η εγκληματική επίθεση κατά της συνδικαλίστριας Κωνσταντίνας Κούνεβα όσο και ο εμπρησμός της κατοικίας του Στέφανου Κόλλια, δείχνουν ότι έχουμε πια να κάνουμε με τραμπούκικες επιθέσεις υπεράσπισης των παρανόμων σε ένα κράτος όπου απουσιάζει η νομιμότητα και οι πολίτες καλούνται να παλέψουν για το αυτονόητο. Και στις δύο περιπτώσεις, μάλιστα, η τακτική ήταν η ίδια: οργάνωση αντισυγκέντρωσης με εργαζόμενους κατά τη διάρκεια συγκέντρωσης ενεργών πολιτών και προσωπική επίθεση σε όποιον θεωρείται πιο επικίνδυνος για τα συμφέροντα της εταιρείας.

Ανησυχία εμπνέει η αυξανόμενη βία αυτών των ενεργειών, που ξεπερνά τα όρια της απειλής και προξενεί σωματική ή υλική βλάβη, άρα αποτελεί πια εγκληματική πράξη.

Το μήνυμα, όμως, είναι ένα: τέτοιες ενέργειες δεν μας φιμώνουν. Μας συσπειρώνουν και κάνουν τη φωνή μας πιο δυνατή!

 

 Επιστροφή

 

Πληρώνουμε χρυσάφι τις μεταβιβάσεις ακινήτων- Η Ελλάδα έχει το υψηλότερο κόστος στην Ευρωπαϊκή Ένωση

 

Γιώργος Φιντικάκης

Πανάκριβα κοστίζουν οι μεταβιβάσεις ακινήτων στην Ελλάδα, καθώς η χώρα μας έχει τις υψηλότερες τιμές σε σχέση με άλλες 21 χώρες της Ε.Ε.

Oι Έλληνες καταναλωτές προκειμένου να αγοράσουν ένα ακίνητο πληρώνουν χρυσάφι σε δικηγορικά, συμβολαιογραφικά και άλλες αμοιβές που αφορούν επαγγέλματα με προκαθορισμένες αμοιβές.

Αυτό προκύπτει από απάντηση της Επιτρόπου για τον Ανταγωνισμό κ. Ν. Κρόες σε ερώτηση του ευρωβουλευτή του ΣΥΝ Δημήτρη Παπαδημούλη, ο οποίος ζητούσε διευκρινίσεις σχετικά με δημοσιεύματα που έφεραν την Κομισιόν να ζητεί την παρέμβαση της ελληνικής  κυβέρνησης για τον ρόλο που παίζουν οι δικηγόροι και οι συμβολαιογράφοι στις αγοραπωλησίες ακινήτων.

Στην απάντησή της η Ευρωπαία Επίτροπος επισημαίνει ότι τα υψηλά επίπεδα κανονιστικής ρύθμισης στα επαγγέλματα που σχετίζονται με την κτηματαγορά, όπως συμβολαιογράφοι, δικηγόροι, κτηματομεσίτες και ειδικοί μεταβιβάσεων ακινήτων, συμβαδίζουν με τις υψηλές τιμές, ενώ δεν συνεπάγονται αυτόματα και υψηλά επίπεδα ποιότητας. Γι΄ αυτό και η Κομισιόν ασκεί πιέσεις για την απελευθέρωση των υπηρεσιών μεταβίβασης ακινήτων, προκειμένου να πέσουν και οι τιμές.

Όχι και τις καλύτερες

Αξίζει να σημειωθεί ότι σύμφωνα με μελέτη που έχει γίνει πανευρωπαϊκά, η Ελλάδα διαθέτει τις ακριβότερες υπηρεσίες ανάμεσα σε 21 χώρες της Ε.Ε., χωρίς παράλληλα να εξασφαλίζει τις καλύτερες δυνατές υπηρεσίες στον καταναλωτή. Σύμφωνα με τη μελέτη, οι υπηρεσίες μεταβίβασης για ένα σπίτι αξίας 100.000 ευρώ κοστίζουν 3.190 ευρώ στην Ελλάδα, έναντι 1.987 ευρώ στο Βέλγιο, 1.423 ευρώ στη Γαλλία, 891 ευρώ στην Ισπανία, 738 ευρώ στη Γερμανία και μόνο 510 ευρώ στη Πορτογαλία. Αντίστοιχα πανάκριβοι είμαστε και όταν πρόκειται για μεγαλύτερης αξίας ακίνητα. Για ένα σπίτι 250.000 ευρώ οι υπηρεσίες μεταβίβασης στοιχίζουν 6.490 ευρώ στην Ελλάδα, έναντι 1.900 ευρώ στην Αυστρία, 1.345 ευρώ στην Αγγλία, 1.153 ευρώ στην Ολλανδία, 850 ευρώ στην Τσεχία και μόλις 500 ευρώ στη Σουηδία.

Όπως μάλιστα τονίζει η κ. Κρόες στην απάντησή της προς τον Έλληνα ευρωβουλευτή, το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης είναι ενήμερο για τα αποτελέσματα της μελέτης (http: //ec. europa. eu/comm/competition/sectors/ professional-services/studies/studies. html), αφού οι κυβερνήσεις ενημερώθηκαν μέσω επιστολών προς τους αρμόδιους υπουργούς, με αντίγραφο προς τους πρωθυπουργούς. Στις επιστολές της Ε.Ε. τα κράτη- μέλη καλούνταν να διατυπώσουν τις παρατηρήσεις τους, και στις περιπτώσεις που κρίνεται αναγκαίο, να εξετάσουν πως να γίνουν οι κατάλληλες μεταρρυθμίσεις.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=3&artid=4496360

 

 Επιστροφή

 

Απόφαση ΣτΕ υπέρ ιδιοκτητών ακινήτων

Ø      Πολύ μικρότερα ποσά θα πληρώνουν στο εξής οι πολίτες στο Δημόσιο ή στους ΟΤΑ για να ξαναπάρουν πίσω τα ακίνητά τους στην περίπτωση που ακυρώθηκε δικαστικά η απαλλοτρίωσή τους λόγω της μακρόχρονης αδράνειας του κράτους να τα αξιοποιήσει.

ΑΛ. ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

Το Συμβούλιο της Επικρατείας με απόφαση - ανάσα για πολλούς ιδιοκτήτες ακινήτων, που παραμένουν δεσμευμένα χωρίς λόγο σε όλη τη χώρα, ανοίγει τον δρόμο για να μπορούν να πετύχουν την επιστροφή τους πληρώνοντας ως αντάλλαγμα στο Δημόσιο ποσά τα οποία αντιστοιχούν σε πολύ προγενέστερο χρόνο.

Σύμφωνα με το δικαστήριο, ο υπολογισμός των ποσών πρέπει να γίνεται με βάση τον συντελεστή (δείκτη τιμών καταναλωτή) που ίσχυε τη χρονική περίοδο που το κράτος όφειλε να είχε ανακαλέσει την απαλλοτρίωση (επειδή παρέμεινε αδρανής για σημαντικό διάστημα) και όχι με βάση το έτος που αποφασίζει το κράτος να συμμορφωθεί, επιστρέφοντας το ακίνητο και ζητώντας πολύ μεγαλύτερα ποσά, αφού στο μεταξύ έχει «τρέξει» μια σημαντική χρονική περίοδος.

Αίτηση ακύρωσης

Στη δικαστική απόφαση, που ανάβει το «πράσινο φως» για να ωφεληθούν χιλιάδες άλλοι ιδιοκτήτες ακινήτων, έγινε χθες δεκτή αίτηση ακύρωσης που υπέβαλε ο δικηγόρος Κ. Κατερινόπουλος.

Συγκεκριμένα, κρίθηκε ότι το ποσό που πρέπει να καταβληθεί για την επιστροφή ακίνητης περιουσίας μερικών δεκάδων στρεμμάτων στις Αλυκές Αναβύσσου έπρεπε να υπολογιστεί όχι με τον συντελεστή του 2007, όπως αποφάσισε το υπουργείο Οικονομικών όταν θέλησε να συμμορφωθεί προς τη δικαστικά άκυρη απαλλοτρίωση, αλλά με βάση τον συντελεστή του 1994, όταν κανονικά το κράτος όφειλε να είχε ανακαλέσει την απαλλοτρίωση.

Ετσι στη συγκεκριμένη περίπτωση αναμένεται να μειωθεί περίπου στο μισό το ποσό των 838.000 ευρώ που ζητούσε το υπουργείο Οικονομικών για να επιστρέψει τα ακίνητα που είχαν απαλλοτριωθεί το διάστημα 1971-73.

Τα συγκεκριμένα ακίνητα αποτελούν τμήμα 4 απαλλοτριώσεων συνολικής έκτασης 1.650 στρ. και 6 ιδιοκτήτες περίπου 40 στρ., που είχαν εισπράξει το 1971-72 αποζημιώσεις για την απαλλοτρίωση, προσέφυγαν το 1994 ζητώντας ανάκληση της απαλλοτρίωσης, αφού για πολλά χρόνια το κράτος δεν είχε κάνει τίποτα για την αξιοποίησή τους.

Με δεδομένο ότι ο χρόνος για τον υπολογισμό της επιστρεπτέας αποζημίωσης «παγώνει» πλέον στο σημείο που οι ιδιοκτήτες κάνουν την αίτηση για ανάκληση της απαλλοτρίωσης, είναι βέβαιο ότι θα ακολουθήσει «μπαράζ» προσφυγών σε όλη τη χώρα για τον επαναπροσδιορισμό και τη σημαντική μείωση των επιστρεπτέων αποζημιώσεων από απαλλοτριώσεις που δεν συντελέστηκαν γιατί ακυρώθηκαν ή ανακλήθηκαν.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=2188828 13-1-2009

 

 Επιστροφή

 

ΟΠΑΠ: Στήριξη σε 6 έργα του Δήμου Αθηναίων

Πέμπτη, 15 Ιανουάριος 2009 17:28

Την ιδιαίτερα σημαντική πρωτοβουλία της ΟΠΑΠ για την χρηματοδότηση των δαπανών αναμόρφωσης έξι χώρων άθλησης και ψυχαγωγίας του Δήμου Αθηναίων ανακοίνωσαν σήμερα σε κοινή συνέντευξη Τύπου που πραγματοποιήθηκε στο Δημαρχιακό Μέγαρο ο Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης, ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΟΠΑΠ, κ. Χρήστος Χατζηεμμανουήλ, και ο Πρόεδρος του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης, κ. Βασίλης Κικίλιας.

Το συνολικό ύψος της οικονομικής ενίσχυσης της ΟΠΑΠ προς τον Δήμο της Αθήνας ανέρχεται στα 900.000 ευρώ και εντάσσεται στον άξονα Αθλητισμός του Προγράμματος Εταιρικής Κοινωνικής Ευθύνης της εταιρείας.

Τα έργα για τα οποία θα διατεθεί το συγκεκριμένο ποσό αφορούν στην ανακατασκευή του Κλειστού Γηπέδου μπάσκετ-βόλεϊ, του περιβάλλοντος χώρου του Αθλητικού Κέντρου Γκράβας, καθώς επίσης και στην αναμόρφωση πέντε παιδικών χαρών.

Συγκεκριμένα, οι παιδικές χαρές που θα αναμορφωθούν μέσω της χορηγίας της ΟΠΑΠ είναι οι 117ο Κέντρο Παιδικής Χαράς (Κ.Π.Χ.) Λόφος Στρέφη, 295ο Κ.Π.Χ. Άγιος Ιωάννης Βουλιαγμένης, 685ο Κ.Π.Χ. Πλ. Κανάρη-Φωκίωνος Νέγρη, 483Ο Κ.Π.Χ. Πλ. Πανταζοπούλου-Κολωνός, 589ο Κ.Π.Χ. Βαλλιάνου και Δαίρπφελδ - Άνω Πατήσια.

Ο Δήμαρχος Αθηναίων, κ. Νικήτας Κακλαμάνης ευχαρίστησε τον Πρόεδρο και Διευθύνοντα Σύμβουλο της ΟΠΑΠ κ. Χρήστο Χατζηεμμανουήλ τόσο για την σημερινή χορηγία όσο και για τις 200.000 ευρώ που πρόσφερε η εταιρεία τις γιορτές για να ξαναστηθεί η πλατεία Συντάγματος και να μπορέσουν να ζήσουν όμορφες στιγμές οι Αθηναίοι και οι Αθηναίες. Ο κ. Κακλαμάνης αναφέρθηκε και στο θέμα του νέου μουσείου της Ακρόπολης διαμαρτυρόμενος που δεν συμμετέχει ο εκάστοτε δήμαρχος στο διοικητικό συμβούλιο. Όπως τόνισε χαρακτηριστικά δεν υπάρχει μουσείο σε πρωτεύουσα ή μεγάλη πόλη της Ευρώπης που να γίνεται αυτό.

Ο Πρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος της ΟΠΑΠ κ. Χρήστος Χατζηεμμανουήλ δήλωσε ότι: «Η προσφορά στην ελληνική κοινωνία αποτελεί αναπόσπαστο στοιχείο της φιλοσοφίας και της επιχειρηματικής μας δράσης. Ως διοίκηση διαχειριζόμαστε το εκτεταμένο πρόγραμμα εταιρικής κοινωνικής ευθύνης της εταιρείας με μεγαλύτερη οργάνωση και με πιο συστηματική προσέγγιση, βάσει προγραμμάτων και όχι αποσπασματικών «φιλανθρωπιών», κατευθύνοντας ένα σημαντικό κομμάτι των κονδυλίων μας σε πιο μεγάλα, πιο μόνιμα έργα, έργα ευρύτερου κοινωνικού χαρακτήρα. Έχοντας αυτή τη φιλοσοφία, δίνουμε έμφαση σε δράσεις υπέρ αυτών, οι οποίοι δεν έχουν ισχυρή φωνή, όσο μπορεί να έχει ένα οργανωμένο σύνολο. Θέλουμε να βοηθήσουμε παιδιά, ηλικιωμένους, άτομα με ειδικές ανάγκες, άτομα που βρίσκονται σε κατάσταση ένδειας.

Στο πλαίσιο αυτό αποφασίσαμε να στηρίξουμε τη δημοτική αρχή του Δήμου Αθηναίων, προκειμένου αυτή να διαμορφώσει παιδικές χαρές και χώρους αθλητισμού, που είναι ένα κοινωνικό αγαθό, ειδικά σε μια πόλη, η οποία αντιμετωπίζει μια τόσο τρομακτική πυκνότητα και λίγες ευκαιρίες για τα παιδιά της, όπως η Αθήνα.»

Ο Πρόεδρος του Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης του Δήμου Αθηναίων κ. Βασίλης Κικίλιας δήλωσε: «Χαίρομαι που έχουμε συμπαίκτη τον ΟΠΑΠ στην προσπάθειά μας να κάνουμε τα παιδιά την πρώτη προτεραιότητά μας σε όλη την Αθήνα. Όπως έχουμε μάθει στον ΟΝΑ τα τελευταία δύο χρόνια, η χορηγία του ΟΠΑΠ θα αξιοποιηθεί από την πλευρά μας με έργα και όχι με λόγια».

http://www.sofokleous10.gr/portal2/epixeiriseis/epixeiriseis/ΟΠΑΠ:-Στήριξη-σε-6-έργα-του-Δήμου-Αθηναίων-200901158659/

(σ.τ.σ. Δηλαδή οι χώροι ήθελαν αναμόρφωση αλλά ο Δήμος Αθηναίων δεν είχε κονδύλια; Ούτε τις παιδικές χαρές του δεν μπορεί να συντηρήσει ο Δήμος;)

 

 Επιστροφή

 

Κόκκινη κάρτα στα κτίρια της Αθήνας

Τα κτίρια ανήκουν στους πιο ρυπογόνους συντελεστές της πόλης.

