ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 18

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 9.8

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Αντιμέτωπο με όλα τα κόμματα-φορείς-περιβαλλοντικές οργανώσεις το Εθνικό Χωροταξικό

Κοινωνία και χώρος στην Αθήνα, Η δυναμική των μεταβολών της τελευταίας εικοσαετίας,

«Το Ά-κτιστο στη σύγχρονη πόλη»

Περιβαλλοντικές δεσμεύσεις χωρίς εφαρμογή- Αποκαλυπτική η 4η έκθεση του WWF

ΤΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΔΩΣΕ 500 ΧΙΛ. ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ!

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Οι... ακτιβιστές των Αθηνών

κτηματομεσίτης  η κυβέρνηση δια του ΥΠΕΧΩΔΕ με την νέα εκδοχή του χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό

Μνημόνιο για τη διεκδίκηση, τη διάσωση και τη θεσμοθέτηση των ελεύθερων χώρων στο Λεκανοπέδιο

Τι είπε ο πρ. Δήμαρχος Δ. Αβραμόπουλος για την Αθήνα

Προσεγγίσεις για την ταξική δομή στην πόλη του Γ. Σαρρηγιάννη

18η συνάντηση του "Δικτύου Δράσης για την πόλη"

Η Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς δημιούργησε  ιστοσελίδα για τους ελεύθερους χώρους

Επιτροπή: εξέταση της ποιότητας ζωής 321 ευρωπαϊκών πόλεων

«πράσινες» πρωτοβουλίες σε Βριλήσσια, Αιγάλεω, Αγιο Ιωάννη Ρέντη και Ελευσίνα

Λουκέτο στο «Πλάζα», απώλεια για τους σινεφίλ

Βραζιλία: Curitiba: η πόλη-πρότυπο

Τριήμερο διαλόγου για την Ενέργεια

 

Η ιδανική πόλη

 

 

Να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη στέγη στην Ευρώπη

 

 

 

 

 Επιστροφή

 

Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών, Ινστιτούτο Αστικής και Αγροτικής Κοινωνιολογίας, Κοινωνία και χώρος στην Αθήνα, Η δυναμική των μεταβολών της τελευταίας εικοσαετίας,

ΠΕΡΙΛΗΨΕΙΣ ΔΥΟ ΕΙΣΗΓΗΣΕΩΝ ΗΜΕΡΙΔΑΣ, ΑΘΗΝΑ, 25 Ιουνίου 2008, που αφορούν τους ελεύθερους χώρους της πόλης

 

Καλλισθένη Αβδελίδη:

Χρήση Φυσικών Χώρων Αθήνας – ένας δείκτης ποιότητας ζωής των κατοίκων της πόλης

 

Η τακτική επαφή των ανθρώπων με τη φύση αποτελεί παράμετρο με όλο και μεγαλύτερη σημασία για την ποιότητα της καθημερινής ζωής. Για το σύνολο των κατοίκων μιας μεγάλης πόλης αυτό σημαίνει ύπαρξη και δυνατότητα χρήσης αστικών και περιαστικών φυσικών χώρων.

Στόχος της εργασίας είναι να περιγράψει τη χρήση των φυσικών χώρων μιας μεγάλης ευρωπαϊκής πόλης, όπως η Αθήνα, έτσι ώστε να αναδειχθούν τα χαρακτηριστικά της σύγχρονης σχέσης των κατοίκων της με αυτούς. Παρότι, αναλογεί πολύ μικρή έκταση πρασίνου σε κάθε κάτοικο της Αθήνας, η γεωμορφολογία της πόλης (εκτεταμένη παραλιακή ζώνη, λόφοι, βουνά, κ.λπ) είναι κεντρικής σημασίας για τον ισχυρό δεσμό που έχουν οι κάτοικοι με την ιστορία και το χώρο της. Επιχειρήθηκε να συσχετιστεί η χρήση των αστικών φυσικών δημόσιων χώρων με πτυχές της καθημερινής ζωής σε εποχή και χρόνους που η σύνθεση του πληθυσμού και οι συνήθειες των κατοίκων «εναρμονίζονται» με τον συλλογικό ρυθμό της καθημερινότητας της Αθήνας.

 Η έρευνα πραγματοποιήθηκε κατά την περίοδο 2005-2007 στο Ινστιτούτο Αστικής και Αγροτικής Κοινωνιολογίας του ΕΚΚΕ και αποτελεί τμήμα του προγράμματος ‘Αριστεία-ΙΙ’. Συνδυάσαμε μια μέθοδο με χωρική και κοινωνικο-ανθρωπολογική οπτική (στοιχεία ανθρωπογεωγραφικής ανάλυσης, έρευνα παρατήρησης σε 6000 επισκέπτες 8 χώρων[1], ποιοτική μελέτη με ελεύθερες συνεντεύξεις σε επιλεγμένους κατοίκους όλων των ηλικιακών ομάδων, έρευνα με ερωτηματολόγιο σε 365 επισκέπτες 4 χώρων).

Αναφέρουμε ενδεικτικά ορισμένα ευρήματα:

Οι ηλικιωμένοι, τα παιδιά και οι νέοι επισκέπτονται αναλογικά λιγότερο τους φυσικούς χώρους της Αθήνας (συγκριτικά περισσότεροι είναι οι ενήλικες και τα μικρά παιδιά 0-3 χρόνων).

Οι άντρες μεταξύ των χρηστών των χώρων είναι σαφώς περισσότεροι από τις γυναίκες. Πρόκειται επίσης για συστηματική, όχι συγκυριακή, διάκριση μεταξύ του πληθυσμού και των επισκεπτών.

Ένας στους τρεις πηγαίνει μόνος του και ένας στους δύο πηγαίνει είτε μόνος του είτε ως συνοδός (κυρίως παιδιού). Πρόκειται για μια ισχυρή διάσταση της σημερινής χρήσης φυσικών χώρων Αθήνας.

Οι περαστικοί, δηλαδή οι επισκέπτες που απλώς περνούν μέσα από το πάρκο, είναι μια κατηγορία σημαντική μεταξύ των χρηστών και συχνά μεγαλύτερη από τους επισκέπτες που πηγαίνουν με προορισμό το χώρο (δομική διάσταση της σύνθεσης του κοινού των χώρων σε άμεση σύνδεση με τον τρόπο και τον συλλογικό ρυθμό ζωής στην σύγχρονη Αθήνα).

Το περπάτημα είναι κυρίαρχη δραστηριότητα στους χώρους (θα πρέπει ίσως να συσχετιστεί με την αντικειμενική δυσκολία εξάσκησης της πεζοπορίας στους δρόμους της Αθήνας).

Το φάσμα δραστηριοτήτων που καταγράφηκε για το σύνολο των χώρων, είναι ένα δεδομένο ανάγνωσης της λειτουργίας των ανοιχτών χώρων με φυσικό περιβάλλον της Αθήνας

Ο ελεύθερος χρόνος χρησιμοποιείται περισσότερο σε κλειστούς παρά σε ανοιχτούς χώρους

 

 Επιστροφή

 

Κάρολος Ιωσήφ Καβουλάκος

Το κίνημα των ελεύθερων χώρων στην Αθήνα

 

Το ζήτημα των ελεύθερων, δημόσιων και αδόμητων χώρων της Αθήνας έχει αναδειχθεί τα τελευταία χρόνια, τόσο μέσα από δημοσιεύματα του τύπου όσο και από τη δράση τοπικών φορέων, οργανώσεων και δημοτικών παρατάξεων. Πάρκα, παραλίες, περιαστικά δάση, άλση βρίσκονται σε κίνδυνο μεταξύ «αναπτυξιακής αξιοποίησης» και  ιδιωτικοποίησης.

Η έρευνα στόχευσε στην ανίχνευση της διαμαρτυρίας σχετικά με το παραπάνω θέμα με στόχο την απάντηση στο εξής ερευνητικό ερώτημα: «Πρόκειται για ένα κίνημα της πόλης στην σύγχρονη Αθήνα;» Η θετική απάντηση στο ερώτημα αυτό γέννησε και ένα εξίσου σημαντικό δεύτερο ερώτημα: «Κάτω από ποιες κοινωνικές και πολιτικές συνθήκες γεννήθηκε το κίνημα αυτό;».

Για να απαντηθούν τα παραπάνω δύο ερωτήματα πραγματοποιήθηκε μια συστηματική καταγραφή και στατιστική επεξεργασία των γεγονότων διαμαρτυρίας που αφορούν ελεύθερους χώρους της Αθήνας κατά την περίοδο 2001-2005. Παράλληλα πραγματοποιήθηκε ένας αριθμός συνεντεύξεων σε ακτιβιστές με μακροχρόνια δράση.

Με βάση τα ευρήματα της έρευνας η απάντηση στο πρώτο ερώτημα μπορεί να συνοψιστεί ως εξής:  Τα κριτήρια του ορισμού του κινήματος εκπληρώνονται στον μέγιστο βαθμό στο Δήμο Αθηναίων (εκτός της δυτικής Αθήνας). Εδώ παρατηρείται μεγάλος αριθμός γεγονότων διαμαρτυρίας που οργανώνονται σε σημαντικό ποσοστό από εξωθεσμικές, δικτυωμένες και με διαρκή δράση οργανώσεις, οι οποίες συχνά επιδιώκουν ευρύτερες κοινωνικές αλλαγές. Αντίθετα στη δυτική Αθήνα και τα δυτικά προάστια, τον Πειραιά και την περιφέρεια της πόλης δεν είναι δυνατό να γίνει λόγος για ανάπτυξη κινημάτων της πόλης με αντικείμενο τους ελεύθερους χώρους, αλλά για μεμονωμένες, συγκυριακές και ασύνδετες αντιδράσεις που γεννιούνται με βάση ένα συγκεκριμένο θέμα. Τέλος, στα βόρεια και ανατολικά προάστια και κυρίως στα νότια προάστια της Αθήνας μπορεί να γίνει λόγος για την ύπαρξη κινημάτων της πόλης. Σε κάθε μια όμως από αυτές τις περιπτώσεις υπάρχουν κάποιες ιδιαιτερότητες που νοθεύουν τον κινηματικό χαρακτήρα. Σε κάθε περίπτωση μπορεί να υποστηριχθεί ότι στις περιοχές αυτές υπάρχουν κινηματικές οργανώσεις με σημαντική δράση.

Το κίνημα αυτό γεννήθηκε κατά το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’90. Το πλαίσιο εντός του οποίου πραγματοποιήθηκε η γέννησή του χαρακτηρίστηκε τόσο από απειλές όσο και από ευκαιρίες. Ως απειλή μπορούμε να θεωρήσουμε τη μετάβαση της αστικής πολιτικής από τη βιώσιμη ανάπτυξη στην επιχειρηματική πόλη. Οι κίνδυνοι για τους ελεύθερους χώρους που παρουσιάστηκαν κατά τη φάση προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων αποτέλεσαν το βασικό κίνητρο για την δικτύωση των τοπικών οργανώσεων και την ανάπτυξη μιας συνολικότερης αμφισβήτησης σχετική με τη μορφή και το μέλλον της πόλης. Ως ευκαιρία για επιτυχημένη δραστηριοποίηση των πολιτών μπορούν να θεωρηθούν οι νομολογίες του Συμβουλίου της Επικρατείας κατά τη δεκαετία του ’90 και η θετική στάση πολλών δημοτικών αρχών, κυρίως των μικρότερων σε μέγεθος δήμων, απέναντι στις κινητοποιήσεις των κατοίκων.

Το κίνημα των ελεύθερων χώρων της Αθήνας γνωρίζει συνεχή ανάπτυξη και εξάπλωση στις αρχές του 21ου αιώνα και αναμένεται να συνεχίσει να μας απασχολεί όσο η κυρίαρχη πολιτική επιμένει να απειλεί τους ελεύθερους χώρους και την ποιότητα ζωής των κατοίκων Αθήνας.

 

 Επιστροφή

 

«Το Ά-κτιστο στη σύγχρονη πόλη»

Στο πλαίσιο του προγράμματος Διεθνή Γεγονότα Αρχιτεκτονικής Έρευνας 2008 με θέμα το Άκτιστο, το οποίο πραγματοποιείται στο Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο σε συνεργασία με τη SARCHA/ Αρχιτεκτονικοί Αγωγοί, θα πραγματοποιηθούν τον Ιούλιο εκδηλώσεις που αφορούν στην εμπειρία του Άκτιστου στην σύγχρονη πόλη.

Αρχιτέκτονες και εικαστικοί από την Ελλάδα και το εξωτερικό παρουσιάζουν εκθέσεις, εργαστήρια, συζητήσεις, σεμινάρια και προσεγγίζουν επίκαιρα θέματα όπως:  το ά-κτιστο του Ελαιώνα, το ζήτημα της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, τους υποτιμημένους αστικούς χώρους, την άτυπη πολεοδομία, τις άκτιστες δομές που διαμορφώνουν την σύγχρονη πόλη αλλά και την δυναμική του ουτοπικού αστικού σχεδιασμού.
Το αναλυτικό πρόγραμμα των εκδηλώσεων επισυνάπτεται αλλά μπορείτε να το δείτε και στην ιστοσελίδα http://www.byzantinemuseum.gr/unbuilt/unbuilt.htm

Διεύθυνση προγράμματος: Δρ Μαρία Θεοδώρου, διευθύντρια  SARCHA

Για πληροφορίες: Γραφείο Τύπου Βυζαντινού Μουσείου-Μάγδα Ζήνδρου

2107294926, press@byzantinemuseum.gr

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ

●1/07/2008, ώρα 19.00-21.00 – «Το ά-κτιστο του Ελαιώνα» - Εργαστήριο – Συζήτηση: Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική

●1/07/08- 7/07/08 - «Ελαιώνας- κενός χρόνος» - Έκθεση- Δράσεις: Expendable group: Κ. Νικολάου, Ε. Καραγιαννοπούλου, Σ. Καραγιαννόπουλος, Π. Θωμαίδη

●8/07/08- 14/07/08 – «Εικονοθεραπεία: Η Συνδιαλλαγή της Εικόνας στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου 17» - Έκθεση: Σ. Δαούτη, Γ. Μητρούλιας, Μ. Ραφτόπουλος

 - «Horror vacui: A-κτιστο-φοβία» - Προβολή βίντεο: Γ. Μπαρδάκος, Μ. Γεωργανά, Μ. Σηφάκης και Ν. Βίττης

●15/07/08- 31/08/08 – Εργαστήρια Φοιτητών:

Εκθέσεις :15/07/08- 31/07/08

Παρουσιάσεις Εργαστηρίων :15/07/08- 17/07/08

Αναλυτικό πρόγραμμα παρουσιάσεων

15/07/08, ώρα 11.00-14.00 - «Το διάγραμμα ως μέσο σύλληψης του άκτιστου κατά τη διαδικασία του σχεδιασμoύ» - Διάλεξη:  Γ. Ζαβολέας, Χ. Παπούλιας, Ν. Πατσαβός, Α. Σταυρίδου, Β. Τεντοκάλη, Σ. Βυζοβίτη

15/07/08:, ώρα 18.00-21.00 - Παρουσιάσεις των παρακάτω τεσσάρων Εργαστηρίων:

«Εντροπικοί Κήποι» -Έκθεση και Εργαστήριο: Laboratory of Visual Arts, Department of Architecture, University of Patras, Συντονιστές: Κ. Ντάφλος, Β. Χαλιβοπούλου

«Δίκτυα μικροαρχιτεκτονικών με λογικές σμήνους» -Έκθεση και Συζήτηση: Δ. Παπαλεξόπουλος, Α. Σταυρίδου, Α. Κουβέλη, Δ. Παπαδόπουλος

«Άτρεπτο άκτιστο: τέχνη και αρχιτεκτονική» - Εργαστήριο (με διαλέξεις κατά τη διάρκεια και έκθεση στο πέρας του): Π. Μάντζου, Ξ. Μπήτσικας, Ζ. Ξαγοράρης, Δ. Πολυχρονόπουλος, Ν. Αλεξίου, Γ. Τζιρτζιλάκης

«Εκπαίδευση στο «κενό»» - Έκθεση και Εργαστήριο: Δρ Β. Τεντοκάλη, Η. Γραμματικός

16/07/08, ώρα 18.00-21.00 - Παρουσιάσεις των παρακάτω τεσσάρων Εργαστηρίων:

 «Ο Δημόσιος χώρος ως άκτιστο από δύο Εργαστήρια Αρχιτεκτονικής του ΑΠΘ» -Έκθεση και Συζήτηση: Δρ T. Παπαδοπούλου, Μ. Παπανικολάου, Τ. Τέλλιος

«Κατασκευάζοντας το άκτιστο: Τοπικές ουτοπίες και αστικές αντιστροφές» - Διάλεξη - Συζήτηση και έκθεση: Δρ Π. Τουρνικιώτη

 «Γραμμή- γεωμετρικοί μετασχηματισμοί- παραμορφώσεις- τερατόμορφη -νέα τάξη» , Εργαστήριο: Γ. Ζαβολέας

«Περπατώ: Σωματική επανασχεδίαση της πόλης» - Eργαστήριο και έκθεση: Εργαστήριο Εικαστικών Τεχνών, Τμήμα Αρχιτεκτόνων Πανεπιστημίου Πατρών. Συντονισμός: Δρ  Πάνος Κούρος, Παρεμβάσεις: Νίκος Καζέρος, Πάνος Κούρος, Κώστας Ντάφλος, Βάντα Χαλυβοπούλου

17/07/08, ώρα 18.00-19.00, «Μοναδο(μο)λογία ή το Πρωταρχικό Τούβλο» - Έκθεση και Διάλεξη: Δρ Ζ. Κοτιώνης

17/07/08, ώρα 19.00-21.00, Στρογγυλή τράπεζα με όλους τους συμμετέχοντες των εργαστηρίων. Συντονιστής: Μ. Θεοδώρου

●22/07/08 – ώρα 19.00-21.00,  « Αφηγήσεις της πόλης- Αφηγηματικές υποδομές και άλλες ιστορίες: Λευκωσία, Αθήνα, Αντις Αμπέμπα και Λονδίνο» - Συζήτηση: Δ. Θεοδωρόπουλος, Χ. Ιωάννου, Δ. Κοκκίνη, M. Koehler, Θ. Μαζαράκη, Χ. Παπαστεργίου

Έκθεση: 22/07/08-31/08/08

●23/07/08, ώρα 20.00-23.00, – « Norberg- Schultz’ elements of space in dark city» - Διάλεξη και προβολή ταινίας: Dr. Gul Kacmaz Erk

●29/07/08, ώρα 19.00-21.00 - « (Un)built City: Informality and the undervalued»  Συζήτηση: Mick O’ Kelly, Μ. Κιούρτη

1. « Informality and the Un-Built» - Mick O’ Kelly

Έκθεση: 28/07/08-31/08/08

2 «Η νομιμοποίηση του υποτιμημένου» - Εργαστήριο: Κ. Πανταζής, Μ. Ρέντζου, Μ. Κιούρτη, Κ. Τσιαμπάος, Γ.. Καραχάλιος, Γ. Πανταζής

Έκθεση: 28/07/08-31/08/08

 

 Επιστροφή

 

ANΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΥΠΟΥ

Του Δ. Σουλιώτη

πρ. μέλους της ΚΠΕ του ΣΥΝ

Οι εκατομμυριούρχοι με τα γυαλιστερά κουστούμια, τα κότερα και τις πισίνες ζήτησαν χρήματα από τα ψίχουλα του ελληνικού λαού

ΑΗΔΙΑ ΚΑΙ ΟΡΓΗ!

