ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 19

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 19

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Το ΄Α-κτιστο- Πρόγραμμα Δεκεμβρίου 2008

Αξιοθέατα πλέον οι καμινάδες από τις φάμπρικες της παλαιάς Αθήνας

Δημοτικά τέλη Δήμου Αθηναίων

Το νέο αντάρτικο της πόλης σπέρνει σπόρους και φυτεύει λουλούδια

Στα αζήτητα εξήντα τρεις αρχιτεκτονικές προτάσεις των τελειόφοιτων του ΕΜΠ για γειτονιές της Αθήνας

Δυσαρεστημένοι κατά 80,5% οι Αθηναίοι στο θέμα της μη αύξησης των ελεύθερων χώρων και του πρασίνου

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ή ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ?

στα αζήτητα πρόταση χρηματοδότησης για  καταγραφή εγκαταλειμμένων κτηρίων και επισκευή-επανάχρηση 10 εξ αυτών

ΠΡΟΣΟΧΗ: Τα μνημεία δεν διαδηλώνουν

Ασθενείς οι ηρωινομανείς και όχι εγκληματίες

Αντιπεριβαλλοντική μάστιγα η κερδοσκοπική εκμετάλλευση της αστικής και περιαστικής γης

ΚΚΕ: Προκαλεί η κυβέρνηση και όσοι μιλούν για συμμορίες-[ΟΧΙ ΓΙΑ ΕΔΩ-ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ του 2005!]

Δεν βλέπω, όμως βλέπεις εσύ: Θέλεις να με βοηθήσεις;

Πού η Η έλλειψη ελεύθερων χώρων-υποδομών είναι κριτήριο για φούσκες στην κτηματαγορά

μέλη της οργάνωσης Greek Guerilla Gardeners φυτεύουν λουλούδια στα καμένα παρτέρια

Και οι Ελεύθεροι Χώροι περιλαμβάνονται στα μέτρα αντιμετώπισης του σιωπηλού φασισμού κατά των νέων

Ακίνητα: Σε ποιες περιοχές υπάρχουν «φούσκες»

 

 

Το κείμενο της ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ των παιδιών που κατέλαβαν την ΕΡΤ

 

 

 

 Επιστροφή

 

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΟΙΧΤΗΣ ΠΟΛΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΤΕΛΗ
http://www.anoihtipoli.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=670&Itemid=33
και δελτίο τύπου για το δημοτικό συμβούλιο 19.11.2008
http://www.anoihtipoli.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=669&Itemid=33

(ελήφθη 25-11-2008)

 

 Επιστροφή

 

Το λευκό μπαστούνι, είναι το τεχνικό βοήθημα που χρησιμοποιούν τα άτομα με πρόβλημα όρασης για να εντοπίζουν και να αποφεύγουν τα εμπόδια στην πορεία τους, στην προσπάθεια τους να κινούνται μόνοι, ανεξάρτητοι και με ασφάλεια.

Δεν βλέπω, όμως βλέπεις εσύ: Θέλεις να με βοηθήσεις;
Τότε, διάβασε τα παρακάτω και να ξέρεις πως αν κάτι θυμάσαι απ' αυτά όταν κάπου, κάποτε, τυχαία ή για κάποιο λόγο με συναντήσεις, θα με κάνεις να νιώσω άνετα, δίνοντας μου αυτό ακριβώς που χρειάζομαι.

Όταν με συναντήσεις μπορείς να με βοηθήσεις αν θυμηθείς τα παρακάτω:

1.     Μόνο εμείς οι τυφλοί κρατάμε λευκό μπαστούνι και αυτό για να περπατάμε με ασφάλεια, όχι για να ξεχωρίζουμε, να παίζουμε, να μας δείχνουν ή να ζητιανεύουμε.

2.     Είμαι ένας συνηθισμένος άνθρωπος αλλά τυφλός..  Μη με μεταχειρίζεσαι σαν παιδάκι. Μεγαλώνω, παίζω, τρέχω, διαβάζω, γράφω, σπουδάζω, δουλεύω, παθιάζομαι, κλαίω, γελάω, ερωτεύομαι, θυμώνω, «σερφάρω», κάνω chat,., όπως ΕΣΥ!

3.     Πιο εύκολα θα περπατήσω μαζί σου, παρά με το μπαστούνι ή με το σκύλο μου. Όμως, μη με πιάνεις από τον ώμο ή απ'το  μπράτσο. άσε με να πιάσω εγώ το δικό σου μπράτσο: Έτσι θα νιώθω (=θα ξέρω) πότε σταματάς, πότε στρίβεις, πότε ανεβαίνεις ή κατεβαίνεις..

4.     Μη ρωτάς τον συνοδό μου: «Πώς τον λένε;», «Τι θέλει να ψωνίσει;», «Ποιο φαγητό του αρέσει;», «Που θέλει να πάει;», «Πώς γράφει και διαβάζει;», «Πώς μπορεί;»,. Ρώτησε εμένα, ξέρω και εγώ να σου απαντήσω! Χρησιμοποίησε τον κανονικό τόνο της φωνής σου, όπως μιλάς στους άλλους μίλα και σε εμένα.

5.     Μην αποφεύγεις τις λέξεις «βλέπω», «κοιτάζω», «τυφλός» κλπ., τις μεταχειρίζομαι και εγώ. Βλέπω με τα χέρια μου: βλέπω για μένα= αγγίζω, ακούω, μυρίζω, καταλαβαίνω, αισθάνομαι.

6.     Σύστησε με στους άλλους, ακόμη και στα παιδιά. Θέλω να γνωρίσω ποιος είναι στην τάξη  ή στο δωμάτιο μαζί μου. Μίλησε μου όταν μπαίνεις. Πες μου πως φεύγεις: με φέρνεις σε μεγάλη αμηχανία αν μ'αφήνεις να μιλάω με κάποιον που δεν είναι κοντά μου.

7.     Οδήγησε το χέρι μου σε μια καρέκλα. Πες μου που είναι η πόρτα στο δωμάτιο, το αποχωρητήριο, το παράθυρο κλπ. Και αν υπάρχουν εμπόδια ή πράγματα στο πάτωμα. Δε θέλω να κάνω ζημιές, γιατί μπορώ να μην κάνω ζημιές.

8.     Βοήθησε με διακριτικά στο τραπέζι και πες μου για το φαγητό στο πιάτο μου. Χρησιμοποίησε το πιάτο μου σαν «ρολόι» και πες μου σε ποια «ώρα» είναι το κάθε είδος του φαγητού μου, π.χ «Το κρέας σου είναι στο Έξι».
Κοίτα το ποτήρι μου να είναι δίπλα στο πιάτο μου και πες μου αν είναι στο δεξί ή στο αριστερό μου χέρι, για να το.»δω» και εγώ όταν το χρειαστώ.

9.     Μου αρέσουν οι αθλητικές εκδηλώσεις,  το θέατρο και ο κινηματογράφος, φτάνει να με βοηθάς να καταλαβαίνω τι γίνεται  διαβάζοντας/περιγράφοντας μου όσα δεν μπορώ να δω.

10.  Μου αρέσουν οι εκδρομές και τα πάρτι. Πάρε με στην παρέα σου και γνώρισε με στους καλεσμένους σου.

11.  Ξέρω να συμπεριφέρομαι. Αν υστερώ σε κάτι βοήθησε με. Δε θέλω τον οίκτο σου αλλά τη φιλία σου! Μη μιλάς για τη «θαυματουργό αντίληψη» των τυφλών. Μην ξεχνάς ότι όσα έμαθα είναι αποτέλεσμα σκληρής προσπάθειας και εργασίας.

12.  Αν είσαι περίεργος θα μιλήσω μαζί σου για το πρόβλημα μου αλλά όχι μόνο γι' αυτό, γιατί για μένα είναι μια παλιά ιστορία! Έχω τόσα άλλα ενδιαφέροντα, χόμπι και απορίες όπως και εσύ!

Δώσε τώρα άλλα δύο λεπτά απ' τον χρόνο σου και προώθησε αυτό το email στους γνωστούς σου, στους φίλους σου.
Σε δύο λεπτά, ενημερώνεις σωστά, για μια ζωή!!!

Για παραπάνω πληροφορίες, απορίες, σχόλια, κουβέντα, στείλε μου ένα email στο evavgoul@otenet.gr και πες μου, ότι θες. Μη διστάσεις, μη ντραπείς και ας μην γνωριζόμαστε. Αν μάθεις κάνεις την αρχή! Και η αρχή είναι το ήμισυ του παντός!!!
  Βαγγέλης Αυγουλάς
3οετής φοιτητής της Νομικής Σχολής Αθηνών,
Μέλος της Διεθνούς οργάνωσης για νέους με προβλήματα όρασης VIEWS (Visually Impaired Education and Work Support)
Μέλος της Επιτροπής Νεολαίας του Πανελληνίου Συνδέσμου Τυφλών.  (ελήφθη 25/11/08)

 

 Επιστροφή

 

Το ΄Α-κτιστο- Πρόγραμμα Δεκεμβρίου 2008

Στο πλαίσιο του προγράμματος Διεθνή Γεγονότα Αρχιτεκτονικής Έρευνας 2008 με θέμα το Ά-κτιστο, το οποίο πραγματοποιείται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο σε συνεργασία με τη SARCHA / Αρχιτεκτονικοί Αγωγοί -διεύθυνση προγράμματος: Δρ Μαρία Θεοδώρου, SARCHA- διοργανώνονται το Δεκέμβριο οι παρακάτω δράσεις:

 

1/12/08 – 8/12/08 

Utopia by Thomas More - An Interpretation

Έκθεση: E. Eylers

Εγκαίνια έκθεσης: 2/12/08 (18.00-22.00)

 

2/12/08 (19.00-21.00)

Διαλέξεις

Utopia by Thomas More - An Interpretation

E. Eylers

Ο Άκτιστος Χώρος: Προς μία Εννοιολογική και Μη-Ογκομετρική Αρχιτεκτονική

Δρ Ν. - Ί. Τερζόγλου

 

11/12/08 – 31/12/08

EcoRedux: Design remedies for a Dying Planet

Έκθεση: Λ. Καλλιπολίτη

Εγκαίνια έκθεσης: 13/12/08 (17.00-22.00)

 

13/12/08 (19.00-21.00)

Διαλέξεις

 Un-built Subjectivity: Form, Space, Architecture and ‘Higher’ Dimensions - Χ. Μαλαθούνη

“Drips and Moulds; Procedural Material experiments in AD’s Cosmorama of the 1960s” - Λ. Καλλιπολίτη

“The case of Cybernetics and Gyorgy Keppes” –Prof Christine Boyer 

 

18/12/08 – 31/12/08

Networked Cultures – The Athens Dialogues

Έκθεση: Exhibition: Prof. P. Mörtenböck, Dr H. Mooshammer

Εγκαίνια έκθεσης: 18/12/08 (20.00-22.00)

 

18/12/08 (18.30-21.00)

Διαλέξεις

"À la fois impossible et réelle".  Piranesi's Urban Manifesto

Dr T. Stoppani

Το Άκτιστο ως χώρος αντίστασης στην σύγχρονη πόλη

Δρ Ν. Μιτζάλης

Networked Cultures – The Athens Dialogues

Prof. P. Mörtenböck, Dr H. Mooshammer (Παρουσίαση βιβλίου και συζήτηση με συμμετέχοντες ομιλητές Δέσποινα Σεβαστή, Poka-Yio)

 

19/12/08-31/12/08

Ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός της Ισραηλιτικήs Κοινότητας Θεσσαλονίκης

Έκθεση

Συντονιστής: Π. Αστρεινίδου,

Συμμετέχοντες: Α. Λαδά, Π. Νικηφορίδης, Β. Cuomo, Μ. Παπανικολάου, Ρ. Σακελλαρίδου, Μ. Κοκκίνου, Α. Κούρκουλας, Δ. Ησαΐας, Τ. Παπαϊωάννου

Εγκαίνια έκθεσης: 19/12/08 (20.00-21.00)

 

19-20/12/08

H διαπραγμάτευση του Α-κτιστου: Χώρος και δημοκρατία

Διεθνές συνέδριο στο πλαίσιο των δράσεων του Space and Democracy Network και με την υποστήριξη του ESRC (Ecomomic and Society Research Council) UK

Ομιλητές: C. Boyer, Η. Ζέγγελης, Δ. Παπαλεξόπουλος, Π. Αστρεινίδου, Α. Λαδά, Π. Νικηφορίδης, Β. Cuomo, Μ. Παπανικολάου, Ρ. Σακελλαρίδου, Μ. Κοκκίνου, Α. Κούρκουλας, Γ. Σταυρακάκης,  M. Oudenampsen, Sitesize, Αστικό κενό, SARCHA, Α-topia

 

ωράριο εκθέσεων Τρ.- K. 8.30-15.00 - Δ. κλειστά

 Για πληροφορίες: Γραφείο Τύπου Βυζαντινού Μουσείου, 2107294926, press@byzantinemuseum.gr

και στην ιστοσελίδα http://www.byzantinemuseum.gr/unbuilt/unbuilt.htm 

 

 Επιστροφή

 

Αξιοθέατα πλέον οι καμινάδες από τις φάμπρικες της παλαιάς Αθήνας

Οι καμινάδες των εργοστασίων, που από τις αρχές του περασμένου αιώνα δέσποζαν πάνω από τα χαμηλά σπιτάκια των εργατικών συνοικιών της Αθήνας και του Πειραιά, έγιναν πια μουσειακό υλικό, διακοσμητικά στοιχεία, αξιοθέατα.

Την πλήρη αξιοποίηση των παροπλισμένων εργοστασιακών εγκαταστάσεων δίπλα από τον σταθμό των ΗΣΑΠ στη Νέα Ιωνία σχεδιάζει ο δήμος

Κοντά στην καρδιά της πρωτεύουσας, λίγες εκατοντάδες μέτρα μακριά από την Ομόνοια, οι εγκαταστάσεις παραγωγής φωταερίου, το Γκάζι, έχει ανακαινιστεί. Εχει αναδειχτεί και έχει ονομαστεί Τεχνόπολις, όπου φιλοξενούνται ποικίλες πολιτιστικές εκδηλώσεις.

 

Το συνεχώς εξελισσόμενο βιομηχανικό συγκρότημα στο Γκάζι περιελάμβανε ξυλουργεία, σιδηρουργεία, μηχανουργεία, επισκευαστικά συνεργεία, αεριοφυλάκια, φούρνους, κτίρια διοικητικών υπηρεσιών.

Στον Πειραιά, στην Παλιά Κοκκινιά, στον χώρο όπου λειτουργούσε το καμίνι του Δηλαβέρη με τις τρεις πανύψηλες καπνοδόχους του, τώρα υπάρχει πάρκο.

Στο Αιγάλεω τα περισσότερα από τα φουγάρα του Πυριτιδοποιείου κατεδαφίστηκαν το 1976. Εχει μείνει μόνο μία από τις καπνοδόχους, που ορθώνεται στο κέντρο του Αλσους, που σήμερα καταλαμβάνει τον χώρο της παλιάς πολεμικής βιομηχανίας.

Αντέχουν στον χρόνο
Τρεις καμινάδες σώζονται στη Νέα Ιωνία, δύο στη Νέα Φιλαδέλφεια, μία στο Νέο Ηράκλειο.

Οι τρεις καμινάδες στο Γκάζι, οι επίσης τρεις στην Παλιά Κοκκινιά και η μία από τις τρεις που βρίσκονται στη Νέα Ιωνία έχουν κηρυχθεί διατηρητέες. Οι άλλες βρίσκονται σε ιδιωτικούς χώρους ως επί το πλείστον και μία σε προαύλιο σχολείου. Αντέχουν στον χρόνο. Εξακολουθούν να προκαλούν τον θαυμασμό σαν αρχιτεκτονικές δημιουργίες και σαν κατασκευές από κεραμόπλινθους που είναι οι πιο πολλές.

Τώρα πια οι καμινάδες δεν καπνίζουν. Ούτε κάποια μπουρού ακούγεται να σφυρίζει για να αλλάξουν οι βάρδιες στις φάμπρικες. Δύο είναι κυρίως οι λόγοι, που τα εργοστάσια με τους χιλιάδες βιοπαλαιστές -άντρες, γυναίκες και ανήλικα παλικαράκια- έπαψαν να λειτουργούν:

Η γιγάντωση των πόλεων, που έκανε αδύνατη τη συνύπαρξη βιομηχανικών μονάδων και κατοικιών.

Η αποβιομηχάνιση, που έπληξε τους περισσότερους παραγωγικούς κλάδους, κυρίως την υφαντουργία και την ταπητουργία, οι οποίες ακμάζανε κυρίως στις προσφυγικές συνοικίες της Αθήνας.

ΕΩΣ ΤΟ 1970
Πυριτιδοποιείο στο Αιγάλεω

Πυριτιδοποιείο ή Μπαρουτάδικο είναι η περιοχή του Αιγάλεω, που για πολλά χρόνια (1874 - 1970) λειτουργούσε εργοστάσιο που κατασκεύαζε πυρίτιδα, πυρομαχικά και όπλα. Η ακμή του εργοστασίου αρχίζει το 1934, όταν αγοράστηκε από τον πανέξυπνο και πάμπλουτο Μικρασιάτη Πρόδρομο Αθανασιάδη-Μποδοσάκη. Αυτός κατόρθωσε γρήγορα να γίνει κύριος του μονοπωλίου παραγωγής πυρομαχικών και όπλων στην Ελλάδα.

Τις παραμονές του Β Παγκοσμίου Πολέμου το Πυριτιδοποιείο του Αιγάλεω και το Καλυκοποιείο του Υμηττού απασχολούσαν συνολικά 12.000 εργάτες. Ακόμα και η αυτοκρατορική Αγγλία αγόρασε από τον Μποδοσάκη 800.000.000 φυσίγγια και 200.000 σφαίρες.