Τα κτίρια ανήκουν στους πιο ρυπογόνους συντελεστές της πόλης. Οι δείκτες διοξειδίου του άνθρακα οφείλουν τα υψηλά ποσοστά στους στη γαλαντόμο συνεισφορά του αθηναϊκού κτιριακού αποθέματος, το οποίο ευθύνεται και για το 40% της συνολικής ενεργειακής κατανάλωσης. Η νέα ευρωπαϊκή οδηγία για την ενεργειακή ταυτότητα των κτιρίων -με ημερομηνία εκκίνησης εφαρμογής την 1η/1/2009- θέτει νέα δεδομένα για το κτιριακό στοκ της Αθήνας.
«Πρόκειται για την αποτύπωση της ενεργειακής συμπεριφοράς ενός κτιρίου από εντεταλμένους επιθεωρητές. Τι κατανάλωση δηλαδή παρουσιάζει μια ιδιοκτησία σε θέρμανση, ψύξη, υδροδότηση και φωτισμό», εξηγεί η αρχιτέκτονας – μηχανικός Λένα Λαμπροπούλου του Κέντρου Ανανεώσιμων Πηγών Ενέργειας. Η αυτοψία -την οποία υποχρεούται να πραγματοποιήσει ο ιδιοκτήτης σε περίπτωση ενοικίασης ή πώλησης του ακινήτου- δείχνει το κατά πόσο είναι «πράσινη» η συμπεριφορά ενός κτιρίου ή αν είναι αρκούντως ενεργοβόρο, ώστε να του αποδοθεί… κίτρινη κάρτα.

Οι επεμβάσεις για αναβάθμιση της ιδιοκτησίας (ανάλογα με τις απώλειες) ωστόσο έγκεινται στη διακριτική ευχέρεια του ιδιοκτήτη, αν και εφόσον θέλει να διατηρήσει την αξία του ακινήτου του. «Τα κριτήρια μέχρι τώρα ήταν αισθητικά και λειτουργικά. η ευρωπαϊκή οδηγία μας δίνει ένα επιπλέον εργαλείο για την ενεργειακή απόδοση μιας κατοικίας. Ο πολίτης οφείλει να γνωρίζει σε ποιο σπίτι θα κατοικήσει, τι ύψους έξοδα κατανάλωσης θα κληθεί να πληρώσει και ποια θα είναι η ποιότητα ζωής του μέσα σε αυτό», τονίζει ο αναπληρωτής καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, Ματθαίος Σανταμούρης.

Ο κτιριακός πλούτος της Αθήνας φαίνεται πως είναι φτωχός σε εφαρμοσμένες πρακτικές περιβάλλοντος, με συνέπεια να κατατάσσεται στους πλέον ενεργοβόρους. «Δεν υπάρχει άλλη ευρωπαϊκή χώρα με τέτοιες κατασκευές, αφού θέματα περιβάλλοντος και ποιότητας ζωής δεν έχουν διεισδύσει στην κατασκευαστική διαδικασία. Ως αποτέλεσμα, η Ελλάδα ξοδεύει γιγαντιαία ποσά για ενέργεια και οι Έλληνες δεν διαβιούν σε καλό κτιριακό απόθεμα», συνεχίζει ο κ. Σανταμούρης.

Στις πρώτες θέσεις της ενεργειακής κατανάλωσης εδρεύουν τα παλιά κτίρια -ο κτιριακός πυρήνας της πόλης έχει ηλικία 40 ετών -,τα γυάλινα που σε θέματα κλιματισμού απαιτούν 2-3 φορές περισσότερη ενέργεια από τα συμβατικά και τα κτίρια που οικοδομήθηκαν μέχρι το 1980, πριν από την εφαρμογή του κανονισμού θερμομόνωσης.
Οι συνήθεις μαύρες τρύπες των κτιρίων είναι η απουσία μόνωσης στο κέλυφος και την οροφή, η κακή ποιότητα κουφωμάτων και τζαμιών, η μη αεροστεγανότητα, η κακή συντήρηση του λέβητα και η έλλειψη θερμοστατικού ελέγχου.

Η υπερκατανάλωση ενέργειας είναι συνώνυμη της πόλης εξαιτίας της «αυξανόμενης θερμικής υποβάθμισης, της εμμονής στη χρήση εμπειρικών και ξεπερασμένων τεχνικών σχεδιασμού του αστικού χώρου, της αποψίλωσης του αστικού και περιαστικού πρασίνου», όπως παρατηρούσε σε παλαιότερη έκθεση η Ομάδα Κτιριακού Περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Την ώρα που η οδηγία εφαρμόζεται σχεδόν σε όλη τη «γηραιά ήπειρο» στο πλαίσιο της τριετούς προσαρμογής που είχε θέσει η Ευρωπαϊκή Ένωση -η αξιολόγηση των κτιρίων σε Λονδίνο και Παρίσι ξεκίνησε πέρυσι ενώ στη Λισσαβόνα το 2007 – η Ελλάδα τερματίζει από τους τελευταίους (έχοντας ήδη καταδικαστεί από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο). Η ενεργειακή ταυτότητα θα καθορίσει σε βάθος χρόνου την αγοραστική δύναμη των κτιρίων, κυρίως όμως τις συνθήκες ζωής στο αστικό περιβάλλον. Μελέτες κτιριακής αναβάθμισης του ΚΑΠΕ την τελευταία δεκαετία έδειξαν ότι μια μετριοπαθής βελτίωση ενός κτιριακού συνόλου στην Αθήνα θα μείωνε την κατανάλωση ενέργειας κατά 25%.

Ελλάδα VS Ευρώπη

Κατοικία
-
Τα ελληνικά νοικοκυριά παρουσιάζουν την μεγαλύτερη σχετική κατανάλωση, σχεδόν 30% μεγαλύτερη από της Ισπανίας και περίπου διπλάσια από της Πορτογαλίας.
- Οι κατοικίες στην Ελλάδα παράγουν περίπου 12-13 τόνους διοξειδίου του άνθρακα ανά κάτοικο το χρόνο. Την ίδια ώρα, η Αυστρία παράγει 9 ενώ η Νορβηγία και η Γερμανία 11. Η τιμή αυτή είναι μεγαλύτερη από όλες τις άλλες μεσογειακές χώρες (Πορτογαλία 8 τόνους, Ιταλία & Ισπανία 9 τόνους) και ίση με της Δανίας.

Γραφεία
-
Το θερμικό φορτίο των κτιρίων γραφείων στην Ελλάδα (κιλοβατώρες/τ.μ.) είναι το υψηλότερο ανάμεσα σε δέκα χώρες. Καταναλώνουμε δηλαδή περισσότερη ενέργεια για θέρμανση από «παγωμένες» χώρες σαν τη Γερμανία, τη Δανία, τη Σουηδία και την Αυστρία.

Νοσοκομεία
-
Η μέση κατανάλωση ενέργειας για θέρμανση στα ελληνικά νοσοκομεία κυμαίνεται από 81-420 κιλοβατώρες/τ.μ./έτος. Το αντίστοιχο εύρος στην Δανία είναι 110-210 και στη Φινλανδία 100-300. Η Ελλάδα εμφανίζει παρόμοιες τιμές με την Τσεχία.

ΧΑΡΑΜΗ ΣΤΕΛΛΑ

http://www.e-tipos.com/newsitem?id=70992 (20-1-09)

 

 Επιστροφή

 