ΤΟ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ ΕΔΩΣΕ 500 ΧΙΛ. ΕΥΡΩ ΣΤΟ ΠΑΣΟΚ ΓΙΑ ΤΗΝ ΣΟΣΙΑΛΙΣΤΙΚΗ ΔΙΕΘΝΗ!

  Η απόφαση πάρθηκε μετά από εισήγηση του Νομάρχη Γ. Σγουρού και τις ψήφους των νομαρχιακών συμβούλων του ΠΑΣΟΚ, του Νάσου Αθανασίου από την Ν.Δ. ( οι υπόλοιποι της Ν.Δ δεν την ψήφισαν ) και του Β. Παπαδόπουλου από το ΛΑ.Ο.Σ.

  Ο Σπ. Λυκούδης από τον ΣΥ.ΡΙΖ.Α, φόρεσε τον μανδύα του Πόντιου Πιλάτου και έδωσε "λευκό"!…

  Την επαίσχυντη απόφαση καταψήφισαν μόνο οι Αλ. Μπαλού, Κ. Μαρκέτης και Ηλ. Νικολόπουλος.

Τετ.10.6.- Την ώρα που τεράστια στρώματα του λαού βυθίζονται στην έσχατη φτώχεια και την απόγνωση και οι νομαρχίες έχουν κηρύξει διαρκή λιτότητα στις μεγάλες και μικρές ανάγκες του λαού μας , η νομαρχία της Αθήνας με μια παράνομη και προκλητική, τουλάχιστον, απόφαση, που επιβεβαιώνει τον βαθύ εκφυλισμό και την απόσπαση των δυνάμεων του δικομματισμού και όχι μόνο, από τις ανάγκες αλλά και το φρόνημα του ελληνικού λαού, αποφάσισε την χρηματοδότηση του Συνεδρίου της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, χορηγώντας 500 χιλ. ευρώ στο ΠΑΣΟΚ , στο οποίο έχει ανατεθεί η οργάνωση του Συνεδρίου, στην Αθήνα. Η ηγεσία του ΠΑΣΟΚ είχε ζητήσει από την Νομαρχία να εγκρίνει 1.000.000 ευρώ!…Η απόφαση πάρθηκε με τους ψήφους των νομαρχιακών συμβούλων του ΠΑΣΟΚ, του Νάσου Αθανασίου από την Ν.Δ και του Β. Παπαδόπουλου από το ΛΑ.Ο.Σ, το οποίο, κατά τα άλλα, "οδύρεται" για την φτώχεια του ελληνικού λαού!..

Οργή όμως προκαλεί και η στάση του εκπροσώπου του ΣΥ.ΡΙΖ.Α στην Νομαρχία Αθηνών Σπ. Λυκούδη, ο οποίος, παριστάνοντας τον Πόντιο Πιλάτο, δεν καταψήφισε την απόφαση, αλλά απλώς "ένιψε τας χείρας του" και απείχε της ψηφοφορίας!… Ο Λυκούδης γνώριζε από πριν τον χαρακτήρα της απόφασης , αφού το θέμα είχε αναγραφεί στην ημερήσια διάταξη του Νομ. Συμβουλίου!.. Πρέπει να σημειωθεί ότι ο κ. Λυκούδης είναι μέλος της Π.Γ του ΣΥΝ!..

Ποιά είναι η "φτωχολογιά" της Σοσιαλιστικής Διεθνούς που δεν έχει λεφτά για να κάνει το Συνέδριο της;

Η Σοσιαλιστική Διεθνής (Σ.Δ) είναι ένας από τους βασικούς παίκτες, μαζί με τις ΗΠΑ, του ευρωαντλαντικού άξονα και του ΝΑΤΟ, εκφραστής των συμφερόντων των μεγάλων πολυεθνικών εταιριών, εχθρός του σοσιαλισμού και υποστηρικτής της πολιτικής του πολέμου, του νεοφιλελευθερισμού, της παγκοσμιοποίησης και του ανταγωνισμού. Η Σοσιαλιστική Διεθνής, για παράδειγμα, υποστήριξε τον πόλεμο στο ΙΡΑΚ και τον βομβαρδισμό όπως και την διάλυση της Γιουκοσλαυϊας, ενώ αντίθετα στηρίζει την παραβίαση του διεθνούς δικαίου και την κατοχή της Βόρειας Κύπρου από τα τουρκικά στρατεύματα.

Στις γραμμές της λεγόμενης Σ.Δ συνωστίζονται: πανίσχυρα, ευρωπαϊκά κυρίως, σοσιαλδημοκρατικά ή ψευτοεργατικά κόμματα ( όπως λ.χ το βρετανικό ) καθώς και άλλα πολιτικά σχήματα και οργανώσεις, στα ταμεία των οποίων ρέει πακτωλός χρημάτων. Στις γραμμές αυτών των κομμάτων θητεύουν ως μέλη, επίτροποι, αξιωματούχοι και υψηλόβαθμα στελέχη της Ε.Ε, υπουργοί, βουλευτές και ευρωβουλευτές, ηγετικά στελέχη του εργατικού συνδικαλιστικού κινήματος με παχυλές αμοιβές, που πολλές φορές ξεπερνάνε αυτές των ελλήνων υπουργών ή βουλευτών καθώς επίσης άλλα υψηλόβαθμα στελέχη διεθνών οργανισμών, τραπεζών, κρατικών υπηρεσιών ή μεγάλων εταιριών, πολλοί από τους οποίους ζούνε μέσα στην χλιδή, κάνουν ζωή εκατομμυριούχων, διαθέτουν μεγάλη περιουσία, πολυτελείς επαύλεις, υπερπολυτελή σκάφη αναψυχής, αυτοκίνητα κλπ.

Οι κάθε είδους αμοιβές αυτής της "σοσιαλιστικής φτωχολογιάς" κλιμακώνονται ανάλογα με τα αξιώματα ή τις ειδικές θέσεις, όπου στις περισσότερες περιπτώσεις αρχίζουν από 30.000 ευρώ και φτάνουν έως και 100 ή 150 χιλιάδες ευρώ τον μήνα! Αν υπολογίσουμε π.χ ότι κάθε έλληνας ευρωβουλευτής εισπράττει από το Ε.Κ. περίπου στα 28.000 ευρώ τον μήνα, τότε μόνο τα έσοδα της ευρωκοινοβουλευτικής ομάδας του ΠΑΣΟΚ ανέρχονται, κάθε χρόνο γύρω στα 7 εκατομμύρια ευρώ , ενώ τα συνολικά έσοδα των ευρωβουλευτών, που ανήκουν στα ευρωπαϊκά κόμματα της Σοσιαλιστικής Διεθνούς, είναι δυνατόν να ξεπερνούν τα 1.750 εκ. ευρώ το χρόνο!….Και αυτά χωρίς να υπολογίσουμε τις οικονομικές ενισχύσεις, που τα κόμματα αυτά παίρνουν από άλλες πηγές όπως: οικονομικούς παράγοντες, εθνικές κρατικές ενισχύσεις ή ενισχύσεις από την Ε.Ε, τις αμοιβές των αντιπροσώπων τους στα εθνικά κοινοβούλια, που φτάνουν συνολικά σε πολλά εκατομμύρια ευρώ τον χρόνο! Αυτή είναι η "φτωχολογιά" της Σ.Δ που δεν έχει λεφτά να κάνει το συνέδριό της στην Αθήνα!…

Καμιά επανάπαυση . Ασυμβίβαστος αγώνας μέχρι να ακυρώσουμε την παράνομη απόφαση!

Παρακαλώ όσους συμφωνούν να αναμεταδώσουν αυτό το μήνυμα. Σας καλώ σε μαζικό και κοινό Αγώνα για να ακυρωθεί η παράνομη και καταχρηστική αυτή απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου της Αθήνας. Να προσφύγουμε μαζικά στην Δικαιοσύνη. Γι΄ αυτό καλώ τους δικηγόρους και τον Δικηγορικό Σύλλογο της Αθήνας να δούνε αυτή την υπόθεση και να βοηθήσουν.

Ζητάμε από όλους τους Δημάρχους της Αττικής και τους νομάρχες να πάρουν θέση στο ζήτημα και να καταδικάσουν την απόφαση.

Ποιοι είναι αυτοί που νομίζουν ότι μπορούν να ασυδοτούν στις πλάτες του ελλ. Λαού; Τα χρήματα των νομαρχιών δεν είναι περιουσία τους! Να καταγγείλουμε στον ελληνικό λαό την ηγεσία του ΠΑΣΟΚ, που χωρίς καμιά ντροπή υπέβαλε το αίτημα στην Νομαρχία , την απόφαση του Νομαρχιακού Συμβουλίου Αθηνών, τον Νομάρχη Αθηνών κ. Σγουρό και όσους ψήφισαν την επαίσχυντη απόφαση ονομαστικά για να τους γνωρίζει ο λαός!

Ρωτήστε την Νομαρχία Αθηνών , πόσα λεφτά έχει δώσει για την καταπολέμηση των ναρκωτικών, πόσα για τα καμένα δάση, πόσα για τις δεντροφυτεύσεις, πόσα για τους άστεγους, πόσα για τους πυρόπληκτους , πόσα για τους κατεστραμμένους δρόμους της Αθήνας;

Δημήτρης Σουλιώτης

πρ. μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ

και πρ. νομαρχιακός και δημοτικός Σύμβουλος Πειραιά

6977.747431 7628.209

(ελήφθη 12-6-08)

Σημείωση του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων Αθήνας: Πριν από λίγους μήνες το Νομαρχιακό Συμβούλιο διερευνούσε την περίπτωση να παραχωρήσει σε ιδιώτη την Πλατεία Πρωτομαγιάς γιατί δεν είχε χρήματα να τη συντηρήσει!

 

 Επιστροφή

 

Αντιμέτωπο με όλα τα κόμματα της αντιπολίτευσης, αλλά και τους φορείς και τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, βρίσκεται το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο που συζήτησε χθες η ολομέλεια της Βουλής. Όλοι υπογράμμισαν ότι το χωροταξικό, που έπρεπε να αποτελεί αποτέλεσμα ευρύτατης συναίνεσης, κατατέθηκε χωρίς διάλογο.

Έτσι ΣΥΡΙΖΑ, ΠΑΣΟΚ, ΚΚΕ και ΛΑΟΣ ζήτησαν να αποσυρθεί, ενώ το ίδιο έχουν κάνει το ΤΕΕ, η ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων και οι 10 μεγαλύτερες περιβαλλοντικές οργανώσεις, ενώ και ο επίτροπος Σταύρος Δήμας εκφράζει αμφιβολίες αν έχουν ακολουθηθεί οι ευρωπαϊκές οδηγίες.

Τον εκνευρισμό του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ προκάλεσε η εμπεριστατωμένη κριτική του ΣΥΡΙΖΑ. "Το περιβάλλον είναι ένα άλογο στο οποίο πάρα πολλοί ανέβηκαν καβάλα για να κερδίσουν δημοσιότητα", ισχυρίσθηκε ο Γιώργος Σουφλιάς! "Από τον Ιούλιο του 2007 έως τον Ιούνιο του 2008, που γινόταν διαβούλευση με την κοινωνία και τους φορείς, τα κόμματα ήταν απόντα. Διαβούλευση έγινε, εσείς ήσασταν απόντες", είπε και υποστήριξε ότι τα κείμενα του ΣΥΡΙΖΑ και του ΠΑΣΟΚ έχουν τις ίδιες αρχές που έχει το κείμενο της κυβέρνησης. Με αυτή την επιχειρηματολογία ο υπουργός απέρριψε το αίτημα για απόσυρση...

Την μήνιν του Γ. Σουφλιά συνάντησε και η ολομέλεια των Δικηγορικών Συλλόγων και οι ευρωβουλευτές που κατέθεσαν ερωτήσεις για το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο, αλλά και ο Στ. Δήμας. Ο Γ. Σουφλιάς είπε ότι απάντησε στους ευρωβουλευτές, διαψεύδοντας τον επίτροπο Περιβάλλοντος της Ε.Ε. "Αν είναι οργισμένος με κάποιους που είναι εκτός Αθηνών, τι φταίμε εμείς να πληρώνουμε τα σπασμένα;", παρατήρησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Θόδωρος Πάγκαλος.

Υδροκεφαλισμός

Η πρόταση που κατέθεσε η κυβέρνηση "δεν ανταποκρίνεται στις ανάγκες της χώρας, σε πολλά σημεία είναι επικίνδυνο και θα έπρεπε να αποσυρθεί", τόνισε η Άννα Φιλίνη υπογραμμίζοντας ότι το "ανομολόγητο όραμα" του χωροταξικού είναι "αυτό των μεγάλων κατασκευαστικών έργων και της οικοδόμησης που θέλει να προωθήσει, παρακάμπτοντας τις αποφάσεις του ΣτΕ και αδιαφορώντας για την ανεξέλεγκτη καταστροφή του περιβάλλοντος". "Λειτουργεί ως "εργαλείο νομιμοποίησης" ήδη αποφασισμένων έργων" (Αχελώος, τουριστικές εγκαταστάσεις κ.λπ.), πρόσθεσε.

Επεσήμανε ότι δεν υπάρχει χάρτης χώρων πολιτισμού, απουσιάζει ο ανατολικός νησιωτικός άξονας, αποφεύγεται η αναφορά στην προστασία του άρθρου 24 του Συντάγματος και δεν αλλάζει ο υδροκέφαλος χαρακτήρας της ανάπτυξης με βάση την Αθήνα και δευτερευόντως τη Θεσσαλονίκη. Η Α. Φιλίνη τόνισε την ανάπτυξη βάση των αυτοκινητοδρόμων, την υποβάθμιση του σιδηρόδρομου, την εξάρτηση των νησιών από την Αθήνα, ενώ με έμφαση τόνισε ότι δεν προβλέπεται η σταδιακή κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης.

Την ψήφιση του χωροταξικού ως νομοσχεδίου (όπως ψηφίσθηκαν τα ρυθμιστικά σχέδια της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης) ζήτησε ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος του ΠΑΣΟΚ Ευάγγελος Βενιζέλος, εκτιμώντας ότι θα υπάρξουν νομικές περιπλοκές. Ο πρόεδρος της Βουλής Δημήτρης Σιούφας απάντησε ότι ο νόμος του ΠΑΣΟΚ του 1999 καθορίζει πως δεν πρόκειται για νόμο, αλλά για σύνολο κειμένων και γενικών αρχών που δίνουν τις κατευθυντήριες γραμμές της χωροτακτικής πολιτικής, το οποίο εγκρίνεται, και δεν ψηφίζεται, από τη Βουλή.

Δεν άλλαξε η φιλοσοφία

Την απόσυρση του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου ζήτησε και ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ Γιάννης Μανιάτης, επισημαίνοντας ότι πρόκειται για "απειλή κατά της αειφορίας και το μέλλον της χώρας", ενώ "δεσμεύει τη χώρα και το μέλλον της για 15 χρόνια". Η κριτική του ΠΑΣΟΚ εστιάσθηκε στο ότι ταυτίζεται η ανάπτυξη μόνο με τους οδικούς άξονες, ότι για την ανακούφιση των πόλεων προβλέπονται μόνο τα αστικά διόδια, ότι είναι "μίζερες, άθλιες και κοντόθωρες" οι δράσεις που προτείνονται για τις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, ενώ δεν τονίζεται η σημασία των κοινωνικών υποδομών (παιδεία, υγεία, πολιτισμού), αλλά μόνο των μεταφορικών δικτύων.

Ο εισηγητής του ΠΑΣΟΚ επεσήμανε ως θετικό ότι έγιναν 6 αλλαγές, ανάμεσα στις οποίες η αφαίρεση της ρύθμισης για χωροταξική ευελιξία για τις τουριστικές επενδύσεις και τις εξορυκτικές επιχειρήσεις και η δέσμευση για σύνταξη κτηματολογίου εντός 10ετίας. Οι αλλαγές δεν άλλαξαν τη φιλοσοφία του σχεδίου, υπογράμμισε η Α. Φιλίνη υπογραμμίζοντας ότι υπάρχουν μόνο "γενικές αναφορές, χωρίς δεσμευτικό χαρακτήρα".

"Ο χωροταξικός σχεδιασμός καλείται να προσαρμοστεί στο καπιταλιστικό μοντέλο ανάπτυξης", επεσήμανε ο εισηγητής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος, ο οποίος θεώρησε ότι "είναι ψευδεπίγραφη" η αντιπαράθεση μεταξύ του υποβαθμισμένου δυτικού και του ανατολικού άξονα της χώρας στο χωροταξικό σχέδιο, καθώς "ο καπιταλισμός περιλαμβάνει την ανισομετρία της ανάπτυξης".

Εκτός από τον καπιταλισμό, στον οποίο (και μόνο) απέδωσε το πρόβλημα ανάπτυξης, στο στόχαστρο του ΚΚΕ βρέθηκαν οι περιβαλλοντικές οργανώσεις, και συγκεκριμένα η WWF, επειδή υπέγραψε σύμβαση για την προστασία των δασών...