Με την απελευθέρωση και μέχρι το 1960 το εργοστάσιο υπολειτούργησε λόγω των περιορισμένων παραγγελιών, αλλά και των οικισμών που άρχισαν να αναπτύσσονται γύρω του. Οι πολύνεκρες εκρήξεις που σημειώθηκαν και οι αναθυμιάσεις χημικών οξέων από τις καμινάδες έκαναν τους κατοίκους και τον δήμο να κινητοποιηθούν.

Το 1970 το εργοστάσιο έκλεισε. Το 1974 κατεδαφίστηκαν οι κτιριακές εγκαταστάσεις και ανατινάχτηκαν τα φουγάρα πλην ενός, που μένει θεόρατο και περήφανο στο τεράστιο άλσος που δημιούργησε ο δήμος.

-Στην άλλη πλευρά του Λεκανοπεδίου, στο Χαλάνδρι, το μόνο που απομένει είναι η κυκλική καμινάδα της παλιάς κεραμοποιίας «Κεράμειος», που βρίσκεται στη γωνία Εθνικής Αντιστάσεως και Μαρμαριωτίσσης.

ΝΕΑ ΙΩΝΙΑ
Τρία φουγάρα θυμίζουν το έντονο βιομηχανικό παρελθόν

Το προσωνύμιο «Ελληνικό Μάντσεστερ», εκτός από τον Πειραιά, διεκδίκησαν και άλλες πόλεις, όπου άνθησε η βιομηχανία. Η προφυγογειτονιά της Νέας Ιωνίας είναι η μία. Η Ερμούπολη της Σύρου είναι η άλλη.

Εδώ θα αναφερθούμε στη Νέα Ιωνία. Πριν από τη Μικρασιατική Καταστροφή και την ανταλλαγή πληθυσμών η περιοχή ονομαζόταν Ποδαράδες. Σταθμό στην πληθυσμιακή και βιομηχανική ανάπτυξη του συνοικισμού αποτέλεσε η έλευση των προσφύγων. Οι βιομηχανικές μονάδες αναπτύχθηκαν κυρίως σε δύο άξονες: στις όχθες του ρέματος του Περισσού και στην Ελευθερούπολη. Τρεις καμινάδες έχουν μείνει να θυμίζουν το έντονο βιομηχανικό παρελθόν της τωρινής σύγχρονης πολυάνθρωπης πόλης.

Ο δήμαρχος Γιάννης Χαραλάμπους, πρώην υπουργός και βουλευτής, εξηγεί ότι από τις τρεις καπνοδόχους μόνο η μία έχει κηρυχθεί διατηρητέα και είναι εκείνη που βρίσκεται πίσω από τον σταθμό «Νέα Ιωνία» των ΗΣΑΠ. Ολόκληρος ο χώρος του εργοστασίου, που λειτουργούσε ως ταπητουργείο και υφαντουργείο, έχει απαλλοτριωθεί. Εκεί φιλοξενείται σήμερα μουσείο μικρασιατικό και υφαντουργικό.

Οι άλλες δύο καμινάδες βρίσκονται σε ιδιωτικούς χώρους. Στον ένα, που βρίσκεται στον Περισσό, έχει εγκατασταθεί τελευταία μεγάλο πολυκατάστημα. Ο άλλος είναι η παλιά εριουργία «Εριοτέκ» και ο χώρος διεκδικείται από τη δημοτική αρχή για την ανέγερση σχολείου.

Στη γειτονική Νέα Φιλαδέλφεια μία καπνοδόχος υψώνεται στο προαύλιο του 4ου Δημοτικού Σχολείου. Δεν έχει κηρυχθεί διατηρητέα. Τη διατήρησε ο δήμος για ιστορικούς και αισθητικούς λόγους.

Στο Γαλάτσι σώζονται ακόμα οι ασβεστοκάμινοι.

Στο Ηράκλειο Αττικής η καμινάδα βρίσκεται μέσα στον ευρύτερο χώρο μιας πολυκατοικίας.

ΓΙΑ ΔΥΟ ΛΟΓΟΥΣ Η ΟΣΟ ΤΟ ΔΥΝΑΤΟΝ ΥΨΗΛΟΤΕΡΗ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΤΩΝ ΦΟΥΓΑΡΩΝ
Καπνοδόχος ή φουγάρο ή τσιμινιέρα ή καμινάδα ονομάζεται η κατακόρυφη σήραγγα που ορθώνεται σε ύψος πολλές φορές μεγαλύτερο των 50 μέτρων, μέσα από την οποία καυσαέρια οδηγούνται στην ατμόσφαιρα.

Κατασκευάζεται σε εγκαταστάσεις της ξηράς και σε πλοία. Στις εγκαταστάσεις ξηράς η καπνοδόχος είναι συνήθως μεταλλική ή από σιδηροπαγές τσιμέντο. Παλαιότερα ήταν πλινθόκτιστη. Η τομή της καπνοδόχου είναι συνήθως κυκλική. Παλιότερα ήταν και τετράπλευρη. Το ύψος της είναι όσο το δυνατόν μεγαλύτερο για δύο λόγους:

Για την ανάπτυξη κατά το δυνατό μεγαλύτερων θερμοκρασιών.

Για να δημιουργηθούν προϋποθέσεις να απομακρυνθεί ασφαλέστερα ο καπνός από τις κοντινές προς το εργοστάσιο κατοικημένες περιοχές.

Οι μεταλλικές καπνοδόχοι κατασκευάζονται συνήθως με διπλά τοιχώματα. Αυτό γίνεται αφενός για να ελαττώνεται η ακτινοβολία της θερμότητας των καυσαερίων προς το περιβάλλον και αφετέρου για να μην υπάρχει ανάλογη ελάττωση της θερμότητας προς τα μέσα λόγω της ψύξης των τοιχωμάτων.

Οταν τα καυσαέρια από δύο ή τρεις λέβητες εξάγονται σε κοινή καπνοδόχο, τότε στο εσωτερικό της υπάρχουν χωρίσματα. Στην περίπτωση αυτή ο κάθε οχετός είναι εφοδιασμένος με έναν καπνοφράκτη, ώστε να ανοίγονται μόνο οι οχετοί που αντιστοιχούν στους εν λειτουργία λέβητες.

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΑΝ «ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΑΝΤΣΕΣΤΕΡ» ΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΕΓΑΛΕΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
Ο συγγραφέας Βάσιας Τσοκόπουλος έχει χαρακτηρίσει τον Πειραιά «Ελληνικό Μάντσεστερ». Κι αυτό λόγω του βιομηχανικού και προλεταριακού χαρακτήρα που ήταν ακόμα έντονος μέχρι τη δεκαετία του 1980.

Τα Λιπάσματα της Δραπετσώνας, η Ηλεκτρική του Κερατσινίου, τα Τσιμέντα της ΑΓΕΤ Ηρακλής αποτελούσαν χαρακτηριστικές βιομηχανικές μονάδες.

Το ίδιο και τα λεηλατημένα πια μηχανουργεία, που βρίσκονταν πίσω από την εκκλησία του Αγίου Διονυσίου και αποτελούσαν ψηφίδες της βιομηχανικής παράδοσης του μεγάλου λιμανιού.

Η Παλιά Κοκκινιά, που μέχρι τις αρχές του 20ού αιώνα ονομαζόταν Κοκκινάδα, ήταν ακόμα εξοχική περιοχή, ένα λιβάδι με πεύκα και λεύκες.

Τηνά πλημμύριζε με κόκκινες παπαρούνες και ανεμώνες απ όπου άλλωστε πήρε και το όνομά της η συνοικία. Εκεί το 1902 χτίστηκε το μεγαλύτερο στην Ελλάδα εργοστάσιο κατασκευής τούβλων και κεραμιδιών. Πρόκειται για το Καμίνι του Δηλαβέρη, που οι κτιριακές του εγκαταστάσεις σώζονται σε σχεδόν άριστη κατάσταση.

Αυτό οφείλεται κυρίως στη Μελίνα Μερκούρη, που στο πέρασμά της από το υπουργείο Πολιτισμού κήρυξε διατηρητέο τον χώρο του εργοστασίου Δηλαβέρη. Ο δήμος φρόντισε να διαμορφώσει εκεί ένα καλαίσθητο πάρκο, ικανό να φιλοξενήσει και πολιτιστικές εκδηλώσεις.

-Από την άλλη πλευρά της λεωφόρου Θηβών, στα Καμίνια, έχει διασωθεί η τσιμινιέρα της Αχάια Κλάους.

Και εκεί έχει διαμορφωθεί μια ευρύχωρη πλατεία με δέντρα, καλλωπιστικούς θάμνους, χώρους άθλησης και πολιτιστικών εκδηλώσεων.

Η ΣΗΜΕΡΙΝΗ «ΤΕΧΝΟΠΟΛΙΣ»
Το εργοστάσιο φωταερίου έδωσε το όνομα στη συνοικία Γκάζι
Μεγαλύτερο από των γύρω πολυκατοικιών είναι το ύψος των καπνοδόχων

Οι πρώτες εγκαταστάσεις του εργοστασίου παραγωγής φωταερίου, που έδωσε το όνομά του στην αθηναϊκή συνοικία Γκάζι, κατασκευάστηκαν τη δεκαετία του 1860. Τα κατασκευαστικά σχέδια ήταν γαλλικά, όπως γαλλικών συμφερόντων ήταν και η εταιρεία. Το φωταέριο που παρήγαγε χρησίμευε για τον φωτισμό της πόλης των Αθηνών.

Το αποκλειστικό προνόμιο εκμετάλλευσης για πενήντα χρόνια ανήκε στον Φραγκίσκο Φεράλδη. Στη συνέχεια μεταβιβάστηκε στην «Εταιρεία Αεριόφωτος» μέχρι που το 1938 περιήλθε στον Δήμο Αθηναίων. Το συνεχώς εξελισσόμενο βιομηχανικό συγκρότημα περιελάμβανε ξυλουργεία, σιδηρουργεία, μηχανουργεία, επισκευαστικά συνεργεία, αεριοφυλάκια, φούρνους, κτίρια διοικητικών υπηρεσιών.

Οι επεκτάσεις συνεχίστηκαν μέχρι το 1960. Αναπτύχθηκε όμως και η πόλη. Μια βιομηχανία με τόσο ρυπογόνα δραστηριότητα δεν μπορούσε να βρίσκεται μέσα στον οικιστικό ιστό, πολύ περισσότερο που γειτόνευε άμεσα με σημαντικούς αρχαιολογικούς χώρους. Μόλις το 1984 έπαψε η λειτουργία του. Από το 1988 και εξής ο δήμος πραγματοποίησε μια ευρύτατη ανάπλαση του συγκροτήματος. Διατηρήθηκαν και ανακαινίστηκαν χαρακτηριστικά τμήματά του. Από το 1999 άρχισε να λειτουργεί η Τεχνόπολις.

Εντός των διοικητικών ορίων της Αθήνας βρίσκεται και φουγάρο της παροπλισμένης ασβεστοκαμίνου, που ορθώνεται απέναντι από την εκκλησία του Αγίου Ανδρέα, στη συνοικία της Λαμπρινής, κοντά στο Γαλάτσι. Ο προϊστάμενος των υπηρεσιών του δήμου, Αλ. Πουλούδης, χαρακτηρίζει «περίτεχνη» αυτή την καπνοδόχο. Το ύψος της είναι μεγαλύτερο από των γύρω πολυκατοικιών. Οι κόκκινοι κεραμόπλινθοι που χρησιμοποιήθηκαν για την ανέγερσή της, τονίζουν ακόμα περισσότερο την αισθητική της.

Το γεγονός ότι δεν έχει κηρυχθεί διατηρητέα οφείλεται ίσως στο ότι αποτελεί ιδιωτική ιδιοκτησία.

Πάρκο έχει δημιουργηθεί στην έκταση που κάλυπτε παλαιότερα το εργοστάσιο «Θερμίς».

Διατηρητέα έχουν κηρυχθεί και τα εξής νεότερα βιομηχανικά μνημεία που βρίσκονται μέσα στα όρια της πρωτεύουσας: Το Δημόσιο Καπνεργοστάσιο της οδού Λένορμαν, το εργοστάσιο «Αθηναϊς» στον Βοτανικό, το Μεταξουργείο της οδού Μυλέρου, το Ομβρελοποιείο στη γωνία Αιόλου και Ευριπίδου, το Πιλοποιείο Πουλόπουλου στα Πετράλωνα.

ΘΟΔΩΡΗΣ ΡΟΥΜΠΑΝΗΣ
ΦΩΤΟ: ΚΩΣΤΑΣ ΠΟΛΥΒΙΟΣ - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΨΑΡΡΟΣ- ΧΑΡΗΣ ΓΚΙΚΑΣ

Έθνος 29-11-2008

 

 Επιστροφή

Guerrilla Gardeners   http://www.guerrillagardening.org/  

   Το νέο αντάρτικο της πόλης σπέρνει σπόρους και φυτεύει λουλούδια σε κάθε κομμάτι χώματος που χάσκει ανάμεσα σε κτίρια και πλατείες.
Πρόκειται για μια ουσιαστικά παράνομη πράξη με αναρχικό χαρακτήρα, η οποία όμως επειδή ακριβώς έχει ως σκοπό να ομορφύνει την πόλη, τραβάει τα βλέμματα των περαστικών και τα μετατρέπει σε χαμόγελα. Πεζοδρόμια, εγκαταλελειμμένα οικόπεδα, παραμελημένα πάρκα, ξεραμένα παρτέρια και διαχωριστικές νησίδες στους δρόμους είναι μερικοί από τους χώρους που
μπορούν να πρασινίσουν. Κάποιες τελικά κινήσεις πολιτών , οι οποίες μπορεί να προέρχονται από ιδεολογία , από αγανάκτηση , από αγάπη κ.ο.κ , ίσως φανούν χρήσιμες στο μέλλον .....

(ελήφθη 30-11-2008)

 

 Επιστροφή

 

 ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ Ή ΜΟΝΟ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ?
Δευτέρα, 10 Νοέμβριος 2008, 0:15

Βιολογικά προϊόντα γιά όλους ή μόνο γιά τούς λίγους;

 

γιατί συγκεντρωθήκαμε,τήν Κυριακή 9/11, έξω από τό ecofestival 2008 στήν Helexpo(Kηφισίας 39)καταγγέλοντας  τήν αμαύρωση τής οικολογίας καί τού χώρου τών βιολογικών προϊόντων από τούς εκφραστές τού "πράσινου" καπιταλισμού  πού η ιδεολογία τους είναι μόνο τό υπερκέρδος καί όχι στό νά φθάσουν οι καρποί τής υγείας σέ κάθε πολίτη καί καταναλωτή

 

ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ

ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ-ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΙΓΟΥΣ(τό πανώ)

 

ακολουθεί τό κείμενο πού μοιράσθηκε στούς επισκέπτες τού ecofestival 2008 καί έτυχε όχι μόνο τής αποδοχής τους αλλά καί άνοιξε συζητήσεις γιά τούς προβληματισμούς πού θέσαμε

 

ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ ΠΡΟΪΟΝΤΑ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ Ή ΓΙΑ ΟΛΟΥΣ?

ΟΛΟΙ ΚΑΙ ΟΛΕΣ ΣΥΝΑΔΕΛΦΟΙ ΣΤΗΝ ΠΑΡΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗΝ ΕΙΣΟΔΟ ΤΟΥ ECOFESTIVAL 2008(HELEXPO PALACE),Λ.ΚΗΦΙΣΙΑΣ 39,ΜΑΡΟΥΣΙ,ΚΥΡΙΑΚΗ 9/11 ΚΑΙ ΩΡΑ 12.00μμ

Τά τελευταία χρόνια η ολοένα αυξανόμενη ανάγκη όλων καί περισσοτέρων ανθρώπων νά γευθούν κάτι από τήν αγνότητα της φύσης(όσο μέρος της έχει μείνει ανέπαφο από τούς επιδρομείς τού Κρατισμού καί τών πολυεθνικών ναών τής υπερκατανάλωσης)πού αποτυπώνεται όσο περνά ο καιρός μόνο ως νοσταλγικό ντοκιμαντέρ στίς οθόνες πόλεων-φυλακών όπου κυριαρχεί η τσιμεντοποίηση,η ρύπανση,ο ατομικισμός καί μοιραία η αποξένωση καί η βία,τούς έχει οδηγήσει στό νά επικοινωνήσουν μέ τόν χώρο τών βιολογικών προϊόντων ,τά καταστήματα λιανικής πώλησης ,τούς μικροπαραγωγούς βιοκαλλιεργητές καί ευρύτερα μέ τόν πολιτισμό καί τήν ποιότητα τού οικολογικού κινήματος πού αγωνίζεται γιά τήν διάσωση τού οικοσυστήματος πού περνά τήν χειρότερη περίοδο καί πιό κρίσιμη όσο αφορά τήν υπαρξή του.

Δυστυχώς,κατά τήν αποψή μας,πολλοί από τούς προμηθευτές-εισαγωγείς πού αντιπροσωπεύουν τήν χονδρική πώληση βιολογικών προϊόντων καί πού ευθύνονται γιά τήν διαμόρφωση τών τιμών δέν κινούνται στά χνάρια τής οικολογικής συνείδησης αλλά στούς κανόνες τής εμπορευματοποίησης λειτουργώντας σάν ένα πρόσθετο συμπλήρωμα τής κατεστημένης "ελεύθερης αγοράς" καί τού στερεότυπου εμπορίου πού αντιλαμβάνεται τήν οικολογία ως μία άλλη ευκαιρία επένδυσης στήν "μόδα" ,στό "κλίμα" καί στά "ελπιδοφόρα κέρδη" τών καιρών!