Τι είναι η ελευθερία του Τύπου; Μια εξαρτημένη μεταβλητή της αγοράς ή ένα θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα;
του Βασίλη Μουλόπουλου
Γιατί η δημοσιογραφία έχει χαρακτηριστεί «τέταρτη εξουσία»; Γιατί στο παρελθόν ήταν ένα όργανο στην υπηρεσία του πολίτη, ενάντια στις παρανομίες και στις καταχρηστικές πράξεις και πρακτικές των τριών θεσμικών εξουσιών - της εκτελεστικής, της νομοθετικής και της δικαστικής. Μια αντι-εξουσία δηλαδή.
Δυστυχώς για τη δημοσιογραφία και για τη δημοκρατία εδώ και αρκετά χρόνια έχει ξεκινήσει μια μετάλλαξη στον χώρο του Τύπου - και των media γενικότερα - η οποία στη λέξη «αντι-εξουσία» κάνει όλο και πιο αχνό το πρόθεμα «αντι».
Στις μέρες μας η δημοσιογραφία είναι μια εξουσία πολλές φορές χειρότερη από τις άλλες. Μια εξουσία που εγκατέλειψε αυτούς που θα έπρεπε να υπηρετεί και τέθηκε στην υπηρεσία αυτών που θα έπρεπε να ελέγχει.
Τι συνέβη και τι συμβαίνει;
Η μετάλλαξη της δημοσιογραφίας και της λειτουργίας του δημοσιογράφου είναι άμεσα συνδεδεμένη με τις αλλαγές στη σύγχρονη καπιταλιστική κοινωνία.
Ο τομέας της πληροφόρησης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης είναι ένα εμπόρευμα όπως όλα τα άλλα. Και είναι μάλιστα ένας από τους βασικούς κλάδους της παραγωγής.
Σε ολόκληρο τον πλανήτη τα τελευταία 20 χρόνια μεγάλα οικονομικά κέντρα συγκεντρώνουν υπό τον έλεγχό τους τα Μέσα: Internet, TV, εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα.
Οι οικονομικοί κολοσσοί τα θέτουν υπό τον έλεγχό τους και απαιτούν απόδοση της επένδυσής τους: είτε ευθέως, με χρηματιστηριακή ευρωστία των μετοχών, είτε πλαγίως, χρησιμοποιώντας τα media ως μοχλούς πίεσης, πολιτικής κυρίως, για να κάνουν μπίζνες.
Ετσι, οι διευθυντικές θέσεις δίνονται σε μάνατζερ, οι οποίοι εφαρμόζουν στα media τις ίδιες μεθόδους σαν σε οποιαδήποτε άλλη επιχείρηση: περιορισμός του προσωπικού, εντατικοποίηση της εργασίας, αύξηση των πωλήσεων με διαφημιστικά τεχνάσματα (από τις κατσαρόλες στα DVD), παραγωγή ενός προϊόντος μαζικής κατανάλωσης.
Σε μια νεοφιλελεύθερη οικονομία, η πληροφόρηση χρησιμεύει μόνο για να πουλιέται και να πουλάει. Ή, ακόμη, να προετοιμάζει πολέμους, πραξικοπήματα και ανατροπές πολιτικών και συνδικαλιστικών ηγετών.
Ανάλογες είναι και στην Ελλάδα οι εξελίξεις στον τομέα του Τύπου και των media, με τις απαραίτητες προσαρμογές στις ιδιαιτερότητες του ελληνικού καπιταλισμού: στρεβλώσεις του μοντέλου της αγοράς, επιχειρήσεις και επιχειρηματίες κακέκτυπα των διεθνών προτύπων. Αυτές οι στρεβλώσεις δημιούργησαν προϊόντα στην εγχώρια αγορά των media που πωλούνται με ζημιές (οι περισσότερες εφημερίδες μπαίνουν μέσα και τα κανάλια επιβιώνουν κλέβοντας τις εργοδοτικές εισφορές) αλλά πουλάνε... Από όπλα και δρόμους μέχρι ηλεκτρονικά δίκτυα, τζόγο
 και ενέργεια.
Οι έλληνες επιχειρηματίες, αν δεν κερδίζουν από τις επενδύσεις τους στον Τύπο, κάτι θα πρέπει να κερδίζουν, αυτό είναι ο νόμος της αγοράς, ειδάλλως γιατί σπαταλάνε τα «με τόσο κόπο κερδισμένα» λεφτά τους;
Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα.
Σε μια κρίση μητέρα όλων των κρίσεων, όπως πολλοί τη χαρακτηρίζουν. Που έρχεται να συναντήσει τη μακρόχρονη κρίση η οποία μαστίζει τις εφημερίδες.
Εδώ και 20 χρόνια σε Ευρώπη και Αμερική οι εφημερίδες χάνουν συνεχώς: αναγνώστες, κυκλοφορία, χρήμα και, τον τελευταίο χρόνο, διαφήμιση.
Οι προσπάθειες να διασωθούν από την κρίση οι τράπεζες, οι βιομηχανίες, οι βιοτεχνίες, το εμπόριο είναι πολλές, αλλά από αυτές τις προσπάθειες τα ΜΜΕ εξαιρούνται.
Και όμως η διάσωση των εφημερίδων είναι υπόθεση δημοκρατίας.
Αν η πληροφόρηση δεν είναι ένα εμπόρευμα ή ένα δομημένο προϊόν όπως όλα τα υπόλοιπα, αν όπως λέγεται είναι ένα από τα θεμέλια της δημοκρατίας, τότε για να σωθεί ο Τύπος πρέπει να επιστρέψουμε στις θεμελιώδεις αξίες της πληροφόρησης. Γιατί η οικονομική κρίση θα καταστρέψει πολλές αξίες, μαζί με τους φορείς τους, μεταξύ των οποίων είναι και η ελευθερία του Τύπου. Δηλαδή η ελευθερία των ιδεών και η ελευθερία ενημέρωσης των πολιτών.
Τι είναι λοιπόν η ελευθερία του Τύπου; Μια εξαρτημένη μεταβλητή της αγοράς ή ένα θεμελιώδες συνταγματικό δικαίωμα;
Σε αυτό το δικαίωμα, κράτος και αγορά, πολιτική εξουσία και οικονομική εξουσία είναι δεσμευμένοι ή μπορούν να το ελαστικοποιούν σύμφωνα με τα συμφέροντά τους, μέχρι του σημείου να το ευνουχίζουν; Η υπεράσπιση αυτής της ελευθερίας, βασικής για τη λειτουργία της δημοκρατίας, περνάει μόνο από τη διεκδίκηση του πλουραλισμού στην ιδιοκτησία των Μέσων - είναι δηλαδή ένα πρόβλημα αντιτράστ ή είναι μια αξία αφεαυτή;
Σχηματικά: η ελευθερία του Τύπου και της ενημέρωσης ταυτίζεται με την ιδιοκτησία των εφημερίδων, των ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σταθμών ή είναι διακριτή από αυτήν και υπερισχύει της ιδιοκτησίας;
Η ελευθερία του Τύπου περιέχει δύο διαφορετικά δικαιώματα, κανένα από τα οποία δεν συνδέεται με την ιδιοκτησία. Το ένα είναι η ελευθερία της έκφρασης και το άλλο η ελευθερία της ενημέρωσης. Το πρώτο είναι στη σφαίρα των ατομικών δικαιωμάτων: να εκφράζεις ελεύθερα τις απόψεις σου και να τις μεταδίδεις. Το δεύτερο είναι ένα κοινωνικό δικαίωμα: να δέχεσαι πληροφορίες όχι συσκοτισμένες, όχι μανιπουλαρισμένες, όχι διαστρεβλωμένες. Και τα δύο δικαιώματα μπορούν να αναιρεθούν ή να περιοριστούν με δύο τρόπους: ή με την απαγόρευσή
 τους, μέθοδο που χρησιμοποιούν τα αυταρχικά καθεστώτα, ή με τη συγκέντρωση των media και τον έλεγχό τους από ισχυρά οικονομικοπολιτικά συμφέροντα. Είναι το μοντέλο που παγκοσμίως εφαρμόζεται τα τελευταία χρόνια. Η συγκέντρωση των media στα χέρια εργολάβων, προμηθευτών του Δημοσίου, εμπόρων όπλων, επιχειρηματικών ομίλων και άλλων ευαγών ιδρυμάτων αλλοιώνει σήμερα αυτά τα δικαιώματα και τείνει να τα καταργήσει.
Ετσι, από την ελευθερία του Τύπου περνάμε μέσω ενός ολιγοπωλίου των media στην ελευθερία της ιδιοκτησίας. Είναι ένα φαινόμενο που επιδεινώνεται και εδραιώνεται με την τηλεόραση.
Οι εφημερίδες ήταν κατά μεγάλο ποσοστό καθαρά εκδοτικές επιχειρήσεις, ο ανταγωνισμός των οποίων ταυτιζόταν με τον ανταγωνισμό των ιδεών και την ποιότητα της πληροφόρησης. Αυτό τα τελευταία χρόνια έχει εκφυλιστεί. Οι ιδιοκτησίες περιλαμβάνουν εφημερίδες, ραδιόφωνο και τηλεόραση και ελέγχονται από οικονομικούς ομίλους ξένους προς το αντικείμενο.
Η τηλεόραση, πολύ περισσότερο από τις εφημερίδες, έχει γίνει ένας δημόσιος τόπος. Είναι ίσως ο κυρίαρχος δημόσιος τόπος διαμόρφωσης της κοινωνικής και πολιτικής συναίνεσης.
Ετσι, η πολιτική γίνεται και αυτή ένα εμπόρευμα στην αγορά των media, με αποτέλεσμα την άμεση διασύνδεση χρήματος, πληροφόρησης και πολιτικής. Επενδύσεις για να παραχθεί πληροφόρηση, πληροφόρηση για να παραχθεί πολιτική, πολιτική για να παραχθεί χρήμα. Αυτός είναι, κατά τη γνώμη μου, ο φαύλος κύκλος, το φαινόμενο που αποκαλείται "διαπλεκόμενα συμφέροντα".
Η τηλεόραση οφθαλμοφανώς αποτελεί σήμερα το κυρίαρχο πρόβλημα της δημοκρατίας. Γιατί εκφράζει την αντίθεση μεταξύ αφενός της ελευθερίας του Τύπου, των ιδεών, της πληροφόρησης και αφετέρου του ελέγχου, της χειραγώγησης, της στρέβλωσης αυτής της ελευθερίας από τα ιδιωτικά οικονομικά συμφέροντα.
H χώρα έχει παραδοθεί στα χέρια μιας τηλεοπτικής ηγεσίας, φαινόμενο όχι συγκυριακό όπως πολλοί νομίζουν, αλλά με ρίζες βαθιές που τρέφονται από το αίτημα (και το έλλειμμα) για πληροφόρηση μιας κοινωνίας καταφρονεμένης. H τηλεόραση, από MME - μέσο μαζικής επικοινωνίας-, αναδεικνύεται κατ' εξοχήν προνομιούχος χώρος που παράγει εξουσία. Που υπαγορεύει τον χρόνο και τον τρόπο του πολιτικού διαλόγου: "ή παίζεις το παιχνίδι μου ή δεν υπάρχεις". Και οι πολιτικοί, οι υπουργοί, οι δημοσιογράφοι, οι διανοούμενοι, οι καθηγητές
 πανεπιστημίου, οι συνδικαλιστές, οι καλλιτέχνες, για να υπάρξουν, εμφανίζονται ως γλάστρες στις εκπομπές των νέων ταγών του δημόσιου βίου. Σχηματίζουν την κλάκα των χειροκροτητών που νομιμοποιεί τη μετάλλαξη της δημοκρατίας σε τηλεδημοκρατία.
Βρισκόμαστε μπροστά σε μιαν αλλοίωση των θεσμών άκρως επικίνδυνη. Το δίκαιο και το άδικο, το νόμιμο και το παράνομο, το ηθικό και το ανήθικο δεν το κρίνουν το κράτος δικαίου με τους θεσμούς του, αλλά το κράτος της τηλεόρασης με τους αστέρες του.
Το «τέλος της Ιστορίας» μπορεί να μην ήρθε, αλλά το τέλος της δημοσιογραφίας βρίσκεται πολύ κοντά. Οι εφημερίδες εδώ και είκοσι χρόνια ασθενούν βαρέως και η κρίση θα τους δώσει τη χαριστική βολή.
Οι ιδιοκτήτες, οι εκδότες, τα επιτελικά στελέχη των εφημερίδων ψάχνουν για λύσεις αλλά δεν τις βρίσκουν. Και αυτό είναι το περίεργο. Ολοι μας γνωρίζουμε τις συνταγές που δίνουν και τις ακολουθούμε: «Δώστε στους αναγνώστες να διαβάσουν αυτά που τους ενδιαφέρουν, περιορίστε τα κομμάτια που δεν πουλάνε. Ο κόσμος δεν ενδιαφέρεται για την πολιτική, για τις κοινωνικές συγκρούσεις, για τις ιδεολογικές αντιπαραθέσεις. Ο πολιτισμός, η τέχνη δεν πουλάνε».
Αυτό είναι το μοντέλο που όλοι μας, όλες οι εφημερίδες, άλλες λιγότερο, άλλες περισσότερο, ακολουθούν: μια «λάιτ» δημοσιογραφία χαμηλής ποιότητας. Ιστορίες κοινότοπες, κουτσομπολιά για τους «επώνυμους», σεξουαλικά σκάνδαλα.
Τη συνταγή την εφαρμόζουμε, αλλά η σούπα που προσφέρουμε δεν αρέσει. Κάθεται στο στομάχι των αναγνωστών, τους προκαλεί ξινίλα και μας λένε: Ευχαριστώ, δεν θα πάρω.
Γιατί λοιπόν ιδιοκτησία και δημοσιογραφικά επιτελεία επιμένουν να παράγουν ένα προϊόν που δεν πουλάει; Υπάρχει μια αντίφαση σ' αυτό.
Μια μέρα του 1977, σε μια κρίση ειλικρίνειας ο διασημότερος ancorman της γαλλικής TV, ο Πατρίκ Πουάβρ ντ' Αρβόρ, ερωτώμενος περιέγραψε το περιεχόμενο της δουλειάς του: «Είμαστε εδώ για να δώσουμε μια επίπεδη εικόνα του κόσμου».
Μήπως σ' αυτή τη φράση βρίσκεται το κλειδί της αυτοκτονικής, εκ πρώτης όψεως, συμπεριφοράς των ιδιοκτητών - εκδοτών;
Μήπως εμείς οι δημοσιογράφοι δίνουμε μια επίπεδη εικόνα του κόσμου που εξυπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα, ιδεολογικά, πολιτικά, οικονομικά;
Η ερώτηση είναι για μένα ρητορική και η απάντηση προφανής: Ναι, τα συμφέροντα των ισχυρών οικονομικών κέντρων, διεθνών και ιθαγενών.
Η κρίση της δημοσιογραφίας βαδίζει χέρι χέρι με την κρίση της πολιτικής. Δεν μπορούμε να μιλήσουμε για τη μία χωρίς να μιλήσουμε για την άλλη. Και η συζήτηση των ημερών για το ποιος απαξιώνει ποιον - οι δημοσιογράφοι τους πολιτικούς ή οι πολιτικοί τους δημοσιογράφους - μου θυμίζει το περίφημο αν η κότα έκανε το αβγό ή το αβγό την κότα.
Βρισκόμαστε στο τέλος μιας επιχείρησης οικοδόμησης ενός καθεστώτος βασισμένου στο δόγμα της μοναδικής σκέψης που δεν αποδέχεται καμία παρέκκλιση, καμία αμφισβήτηση και το οποίο ελέγχεται από τα νέα ισχυρά κέντρα εξουσίας, αυτά που ελέγχουν και την πληροφόρηση και την επικοινωνία. Το φαινόμενο είναι παγκόσμιο.
Ομάδες συμφερόντων οι οποίες, πέρα από τις διαμάχες τους, συγκλίνουν αντικειμενικά σε έναν κοινό στόχο: να αρθούν πάνω από τους νόμους της πολιτείας και της πολιτικής και να ηγεμονεύσουν.
Σ' αυτό το έργο, που θέλει τη μετάλλαξη του κράτους σε κερδοσκοπική εταιρεία και των κομμάτων σε επιχειρήσεις, ο ρόλος των πολιτικών και της δημοσιογραφικής ελίτ είναι όλο και περισσότερο αυτός των υπαλλήλων των οικονομικών ομάδων. Υπαλλήλων ενσωματωμένων, αλλοτριωμένων και πλούσιων.
Οποιος ζει μέσα στο σύστημα των ΜΜΕ γνωρίζει ότι η ομοιομορφία στην «επίπεδη εικόνα του κόσμου» που δίνουν δεν οφείλεται σε προσχεδιασμένα ρεπορτάζ των δημοσιογράφων. Οι δημοσιογράφοι, τις περισσότερες φορές, δεν γράφουν συνειδητά με σκοπό να μανιπουλάρουν το κοινό, για να εξυπηρετήσουν τα συμφέροντα της ιδιοκτησίας. Ολος αυτός ο μακιαβελισμός δεν χρειάζεται γιατί, ώσπου η κρίση να τραυματίσει θανάσιμα τα ΜΜΕ, οι δημοσιογράφοι (το μεγαλύτερο μέρος τους) πίστευαν στην «επίπεδη εικόνα του κόσμου» την οποία έδιναν. (Σήμερα, η
 μαζική προλεταριοποίηση στον κλάδο, παρενέργεια της κρίσης, άλλαξε τα πράγματα και αυτό χρήζει συζήτησης σε μιαν άλλη ημερίδα.)
Τα ΜΜΕ στοχεύουν στο να εγκλωβίσουν τα μυαλά των πολιτών στην κυρίαρχη ιδεολογία, να περάσουν στη συνείδηση των ανθρώπων ότι η παγκοσμιοποίηση, η ελεύθερη αγορά αποτελούν μονόδρομο. Οτι ένας άλλος κόσμος δεν είναι εφικτός. Αλλά αυτό, το δημοσιογραφικό κατεστημένο των τελευταίων 20 ετών στη συντριπτική του πλειονότητα, το έγραφε και το έλεγε γιατί το πίστευε. Γιατί αποτελεί οργανικό κομμάτι του «ενιαίου κόμματος της εξουσίας» που ενώνει στις τάξεις του τον κόσμο των επιχειρήσεων, τον κόσμο της πολιτικής και τους διαμορφωτές
 γνώμης σε μια μεγάλη οικονομικοπολιτική εταιρεία, τελείως ξένη προς την κοινωνία και τα συμφέροντά της.
 (Εισήγηση του προέδρου της ΠΟΕΣΥ Βασίλη Μουλόπουλου, στην ημερίδα του ΙΣΤΑΜΕ, "Οι εξελίξεις στα ΜΜΕ",  Αθήνα, 21/1/2009)

 

 Επιστροφή

 

Ελληνική Εταιρεία

Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2008

Κύκλος εισηγήσεων: Εφαρμογές Βιοκλιματικού Σχεδιασμού

Με διακεκριμένους εισηγητές προερχόμενοι από τον χώρο της αρχιτεκτονικής, της ακαδημαϊκής κοινότητας αλλά και των ίδιων των χρηστών, η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού διοργανώνει για τρίτη χρονιά κύκλο εισηγήσεων για τη βιοκλιματική αρχιτεκτονική με τίτλο:

 Εφαρμογές Βιοκλιματικού Σχεδιασμού

Οι εισηγήσεις των Αλέξανδρου Τομπάζη, Μιχάλη Φωτιάδη, Ματθαίου Σανταμούρη, Έλλης Γεωργιάδη, Νίκου Φυντακάκη, Γιάννη Κατσιγέρη, Έλενας Στουροπούλου, Κώστα Σταμπολή, Δημήτρη Γεώργα απευθύνονται σε μηχανικούς, αρχιτέκτονες αλλά και στο ευρύτερο κοινό που επιθυμεί να γνωρίσει τα πλεονεκτήματα των κτηρίων που σχεδιάζονται βάση των κανόνων και των νεοτέρων εξελίξεων της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής και κυρίως των εμπειριών της ζωής μέσα σε αυτά. 

Ο κύκλος των πέντε εισηγήσεων θα πραγματοποιηθεί στο κτήριο της ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΕΤΑΙΡΕΙΑΣ, Τριπόδων 28, Πλάκα (στάση μετρό Ακρόπολη) τις ακόλουθες ημερομηνίες: Τετάρτη 28 Ιανουαρίου , Τετάρτη 4 Φεβρουαρίου, Τετάρτη 11 Φεβρουαρίου, Τετάρτη 18 Φεβρουαρίου  και Τετάρτη 25 Φεβρουαρίου και ώρες 18:30-20:30.

Παρακάτω θα βρείτε το αναλυτικό πρόγραμμα των εισηγήσεων που περιλαμβάνει τα ονόματα των εισηγητών και τους τίτλους των εισηγήσεών τους.

Πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής: 210-3225245 (εσωτερικά .2, 4, 8), Fax: 210-3225240, email: sfyp@ellinikietairia.gr, www.ellet.gr

Συμμετοχή

Πλήρης κύκλος: 40 ευρώ

Πλήρης κύκλος για φοιτητές: 30 ευρώ

Μεμονωμένες διαλέξεις 10 ευρώ

Ιανουάριος – Φεβρουάριος 2009

Εφαρμογές Βιοκλιματικού Σχεδιασμού

Πρόγραμμα Εισηγήσεων

28/01/2009

18.30 – 19.30

«Έργα του γραφείου μελετών Α.Ν. Τομπάζη - Οικολογία & Αρχιτεκτονική»

Αλέξανδρος Τομπάζης

Γραφείο Μελετών Αλέξανδρου Ν. Τομπάζη Α.Ε.

04/02/2009

18.30 – 20.30

 

«Αίθουσα Παρθενώνα - Νέο Μουσείο Ακρόπολης»

Μιχάλης Φωτιάδης

Φωτιάδης Μιχάλης & Συνεργάτες

«Περιβαλλοντική Ποιότητα Κτηρίων»

Ματθαίος Σανταμούρης

Αναπλ. Καθηγητής Τμήματος Φυσικής

Πανεπιστημίου Αθηνών

11/02/2009

18.30 – 20.30

«Παραδείγματα εφαρμογών οικολογικής δόμησης»

Έλλη Γεωργιάδη

Αρχιτέκτων

«Διεθνής εμπειρία από τις εφαρμογές της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής»

Νίκος Φυντικάκης

Αρχιτέκτων

18/02/2009

18.30 – 20.30

«Εφαρμογές Βιοκλιματικού Σχεδιασμού στην Κρήτη»

Γιάννης Καλλιγέρης

Γραφείο Καλλιγέρη

«Δύο εφαρμογές βιοκλιματικών κτιρίων: μία κατοικία και ένα οινοποιείο»

Έλενα Σταυροπούλου

Αρχιτέκτων

25/02/2009

18.30 – 20.30

 

«Όροι Σχεδιασμού»

Κώστας Σταμπολής

Αρχιτέκτων – Ενεργειολόγος

Γενικός Δ/ντης ΙΕΝΕ

«Ζώντας σε ένα βιοκλιματικό σπίτι»

Δημήτρης Γεώργας

Γεωλόγος, ωκεανογράφος & μελετητής περιβ/ντος

Ιδιοκτήτης Βιολογικού Οινοποιείου Οικογένειας Γεώργα

 

 Επιστροφή

 

Οι πολίτες ζητούν επιτακτικά να αλλάξει η πόλη.