Το ΚΚΕ θεωρεί ότι πίσω από την αειφορία της ανάπτυξης κρύβεται "το πολυεθνικό κεφάλαιο που κάνει στροφή στο περιβάλλον για να αυγατίσει τα κέρδη του".

Από τις προτεραιότητες του σχεδίου απουσιάζει η σύνδεση με την Κύπρο, σημείωσε ο εισηγητής του ΛΑΟΣ Ηλίας Πολατίδης, ο οποίος εκτίμησε ότι το μέλλον της χώρας στηρίζεται στους λαθρομετανάστες, στον τουρισμό και την εξόρυξη ορυκτών.

Μιχ. Παπαγιαννάκης: Κατάργηση της εκτός σχεδίου δόμησης

Την άμεση απαγόρευση της εκτός σχεδίου δόμησης, ζήτησε ο Μιχάλης Παπαγιαννάκης, προειδοποιώντας ότι η δόμηση, με όποια μορφή, "θα σας τα τινάξει όλα στον αέρα". Ο βουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ τόνισε ότι το χωροταξικό σχέδιο που κατέθεσε η κυβέρνηση "πάει να νομιμοποιήσει έργα και αφήνει 'στην πάντα' τη διατήρηση των φυσικών πόρων".

Την ώρα που δεν προβλέπονται χρήσεις γης και παραμερίζεται σχεδόν όλη η κοινοτική νομοθεσία για προστασία των νερών, των οικοτόπων, των πουλιών και της παράκτιας ζώνης, τα έργα αναφέρονται με το όνομά τους, είπε χαρακτηριστικά και αναρωτήθηκε: "Πόσο άραγε συμβαδίζει ο Αχελώος με την οδηγία για τη χρήση των υδάτων και την κλιματική αλλαγή;". Αναφερόμενος στην υποβάθμιση των μέσων σταθερής τροχιάς, συνέστησε να επιστρέψουμε τουλάχιστον στα οράματα του Χαρίλαου Τρικούπη.

Το όραμα του χωροταξικού υπάρχει στο άρθρο 2, απάντησε εμφανώς εκνευρισμένος ο Γ. Σουφλιάς, ο οποίος κατηγόρησε τον βουλευτή του ΣΥΡΙΖΑ ότι δεν έχει διαβάσει το κείμενο, ενώ τον επέκρινε και επειδή είπε ότι δεν εφαρμόζεται η κοινοτική νομοθεσία! 

 

ΣΥΝ: Θα αγωνιστούμε για να αλλάξει το κατατεθέν χωροταξικό

"Μετά την άρνηση της ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ να φέρει το Εθνικό Χωροταξικό σε ουσιαστική διαβούλευση εμμένουμε στη θέση μας και δηλώνουμε ότι απορρίπτουμε το κατατεθέν Γενικό Πλαίσιο Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης και ότι θα αγωνισθούμε και θα διεκδικήσουμε μαζί με τους φορείς και τους πολίτες να αλλάξει ριζικά αυτό το προτεινόμενο πρότυπο Ανάπτυξης και Χωροταξικής οργάνωσης και αυτός ο αγώνας θα είναι επίμονος μακρύς".

Αυτό επισημαίνει το Τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης, Χωροταξίας και Δημοσίων Έργων του ΣΥΝ, με ανακοίνωσή του, σημειώνοντας ότι το γενικό χωροταξικό συντηρεί το στρεβλό μοντέλο ανάπτυξης της χώρας στην περιβαλλοντική και οικιστική πολιτική, στην περιφερειακή δομή με τις ελληνικές περιφέρειες χωρίς αιρετά όργανα και αρμοδιότητες να παράξουν αναπτυξιακή πολιτική.

Αναφέρεται στη διαφωνία της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ και του ΣΥΝ στο περιεχόμενο του χωροταξικού και στη θέση τους να αποσυρθεί αλλά και να τεθεί σε ευρεία διαβούλευση με τους κοινωνικούς και τοπικούς φορείς, ιδιαίτερα της αυτοδιοίκησης, που υφίστανται τις συνέπειες και θα κληθούν να το εφαρμόσουν, τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και τους συναρμόδιους οργανισμούς.

Το τμήμα Περιφερειακής Ανάπτυξης παρατηρεί ακόμη πως "η συζήτηση δεν έπρεπε να μείνει στα στενά πλαίσια του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας και Αειφόρου Ανάπτυξης, που και εκεί υπήρξαν σημαντικές διαφωνίες, αλλά να αποτελέσει αντικείμενο ευρύτερου κοινωνικού διαλόγου και συμμετοχής των φορέων. Η ανάγκη αυτή, της διαβούλευσης, φάνηκε και κατά τη συζήτηση στην αρμόδια επιτροπή, γι' αυτό και το τελικό σχέδιο του Εθνικού Χωροταξικού Σχεδίου, που κατατέθηκε για έγκριση στην ολομέλεια, έχει ορισμένες θετικές τροποποιήσεις για τις οποίες οι συγκεκριμένες και ουσιώδεις προτάσεις της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ συνέβαλε σημαντικά.

Οι βελτιώσεις, όμως, αυτές είναι λίγες με τη μορφή ευχολογίων και προσθηκών σε φράσεις, είναι γενικόλογες, αόριστες και μη εφαρμόσιμες, δεν συνιστούν σημαντικές αλλαγές και σε καμία περίπτωση δεν αλλάζουν την ουσία του σχεδίου και τις προθέσεις της κυβέρνησης". 

Σταυρογιάννη Λελούδα         Αυγή 24-6-08

 

ΚΚΕ: Οχι στο νομοσχέδιο για το Χωροταξικό

Την απόσυρση του νομοσχεδίου για το «Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο» ζήτησε χτες στη Βουλή, κατά τη διάρκεια της σχετικής συζήτησης, ο βουλευτής του ΚΚΕ Νίκος Καραθανασόπουλος. Υπέρ του νομοθετήματος τάχθηκαν μόνον οι κυβερνητικοί βουλευτές.

Ο Ν. Καραθανασόπουλος τόνισε πως στο κείμενο «περιέχονται οι γενικές κατευθύνσεις και στρατηγικές του κεφαλαίου που θα εφαρμοστούν την επόμενη 15ετία». Αναφερόμενος στην επίκληση της ανάπτυξης και της αειφορίας, ο βουλευτής του ΚΚΕ επισήμανε ότι «αποτελεί στάχτη στα μάτια των εργαζομένων».

Ειδικά για το θέμα της διαχείρισης της γης ο Ν. Καραθανασόπουλος επισήμανε ότι «το ΚΚΕ ξεκινά από τη θεμελιακή αρχή ότι η χρήση και η γη πρέπει να είναι κοινωνικό αγαθό» ζητώντας την «κοινωνική αξιοποίηση της γης», κάτι το οποίο «προϋποθέτει την κοινωνική ιδιοκτησία της γης». Πρόσθεσε ότι η διαχείριση της γης «στο πλαίσιο των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής εντάσσεται στις ανάγκες του κεφαλαίου» και ως εκ τούτου «επιβάλλει την κατάργηση του όποιου πλαισίου έχει υπάρξει για τη μικρή, ανεπαρκή προστασία του περιβάλλοντος». Τόνισε παράλληλα ότι «οι βασικοί στόχοι και άξονες δεν είναι άλλοι από τη διεύρυνση της ατομικής ιδιοκτησίας στη γη» και «τη συγκέντρωση σε μεγάλες καπιταλιστικές εκμεταλλεύσεις». Εστιάζοντας στη φιλοσοφία του νομοσχεδίου, ο Νίκος Καραθανασόπουλος έκανε λόγο για «ψευδεπίγραφη αντιπαράθεση ανάμεσα στον δυτικό και τον ανατολικό άξονα» στο πλαίσιο της ΕΕ, αφού «προσπαθεί να αποκρύψει τις πραγματικές αντιθέσεις». Ριζοσπάστης 24/6/08

 

 Επιστροφή

 

Δελτίο Τύπου
25 Ιουνίου 2008
Περιβαλλοντικές δεσμεύσεις χωρίς εφαρμογή- Αποκαλυπτική η 4η έκθεση του WWF για την περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα
Αντιστρόφως ανάλογη με την περιβαλλοντική κρίση που επιδεινώνεται με ταχύτατους ρυθμούς, είναι η προσπάθεια αντιμετώπισης των συσσωρευμένων προβλημάτων που παρεμποδίζουν την εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στην Ελλάδα. Στο συμπέρασμα αυτό καταλήγει η τέταρτη ετήσια έκθεση «Δεσμεύσεις χωρίς εφαρμογή: η περιβαλλοντική νομοθεσία στην Ελλάδα», που έδωσε σήμερα στη δημοσιότητα η περιβαλλοντική οργάνωση WWF Ελλάς.
Η έλλειψη πολιτικής βούλησης, η διαφθορά, η έλλειψη διαφάνειας και η ελλιπής στελέχωση των αρμόδιων υπηρεσιών είναι βασικοί «ένοχοι» για την κακή εφαρμογή της περιβαλλοντικής νομοθεσίας στην Ελλάδα. Η πολιτική αδιαφορία για την ολοκλήρωση κρίσιμων εργαλείων προστασίας του φυσικού χώρου, όπως οι δασικοί χάρτες και το Δασολόγιο, αποκτά πλέον εγκληματικές διαστάσεις, με δεδομένες τις σχετικές αποφάσεις του ΣτΕ εναντίον του ελληνικού δημοσίου και με νωπές τις μνήμες από το περυσινό καλοκαίρι της καταστροφής. Τέλος, οι ήδη αδύναμοι μηχανισμοί ελέγχου του περιβαλλοντικού εγκλήματος και επιβολής κυρώσεων όχι απλώς δεν επαρκούν, αλλά δίνουν προς τον επίδοξο περιβαλλοντικό εγκληματία την εικόνα ενός κράτους στο οποίο η παραβίαση των νόμων συμφέρει περισσότερο από την τήρησή τους.
Σύμφωνα με τα πορίσματα της έκθεσης, οι τομείς που συγκεντρώνουν τα περισσότερα προβλήματα είναι η νομοθεσία για την κλιματική αλλαγή, την προστασία των δασών, των υδάτινων πόρων και της βιοποικιλότητας, τη διαχείριση των αποβλήτων, την ποιότητα του αέρα και βεβαίως ο χωροταξικός σχεδιασμός. Τονίζεται μάλιστα, ότι με το Εθνικό Χωροταξικό που ψήφισε η Βουλή χτες, η Ελλάδα χάνει μια ιστορική ευκαιρία για ισόρροπη και περιβαλλοντικά συμβατή ανάπτυξη.
«Η αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων της χώρας χρειάζεται γενναίες πολιτικές αποφάσεις και ξεκάθαρη πολιτική βούληση, η οποία προφανώς δεν μπορεί να εξαντλείται στην πλήρωση τυπικών υποχρεώσεων της χώρας, όπως η ενσωμάτωση κοινοτικών οδηγιών», δηλώνει ο Βαγγέλης Τερζής, συντονιστής της ομάδας σύνταξης της έκθεσης. «Χρόνο με τον χρόνο, η κατάσταση της εφαρμογής των νόμων για το περιβάλλον επιδεινώνεται. Είναι πλέον απαραίτητο η προστασία του περιβάλλοντος να αντιμετωπιστεί ως πολιτική προτεραιότητα και όχι σαν ασφυκτική και αναπόφευκτη νομική δέσμευση. Οι παρεμβάσεις όμως που απαιτούνται, με πρώτη και κρίσιμη τη συνολική αναδιάρθρωση των μηχανισμών περιβαλλοντικής διοίκησης και τη δημιουργία ενός αποτελεσματικού εθνικού συστήματος περιβαλλοντικής διακυβέρνησης, έχουν σαφές πολιτικό κόστος, μέχρι να εμπεδωθούν από την κοινωνία. Αναζητούνται οι πολιτικοί ηγέτες που δε θα φοβηθούν το πολιτικό κόστος της προστασίας του περιβάλλοντος», συμπληρώνει η κ. Θεοδότα Νάντσου, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Πολιτικής.
Επισυνάπτεται ολόκληρη η έκθεση. Παλαιότερες εκθέσεις μπορείτε να δείτε στην ιστοσελίδα: http://politics.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=773&Itemid=415 <http://politics.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=773&Itemid=415
Σχετικά με τη διαβούλευση για την αναδιάρθρωση του συστήματος περιβαλλοντικής διακυβέρνησης επισκεφτείτε τη σελίδα: http://politics.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1817&Itemid=725 <http://politics.wwf.gr/index.php?option=com_content&task=view&id=1817&Itemid=725
Περισσότερες πληροφορίες:
Θεοδότα Νάντσου, Υπεύθυνη Περιβαλλοντικής Πολιτικής, 210-3314893, 698

 

 Επιστροφή

 

Νέα καμπάνα για παρακολούθηση διαδήλωσης με κάμερες

Παράνομες παρακολουθήσεις των διαδηλωτών στα περσινά φοιτητικά συλλαλητήρια έκανε η κυβέρνηση και η Αστυνομία πριν από 15 μήνες, όπως διαπίστωσε με πόρισμα-βόμβα η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων (ΑΠΠΔ), επιβάλλοντας πρόστιμο 5.000 ευρώ στο τότε υπουργείο Δημόσιας Τάξης και στην ΕΛ.ΑΣ.

Στο πόρισμα διαπιστώνονται αλλεπάλληλες παραβιάσεις της νομοθεσίας για τα ευαίσθητα προσωπικά δεδομένα, παράνομες κινήσεις των καμερών, παράνομες παρακολουθήσεις και μάλιστα «παρά τους περί του αντιθέτου ισχυρισμούς του εκπροσώπου του υπουργείου», γεγονός που δείχνει ότι οι κυβερνητικοί παράγοντες προσπαθούσαν να παραπλανήσουν την ΑΠΠΔ και τους ελεγκτές της σχετικά με το φακέλωμα.

Είναι το δεύτερο πρόστιμο (συμβολικό σε ύψος) που βάζει η ΑΠΠΔ στο υπουργείο Δημόσιας Τάξης και στην ΕΛ.ΑΣ., καθώς σε άλλη αυτοψία το 2005 στη ΓΑΔΑ βρέθηκαν ενεργές (δηλαδή ανοικτές) κάμερες που δεν έπρεπε να λειτουργούν. Τότε η κυβέρνηση και η ΕΛ.ΑΣ. χρησιμοποίησαν το κωμικό επιχείρημα ότι οι κάμερες ήταν μεν ανοικτές, αλλά κανείς δεν παρακολουθούσε!

Ισχυρισμοί
Τώρα η επιχειρηματολογία άλλαξε λίγο και το υπουργείο ισχυρίστηκε ότι έπαιρνε εικόνα από τις κάμερες όχι για να παρακολουθήσουν την πορεία και τους διαδηλωτές, αλλά για να διασφαλιστεί ότι τα αυτοκίνητα και οι μοτοσικλέτες τηρούν την εφαρμογή των μέτρων της διακοπής της κυκλοφορίας, στη διάρκεια της πορείας!

Τον ισχυρισμό αυτόν αποκρούει βέβαια η ΑΠΠΔ, αφού οι αστυνομικοί συνοδεύουν συνεχώς τις πορείες, αλλά και επειδή οι ίδιοι οι ελεγκτές της Αρχής, προχωρώντας στην κεφαλή της πορείας διαπίστωσαν ότι διάφορες κάμερες έστριβαν παρακολουθώντας την κίνησή της.

Ετσι αποδεικνύεται ότι η κυβέρνηση παρακολουθούσε πορείες και διαδηλωτές πολύ καιρό πριν, αξιοποιώντας πάντα παράνομα τις κάμερες, των οποίων τη χρήση «νομιμοποίησε» πρόσφατα με τη γνωστή «ντροπολογία» που ψήφισε στη Βουλή τον περασμένο Νοέμβριο, ανοίγοντας τον δρόμο σε παρακολουθήσεις και φακελώματα.

Στο συγκλονιστικό πόρισμά της η ΑΠΠΔ (υπό την προεδρία του Δ. Γουργουράκη, λίγο πριν την παραίτησή του, που προκάλεσαν η «ντροπολογία» της κυβέρνησης και η απαξιωτική στάση της έναντι της Αρχής) περιγράφει μέσω των ελεγκτών της που ήταν παρόντες ότι οι κάμερες (Κοραή, Πανεπιστημίου μέχρι και την Αιόλου) περιστράφηκαν, κάποιες μάλιστα αλλάζοντας πορεία κατά 180 μοίρες, για να μπορούν να παρακολουθούν τον χώρο των Προπυλαίων, όπου γινόταν η προσυγκέντρωση των διαδηλωτών. Το ίδιο έγινε και με κάμερα στην πλατεία Κοραή.

Στη συνέχεια, οι ελεγκτές Π. Νάστου και Λ. Ζωγραφόπουλος συνέχισαν την αυτοψία τους στη ΓΑΔΑ, όπου έκαναν έλεγχο δειγματοληπτικά για εικόνες από 8 κάμερες, που διαπιστώθηκε ότι έπαιρναν από μακριά εικόνα της πορείας. Στο πόρισμα σημειώνεται, πέρα από τη σωρεία παραβάσεων, το γεγονός ότι ήταν παρόντες αξιωματικοί της ΕΛ.ΑΣ. και δύο εισαγγελείς, προφανώς για τη διασφάλιση της νομιμότητας...

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

ΕΘΝΟΣ 27/6/08

 

 Επιστροφή

 

ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ

ΓΡΑΦΕΙΟ ΤΥΠΟΥ

     Λ. ΚΗΦΙΣΙΑΣ 125-127, 11524

  ΤΗΛ: 210.6920266- 210.6913374                                                              

     Email: press@ypernomarhia.gr

           www.ypernomarhia.gr                                                                             

03- 07- 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Μνημόνιο «Συνεργασίας για το Περιβάλλον» υπέγραψαν κατά τη διάρκεια πανηγυρικής τελετής που πραγματοποιήθηκε στο Πολιτιστικό Κέντρο του Πανεπιστημίου Αθηνών «Κ. Παλαμάς» οι πρόεδροι και πρυτανικές αρχές 12 μεγάλων κοινωνικών και επιστημονικών φορέων με σκοπό τη διεκδίκηση, τη διάσωση και τη θεσμοθέτηση των ελεύθερων χώρων στο Λεκανοπέδιο.