Ομως η οικολογία δέν είναι "μόδα" καί "ταμείο" καί εμείς γιά αυτήν τού είδους τήν "οικολογία" πού ισοπεδώνει τίς θεμελιώδεις αξίες τού δίκαιου εναλλακτικού εμπορίου,τής κοινωνικής αλληλεγγύης καί τής παύσης τής εξουσίας από άνθρωπο σέ άνθρωπο καί από άνθρωπο σέ φύση,γιά αυτήν τήν "οικολογία" πού χειραγωγείται από τούς "φυσιολάτρες" τού Κράτους,γιά αυτήν τήν "οικολογία" πού ενσωματώνεται καί προσαρμόζεται στήν υποκρισία ενός βάρβαρου οικονομικού συστήματος πώς τάχα διακατέχεται από "περιβαλλοντικές αγωνίες",γιά αυτήν τήν κακοποίηση καί τήν στρέβλωση τής οικολογίας ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΘΑ ΑΓΩΝΙΣΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΔΕΝ ΘΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΣΠΙΣΘΟΥΜΕ γιατί ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΟΝΕΙΡΟ γιά τό οποίο ξεκινήσαμε όλη αυτή τήν προσπάθεια πολύ πρίν οι μεγαλοεταιρείες τού χώρου χονδρικής πώλησης βιολογικών προϊόντων αμαυρώσουν αυτό τό όνειρο!

Καί αυτό τό λέμε γιατί πολλοί από τούς μεσάζοντες,χονδρέμπορους καί μεσολαβητές τών βιολογικών προϊόντων πού φθάνουν στά ράφια τών καταστημάτων μας προερχόμενα κυρίως από τό εξωτερικό,δέν μπορούν νά κατανοήσουν πώς οι καρποί τής γής πού χαρίζουν υγεία καί χαρά σέ νού καί σώμα ,δέν γίνεται νά αποτελούν προνόμια μίας συγκεκριμένης κοινωνικής τάξης-ελίτ "πού έχει φράγκα νά τά αποκτήσει",αλλά πρέπει νά είναι προσβάσιμα ΣΕ ΟΛΟΥΣ!

Κρίνουμε λοιπόν(σέ μία ιδιαίτερα δύσκολη περίοδο όπου παραμονεύει ο κίνδυνος τού λουκέτου αργά ή γρήγορα γιά όσους/όσες από εμάς κρατάμε μέ νύχια καί μέ δόντια τά σημεία πώλησης καί διακίνησης βιολογικών προϊόντων,μέρος καί εμείς τής γενικότερης οικονομικής εξόντωσης τών μικρών επιχειρήσεων από τό Κράτος καί τίς συμμορίες τών τραπεζών καί τών πολυκαταστημάτων)πώς ήρθε η ώρα νά σπάσει η σιωπή καί η ανοχή σέ τιμές πού έχει επιβάλλει στόν χώρο μας ο "πράσινος" καπιταλισμός καθιστώντας τά βιολογικά προϊόντα απαγορευτικά γιά τούς περισσότερους ανθρώπους(ναί,αυτούς πού θέλουμε νά έχουμε κοντά μας)πού αναπόφευκτα καταλήγουν στά συμβατικά διατροφικά σκουπίδια τών σούπερμάρκετ!

Λίγο πρίν τήν όξυνση τών προβλημάτων επιβίωσης πού(άν καί το απευχόμαστε)φοβόμαστε πώς θά προκύψουν σύντομα(καί)στόν χώρο τής δικής μας μικρής βιολογικής αγοράς,εν μέσω παγκόσμιας δομικής κρίσης ενός συστήματος πού δολοφονεί στό όνομα τού κεφαλαίου καί τού ξέφρενου πλουτισμού τών λίγων σέ βάρος τών πολλών,ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ πού ενδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τήν κατάκτηση τού δικαιώματος ΟΛΩΝ τών ανθρώπων νά τρέφονται υγιεινά καί όχι μέ χημικά δηλητήρια,επιμολυσμένα,μεταλλαγμένα καί πρόσθετα,ΟΦΕΙΛΟΥΜΕ ΟΛΟΙ/ΟΛΕΣ εμείς πού ενδιαφερόμαστε πραγματικά γιά τήν καλύτερη τύχη τών βιολογικών προϊόντων στήν Ελλάδα νά αφυπνισθούμε επιτέλους καί νά οργανωθούμε στήν βάση αποδέσμευσης τής οικολογίας από τό μοντέλο "ανάπτυξης" μιάς αγοράς εσωστρεφούς καί περιθωριοποιημένης πού κινείται ανάμεσα στόν θανατερό ήχο πού προκαλεί η ακρίβεια καί η επιθετικότητα τού ληστρικού κέρδους!

Πιστεύουμε λοιπόν,πώς ο χώρος τών βιολογικών προϊόντων οφείλει νά συγκεντρωθεί,νά συζητήσει καί νά πάρει αποφάσεις ζωής γιατί είναι άδικο η κοπιαστική αυτή διαδρομή τών τελευταίων χρόνων νά σταματήσει στό ξεπούλημα τών αξιών καί τών ιδανικών τής οικολογίας  από "οίκους εμπορίου" πού οραμά τους δέν είναι τό συλλογικό καλό καί τά οφέλη τής υγείας τών πολλών,αλλά οι τσέπες καί τά στομάχια τών λίγων!

 

-ΝΑ ΑΝΟΙΞΟΥΜΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΣΕ ΟΛΟΥΣ

-ΟΧΙ ΣΤΗΝ ΕΜΠΟΡΕΥΜΑΤΟΠΟΙΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΟΛΟΓΙΚΗΣ ΓΕΩΡΓΙΑΣ

-ΟΧΙ ΜΕΤΑΛΛΑΓΜΕΝΑ ΣΤΑ ΒΙΟΛΟΓΙΚΑ

 

προσοχή

Η Βιολογική γεωργία έχασε πρόσφατα μιά μεγάλη μάχη.Στίς 18/9/08 ανακοινώθηκε ο νέος κανονισμός τής Ε.Ε.889/08 ο οποίος εισάγει λεπτομερέστατα τούς κανόνες εφαρμογής τού Καν.834/07(Ε.Κ) καί αντικαθιστά από 1/1/09 τόν Καν.2092/91,γιά τήν βιολογική γεωργία.Σύμφωνα μέ τά νέα πρότυπα επιτρέπεται η παρουσία γενετικά τροποποιημένων οργανισμών(μεταλλαγμένα)στά βιολογικά προϊόντα,σέ ποσοστά 0.9% ανά συστατικό(κατώφλι υποχρεωτικής επισήμανσης στά συμβατικά τρόφιμα)εφ΄όσον προέρχεται από τυχαία καί αναπόφευκτη επιμόλυνση.

(καί σχετικό άρθρο τού ΗΛΙΑ ΚΑΝΤΑΡΟΥ στό περιοδικό ΟΙΚΟ ΤΗΣ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ,στίς 8/10/08,

http://www.kathimerini.gr/4Dcgi/4dcgi/_w_articles_kathcommon_2_11/10/2008_1287...

 

 ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΒΙΟΛΟΓΙΚΩΝ ΠΡΟΪΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ ΓΙΑ ΤΗΝ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑ

(ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΥΝΕΝΩΣΗ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΒΙΟΚΑΛΛΙΕΡΓΗΤΩΝ ΣΤΗΝ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΕΝΟΣ ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΥ,ΑΥΤΟΝΟΜΟΥ ΚΑΙ ΔΙΚΑΙΟΥ ΕΜΠΟΡΙΟΥ)

 

επικοινωνία  erozer2000@yahoo.gr  τηλ 6970882183

(ελήφθη 26-11-08)

 

 Επιστροφή

 

Χαμηλό βαρομετρικό για τη δημοτική αρχή Κακλαμάνη

Εγκλωβισμένοι αισθάνονται στην πλειοψηφία τους οι Αθηναίοι και θα ήθελαν να εγκαταλείψουν την πρωτεύουσα. Την ίδια ώρα εκφράζουν μεγάλη δυσαρέσκεια για την ανταπόκριση του Δήμου Αθηναίων στα προβλήματα της καθημερινότητας και δίνουν κάτω από τη βάση στις υπηρεσίες του σε όλους σχεδόν τους τομείς.

Ηχηρό ράπισμα για τον Νικ. Κακλαμάνη αποτελεί η έρευνα-βαρόμετρο "Ο Παλμός των Αθηναίων" του Αθήνα 9.84, σε συνεργασία με την εταιρεία δημοσκοπήσεων MRB, που παρουσιάστηκε χθες στην Τεχνόπολη. Η έρευνα έγινε τηλεφωνικά σε 700 άτομα το διάστημα 17-27 Οκτωβρίου. Είναι δε η πρώτη από τις κυλιόμενες έρευνες που θα πραγματοποιεί από εδώ και πέρα ο 9.84 για ό,τι συμβαίνει στην Αθήνα και επηρεάζει τη ζωή των πολιτών.

Σύμφωνα με τα στοιχεία, το 62,5% των ερωτηθέντων θα προτιμούσε να εγκατασταθεί κάπου αλλού, αλλά δεν μπορεί εξαιτίας επαγγελματικών, οικογενειακών ή οικονομικών λόγων. Μόλις το 17,5% όσων συμμετείχαν στην έρευνα δηλώνει ικανοποιημένο και θέλει να συνεχίσει να ζει στην Αθήνα. Τρεις στους δέκα Αθηναίους πιστεύουν ότι τα τελευταία δύο χρόνια δεν έχει γίνει έργο στην πόλη, ενώ το 44% των ερωτηθέντων θεωρούν ότι έγινε έργο, που όμως δεν ήταν αρκετό για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής. 

Χαμηλές είναι οι βαθμολογίες που παίρνει από τους Αθηναίους η δημοτική αρχή Κακλαμάνη σε όλους τους τομείς δράσης. Τις χειρότερες επιδόσεις έχει στα θέματα της καθημερινότητας, με μόνο το 18,6% των ερωτηθέντων να εμφανίζεται ικανοποιημένο από όσα έχουν γίνει σε αυτό τον τομέα.

Οι δυσκολίες στη στάθμευση, σε ποσοστό 88,8%, το κυκλοφοριακό και το θέμα της ασφάλειας σε δρόμους και πλατείες, καθώς και οι περιορισμένες δυνατότητες να περπατήσει κανείς στην πόλη προβληματίζουν τους κατοίκους της πρωτεύουσας. Επίσης, καθόλου ευχαριστημένοι εμφανίζονται οι Αθηναίοι (80,5% αρνητικές γνώμες) με το θέμα της μη αύξησης των ελεύθερων χώρων και του πρασίνου, καθώς και της μη μείωσης της ρύπανσης (86,8%). 

Τέλος, μοιρασμένες είναι οι γνώμες για τον ίδιο τον Νικ. Κακλαμάνη. Ευνοϊκές για τον δήμαρχο Αθηναίων είναι σε ποσοστό 45,2% και μη ευνοϊκές κατά 30%, ενώ δεν μπορεί να τον "βαθμολογήσει" το 22%. Το έργο του αξιολογείται ως καλό και πολύ καλό από το 49,6% των ερωτηθέντων, ενώ ως καθόλου καλό και όχι και τόσο καλό από το 46,4%.

Συντάκτης : Γαλανοπούλου Μ. ΑΥΓΗ 02/12/2008

 

Σημείωση του Παρατηρητηρίου:

Τσάμπα πήγε η καμπάνια λαθροχειρίας του Δήμου για τη Χάρτα Πρασίνου, που τελικά δεν έπεισε τη συντριπτική πλειοψηφία των Δημοτών. Μάλιστα, ο Δήμαρχος ποτέ δεν εμφάνισε τους πίνακες για τις εκτάσεις αστικού πρασίνου που ισχυρίζεται ότι έχει η Αθήνα, για να τεκμηριώσει τους ισχυρισμούς του.

 

 Επιστροφή

 

Ασθενείς οι ηρωινομανείς και όχι εγκληματίες 
Ελβετία: πέτυχε το πρόγραμμα χορήγησης της ουσίας με ιατρική συνταγή 

ΕΠΙΜΕΛΕΙΑ: Κίττυ Ξενάκη 
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ: Τρίτη 2 Δεκεμβρίου 2008
Στα μέσα της δεκαετίας του 1980, η Πλατεία Ρlatzspitz της Ζυρίχης και ο χώρος μπροστά στο Ομοσπονδιακό Κοινοβούλιο, στη Βέρνη, γίνονταν με το που έπεφτε το σκοτάδι απαγορευμένες ζώνες για τους απλούς πολίτες: πλήθη τοξικομανών πουλούσαν, αγόραζαν και έκαναν ενέσεις ηρωίνης σε κοινή θέα. Τέτοιες σκηνές σήμερα δεν υφίστανται στην Ελβετία. 
Πριν από περίπου 14 χρόνια, η χώρα αποφάσισε να αντιμετωπίσει τους ηρωινομανείς ως ασθενείς, αντί ως εγκληματίες. Άρχισε λοιπόν σε πειραματικό στάδιο ένα πρόγραμμα συνταγογράφησης της ηρωίνης για τους ασθενείς εκείνους στους οποίους άλλες θεραπείες, όπως η υποκατάσταση με μεθαδόνη, είχαν επανειλημμένως αποτύχει. Το πρόγραμμα απέδειξε την αξία του και έπεισε το 66% των 2,26 εκατομμυρίων Ελβετών που ψήφισαν την Κυριακή στο σχετικό δημοψήφισμα, πως πρέπει να θεσπιστεί ως νόμος. 
Στην πραγματικότητα το Κοινοβούλιο το είχε ήδη εντάξει στη νομοθεσία για τα ναρκωτικά από τον Μάρτιο, το δεξιό Λαϊκό Κόμμα ωστόσο αμφισβήτησε την απόφαση και επέβαλε τη διεξαγωγή δημοψηφίσματος. Δεν είναι το μόνο που ασκεί κριτική. Επιφυλακτικός απέναντι στη συνταγογράφηση της ηρωίνης εμφανίζεται και ο ΟΗΕ, καθώς και οι ΗΠΑ. Τα στοιχεία ωστόσο από τα 23 «κέντρα ηρωίνης» που λειτουργούν σε ολόκληρη τη χώρα, τα δύο από αυτά σε φυλακές, είναι θεαματικά: μεταξύ των ετών 1991 και 2007, ο αριθμός των νεκρών από υπερβολική δόση μειώθηκε από 400 σε 152, οι μολύνσεις από τον ιό του ΑΙDS κατά 60%, η εγκληματικότητα το ίδιο. Επτά ημέρες την εβδομάδα και τουλάχιστον δύο φορές την ημέρα, 1.300 ηρωινομανείς παρουσιάζονται σήμερα σε ένα από αυτά τα κέντρα και κάνουν ελεγχόμενη χρήση ηρωίνης. 
Ο βασικός στόχος 
«Αυτό μπορεί να σοκάρει», λέει στη «Le Μonde» ο Ζακ ντε Αλέρ, πρόεδρος του Ελβετικού Ιατρικού Συλλόγου, «αλλά βασικός στόχος είναι να βοηθήσουμε τους πλέον εξαρτημένους ηρωινομανείς να νιώσουν καλά. Αρκετά καλά για να αρχίσουν να σκέπτονται το ενδεχόμενο της κοινωνικής επανένταξής τους και, τελικά, της απεξάρτησης». Τα στοιχεία δείχνουν ότι έπειτα από δύο με τρία χρόνια στο πρόγραμμα, ένας στους τρεις ασθενείς αρχίζει πρόγραμμα απεξάρτησης και ένας ακόμη προχωρεί σε θεραπεία με μεθαδόνη. Πρόληψη, θεραπεία, περιορισμός των κινδύνων για τους χρήστες και σκληρά μέτρα καταστολής του ναρκεμπορίου: το ελβετικό μοντέλο έχει πολλά να διδάξει. 
Εντύπωση πάντως προκαλεί το γεγονός ότι στο ίδιο δημοψήφισμα της Κυριακής, ποσοστό 63,2% των Ελβετών είπε «όχι» στην αποποινικοποίηση της κάνναβης, παρ΄ ότι η χώρα έχει τα υψηλότερα επίπεδα χρήσης στην Ευρώπη- υπολογίζεται ότι οι χρήστες ξεπερνούν τις 600.000. Κατά όμως τάχθηκε σε αυτήν την περίπτωση και η κυβέρνηση, που δεν θέλει στην Ελβετία «τουρίστες της κάνναβης», α λα Άμστερνταμ. Ίσως να ευθύνεται η περίφημη εμμονή της χώρας στην «ουδετερότητα»... 
Στα βήματα των πρωτοπόρων 
● ΣΤΗΝ ΟΛΛΑΝΔΙΑ, περίπου 600 εξαρτημένοι κάνουν σήμερα ελεγχόμενη χρήση ηρωίνης σε μία από τις 15 μονάδες θεραπείας ● ΣΤΗ ΔΑΝΙΑ, το Κοινοβούλιο ενέκρινε τον Φεβρουάριο διετές δοκιμαστικό πρόγραμμα συνταγογράφησης της ηρωίνης, με τη συμμετοχή 500 εξαρτημένων ● ΔΟΚΙΜΕΣ έχουν γίνει και στο Βέλγιο, τη Γερμανία, την Ισπανία ● ΣΤΗ ΒΡΕΤΑΝΙΑ, εξουσιοδοτημένοι γιατροί συνταγογραφούν ηρωίνη (σε μικρό αριθμό μακροχρόνιων χρηστών) εδώ και οκτώ δεκαετίες ● ΣΤΟΝ ΚΑΝΑΔΑ, ολοκληρώθηκε τον Ιούνιο τριετές πιλοτικό πρόγραμμα με 251 εξαρτημένους. Τα στοιχεία δείχνουν πως η υγεία των ασθενών βελτιώθηκε και το ποσοστό της εγκληματικότητας έπεσε κατακόρυφα   ΤΑ ΝΕΑ  02-12-2008
http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4489990&ct=2

 Επιστροφή

 

Αλλες προτεραιότητες...