Τι αποκαλύπτουν οι ψηφοφορίες του ΕΤ

 

Η Αθήνα «διώχνει» τους κατοίκους της

Της ΧΡΙΣΤΙΝΑΣ ΒΑΣΙΛΑΚΗ

Εξι στους δέκα Αθηναίους αν επισκέπτονταν την πόλη μας ως τουρίστες θα είχαν αρνητική ή πολύ αρνητική εντύπωση, σύμφωνα με μία από τις ψηφοφορίες που έκανε το πόρταλ του ΕΤ, μέσα στο 2008. Σύμφωνα με άλλη, το ίδιο ποσοστό θα μετακόμιζε στην Περιφέρεια Αττικής λόγω των καλύτερων συνθηκών ζωής -και όχι μόνο-, ενώ οκτώ στους δέκα κατοίκους της πόλης προτιμούν την Αθήνα άδεια! Με άλλα λόγια, οι Αθηναίοι έχουν φτάσει στα όριά τους και αυτό επιβεβαιώνεται από το διάλογο και τις συζητήσεις που «άνοιξε» ο ΕΤ το 2008 μέσα από τις σελίδες του «ΠΟΛΙΣ». Γκρίζα και αποπνικτική, η πόλη των Αθηνών έγινε κοινό αίτημα όλων των πολιτών της να αλλάξει, να πρασινίσει, να γίνει βιώσιμη. Τα ζητήματα πόλης και περιβάλλοντος ήρθαν στο προσκήνιο και οι αρμόδιοι φορείς πιέστηκαν για άμεση δράση… που όμως δεν έγινε αισθητή. Ο ΕΤ κάνει μια ανασκόπηση στα  σημαντικότερα θέματα που απασχόλησαν την πόλη το 2008 και ρίχνει μια κλεφτή ματιά σε όσα μπορούμε να ελπίζουμε για το 2009.

 

Πράσινο

Ο ΕΤ παρακολούθησε όλες τις επίσημες συζητήσεις και τις αποφάσεις από τους αρμόδιους φορείς για το πράσινο στην πόλη.

Στις αρχές του 2008 παρουσιάστηκε από το Δήμο Αθηναίων η πολυαναμενόμενη Χάρτα Πρασίνου, στην οποία καταγράφονται οι ήδη υπάρχουσες εκτάσεις πρασίνου ανά δημοτικό διαμέρισμα, αλλά και οι δεσμεύσεις για αύξηση αυτών στο άμεσο μέλλον. Συμπληρωματικά, το καλοκαίρι του 2008 παρουσιάστηκε και το πρόγραμμα «Πράσινη Ζωή στην Πόλη», το οποίο σύμφωνα με το υπουργείο Οικονομικών πρόκειται να χρηματοδοτήσει με κονδύλια του ΕΣΠΑ 2007-2013 τους δήμους για τη βελτίωση της καθημερινότητας του πολίτη. Κίνητρα για πράσινες ταράτσες, καμπάνιες για φυτεμένους ακάλυπτους, υποσχέσεις για περισσότερα δέντρα στους δρόμους της Αθήνας, απαλλοτριώσεις χώρων στην πόλη, αναπλάσεις πάρκων ήταν λίγα μόνο από αυτά που ακούσαμε… αλλά δεν είδαμε το 2008.

«Οι απαλλοτριώσεις δεν προχωράνε. Παράδειγμα είναι ότι χτίστηκε ήδη μια χαρακτηρισμένη πλατεία στον Κολωνό, ενώ ανοίγει ο δρόμος για να χτιστεί δημοτικό κτίριο στο οικόπεδο Κατράντζου (Αιόλου και Σταδίου) το οποίο χαρακτηρίστηκε κοινόχρηστο πράσινο το 1989!», λέει ο Γιώργος Μάρραιη, πολιτικός μηχανικός και μέλος της Επιτροπής Σχεδίου Πόλεως και υποστηρίζει ότι «δεν έχει γίνει δουλειά με το πράσινο στην πόλη», χαρακτηρίζοντας «κάλπικη» την αναλογία 6,84 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο που αναφέρει ο δήμος στην επίσημη Χάρτα.

«Τα δύο τελευταία χρόνια φυτεύθηκαν στην Αθήνα 8.500 δέντρα, εμπλουτίστηκαν πολλοί κοινόχρηστοι χώροι πρασίνου, ενώ παραδόθηκαν και κάποιοι καινούργιοι όπως η πλατεία Βασίλη Αυλωνίτη, στο χώρο του παλιού εργοστασίου Θερμίδας, στη Λαμπρινή», απαντά ο αντιδήμαρχος Πρασίνου, Γιώργος Μοσχονάς. Οσον αφορά μάλιστα στη διάδοση των πράσινων στεγών, ο κ. Μοσχονάς εξηγεί ότι «κίνητρα για κατασκευή πράσινων στεγών έχουν υπολογιστεί στο νέο Προϋπολογισμό, ενώ θα ολοκληρωθεί επίσης μια μεγάλη κατασκευή στο συγκρότημα της Γκράβας».

Ο Γιώργος Δέτσης, δημιουργός της ιστοσελίδας greenroofs.gr, λέει: «Υπάρχει μια κινητικότητα στο θέμα αλλά έχει μείνει στις συζητήσεις. Το οικονομικό κίνητρο πρέπει να δοθεί αλλά δεν είναι το μόνο που θα λύσει το πρόβλημα. Σίγουρα είναι θετικό που δόθηκαν ήδη επιδοτήσεις για τα δημόσια κτίρια».

 

Πεζοδρόμια

Με την καμπάνια «Ελευθερώστε τα Πεζοδρόμια», που ξεκίνησε τον Απρίλιο του 2008, ο ΕΤ στόχο είχε να αναδείξει τη δύσκολη και επικίνδυνη καθημερινότητα του Αθηναίου πεζού, σε μια πόλη που συνεχίζει δυστυχώς να είναι φτιαγμένη περισσότερο για αυτοκίνητα και λιγότερο για ανθρώπους. Μηχανάκια σε πεζόδρομους, παράνομα παρκαρισμένα αυτοκίνητα, καταπατήσεις από τραπεζοκαθίσματα, λακκούβες, σπασμένα πλακάκια, στενά πεζοδρόμια, εμπόδια κάθε είδους δεν κλείνουν μόνο το δρόμο σε όσους αρνούνται να κινηθούν με αυτοκίνητο αλλά καθιστούν αδύνατη την κυκλοφορία στην πόλη για τους ηλικιωμένους και τα ΑμεΑ.

Μέσα στο 2008 συστάθηκε στο Δήμο Αθηναίων ο Οργανισμός Αντιμετώπισης Καθημερινών Προβλημάτων, ο οποίος ανέλαβε να διορθώσει ανά διαμέρισμα τα εν λόγω προβλήματα, αποστολή που συνεχίζεται και στο 2009. «Με σημείο αναφοράς την έρευνα του ΕΤ και τα στοιχεία που δημοσιεύτηκαν στο πλαίσιό της, ο Δήμος Αθηναίων ξεκίνησε ένα μεγάλο πρόγραμμα αποκατάστασης των πεζοδρομίων και όχι μόνο», λέει ο Χρόνης Ακριτίδης, αντιδήμαρχος Τεχνικών Εργων, ενώ προσθέτει ότι ειδική μέριμνα έχει γίνει για τις ράμπες (θα ξεκινήσει πιλοτικά η σήμανσή τους, αφού γίνονται παράπονα ότι οι οδηγοί τις αγνοούν). Σύμφωνα με τον ίδιο, από το 2009 τα υλικά που θα χρησιμοποιούνται για την κατασκευή πεζοδρόμων και δρόμων θα είναι πιο φιλικά στο περιβάλλον και το κλίμα της πόλης, ενώ τα πρώτα αποτελέσματα θα τα δούμε στην οδό Αθηνάς και στου Ψυρρή.

 

Καθημερινότητα στην πόλη

Πάρκινγκ, εναλλακτική μετακίνηση, κυκλοφοριακό και ασφάλεια στην πόλη ήταν κάποια ακόμα θέματα που απασχόλησαν τον ΕΤ κατά τη διάρκεια του περασμένου έτους. Το ποδήλατο μάλιστα είχε την τιμητική του την περασμένη χρονιά, αφού στην πόλη έγιναν πολυάριθμες πορείες ποδηλάτων και events, ενώ υπήρξαν και κάποιες υποσχέσεις για ποδηλατόδρομους. «Είμαστε ικανοποιημένοι που ξεκίνησε επιτέλους μια συζήτηση», λέει ο Φίλιππος Φραγκούλης από το σύλλογο «ΠΟΔΗΛΑΤισσΕΣ». «Βρισκόμαστε σε επαφή με τον υφυπουργό ΠΕΧΩΔΕ, τον κ. Ξανθόπουλο, γιατί πως φαίνεται οι εξαγγελίες του πρώην υπουργού Μεταφορών για τους τρεις ποδηλατόδρομους δεν προχωρούν. Επίσης, προσπαθούμε να κάνουμε κάποιες επαφές και για το θέμα του μετρό, έτσι ώστε να επιτρέπονται και εκεί εκτός από τον ΗΣΑΠ τα ποδήλατα». Ικανοποιητικό κρίθηκε το αποτέλεσμα που έφερε στην πόλη το μέτρο της ελεγχόμενης στάθμευσης, σύμφωνα με το Δήμο Αθηναίων, ο οποίος προτίθεται να το επεκτείνει στο 2009 και σε άλλες περιοχές του Κέντρου, όπως στην Αλεξάνδρας, στο Θησείο, στο Χίλτον και το Γουδή. Εκτός μάλιστα από κάποια δημοτικά πάρκινγκ που πρόκειται να παραδοθούν στο Σταθμό Λαρίσης και τη συμβολή Ιεράς Οδού και Πειραιώς, θεσμοθετούνται στο 2009 θέσεις στάθμευσης δικύκλων έτσι ώστε να μην καταλαμβάνουν τα πεζοδρόμια. Αναδεικνύοντας επίσης κάποια θέματα ασφάλειας στην πόλη, είχαμε ασχοληθεί και με το θέμα της ασφάλειας των παιδιών από και προς το σχολείο.

Ο κ. Ακριτίδης μάς ενημερώνει ότι «ξεκινάει μια μελέτη σε συνεργασία με το Πολυτεχνείο, όπου θα καταγραφούν και θα σημανθούν οι βασικές διαδρομές για τα σχολεία της Αττικής, δίνοντας προτεραιότητα στα σχολεία που βρίσκονται κοντά σε δρόμους ταχείας κυκλοφορίας».

 

Κινήσεις πολιτών

 Ο ΕΤ ακολούθησε τους ακτιβιστές της πόλης στις δράσεις τους, οι οποίες μέσα στο 2008 πολλαπλασιάστηκαν. Με καμπάνιες ενημέρωσης, ανοιχτές συνελεύσεις, δενδροφυτεύσεις, πορείες, επιστημονικές ημερίδες, προσφυγές στο Συμβούλιο Επικρατείας, τα κινήματα πολιτών…« ξύπνησαν» την πόλη. «Περιοχές που δεν είχαν ακτιβιστικό παρελθόν, όπως η Ανατολική Αττική ή η Δυτική Αττική, πήραν τη σκυτάλη από τις κινήσεις του Κέντρου και έδωσαν δυναμικό παρών», μας λέει η Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια ΕΜΠ, ενώ υπογραμμίζει πως ξεχωριστής σημασίας για το 2008 ήταν η απόδειξη ότι τα κινήματα πολιτών και οι ενεργοί πολίτες μπορούν να συνεργαστούν, αλλά και να ξεπεράσουν τον τοπικό τους χαρακτήρα: «Στο συλλαλητήριο για την κλιματική αλλαγή ήταν εντυπωσιακή η συνεργασία όλων των κινήσεων πολιτών που από το επίπεδο της γειτονιάς έφτασαν να ασχολούνται με παγκόσμιας σημασίας ζητήματα, ενώ και σε πιο συγκεκριμένα θέματα, όπως για παράδειγμα για τη διάσωση του Υμηττού ή το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού ή το Ποικίλον Ορος, υποδειγματική ήταν η συνεργασία πολλών κινήσεων, αλλά και φορέων». «Το 2009», συνεχίζει η κυρία Πορτάλιου, «εφόσον τα προβλήματα παραμένουν άλυτα και οι αρμόδιοι φορείς δεν φαίνεται να αναλαμβάνουν δράση, οι ενεργοί πολίτες έχουν στόχο να επιδείξουν ακόμα μεγαλύτερη ετοιμότητα και αποφασιστικότητα».

ΕΛ.ΤΥΠΟΣ 19-1-2009

 

 Επιστροφή

 

Τετάρτη, 21 Ιανουάριος 2009

Δημήτρης Κούνδουρος
ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΥΠΟΓΕΙΑ PARKING.
Περίληψη εισήγησης σε ημερίδα του οικολογικού ομίλου Πετρούπολης (2.12.07) με θέμα: «Αστικό πράσινο σε συνθήκες πολεοδομικού κορεσμού».

Η Αθήνα και ιδιαίτερα η Δυτική Αθήνα, είναι μια πόλη με αλαζονική συμπεριφορά προς το δημόσιο χώρο της
Και αυτό παρά το γεγονός ότι ο δημόσιος χώρος, είναι ο μόνος χώρος πρακτικά, που οι πολίτες είναι ισότιμοι, ανεξάρτητα από οικονομική επιφάνεια και κοινωνική τάξη. Η επίθεση των ιδιωτικών συμφερόντων δόμησης και χρήσης του δημόσιου χώρου, έχει ξεπεράσει κάθε όριο. Διανοίγονται διαρκώς περισσότεροι δρόμοι και εγκαταστάσεις στάθμευσης σε βάρος των ανοικτών χώρων. Οι πλατείες και οι πεζόδρομοι τελούν υπό κατάληψη. Ουσιαστικά η πόλη αναμορφώνεται για να εξυπηρετήσει όσους πολίτες χρησιμοποιούν ΙΧ, αντί να σχεδιάζεται γι’ αυτούς που δεν έχουν ή δεν χρησιμοποιούν. Λύσεις ασφαλώς υπάρχουν. Όχι όμως και η πολιτική βούληση να εφαρμοστούν.
Στο κείμενο που ακολουθεί και το οποίο παρουσιάστηκε στην Ημερίδα του Ομίλου Πετρούπολης «Το Ποικίλο», για το πράσινο στις πόλεις, θα επικεντρωθούμε σε ένα μάλλον ειδικό θέμα του κυκλοφοριακού προβλήματος, την συμβατότητα δηλαδή των πράσινων πλατειών με την ύπαρξη στο υπέδαφος τους υπόγειων εγκαταστάσεων στάθμευσης.