            Το μνημόνιο υπέγραψαν η Υπερνομάρχης Αθηνών-Πειραιώς κ. Ντίνα Μπέη, ο πρόεδρος της ΓΣΕΕ κ. Γιάννης Παναγόπουλος, ο πρόεδρος τα ΑΔΕΔΥ κ. Σπύρος Παπασπύρος, ο πρόεδρος του ΤΕΕ κ. Γιάννης Αλαβάνος, ο πρόεδρος της ΤΕΔΚΝΑ κ. Δημήτρης Καλογερόπουλος, ο πρόεδρος του ΔΣΑ κ. Δημήτρης Παξινός, ο πρόεδρος του ΔΣΠ κ. Στέλιος Μανουσάκης,  ο πρύτανης του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Χρήστος Κίττας, ο πρύτανης του ΕΜΠ κ. Κώστας Μουτζούρης, ο πρύτανης του Γεωπονικού Πανεπιστημίου κ. Γεώργιος Ζέρβας, εκ μέρους του ΕΚΑ ο αναπληρωτής πρόεδρος κ. Γιάννης Καλλιάνος και ο πρόεδρος του ΕΚΠ κ. Πέτρος Κυριακού.

            Στο Μνημόνιο Συνεργασίας που συνυπέγραψαν οι Πρόεδροι και οι Πρυτανικές αρχές, αναφέρεται:

«Έχοντας διαπιστώσει

- ότι το οξύτατο πρόβλημα για το Λεκανοπέδιο, μετά μάλιστα τη φωτιά που κατέστρεψε τον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας, έχει καταστεί η υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

- ότι ελάχιστοι είναι οι ελεύθεροι χώροι  πρασίνου και κοινωνικής εξυπηρέτησης που έχουν απομείνει στο Λεκανοπέδιο.

- ότι σε κάθε υπεύθυνο φορέα επιβάλλεται να ξεφύγει πλέον από τις διακηρύξεις και ανταποκρινόμενος στο λαϊκό αίτημα να περάσει στη δράση για να προστατευθούν οι υπάρχοντες ελεύθεροι χώροι και να βελτιωθεί η ποιότητα ζωής των πολιτών.

 

Αποφασίζουμε:

- Να ενώσουμε τις δυνάμεις μας και να συντονίσουμε τη δράση μας για να διασώσουμε όλους τους ελεύθερους χώρους (δημόσιους και ιδιωτικούς) που έχουν απομείνει, για να αξιοποιηθούν με βάση και τις προτάσεις των οικείων δήμων και να γίνουν πάρκα και άλση, χώροι πολιτισμού, χώροι ξεκούρασης και ξεγνοιασιάς, αναψυχής και περιπάτου, χώροι που θα παίζουν τα παιδιά και θα αθλούνται οι νέοι.

- Να διεκδικήσουμε  την ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες.

- Να έχουμε ενεργό και διεκδικητική παρουσία  για την επίτευξη των παραπάνω στόχων.

- Να συμβάλλουμε στη ευαισθητοποίηση των πολιτών και την κινητοποίησή τους για τα θέματα του περιβάλλοντος».

Με βάση το Μνημόνιο που υπεγράφη, για την επίτευξη των παραπάνω σκοπών η πρωτοβουλία των φορέων  θα φέρει την επωνυμία «ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ», και θα αποβλέπει:

- Στη θεσμική κατοχύρωση των ελεύθερων χώρων ως και των χώρων αστικού και περιαστικού πρασίνου μέσα από το μηχανισμό των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων και του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.

- Στην καταγραφή και δια νόμου κατοχύρωση όλων των μεγάλων ελεύθερων χώρων ως κοινόχρηστων χώρων πρασίνου κλπ. αποκλειόμενης της οικοδομικής εμπορικής τους εκμετάλλευσης.

- Στη θεσμική κατοχύρωση και υλοποίηση της κοινωνικής επιταγής για την ελεύθερη πρόσβαση στη θάλασσα».

Να σημειωθεί ότι για την αποτελεσματικότητα αυτής τη συνεργασίας της συνεργασίας θα συγκροτηθεί  «Μόνιμη Επιτροπή Συνεργασίας», επικεφαλής της οποίας θα είναι οι Πρόεδροι και Πρυτάνεις οι οποίοι συνυπογράφουν το Μνημόνιο ή οι υπ’ αυτών οριζόμενοι εκπρόσωποι. Παράλληλα συγκροτείται και «Συντονιστική Επιτροπή Παρακολούθησης» στην οποία θα μετέχουν πρόσωπα  υποδεικνυόμενα από τους φορείς που μετέχουν στη Συνεργασία, τα οποία θα διακρίνονται για το ενδιαφέρον τους ή για τις επιστημονικές και τεχνικές τους γνώσεις  προς την κατεύθυνση της  βελτίωσης της ποιότητας  ζωής των πολιτών. Η Συντονιστική Επιτροπή θα υλοποιεί τις αποφάσεις και τους σχεδιασμούς της Μόνιμης Επιτροπής Συνεργασίας και θα παρακολουθεί την έκβαση της πορείας του έργου της.

Στη «Συνεργασία για το περιβάλλον» θα μπορούν να συμμετέχουν αντίστοιχοι φορείς που αποδέχονται τους σκοπούς μας.

Στις ομιλίες τους οι Πρόεδροι των κοινωνικών φορέων και οι Πρυτάνεις των πανεπιστημίων τόνισαν ότι πρόκειται για ένα «μνημόνιο-δέσμευση» απέναντι στους κατοίκους του Λεκανοπεδίου ώστε να διασωθούν όλοι οι ελεύθεροι δημόσιοι και ιδιωτικοί χώροι με σκοπό την αύξηση των χώρων πρασίνου και την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στο Λεκανοπέδιο .

                                                                                   

·  Τα πλήρη κείμενα των ομιλιών των προέδρων των φορέων και των πρυτάνεων καθώς και το μνημόνιο συνεργασίας, θα αναρτηθούν εντός της ημέρας στην ηλεκτρονική διεύθυνση της Υπερνομαρχίας Αθηνών-Πειραιώς (www.ypernomarhia.gr)

Από το Γραφείο Τύπου

 

 Επιστροφή

 

ΚΙΝΗΜΑΤΑ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ: Οι... ακτιβιστές των Αθηνών
Πρωτοβουλίες πολιτών, δημοτικά σχήματα και μεμονωμένοι ενεργοί πολίτες δραστηριοποιούνται για τη διάσωση του φυσικού, ρυμοτομικού και αρχιτεκτονικού περιβάλλοντος της πρωτεύουσας

ΡΕΠΟΡΤΑΖ ΑΧ. ΧΕΚΙΜΟΓΛΟΥ

Οι κινητοποιήσεις από πρωτοβουλίες πολιτών για τους ελεύθερους χώρους στο Πεδίον του Αρεως είναι συχνό φαινόμενο τα τελευταία χρόνια. Οσο για τους ποδηλάτες, διεκδικούν τα δικαιώματά τους όχι μόνο στα πάρκα αλλά και στους δρόμους

Είναι εκεί από επιλογή, θυμό και αγανάκτηση.

Προέρχονται από κάθε περιοχή, ηλικία και κοινωνική τάξη. Μάχονται για το αυτονόητο δικαίωμα στον ελεύθερο, δημόσιο χώρο και κινητοποιούνται για τη μοίρα ενός πάρκου, μιας πλατείας, τις τύχες μιας περιοχής ή ενός ιστορικού κτιρίου.

Ο λόγος για τα νεοπαγή κινήματα της πόλης, συλλογικές εκφράσεις με πυρήνα και άξονα τη γειτονιά, που έρχονται να επανακαθορίσουν τη σχέση του (αμίλητου με τον γείτονά του από τη δεκαετία του 1970) Αθηναίου με την πολύπαθη πόλη του.
Σύμφωνα με τον «Χάρτη των κοινωνικών αντιστάσεων», στην Αττική δραστηριοποιούνται περίπου 130 πρωτοβουλίες πολιτών, δημοτικά σχήματα και μεμονωμένοι ενεργοί πολίτες. Αλλοτε λειτουργούν ως τοπικοί σύλλογοι και άλλοτε αποκτούν πολιτική χροιά και μετατρέπονται σε δημοτικές παρατάξεις, ενώ δεν είναι λίγες οι φορές που ένα μόνο άτομο αναλαμβάνει χρέη «αγώνος» με προσφυγές στις αρμόδιες αρχές. Ωστόσο όλοι ομολογούν ότι «πλέον οι άνθρωποι της πόλης αρχίζουν να αντιλαμβάνονται τι κάνουμε και σιγά σιγά μας υποστηρίζουν ». Μάλιστα οι εκτιμήσεις είναι ότι όσο η οικιστική πίεση αλλά και η γενικότερη προσπάθεια εκμετάλλευσης αδόμητων χώρων εντείνονται τέτοια κινήματα θα εμφανίζονται ως... μανιτάρια, καθώς αποτελούν τη φυσική αντίδραση των κατοίκων μιας πόλης που έχει πάψει προ πολλού να είναι αθώα.
Η ληξιαρχική πράξη γέννησης

«Ορόσημο για την εμφάνιση των κινημάτων της πόλης ήταν η ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων. Τότε ξεκινά να καταγράφεται μια γενικότερη επίθεση στους ελεύθερους χώρους, η οποία άλλαξε το πρόσωπο της πόλης» αναφέρει ο κ. Νικ.Μαρτέν από το Παναττικό Δίκτυο. Στους κόλπους των κινημάτων - και όχι μόνο- η γενικότερη εντύπωση είναι ότι το σχέδιο μεταολυμπιακής αξιοποίησης μόνο άρτιο δεν ήταν, καθώς σειρά εγκαταστάσεων λιμνάζει απροσπέλαστη, το θαλάσσιο μέτωπο είναι κλειστό για τους κατοίκους, ενώ πολλά κτίρια πήραν απλώς τον λάθος δρόμο. «Οταν μιλάμε για δημόσιο χώρο,δεν εννοούμε απλώς ένα πάρκο, αλλά μια μη εμπορευματοποιημένη και μη αστυνομευόμενη περιοχή. Πρέπει να ορίσουμε εκ νέου τη σχέση ανθρώπου και πόλης» σημειώνει η κυρία Ελένη Τζιρτζιλάκη από το Δίκτυο Νομαδική Αρχιτεκτονική. Η αντίδραση των κατοίκων είναι «επιλογή και ανάγκη που προκλήθηκε από την εξαθλίωση της πόλης» τονίζει η κυρία Κατερίνα Νασιώκα, από την Κοινότητα Ανοικοδόμησης.

Η αποδοχή

«Ο τρόπος με τον οποίο μάς αντιμετωπίζουν οι αρχές είναι αλλοπρόσαλλος» αναφέρει η κυρία Νανά Βαφείδη από την Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Γουδή και προσθέτει: «Μπορώ να σας δείξω σειρά αντιφατικών αποφάσεων της νομαρχίας, η οποία άλλα αποφάσιζε όταν ήμασταν πολλοί και άλλα όταν ήμασταν λίγοι». Είναι όμως πάντοτε έτσι; «Στην αρχήο δήμος δεν μας δεχόταν καν,όμως στη συνέχεια, όταν είδε ότι ο κόσμος μας συμπαραστέκεται,υιοθέτησε τις προτάσεις μας και πλέον μας καλεί από μόνος του σε κάθε δημοτικό συμβούλιο» επισημαίνει η κυρία Χαρά Καφαντάρη από το Δίκτυο Πολιτών Χολαργού. «Αν θέλεις να έχεις αποτελεσματική δράση,χρειάζεται συντονισμός, άρα, αναγκαστικά,πολιτική» συμπληρώνει. Στον Χολαργό η αντιπαράθεση γίνεται για τη μετεγκατάσταση του υπουργείου Οικονομίας στο Νομισματοκοπείο, που όταν ολοκληρωθεί θα προσθέσει δεκάδες χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα στην ήδη βεβαρημένη πια περιοχή.
«Η πρώτη αντίδραση εκ μέρους τόσο των αρχών όσο και των συμφερόντων που εμπλέκονται στη διεκδίκηση ενός δημόσιου χώρου είναι κατ΄ αρχάς η αδιαφορία και στη συνέχεια η συκοφάντηση. Λένε δηλαδή ότι πίσω από την κινητοποίησή μας κρύβονται δικά μας συμφέροντα» σημειώνει ο κ. Μαρτέν. «Οταν όμως βλέπουν ότι δεν σταματάμε, επιστρατεύονται άλλες τακτικές.Πέρυσιστο Πεδίον του Αρεως μας έδειραν τα ΜΑΤ, ενώ διάφοροι “φουσκωτοί” μάς ενοχλούν τακτικά» λέει με θυμό. «Γι΄ αυτό οργανωθήκαμε» συμπληρώνει.
Η νέα ανθρωπογεωγραφία

«Το Γκάζι καιτο Μεταξουργείο και ο Κεραμεικός έχουν παραδοθεί στη νύχτα.Ερχονται άνθρωποι των νυχτερινών κέντρων και προσπαθούν να εξαγοράσουν τους κατοίκους για να μην τους δημιουργούν πρόβλημα με τον νόμο.Οι κάτοικοι εκδιώκονται και όσοι αντιστέκονται, δέχονται απειλές και αντιμετωπίζονται με τρομοκρατία» καταγγέλλουν με οργή. «Αυτή τη στιγμή διαμορφώνεται μια νέα οικονομική γεωγραφία στην πρωτεύουσα.Από πόλη των γειτονιών,γίνεται πόλη των Μall,που τη χωρίζουν πια με οικονομικά κριτήρια» αναφέρει ο κ. Κ. Παπακώστας από την Πρωτοβουλία Πολιτών για το κτήμα Βεΐκου. Ακόμη χειρότερα είναι τα πράγματα στο θαλάσσιο μέτωπο της πόλης, σύμφωνα με τον κ. Σπ.Πάγκαλο , από την Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου «Μεσοποταμία». «Με πρόσχημα ένα ολυμπιακό έργο που δεν έγινε ποτέ, η έξοδος στη θάλασσα έκλεισε.Οι κάτοικοι της περιοχής αντέδρασαν και τελικά ρίξαμε τα σύρματα» σημειώνει. Ωστόσο μόνο στο Μοσχάτο κατάφερε να έχει μια μικρή πρόσβαση στη θάλασσα. «Στην Καλλιθέα η κατάσταση είναι τραγική» επισημαίνει η κυρία Βίκυ Δούλη από την Κίνηση Πολιτών της περιοχής. Είναι τραγέλαφος, αλλά η Αθήνα συγκαταλέγεται στη μοναδική παράκτια πόλη της Ευρώπης που κατόρθωσε... να απομονώσει τις ακτές από τους κατοίκους της.
Αν υπάρχει κάτι που τεμαχίζει την πόλη στη μέση, αυτό δεν είναι άλλο από την κατασκευή του προαστιακού σιδηροδρόμου. «Αν και η αρχική μελέτη προέβλεπε την υπογειοποίηση του έργου,εν τούτοις αυτό δεν έγινε,και από τον Πειραιά ως τους Αγίους Αναργύρουςη πόλη κόβεται στη μέση» αναφέρει ο κ. Κ. Δάκος από την Επιτροπή Πολιτών του 4ου Διαμερίσματος. «Αναρωτιέμαι,δεν έχουν πάει στο εξωτερικό για να δουν τι έγινε εκεί;» ρωτάει με απορία. «Το μόνο καλό που βγήκε από αυτή την ιστορία είναι ότι εμείς στον Κολωνό,που σταματήσαμε να μιλιόμαστε από τη δεκαετία του 1970, ξαναήρθαμε σε επαφή μεταξύ μας και θυμηθήκαμε τι είναι γειτονιά» λένε με χαμόγελο μέλη της Επιτροπής.
Στη σκέψη πολλών ανθρώπων που ζουν στις περιοχές τις οποίες διασχίζει ο προαστιακός το ζητούμενο είναι η υπογειοποίηση του έργου και η μετατροπή των επίγειων γραμμών σε έναν ποδηλατόδρομο που θα διασχίζει το μεγαλύτερο τμήμα της Δυτικής Αθήνας. «Ολη η ανάπτυξή μας στηρίζεται στο ΙΧ, δεν πάει άλλο αυτή η κατάσταση» συμφωνούν όλοι. Το ποδήλατο είναι μια λύση, όμως «αν και τα περισσότερα μέσα μεταφοράς δέχονται πια τα ποδήλατα, στο μετρό αυτό δεν ισχύει.Επικαλούνται είτε ότι δεν έχουν χώρο είτε ακόμη μέτρα ασφαλείας» λέει η κυρία Βάσια Χιώτη από την ομάδα Ποδηλάτες- Ποδηλάτισσες, η οποία πρόσφατα είχε διοργανώσει ποδηλατικές εκδηλώσεις στις περισσότερες πόλεις της χώρας, σε μια προσπάθεια να προωθήσει τη χρήση του ποδηλάτου ως τη βέλτιστη λύση στους «μπουκωμένους» δρόμους της Ελλάδας. Η ομάδα, εθελοντικά, έχει εκπονήσει μελέτη για τη χάραξη ποδηλατοδρόμων, ωστόσο οι προτάσεις της δεν έχουν ληφθεί υπόψη από τις αρχές.
TO BHMA 6/8/2008

 

 Επιστροφή

 

Κτηματομεσίτης... το ΥΠΕΧΩΔΕ

Τις δουλειές του κτηματομεσίτη υφαρπάζει η κυβέρνηση δια του ΥΠΕΧΩΔΕ με την νέα εκδοχή του χωροταξικού πλαισίου για τον τουρισμό που εισάγει  για συζήτηση την Τετάρτη στο συμβούλιο Χωροταξίας και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΕΣΧΑ). Οι προσθήκες και αλλαγές σε σχέση με το σχέδιο που είχε δημοσιοποιηθεί τον Μάιο του 2007 παρά το πλήθος των αντιδράσεων  κάνουν πιο σαφές τον στόχο. Εξυπηρέτηση του real estate κεφαλαίου με εκμετάλλευση κάθε γωνιάς της επικράτειας εκτός ίσως των βουνοκορφών. Δεν είναι τυχαίο ό,τι καμία περιοχή δεν κρίνεται κορεσμένη από την μονοκαλλιέργεια του τουρισμού ενώ το νέο προϊόν  "σύνθετη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη τουριστικών υποδομών σταθερού παραθερισμού " επιτρέπεται παντού. Στις παράκτιες περιοχές, στην γεωργική γή υψηλής παραγωγικότητας, στις περιοχές του δικτύου Ναtura, στα νησιά του Αιγαίου, ενώ τουριστικές εγκαταστάσεις μπορούν να κατασκευασθούν σε βραχονησίδες και ακατοίκητα νησιά αρκεί ο επενδυτής ...να εκδηλώσει ενδιαφέρον. Παρότι πλαίσιο γενικών κατευθύνσεων υποδεικνύει περιοχές διευρύνοντας τον αρχικό κατάλογο, προφανώς αυξήθηκαν τα αιτήματα.