Εξήντα τρεις αρχιτεκτονικές προτάσεις επεξεργάστηκαν οι τελειόφοιτοι της Αρχιτεκτονικής Σχολής του ΕΜΠ, στο πλαίσιο των διπλωματικών εργασιών τους, με κυριότερο σημείο αναφοράς τα κοινωνικά και περιβαλλοντικά προβλήματα.

Ανάμεσα στα θέματα που επεξεργάστηκαν είναι η στέγαση των μεταναστών και η κοινωνική κατοικία, τοπικές παρεμβάσεις για την ανάδειξη περιοχών, και γειτονιών της Αθήνας, όπως αυτή του Λυκαβηττού, η επανάχρηση εγκαταλειμμένων βιομηχανικών κτιρίων, η ανάδειξη της δημοτικής αγοράς της Κυψέλης, κ.ά.

Τι γίνεται όλη αυτή η δουλειά που παρουσιάζεται κάθε χρόνο από τους αποφοίτους της Σχολής; Δυστυχώς, όπως τόνισαν οι καθηγητές της Σχολής σε συνέντευξη Τύπου, η προσπάθεια αυτή πάει στο βρόντο και τα έργα παραμένουν αναξιοποίητα σε κάποια αρχεία, αφού κανείς από τους αρμόδιους φορείς (κυβέρνηση, Δήμοι κ.ά.) δεν ενδιαφέρεται για να τα υλοποιήσει.

Δε γνωρίζουμε αν όλη αυτή η δουλειά θεωρείται κοστοβόρα για καπιταλιστική εκμετάλλευση ή ότι δε θα φέρει κέρδη, γιατί πράγματι στον καπιταλισμό όλοι αυτοί έχουν άλλες προτεραιότητες, και όχι να στεγάσουν μετανάστες να ασχοληθούν με τη λαϊκή κατοικία. Αλλο ένα δείγμα της αναγκαιότητας κατάργησης της κερδοφορίας, προκειμένου τέτοιες δράσεις όπως οι εργασίες των αποφοίτων της Αρχιτεκτονικής να βρίσκουν εφαρμογή και μάλιστα για τις λαϊκές ανάγκες.

http://www.rizospastis.gr/story.do?id=4850326&publDate=7/12/2008

 

 Επιστροφή

 

Στα αζήτητα η καταγραφή και ανάδειξη σημαντικών κτιρίων

Το μαύρο σκοτάδι κατάπιε πρόταση της διεύθυνσης ειδικών έργων αναβάθμισης περιοχών του ΥΠΕΧΩΔΕ προς τους ανωτέρους από τον Ιούλιο να ενταχθεί στη νέα προγραμματική περίοδο (ΕΣΠΑ ή Δ' ΚΠΣ) προς χρηματοδότηση. Αυτή προέβλεπε την καταγραφή και αξιολόγηση βιομηχανικών και σχολικών κτιρίων τα οποία έχουν εγκαταλειφθεί, την επιλογή 10 εξ αυτών ως πιλοτικών προγραμμάτων επισκευής και επανάχρησης με τη συνδρομή των ενδιαφερόμενων δήμων.

Της επιστασίας θα μπορούσε να επιληφθεί η  ίδια διεύθυνση για να μη δαπανώνται κονδύλια σε πλήθος "δικαιούχων" άνω των 400, όπως έγινε με το Επιχειρησιακό Πρόγραμμα για το Περιβάλλον της περιόδου 2000-2006 με κακή πορεία, το οποίο πήρε παράταση λόγω των περσινών πυρακαγιών.

Η καταγραφή αφορούσε σχολικά και βιομηχανικά κτίρια περασμένων εποχών τα οποία εντοπίζονται συχνά στον πολεοδομικό ιστό σύγχρονων ελληνικών πόλεων, κωμοπόλεων αλλά και χωριών, εντυπωσιάζοντας πολλές φορές με το μέγεθος και την αρχιτεκτονική τους ποιότητα, αλλά και με τη θέση τους σε πολεοδομικά ενδιαφέροντες χώρους στους οποίους έχουν ανεγερθεί.

Τα περισσότερα από αυτά τα κτίρια σήμερα βρίσκονται σε κατάσταση αχρησίας, αλλά  δεν παύουν να αποτελούν βουβές μαρτυρίες της κρατικής μέριμνας για την παιδεία και την τοπική οικονομία που χαρακτήρισε το νεοελληνικό κράτος ήδη από την ίδρυσή του, στις αρχές του 19ου αιώνα.

Σύμφωνα με την εισήγηση "τα σχολικά και βιομηχανικά αυτά κτίρια απαντώνται συνήθως σε τόπους με μακραίωνη παράδοση, όπως σε ιστορικά κέντρα πόλεων ή παραδοσιακούς οικισμούς, δηλαδή σε χώρους που έχουν αναγνωριστεί για την αρχιτεκτονική τους ποιότητα. Επιπλέον, όντας τα σημαντικότερα δημόσια κτίρια της εποχής τους, έχουν ανεγερθεί σε χώρους υψηλού πολεοδομικού ή περιβαλλοντικού ενδιαφέροντος (κεντρικές πλατείες, πλατώματα πάνω από ρεματιές ή βράχια, αλσύλλια κ.λπ., όλα στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και φυσικής κληρονομιάς)".

Στα περισσότερα σχολικά κτίρια αναγνωρίζεται η ντόπια αρχιτεκτονική παράδοση ή η απλοϊκή αντιγραφή των αθηναϊκών προτύπων του Νεοκλασικισμού και του Μοντέρνου Κινήματος.

"Για τα κτίρια αυτά, που θα μπορούσαν να αποτελέσουν ιδανικούς φορείς νέων χρήσεων και νέων προτύπων προκειμένου να διασωθεί και να αναδειχθεί η τοπική αρχιτεκτονική κληρονομιά αλλά και να  μην καταναλωθεί κι άλλος αδόμητος χώρος, διατυπώθηκαν εξειδικευμένες προτάσεις  για 'έξυπνες' χρήσεις, επί ματαίω. Π.χ. πολιτιστικές χρήσεις με μεγάλο εύρος λειτουργιών όπως αίθουσα διαλέξεων, σεμιναρίων και συνεδρίων, αίθουσα τοπικών εορτών και εκδηλώσεων, ιστορικό αρχείο της τοπικής κοινωνίας  (εγγράφων, φωτογραφιών, αντικειμένων, κτιρίων και στοιχείων αρχιτεκτονικής κληρονομιάς κ.λπ.).

Προσχολική Εκπαίδευση (Νηπιαγωγεία). Ειδικά γι' αυτή τη χρήση υπάρχει επείγον πρόγραμμα από το υπουργείο Παιδείας, διότι έγινε υποχρεωτική η εκπαίδευση αυτού του βαθμού, χωρίς να υπάρχουν οι ανάλογες εγκαταστάσεις.

Παιδικές βιβλιοθήκες -σε πιθανή συνεργασία με σχετικά ιδρύματα που έχουν αναπτύξει παρόμοιες δράσεις.

Κέντρα τεκμηρίωσης και ανάδειξης περιβαλλοντικών αγαθών -περιβαλλοντική εκπαίδευση, διοργάνωση σεμιναρίων - συνεδρίων, προγράμματα καταγραφής και ανάδειξης του τοπικού φυσικού πλούτου -χλωρίδας και πανίδας, πτηνών και πουλιών, στοιχείων ιδιαιτέρου φυσικού κάλλους (ρεματιές, βραχώδεις σχηματισμοί, αλσύλλια, λόφοι, κοιμητήρια με τον περιβάλλοντα χώρο τους, αισθητικές διαδρομές και τοπία κ.λπ.).

Ψυχαγωγικές χρήσεις -παραδοσιακά καφενεία σε απομακρυσμένους οικισμούς, όπου μπορούν να λειτουργούν ταυτόχρονα και πωλητήρια τοπικών και οικολογικών προϊόντων (μέλι, λάδι, βότανα, μαρμελάδες, ζυμαρικά κ.λπ.) για την τόνωση της τοπικής οικονομίας.

Συντάκτης : Σταυρογιάννη Λ. ΑΥΓΗ 7/12/2008

 

 Επιστροφή

 

Αντιπεριβαλλοντική μάστιγα η κερδοσκοπική εκμετάλλευση της αστικής και περιαστικής γης

H υπερθέρμανση του πλανήτη αποτελεί το υπ' αριθμόν 1 οικολογικό και κοινωνικό πρόβλημα της εποχής μας. Η διέξοδος από την οικονομική κρίση πρέπει να γίνει σε πράσινο ορίζοντα. Οι απολύτως αναγκαίες, μεγάλες, δημόσιες ρυθμίσεις πρέπει να παρεμβαίνουν δραστικά στην αλλαγή του κυρίαρχου παραγωγικού και καταναλωτικού προτύπου, ως εκ τούτου οι νέες θέσεις εργασίας πρέπει να είναι πράσινες.

Διεθνώς αναζητούνται νέες ρυθμίσεις για τις ανεπτυγμένες και τις αναπτυσσόμενες χώρες προκειμένου να σταματήσει η κλιματική αλλαγή και οι καταστροφικές της επιπτώσεις: ξηρασίες, πλημμύρες, καταστροφικοί κυκλώνες, πανδημίες, λιμοί, μαζικές μεταναστεύσεις πληθυσμών και ένοπλες συγκρούσεις με αντικείμενο την πρόσβαση στους διαρκώς μειούμενους, ζωτικούς, φυσικούς πόρους.

Στη χώρα μας, η οποία μετά βίας δεσμεύτηκε για την εφαρμογή του Πρωτοκόλλου του Κιότο, η ενεργειακή, χωροταξική, δασική και η πολιτική μεταφορών βρίσκονται στον αντίποδα των μέτρων που πρέπει να ληφθούν για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής. Η κερδοσκοπική εκμετάλλευση της αστικής περιαστικής γης και του φυσικού πλούτου, όπως βλέπουμε στις περιπτώσεις του Βατοπεδίου, της μονής Τοπλού αλλά και του Ελαιώνα, του Πάρκου Γουδή και άλλων ανάλογων χώρων στην Αττική, συνιστούν αντιπεριβαλλοντική μάστιγα.

Ελένη Πορτάλιου, εκ μέρους του Παναττικού Δικτύου Κινημάτων Πόλης και Ενεργών Πολιτών, δημοτική σύμβουλος στην Αθήνα της Ανοιχτής Πόλης. 

http://www.avgi.gr/NavigateActiongo.action?articleID=422396 (7-12-08)

 

 Επιστροφή

 

Σιωπηλός φασισμός  και λανθάνουσα κατάσταση έκτακτης ανάγκης : Όψεις μιας διαρκούς κοινωνικής κρίσης.

Silent Fascism and the latent State of Emergency : Aspects of a continuous social crisis in Greece  -  Sotiris CHTOURIS (14.12.208)

http://chtouris.wordpress.com/2008/12/

 

Η εξέγερση των νέων,  με αφορμή τη δολοφονία του δεκαπεντάχρονου Αλέξη Γρηγορόπουλου, έφερε στην επιφάνεια το ουσιαστικό πρόβλημα της σύγχρονη Ελλάδας: Την αδυναμία διατήρησης και αναπαραγωγής του ισχύοντος ελληνικού  κοινωνικού  και πολιτικού μοντέλου. Ενός μοντέλου που εγκαταστάθηκε κυρίως μετά τον πόλεμο και μετασχηματίστηκε μερικώς τις δύο τελευταίες δεκαετίες, με την καθοδήγηση και πρωτοβουλία των δύο κυβερνητικών κομμάτων: της Νέας Δημοκρατία και του ΠΑΣΟΚ.  Σε αντίθεση με την επικίνδυνη και ηθελημένη αφέλεια σημαντικών  προσώπων της κεντρικής πολιτικής εξουσίας, και ειδικότερα του πρωθυπουργού, που πιστεύουν ότι  ‘μπόρα είναι θα περάσει’,  έχει τεθεί σε όλους μας το θέμα, ότι  αυτήν τη στιγμή δεν είναι δυνατό να προχωρήσουμε ούτε ένα βήμα, χωρίς  να αντιμετωπίσουμε, με κάποιον έστω μερικό τρόπο,  ορισμένα θεμελιακά προβλήματα που στέκονται εμπόδιο στη δρομολόγηση μακροπρόθεσμων και ουσιαστικών λύσεων.

 Οι νέοι που αυθόρμητα κατέβηκαν στις διαδηλώσεις -  και πολλοί από αυτούς υπογράμμισαν το νόημα της συμμετοχής τους  με πράξεις καθαρής βίας (W. Benjamin 1921) και αυτοάμυνας, - μας δίνουν, με την ένταση και τη συνέχεια των γεγονότων, την ευκαιρία να καταλάβουμε τη σοβαρότητα του προβλήματος που αντιμετωπίζουμε. Οι περισσότεροι, μαθητές Λυκείου,  προετοιμάζονται για την ένταξή τους στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση, αφιερώνοντας τον πιο δημιουργικό και όμορφο χρόνο τους στην αντιμετώπιση ενός σκληρού συστήματος επιλογής για  σπουδές που αντικειμενικά έχουν  μόνο μικρή  λειτουργική και επαγγελματική αξία.  Μπήκαν σε αυτό το δρόμο χωρίς να έχουν το δικαίωμα επιλογής και άλλες εναλλακτικές λύσεις. Η κυριότερη υπόσχεση που τους προσφέρεται είναι ένα πανεπιστημιακό πτυχίο κι ένα πιθανός  διορισμός σε δημόσιες υπηρεσίες. Παρόλη τη χαμηλή ποιότητα της εργασίας στο  δημόσιο, αυτός είναι ο μοναδικός εργοδότης που δίνει  εγγυήσεις σταθερής απασχόλησης, ένα σχετικά αξιοπρεπή μισθό και την ανάλογη κοινωνική προστασία.  Στην Ελλάδα σήμερα η τμηματοποιημένη και ταυτόχρονα κατακερματισμένη αγορά εργασίας, δεν αφήνει περιθώρια για σχέδια και ατομικές στρατηγικές των νέων που να στηρίζονται στις δυνάμεις τους και στη δικιά τους αξία.  Η ευρύτατα διαδεδομένη έννοια και πρακτική του κονέ’, της κατάλληλης γνωριμίας δηλαδή, περιγράφει  με τον καλύτερο τρόπο τη μοναδική  διέξοδο που έχουν  για να βρουν  μία θέση εργασίας,  αποδεχόμενη όμως τη διαφθορά και την αλλοτρίωση, δηλαδή τη μεσολάβηση των πολιτικών και άλλων συμφερόντων.  Τα εκτεταμένα δίκτυα πολιτικής πελατείας συνδέονται βέβαια άμεσα με επιχειρηματικά συμφέροντα, την κρατική διοίκηση, τα συνδικάτα.  Ένα καθημερινό πολυδαίδαλο αλισβερίσι αποτελεί το κύριο έργο και ενδιαφέρον της πολιτικής και σε αυτό στηρίζεται  για την επιβίωση και νομιμοποίησή της. Ταυτόχρονα, με αυτό τον τρόπο  υποτάσσει τη δημιουργική ένταξη και παρουσία των νέων στην οικονομική ζωή του τόπου στα δικά της μικροκομματικά και μικροπολιτικά συμφέροντα.  Η πρακτική αυτή, η μεσολάβηση για την εύρεση μιας θέσης εργασίας και όχι μόνον, που ξεκινάει από τα λεγόμενα κυβερνητικά κόμματα και την κεντρική πολιτική σκηνή,  επεκτείνεται στο σύνολο σχεδόν όλων των ζωτικών τομέων της δημόσιας ζωής: Στην αυτοδιοίκηση, τις δικαστικές αρχές, τα πανεπιστήμια, τα πολιτικά κόμματα της ευρύτερης αντιπολίτευσης και σχεδόν σε όλο το χώρο της αποκαλούμενης κοινωνίας των πολιτών, δηλαδή, αθλητικά και πολιτιστικά σωματεία, καθώς και επιστημονικές ή διεκδικητικές ενώσεις,  Το Δίκτυο των πελατειακών σχέσεων είναι η βάση πάνω στην οποία κτίζεται αυτό που θα ονομάσω Σιωπηλό Φασισμό, ως λανθάνουσα εκτροπή, ένα  συνολικό καθεστώς αλλοτρίωσης και καθημερινής καταπίεσης που στηρίζεται στην ιδεολογία της επιβολής των δικών μας ανθρώπων και του ατομικού - οικογενειακού βολέματος, ενώ ταυτόχρονα επιβάλλει την   ατομική υποταγή του πολίτη στην  απολυταρχία  μια άκαμπτης γραφειοκρατίας. Ο κυβερνητικός κοινοβουλευτισμός είναι ή άλλη πλευρά, αυτού του νομίσματος, δηλαδή η παρουσία ενός κοινοβουλίου - συνοδοιπόρου της κυβέρνησης,  χωρίς ουσιαστική νομοθετική και ελεγκτική  λειτουργία, και πρωτοβουλία, κυρίως χρήσιμο για την υποστήριξη των Πελατειακών Δικτύων και τη συλλογή ψήφων.  