1. ΠΡΑΣΙΝΕΣ ΠΛΑΤΕΙΕΣ
Οι πλατείες των πόλεων εξυπηρετούν πολλαπλές χρήσεις για τους κατοίκους. Είναι τόποι συνάντησης με ένα φίλο ή χώροι κάποιας εκδήλωσης στην οποία θα συμμετέχουν εκατοντάδες. Είναι ένας τόπος που οι κάτοικοι αντιλαμβάνονται σαν το εξωτερικό σαλόνι του σπιτιού τους, ένας τόπος στον οποίο θα συναναστραφούν με τους συμπολίτες τους και θα βιώσουν την πόλη σαν κομμάτι της καθημερινότητας τους.
Στις αστικές περιοχές η βλάστηση αποτελεί τον ενδιάμεσο κρίκο του ανθρώπου με τη φύση. Η συμβολή της στην αισθητική του τοπίου, όπως έχει διαπιστωθεί από σχετικές έρευνες είναι πολύ σημαντική. Τα κτίρια και οι διάφορες κατασκευές φαίνονται λιγότερο καταπιεστικά μέσα ή πίσω από τα φυλλώματα των δέντρων. Η παρουσία των πράσινων ελεύθερων χώρων με σχεδιασμό που αναπαριστά φυσικά τοπία μέσα σε μια πόλη, απορροφά τον επισκέπτη από την ένταση της καθημερινότητας και δρα σ’ αυτόν ηρεμιστικά και αναζωογονητικά.
Παρ’ όλα αυτά σε πολλές χώρες όπως και στη δική μας, οι περιοχές με πράσινο είναι οι πρώτες που εγκαταλείπονται ή υποβαθμίζονται ή ελαττώνεται η έκταση τους, γιατί δίδεται προτεραιότητα σε οικονομικά ή άλλα συμφέροντα και όχι στην ποιότητα ζωής των κατοίκων τους. Για τους ίδιους λόγους οι κάτοικοι δεν καλούνται να συμμετάσχουν στον σχεδιασμό του πράσινου των πλατειών, ο οποίος τελικά αποφασίζεται από τυχαίους υπαλλήλους του Δήμου ή άλλων υπηρεσιών, χωρίς καν να λαμβάνεται η γνώμη ειδικών επιστημόνων. Αυτές οι αιτίες κυρίως ευθύνονται για την αποτυχία προγραμμάτων ανάπλασης πλατειών αλλά και η συνεχής επιβάρυνση του αστικού τοπίου.
Αν θεωρήσουμε σαν περιεχόμενο της αναψυχής την ξεκούραση και το φρεσκάρισμα του μυαλού και του σώματος με ενεργητικές δραστηριότητες (πολιτιστικές, μορφωτικές, αθλητικές), τότε ασφαλώς μια πράσινη πλατεία μπορεί να θεωρηθεί σαν ένα τμήμα της πόλης που είναι απαραίτητο στην υγιή ψυχολογική και σωματική διαβίωση των κατοίκων, καθώς επίσης και να συμπεράνουμε ότι η έλλειψη της, δημιουργεί προβλήματα στην καθημερινότητα των κατοίκων της πόλης.
Για να αντιληφθούμε τη αναγκαιότητα του υψηλού πράσινου σε μια πόλη, θα αναφερθούμε σε μερικές μόνο από τις πολλές παραμέτρους, που αποδεικνύουν τη σημασία και την αξία του, ιδιαίτερα σε ένα περιβάλλον εξαιρετικά επιβαρημένο, όπως αυτό μιας σύγχρονης πόλης.
• Το αστικό πράσινο επηρεάζει τις θερμοκρασίες μειώνοντας τις το Καλοκαίρι και αυξάνοντας τις τον Χειμώνα. Μέσα στην πόλη ένα δέντρο είναι δυνατόν να αντιστοιχεί με πέντε μηχανήματα κλιματισμού σε συνεχή λειτουργία.
• Το αστικό πράσινο λειτουργεί σαν φίλτρο για την σκόνη και τα αιωρούμενα σωματίδια των διάφορων ρύπων.
• Το υψηλό πράσινο λειτουργεί σαν αισθητική όαση προσφέροντας στους επισκέπτες μιας πράσινης πλατείας, την δυνατότητα δραπέτευσης έστω για λίγο από τις επιθετικές ευθείες των σύγχρονων οικοδομών.
• Επίσης λειτουργεί σαν ηχοαπορροφητικό φίλτρο επιτρέποντας την έστω προσωρινή ανακούφιση από την σχιζοφρενική πραγματικότητα του κυκλοφοριακού αλαλούμ.
Οι σύγχρονες τάσεις για την δημιουργία ή την αειφορική ανάπλαση των πράσινων πλατειών προτείνουν την χρησιμοποίηση ενδημικών θάμνων και δένδρων, λαμβάνοντας πάντα υπόψη την ευαισθησία και τις ανάγκες του αστικού τοπίου. Δηλαδή τις ιδιαίτερες κλιματικές συνθήκες και την οικολογική ταυτότητα της πόλης. Προσφάτως στην σχεδίαση των πράσινων χώρων άρχισε να γίνεται αναφορά ότι το πρώτο βήμα στη σχεδίαση πρέπει να είναι η καταγραφή της ατμόσφαιρας, το πνεύμα του ευρύτερου περιβάλλοντος χώρου, το “genius loci”, το οποίο μπορεί σε αρκετές περιπτώσεις να ευνοεί κάποια φυτά και ταυτόχρονα να είναι αρνητικό σε άλλα. Η ατμόσφαιρα αυτή συνδέεται όχι μόνο με τις τωρινές δομημένες συνθήκες αλλά και με το παρελθόν που προϋπήρχε της δόμησης, του μη δομημένου δηλ. τοπίου, αλλά επίσης και της καταγωγής των περίοικων της ιστορίας του χώρου, της τοπικής αρχιτεκτονικής κ.λ.π.
Δυστυχώς η άναρχη ανάπτυξη της ευρύτερης Αθήνας, αλλά και ενδοτικότητα των διοικούντων στις κερδοσκοπικές αξιώσεις των ιδιοκτητών γής, μας οδήγησε στην σημερινή «έρημο του μπετόν». Υπάρχουν πολλά παραδείγματα πλατειών όπου ευδοκιμούν οι πλάκες, το τσιμέντο και τα πάσης φύσεως δομικά υλικά και απουσιάζει το πράσινο. Η γενική εντύπωση είναι ότι το πράσινο ευρίσκεται υπό διωγμόν. Μήπως επειδή είναι λιγότερο κερδοφόρο και περισσότερο δύσκολο στην εγκατάσταση για τους κατασκευαστές από τα δομικά υλικά που κατά κόρον χρησιμοποιούνται στις πλατείες ή μήπως επειδή χρειάζεται περισσότερη φροντίδα και συντήρηση;

2. ΥΠΟΓΕΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ
Πέρα από την γενικευμένη πλέον τάση της δημιουργίας «σκληρών πλατειών», αντιμετωπίζουμε μια νέα αρνητική εξέλιξη. Την τάση για δημιουργία υπόγειων χώρων στάθμευσης κάτω από πλατείες και ελεύθερους χώρους. Η τάση αυτή ενίοτε γίνεται αβασάνιστα αποδεκτή και από ανθρώπους ή συλλογικότητες, που κατά τα λοιπά διαθέτουν οικολογική ευαισθησία και αγάπη για το περιβάλλον. Η αιτία ασφαλώς βρίσκεται στην ανάγκη να βρεθούν λύσεις στα οξύτατα προβλήματα στάθμευσης και στην κυκλοφοριακή συμφόρηση που παρατηρείται στις σύγχρονες πόλεις. Πράγματι σήμερα η πόλη έχει εκτοπίσει από το κέντρο της προσοχής της τον κοινωνικό άνθρωπο και τον αντικατέστησε από το αυτοκίνητο. Η πόλη αναπτύσσεται και αναδιαμορφώνεται έτσι ώστε να εξυπηρετεί τα αυτοκίνητα. Το αυτοκίνητο αναδείχτηκε σαν μέσο αυτοεπιβεβαίωσης, ισχύος και κατάκτησης του χώρου. Αγοράζοντας το, παίρνεις σαν δώρο τους δρόμους δωρεάν. Πολλοί τεχνοκράτες αδιαφορούν για τους πεζούς τοποθετώντας στο κέντρο της προσοχής τους τη ροή των οχημάτων. Όμως αυτό οδηγεί στην παρεμπόδιση της μετακίνησης ευρύτερων κοινωνικών ομάδων, ιδιαίτερα των περισσότερο ευπαθών, των παιδιών, των ηλικιωμένων, των εγκύων, των αναπήρων, γενικότερα των πεζών και των ποδηλατών. Σήμερα και δεδομένου ότι η ανάπτυξη της πόλης πρέπει να είναι παράλληλα αειφορική αλλά και ανταγωνιστική, τα διλήματα που τίθενται είναι πολλαπλά και πιεστικά. Πρέπει να εξεταστεί τι είδους έργα υποδομής είναι απαραίτητα και τελικά ποια απ’ αυτά που επιλέγουμε είναι αειφορικά. Ας χαρακτηρίσουμε τα έργα αυτά, έργα περιβαλλοντικής προστασίας και ας τους δόσουμε την κορυφαία προτεραιότητα που απαιτουν οι σημερινές συνθήκες. Στα πλαίσια αυτά πρέπει να αναθεωρηθεί ασφαλώς η αξιακή κατανομή των προτεραιοτήτων της πόλης.
Υπό το πρίσμα όσων προανέφερα η ύπαρξη των πράσινων πλατειών είναι προφανές ότι συνδέεται με μια αειφορική βιώσιμη πόλη, σε αντίθεση με την αντιμετώπιση του ΙΧ σαν κυρίαρχου μέσου στο μοτίβο της χρονικής ανέλιξης του αστικού χώρου. Πρέπει στην συνέχεια να εξετάσουμε την δυνατότητα συνύπαρξης των άσινων πλατειών με τους υπόγειους χώρους στάθμευσης των οχημάτων.
Δυστυχώς η μέχρι σήμερα εμπειρία μας από την χρήση των πλατειών για την δημιουργία υπόγειων χώρων στάθμευσης, μας οδηγεί στο συμπέρασμα ότι, πράσινη πλατεία και υπόγεια parking είναι ασύμβατα.
Οι αιτίες είναι προφανείς :
1. Η δημιουργία υπόγειου χώρου στάθμευσης πραγματοποιείται με ανοικτή εκσκαφή, γεγονός που σημαίνει το ξερίζωμα και τον αφανισμό του πράσινου όχι μόνο στο χώρο που θα γίνει το parking, αλλά και περιφερειακά.
2. Οι εργασίες κατασκευής συνήθως αποφασίζεται να υλοποιηθούν με αυτοχρηματοδότηση, προκειμένου να εξευρεθούν τα αναγκαία κεφάλαια. Ο ιδιώτης επενδυτής αναλαμβάνει συνεπώς και την εκμετάλλευση του έργου για συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Είναι συνεπώς φανερό πως ο ιδιώτης δεν έχει κανένα λόγο να ξοδέψει χρήματα για, κατά τη γνώμη του, «φρου φρου κι αρώματα». Ακόμη και αν υπάρχει μέσα στους όρους του διαγωνισμού και τους αποδεχτεί, δυστυχώς η συμφωνία του θα είναι προσχηματική και όπως έχει αποδειχτεί μέχρι τώρα, με χίλιες προφάσεις, δεν θα την υλοποιήσει.
3. Υπάρχουν τεχνικές δυσκολίες για την εγκατάσταση πράσινου στην επιφάνεια των υπόγειων parking. Τέτοιες είναι προβλήματα στεγανοποίησης, η ανάγκη εξαερισμού, το πάχος του εδαφικού επιφανειακού καλύμματος, στατική ενίσχυση της κατασκευής, κ.λ.π. για να επιλυθούν τα προβλήματα αυτά απαιτείται οικονομική δαπάνη αλλά και συνεχής συντήρηση, γεγονός που είναι απαγορευτικό για τους επενδυτές. Η χρησιμοποίηση εναλλακτικά γκαζόν, δεν προσφέρεται γιατί προκειμένου να συντηρηθεί, απαιτείται μεγάλη ποσότητα νερού που δημιουργεί άλλα προβλήματα. Τελικά, και μόνο όπου υπάρχουν μεγάλες κοινωνικές πιέσεις, χρησιμοποιείται κινητό πράσινο σε ζαρντινιέρες για να καλυφθούν οι αντιαισθητικές επιφάνειες ( πλατεία Ομονοίας).
4. Πρέπει εδώ να σημειώσουμε ότι το κίνητρο για τη δημιουργία υπογείων parking, δεν είναι η ανακούφιση του προβλήματος στάθμευσης, αλλά η εκμετάλλευση μιας ακόμη δυνατότητας προσπορισμού οικονομικού κέρδους από την εκμετάλλευση της πόλης, που θυσιάζει το ελάχιστο εναπομείναν πράσινο και την ποιότητα ζωής των κατοίκων στα συμφέροντα κάποιων ιδιωτών. Η αιτία είναι ότι ο αριθμός αύξησης των οχημάτων είναι τόσο μεγάλος που οποιαδήποτε σημερινή κατασκευή έχει σύντομο ορίζοντα εφαρμογής πριν κορεστεί. Άλλωστε η δημιουργία υπόγειων χώρων στάθμευσης σχεδιάζεται κοντά σε εμπορικά κέντρα ή χώρους διασκεδαστηρίων (βλ. Μπουρνάζι), όπου θα εξυπηρετούν προσωρινή στάθμευση έναντι ακριβού αντιτίμου, και όχι στάθμευση των περιοίκων. Μάλιστα η δημιουργία τους θα επιβαρύνει ακόμη περισσότερο την κυκλοφοριακή συμφόρηση πέριξ της πλατείας λόγω της προσέγγισης των ξένων στην περιοχή οχημάτων, που θα χρησιμοποιούν τις εγκαταστάσεις (χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η υπερσυγκέντρωση οχημάτων στους σταθμούς του Μετρό).
5. Οφείλουμε τέλος να εξετάσουμε τις περιβαλλοντικές συνέπειες από την ολόκληρωση της σφράγισης του εδάφους της πόλης. Οι υπάρχουσες σήμερα πλατείες και αδόμητοι χώροι είναι οι μοναδικές απομένουσες ελεύθερες εδαφικές επιφάνειες μιας πολύ εκτεταμένης δομημένης έκτασης που είναι σφραγισμένη με τσιμέντο, άσφαλτο κ.λ.π., σε ποσοστό που αγγίζει το 95%. Η κατασκευές στα υπόγεια parking θα ολοκληρώσουν την απομόνωση και την νέκρωση του εδαφικού καλύμματος με αποτέλεσμα την νέκρωση του εδαφικού βιοτόπου. Μια σειρά βακτηρίων που περιέχονται σ’ αυτό και αποδομούν τους οργανικούς ρυπαντές της ατμόσφαιρας που ανήκουν στην κατηγορία των υδρογονανθράκων θα εξαλειφθούν. Έτσι η λειτουργία του εδάφους σαν βιολογικό φίλτρο ακυρώνεται. Επιλέον οι μοναδικές δίοδοι επικοινωνίας των μετεωρικών νερών με τον υδροφόρο ορίζοντα θα αποκοπούν. Το αποτέλεσμα θα είναι αφενός το σύνολο του βρόχινου νερού να οδηγείται επιφανειακά προς την θάλασσα, με αυξημένους κινδύνους πλημμυρών, αφετέρου ο υπό την πόλη υδροφόρος ορίζοντας θα τροφοδοτείται αποκλειστικά σχεδόν από ρύπους και λύματα των βιοτεχνιών της πόλης σχηματίζοντας μια “ακάθαρτη” και εν πολλοίς επικίνδυνη δεξαμενή (αν λάβουμε μάλιστα υπόψη το πλήθος των ανεξέλεγκτων υδρογεωτρήσεων στην πρωτεύουσα, αλλά και τα πρόσφατα δεδομένα που είδαν το φως της δημοσιότητας για τα Οινόφυτα, το Θριάσιο και την Αν. Αττική). Η υπόγεια αυτή λίμνη θα μετακινείται αργά προς την θάλασσα όπου θα μεταφέρει τις συγκεντρωμένες ρυπογόνες ουσίες.
Η μόνη εναλλακτική πρόταση που μπορεί να εξυπηρετήσει πράγματι τους κατοίκους αλλά και τις λοιπές ανάγκες, είναι η κατασκευή υπόγειων parking από το Δήμο, κάτω από μεγάλες διασταυρώσεις δρόμων, όπου σχηματίζονται ασφάλτινες επιφάνειες ικανής έκτασης. Η κατανομή των υπόγειων parking, στις γειτονιές, και η χρήση τους από περιοίκους έναντι συμβολικού αντιτίμου, συνδυαζόμενη με την χρησιμοποίηση στην επιφάνεια κατάλληλων «ψυχρών» υλικών, παράλληλα ασφαλώς και με άλλα μέτρα για το κυκλοφοριακό, θα μπορούσε να ανακουφίσει το κυρίαρχο αυτό πρόβλημα των σημερινών πόλεων.
Σε τελική ανάλυση οφείλουμε να επιλέξουμε ανάμεσα στα χαρακτηριστικά μιας αειφορικής σχεδίασης της πόλης και της δικτατορίας των οχημάτων

3. ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ
Τα παραδείγματα για όσες πλατείες χρησιμοποιήθηκαν για υπόγειες εγκαταστάσεις είτε σταθμών του Μετρό, είτε υπογείων χώρων στάθμευσης είναι άκρως διαφωτιστικά
Αναφέρουμε μερικά παραδείγματα με σχετικές δηλώσεις έγκυρων πνευματικών πολιτών γι’ αυτές:
 Η πλατεία Ομονοίας κάτω από την οποία έχουν υλοποιηθεί ως γνωστόν οι εγκαταστάσεις του ομόνυμου σταθμού του Μετρό. “Η τελική της ανάπλαση αποτελεί ένα ανοσιούργημα, μια ανοιχτή πληγή στο κέντρο της πόλης μας. Πως κλείνουμε τα μάτια σ’ αυτόν τον παραμορφωτικό καθρέφτη του πολιτισμού μας στο πιο νευραλγικό σημείο του. Ποιος συνέλαβε και εκτέλεσε αυτή την τερατώδη βιτρίνα με τα ανθρώπινα ράκη που σέρνουν τις απελπισμένες υπάρξεις τους στην εκωφαντική σιωπή όλων ημών των υπολοίπων ;” (δηλώσεις του Γ. Χουβαρδά, διευθυντή του Εθνικού Θεάτρου).
 Πλατεία Κοτζιά. Κάποτε κατάφυτη και πανέμορφη, σήμερα μετά το πέρας των εργασιών του υπογείου χώρου στάθμευσης, μια αντιαισθητική τσιμέντένια έκταση, με θερμοαπορροφητικές πλάκες.
 Πλατεία Κοραή. Κάποτε μια όμορφη πλατεία με δέντρα και
ü συντριβάνι. Σήμερα, μετά τις υπόγειες εργασίες του Σταθμού Μετρό, ένας τσιμεντένιος πεζόδρομος, όπου ξεπροβάλλον οι ξένες στο περιβάλλον, πυραμιδοειδείς κατασκευές εξαερισμού. Ελάχιστο, ως καθόλου πράσινο.
Πλατεία Κλαθμώνος. Κάποτε κατάφυτη. Σήμερα μετά την κατασκευή του υπόγειου parking με ελάχιστο γκαζόν και κάποια δέντρα περιφερειακά.
Ο Γιάννης Χουβαρδάς, που προαναφέραμε σημειώνει για τις πλατείες αυτές : “δύσκολα τις λες πλατείες. Και ακόμη πιο δύσκολα βρίσκεις πράσινο άξιο αναφοράς. Μάλλον και εδώ για «πράσινο» πρόκειται. Για ποιες να πρωτομιλήσω; Τι να πω; Ας διαμαρτυρηθώ καλύτερα ως Αθηναίος πολίτης……. ” Εφημερίδα Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 25 /11/2007.
Ο δημοσιογράφος Ν. Μπελαβίλας, στην εφημερίδα Αυγή, σημειώνει:
“ ... Στήθηκε ένας μηχανισμός, με τεράστια κέρδη, ο οποίος εντέλει υπέταξε την πόλη στο ΙΧ αυτοκίνητο. Μπροστά του δεν αντέχει τίποτε. Το δικαίωμα στη στάθμευση έχει γίνει ιερό. Το παρκάρισμα οπουδήποτε, σε μονές και διπλές σειρές, εντός και εκτός δρόμων, έχει ουσιαστικά νομιμοποιηθεί. Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ συμμερίζεται αυτό το δικαίωμα και ονειρεύεται μία Αθήνα όπου κάθε πλατεία της θα είναι γκαράζ για τα ΙΧ αυτοκίνητα. Το όνειρο του υπουργού είναι εφιάλτης για τα παιδιά, τους πεζούς, τους ποδηλάτες, κυρίως όμως για όσους δεν έχουν αυτοκίνητο…”.

4 ΠΕΡΙΣΤΕΡΙ ΚΑΙ ΥΠΟΓΕΙΟΙ ΧΩΡΟΙ ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ
Στο Περιστέρι, στην πρόταση της Δημοτικής Αρχής για αλλαγή του Γενικού Πολεοδομικού Σχεδίου Περιστερίου, μεταξύ άλλων αναφέρεται η πρόθεση δημιουργίας 24 υπόγειων χώρων στάθμευσης, η πλειοψηφία των οποίων θα γίνει κάτω από πράσινες πλατείες. Οι πλατείες αυτές θα απαξιωθούν φυσικά, με πρόσχημα τις πιεστικές ανάγκες στάθμευσης. Όπως όμως έχουμε ήδη εξηγήσει, στην πραγματικότητα, τα υπόγεια parking δεν δίδουν λύση. Πιθανόν να εξυπηρετήσουν τους εμπόρους, αλλά θα καταστρέψουν το ελάχιστο πράσινο της πόλης. Ίσως κάποιοι οδηγοί δεν θα ταλαιπωρούνται πλέον αναζητώντας χώρο να παρκάρουν. Όμως η πλειοψηφία των οδηγών, δεν θα εξυπηρετείται, ιδιαίτερα μάλιστα στις γειτονιές της πόλης.
5. ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ.
Προκειμένου να δημιουργήσουμε μια πόλη βιώσιμη, μια πόλη που θα σέβεται τους κατοίκους της, είναι απαραίτητο όχι μόνο να σεβαστούμε το υπάρχον πράσινο, αλλά να φυτέψουμε, (δίδοντας έμφαση στο υψηλό πράσινο), κάθε εναπομείναντα ελεύθερο αδόμητο χώρο. Να δημιουργήσουμε δίκτυο πράσινων πεζόδρομων, να πρασινίσουμε τις αυλές των σχολείων, τα πεζοδρόμια, τις λεωφόρους. Να μετατρέψουμε τους χώρους αυτούς σε ψυχρούς, με τη χρήση κατάλληλων υλικών. Να είμαστε βέβαιοι ότι η δημιουργία αυτών των ψυχρών οάσεων, θα βελτιώσει σημαντικά την ποιότητα ζωής των πολιτών.
1. Το πρόβλημα της στάθμευσης είναι τμήμα του συνολικού κυκλοφοριακού σχεδιασμού και μόνο μέσα στα πλαίσια αυτά μπορεί να επιλυθεί. Όπου είναι απαραίτητο να γίνουν υπόγεια parking, να επιλεγούν ασφάλτινες επιφάνειες διασταυρώσεων δρόμων.
2. Πρέπει να θεσπιστεί ενιαίο δίκτυο πεζόδρομων, ικανού μήκους, ανάλογα με τις συνθήκες.
3. Πρέπει να προωθηθούν τα Μέσα συλλογικής Μεταφοράς και να ελεγχθεί η κυκλοφορία των οχημάτων στην πόλη ώστε να μειωθεί η ηχορύπανση, αλλά και η θερμότητα που εκλύεται από αυτά. Υπό συγκεκριμμένες συνθήκες η θερμότητα που εκλύεται από τα αυτοκίνητα αυξάνει την θερμοκρασία της πόλης ως και 1 βαθμό.
Ασφαλώς δεν είναι εύκολο να δημιουργήσουμε μια βιώσιμη πράσινη πόλη από τη μια στιγμή στην άλλη. Όμως πρέπει άμεσα να ληφθούν μέτρα σε μια σωστή, δηλαδή αειφορική πολιτική κατεύθυνση. Γιατί τα μέτρα σε λάθος κατεύθυνση μας βυθίζουν στα αδιέξοδα ολοένα και περισσότερο. Για να υλοποιηθούν όμως τέτοια μέτρα δεν χρειάζονται μόνο οικο - τεχνοκρατικές προσεγγίσεις, αλλά και πολίτες με “πράσινα” μυαλά. Οποιαδήποτε προσέγγιση, εκτός των τεχνικών παραμέτρων, πρέπει να λαμβάνει υπόψη της τον ανθρώπινο παράγοντα.

Βιβλιογραφία :
1. Πόλη, φύση και κοινωνία. Γιάννης Σχίζας, Εναλλακτικές Εκδόσεις Κομμούνα 1990
2. “Μόλις πριν” ή “Ήδη Μετά”, το τέλος του δημόσιου (;) χώρου. Συζήτηση του Πέτρου Μαρτινίδη με το Μιχάλη Λεφαντζή. Περιοδικό Αρχιτέκτονες, τεύχος 34, Αυγουστος 2002.
3. ΕΛΕΛΕΥ Συμπόσιο “για το δικαίωμα στην πόλη”, Παν/μιο Αθηνών, Εκδόσεις Πολύτροπον, Δεκέμβριος 2006.
4. ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΙΣ, Καθημερινή, Αύγουστος 2007
5. Κυκλοφοριακό: Υπάρχει λύση; Το ΒΗΜΑ . Οκτώβριος 2007
6. Η Αθήνα δεν πηγαίνει πλατεία. Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, 25 Νοεμβρίου 2007

Δημήτρης Κούνδουρος
Γεωλόγος, Πρόεδρος Περιβαλλοντικού και Φυσιολατρικού Συλλόγου Περιστερίου.

http://dk-ecology.blogspot.com/

 

 Επιστροφή

 

Πριν και μετά... ο ίδιος άνθρωπος! 

Ο "βωβός" δήμαρχος της Αθήνας "απειλούσε" προεκλογικά ότι δεν έχει πολλά να πει. Τελικά, όπως αποδεικνύεται από τα ίδια του τα λόγια, αν τηρούσε τις απειλές, θα ήταν προς όφελος του εαυτού του. Παραθέτουμε αποσπάσματα από κατά καιρούς δηλώσεις του, με τη διευκρίνηση ότι μέσα στην άβυσσο των λεγομένων του, η επιλογή ήταν εξαιρετικά δύσκολη.

"Για τους ενεργούς πολίτες"

Ο υποψήφιος δήμαρχος:

«Πόλη χωρίς ενεργούς πολίτες είναι μια άδεια, μια έρημη πόλη. Εμείς θέλουμε πολίτες με προσωπικότητα. Θέλουμε πολίτες με δική τους φωνή. Θέλουμε πολίτες με αντισώματα στον λαϊκισμό. Θέλουμε πολίτες συμμέτοχους και συνδιαμορφωτές» (εγκαίνια κεντρικού προεκλογικού κέντρου, Σύνταγμα, 27.09.06).

Ο εκλεγμένος:

«Η σημερινή συγκέντρωση μερίδας "πολιτών"(τα εισαγωγικά δικά του) αποτελεί μεγάλη προσβολή και απαξίωση για το έργο των εργαζομένων του Δήμου.[...] Η φροντίδα των χώρων πρασίνου και ελεύθερων χώρων επιτυγχάνεται μόνο μέσα από συστηματικές και οργανωμένες προσπάθειες του Δήμου Αθηναίων.» (για τη συγκέντρωση διαμαρτυρίας "κατοίκων"(;) έξω από το Δημαρχείο, αφότου καθάρισαν τον Στρέφη, 14.04.2008)

"Κατά σύμπτωση αυτοί που διαφωνούν είναι οι ίδιοι που βρίσκουμε μπροστά μας σε όποιο δημοτικό διαμέρισμα θέλουμε να κάνουμε κάτι[...].Παρακαλώ τους περιπλανώμενους από την Κυψέλη και τα Σεπόλια, να πάνε στη γειτονιά τους! Δεν θα μας πουν αυτοί τι θα κάνουμε στο Άλσος" (για τους πολίτες στο Άλσος Παγκρατίου, 2.11.2008).

Η αντίληψη του δημάρχου για τους "ενεργούς πολίτες" αν θυμηθούμε και τις δηλώσεις για τον "περιοδεύοντα θίασο", συμπεριλαμβανομένου του Μ. Γλέζου και τις στήλες στον Ελαιώνα, φαίνεται μάλλον να παραπέμπει στους "αγανακτισμένους" που προ ημερών τραμπούκιζαν τους πολίτες στο κατεστραμμένο πάρκο Κύπρου-Πατησίων.

για τους μετανάστες

Ο υποψήφιος:

"Επιδιώκουμε να ελαχιστοποιήσουμε γραφειοκρατικές αγκυλώσεις προτείνοντας μηχανισμούς διαβούλευσης όπως ένα Ειδικό Συμβουλευτικό Όργανο στον δήμο, όπου μετέχουν εκπρόσωποι των μεταναστών, τη 'Χάρτα των Μεταναστών' με δικαιώματα και υποχρεώσεις όλων μας, αλλά και μέτρα που διασφαλίζουν σαφή γνώση, ευαισθητοποίηση και απλούστευση διαδικασιών" (στην "Paper Ημερησίας",30.09.06).

Και ο δήμαρχος:

"Στην Αθήνα είναι πιο οξύ, γιατί είναι περίπου το 60% - 65% των μεταναστών πάσης φύσεως. Η εικόνα δεν είναι καλή. Του υπενθύμισα ότι η Δημοτική Αστυνομία ούτε οπλοφορεί, ούτε συλλαμβάνει, εκ του νόμου. Αυτό έχει γίνει ως αιτία να μην τους λαμβάνουν υπόψιν, ακόμη και στο βαθμό που ασκούν τα καθήκοντά τους" (μετά από συνάντηση με τον πρωθυπουργό, 07.11.2007).

"Προσωπικά έχω ήδη παρέμβει τόσο στον πρωθυπουργό όσο και στον αρμόδιο υπουργό και έχω ζητήσει τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων, όπως π.χ. η άμεση απέλαση όλων των εγκληματικών λαθρομεταναστευτικών στοιχείων" ("Τα Νέα", 22.09.08).

Αντί για σχόλιο, παραθέτουμε την ανακοίνωση Τύπου του ΛΑΟΣ, στις 07.10.2007, με τον τίτλο «συμφωνούμε κ. Δήμαρχε για το μεταναστευτικό»: "Οι σημερινές δηλώσεις του δημάρχου Αθηναίων (...) συμπίπτουν και επιβεβαιώνουν απολύτως τις θέσεις του ΛΑ.Ο.Σ. , που έχει αναπτύξει τόσο εντός όσο και εκτός Βουλής".

«για το πράσινο»

ο υποψήφιος:

«H Αθήνα είναι μια 'γερασμένη πόλη' από άποψη πολυκατοικιών. Οι παλαιοί ευεργέτες έκτιζαν, θα ψάξουμε να βρούμε σημερινούς ευεργέτες, όχι για να κτίσουν, αλλά για να αγοράσουν χώρους ή οικοδομές για τον δήμο προκειμένου να τους μετατρέψουμε σε ελεύθερους χώρους ή γκαράζ ή και τα δύο» ("Τα Νέα", 02.05.06).