Ο ορισμός του "ανταγωνιστικού προϊόντος"  εμπλουτίζεται και αναφέρεται ως “σύνθετη και ολοκληρωμένη ανάπτυξη τουριστικών υποδομών σταθερού παραθερισμού" και περιγράφεται ως "συνδυασμένη ανάπτυξη ξενοδοχείων διαφόρων λειτουργικών μορφών / τύπων υψηλών προδιαγραφών 4 η 5 αστέρων, εγκαταστάσεων ειδικής τουριστικής υποδομής (συνεδριακά κέντρα, γκολφ, κέντρα θαλασσοθεραπείας), εμπορίου, υπηρεσιών αναψυχής και άθλησης ως διακεκριμένα τμήματα των ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων, καθώς και κατοικιών προς πώληση, στις οποίες θα προβλέπεται η δυνατότητα παροχής ξενοδοχειακών υπηρεσιών υψηλού επιπέδου". Από τον αρχικό ορισμό διαγράφηκαν οι επιπλωμένες  επαύλεις και προστέθηκαν οι νέες χρήσεις εμπορίου, υπηρεσιών αναψυχής και άθλησης. 

Ο πρώτος κατάλογος των υποψηφίων περιοχών "παράκτιες περιοχές  της Δυτικής Πελοποννήσου, της Αιτωλοακαρνανίας, της Ηπείρου, της ανατολικής Μακεδονίας - Θράκης, της ανατολικής και ΝΑ Κρήτης, της νότιας Ρόδου, τις δυτικές ακτές της Ζακύνθου" αλλά και της στην ευρύτερης περιοχής του πολεοδομικού συγκροτήματος Βόλου μεγάλωσε. Τώρα προστίθενται ο νομός Χαλκιδικής, η νότια-δυτική Πελοπόννησος, ολόκληρη η Κρήτη και οι δυτικές ακτές του Παγασητικού! Στο σχέδιο ΚΥΑ ...διευκρινίζεται ότι ο κατάλογος των περιοχών είναι ενδεικτικός.

Η... σπορά τουριστικών χωριών είναι δυνατή "σε οργανωμένους υποδοχείς (ΠΟΤΑ, ΠΑΠΔ και ΠΕΡΠΟ) με τους όρους δόμησης που ισχύουν για τις ΠΟΤΑ και σε εκτός σχεδίου περιοχές και εκτός ορίων οικισμών με τις διατάξεις για τη δόμηση τουριστικών εγκαταστάσεων. Το όριο αρτιότητας στην περίπτωση αυτή ορίζεται στα 150 στρέμματα.

Για χατήρι των επενδυτών γίνονται κι άλλες ευκολίες  όπως η φωτογραφική προφανώς ρύθμιση "δρόμοι ή και άλλα τεχνικά έργα και ρέματα που διαπερνούν τις εκτάσεις των σύνθετων αναπτύξεων δεν συνιστούν κατάτμηση αυτών"! Οι τουριστικές κατοικίες εξαιρούνται από τα κίνητρα του αναπτυξιακού νόμου, όχι όμως και τα ξενοδοχεία, ενώ το ποσοστό του ξενοδοχειακού καταλύματος που θα μπορεί να πωληθεί δεν θα υπερβαίνει το 50% της επιφάνειας των δωματίων έναντι του 70% όπως προέβλεπε το αρχικό σχέδιο.

Κατά τα λοιπά και ενώ υποτίθεται ότι άλλο ειδικό πλαίσιο θα ρυθμίζει τα του παράκτιου χώρου,  στον καιρό της αποσταθεροποίησης του κλίματος και στην ανάγκη εφαρμογής μέτρων προσαρμογής, παραμένει η εγκληματική ρύθμιση, η οποία ανατρέπει και την πάγια νομολογία του ΣτΕ (τουλάχιστον 100 μέτρα το κτίσμα από τον αιγιαλό), η οποία προβλέπει για το σύνολο του παράκτιου χώρου και των νησιών "ελάχιστη απόσταση τοποθέτησης των κτισμάτων που εξυπηρετούν υποδομές φιλοξενίας, εστίασης και αναψυχής από τη γραμμή αιγιαλού 50 μέτρα". Σε περίπτωση που η υψομετρική στάθμη του φυσικού εδάφους είναι μικρότερη των 10 μέτρων προσαυξάνεται, βάσει μαθηματικού τύπου, ανάλογα με την υψομετρική διαφορά της στάθμης του εδάφους της θάλασσας μέχρι το ανώτερο τα 100 μ. 

Το αυτονόητο η κατασκευή κτισμάτων πάνω στο κύμα προβάλλεται ως περιορισμός. Ήτοι "σε τμήματα με υψομετρική στάθμη εδάφους μικρότερη των δύο μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας δεν επιτρέπεται η τοποθέτηση κτισμάτων". 

Κοντά σ' αυτά παραμένει η λατρεία των υδροβόρων γηπέδων γκολφ. Προβλέπεται η χωροθέτηση νέων τους εκτός αυτών που θα περιλαμβάνονται στα τουριστικά χωριά στην Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Πάτρα, Βόλο, Ιωάννινα στα νησιά Κρήτη, Κέρκυρα, Ρόδο και Ζάκυνθο όπως και τους νομούς Ηλείας, Μεσσηνίας και Χαλκιδικής. Με την προσθήκη ότι ως ευρύτερη περιοχή Αθήνας , Θεσσαλονίκης, Πάτρας, Βόλου και Ιωαννίνων ορίζεται η περιοχή που περικλείεται σε ζώνη πλάτους 50 χλμ. για τις δύο πρώτες και 30 χλμ. για τις υπόλοιπες από τα κέντρο κάθε πόλης.

Και ως "επιθυμητό" μέτρο προστασίας προτείνεται υποκριτικά "η χρήση ενδημικών φυτών με μικρές απαιτήσεις σε υδατικούς πόρους σε συνδυασμό με κατάλληλες τεχνικές άρδευσης και ο περιορισμός της δημιουργίας τεχνητών λιμνών".

Συντάκτης : Σταυρογιάννη Λ. ΑΥΓΗ 5/10/2008

 

 Επιστροφή

 

18η συνάντηση του "Δικτύου Δράσης για την πόλη"

Ερευνητές, πανεπιστημιακοί, ακτιβιστές των κινημάτων πόλης από την Παρασκευή μέχρι και τις 10 Οκτωβρίου συναντώνται στην Αθήνα, όπου και γίνεται η 18η ετήσια συνάντηση του «Διεθνούς Δικτύου Έρευνας & Δράσης για την πόλη» - INURA. Ο γενικός τίτλος της συνάντησης είναι “Non/De/Re-regulation: limits, exclusions and claims” και αναφέρεται στις διάφορες ιστορικά εμπειρίες αστικής ανάπτυξης, τις διαφορετικές μορφές δημόσιας ρύθμισης και ιδιωτικής παρέμβασης στον χώρο της πόλης, τους διάφορους τρόπους που εμφανίζονται σήμερα οι νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις στις πόλεις της Ευρώπης, αλλά και στα όρια, τους αποκλεισμούς και τα αιτήματα που συγχρόνως προκύπτουν. Προγραμματίζονται δημόσιες εκδηλώσεις, συζητήσεις και περιηγήσεις των συμμετεχόντων σε «ανοιχτά μέτωπα» της πόλης. Οι συζητήσεις ξεκίνησαν από χθες το βράδυ στο Μεταξουργείο και τις διαδικασίες ανάπλασης με το ερώτημα προς διερεύνηση "Αναπλάσεις από ποιους και για ποιους;". Σήμερα και αύριο το πρόγραμμα περιλαμβάνει τα εξής: σήμερα  7.00'-9.00' μ.μ. - Δημοτική Αγορά Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42) συζήτηση με θέμα "Ολυμπιάδα και αντιστάσεις: Αθήνα 2004 - Λονδίνο 2012". Προβολή βίντεο από τις εργασίες προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων στο Λονδίνο . Συζήτηση με μέλη οργανώσεων κατά της  Ολυμπιάδας του Λονδίνου. Τη Δευτέρα θα γίνει η κεντρική δήμοσια εκδήλωση του δικτύου INURA, 4.00'-8.30' μ.μ. στο  Πολυτεχνείο (Πατησίων/Στουρνάρη) με παρουσιάσεις για την "Αθήνα μέσα από τα μάτια του INURA ". Θα ακολουθήσει συζήτηση με ομιλητές: Μ. Μαντουβάλου, Αθήνα, Michael Edwards, Λονδίνο, Orhan Essen, Ιστανμπούλ, Silvia Macci, Ρώμη και τον Στ. Σταυρίδη, Αθήνα. Οι εκδηλώσεις υποστηρίζονται από την Σχολή Αρχιτεκτόνων  του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου. 

Συντάκτης : Σταυρογιάννη Λ. ΑΥΓΗ 5-10-2008

 

INTERNATIONAL NETWORK FOR URBAN RESEARCH AND ACTION

ΔΙΕΘΝΕΣ ΔΙΚΤΥΟ ΕΡΕΥΝΑΣ & ΔΡΑΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΛΗ

                             στην Αθήνα: 3-10 Οκτωβρίου 2008

Κάλεσμα στις δημόσιες εκδηλώσεις της 18ης συνάντησης του Δικτύου INURA

Από τις 3 έως τις 10 Οκτωβρίου 2008, δεκάδες νέοι ερευνητές, πανεπιστημιακοί, πολεοδόμοι, ακτιβιστές των κινημάτων πόλης θα βρίσκονται στην Αθήνα για την 18η ετήσια συνάντηση του «Διεθνούς Δικτύου Έρευνας & Δράσης για την Πόλη» - INURA.

Ο γενικός τίτλος της συνάντησης είναι “Non/De/Re-regulation: limits, exclusions and claims” και αναφέρεται στις διάφορες ιστορικά εμπειρίες αστικής ανάπτυξης, τις διαφορετικές μορφές δημόσιας ρύθμισης και ιδιωτικής παρέμβασης στο χώρο της πόλης, τους διάφορους τρόπους που εμφανίζονται σήμερα οι νεοφιλελεύθερες αναδιαρθρώσεις στις πόλεις της Ευρώπης, αλλά και στα όρια, τους αποκλεισμούς και τα αιτήματα που συγχρόνως προκύπτουν.

Στο πλαίσιο της συνάντησης, θα διοργανωθούν μια σειρά από δημόσιες εκδηλώσεις, συζητήσεις και περιηγήσεις των συμμετεχόντων σε «ανοιχτά μέτωπα» της πόλης.

Αναλυτικά το πρόγραμμα των δημόσιων εκδηλώσεων έχει ως εξής:

 

Ανοιχτές συζητήσεις:

 

Σαββάτο 4 Οκτώβρη, 7.00’-9.00’ μμ. - Εκδόσεις Futura, Μεταξουργείο (Βίκτωρος Ουγκώ 15)

"Αναπλάσεις από ποιους και για ποιους;"

Παρουσίαση της συλλογικής έκδοσης του δικτύου INURA με τίτλο "Whose Urban Renaissance? An international comparison of urban regeneration strategies", επιμέλεια Libby Porter & Kate Shaw. Συζήτηση για τις διαδικασίες ανάπλασης στο Μεταξουργείο

 

Κυριακή 5 Οκτώβρη, 7.00’-9.00’ μμ. - Δημοτική Αγορά Κυψέλης (Φωκίωνος Νέγρη 42)

"Ολυμπιάδα και αντιστάσεις: Αθήνα 2004 – Λονδίνο 2012"

Προβολή βίντεο από τις εργασίες προετοιμασίας των Ολυμπιακών αγώνων στο Λονδίνο. Συζήτηση με μέλη οργανώσεων ενάντια στην Ολυμπιάδα του Λονδίνου.

 

Κεντρική δήμοσια εκδήλωση του δικτύου INURA:

Δευτέρα 6 Οκτώβρη, 4.00’-8.30’ μμ. - Πολυτεχνείο (Πατησίων / Στουρνάρη)

Non/De/Re-regulation: limits, exclusions and claims

 

Παρουσιάσεις:  Η Αθήνα μέσα από τα μάτια του INURA

Στρογγυλό τραπέζι:

Μαρία Μαντουβάλου, Αθήνα

Michael Edwards, Λονδίνο

Orhan Essen, Ιστανμπούλ

Silvia Macci, Ρώμη

Σταύρος Σταυρίδης, Αθήνα

 

Με την υποστήριξη της Σχολής Αρχιτεκτόνων και του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου

 

Δείτε συνημμένα τις αφίσες της διοργάνωσης

Για το αναλυτικό πρόγραμμα, πληροφορίες και δηλώσεις συμμετοχής:

Ιστοσελίδα: http://inura08.wordpress.com - Email: inura08@gmail.com

 

 Επιστροφή

 

Επιτροπή: εξέταση της ποιότητας ζωής 321 ευρωπαϊκών πόλεων 23/09/2008

Η κ. Danuta Hübner, μέλος της Επιτροπής, αρμόδια για την περιφερειακή πολιτική, παρουσίασε σήμερα τα αποτελέσματα της εξέτασης της ποιότητας ζωής σε 321 ευρωπαϊκές πόλεις, που πραγματοποιήθηκε σε συνεργασία με την EUROSTAT.

 

Η εξέταση βασίστηκε σε 420.000 στατιστικά στοιχεία με επίκεντρο τις πλέον σημαντικές προκλήσεις που αντιμετωπίζουμε σήμερα όπως τη γήρανση του πληθυσμού, τη μετανάστευση, τη στέγαση και το περιβάλλον. Αυτή η τεράστια συλλογή στοιχείων σχετικά με τις συνθήκες διαβίωσης στις πόλεις αποτελεί σημαντικό εργαλείο στο πλαίσιο της πολιτικής συνοχής και της ευρωπαϊκής στρατηγικής για την απασχόληση και την οικονομική ανάπτυξη. Συγκεκριμένα, τα νέα στοιχεία θα συμβάλλουν στην καλύτερη στοχοθέτηση όσον αφορά τα μέτρα και τις επενδύσεις σύμφωνα με τις διαπιστωθείσες ανάγκες. Επίσης, με τον τρόπο αυτό οι πόλεις θα μπορούν να συγκρίνονται με άλλες πόλεις και να βελτιώνονται σε επιλεγμένους τομείς.

 Η δημογραφική κατάσταση - Παρατηρείται το φαινόμενο δημογραφικής παρακμής σε πολλές πόλεις της Ευρώπης, ιδίως στις πόλεις της κεντρικής και ανατολικής Ευρώπης. Στη Ρουμανία, π.χ., από τις 14 μεγάλες πόλεις που εξετάστηκαν, στις 13 σημειώθηκε μείωση του πληθυσμού σε σύγκριση με τον εθνικό μέσο όρο, ο οποίος μειώθηκε επίσης από το 1996 έως το 2004. Αυτό το φαινόμενο εξηγείται αφενός από την τάση μετανάστευσης προς το εξωτερικό και από τις μετατοπίσεις πληθυσμού από το κέντρο των πόλεων στα προάστια.

Από την ακτινογραφία των αστικών κέντρων προέκυψε εξάλλου ότι σε ορισμένες άλλες πόλεις της Ευρώπης σημειώθηκε σημαντική αύξηση του πληθυσμού τα τελευταία χρόνια, ιδίως στην Palma de Mallorca (Ισπανία), στην Galway (Iρλανδία), στην Kαλαμάτα (Ελλάδα) και στην Oulu (Φινλανδία). Ένας από τους παράγοντες για την εξήγηση του φαινομένου είναι η μετανάστευση από τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και από χώρες εκτός της ΕΕ. Η πολιτική συνοχής βοηθά ακριβώς τις πόλεις να προσαρμοστούν γρήγορα στις νέες αυτές προκλήσεις. Π.χ., το σχέδιο MILE (Managing migration and integration at the local level) που υλοποιεί η πόλη της Βενετίας, το οποίο αποτελεί μέρος του προγράμματος URBACT, προσφέρει τη δυνατότητα σε 24 πόλεις της Ευρώπης να ανταλλάσσουν τις εμπειρίες τους στον τομέα της μετανάστευσης.

 Η απασχόληση - Όσον αφορά το ποσοστό ανεργίας, η ανισότητα μεταξύ των συνοικιών της ίδιας πόλης είναι συχνά μεγαλύτερη από αυτή που παρατηρείται μεταξύ των πόλεων και των περιφερειών της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Η Επίτροπος ανέφερε τα παραδείγματα του Αμβούργου, της Αθήνας και της Μπρατισλάβας που παρουσιάζουν σημαντικά ποσοστά ανεργίας σε ορισμένες συνοικίες της πόλης. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η πολιτική συνοχής αποσκοπεί στην αποφυγή του φαινομένου της «γκετοποίησης» μέσα στις μεγάλες πόλεις. Στόχος είναι η εφαρμογή ενιαίας προσέγγισης με την ανάπτυξη πολλών παράλληλων στρατηγικών σε διάφορους τομείς της ζωής στις γειτονιές, όπως, ανακαίνιση των δημόσιων κτιρίων, μέτρα για την ανάπτυξη της απασχόλησης, κοινωνικές και πολιτιστικές δράσεις κ.λπ. π.χ., την περίοδο 2007-2013, το Ευρωπαϊκό Ταμείο Περιφερειακής Ανάπτυξης (ΕΤΠΑ) πρόκειται να επενδύσει 6,3 εκατομμύρια ευρώ για την αποκατάσταση της συνοικίας Wilhemsburg στο Αμβούργο.