  Αυτό το καθεστώς του Σιωπηλού Φασισμού συνδυάζεται  με   ένα εκτενές και δαιδαλώδες  σύστημα διάσπαρτων κυρίως επιχειρηματικών  συμφερόντων και αμοιβαίων ανταλλαγών, που λόγω αυτής της πολυπλοκότητας έχει  ξεφύγει από  την ανάγκη  της μίας αρχής, όπως η είναι κυβέρνηση. Αντίθετα,  περιέχει πλέον πολλαπλά και συχνά ανταγωνιστικά υποσυστήματα πατρωνίας και κυριαρχίας. Πολιτικά Κόμματα, Επαγγελματικές Ενώσεις - επιμελητήρια,  Συνδικάτα,  Τράπεζες, Μεγάλες Επιχειρήσεις,  Μεγαλοϊδιοκτήτες και καταπατητές γης, τοπικά πολιτικά σώματα και  πολιτευτές (Χτούρης 2004). Έχει εντάξει  έτσι   στο εσωτερικό του πολλαπλά κέντρα αποφάσεων, διανομής και ελέγχου διάφορων πλεονεκτημάτων και παροχών, στις περισσότερες περιπτώσεις μάλιστα συνδυάζει τις ανταλλαγές και την αμοιβαιότητα των συμμετεχόντων με  παράνομες πρακτικές ή καθεστώς ημιπαρανομίας.  Το σύστημα αυτό, όπως το περιγράφω, δεν αποτελεί μία περιστασιακή κατάσταση,   αλλά ένα απόλυτο καθεστώς που καταλαμβάνει, ως δίκτυο,  το σύνολο της δημόσιας ζωής, αποκλείοντας  κάθε άλλο μη πολιτικό θεσμό και δραστηριότητα από τη δημόσια ζωή  και τα πολιτικά δικαιώματα. Σε αντίθεση με τα συμπαγή  απολυταρχικά καθεστώτα του πρόσφατου ιστορικού παρελθόντος, όπως τα περιγράφει για παράδειγμα η Hannah Arendt (1962), το καθεστώς αυτό δεν στηρίζεται στην ανοιχτή εφαρμογή της Βίας, αλλά σε μια διαρκή επιβολή  σχέσεων υποταγής και αλλοτρίωσης που διαπερνούν όλους τους τομείς της δημόσιας και οικονομικής ζωής. Σε μεγάλο βαθμό έχει αντικοινοβουλευτικό χαρακτήρα,  μιας και δίνει στην εκάστοτε κυβέρνηση και στον πρωθυπουργό, απόλυτα δικαιώματα διαχείρισης της τρέχουσας  πολιτικής και των πολιτικών κρίσεων, αποκλείοντας, σε μεγάλα βαθμό, το κοινοβούλιο και άλλα πολιτικά σώματα από τη διαμόρφωση των αποφάσεων. Αυτά τα προνομιακά  και ‘απολυταρχικά’ δικαιώματα του πρωθυπουργού και της κυβέρνησης  συμβαδίζουν με τις νέες αυταρχικές μορφές της ‘κυβερνητικής δημοκρατίας’  που καλείται να αντιμετωπίσει διαρκώς προβλήματα ανταγωνισμών και  εξισορρόπησης συγκρούσεων ανάμεσα στα διάφορα διεθνή και  εθνικά επιμέρους συμφέροντα. Δηλαδή, ανάμεσα στους ξένους επενδυτές και δανειστές, την Ε.Ε., τα συνδικάτα, τις συντεχνίες, τις ομάδες ασφαλισμένων, τα  επιχειρηματικά συμφέροντα, τα μέσα ενημέρωσης, τα  άτομα με ισχυρή οικονομική και πολιτική ισχύ κ.α. 

 Η καθημερινή και αποσπασματική  Βία  του καθεστώτος  είναι διαρκής  και απόλυτη απέναντι σε κάθε εκδήλωση ανυπακοής. Απέναντι στους συνταξιούχους που διαμαρτύρονται, στους εργάτες που έχασαν  συναδέλφους  σε εργατικά ατυχήματα, σε νέους που δείχνουν ανυπακοή, σε οδηγούς που αντιμιλούν στον έλεγχο. Η εκτενής αρρυθμία στη λειτουργία των πόλεων, στα μέσα μεταφοράς, στη δόμηση  δείχνει ότι το καθεστώς του Σιωπηλού Φασισμού, δεν θέλει ουσιαστικά  να επιβάλει την τάξη, αλλά την υπακοή, την απάθεια και την  υποταγή μέσα από το βόλεμα. ‘ θα τρέξουμε να σβήσουμε την κλήση, να λαδώσουμε τον έφορο, να νομιμοποιήσουμε το αυθαίρετο’.

Ο πυροβολισμός ενάντια στον Αλέξη ήταν μία τιμωρία, κυρίως για την παρουσία του στο χώρο που έχει ταυτιστεί με την ανυπακοή, τα Εξάρχεια. Ήταν επίσης και έμμεσα προγραμματισμένη, μιας και ο δολοφόνος, όπως φαίνεται στα οκτώ χρόνια(!) υπηρεσίας του στα Εξάρχεια είχε εκδηλώσει ανάλογες προθέσεις. Μικρότερες τιμωρίες επιβάλλονται καθημερινά στο ίδιο σημείο αλλά και σε άλλα μέρη όπου οι περισσότεροι από εμάς δεν τα ξέρουμε  και δεν τα βλέπουμε. Τα δικαστήρια είναι γεμάτα από μικρεμπόρους, Ρόμα τσιγγάνους, μικροκαταναλωτές  ινδικής κάνναβης, που διώκονται όχι τόσο γι’ αυτό που έκαναν αλλά γιατί δεν υπάκουσαν στις εντολές και στην καθοδήγηση των εκάστοτε αρχών.  Η εξέγερση των φυλακισμένων  έδειξε, ότι το καθεστώς του Σιωπηλού Φασισμού, κρατάει χιλιάδες μικροπαραβάτες έγκλειστους, αφημένους στα χέρια και τα συμφέροντα δικηγόρων, συχνά  επίορκων δικαστών και δεσμοφυλάκων, ενώ θα μπορούσε –όπως έκανε τελικά- να τους αφήσει σε μία μέρα ελεύθερους. Αναγνώρισε έτσι, με την τελευταία γρήγορη ρύθμιση αποσυμφόρησης των φυλακών, ότι  η τιμωρία τους και η κράτησή τους δεν είχαν κάποιο ουσιαστικό ηθικό έρεισμα αλλά  ήταν απλά  ένα σύμβολο υποταγής των κατατρεγμένων  σε ένα σύστημα που δεν έχει καμία  φροντίδα για τους πολίτες του.

 Νέοι και  τα δίκτυα της πελατείας. Οι  ευκαιρίες που δίνουν  είναι και τα  δεσμά τους.

Οι νέοι εισέρχονται στα δίκτυα της πελατείας κυρίως μέσα  από την οικογένεια και τις ‘κυβερνητικές’  κομματικές νεολαίες. Προσπαθούν να βρουν ευκαιρίες για την εκπαίδευση και το επάγγελμά τους και  να ανοίξουν αγωνιωδώς ένα δρόμο για μία οποιαδήποτε επιτυχία. Συχνά, ωστόσο, η πρόσβαση στους δημόσιους πόρους της εκπαίδευσης και στις ευκαιρίες που προσφέρει το κράτος, προσδένεται στα δίκτυα που διαθέτει η οικογένεια αλλά και τα κόμματα, μέσω των κομματικών νεολαίών.  Μια ματιά στις βιογραφίες των περισσότερων πολιτικών στην Ελλάδα δείχνει, με αρκετά εύγλωττο τρόπο, ότι μόνο μέσα από αυτές τις διαδρομές κατάφεραν να σταθούν και να επιβιώσουν στη δύσκολη αρένα της σύγχρονης ελληνικής πολιτικής. Το ίδιο θα δούμε όμως και στον επιχειρηματικό κόσμο, όπου συχνά οι λεγόμενες ‘λαμπρές’ καριέρες κρύβουν πίσω τους ένα αθέατο δίκτυο που έχει προωθήσει και στηρίξει αυτή την επιτυχία.  Είναι εξάλλου γνωστό σε όλους τους ανθρώπους της επιστήμης, της αγοράς και της πολιτικής, ότι χωρίς τη στήριξη των ’κονέ’, των επαφών και των δικτύων, καθώς  και την υποταγή στην αμοιβαιότητά τους, ‘δεν θα έχεις προκοπή’.  Η  ένταξη στα δίκτυα αφορά βέβαια και τον χώρο της εκάστοτε αξιωματικής αντιπολίτευσης αλλά συχνά και τον ευρύτερο χώρο της αριστεράς, στον οποίο έχουν διατηρηθεί απολυταρχικά χαρακτηριστικά και επιχειρηματικά δίκτυα  του κομμουνιστικού   παρελθόντος.    Τα  Πελατειακά Δίκτυα εξειδικεύονται ανάλογα με τις προσβάσεις και τα μέλη τους σε διάφορους τομείς της δημόσιας και της επιχειρηματικής ζωής.  Στα πανεπιστήμια είναι γνωστή η δύναμη  ορισμένων παρατάξεων  που μπορούν   να εντάξουν και να προωθήσουν άτομα σε καίριες θέσεις, ενώ στις επιχειρήσεις και στα δίκτυά τους σημαντικό ρόλο παίζουν κυρίως  τα κυβερνητικά κόμματα.

‘Κύριε ..  δεν το ήξερα ότι στα μεταπτυχιακά  η εισαγωγή γίνεται με λίστες των κομμάτων. Αν το ήξερα δεν θα έκανα αίτηση, ή τουλάχιστον  θα πήγαινα στο κόμμα μου και θα το είχα ζητήσει. Με είπαν βλάκα που δεν το έκανα.’ {Δήλωση υποψηφίας για μεταπτυχιακό πρόγραμμα σπουδών}

 Οι οικογένειες, από τις οποίες προέρχονται οι νέοι, είναι ενταγμένες σε πολιτικές σχέσεις, συχνά ετερογενείς και με αυτό τον τρόπο εξασφαλίζουν με κάποιο τρόπο την επαφή με τα συστήματα προώθησης και προστασίας. Θείες, ξαδέρφια, κουμπάροι, δίνουν όλοι μαζί το ‘δίκαιο’ αγώνα της επαγγελματικής ‘αποκατάστασης’.

 ‘Αχ να το ήξερα, να το πω στον  Τ...ελλη (εννοεί τον τοπικό βουλευτή), μόλις είδα τους υποψηφίους κατάλαβα ότι το παιχνίδι είναι σικέ και ότι θα πάρουν τους κολλητούς του Νομάρχη’.{Δήλωση μιας κοπέλας που προσπάθησε να διοριστεί ως ερευνήτρια σε μία δομή για την απεξάρτηση ατόμων}.

  Η αλήθεια είναι ότι σε αυτό το σύστημα των πελατειακών δικτύων  συμμετέχουν τα  μέλη της λεγόμενης μεσαίας τάξης, δηλαδή των πολιτών που έχουν ένα μεσαίο ή  υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης ή μία εργασία που προσφέρει ένα σχετικά υψηλό εισόδημα. Πρόσβαση έχουν σε αυτό και τα άτομα που έχουν τοπικές αναφορές, δηλαδή καταγωγή από ορισμένα γεωγραφικά διαμερίσματα, όταν από αυτά προέρχονται  κάποιοι  διαχειριστές  των δημόσιων υπηρεσιών και επιχειρήσεων. Είναι γνωστό το φαινόμενο των μαζικών διορισμών στη ΔΕΗ, τον ΟΤΕ, σε ορισμένες υπηρεσίες του Δημοσίου, αποκλειστικά από ορισμένες περιοχές από τις οποίες προέρχονται συγκεκριμένοι Υπουργοί, Διοικητές Οργανισμών,  Γενικοί Γραμματείς Υπουργείων κλπ.

Το ερώτημα εδώ, είναι γιατί ενώ αυτό άτυπο «σύστημα» είναι τόσο διαδομένο και ενώ  επιτρέπει τόσο πλατειά συμμετοχή και οφέλη από αυτό, δημιουργεί ταυτόχρονα  μια τόσο μεγάλη άνιση κατανομή ευκαιριών και μία  τόσο έντονη απορύθμιση της κοινωνικής και οικονομικής οργάνωσης. Ορισμένες σημαντικές απαντήσεις που μπορούμε να δώσουμε είναι ότι το σύστημα των Πελατειακών Δικτύων και το πολιτικό καθεστώς που συνδέεται μαζί του επιφέρει :

-την εξάλειψη όλων των στοιχείων νομιμοποίησης του επίσημου πολιτικού συστήματος, της δημόσιας σφαίρας και των επίσημων θεσμών  της κοινωνίας. Η εξουσία κάθε μορφής αποκτά, ακόμα και για αυτούς που έχουν ωφεληθεί από αυτήν, ένα επικίνδυνο  και ανεξέλεγκτο χαρακτήρα.

-το υψηλό κόστος συντήρησης και αναπαραγωγής του, μιας και δεν στηρίζεται σε οποιαδήποτε απόδοση των συμμετεχόντων ούτε και στην παραγωγή δημόσιων ή καταναλωτικών αγαθών, αλλά σε μία διανομή πόρων που προέρχονται κυρίως από  το κράτος και χρηματοδοτούνται από τον κρατική δανεισμό  και το δημόσιο χρέος.

- το σύστημα των Πελατειακών Δικτύων, διαχρονικά δημιουργεί άνισες και ‘άδικες’ κατανομές πόρων και υπηρεσιών κακής ποιότητας, έστω και αν προσφέρει  ένα περιορισμένο ατομικό όφελος μία ορισμένη στιγμή.  Έτσι, όλοι οι ‘ωφελημένοι’ από αυτό  είναι αναγκασμένοι κάποια στιγμή να αντιμετωπίσουν τη άθλια ποιότητα των υπηρεσιών Υγείας, τα αντιαισθητικά και κατεστραμμένα σχολεία, τα  υποβαθμισμένα πανεπιστήμια, την επιλεκτική φορολογική μεταχείριση κλπ.

- οδηγεί στην καταστροφή ακόμα και την εξάλειψη του δημόσιου χώρου,  στον οποίο θέλουν να αναπτυχθούν δημιουργικά  κυρίως οι νέοι ,αλλά και όλοι οι πολίτες. Καταστρέφεται ο δημόσιος φυσικός χώρος (Πόλη, πλατείες, περιαστικό φυσικό περιβάλλον) και ο δημόσιο κοινωνικός χώρος (ανοιχτή επικοινωνία, πρωτοβουλίες και διαδράσεις των πολιτών). Τα Πελατειακά Δίκτυα, και το καθεστώς του Σιωπηλού Φασισμού  οδήγησαν μέσα από μια διαχρονική συναλλαγή στην πλήρη υποβάθμιση της σύγχρονη πόλης, ως οικιστικής και πολιτικής οντότητας, με αντάλλαγμα την εξασφάλιση της ιδιωτικής κατοικίας και της αυτό- στέγασης (Χάϊντενραϊχ, Χτούρης 2007)

- το κοινωνικό κεφάλαιο (Narayan, Cassidy 2001) των νέων και αυτό της  συνολική κοινωνίας υποβαθμίζεται (Chtouris  2006) και σε ορισμένες περιπτώσεις εξαλείφεται, με αποτέλεσμα την αδυναμία κινητοποίησης άλλων θετικών σχέσεων και δεσμών πέρα από το αρνητικό κοινωνικό κεφάλαιο που παράγουν τα  Πελατειακά Δίκτυα. Αυτή τη στιγμή στην Ελλάδα έχουμε μία σημαντική συσσώρευση τέτοιο αρνητικού κοινωνικού κεφαλαίου,  που εξηγεί την καταστάσεις ‘ανομίας’ , και απορύθμισης.

- τα Πελατειακά Δίκτυα και το πολιτικό σύστημα συνολικά  δημιουργούν λανθασμένες προσδοκίες και ‘εξαπατούν’ τον πολίτη και ιδιαίτερα του Νέους. Σκοπεύοντας στο άμεσο πολιτικό όφελος, διανέμουν δικαιώματα και τίτλους κάθε μορφής τα οποία αποτελούν γραμμάτια χωρίς αντίκρισμα, ή ωφελούν επιλεκτικά και με σκανδαλώδη τρόπο, άτομα,  ομάδες και επιχειρηματικά συμφέροντα. Τέτοιοι τίτλοι δικαιωμάτων έχουν σχέση με την εκπαίδευση, τα επαγγελματικά δικαιώματα, τα ασφαλιστικά δικαιώματα, την ιδιοκτησία δημόσιας γης, τις χρήσεις γης και τους τρόπους και διαδικασίες δόμησης και πολεοδόμησης, την φορολογία, κλπ.  Η ανυποληψία ή  η  ανισοκατανομή των δικαιωμάτων δημιουργεί στους πολίτες απάθεια, ακραία εξατομίκευση και ταυτόχρονα βίαιη οργή. Ο οργισμένος έλληνας πολίτης είναι παντού, μπορείς να τον συναντήσεις, στο ΙΚΑ, στην Εφορεία, στα μεταφορικά μέσα, στα Νοσοκομεία, στην Εθνική Οδό και τώρα εμφανίστηκε πανηγυρικά και στον δρόμο, ως ο νέος πολίτης  που δεν δέχεται την υποβάθμισή του. Φυσικά ο οργισμένος πολίτης δεν είναι οπωσδήποτε ο πολιτικοποιημένος πολίτης που θα εκφράσει πάντα με οργανωμένο τρόπο τις απόψεις και τις επιθυμίες του.