Ο δήμαρχος:

"Ο κ. Κακλαμάνης παρουσίασε στοιχεία για το πράσινο στην πόλη αλλά και τον Ελαιώνα καταρρίπτοντας μύθους για τα ποσοστά πρασίνου στα όρια του Δήμου Αθηναίων. Σύμφωνα με τα στατιστικά στοιχεία που παρουσίασε ο δήμαρχος Αθηναίων, προϊόν πολύμηνης και συστηματικής καταγραφής, αντιστοιχούν 6,84 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου σε κάθε κάτοικο" (συνέντευξη Τύπου για τη Χάρτα Πρασίνου, στο www.cityofathens.gr (Δήμος Αθηναίων), 04.02.2008).

Για του λόγου του αληθές, Ελένη Πορτάλιου, καθηγήτρια ΕΜΠ, Δημοτική Σύμβουλος: "Μέχρι σήμερα αποτελεί κοινό τόπο ότι το πράσινο στην Αττική είναι 2,5 τ.μ. / κάτοικο και ότι μειώθηκε στα 2,15 μετά τα έργα των Ολυμπιακών αγώνων. Με αυτά τα νούμερα πορεύεται το ΥΠΕΧΩΔΕ και η υπερ-Νομαρχία Αθήνας- Πειραιά στις εκτιμήσεις τους, αυτά γράφουν οι εφημερίδες και αυτά αναφέρει η 'Χάρτα της Καθημερινότητας για το Λεκανοπέδιο' που διατύπωσε προεκλογικά στις εκλογές του 2004 η Ν.Δ." (δες http://anoihtipoli.gr/, η ψευδεπίγραφη «Χάρτα Πρασίνου» του Δήμου Αθηναίων).

Καθώς επίσης: «Στην Αθήνα αναλογούν 2,5 τετραγωνικά μέτρα πρασίνου ανά κάτοικο, σε σύγκριση με τα 9 τ.μ. για τη Ρώμη, 13 για το Βερολίνο και 27 για το Άμστερνταμ» (χάρτα καθημερινότητας για το Λεκανοπέδιο, Νέα Δημοκρατία, 2004).

«Αγοράζω χώρους ή οικοδομές προκειμένου να γίνουν ελεύθεροι χώροι ή γκαράζ», προεκλογικά, «κόβω αιωνόβια δέντρα για να φτιάξω γκαράζ και μετά να βάλω και γκαζονάκι από πάνω», μετεκλογικά, και επιδίδομαι σε “δημιουργική λογιστική” για να αυξήσω το πράσινο. Και για να μην μας πείτε κακοπροαίρετους, τον χώρο με γκαζόν στο μετρό “Συγγρού Φιξ” ο ίδιος τον ονομάζει “πάρκο”! (δες και “εγκαίνια έκθεσης πράσινες ταράτσες”).

«για τους ποδηλατοδρόμους»

Ο υποψήφιος

«Πράγματι, είναι μέσα στα σχέδιά μας. Και θέλω να προσθέσω ότι η χρήση του ποδηλάτου δεν είναι μόνο μια λύση για το κυκλοφοριακό: συμβάλλει επίσης και σε ένα καθαρότερο περιβάλλον και σε μια πόλη με λιγότερους θορύβους. Γι' αυτό και, παρ' όλο που σε πολλές περιοχές της Αθήνας δεν είναι εύκολο να δημιουργήσουμε ποδηλατοδρόμους, έχουμε σχεδιάσει σειρά τέτοιων έργων που πιστεύω ότι θα ανακουφίσουν σημαντικά όσες περιοχές μπορέσουν να τα δεχτούν" (απάντηση στην ερώτηση: Σχεδιάζετε την δημιουργία ποδηλατοδρόμων ως μια λύση του κυκλοφοριακού; "Θέμα", 01.10.06)

Και μετεκλογικά:

"Στο κέντρο της Αθήνας είναι εξαιρετικά δύσκολο να φτιάξουμε ποδηλατοδρόμους, χωρίς να κινδυνεύει η ακεραιότητα του ποδηλάτη. Πλην όμως, αυτό δεν σημαίνει ότι δεν μπορούμε να φτιάξουμε, όχι σαν μεταφορική εξυπηρέτηση με ποδήλατο, αλλά σαν ψυχαγωγική εξυπηρέτηση με ποδήλατο" (μετά τη συνάντηση με τον υπουργό Μεταφορών, Κ. Χατζηδάκη, 16.10.2007).

"Για αναψυχή θα κάνουμε δύο, σε συνεργασία με το υπουργείο Μεταφορών: στο άλσος που ήταν η παλιά Χωροφυλακή επί της οδού Μεσογείων και στο άλσος του Συγγρού, στα Ιλίσσια. Για τους ποδηλατοδρόμους στους κεντρικούς δρόμους όμως, ο δήμος μόνον ηθικά συμπαρίσταται, διότι ανήκουν στο ΥΠΕΧΩΔΕ" (απάντηση στην ερώτηση "Ποδηλατόδρομους θα φτιάξετε;" "ΒΗΜΑΓΚΑΖΙΝΟ", 02.03.2008).

Προεκλογικά θα φτιάξει ως λύση για το κυκλοφοριακό κι όχι μόνο. Μετά τη συνάντηση με τον υπουργό, ως δήμαρχος θα φτιάξει για αναψυχή. Και μετά "συμπαρίσταται ηθικά" ρίχνοντας το μπαλάκι στο ΥΠΕΧΩΔΕ!

Συντάκτης : Σφέτσα Δάφνη

ΑΥΓΗ 01/02/2009 

 

 Επιστροφή

 

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ

ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ Α’ ΑΘΗΝΩΝ   ΣΥΡΙΖΑ     

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Σπασμωδική η αντίδραση της πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ μετά την απόρριψη του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Τουρισμό από το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξικού Σχεδιασμού & Αειφόρου Ανάπτυξης

Μετά την απόρριψη του σχεδίου του ΥΠΕΧΩΔΕ για το Χωροταξικό του Τουρισμού από το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας, η πολιτική ηγεσία του Υπουργείου προσπάθησε αποτυχημένα να διαστρεβλώσει την πραγματικότητα, παρουσιάζοντας ότι δεν υπάρχει αρνητική γνωμοδότηση επί του σχεδίου ΚΥΑ που κατέθεσε.

Ιδιαίτερα όμως αλγεινή εντύπωση προκαλεί η πλήρης κάλυψη της ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ προς τον γενικό γραμματέα Ευάγγελο Μπαλτά, ο οποίος χειροδίκησε απρόκλητα προς την εκπρόσωπο του ΤΕΕ και αναγνωρισμένη αρχιτέκτονα–πολεοδόμο Ράνια Κλουτσινιώτη. Αυτή η απαράδεκτη και πρωτοφανής επίθεση εμφανίζεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ ως «ορθή παρέμβαση του γενικού γραμματέα», ενώ χαρακτηρίζει την κ. Κλουτσινιώτη ως εμπαθή, επειδή διαφώνησε επιστημονικά με τις προτάσεις του.

Παρά την απόρριψη του σχεδίου και τη συλλογή υπογραφών κατά του σχεδίου από περισσότερους από 11.000 πολίτες και 200 φορείς, ο Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δήλωσε την πρόθεσή του να προωθήσει το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό στην αρμόδια διυπουργική επιτροπή.

Ο ΣΥΡΙΖΑ για μία ακόμα φορά ζητά την απόσυρση του παρόντος σχεδίου, ενώ ήδη έχει καταθέσει προς τον Πρόεδρο της Βουλής αίτημα για ακρόαση των Υπουργών ΠΕΧΩΔΕ και Τουριστικής Ανάπτυξης, ώστε να ενημερωθούν οι βουλευτές για το Χωροταξικό του Τουρισμού.

6.2.2009

 

 Επιστροφή

 

Φιλοπάππου- Στρέφη- Αλεπότρυπα: τρεις ανοιχτές πληγές για τον Δήμο Αθηναίων και τους κατοίκους των συνοικιών

Μπροστά στη μαχητικότητα των κατοίκων που διεκδικούν αναβάθμιση της ποιότητας ζωής τους βρίσκεται ο Δήμος Αθηναίων, συνεχώς τα τελευταία χρόνια, και σε τρεις από τις πιο πυκνοδομημένες συνοικίες της πόλης, τα Πετράλωνα, τα Εξάρχεια και την Ανω Κυψέλη.

Στην πρώτη περίπτωση, η εγκατάλειψη του ιστορικού λόφου αλλά και οι «επεκτατικές» διαθέσεις που έχει δείξει ο ΕΟΤ με το γνωστό αναψυκτήριο απέναντι από την Ακρόπολη έχουν ωθήσει τους κατοίκους σε συνεχείς παραστάσεις διαμαρτυρίας στον δήμο, αλλά και δενδροφυτεύσεις, προκειμένου να διατηρηθεί η φυσιογνωμία του. «Ζητούμε από τον δήμαρχο Αθηναίων να ασκήσει τα νόμιμα δικαιώματα του δήμου και να εγγράψει κατ΄ αρχάς στα περιουσιακά στοιχείατην έκταση όπου αυθαιρέτως έχει χτιστεί το αναψυκτήριο και έχει δημιουργηθεί αντιστοίχως το παρακείμενο πάρκινγκ» υπογραμμίζει το μέλος της τοπικής επιτροπής κατοίκων κυρία Στέλλα  Μαρκαντωνάτου .

Και επειδή ο δήμος έχει αφήσει στην τύχη της και τη βλάστηση του λόφου, λειτουργεί η αυτοοργάνωση των κατοίκων. «Τα δέντρα ξεραίνονται και το δίκτυο άρδευσης που είχε εγκατασταθεί επί δημαρχίας Δημήτρη Μπέη υπολειτουργεί. Πολλά πέφτουν από φυσικά αίτια και καμία προσπάθεια δεν γίνεται για να αντικατασταθούν» λέει η κυρία Μαρκαντωνάτου. Κατά καιρούς μάλιστα οι κάτοικοι των Πετραλώνων, του Θησείου και του Κουκακίου έχουν πραγματοποιήσει δενδροφυτεύσεις προκειμένου να «αναστήσουν» τμήματα του λόφου.

Σε χειρότερη μοίρα βρίσκεται εδώ και χρόνια ο λόφος του Στρέφη. Εγκατάλειψη, αδιαφορία και ωχαδερφισμός, όπως λένε κάτοικοι της περιοχής, έχουν οδηγήσει το μικρό άλσος στη μετατροπή του σε σκουπιδότοπο και σε ένα από τα γνωστότερα στέκια του «λευκού θανάτου». Η παραπάνω κατάσταση όμως έχει βρει έστω και πρόσκαιρες «απαντήσεις» από τους ίδιους τους κατοίκους. Προσφάτως σε μια συμβολική κίνηση έκαναν εκκαθάριση από τα απορρίμματα, τα υπολείμματα ναρκωτικών ουσιών και τις σύριγγες, τα τοποθέτησαν μέσα Δεξιά, το μικρό θέατρο σε μια σπάνια στιγμή χωρίς σκουπίδια και υπολείμματα χρήσης ναρκωτικών σε μεγάλες, μαύρες σακούλες και, αφού πορεύθηκαν προς το Δημαρχείο, τα άδειασαν μπροστά στην είσοδο του κτιρίου.

Στην Ανω Κυψέλη το χρόνιο πρόβλημα ελεύθερου χώρου ακούει στο όνομα «Αλεπότρυπα». Στα 140 στρέμματα που ανήκουν στα διοικητικά όρια του Δήμου Αθηναίων, παρά τα αιτήματα των κατοίκων, δεν έχει φυτευθεί ούτε ένα δέντρο, ενώ αντιστοίχως ο Δήμος Γαλατσίου έχει δενδροφυτεύσει τα δικά του 70 στρέμματα. Την ίδια ώρα, ο δήμος εγκαλείται για αυθαίρετες κατασκευές, τόσο του γηπέδου, που εξυπηρετεί όμως τις ανάγκες σχεδόν όλων των ερασιτεχνικών ομάδων της Αθήνας, όσο και των υπόλοιπων εγκαταστάσεων. Σύμφωνα με όσα υποστηρίζουν οι κάτοικοι που διεκδικούν ακόμη το όραμα για μια «πράσινη» Αλεπότρυπα, δεν υπήρξε η έγκριση της Δασικής Υπηρεσίας, καθώς η έκταση είχε κηρυχθεί από το 1915 δασωτέα και από το 1934 αναδασωτέα, ούτε κάποια περιβαλλοντική μελέτη αναφορικά με τις επιπτώσεις της ανέγερσης και λειτουργίας των αθλητικών εγκαταστάσεων.

ΒΗΜΑ, 31-1-2009

 

 Επιστροφή

 

Ενας όχι και τόσο πράσινος δήμαρχος

Πώς και γιατί καταστράφηκε με εντολή του το μοναδικό πάρκο στην καρδιά της Κυψέλης

ΛΩΡΗ ΚΕΖΑ

Δεν ξέρουμε αν ο Νικήτας Κακλαμάνης αγαπά τα λουλούδια σε βάζο. Αν όμως έχει κάπου στο γραφείο του μια ανθηρή γωνιά, σίγουρα τα ροδοπέταλα είναι πλαστικά. Είναι ο πρώτος δήμαρχος που συνέδεσε το όνομά του με το μίσος της δενδροκομίας. Για τους προηγούμενους, από τον Κοτζιά και τον Μπέη (που καταχωρίστηκαν ως φίλοι του πρασίνου) ως τον Αβραμόπουλο και την Ντόρα Μπακογιάννη (που δεν έδειξαν ιδιαίτερο ζήλο), η συζήτηση πάντοτε αφορούσε το αν φύτεψαν λίγα ή πολλά δέντρα. Ο Νικήτας Κακλαμάνης είναι ο μόνος που ξεριζώνει μετά μανίας. Υπήρξε βέβαια μια μικρή εξαίρεση, η αδυναμία του: το ψεύτικο δέντρο της πλατείας Συντάγματος, το χριστουγεννιάτικο, για το οποίο είχε δώσει εντολή να φυλάσσεται από ειδικούς φρουρούς μη τυχόν το κάψουν οι κουκουλοφόροι.