 Το περιβάλλον - Με την ακτινογραφία των αστικών κέντρων συγκεντρώθηκαν νέα στοιχεία για τον τομέα του περιβάλλοντος. Φαίνεται, π.χ., ότι ορισμένες πόλεις της Ευρώπης κατορθώνουν να ανακυκλώνουν το 80% περίπου των απορριμμάτων τους (Δρέσδη, Φραγκφούρτη/Μάιν). Εξάλλου διαπιστώθηκε ότι στις Βρυξέλλες τα απορρίμματα αποτεφρώνονται σε ποσοστό άνω του 90%. Από τις 180 πόλεις που υπέβαλαν αυτού του είδους στοιχεία (εκ των 321 πόλεων της ΕΕ των 27), οι 67 δήλωσαν ότι χρησιμοποιούν χωματερές για άνω του 80% των απορριμμάτων τους. Η πολιτική συνοχής βοηθά τις πόλεις αυτές να αντιστρέψουν τη τάση αυτή με επενδύσεις ύψους 6,2 δισεκατομμυρίων ευρώ συνολικά για την περίοδο 2007-2013 σε έργα που αφορούν τη διαχείριση των οικιακών και των βιομηχανικών αποβλήτων.

 Το πλαίσιο

Τα στατιστικά στοιχεία που παρουσιάστηκαν σήμερα συγκεντρώθηκαν το 2006 και το 2007 και είναι παρόμοια με τα στατιστικά στοιχεία του 2004 που καλύπτουν 362 πόλεις, εκ των οποίων οι 321 βρίσκονται στην ΕΕ των 27 και οι 42 εκτός Ευρωπαϊκής Ένωσης (Νορβηγία, Ελβετία, Κροατία, Τουρκία). Οι πόλεις αυτές εκπροσωπούν το 25% του ευρωπαϊκού πληθυσμού, δηλαδή 120 εκατομμύρια κατοίκους. Από το 2009 και μετά, ο έλεγχος αστικών κέντρων θα πραγματοποιείται κάθε χρόνο.

Η ακτινογραφία των αστικών κέντρων, που άρχισε τον Ιούνιο του 1998 ως πιλοτικό σχέδιο και αποτελεί ανεκτίμητη πηγή στατιστικών πληροφοριών, πραγματοποιείται ανά τριετία με πρωτοβουλία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής. Η Στατιστική Υπηρεσία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (Eurostat) συντόνισε τις εργασίες των εθνικών στατιστικών υπηρεσιών στα 27 κράτη μέλη και συγκέντρωσε τις απαντήσεις τους. Η διαθεσιμότητα των στοιχείων εξαρτάται από το βαθμό της συμμετοχής των πόλεων, που διαφέρει από χώρα σε χώρα. Η ακτινογραφία των αστικών κέντρων καλύπτει εννέα τομείς: τη δημογραφική κατάσταση, τις κοινωνικές υποθέσεις, την οικονομία, το περιβάλλον, την κατάρτιση και την εκπαίδευση, την κινητικότητα και τις μεταφορές, την κοινωνία της πληροφορίας, τον πολιτισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής, τη δραστηριοποίηση των πολιτών (συμμετοχή στις εκλογές κ.λπ.).

Το σύνολο των αποτελεσμάτων επιβεβαιώνει τις συστάσεις της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που διατυπώνονται στην ανακοίνωσή της με τίτλο «Πολιτική συνοχής και πόλεις» ( COM(2006)385). Η πρώτη έκδοση της έκθεσης αυτής εξακολουθεί να είναι μέχρι σήμερα η πληρέστερη μελέτη σχετικά με τις ευρωπαϊκές πόλεις. Προσφάτως η Επιτροπή ανέθεσε μια μελέτη για πιο ενδελεχή ανάλυση των στοιχείων που συλλέγονται και προετοιμάζει δεύτερη «έκθεση σχετικά με την κατάσταση των πόλεων στην Ευρώπη» που αναμένεται να δημοσιευθεί το Σεπτέμβριο του 2009.

 

Για περισσότερες πληροφορίες:

http://www.urbanaudit.org

http://ec.europa.eu/regional_policy/themes/urban/audit/index_el.htm

http://epp.eurostat.ec.europa.eu/pls/portal/url/page/PGP_DS_REGION/PGE_DS_REGION_1

 

 Επιστροφή

 

Αττικό πράσινο http://www.attiko-prasino.gr

Η Υπερνομαρχία Αθηνών-Πειραιώς δημιούργησε μια ιστοσελίδα που αποσκοπεί στην ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των πολιτών για ζητήματα ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου στην περιοχή του λεκανοπεδίου και η οποία ονομάζεται 'Αττικό Πράσινο'. Η ιστοσελίδα αυτή σε πρώτη φάση έχει καταγράψει τους χώρους της Αττικής που μπορεί κανείς να επισκεφτεί προκειμένου να κάνει τον περίπατο του, να αθληθεί, να δει τον πολιτισμό ή απλά να διασκεδάσει.
Εκτός από τις χρήσιμες πληροφορίες για τον κάθε χώρο η καταγραφή αυτή περιλαμβάνει και φωτογραφίες ενώ σε ορισμένες περιπτώσεις πάρκων υπερτοπικής σημασίας (Πεδίον του Άρεως, Εθνικός Κήπος, Αττικό Άλσος κ.α.) υπάρχει η δυνατότητα εικονικής περιήγησης. Επίσης, εκτός από την καταγραφή των ήδη υπαρχόντων χώρων πρασίνου έχει ως σκοπό και την καταγραφή νέων χώρων, οι οποίοι θα μπορούσαν να γίνουν πάρκα ή γενικότερα πυρήνες αστικού πρασίνου. Πιο συγκεκριμένα περιλαμβάνει χώρους οι οποίοι είναι υπό διεκδίκηση από τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης ή από κινήσεις πολιτών. Το κράτος όμως δυστυχώς για διάφορους λόγους δεν αποδίδει.
Η ιστοσελίδα αυτή περιέχει και φόρουμ , (http://www.attiko-prasino.gr/Default.aspx?tabid=56&language=el-GR) το οποίο έχει φτιαχτεί για να μπορεί ο οποιοσδήποτε να δώσει πληροφορίες και να σχολιάσει διάφορους χώρους πρασίνου που μπορεί ακόμα και να διεκδικούνται. Η συμμετοχή του κόσμου και η άποψή του για τους συγκεκριμένους χώρους βοηθά την ιστοσελίδα να είναι ενημερωμένη για όλα τα ζητήματα που σας απασχολούν. Και όπως λένε οι δημιουργοί της ιστοσελίδας: 'Στόχος είναι ο διαρκής εμπλουτισμός της ιστοσελίδας  με πληροφορίες αλλά κυρίως με το διάλογο μεταξύ πολιτών και υπεύθυνων  φορέων για το αστικό πράσινο που έχουμε ανάγκη. Η συμμετοχή σας δεν  είναι μόνο επιθυμητή. Είναι αναγκαία.'

 

«Γκρίζες ζώνες» 6.500 στρέμματα πρασίνου

Ø      Τι δείχνει ο πρώτος ψηφιακός χάρτης των ελεύθερων χώρων της Αττικής

Χρήστος Μανωλάς

Περισσότερα από 6.500 στρέμματα ελεύθερων χώρων στο Λεκανοπέδιο είναι αμφισβητούμενα. Οι δήμοι στα όρια των οποίων βρίσκονται, θέλουν να παραμείνουν «ανάσες πρασίνου». Ωστόσο ιδιώτες, η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου, ΔΕΚΟ ακόμα και η Εκκλησία τα διεκδικούν.

Αυτό είναι ένα μόνο από τα συμπεράσματα που προκύπτουν από τον πρώτο ψηφιακό χάρτη των ελεύθερων χώρων του Λεκανοπεδίου. Έναν αναλυτικό χάρτη της Υπερνομαρχίας Αθηνών- Πειραιώς, που μπορεί κανείς να βρει από σήμερα στο Ίντερνετ (http://www. attiko-prasino.gr) και στον οποίο καταγράφονται όλοι οι χώροι, τα πάρκα, οι πλατείες, τα άλση του Λεκανοπεδίου αλλά και οι διεκδικούμενες εκτάσεις της πόλης. Έναν χάρτη διαδραστικό, στον οποίο οι πολίτες μέσω του Διαδικτύου θα έχουν τη δυνατότητα να προσθέτουν στοιχεία και φωτογραφίες, να επισημαίνουν προβλήματα, να γράφουν εντυπώσεις, να δίνουν οδηγίες, ακόμα και να αποκαλύπτουν μικρά μυστικά για τις εκπλήξεις που μπορεί να επιφυλάσσει η... διπλανή πλατεία.

Τα στοιχεία του ψηφιακού χάρτη αποτυπώνουν την ανισοκατανομή αυτού του- λίγου έστω- πρασίνου που διαθέτει το Λεκανοπέδιο: Ενώ συνολικά στην Αθήνα αναλογούν κατά μέσο όρο 2,55 τετραγωνικά μέτρα αστικού πρασίνου ανά κάτοικο, στον Πειραιά και στη Δυτική Αθήνα ο αριθμός πέφτει δραματικά (1 και 1,31 αντίστοιχα). Υπάρχουν τέσσερις διαδημοτικοί χώροι (Γουδή, Ελληνικό, Όρος Αιγάλεω, Υμηττός) που είναι διεκδικούμενοι από πολλούς φορείς και έχουν κατά καιρούς διατυπωθεί πολλά σχέδια για την αξιοποίησή τους

Αναλυτικό φορτίο

«Έχει δημιουργηθεί, επίσης, ένα αναλυτικό αρχείο με ιστορικά στοιχεία για όλες τις αμφισβητούμενες εκτάσεις, ενώ υπάρχει σαφής οριοθέτησή τους ώστε να μην μπορεί κανείς να τους καταπατήσει», επισημαίνει ο κ. Βασίλης Βαμβακάς, επιστημονικός συνεργάτης της Υπερνομαρχίας και υπεύθυνος για το πρόγραμμα. Όπως συμπληρώνει, είναι η πρώτη φορά που δημιουργήθηκε ένας «Άτλας του πρασίνου» στο Λεκανοπέδιο. «Η Αθήνα έχει την ιδιαιτερότητα, σε σχέση με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις, της πολυδιάσπασης αρμοδιοτήτων σε ό,τι αφορά το πράσινο. Οι φορείς που εμπλέκονται (υπουργεία, δήμοι, οργανισμοί) είναι πολλοί. Μέχρι τώρα δεν υπήρχε μια ενιαία συνολική καταγραφή των ελεύθερων χώρων». «Με βάση τις δυνατότητες της τεχνολογίας, επιχειρούμε να συγκεντρώσουμε και να συντονίσουμε τις διάσπαρτες διεκδικήσεις φορέων της αυτοδιοίκησης και του κινήματος πολιτών, για χώρους που η κεντρική εξουσία αρνείται να αποδώσει», επισημαίνει η κ. Νατάσα Στάμου, υπεύθυνη για τη διαχείριση της ιστοσελίδας.

«Δεν είναι μόνο οι μεγάλοι γνωστοί χώροι που μπορούν να βελτιώσουν σημαντικά την αναλογία κατοίκου- πρασίνου στο Λεκανοπέδιο. Είναι και μικρότεροι χώροι που βρίσκονται σε κάθε δήμο, σε κάθε γειτονιά και που η μετατροπή τους σε ελεύθερους, δημόσιους, πράσινους χώρους θα μπορούσε να δώσει ανάσα στους κατοίκους και να τους οδηγήσει σε μια νέα επαφή με το περιβάλλον τους», λέει στα «Νέα» η υπερνομάρχης κ. Ντίνα Μπέη.

Συνεργασία 51 δήμων και 12 φορέων

ΤΟΝ ΧΑΡΤΗ δημιούργησαν ειδικοί επιστήμονες για λογαριασμό της Υπερνομαρχίας Αθηνών- Πειραιώς.

Πενήντα ένας δήμοι του Λεκανοπεδίου συνεργάστηκαν στέλνοντας στοιχεία, φωτογραφίες, διαγράμματα. Ταυτόχρονα δώδεκα φορείς (μεταξύ των οποίων το Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο, η Τοπική Ένωση Δήμων και Κοινοτήτων Αττικής, το Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο) ένωσαν τις δυνάμεις τους στην προσπάθεια για τη σωτηρία των ελεύθερων χώρων. Ήδη ετοιμάζουν παρέμβαση ώστε να μη χτιστεί περαιτέρω η περιοχή του μητροπολιτικού πάρκου στο Γουδή.

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=1408958&ct=1

 

 Επιστροφή

 

Τι είπε ο πρ. Δήμαρχος Δ. Αβραμόπουλος για την Αθήνα

Με δεδομένη τη θητεία σας και το έργο σας στον Δήμο της Αθήνας και με δεδομένο επίσης το γεγονός ότι μια «ανθρώπινη πόλη» άπτεται άμεσα του τομέα της σωματικής και ψυχικής υγείας των κατοίκων της, πιστεύετε ότι η πρωτεύουσα, αλλά και οι άλλες μεγάλες πόλεις, είναι αυτό που λέμε ανθρώπινες πόλεις ή όχι; Υπάρχει τελικά ποιότητα ζωής στην Αθήνα;

Οχι, στον βαθμό που θα θέλαμε. Και θα είναι πολύ δύσκολο, πέραν και πάνω από τη βούληση των κυβερνήσεων και των δημοτικών αρχών, να καταφέρουν μια μέρα, να διαμορφώσουν τις ιδανικές ποιοτικές συνθήκες ζωής. Και τούτο γιατί, ενώ καλά ξεκίνησε η Αθήνα ως πρωτεύουσα του σύγχρονου ελληνικού κράτους, στη συνέχεια πήρε στραβό δρόμο. Για να θεραπευθούν οι παθογένειες της πόλης, χρειάζεται ένα γενικότερο? «ξήλωμα» της Αθήνας, κάτι που είναι πρακτικά αδύνατον. Εκείνο όμως που μπορεί να γίνει, είναι να αναβαθμίζεται συνεχώς η λειτουργία της, κάτι που θα οδηγήσει σε μία σειρά από ποιοτικές βελτιώσεις. Δεν είναι τυχαίο ότι τα τέσσερα και πάνω εκατομμύρια των κατοίκων της Αθήνας, σε ένα πολύ μεγάλο ποσοστό, την εγκαταλείπουν σχεδόν κάθε Σαββατοκύριακο. Από την ώρα που η πόλη σου δεν είναι φιλόξενη, δεν είναι φιλική, σε διώχνει. Και αυτό έχει και μία ακόμη παραπάνω αρνητική επίπτωση. Να αδιαφορείς, να μην τη φροντίζεις, να μην την αγαπάς και να μην τη σέβεσαι.

Το να μην τη σέβεσαι είναι ένα άλλο θέμα. Το να μην τη φροντίζεις όμως, αυτό δεν χρειάζεται και ιδιαίτερα έξοδα. Δηλαδή, θα μπορούσαν οι κατά τόπους Δήμοι -γιατί πια η Αθήνα δεν είναι μόνον ο Δήμος Αθηναίων- να έχουν αναπτύξει έναν μηχανισμό τέτοιο, που να φροντίζουν αυτό και το λίγο πράσινο, που υπάρχει.

Πριν από περίπου δέκα χρόνια είχα καταθέσει μια ολοκληρωμένη πρόταση. Με ικανοποίηση είδα ότι την υιοθέτησαν πολλοί και εδώ και σε άλλα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Η πρόταση αυτή είχε να κάνει με την ίδρυση ενός μητροπολιτικού οργάνου διοίκησης της Αθήνας. Ο κατακερματισμός της πόλης είναι μία από τις αιτίες για τις οποίες δεν είναι και λειτουργική και καθαρή η Αθήνα. Εχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες. Η γνώμη μου είναι ότι η Αθήνα πρέπει να γίνει από μόνη της μία περιφέρεια της Ελλάδος, με Μητροπολιτικό Δήμαρχο και με ενιαίο σύστημα διαχείρισης της καθαριότητας και της συγκοινωνίας, σε συνδυασμό και με μία σειρά δράσεων και αρμοδιοτήτων, που πρέπει και μπορεί να της εκχωρήσει η αποκαλούμενη κεντρική εξουσία. Με αυτό τον τρόπο και η κυβέρνηση θα κυβερνά καλύτερα και η ίδια η πόλη θα πάρει στα χέρια της τις τύχες της. Εκείνο όμως που είπα πρωτύτερα, για το ότι είναι έκδηλη η αδιαφορία για την πόλη, δεν έχει να κάνει με τις δημοτικές αρχές. Εχει να κάνει με ένα πολύ μεγάλο μέρος των πολιτών, που δεν αισθάνεται ότι ανήκει σ΄ αυτή την πόλη. Θα φέρω κάτι πάρα πολύ απλό σαν παράδειγμα. Πας σε ένα μαγαζί της Θεσσαλονίκης, του Ηρακλείου, της Πάτρας ή της Λάρισας, που είναι επαρχιακά περιφερειακά αστικά κέντρα. Σαν μπεις μέσα, σου λένε «καλωσόρισες στην πόλη μας». Στην Αθήνα δεν σου το λέει κανείς.

Αυτό είναι ένα πολύ χαρακτηριστικό παράδειγμα, το οποίο δείχνει τη μοίρα των μεγάλων πόλεων, που είναι απρόσωπες.