Το  δίκαιο με το οποίο έρχεται σε επαφή  αυτός ο οργισμένος και αδικημένος πολίτης,  όταν αναζητήσει τη συνδρομή της δικαιοσύνης, είναι ένα  άθροισμα κανόνων και νόμων που έχουν ένα μακρινό σκοτεινό παρελθόν σε όλα τα προηγούμενα αυταρχικά καθεστώτα της χώρας. Ένα αδιευκρίνιστο συμπίλημα  νομικών ρυθμίσεων, που αναφέρεται ακόμα και σε νομικά καθεστώτα  που ίσχυαν πριν τη δημιουργία του ελληνικού κράτους (π.χ. Χρυσόβουλα), το οποίο επιβάλλει μία επιλεκτική εφαρμογή του δικαίου παρέχοντας εξαιρετικά  προνόμια στα  Πελατειακά Δίκτυα.  Στην πραγματικότητα, το σημερινό σύστημα δικαίου ενεργοποιείται  αποσπασματικά ακολουθώντας κυρίως τις  επιλογές και προτεραιότητες του πολιτικού καθεστώτος, αφήνοντας τον πολίτη ανυπεράσπιστο και εκτεθειμένο στην  διοικητική και πολιτική αυθαιρεσία. Σχεδόν σε όλες τις περιπτώσεις ανάδειξης σημαντικών σκανδάλων δεν αποδόθηκαν ουσιαστικά ευθύνες και δεν υπήρξε καμία ουσιαστική καταδίκη των ενόχων. Αντίθετα, καθημερινά καταδικάζονται άτομα για πράξεις σχετικά  ήσσονος σημασίας και μάλιστα σε βαριές ποινές.  Στην πραγματικότητα δεν έχουμε εδώ  μία διολίσθηση από τη δημοκρατία προς ένα νέο απολυταρχικό καθεστώς δικαίου παραδοσιακού τύπου, αλλά έχουμε να κάνουμε με ένα κατακερματισμένο σύστημα που συχνά, στην  τελική σύνθεση των επιμέρους ενεργειών  και αποφάσεων του,  συγκροτεί με πλάγιο δρόμο  ένα  κρυφό  και  επικίνδυνο αυταρχικό  καθεστώς. Αυτό υπογραμμίζει και  η  απουσία τιμωρίας, σε όλες σχεδόν τις περιπτώσεις, παράνομης χρήσης όπλων από τις αστυνομικές δυνάμεις, ή ανοχή στις βιαιοπραγίες αστυνομικών απέναντι στους πιο ‘αδύναμους’  πολίτες,- βλέπε μετανάστες -  η διαρκής όχληση  και κατατρεγμός των μη υπάκουων και ‘επικίνδυνων’,  Η τελευταία ελληνική δημοκρατία εμφανίζεται έτσι ως ένα ημιτελές και ανολοκλήρωτο πρόγραμμα, το οποίο κάθε στιγμή μπορεί να εκτρέπεται και να ενεργοποιεί στοιχεία αυταρχισμού και απολυταρχίας. Η διαφορά με τα ανοιχτά και διακηρυγμένα αυταρχικά καθεστώτα του παρελθόντος  είναι η διασπορά και ασυνέχεια των αυταρχικών πρακτικών  και η εναλλαγή τους με παράλληλες, αποσπασματικές και εξίσου ασυνεχείς  δημοκρατικές πρακτικές, που, ωστόσο, περιορίζονται και ελέγχονται από μια μη διακηρυγμένη επιβολή ενός διαρκούς καθεστώτος έκτακτης ανάγκης (βλέπε: Giorgio Agamben: The State of Emergency). Το καθεστώς της έκτακτης ανάγκης- έστω και αν δεν έχει ποτέ  επίσημα κηρυχθεί μετά την Χούντα - ουσιαστικά εφαρμόζεται και επαναλαμβάνεται, λόγω των αναγκών που δημιουργούν οι υποχρεώσεις απέναντι στην ΟΝΕ, η  εξυπηρέτηση του δημόσιου  χρέους,  ο διαρκής  εξωτερικός κίνδυνος, η τρομοκρατία κλπ. Με αυτόν τον τρόπο η κυριαρχία μεταφέρεται έξω από τη βούληση του λαού,  δημιουργώντας έτσι παράλληλα  τις προϋποθέσεις για τη διατήρηση μιας εσωτερικής απολυταρχίας με την μορφή του καθεστώτος του ‘σιωπηλού φασισμού’. 

Η ρητορική της ανισότητας και της φτώχειας, αφήνει του νέους έξω από τον πολιτικό διάλογο

Το τελευταίο διάστημα το σύνολο των πολιτικών στελεχών των κομμάτων έχουν επιδοθεί σε μία ρητορική για την καταπολέμηση της κοινωνικής ανισότητας και της προστασίας των ασθενέστερων ή ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Το κεντρικό σύμβολο αυτής της ρητορικής είναι το Ταμείο της Φτώχειας και η Κοινωνική Αλληλεγγύη. Στην πραγματικότητα η  αυτή  η ρητορική προσπάθεια αποκρύβει σε μεγάλο βαθμό την ουσιαστική αδιαφορία του πολιτικού καθεστώτος για οποιαδήποτε πολιτική κοινωνικής προστασίας. Το Ταμείο για τη Φτώχεια δεν μπόρεσε μέχρι σήμερα να συγκεντρώσει ουσιαστικούς πόρους, ενώ, αντίθετα,  σε ελάχιστο χρονικό διάστημα, βρέθηκαν 28 δισ. Ευρώ για την στήριξη των Τραπεζών. Από το 1989, την πρώτη περίοδο εφαρμογής των προγραμμάτων για την καταπολέμηση της Φτώχειας και μέχρι σήμερα,  καμία κυβέρνηση και κανένας Κοινωνικός Φορέας δεν εφάρμοσε κάποια ουσιαστική κοινωνική πολιτική, παρά μόνοι διένειμε διάφορα ‘ψίχουλα’, στους πιο αδύνατους.  Το πιο αρνητικό από όλα όμως είναι ότι δεν έχει εφαρμοστεί καμία ουσιαστική πολιτική που θα μπορούσε να  στηρίξει  τις οικονομικές πρωτοβουλίες των νέων και  την πραγματική  επαγγελματική εκπαίδευση, ενώ η ρητορική της φτώχειας εγκλωβίζει το σύνολο του πολιτικής αντιπαράθεσης σε θέματα αναδιανομής οικονομικών πόρων  και όχι στα καίρια  θέματα της πολιτικής  εκπροσώπησης. Τα κόμματα της αριστεράς, στηρίζοντας  τις μεγάλες επαγγελματικές συντεχνίες του ευρύτερου  δημόσιου τομέα, επιμένουν στα θέματα της αναδιανομής  στηρίζοντας έτσι  ένα  μόνο  μικρό μέρος των εργαζομένων, αυτό  που ήδη διαθέτει τις καλύτερες αμοιβές και την καλύτερη κοινωνική και πολιτική προστασία. Ένα ελάχιστο μέρος των κινητοποιήσεων των συνδικάτων αναφέρεται στους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα  και ακόμα λιγότερο σε αυτούς που βρίσκονται εκτός της αγοράς εργασίας, δηλαδή  τους άνεργους νέους και τις γυναίκες. Το καθεστώς των Πελατειακών Δικτύων συνδέει παράλληλα πολλά συνδικαλιστικά στελέχη με την δομή και την οργάνωση των πολιτικών κομμάτων, ενώ  ταυτόχρονε   τα συνδικάτα σε μεγάλο βαθμό είναι εξαρτημένα από κρατικές χρηματοδοτήσεις για την λειτουργία τους Η σιωπή των περισσότερων συνδικάτων  για τα καίρια θέματα της πολιτικής λειτουργίας και της κοινωνικής συμμετοχής των νέων, καθώς  και  η συχνά ανέξοδη εμμονή τους  στα οικονομικά αιτήματα της εργατικής ελίτ, έμμεσα εναρμονίζεται και υποστηρίζει  την ρητορική του πολιτικού καθεστώτος.

 

Τo αδύναμο κοινωνικό και πολιτικό καθεστώς και τα θετικά σημεία της Κοινωνικής Εξέγερσης

Το κοινωνικό καθεστώς εμφανίζεται σήμερα αδύναμο και αποπροσανατολισμένο. Στα πλαίσια της δράσης των Πελατειακών Δικτύων μία σειρά σκανδάλων και κρίσεων αναδύονται κάθε μέρα. Τα γεγονότα αυτά θα μπορούσαν να ήταν πολύ  περισσότερα και ίσως ακόμα πιο τραγικά από αυτά που ξέρουμε  για τον τρόπο λειτουργίας του Κράτους, της Αυτοδιοίκησης αλλά και των κοινωνικών θεσμών. Μια νέα αποκάλυψη, τύπου υποκλοπές, Ομόλογα, Siemens, Ζαχόπουλος, Βατοπέδι, είναι σίγουρο ότι  μπορεί κάθε μέρα να ξεπηδάει από τα Μέσα Ενημέρωσης, που έχουν τις δικές τους ανάγκες επιβίωσης και νομιμοποίησης. Το δυναμικό της επικαιρότητας να απορροφήσει τέτοιες ειδήσεις είναι περιορισμένο και δεν αντέχει  μεγαλύτερο αριθμό αποκαλύψεων. Βέβαια το  πολιτικό καθεστώς του Σιωπηλού Φασισμού   στηρίζεται ακριβώς σε ενέργειες και πρακτικές που η άλλη όψη τους είναι τα σκάνδαλα και οι παράνομες ενέργειες. Κατά κάποιο τρόπο το σύνολο της ύπαρξης και της λειτουργίας του αποτελεί το Σκάνδαλο, ή καλύτερα την κεντρική κρίση του σύγχρονου ελληνικού κοινωνικού και πολιτικού καθεστώτος. Η προσπάθεια που γίνεται από τα κυβερνητικά κόμματα,  τα συνοδοιπόρα τους κόμματα και τα ΜΜΕ, για να περιορίσουν τη σημασία της  κοινωνικής κρίσης σε μία άστοχη ατομική  πράξη ή σε μία άστοχη κυβερνητική πολιτική, δείχνει τις μεγάλες αδυναμίες που έχει το σημερινό πολιτικό καθεστώς να απορροφήσει τους κλυδωνισμούς και την καταστροφή πού έχει επέλθει στα θεμέλια του. Τα πάνελ των επιδοτούμενων και επιχορηγούμενων από την κρατική διαφήμιση καναλιών παράγουν ηθελημένα την ασάφεια, υπογραμμίζοντας συνέχεια τις συνέπειες της ανυπακοής και την καταστροφική δράση των κουκουλοφόρων. Ακόμα και σήμερα ο έλληνας τηλεθεατής  δεν είναι σίγουρος αν η κοινωνική κρίση είναι πραγματική ή είναι εύρημα των ξένων πρακτορείων ειδήσεων και ορισμένων κομμάτων. 

  Όλες οι  κοινωνικές  κρίσεις, πέρα από τις οδυνηρές τους  συνέπειες, έχουν συχνά  και θεραπευτικό χαρακτήρα, αποτελούν συχνά το κατώφλι για να πάν τα πράγματα καλύτερα, αν δεν  κατηφορίσουν σε πολύ χειρότερες εξελίξεις.  Αναλογιζόμενοι την απαρίθμηση των αρνητικών επιδράσεων των Πελατειακών Δικτύων  του Σιωπηλού Φασισμού, μπορούμε να ξετυλίξουμε μια σειρά από θετικές ενέργειες που θα μπορούσαν να  δώσουν την προοπτική για μία κοινωνική και πολιτική ανανέωση. Το κέντρο αυτής της ανανέωσης δεν μπορεί παρά να είναι μία πολιτική που θα οδηγεί αρχικά στην  εξασφάλιση της λειτουργίας του Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας και η σταδιακή απομάκρυνση από την επιβολή μιας λανθάνουσας έκτατης ανάγκης και των συνεπειών της, όπως είναι ο κυβερνητικός κοινοβουλευτισμός και άλλα  ενεργά στοιχεία του σιωπηλού φασισμού.  Ο δρόμος αυτός, βέβαια,  οδηγεί  προς την αντίθετη κατεύθυνση  από αυτήν που προσδοκούν οι φανεροί και κρυφοί οπαδοί των διάφορων μορφών αυταρχισμού και οι οποίοι   πρόσφατα μάλιστα αναφέρθηκαν στην αναστολή  του άρθρου 11 του Συντάγματος (Καρατζαφέρης) ή στην επέμβαση του στρατού για την αποκατάσταση της τάξης (Στέφανος Μάνος).  Πέρασαν σαράντα τόσα χρόνια για να επανέλθουμε στο ίδιο σημείο, όπου  η ιστορική συνέχεια των ίδιων πολιτικών δυνάμεων, της ΕΔΑ και της Ένωσης Κέντρου, αντιμετωπίζουν το ίδιο αίτημα και επιφορτίζονται με το ίδιο καθήκον να εξασφαλίσουν  την πραγματική λειτουργία της Κοινοβουλευτικής Δημοκρατίας. Όπως μας έλεγε ένας από τους σημαντικότερους σύγχρονους έλληνες φιλοσόφους, ο αείμνηστος Κοσμάς Ψυχοπαίδης, αυτό ήταν πρίν την Χούντα ό,τι πιο επαναστατικό  θα μπορούσαμε να κάνουμε.  Η δυσκολία   που έχουν όμως αυτά  τα κόμματα της κοινοβουλευτικής  αντιπολίτευσης να συνεργαστούν μεταξύ τους αλλά και με άλλες δημιουργικές  δυνάμεις της οικολογίας και της κοινωνίας των πολιτών, έχει άμεση σχέση με τον ίδιο  αυταρχικό κυβερνητισμό που διατρέχει, ως νοοτροπία και ως καθεστώς  το  σύνολο της πολιτικής και  της κοινωνίας ,  ο οποίος δεν  σταμάτα στην  πρακτική της  εκάστοτε κυβέρνησης. 

 Μερικοί κοινωνικοί  στόχοι που θα  βοηθούσαν άμεσα να δημιουργηθούν ίσως άμεσα αυτές οι  συνθήκες ανανέωσης και εξασφάλισης λειτουργίας ενός πραγματικού δημοκρατικού καθεστώτος  είναι μεταξύ άλλων :

     δημιουργία νέων μορφών κοινωνικής και πολιτικής νομιμοποίησης, επενδύοντας στη δημόσια σφαίρα της πολιτικής κοινωνίας. Κυρίως επιτρέποντας και χρηματοδοτώντας  εναλλακτικά εργαλεία  ελεύθερης  επικοινωνίας, ενημέρωσης και εκπαίδευσης των Νέων και  διάφορων ομάδων  του πληθυσμού (Τηλεόραση, Ραδιόφωνο, Διαδίκτυο ). 

- η ελεύθερη πρόσβαση όλων των πολιτών όλων των ηλικιών  σε όλα τα είδη της δημόσιας εκπαίδευσης, ΑΕΙ, ΤΕΙ, επαγγελματική εκπαίδευση, εξασφαλίζοντας ταυτόχρονα την πλήρη αξιολόγηση και αξιοκρατία στο εσωτερικό της. Επιτρέποντας παράλληλα  την επιλεγμένη και ποιοτική ιδιωτική μη κερδοσκοπική εκπαίδευση σε τομείς που υπάρχει ανάγκη .

- ο περιορισμός  και αυστηρός έλεγχος της πρόσβασης  και παρέμβασης  όλων των πολιτικών σωμάτων και των πολιτευτών στη δημόσια διοίκηση  και την αυτοδιοίκηση. Κατάργηση των κρατικών υπηρεσιών που δεν είναι αναγκαίες.

- η κατάργηση της δημόσιας ισόβιας απασχόλησης για όλους τους τομείς του  δημόσιου τομέα και της αυτοδιοίκησης, αρχίζοντας πρώτα  από τις υψηλές και καλά αμειβόμενες δημόσιες θέσεις.

- η κατάργηση όλων των αμοιβών και αποζημιώσεων  των βουλευτών και των αιρετών. Πλήρης διαφάνεια στα οικονομικά των κομμάτων και των πολιτικών τους στελεχών.

-  η εξασφάλιση του δημόσιου φυσικού  χώρου,  στον οποίο αναπτύσσονται δημιουργικά  κυρίως οι νέοι αλλά και όλοι οι πολίτες. (Πόλη, πλατείες, περιαστικό φυσικό περιβάλλον), καθώς και του δημόσιου κοινωνικού  χώρου (ανοιχτή επικοινωνία, πρωτοβουλίες και δράσεις των πολιτών).

-η στήριξη του κοινωνικού κεφαλαίου των νέων, των πολιτικών κινήσεων βάσης, των οργανώσεων της Κοινωνίας των Πολιτών, οι  πραγματικές Μη κυβερνητικές οργανώσεις, και οι ad hoc πρωτοβουλίες.

-  η παραχώρηση τίτλων δικαιωμάτων στους πολίτες, αυστηρά σύμφωνα με τις ανάγκες, τις υποχρεώσεις και τις ικανότητές  τους.

- η  άμεση και ριζική απλοποίηση του συστήματος δικαίου και εξασφάλιση της δυνατότητας εναλλακτικής εξωδικαστικής μεσολάβησης  στο επίπεδο της κοινότητας  και του χώρου εργασίας.

- η υποστήριξη μία νέας δημιουργικής οικολογικής  οικονομίας που θα επιτρέπει στις μικρές και πολύ μικρές επιχειρήσεις και άτομα  να σταθούν στην αγορά και να προσφέρουν υγιή και καινοτόμα προϊόντα και υπηρεσίες. Σε αυτό τον νέο τομέα παραγωγής είναι δυνατό να βρουν απασχόληση κυρίως οι νέοι και αυτοί που αντιμετωπίζουν σήμερα πρόβλημα ένταξης στη σημερινή οικονομία της αγοράς.  Καθοδήγηση των κρατικών επενδύσεων προς αυτήν την κατεύθυνση και άμεση  αναπροσαρμογή του ΕΣΠΑ  και όλων των επενδυτικών προγραμμάτων. 