Από την προηγούμενη Δευτέρα ο δήμαρχος Αθηναίων έγινε «εγκληματίας πρασίνου», αν μπορεί να επινοηθεί ο όρος. Κατέστρεψε το μοναδικό πάρκο στην καρδιά της Κυψέλης. Ετσι οι κάτοικοι πέριξ της πλατείας Αμερικής για να δείξουν στα παιδιά τους τι εστί πρασινάδα θα πρέπει να περπατήσουν περισσότερο από ένα χιλιόμετρο και να πάνε στο Πεδίον του Αρεως (που είναι κλειστό στο μεγαλύτερο τμήμα του, αλλά αυτό είναι άλλο θέμα). Η ζημιά που έκανε ξεριζώνοντας 46 δέντρα είναι μη αναστρέψιμη. Η ρίγανη και ο βασιλικός, η «χαμηλή βλάστηση» που υπόσχεται να φυτέψει από πάνω, δεν φέρνουν οξυγόνο. Δεν είναι καν όμορφα, κρίνοντας από άλλες αναπλάσεις.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης δεν κρύφτηκε. Τουναντίον, επεδίωξε δημοσιότητα για να δώσει εξηγήσεις. Απλώς κάθε φράση, δική του και των αντιδημάρχων του, κάνουν τα πράγματα χειρότερα. Ξεκινάμε από την αξιολόγηση του χώρου. Ειπώθηκε ότι στη γωνία Κύπρου και Πατησίων δεν λειτουργούσε πάρκο, παρά ήταν ένα βρώμικο οικόπεδο όπου καθημερινά στάθμευαν παρανόμως «καμιά πενηνταριά αυτοκίνητα». Πόσες κλήσεις έκοψε η Δημοτική Αστυνομία σε όσους άφηναν τα οχήματα μέσα στο πάρκο; Αν τα όργανα της δημοτικής τάξης έκαναν τη δουλειά τους, θα είχαν κοπεί περισσότερες από 15.000 κλήσεις ετησίως, αποφέροντας 2,5 εκατ. ευρώ κέρδη στα ταμεία του δήμου. Υπήρξε λοιπόν ολιγωρία στη φροντίδα του χώρου και αδιαφορία για την είσπραξη. Εν ολίγοις, απαξίωσαν το πάρκο, έτσι ώστε η διάλυσή του να φανεί σωτήρια.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης και οι άνθρωποί του, προς επίρρωσιν των λεγομένων τους (ότι το υπόγειο πάρκινγκ θα αναβαθμίσει τη γειτονιά), αναφέρουν και τα άλλα σημεία της πόλης όπου τα γκαράζ συνετέλεσαν στην αύξηση του πρασίνου. Ας υποθέσουμε ότι ο δήμαρχος δεν περπάτησε ποτέ στην πλατεία Αιγύπτου, δεν πέρασε ποτέ από την πλατεία Κάνιγγος, όπου ως βλάστηση νοούνται κάποια κυκλάμινα. Από το παράθυρό του, στην πλατεία Κοτζιά, δεν βλέπει το απέραντο τσιμέντο που τον ενώνει με το κεντρικό κτίριο της Εθνικής Τράπεζας; Πρόκειται για ένα από τα πιο χαρακτηριστικά δείγματα βιασμού της πόλης. Υποτίθεται ότι επάνω από το υπόγειο πάρκινγκ θα γινόταν ανάπλαση. Η αλήθεια είναι ότι, αν διασχίσει κανείς κατακαλόκαιρα την πλατεία, κινδυνεύει από ηλίαση καθώς δεν υπάρχει ούτε μια τόση δα σκιά. Τα δέντρα είναι ανύπαρκτα.

Το ερώτημα είναι αν υπάρχουν κάτοικοι της Κυψέλης οι οποίοι συμμερίζονται το πάθος του δημάρχου για υπόγεια στάθμευση. Ανάγκη για περισσότερο χώρο υπάρχει, χρήματα δεν υπάρχουν. Εξ ου και οι ανταγωνιστικές επιχειρήσεις έχουν πάντοτε κενές θέσεις. Αν κάποιος περίοικος θελήσει, θα βρει μια κλειστή θέση εκεί γύρω. Το αναγνώρισε άλλωστε και ο Νικήτας Κακλαμάνης ότι για τους μισθοσυντήρητους της περιοχής είναι πολύ δαπανηρή η καταβολή 130-150 ευρώ τον μήνα για μία θέση του αυτοκινήτου. Πρότεινε λοιπόν να επιχορηγήσει τους πελάτες του συγκεκριμένου χώρου στάθμευσης. Αν κάτι τέτοιο είναι νόμιμο (να πριμοδοτεί συγκεκριμένους κατοίκους και μια επιλεγμένη επιχείρηση), αποτελεί κοινωνική αδικία.

Ποιοι είναι λοιπόν με το μέρος του Νικήτα Κακλαμάνη, εκτός από τον εργολάβο που θα χτίσει τέσσερις υπόγειους ορόφους; Στα επεισόδια που έγιναν στη γωνία Πατησίων και Κύπρου εμφανίστηκαν γεροδεμένοι νέοι, 60 τον αριθμό, με πολιτικά ρούχα, οι οποίοι επιτέθηκαν στους κατοίκους που διαμαρτύρονταν. Επειδή είναι γειτονιά και λίγο-πολύ όλοι γνωρίζονται, μαθεύτηκε ότι οι υπερασπιστές της μπουλντόζας (και του Κακλαμάνη κατ΄ επέκταση) είναι μέλη της «Χρυσής Αυγής», που έχει τη φωλιά της στην περιοχή. Δεν ξέρουμε τι είναι χειρότερο: να σε υπερασπίζεται η Ακροδεξιά ή να στέλνεις δέκα διμοιρίες των ΜΑΤ να απωθήσουν τις νοικοκυρές, τις μανάδες με τα καρότσια και τους παππούδες που αράζουν στα παγκάκια;

Για εκείνους που σχεδίασαν την καταστροφή του πάρκου υπήρχε επίγνωση του εγκλήματος καθώς και η βεβαιότητα ότι θα αντιδράσουν βίαια οι περίοικοι. Ετσι οργάνωσαν την απόβαση στα μουλωχτά: Δευτέρα ξημερώματα. Μία εβδομάδα αργότερα το πάρκο έχει γίνει άδειο οικόπεδο και οι κάτοικοι εθελοντές φύλακες του αυτονόητου. Εχουν στήσει αντίσκηνα και γενικά κάνουν 24ωρο πικνίκ δίπλα στους εναπομείναντες φοίνικες. Δεν ξέρουμε ποιος θα είναι ο νικητής από την κόντρα, γιατί ως τώρα νικητής αναδεικνύεται ο Νικήτας. Στο Κολωνάκι ξήλωσε τις νεραντζιές της οδού Κανάρη και τις αντικατέστησε με τα τροπικά δενδρύλλια Βrachychiton acerifoliuus. Δεν είναι άσχημα δέντρα, αλλά δεν υπήρχε λόγος να φύγουν οι νεραντζιές, που έχουν συνδεθεί τα τελευταία 100 χρόνια με την εικόνα της Αθήνας. Γιατί δεν τις άφησε στη θέση τους και να φυτέψει τα δέντρα σε άλλα σημεία της πόλης, όπου δεν υπάρχει φύλλο ξερό;

Είναι λοιπόν ένας αλλόκοτος εστέτ ο Νικήτας Κακλαμάνης; Ξεριζώνει δέντρα καθ΄ έξιν επειδή έτσι του αρέσει, επειδή δεν έχει κάτι καλύτερο να ασχοληθεί; Μήπως πίσω από τις επιλογές του υπάρχουν άλλες παράμετροι; Μήπως το ράβε ξήλωνε αποφέρει κάτι που προς το παρόν δεν μας είναι γνωστό; Εχει καταγραφεί στο παρελθόν συμπεριφορά του που αποδεικνύει ότι δεν κρατά τις αποστάσεις από επιχειρηματίες που εμπλέκονται στις αρμοδιότητές του. Δεν ξεχνάμε ότι μια φαρμακευτική εταιρεία πλήρωσε προεκλογική του εκδήλωση, πράγμα ασύμβατο για υπουργό Υγείας.

Ο Νικήτας Κακλαμάνης ξέρει πόσο σημαντικό είναι το πράσινο. Διαφορετικά δεν θα εξέδιδε ανακοινώσεις κάθε φορά που φυτεύει ένα κλωνάρι (20 δέντρα στην πλατεία Κεραμεικού, 12 στο παρκάκι Αδριανού). Δείχνει όμως να υποτιμά τους πολίτες της πόλης του. Αν μπει στον κόπο να περπατήσει την Πατησίων ως την οδό Κύπρου, θα ντραπεί για τα λερά, σπασμένα πεζοδρόμια. Ισως το πολύ τσιμέντο να τον κάνει να σκεφτεί ξανά τις επιλογές του. Μπορεί όμως να φτιάξει τη διάθεσή του αγοράζοντας κιτς πλαστικά λουλούδια. Το μόνο που πραγματικά ανθεί επί της Πατησίων είναι το λαθρεμπόριο τέτοιων ειδών (αλλά ούτε και αυτό ταράζει τη Δημοτική Αστυνομία).

ΒΗΜΑ, 1-2-2009

 

 Επιστροφή

 

Έχει δημοσιευτεί στον Δαίμονα της οικολογίας Φλεβάρη ή Μάρτη 2005

 

Στη λίστα των τοπικών κινημάτων για μια καλύτερη πόλη έρχεται να προστεθεί η κινητοποίηση κατοίκων και επιστημονικού κόσμου για τη διάσωση της Δημοτικής αγοράς της Κυψέλης, ιστορικού κτιρίου του 1935 και ζωντανού κυττάρου για την γειτονιά, που απειλείται με κατεδάφιση για την ανέγερση κτιρίου στάθμευσης. Επειδή κανείς δεν αμφισβητεί την αναγκαιότητα αντιμετώπισης του θέματος της στάθμευσης αλλά την προχειρότητα με την οποία αυτό επιχειρείται να λυθεί, δημοσιεύουμε το κατωτέρω κείμενο που διανεμήθηκε από το ΕΚΦ μαζί με την θέση του για την διάσωση των νεότερων μνημείων της πόλης, σε πρόσφατη εκδήλωση στην Κυψέλη.

Μ.Ε.

 

ΕΛΛΗΝΙΚΟ  ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ  ΦΟΡΟΥΜ

ΘΕΜΑΤΙΚΗ : ΠΟΛΗ  ΚΑΙ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ

ΓΙΑ  ΜΙΑ  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  ΣΤΑΘΜΕΥΣΗΣ  ΣΤΗΝ  ΑΘΗΝΑ 

 

Αφού καταστρέψαμε τις πόλεις μας με την απρογραμμάτιστη επέκταση και τις υψηλές πυκνότητες δόμησης, χωρίς την ανάλογη πρόβλεψη δημόσιων ελεύθερων χώρων και χώρων για κοινωνικές  υποδομές (σχολεία, παιδικοί σταθμοί, τοπικά αθλητικά και πνευματικά κέντρα κλπ), βρισκόμαστε τώρα αντιμέτωποι με το πρόβλημα των αυτοκινήτων.

Το ΙΧ αυτοκίνητο και τα αυτοκίνητα τροφοδοσίας επιτίθενται στο δημόσιο χώρο, τον καταλαμβάνουν  χωρίς αρχές και κανόνες, με αποτέλεσμα να επικρατεί και εδώ –όπως και σε άλλους τομείς της κοινωνικής μας ζωής-  ο ‘νόμος του ισχυρού’, δηλαδή του τσαμπουκά.

Η μέχρι σήμερα ακολουθούμενη πολιτική στάθμευσης είναι ασταθής, αποσπασματική και επικεντρώνεται στην επιλογή της κατασκευής μεγάλων υπόγειων κτιρίων σε δημόσιους χώρους κεντρικών περιοχών. Επιπλέον, δεν έχει ποτέ αξιολογηθεί συνολικά ως προς τα αποτελέσματα · φαίνεται, λοιπόν, ότι δεν είναι στόχος η επίλυση του ζητήματος της στάθμευσης και η αναβάθμιση της ποιότητας των πόλεων αλλά η αύξηση των εσόδων μέσω μιας ακόμα ‘αξιοποίησης’ της δημόσιας γης. Στην πολιτική αυτή αντιπαρατίθεται η θέση ότι όσο περισσότερες θέσεις στάθμευσης κατασκευάζονται στο κέντρο τόσο μεγαλύτερη προσέλκυση ΙΧ γίνεται και τελικά διαιωνίζεται το πρόβλημα.

Η σύγχρονη αντίληψη για μια βιώσιμη πολιτική μεταφορών εμμένει στην επιλογή προώθησης των δημόσιων συγκοινωνιών για την εξυπηρέτηση των πολεοδομικών κέντρων, σε συνδυασμό με ήπια μέτρα όπως η ελεγχόμενη –με παρκόμετρα- στάθμευση. Αντίθετα στις περιοχές κατοικίας είναι αναγκαίο να υπάρξει μια συστηματική δέσμη μέτρων, που θα ενισχύει την κατασκευή κτιρίων στάθμευσης με στόχο την σταδιακή αντικατάσταση της ‘στάθμευσης παρά την οδό’ ώστε να ανασάνει ο δημόσιος χώρος και να βελτιωθεί η ποιότητά του. Ο στόχος αυτός ήταν από τους βασικούς για την πολεοδομική ανασυγκρότηση της γειτονιάς στη δεκαετία του 80, που δυστυχώς δεν υπηρετήθηκε.  

 

ΠΡΩΤΕΣ ΒΑΣΙΚΕΣ ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΠΥΡΟΣΒΕΣΤΙΚΗ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗ ΤΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ

·        Εφαρμογή πολιτικής αναπλάσεων, όχι μόνο με πεζοδρομήσεις αλλά με έλεγχο της οικοδομικής πυκνότητας των περιοχών, διεύρυνση  του δημόσιου χώρου με αγορά οικοπέδων  από τον Δήμο και καθιέρωση πολιτικής χρήσεων γης. Στο σύστημα αυτό μπορεί να λειτουργήσουν υπόγειοι χώροι στάθμευσης σε τμήματα δρόμων που θα μετατραπούν σε πεζόδρομους.

·        Συστηματική εφαρμογή της υποχρέωσης κατασκευής χώρων στάθμευσης στις νέες οικοδομές,

·        Τήρηση των ίδιων υποχρεώσεων για εξασφάλιση θέσεων στάθμευσης σε περίπτωση αλλαγής χρήσης παλαιών κτιρίων για δραστηριότητες μεγάλης προσέλευσης (super market, συνεργεία, εστιατόρια, κέντρα αναψυχής κλπ) στα πλαίσια του ελέγχου περιβαλλοντικών και κυκλοφοριακών επιπτώσεων  προ της έκδοσης άδειας λειτουργίας.

·        Τόνωση της πολιτικής επιδοτήσεων για την κατασκευή κτιρίων στάθμευσης σε οικοδομήσιμους και όχι  κοινόχρηστους χώρους, μέσω της νομοθεσίας περί κινήτρων. Σήμερα η πολιτική αυτή αφορά μεγάλα κτίρια (ελάχιστο 80 θέσεων) ενώ είναι δεδομένο ότι στις γειτονιές της Αθήνας υπάρχει ζήτηση και για μικρότερα κτίρια, ακόμα και αν αυτά αφορούν μόνο δίκυκλα.

·        Εντοπισμό μεγάλων οικοδομήσιμων οικοπέδων σε πυκνοδομημένες περιοχές στα οποία θα είναι υποχρεωτική η κατασκευή κτιρίων στάθμευσης σε συνδυασμό με την βελτίωση των κινήτρων ώστε να είναι αποδοτική αυτή την επιλογή έναντι της κατασκευής νέων πολυκατοικιών, ή αποκλειστικά εμπορικών χρήσεων.

·        Στην περίπτωση των κτιρίων στάθμευσης, ιδιαίτερα των μεγάλων, φορέας κατασκευής ή συγχρηματοδότης μπορεί να είναι ο Δήμος

·        Εφαρμογή της ισχύουσας υποχρέωσης του ταμείου Πολεοδομικών Εφαρμογών (ΕΤΕΡΠΣ) να προσανατολίζει τα ειδικά κονδύλια (που προέρχονται από την εξαγορά της υποχρέωσης κατασκευής χώρων στάθμευσης σε οικοδομές όπου τούτο είναι αδύνατον όπως στα διατηρητέα κτίρια) στην χρηματοδότηση κτιρίων στάθμευσης. Ο συνδυασμός κατασκευής υπογείων γκαράζ σε νέα δημόσια κτίρια τοπικών υποδομών είναι αποδεκτή λύση όταν εξυπηρετείται η στάθμευση των κατοίκων και υπάρχουν οι πολεοδομικές προϋποθέσεις για περιορισμό της όχλησης της κύριας χρήσης. (νομολογία του ΣτΕ για εισόδους και εξόδους).

(ελήφθη από την Μάρω Ευαγγελίδου. Ευχαριστούμε)

 

 Επιστροφή