Πρέπει να πάμε κόντρα σ΄ αυτή τη μοίρα. Και σας το λέω αυτό από την εμπειρία μου ως Δημάρχου της Αθήνας για οκτώ ολόκληρα χρόνια. Θα θυμόσαστε ότι κατά τη διάρκεια της θητείας μου, έδωσα ιδιαίτερη έμφαση, πέραν των άλλων, και στην κοινωνική πολιτική, με σκοπό να αναδείξουμε την κοινωνικότητα της πόλης. Αυτό είχε να κάνει με τις αδύναμες κοινωνικά ομάδες, τις ευπαθείς ομάδες του πληθυσμού και με τα μεγάλα γεγονότα, που έβγαλαν και πάλι τους Αθηναίους στους δρόμους. Αναρωτηθήκατε ποτέ, για ποιο λόγο εισήγαγα τότε τις μεγάλες γιορτές της Πρωτοχρονιάς; Για ποιο λόγο υπήρξε ανταπόκριση, με ένα εκατομμύριο ανθρώπους να κατεβαίνουν στους δρόμους της Αθήνας, να γιορτάζουν με τις οικογένειές τους; Σαν να είχε ανάγκη ο κάτοικος αυτής της πόλης, να ξαναβρεί και πάλι τους συμπολίτες του. Και βέβαια, με μια σειρά από πολιτικές, που είχαν σκοπό την ενδυνάμωση του κοινωνικού ιστού. Το κάνουν αυτό οι δημοτικές αρχές και το συνεχίζουν. Θα έλεγα όλες οι δημοτικές αρχές της Μητροπολιτικής Αθήνας. Κεντρικός όμως σχεδιασμός, κεντρική στρατηγική δεν υπάρχει. Εχουν ωριμάσει πλέον οι συνθήκες για να γίνει. Και θέλω να πιστεύω, ότι θα γίνει.

Βρετανία και Σουηδία έβαλαν διόδια στο κέντρο της πόλης. Θα λέγατε ναι ή όχι σε ένα τέτοιο μέτρο;

Οι χώρες που επικαλεστήκατε φρόντισαν, πριν προχωρήσουν σ΄ αυτό το μέτρο, να έχουν δημιουργήσει και τις αντίστοιχες υποδομές υποδοχής ή «εξαφάνισης» από τη θέα των αυτοκινήτων. Το κέντρο αυτών των πόλεων φιλοξενεί τουλάχιστον 20 χώρους στάθμευσης και όλες οι πολυκατοικίες εξαρχής είχαν πρόβλεψη για γκαράζ. Σε συνδυασμό βέβαια και με μία σειρά από πολιτικές κοινωνικές, πολεοδομικές, συγκοινωνιακές, που προσαρμόζονται στα νέα δεδομένα.

Πρώτα λοιπόν, δημιουργείς αυτές τις προϋποθέσεις και μετά επιβάλλεις τα μέτρα. Αλλιώς δεν έχουν χαρακτήρα παρά μόνον αστυνομικό και φοροεισπρακτικό. Δηλαδή τιμωρούν κατά κάποιον τρόπο τους πολίτες.

Αρα, θα ήσασταν αντίθετος και σε μία απόφαση, που θα απέκλειε από το κέντρο των πόλεων τα μεγάλου κυβισμού αυτοκίνητα (τζιπ κ.τ.λ.);

Θα έλεγα ότι αντί για αντικίνητρα, να ακολουθήσουμε πολιτική κινήτρων. Παραδείγματος χάριν, τα υβριδικά αυτοκίνητα, που επιτρέπονται στο κέντρο της Αθήνας χωρίς περιορισμούς. Αυτό είναι ένα μέτρο. Να ενθαρρυνθεί δηλαδή, η απόκτηση υβριδικών αυτοκινήτων. Θα μου πείτε, σε αυτή τη φάση τα υβριδικά αυτοκίνητα είναι πιο ακριβά...

Αυτό είναι ένα άλλο θέμα που άπτεται του Υπουργείου Οικονομικών, να δώσει κάποια κίνητρα για να αποκτήσεις ένα υβριδικό αυτοκίνητο. Εγώ θα σας κάνω όμως, μια άλλη παρατήρηση. Αυτή τη στιγμή η τεχνολογία των αυτοκινητοβιομηχανιών δίνει πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, που είναι ακόμα πιο καθαρά από τα υβριδικά. Και εμείς τα πετρελαιοκίνητα τα έχουμε εξοστρακίσει εξ ορισμού.

Τα έχουμε εξοστρακίσει και θεωρώ ότι είναι λάθος. Τώρα δε που βγαίνουν και τα πρώτα αποτελέσματα ερευνών για τους νέους ρύπους που επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα και που προέρχονται από τα αποκαλούμενα πιο «καθαρά αυτοκίνητα», οδηγούμαστε στο συμπέρασμα, ότι, όπως εξελίχθηκε πλέον η τεχνολογία, τα αυτοκίνητα που κινούνται με πετρέλαιο είναι πιο καθαρά. Θα έλεγα ότι ωρίμασαν οι συνθήκες για να απελευθερωθεί η χρήση τους. Αλλά και αυστηροί έλεγχοι σε εκείνους που έχουν παλαιάς γενεάς πετρελαιοκίνητα αυτοκίνητα, τα οποία καθημερινά επιβαρύνουν την ατμόσφαιρα. 

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΟΝ ΘΟΔΩΡΗ ΤΣΙΚΑ
Wheels and Motors ΕΘΝΟΣ 24-10-2008

 

 Επιστροφή

 

Curitiba: η πόλη-πρότυπο

Πριν από 50 χρόνια ήταν μια τυπική, μεσαίου μεγέθους, πόλη της Βραζιλίας. Σήμερα φημίζεται διεθνώς για την αντιμετώπιση των θεμάτων αστικού σχεδιασμού και περιβάλλοντος. Τι έκανε η… τριτοκοσμική Curitiba, ώστε το 98% των κατοίκων της να δηλώνει ευχαριστημένο που ζει εκεί;

Η βρετανική εφημερίδα «Guardian» χαρακτήρισε το σύστημα μαζικής μεταφοράς του Λονδίνου παρωχημένο μπροστά στο σύστημα της Curitiba. Η επιφάνεια χώρων πρασίνου ανά κάτοικο ανεβαίνει σταδιακά σε επίπεδα ανώτερα ακόμη και απ’ αυτά που συναντώνται σε ευρωπαϊκές και αμερικανικές μεγαλουπόλεις, την ίδια στιγμή που ο πληθυσμός της αυξήθηκε από 300.000 το 1950 σε σχεδόν 3.000.000 σήμερα. Αυτήν τη στιγμή εάν υπάρχει μια πόλη-πρότυπο σε όλο τον πλανήτη είναι σίγουρα η Curitiba. Που απέχει από την Αθήνα κάμποσες χιλιάδες χιλιόμετρα και άπειρα έτη φωτός. Η ιδιαίτερη αυτή πόλη της Λατινικής Αμερικής, η Curitiba, από το 1963 είναι η πρωτεύουσα της Πολιτείας Παρανά στη νότια Βραζιλία. Γεωγραφικά, η πόλη είναι κτισμένη σε ένα οροπέδιο934 μ. πάνω από τη στάθμη θάλασσας και είναι η πιο ψυχρήπεριφερειακή πρωτεύουσα της Βραζιλίας. Αυτό, βέβαια, ισχύει αναφορικά με το κλίμα και όχι με το λαό της πόλης, πουζεσταίνεται χορεύοντας στους τρελούς ρυθμούς της σάμπας.
Η «πόλη των ανθρώπων», όπως πολλοί την αποκαλούν σήμερα, έχει γίνει πόλος ποιοτικής τουριστικής έλξης, συγκεντρώνοντας πληθυσμό περίπου ίδιο με αυτόν των μόνιμων κατοίκων της, οι οποίοι σήμερα ξεπερνούν τα 1,6 εκατομμύρια. Η μικρή αυτή πόλη έχει 30 μεγάλα πάρκα, πρωτότυπα στο είδος τους, όπως και 350 πλατείες. Δέντρα υπάρχουν παντού, και κατά μήκος των ευρύχωρων δρόμων, ενώ ποδηλατόδρομοι χιλιομέτρων διασχίζουν την πόλη. Δίκαια της χάρισαν, λοιπόν, τον τίτλο της οικολογικής πρωτεύουσας της Βραζιλίας.
Τα σιντριβάνια αποτελούν χαρακτηριστικό της πόλης, όπως και τα πολλά μνημεία που σχετίζονται με την ιστορία του τόπου, συνδέοντας το χθες με το σήμερα. Η Curitiba δεν είναι μόνο μια πράσινη πόλη, είναι και μια πόλη με έντονη πολιτιστική κίνηση. Αυτό το αποδεικνύει η πληθώρα των θεάτρων, η όπερα και τα 8 πανεπιστημιακά της ιδρύματα.
Η ιστορία της πόλης δεν διαφέρει και πολύ από τις άλλες πόλεις της Λατινικής Αμερικής. Ωστόσο, η μαζική μετανάστευση από την Ευρώπη στις αρχές του 19ουαιώνα έπαιξε καθοριστικό ρόλο στην ανάπτυξη του έντονου πολυπολιτισμικού χαρακτήρα της.
Η Κουριτίμπα ακολούθησε μία εξαιρετική διαδικασία αστικοποίησης, που την κατέστησε εθνικό αλλά και διεθνές υπόδειγμα σε ό,τι αφορά τον αστικό σχεδιασμό και την ποιότητα ζωής.
Οι πρώτοι δρόμοι και τα πρώτα οικιστικά τετράγωνα ξεπήδησαν στα γρήγορα, για τις ανάγκες των χρυσοθήρων, που ξεχέρσωναν τη χώρα ελπίζοντας να βρουν χρυσάφι.
Αρκετά αργότερα, στο δεύτερο μισό του 20ού αιώνα και κατά τις δεκαετίες ’40-’50, ο ευρωπαίος Alfred Agache, συνιδρυτής της Γαλλικής Κοινότητας Σπουδών Αστικού Σχεδιασμού, προσελήφθη για να φτιάξει το πρώτο σχέδιο πόλης. Αν και αρκετά ενδιαφέρουσα, η πρότασή του θεωρήθηκε πολυδάπανη και δεν εφαρμόστηκε ποτέ. Κατά τη δεκαετία του ’60 και ενώ ο πληθυσμός της Curitiba εκτινάχθηκε στα ύψη, πολλοί ήταν οι πολίτες που φοβήθηκαν την αλλαγή του χαρακτήρα της πόλης. Το 1964 ο δήμαρχος Mayor Ivo Arzua άρχισε να δέχεται προτάσεις για αστικό σχεδιασμό.
Την επιτυχία έφεραν δύο πρωτότυπες ιδέες του αρχιτέκτονα και κατόπιν δημάρχου της πόλης Jaime Lerner: ο σχεδιασμός ενός πολεοδομικού σχεδίου με τη χάραξη δύο μεγάλων κάθετων αρτηριών και η δημιουργία χώρων πρασίνου που λειτουργούσαν ως αντιπλημμυρικά έργα.
Τριάντα πέντε χρόνια μετά, υπερσύγχρονα λεωφορεία διασχίζουν τις μεγάλες λεωφόρους σε ειδικές λεωφορειολωρίδες. Τα δρομολόγια καταλήγουν σε άνετους σταθμούς, τον ανθό ενός συστήματος μαζικών συγκοινωνιών, το οποίο μιμήθηκε η Νέα Υόρκη.

ΕΔΩ ΠΑΙΖΟΥΝ ΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ
Η συμμετοχή των πολιτών στα κοινά με διάφορους τρόπους και η δημοκρατική, διαφανής διακυβέρνηση είναι κυρίαρχα στοιχεία της επιτυχίας της Curitiba. Για παράδειγμα, η κύρια πηγή εσόδων για το δήμο είναι ο φόρος ακίνητης περιουσίας. Οι δημότες, όμως, έχουν τη δυνατότητα να ψηφίζουν για τα έργα που θα γίνουν από το δήμο στις γειτονιές τους, τη στιγμή που πληρώνουν τους φόρους. Ένας ιστορικός πεζόδρομος, από τους πρώτους που δημιουργήθηκαν στον κόσμο, το 1972, κατασκευάστηκε μέσα σε τρεις ημέρες, ενώ ένα ολόκληρο πάρκο μόλις σε είκοσι.
Συγχρόνως, η λογική που κυριαρχεί είναι να μην ξοδεύονται οι πόροι του δήμου σε λίγα μεγαλεπήβολα σχέδια, αλλά να κατανέμονται σε μια πληθώρα έργων, το καθένα από τα οποία εξυπηρετεί πολλαπλούς στόχους που αλληλοσυμπληρώνονται. Ο δε ιδιωτικός τομέας αντιμετωπίζεται ως ουσιαστικός παράγοντας στην αναπτυξιακή διαδικασία χωρίς κρατικίστικα - γραφειοκρατικά ταμπού. Η διαφάνεια στη διακυβέρνηση, αλλά και η χρήση των νέων τεχνολογιών (που βοηθάει και προς αυτήν την κατεύθυνση) υπήρξαν από τις βασικές αρχές στις οποίες στηρίχτηκε η ανάδειξη της πόλης.
Για όλες τις υπηρεσίες που παρέχει ο δήμος τηρούνται στατιστικά στοιχεία, ώστε να είναι δυνατή η παρακολούθηση της προόδου που επιτυγχάνεται, ο έγκαιρος εντοπισμός προβλημάτων ή η σύγκριση με κοινά αποδεκτά κριτήρια (benchmarking).
Η πολιτική κουλτούρα που έχει αναπτυχθεί αναγκάζει τις εκάστοτε δημοτικές αρχές, που δεν προέρχονται πάντα από την ίδια παράταξη, να ακολουθούν τις ίδιες βασικές αρχές. Η δήλωση αντιδημάρχου μεγάλου ελληνικού δήμου στο όχι και τόσο μακρινό παρελθόν, «Σχεδιασμός με τους πολίτες δεν γίνεται», με αφορμή τη διαμάχη για τη χρήση κάποιου χώρου, αντικατοπτρίζει πολύ καλά την κυρίαρχη αντίληψη, που βλέπει τον πολίτη όχι ως, πιθανό έστω, συμμέτοχο και συνεταίρο, αλλά ως εμπόδιο στην υλοποίηση των δημοτικών σχεδιασμών. Στον μικρό αυτό δήμο της Βραζιλίας, αντιθέτως, οι ικανότητες και η θετική διάθεση των κατοίκων θεωρούνται βασικά δομικά υλικά, αφού όλο το σύστημα ανάπτυξης της πόλης στηρίζεται στην όσο το δυνατόν μεγαλύτερη συμμετοχή των πολιτών και στο αίσθημα αστικής περηφάνιας (civic pride).

ΣΥΝΟΛΙΚΟΣ ΣΧΕΔΙΑΣΜΟΣ
Πώς τα κατάφεραν οι δαιμόνιοι αυτοί Βραζιλιάνοι; Τι κάνουν αυτοί που δεν κάνουμε εμείς; Το αυτονόητο επιστημονικά αποκαλείται συνολικός σχεδιασμός. Ο όρος δεν αναφέρεται σε κάποιου είδους σοσιαλιστική αντίληψη περί καθορισμού των πάντων από τη διοίκηση, αλλά στη συντονισμένη και συνδυαστική μελέτη των διαφόρων τομέων δράσης. Έτσι, οι αποφάσεις που λαμβάνονται σε έναν τομέα όχι μόνο δεν αντιβαίνουν στην ομαλή λειτουργία κάποιου άλλου, αλλά δημιουργούν και συνέργειες τέτοιες που πολλαπλασιάζουν τα θετικά αποτελέσματα και καθιστούν αποδοτικότερη τη χρήση τών –έτσι κι αλλιώς πεπερασμένων– διαθέσιμων πόρων.
Ο δήμος καθορίζει όχι μόνο τις χρήσεις γης, αλλά και τους όρους δόμησης εντός των ορίων του, καθώς και όλες τις βασικές πολεοδομικές λειτουργίες, ενώ είναι υπεύθυνος και για το σύστημα συγκοινωνιών. Μάλιστα, από το 1965 ήδη, δημιουργήθηκε ένα ανεξάρτητο Ινστιτούτο Έρευνας και Σχεδιασμού, εκτός της υπόλοιπης γραφειοκρατίας του δήμου, με αντικείμενο την προετοιμασία του σχεδίου της πόλης, την παρακολούθηση της εφαρμογής του και το συντονισμό όλων των σχετικών δράσεων που θα μπορούσαν να επηρεάσουν τη μορφή και τη λειτουργία της πόλης.
Στην Ελλάδα, αντιθέτως, όλοι οι δήμοι είναι υποχρεωμένοι, ακόμη και για τα απλούστερα των θεμάτων, να παίρνουν την έγκριση της κεντρικής διοίκησης, χωρίς να έχουν τον τελικό λόγο σε θέματα στοιχειώδη για την ανάπτυξη και τη λειτουργία τους. Για παράδειγμα, ο δήμος της Πάτρας επί χρόνια προσπαθούσε να πετύχει την τροποποίηση ενός Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο απαγορευόταν η κατασκευή χώρων στάθμευσης αυτοκινήτων (ακόμη και υπογείων) στο ιστορικό κέντρο της πόλης. Ανεξάρτητα από το αν κάποιος συμφωνεί ή όχι με μια επιλογή, είναι πρωτοφανής ο κρατικός εναγκαλισμός / πατερναλισμός που χαρακτηρίζει τις σχέσεις της κεντρικής διοίκησης με την τοπική (αυτο)διοίκηση στη χώρα μας.

ΤΑΜΠΟΥ
Στην Ελλάδα, λόγω κακής παρελθούσης χρήσης δύο πολύ χρήσιμων πολεοδομικών εργαλείων, του συντελεστή δόμησης (Σ.Δ.) και του μέγιστου επιτρεπόμενου ύψους των κτηρίων, το θέμα τους έχει καταστεί ένα πρωτοφανές πολεοδομικό ταμπού. Οποιαδήποτε ιδέα ή σκέψη που δεν υποτάσσεται στο μονολιθικά απλουστευτικό σχήμα «χαμηλά κτήρια + μικρός Σ.Δ. = καλό» κινδυνεύει αυτομάτως να ριχτεί στο πυρ το εξώτερον!
Στην Curitiba ο δήμος καθόρισε κατά μήκος κάποιων βασικών οδικών αρτηριών –οι οποίες, σημειωτέον, είχαν χαραχτεί σύμφωνα με τον δικό του σχεδιασμό– υψηλούς συντελεστές δόμησης, ενώ όσο η απόσταση από τους βασικούς οδικούς άξονες μεγάλωνε χαμήλωναν και οι συντελεστές δόμησης. Σε συνδυασμό με τον κατάλληλο καθορισμό χρήσεων γης, το αποτέλεσμα ήταν να αναπτυχθούν υψηλά κτήρια γραφείων - υπηρεσιών στις περιοχές με τον υψηλό συντελεστή δόμησης, κατά μήκος των βασικών οδικών αξόνων και η κατευθυνόμενη σ’ αυτά κυκλοφορία να μη διαχέεται στις περιοχές κατοικίας. Αυτές αναπτύχθηκαν πιο μακριά από τους βασικούς άξονες, απαλλαγμένες από τον κυκλοφοριακό φόρτο, προσφέροντας έτσι καλύτερες συνθήκες διαβίωσης για τους κατοίκους τους.