Είναι φανερό ότι παρόμοιες προτάσεις, συμπληρωματικές ή διορθωτικές θα απασχολήσουν τον δημόσιο διάλογο το επόμενο διάστημα.  Σε αυτές  θα μπορούσαν να προστεθούν και προτάσεις με ένα μακροπρόθεσμο ορίζοντα εφαρμογής, όπως  αυτές που έχουν σχέση με την άμεση δημοκρατία και τον περιορισμό των επαγγελματιών της πολιτικής, τον αφοπλισμό των δυνάμεων της τάξης, την ουσιαστική ρύθμιση της μετανάστευσης. Το κύριο θέμα όμως σήμερα  είναι με πιο τρόπο μπορούμε να κρατήσουμε ζωντανό αυτόν τον διάλογο  που ξεκίνησε έτσι ώστε  να έχουμε κάποια απτά αποτελέσματα, πριν επικρατήσει πάλι μία νέα περίοδος απάθειας και ένα μεγαλύτερο βάθεμα της κοινωνικής κρίσης.

 

Αναφορές

-Hannah Arendt,(1962) The Origins of Totalitarianism, THE WORLD PUBLISHING COMPANY, N York,  

-Walter Benjamin (1921).  Zur Kritik der Gewalt. [.Critique of Vio-lence,. 1921]

-Walter Benjamin.s Philosophy: Destruction and Experience, ed. Andrew Benjamin and Peter Osborne (London and New York: Routledge, 1994), 

-Bourdieu, P. (1977). Outline of a theory of practice (R. Nice, Trans.). Cambridge: Cambridge University Press (Original work published 1972).

-Bourdieu, P. (1984). Distinction: A social critique of the judgement of taste(R. Nice of, Trans.). London, UK: Routledge.

-De Filippis J., (2001). The Myth of Social Capital in Community Development, Housing Policy Debate, Volume 12, Issue 4, pp 781-806.

-Chtouris, S. , Zissi A., et. al, The state of youth in contemporary Greece Young Young 14(4), 2006

-Deepa Narayan and Michael F. Cassidy, (2001).Validation of a Social Capital Inventory. A Dimensional Approach to Measuring Social Capital: Development and

Validation of a Social Capital Inventory. Current Sociology 2001; 49; 59 .  [DOI: 10.1177/0011392101049002006]

-Χτούρης, Σ. ,  Ορθολογικά συμβολικά Δίκτυα, Νήσος, Αθήνα 2004

-Χάϊντενράϊχ Ε., Χτούρης Σ., Ιπσεν Ντ.,  Αθήνα. Η κοινωνική δημιουργία μίας μεσογειακής Μητρόπολης, Κριτική Αθήνα  2007

(ελήφθη 18-12-08. Ευχαριστούμε τον Πανεπιστημιακό κ. Σωτήρη Χτούρη για τη συμβολή του)

 

 Επιστροφή

 

Ακίνητα: Σε ποιες περιοχές υπάρχουν «φούσκες»

Ø      Οι περιοχές που «φούσκωσαν» υπερβολικά τα τελευταία χρόνια είναι πολλές και σήμερα ζουν με τον εφιάλτη της... υποτίμησης και προσπαθούν να κρατήσουν τις τιμές τους σε υψηλά επίπεδα.

ΤΟΥ ΒΑΣΙΛΗ Σ. ΚΑΝΕΛΛΗ

Μπορεί η κτηματαγορά στο σύνολό της να μην είναι «φούσκα» όπως υποστηρίζουν πολλοί παράγοντες της αγοράς, ωστόσο, περιοχές που «φούσκωσαν» υπερβολικά τα τελευταία χρόνια είναι πολλές. Aυτές οι περιοχές ζουν σήμερα τον εφιάλτη της... υποτίμησης και από τα ιστορικά υψηλά του 2006 πλέον προσπαθούν να κρατήσουν τις τιμές τους σε υψηλά επίπεδα.

Eιδικοί, μάλιστα, πιστεύουν ότι είναι οι πρώτες γειτονιές που καταγράφεται σημαντική υποχώρηση των τιμών, της τάξης του 10%-20%, σε καμιά περίπτωση, όμως, η πτώση δεν καλύπτει την εκτόξευση που σε ορισμένες περιπτώσεις ξεπέρασε το 100% μέσα σε λίγο χρονικό διάστημα.

Oι περιοχές - «φούσκες» της αγοράς ακινήτων διέψευσαν σε μεγάλο βαθμό τις προσδοκίες εκείνων που πίστευαν ότι πρόκειται για τα νέα Eλ Nτοράντο τα οποία κρύβουν χρυσάφι. H ύφεση των τελευταίων δύο ετών τις προσγείωσε ανώμαλα ενώ οι προβλέψεις για το 2009 δεν είναι καθόλου καλές. Oι βασικοί λόγοι της επενδυτικής έκρηξης που έφερε και το ράλι των τιμών είναι:

1 Σε ορισμένες γειτονιές της Aθήνας, αλλά και άλλων μεγάλων πόλεων ανακοινώθηκαν μεγάλα έργα ανάπλασης, νέοι δρόμοι, πεζοδρόμια, πλατείες, δίκτυα υποδομής. Tελικά ελάχιστα ή καθόλου μεταμορφώθηκαν, όμως, οι τιμές είχαν εκτοξευτεί μόνο με τις φήμες και σήμερα παραμένουν σε υψηλά επίπεδα, αν και οι διορθώσεις είναι φανερές. Kλασικό παράδειγμα η περιοχή της Σίνδου στη Θεσσαλονίκη όπου η είδηση μόνο της κατασκευής του νέου εκθεσιακού κέντρου της Helexpo έφτανε να προκαλέσει ντελίριο για οικόπεδα. Mεσίτες της Θεσσαλονίκης επισημαίνουν ότι από τον Σεπτέμβριο που κυκλοφόρησαν οι πρώτες φήμες παρατηρείται αύξηση στις τιμές έως και 20%.

2 Eκρηξη των αξιών των ακινήτων καταγράφεται και σε περιοχές για τις οποίες φημολογείται -χωρίς να είναι κάτι σίγουρο- η κατασκευή σταθμών του μετρό, του τραμ κι άλλων μέσων μεταφοράς. Aυτή η φήμη πληρώνεται ακριβά κάνοντας πλούσιους οικοπεδούχους και κατασκευαστές και τελικά φτωχούς όσους αγοράζουν ακριβά, αλλά δεν βλέπουν να παίρνει τεράστια αξία το ακίνητό τους. Για παράδειγμα, στις περιοχές που θα κτιστούν σταθμοί του μετρό σε Aθήνα και Θεσσαλονίκη γίνεται ήδη... χαμός. Oμως, την περίοδο αυτή που κρίση βρίσκεται στο ζενίθ κανείς δεν μιλά για υπεραξίες, αλλά περιμένει τις μελλοντικές εξελίξεις.

3 H βουτιά της ζήτησης την τελευταία διετία έχει προκαλέσει και το μεγάλο «στοκάρισμα» ακινήτων. Oι περιοχές που έχουν και το μεγαλύτερο απόθεμα απούλητων σπιτιών βιώνουν και τη μεγαλύτερη κρίση και οι τιμές μειώνονται σταδιακά. Aλλωστε, κατασκευαστές και κτηματομεσίτες «σπρώχνουν» τη ζήτηση προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση με αποτέλεσμα να υπάρχει τεχνητή αύξηση των τιμών, ακόμη κι αν δεν γίνονται αγοραπωλησίες. Για παράδειγμα, στην περιοχή των Mεσογείων πουλήθηκαν χιλιάδες σπίτια την τελευταία δεκαετία. Oμως, πλέον η αγορά έχει κορεσθεί, κι ενώ το ενδιαφέρον είναι ακόμη ικανοποιητικό δεν γίνονται συμβόλαια. Παρ’ όλα αυτά οι «ειδικοί» της αγοράς «πουλάνε» την περιοχή ως μελλοντικό Eλ Nτοράντο.

4 Σε αρκετές πόλεις της επαρχίας οι επιτήδειοι πουλάνε «φύκια για μεταξωτές κορδέλες. Oπως για παράδειγμα σε Λάρισα και Bόλο όπου η προσδοκία των μεγάλων έργων και της ανάπλασης λόγω των Mεσογειακών Aγώνων έχει δημιουργήσει μεγάλες «φούσκες». Nεόδμητα διαμερίσματα πωλούνται πάνω από 3.000 ευρώ/τ.μ. όταν σε καμιά περίπτωση δεν έπρεπε να ξεπερνούν τις 2.000 ευρώ/τ.μ. Oικόπεδα γίνονται «χρυσάφι» σε μια νύχτα, τα σπίτια πωλούνται σε τιμές... Aθήνας, αλλά όλα αυτά δεν αντικατοπτρίζονται στην γενικότερη αναπτυξιακή προοπτική της κάθε περιοχής.

Σε κάθε περίπτωση, τις μεγαλύτερες απογοητεύσεις βιώνει η περιοχή της Aττικής όπου και καταγράφονται οι εξής περιοχές «φούσκες»:

1 Θρακομακεδόνες: Tο Oλυμπιακό Xωριό και η γειτνίαση με το βουνό της Πάρνηθας έκαναν την περιοχή περιζήτητη πριν τέσσερα χρόνια. Oμως, η καταστροφή του δάσους αφενός και αφετέρου ότι το Oλυμπιακό Xωριό διέψευσε τις προσδοκίες για μια νέα σύγχρονη πόλη με εμπορικό κέντρο και υποδομές άλλαξαν τα δεδομένα. Eπίσης, η περιοχή αυτή συγκεντρώνει πολλούς επικίνδυνους ρύπους, είναι ιδιαίτερα σεισμογενής περιοχή και υπάρχει πάντα ο φόβος των πυρκαγιών στην Πάρνηθα. Tα ακίνητα πωλούνται, όμως, πάνω από 3.500 ευρώ/τ.μ. Πόσο αξίζει μια τέτοια περιοχή;

2 Oμόνοια και γενικά κέντρο: Yπάρχουν ακόμη συνοικίες πέριξ της πλέον επιβαρημένης περιοχής της Aθήνας που προσελκύουν επενδυτές. Σε πολλές περιπτώσεις τα καινούργια διαμερίσματα πωλούνται πάνω από 2.200 ευρώ/τ.μ. Kάποιοι φυσικά ποντάρουν στο γεγονός ότι είναι κοντά στο εμπορικό και διοικητικό κέντρο. Ποιος όμως είναι διατεθειμένος να πληρώνει τόσα χρήματα για περιοχές που πλέον δεν είναι ασφαλείς, μαστίζονται από διαδηλώσεις και καταστροφές ενώ και οι συγκοινωνίες δεν έχουν βελτιωθεί εκτός από το μετρό;

3 Mεσόγεια: Aπό την πύλη της κοιλάδας, τον Γέρακα, μέχρι το Πόρτο Pάφτη τα σπίτια πωλούνται από 2.500 έως και 4.000 ευρώ/τ.μ. Aκόμη κι αν δεχθεί κανείς ότι είναι η μεγαλύτερη οικιστική ελπίδα της Aττικής δεν μπορεί να παραβλέψει ότι οι περιοχές οικοδομούνται χωρίς υποδομές, δηλαδή δρόμους, πλατείες, πεζόδρομους, δίκτυα αποχέτευσης κ.λπ. Eπίσης, η υπερπροσφορά έχει φέρει και την... κατηφόρα στις τιμές ενώ και η κυκλοφοριακή επιβάρυνση αυξάνεται σταδιακά.

4 Hλιούπολη - Aργυρούπολη: Kάτι το υψόμετρο, κάτι το γεγονός ότι είναι κοντά στο κέντρο, αλλά και ταυτόχρονα «μακριά» έχουν εκτοξεύσει τις τιμές σε επίπεδα πολλές φορές πάνω από 4.000 ευρώ/τ.μ. ακόμη και για σπίτια χωρίς τα πλεονεκτήματα της θέας και του αέρα.

5 Bύρωνας - Παγκράτι: Δεν προσφέρουν καμιά ιδιαίτερη ποιότητα ζωής, δεν έχουν μετρό ή τραμ, δεν γίνονται έργα ανάπλασης, λίγα είναι τα πάρκα και οι πεζόδρομοι. Mε πρόσχημα την εγγύτητα στο κέντρο τα νεόδμητα έφτασαν να πωλούνται πάνω 3.000 ευρώ/τ.μ. για να προσγειωθούν τελευταία έως και 10% χαμηλότερα.

6 Eλληνικό: Mε την απομάκρυνση του αεροδρομίου οι τιμές απογειώθηκαν. Oι προσδοκίες για τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου 5.500 στρεμμάτων έφερε τις τιμές των καινούργιων σπιτιών ακόμη και πάνω από 5.000 ευρώ/τ.μ. O κόσμος περιμένει να δει τι θα γίνει στην περιοχή και λίγοι πλέον μπαίνουν στο παιχνίδι της αγοράς ακριβού σπιτιού ή οικοπέδου.

7 Bοτανικός - Kεραμεικός: Mέσα σε μικρό χρονικό διάστημα τα καινούργια σπίτια άρχισαν να πωλούνται πάνω από τα 2.300 ευρώ/τ.μ. Kι αυτό διότι τα σχέδια για ανάπλαση, για κατασκευή του γηπέδου του ΠAO και για νέο εμπορικό κέντρο είναι αποτυπωμένα μόνο στα χαρτιά. Πολλοί που αγόρασαν περιμένουν υπεραξίες σε μακροπρόθεσμο ορίζοντα όσοι όμως σκέφτονται να επενδύσουν σήμερα θα πρέπει να το καλοσκεφτούν αφού πλέον οι τιμές ξεφεύγουν. Eξαιρετικά ακριβά είναι και τα... μοδάτα lofts που πωλούνται από 3.000 ευρώ/τ.μ. έως και 5.000 ευρώ/τ.μ. Mπορεί να είναι κάτι διαφορετικό, όμως, η περιοχή είναι ακόμη... πολλά χρόνια πίσω.

8 Aμπελόκηποι: Tα σπίτια πωλούνται έως και 3.000 ευρώ/τ.μ. και τα οικόπεδα 2.600-4.000 ευρώ/τ.μ. με συντελεστή δόμησης 3,6. Oι ειδικοί δεν κρίνουν επαρκή το λόγο της δημιουργίας σταθμού του μετρό για την έκρηξη τιμών. Mεγάλες πολυκατοικίες, συνωστισμός και λίγοι ελεύθεροι χώροι σε μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες περιοχές της Aθήνας.

9 Kαλλιθέα: Iσως η πιο πυκνοκατοικημένη συνοικία της... Eυρώπης αλλά πολλά καινούργια σπίτια πωλούνται ακόμη και 3.000 ευρώ/τ.μ. Δικαιολογία η έλλειψη οικοπέδων, αλλά με αυτά τα χρήματα αγοράζει κανείς κατοικία στην Kηφισιά.

10 Mαρούσι: Διαθέτει μεγάλα πάρκα, έχει κοντά το Aλσος Συγγρού και το Oλυμπιακό Στάδιο, όμως, είναι και η πιο «βρόμικη» περιοχή της Aθήνας εξαιτίας των υψηλών συγκεντρώσεων επικίνδυνων καυσαερίων, σύμφωνα με επίσημες μετρήσεις. Tο ερώτημα είναι αν αξίζει να πληρώσει κανείς πάνω από 3.500 ευρώ/τ.μ.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=12930&subid=2&tag=12202&pubid=4291135

 

 Επιστροφή

 

Τα μνημεία δεν διαδηλώνουν

Μαρία Θερμού

Ολοι φωνάζουν και βγαίνουν στους δρόμους, στα παράθυρα της τηλεόρασης ή βγαίνουν απ΄ τα ρούχα τους και έχουν, κατά πώς πιστεύουν, όλοι δίκιο.

Μπορεί. Στον κήπο του Νομισματικού Μουσείου βρέθηκαν αυτές τις δύσκολες μέρες (προπάντων, νύχτες) μπουκάλια με στουπί και βενζίνη, που προφανώς δεν είχαν παρασκευαστεί σωστά, και έτσι δεν εξερράγησαν πέφτοντας. Τυχερό το Μέγαρο Σλήμαν αλλά και η εξαιρετική παγκοσμίως συλλογή αρχαίων νομισμάτων που φυλάσσει. Εχουν περάσει πολλοί αιώνες από τότε που οι πόλεμοι γίνονταν με αυστηρούς κανόνες, οι οποίοι καθόριζαν το πεδίο της μάχης, τη θέση των αντιπάλων κτλ. (Οι αρχαίοι Ελληνες είχαν ένα τέτοιο στυλ, το ίδιο και οι ιππότες της Κεντρικής Ευρώπης ως τον 10ο αιώνα· οι Ανατολίτες πάλι, όχι.) Οι επαναστατικοί αγώνες πάντως ήρθαν σε κάθε εποχή να καταργήσουν τους νόμους (ως όφειλαν). Αλλά τι γίνεται με τα μνημεία που δεν έχουν φωνή να διαδηλώσουν; Οι πρόσφατες οδομαχίες στο κέντρο της Αθήνας δεν άφησαν κανένα τους χωρίς τραύματα. Λοιπόν, αυτά τα μνημεία του πολιτισμού ανήκουν μόνο σε... εμένα;

Δεν είναι δικά ΜΑΣ; Βέβαια όταν πετάς πέτρες, μπορεί κάποια να σου ξεφύγει. Οι βόμβες όμως μολότοφ σε ένα μουσείο σημαίνουν άλλα πράγματα. Που αρχίζουν από την οικογένεια και το σχολείο και φθάνουν ως την πολιτιστική και πολιτική συνείδηση. Τι ψάχνω...

http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&ct=34&artId=246646

 

 Επιστροφή

 

Δείτε το Βίντεο: Katalipsi sti NET tin ora ton eidiseon apo neous gia ti dolofonia tou Grigoropoulou

Κατάληψη στη ΝΕΤ σήμερα 16 Δεκ. 2008, την ώρα του δελτίου ειδήσεων στις 15:00 από νέους για τη δολοφονία του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου.

ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ:

 «Η δράση μας είναι αποτέλεσμα μίας συσσωρευμένης πίεσης που λεηλατεί τις ζωές μας και όχι μόνο μία συγκινησιακή έκρηξη με αφορμή τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου από την αστυνομία. Είμαστε μία ακόμη συλλογικότητα, κομμάτι της εξέγερσης που συμβαίνει.

Ενάντια στην εξημέρωση από τα Μ.Μ.Ε., προβαίνουμε σε παρέμβαση – παρεμβολή στη ροή του προγράμματος της ΕΡΤ.

Θεωρούμε ότι τα Μ.Μ.Ε. συστηματικά καλλιεργούν το φόβο. Αντί να ενημερώνουν παραπληροφορούν. Παρουσιάζουν μια πολύμορφη εξέγερση σαν τυφλή εκτόνωση. Εξηγούν την κοινωνική έκρηξη με όρους ποινικούς και όχι πολιτικούς. Αποκρύπτουν επιλεκτικά τα πραγματικά γεγονότα. Προβάλλουν μία εξέγερση σαν ένα ακόμη θέαμα που πρέπει απλά να παρακολουθούμε μέχρι να αρχίσει το επόμενο σήριαλ. Τα Μ.Μ.Ε. μετατρέπονται καθημερινά σε μέσα καταστολής της ελεύθερης και δημιουργικής σκέψης.

Να αυτοοργανωθούμε.

Καμία αυθεντία δεν μπορεί να προσφέρει λύσεις στα προβλήματά μας. Χρειάζεται να συναντηθούμε με άλλους ανθρώπους. Να μετατρέψουμε τους δημόσιους χώρους – τους δρόμους, τις πλατείες, τα πάρκα, τις σχολές – σε χώρους αδιαμεσολάβητης έκφρασης. Να βρεθούμε πρόσωπο με πρόσωπο για να συνδιαμορφώσουμε τον λόγο και τις δράσεις μας.

Να μην φοβηθούμε, να κλείσουμε τις τηλεοράσεις, να βγούμε από τα σπίτια μας, να συνεχίσουμε να διεκδικούμε, να πάρουμε τη ζωή στα χέρια μας.

Καταγγέλλουμε την αστυνομική βία – Άμεση αποφυλάκιση των συλληφθέντων διαδηλωτών.

Για την ανθρώπινη χειραφέτηση και την ελευθερία» 16-12-2008

[Ο Διευθυντής της ΕΡΤ τους κατήγγειλε γιατί κατέλυσαν τη νομιμότητα και ο κυβερνητικός εκπρόσωπος γιατί κατέλυσαν τη δημοκρατία! Αντί να καταγγείλουν, τι θα έπρεπε να κάνουν; ΝΑ ΔΩΣΟΥΝ ΧΡΟΝΟ ΚΑΙ ΧΩΡΟ ΓΙΑ ΝΑ ΑΚΟΥΣΤΟΥΝ ΟΙ ΝΕΟΙ. Να δώσουν τουλάχιστον από μία ώρα κάθε μέρα στη ζώνη μεγάλης ακροαματικότητας στα παιδιά για να μιλήσουν, να πουν, να τα ακούσουμε.

Για την ιστορία, ΤΟ ΠΑΝΟ ΤΗΣ ΠΑΡΕΜΒΟΛΗΣ ΕΓΡΑΦΕ: ΜΗΝ ΒΛΕΠΕΤΕ TV-ΒΓΕΙΤΕ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ]

Ελήφθη 17-12-2008

 

 Επιστροφή

 

2005: ανακοίνωση του ΚΚΕ για τα γεγονότα στη γαλλία

Ο αγώνας είναι ταξικός και όχι φυλετικός ή θρησκευτικός
Ανακοίνωση για τον ξεσηκωμό των εργατικών συνοικιών της Γαλλίας

Σχετικά με τις εξελίξεις στη Γαλλία το Γραφείο Τύπου της ΚΕ του ΚΚΕ έδωσε χτες στη δημοσιότητα την ακόλουθη ανακοίνωση:
«Οι κοινωνικές και πολιτικές αιτίες που οδήγησαν στην εξέγερση των εργατικών συνοικιών - γκέτο της Γαλλίας αποκαλύπτουν πως πίσω από το λεγόμενο "ευρωπαϊκό κοινωνικό κράτος", που υμνούν τα κόμματα του ευρωμονόδρομου, βασιλεύει η απίστευτη αθλιότητα και η καταπίεση των φτωχών λαϊκών στρωμάτων. Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο της αστικής δημοκρατίας! Αυτό είναι το αληθινό πρόσωπο της ΕΕ! Ο ξεσηκωμός φανερώνει πως οι κεντροδεξιές και οι κεντροαριστερές κυβερνήσεις είναι συνυπεύθυνες και συνένοχες. Το ΚΚΕ καλεί όλους τους εργαζόμενους και ειδικά τους εργάτες και εργάτριες, τους νέους και τις νέες οικονομικούς μετανάστες να βγάλουν χρήσιμα συμπεράσματα από όσα συμβαίνουν στη Γαλλία. Να απορρίψουν την ιμπεριαλιστική προπαγάνδα της ΕΕ και των κυβερνήσεών της, αλλά και τις αυταπάτες που καλλιεργούν οι οπορτουνιστικές δυνάμεις. Να διεκδικήσουν τα σύγχρονα κοινά δικαιώματά τους δυναμώνοντας την αντιμονοπωλιακή ενότητα και πάλη, με τη συμμετοχή τους στο ταξικό εργατικό κίνημα. Ο αγώνας είναι ταξικός και όχι φυλετικός ή θρησκευτικός.
Ενσωμάτωση όλων των μεταναστών δεν μπορεί να γίνει μέσα στο σύστημα της ταξικής εκμετάλλευσης.. Οι μετανάστες θα ενσωματωθούν στην κοινωνία, όντας ενταγμένοι στο λαϊκό μέτωπο που παλεύει για ριζικές πολιτικές αλλαγές.
Προκαλεί η γαλλική κυβέρνηση και όσοι μιλούν για συμμορίες, στηρίζοντας την προπαγάνδα τους αποκλειστικά στις μορφές που παίρνει ο αγώνας και υποβαθμίζοντας ή κρύβοντας τις αιτίες και το περιεχόμενό του, την απόγνωση που νιώθουν οι εξεγερμένοι.
Το ΚΚΕ εκφράζει την ολόθερμη συμπαράστασή του στους σύγχρονους "Αθλίους" του Παρισιού και όλης της Γαλλίας. Καλεί το λαό να εκδηλώσει μαζικά την αλληλεγγύη του στους ξεσηκωμένους προλετάριους των "γκέτο"».

http://www2.rizospastis.gr/wwwengine/page.do?publDate=9/11/2005&id=6040&pageNo=9&direction=1

 

 Επιστροφή

 

Λουλούδια στα καμένα της Αθήνας-Οι «αντάρτες κηπουροί» φυτεύουν κρυφά επιχειρώντας να στείλουν ένα μήνυμα αναγέννησης

Οι κουκουλοφόροι που ανεβαίνουν αυτό το απόγευμα την οδό Στουρνάρη στα Εξάρχεια κρατούν λουλούδια. Τρεις ακτιβιστές κηπουροί της πόλης, μέλη της οργάνωσης Greek Guerilla Gardeners, «εποικίζουν» ένα μισοκαμένο παρτέρι λίγα μέτρα απ’ το κατώφλι ενός κατεστραμμένου καταστήματος. Είναι η δική τους απάντηση, μια παλλόμενη παρένθεση στο απανθρακωμένο παρόν της Στουρνάρη και στο αβέβαιο μέλλον της. «Μια κίνηση καθαρά συμβολική. Εχουμε συνηθίσει μετά τις πυρκαγιές ν’ ακολουθούν αναδασώσεις. Αυτή είναι η πρώτη φύτευση μετά από πυρκαγιά μέσα στον αστικό ιστό. Το κίνητρο πάντως είναι το ίδιο: Μετά την καταστροφή πρέπει να έρχεται η αναγέννηση. Και χρειάζεται να εργαστούμε όλοι γι’ αυτό» εξηγεί ο Γιώργος, ιδρυτής της ομάδας των Αθηναίων Guerilla.
Η πορτοκαλί σειρήνα του φορτηγού που φορτώνει αποκαΐδια από το γειτονικό μαγαζί φωτίζει αχνά το πεζοδρόμιο. Οδηγοί μηχανών φρενάρουν ελαφρά, περαστικοί κοντοστέκονται, κάποιοι προσπερνούν παρασυρμένοι από τον αυτοματισμό του ανθρώπου της πόλης.
«Μην τραβάς, εντάξει; Τα νεύρα μου είναι τεντωμένα». Η φωνή ενός χρήστη που θεωρεί πως το φλας του φωτογράφου οπλίζεται γι’ αυτόν σπάει τη σιωπή. «Ακουσες; Μη μου ρίχνεις!» συνεχίζει να φωνάζει καθώς απομακρύνεται τρεκλίζοντας.
Το φλας όμως θα φωτίσει κι ένα ούτως ή άλλως εμπρηστικό σύνθημα γραμμένο με σπρέι στο διπλανό τοίχο: «16 χρόνων, νεκρός». Η οργισμένη κολεκτίβα που άλωσε τους δρόμους της Αθήνας για να «εκδικηθεί» το θάνατο του νεαρού μαθητή ήταν για πολλούς μια ακραία προσπάθεια οικειοποίησης του δημόσιου χώρου – δικαίωμα που διεκδικούν και οι Guerilla Gardeners. «Αυτό που μας συνδέει με τους συμμετέχοντες στα επεισόδια είναι ότι παίρνουμε την πόλη στα χέρια μας και θέλουμε ο αστικός χώρος να γίνει βίωμά μας. Τόσο το μέσον όμως όσο και η κατάληξη είναι διαφορετικά. Η διαμαρτυρία που συνοδεύεται από καταστροφή ακυρώνει το αίτημα. Γι’ αυτό νομίζω ότι ελάχιστοι ασχολήθηκαν με τα αιτήματα, τα οποία αφέθηκαν ανοιχτά για ερμηνεία» λέει ο Μιχάλης καθώς βουτάει ένα γλαστράκι μέσα στο νοτισμένο χώμα.
Κοιτάζοντας το βομβαρδισμένο τοπίο της Στουρνάρη, ο Αλέξανδρος παρεμβαίνει: «Προφανώς και η αντίδραση ήταν υπερβολική. Προφανώς και οι Guerilla μιλούν με άλλους όρους. Αναρωτιέμαι, όμως, μήπως η Αθήνα είναι τόσο άσχημη, ώστε να σε εμπνέει να την… καταστρέψεις. Αν δηλαδή έχεις ένα σπίτι μπουρδέλο, το φροντίζεις; Μάλλον όχι».
Μια γυναίκα, ιδιοκτήτρια καταστήματος και κάτοικος Εξαρχείων, πλησιάζει φουριόζα από το απέναντι πεζοδρόμιο. Παρακολουθεί εδώ και ώρα τους κηπουρούς, με καχυποψία, όπως θα παραδεχτεί στη συνέχεια. «Συγχαρητήρια» αναφωνεί στο τέλος. «Ελάτε όποτε θέλετε να φυτέψετε όλο το δρόμο. Εγώ θα σας προμηθεύσω με φυτά, εγώ θα φέρω κόσμο να σας βοηθήσει. Το μόνο που θέλω είναι να βλέπω τα πρόσωπά σας. Χωρίς κουκούλες».
Κουκουλοφόροι μιας άλλης λογικής, οι Guerilla Gardeners της Αθήνας έχουν μόλις δώσει μια άλλη διάσταση στην προδιαγεγραμμένη χρήση του δημόσιου χώρου της πόλης: τη διεκδίκησή του μέσα από κοινωνικές διαδικασίες. «Η κλίμακα που δουλέψαμε σήμερα ήταν πολύ μικρή. Οπως θα έλεγε ο Ρεμ Κουλχάας (σ.σ.: διάσημος Ολλανδός αρχιτέκτονας), εμείς δουλέψαμε στο Small, ενώ η πόλη είναι στο XL. Ιδεωδώς, θα μπορούσε αυτή η κίνηση να διαδοθεί σε όλη την Αθήνα» παρατηρεί ο Μιχάλης.
Η αυτοδιαχείριση του αστικού χώρου είναι, κατά το διδάκτορα του ΕΜΠ Νίκο Αναστασόπουλο, ελπιδοφόρα. «Διαβάζοντας blogs και συζητώντας σε fora, διαπιστώνω ότι οι πολίτες θέτουν σε αμφισβήτηση τους θεσμούς. Η πρωτοβουλία των Guerilla έχει τεράστια συμβολική αξία –γιατί το πράσινο είναι ένδειξη ζωής– αλλά είναι μια κίνηση που πρέπει να πάρει μαζικό χαρακτήρα για να έχει βιωσιμότητα» σημειώνει, προσδίδοντας πολιτική σημασία στην κινηματική δράση των κηπουρών της Αθήνας. Στον αντίποδα, ο Κώστας Τάτσης, αντιπρόεδρος της Ενωσης Γεωπόνων, εκτιμά πως οι παρεμβάσεις των πολιτών δεν έχουν προοπτική. «Το πρόβλημα δεν λύνεται έτσι. Χρειαζόμαστε ολοκληρωμένη παρέμβαση, όχι τουφεκιές. Χρέος μας είναι να πιέσουμε το Δήμο Αθηναίων να προχωρήσει σε πράσινες λύσεις. Αυτή τη στιγμή μόνο το 5% του δημοτικού προϋπολογισμού διατίθεται για πράσινο».
Οι Guerilla πάντως θεωρούν ότι η πόλη έχει λίγες αξιώσεις από τους θεσμούς. «Η αναβάθμιση του αστικού τοπίου είναι το δικαίωμα που παραχωρήσαμε στους τοπικούς άρχοντες. Από τη στιγμή που με την πολιτική τους μας απογοητεύουν είναι καιρός να πάρουμε τη δύναμή μας πίσω» προτρέπει ο Γιώργος. Τα λουλούδια στο παρτέρι της Στουρνάρη είναι το νέο τους όπλο.
Στη Θεσσαλονίκη
Το μήνυμα του αντάρτικου της πόλης ταξιδεύει 504 χλμ. βόρεια της Αθήνας. Οι Guerilla Gardeners της Θεσσαλονίκης κινητοποιούνται σε παράλληλο χρόνο, ανταποκρινόμενοι στο κάλεσμα των Αθηναίων ομοϊδεατών τους μέσω Facebook. Μια πενταμελής ομάδα νέων πρωταγωνιστεί σε μια φύτευση στη συμβολή των οδών Πλάτωνος και Φιλίππου, «ένα χώρο με μεγάλη επισκεψιμότητα στο κέντρο της πόλης, κοντά στο σταθμό μετρό που κατασκευάζεται. Δυστυχώς, δεν είχαμε τη δυνατότητα να επέμβουμε στα σημεία όπου έγιναν τα επεισόδια», λένε.
Το logo «μπάτσοι, γουρούνια, δολοφόνοι» πάνω στην επιφάνεια μίας από τις ζαρντινιέρες που αναλαμβάνουν να φυτέψουν τους υπενθυμίζει την αφορμή για την επέμβασή τους. «Τα συναισθήματα μετά τις ταραχές είναι για όλους μας αμφίσημα. Από τη μία αντιλαμβάνεσαι ότι υπάρχουν αναρίθμητοι λόγοι για να εξεγερθείς και από την άλλη απογοητεύεσαι από το πλήγμα στην εικόνα της πόλης» εξηγεί ο Σπύρος, επικεφαλής της ομάδας.
Αναγνωρίζοντας ότι η βία είναι μια μορφή επικοινωνίας, οι Guerilla της Θεσσαλονίκης βρίσκουν έναν πιο δημιουργικό τρόπο για να εκφράσουν το θυμό τους. «Τα αιτήματα, τα αδιέξοδα, είναι και για μας ίδια, η νόρμα αλλάζει» σχολιάζουν. Χρειάζονται δύο ώρες για να απαλλάξουν έναν παραμελημένο κήπο, πνιγμένο στα σκουπίδια, από τα ξερόχορτα και στη θέση τους να φυτέψουν λουλούδια. «Είναι η πρώτη φορά που κάνουμε guerilla στη Θεσσαλονίκη. Και συνειδητοποιούμε ότι εμείς ως πολίτες είμαστε υπεύθυνοι για την αλλαγή» σημειώνει ο Σπύρος.
Οι Guerilla της Θεσσαλονίκης αναζητούν μιμητές της δράσης τους σε όλη την πόλη, σε μια προσπάθεια να εντυπώσουν στη συλλογική συνείδηση ότι η αυτοδιαχείριση του αστικού χώρου είναι «η πιο δημοκρατική μορφή διοίκησης». Γι’ αυτόν το λόγο οργανώνονται και μέσω του blog «thessguerillagardeners.blogspot.com» ενώ πύλη για πράσινα ζητήματα αναμένεται να εγκαινιάσουν και οι Guerilla της Αθήνας, με τον τίτλο «ecommunity».

ΧΑΡΑΜΗ ΣΤΕΛΛΑ Ελεύθερος Τύπος Πέμπτη, 18.12.08

βλέπε και Το νέο αντάρτικο της πόλης σπέρνει σπόρους και φυτεύει λουλούδια

http://www.guerrillagardening.org/  

 Επιστροφή

 Επιστροφή