ΤΑ… ΔΙΚΑΙΑ ΛΕΩΦΟΡΕΙΑ
Το σύστημα των συγκοινωνιών στην Curitiba είναι οικονομικά βιώσιμο και χρηματοδοτείται από τα εισιτήρια, η τιμολόγηση των οποίων είναι έτσι διαρθρωμένη, ώστε έμμεσα να επιδοτούνται οι επιβάτες των φτωχότερων συνοικιών από αυτούς που ανήκουν στη μεσαία τάξη. Ο δήμος είναι υπεύθυνος για την υποδομή του συστήματος (εξπρές λεωφορειόδρομοι κατά μήκος των βασικών αξόνων, στάσεις, σταθμοί λεωφορείων, σύστημα τιμολόγησης). Για την καλύτερη λειτουργία του συστήματος χρησιμοποιούνται οι υπηρεσίες 10 ιδιωτικών εταιρειών συγκοινωνιών, η άδεια των οποίων μπορεί ανά πάσα στιγμή να ανακληθεί. Τα έσοδα από τα εισιτήρια κατανέμονται μεταξύ των εταιρειών με βάση όχι τον αριθμό των εισιτηρίων που κόβει η καθεμία, αλλά με βάση τα διανυόμενα χιλιόμετρα διαδρομής. Αυτό έχει ιδιαίτερη σημασία, γιατί έτσι ενθαρρύνονται οι αστικές συγκοινωνίες να φτάσουν και σε περιοχές χαμηλής κίνησης, των οποίων οι κάτοικοι διαφορετικά δεν θα εξυπηρετούνταν.
Θα φανταζόταν κανείς ότι η επιτυχία του συστήματος είναι αναμενόμενη σε μια πόλη της Βραζιλίας όπου οι κάτοικοι μάλλον δεν έχουν την οικονομική δυνατότητα να αποκτήσουν αυτοκίνητο. Κι όμως! Η Curitiba έχει το υψηλότερο ποσοστό αυτοκινήτων ανά κάτοικο στη Βραζιλία μετά την πρωτεύουσα Μπραζίλια, αλλά και τον χαμηλότερο βαθμό χρήσης τους! Στην Ελλάδα οι δημόσιες συγκοινωνίες, κατά κύριο λόγο, είτε βρίσκονται υπό τον έλεγχο κρατικών μονοπωλίων (Αθήνα) είτε είναι σχεδόν εγκαταλειμμένες στη μορφή των ΚΤΕΛ, επιδοτούνται δε ίσα ίσα για να επιβιώνουν και να… ταλαιπωρούν, λειτουργώντας ως οι καλύτεροι προπαγανδιστές του Ι.Χ. Τα δε σχήματα επιδότησης που έχουν επιλεγεί [επιδότηση ανά εισιτήριο ή απλώς «κάλυψη» (sic!) ελλειμμάτων] δεν βοηθούν στο να εξυπηρετούν οι συγκοινωνίες τις πιο απομακρυσμένες περιοχές των νέων προαστίων, ούτε στο να καλύπτουν μεγαλύτερο χρονικό εύρος, αλλά –αντίθετα– περιορίζουν τη συγκοινωνιακή κάλυψη στις περιοχές των αστικών κέντρων με τη μεγαλύτερη κίνηση και στις ώρες εκείνες που υπάρχει ένας ελάχιστος αριθμός επιβατών, καθιστώντας και πάλι απαραίτητη τη χρήση Ι.Χ.

ΜΙΑ ΠΡΑΣΙΝΗ ΠΟΛΗ
Προγράμματα ανακύκλωσης συνδυάζονται με κοινωνικά προγράμματα. Για παράδειγμα, κάθε παιδί του δημοτικού σχολείου στην Curitiba μπορεί να αποκτήσει δωρεάν μία δεκάτομη έκδοση με την ιστορία της πόλης και άλλες πληροφορίες, που χρησιμοποιείται ως σχολικό εγχειρίδιο, σε αντάλλαγμα για τα υλικά ανακύκλωσης που θα πάει στους σταθμούς διαλογής. Στα κέντρα διαχωρισμού ανακυκλώσιμων δε, αντί να αγοραστεί πανάκριβος μηχανολογικός εξοπλισμός, δουλεύουν πρώην τοξικομανείς, άστεγοι, νέοι μετανάστες. Ο όγκος των απορριμμάτων έχει μειωθεί σημαντικά μέσω της εκτεταμένης εκστρατείας ανακύκλωσης.

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΛΕΜΕ ΒΙΑΙΑ ΤΑ ΝΕΡΑ ΤΟΥ ΠΟΤΑΜΟΥ… …και όχι τις όχθες που τα περιορίζουν;  (Μπέρτολντ Μπρεχτ)
Το πρόβλημα των πλημμυρών είχε αρχίσει να γίνεται οξύ γύρω στα 1970. Η συνεχής αύξηση των μη διαπερατών επιφανειών, καθώς και οι «λύσεις» που είχαν ακολουθηθεί μέσω «διευθετήσεων» ήταν παρόμοιες με αυτές που συναντούμε έως και σήμερα στις ελληνικές πόλεις και είχαν τα ίδια αμελητέα αποτελέσματα. Τότε αποφασίστηκε η αλλαγή πορείας στο θέμα αυτό. Αντί να γίνεται προσπάθεια να τιθασευτεί η φύση, έγινε προσπάθεια καλύτερης και φυσικότερης εκμετάλλευσης των νερών. Η δόμηση απαγορεύτηκε σε ζώνες δεξιά κι αριστερά των ρεμάτων - ποταμών, σκάφτηκαν μικρά χαντάκια - λίμνες που λειτουργούν ως υδάτινα στοιχεία των χώρων πρασίνου που δημιουργήθηκαν ολόγυρά τους και, κυρίως, απαγορεύτηκε η κάλυψη κάθε ανοιχτού χώρου (δημόσιου ή ιδιωτικού) με μη διαπερατά υλικά. Δόθηκαν φορολογικά κίνητρα για τη διατήρηση των ιδιωτικών χώρων πρασίνου και φυτεύτηκαν χιλιάδες δέντρα.
Το πρόβλημα των πλημμυρών περιορίστηκε, η αξία και οι τιμές των ακινήτων ανέβηκαν και, μαζί τους, τα έσοδα του δήμου.

ΘΕΛΕΙ ΒΙΖΑ Η ΒΡΑΖΙΛΙΑ;
Το επίπεδο ζωής που προσφέρει η πόλη και οι οικονομίες σε χρόνο μετακίνησης της έχουν δώσει τη δυνατότητα να αξιοποιήσει την πολύ καλή γεωγραφική της θέση, προσελκύοντας επιχειρήσεις από ολόκληρο τον κόσμο.

 

(Ελήφθη στο Παρατηρητήριο από το ILIOSPOROI iliosporoi@yahoo.gr στις 26-10-08)

 

 Επιστροφή

 

Όταν η πόλη γίνεται συνώνυμη της ασφυξίας, η μόνη θυρίδα διαφυγής είναι η φαντασία. Ιδού μερικές πολιτείες που γέννησε το μυαλό του ανθρώπου.

Η ουτοπία (ή ευσεβής πόθος) είναι ένα ιδιαίτερο είδος στην ιστορία του πολιτικού στοχασμού που κάνει την εμφάνισή του σε περιόδους κοινωνικής κρίσης ή, μάλλον, σε αρκετές περιπτώσεις, πριν η κρίση αυτή εκδηλωθεί, ώστε κάποιος θα μπορούσε να τη χαρακτηρίσει ως προφητικό σαλιγκάρι που ξετρυπώνει πριν από την καταιγίδα.

Τα χαρακτηριστικά της είναι τέσσερα:

·        Η αντιθετική της σχέση ως προς τη σύγχρονη πραγματικότητα, καθώς ο εκάστοτε στοχαστής οραματίζεται το διαφορετικό από αυτό που βιώνει, τον τρόπο επούλωσης των προβλημάτων που θεωρεί ότι αντιμετωπίζει η κοινωνία στην οποία ζει· οπότε, κατά έναν τρόπο, η ουτοπία είναι και ένας αντεστραμμένος καθρέφτης που αποκαλύπτει πάνω απ’ όλα το πρόσωπο του δημιουργού της.

·        Το κλειστό της σύστημα. Σ’ αυτόν τον τομέα η ομοφωνία των συγγραφέων ουτοπικών οραματισμών είναι σχεδόν απόλυτη, καθώς –καλώς ή κακώς– σε ιστορικό επίπεδο το πρότυπο είναι η αρχαία Σπάρτη, με τον πλήρη αποκλεισμό ξένων (ως φορέων «αιτιών», δράσης / αντίδρασης) εξαιτίας των πιθανών νεωτεριστικών τους ιδεών, οι οποίες θέτουν σε κίνδυνο την πολύτιμη σταθερότητα του πολιτεύματος, που δεν χωρά ούτε την παραμικρή υπόνοια αμφισβήτησης. Το μοντέλο είναι μονολιθικό και δεν διαθέτει ευελιξία διαπραγμάτευσης. Όλα ή τίποτα. Δεν είναι τυχαίο που όλες οι ουτοπίες τοποθετούνται γεωγραφικά είτε σε απομονωμένα νησιά είτε σε απάτητα και απροσπέλαστα οροπέδια.

·        Το ότι απαρτίζεται πολλές φορές από στοιχεία που ανήκουν σε διαφορετικές ιστορικές περιόδους – κάτι προβλέψιμο, καθώς ο στοχαστής περιδιαβαίνει την Ιστορία, υιοθετεί και απορρίπτει, προσαρμόζει σε μια επινοημένη άχρονη προκρούστεια κλίνη όλα εκείνα τα χαρακτηριστικά που πιστεύει πως θα δώσουν λύσεις στα προβλήματα που η οντότητα της «πόλεως» δημιουργεί και αναπαραγάγει. Αν η ουτοπία είχε σώμα, θα έμοιαζε με εκείνο του δημιουργήματος του δρα Φρανκενστάιν.

·        Και, τελικά, το ότι κινείται σε έναν δισυπόστατο χώρο, όπου δεν είναι σαφές αν υπόκειται στους κανόνες του μύθου, της παραβολής, του καθαρού πολιτικού στοχασμού ή του μεσσιανισμού· πάντως, σίγουρα, κύριο μέλημά της είναι η αποστασιοποίηση από την έννοια της Ιστορίας, καθώς υφίσταται χωρίς παρελθόν ή μέλλον, αντικατοπτρίζοντας το αιώνιο όνειρο ενός αέναου παρόντος.

Η μετατόπιση από την επουράνια ουτοπία –που χαρακτήρισε τη σκέψη του ασφυκτικά χριστιανικού Μεσαίωνα– σε μια εγκόσμια, με πολιτικά πραγματικά στοιχεία, είχε ως πρώτη έκφραση την «Ουτοπία» του φιλόσοφου και καγκελάριου του Ερρίκου του Η’, σερ Τόμας Μουρ, ο οποίος είναι και ο δημιουργός της λέξης (από τις ελληνικές «ου» και «τόπος»). Πρόκειται για την –με μυθιστορηματικό μανδύα– αφήγηση του ναυτικού (και μελετητή του Πλάτωνα) Ραφαήλ Υθλοδαίου, ο οποίος περιγράφει τη ζωή στη νήσο Ουτοπία, που επισκέφθηκε κατά τη διάρκεια των περιπλανήσεών του. Το νησί έχει πλάτος 300 χλμ., σχήμα μισοφέγγαρου και 54 πόλεις που απέχουν μεταξύ τους 36 χλμ. Κύρια πόλη είναι η Αμαυρωτία. Η κάθε πόλη έχει δικαιοδοσία στη γύρω ύπαιθρο σε ακτίνα 30 χλμ., πρόκειται δηλαδή για μια επιστροφή στο αρχαϊκό μοντέλο της αυτόνομης πόλης-κράτους. Η βάση του ουτοπιανού πολιτικού κράτους και της οικονομίας του είναι η οικογένεια ή το «αγρόκτημα», που αποτελείται από τουλάχιστον 40 άνδρες και γυναίκες. Κάθε χρόνο 20 άτομα επιστρέφουν στην πόλη και, έπειτα από δύο χρόνια εκεί, επανέρχονται στο αγρόκτημα. Κατά τη διάρκεια της απουσίας τους αντικαθίστανται από άλλα 20 άτομα, τα οποία στο ενδιάμεσο αυτό χρονικό διάστημα διδάσκονται τις αγροτικές εργασίες. Η πόλη και η ύπαιθρος κάνουν ανταλλαγή των αγαθών τους κάθε μήνα και οι ειρηνοδίκες φροντίζουν τους κανονισμούς. Οι ειρηνοδίκες (ή φύλαρχοι) είναι η πρώτη βαθμίδα στην κοινωνική ιεραρχία. Πρόκειται για αιρετό ετήσιο αξίωμα. Τον ειρηνοδίκη εκλέγουν οι 30 οικογένειες και σε κάθε 10 ειρηνοδίκες υπάρχει ένας αρχιφύλαρχος. Οι αρχιφύλαρχοι, 200 τον αριθμό, εκλέγουν τον ηγεμόνα που είναι ισόβιος κατά κύριο λόγο, εκτός αν υπάρξει η υποψία ότι συνωμοτεί για την υποδούλωση του λαού. Κατοικούν στην πόλη και κυβερνούν 30 οικογένειες, οι οποίες ορίζονται πολεοδομικά, καθώς αποτελούν μία συνοικία, της οποίας κυριολεκτικά το κέντρο είναι η αίθουσα κατοικίας του ειρηνοδίκη. Όλα τα γεύματα είναι κοινά και αναπόφευκτα σε ένα τέτοιο σύστημα ομοιομορφίας· ο Μουρ κάνει ό,τι μπορεί για να απαλείψει το ένστικτο της αυτοεπιβεβαίωσης και επίδειξης, χρίζοντας τα πολύτιμα μέταλλα ως αντικείμενα περιφρόνησης, κατάλληλα μόνο για παιδικά παιχνίδια, όπως και τα φανταχτερά ρούχα, που θεωρούνται εκτός μόδας (πράγμα εύκολο σε ένα απομονωμένο νησί). Στην Ουτοπία η αρετή βρίσκεται σε ταύτιση με τη φύση, που προτρέπει στην απόλαυση, η οποία είναι ο σκοπός πίσω από τη ζωή στο νησί, ενταγμένη όμως οργανικά στη σφαίρα της κοινωνικής αρμονίας.

«Η πολιτεία του ήλιου», του καλαβρέζου μοναχού Τομάσο Καμπανέλα, βρισκόταν σε μια χώρα πέρα από τον Ισημερινό. Η πόλη αποτελούνταν από 7 δακτυλίους που έφεραν τα ονόματα των 7 πλανητών και υπήρχαν 4 πύλες ταυτισμένες με τα 4 σημεία του ορίζοντα. Στο κέντρο βρισκόταν ένας λόφος, στην κορυφή του οποίου βρισκόταν ένας ναός όπου κατοικούσαν οι Κυβερνήτες, η Δύναμη, η Σοφία και η Αγάπη, μαζί με τους Διδάκτορες, τον Αστρολόγο, τον Κοσμογράφο και τους υπόλοιπους. Υπήρχε πλήρης κοινοκτημοσύνη περιουσίας, γυναικών και ισότητα των φύλων. Οι νεότεροι υπηρετούν τους πρεσβύτερους, ενώ ιδιαίτερα αναπτυγμένη είναι η τεχνολογία: υπάρχουν οχήματα που τα οδηγεί ο άνεμος και πλοία που κινούνται πάνω από το νερό χάρη σε κάποια εφεύρεση (που όμως δεν αναφέρεται). Όλοι δουλεύουν 4 ώρες τη μέρα, γιατί τόσο είναι αρκετό σ’ αυτήν την κοινωνία, χωρίς προσωπική ιδιοκτησία (άρα πέραν της ιδιωτικής συσσώρευσης).

Τομή στη δομή των ουτοπιών αποτελεί το έργο του Ετιέν Καμπέ «Ταξίδι στην Ικαρία» (1845), που ήταν μάλιστα μπεστ σέλερ της εποχής του στους κύκλους των εργατών. Η διαφορά ως προς τις προηγούμενες ουτοπίες έγκειται στο γεγονός ότι η Ικαρία δεν είναι μια απομονωμένη πόλη, αλλά εθνικό κράτος. Η χώρα ήταν διαιρεμένη σε 100 επαρχίες με ίση σχεδόν έκταση και πληθυσμό, μια δεκαδική τεχνική διαίρεση που βρίσκει ιστορικό προηγούμενο στον τρόπο με τον οποίο η Γαλλική Επανάσταση διαίρεσε διοικητικά τη χώρα. Η πόλη της Ικαρίας, αντίστοιχα, αποτελεί έναν τετραγωνισμένο γεωμετρικό πολεοδομικό παράδεισο, όπου μεγάλη φροντίδα δίνεται στις υγειονομικές ρυθμίσεις. Ο πολίτης της Ικαρίας είναι πρώτιστα εργάτης και εργοδότης του είναι το κράτος, που είναι υπεύθυνο για όλους τους τομείς της ζωής, από το να χτίζει σπίτια έως το να οργανώνει τους εργάτες. Το κράτος είναι ιδιοκτήτης, διευθυντής της βιομηχανίας, κάτοχος των μέσων παραγωγής – και εκτελεστές, ένα γραφειοκρατικό σώμα μηχανικών και αξιωματούχων που δρα με άξονα το εθνικό συμφέρον, σαν η χώρα να βρίσκεται διαρκώς σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης. Δεν υπάρχουν μη εκδιδόμενες από το κράτος εφημερίδες (Πράβντα) ούτε δυνατότητα κριτικής έξω από την ελευθερία λόγου στις λαϊκές συνελεύσεις, των οποίων η συλλογική βούληση εκφράζει την κοινή γνώμη.  

Η ουτοπία είναι, τελικά, ένα σύμβολο της ικανότητας και του δικαιώματος να σκεφτόμαστε το «άλλο» και έτσι να αμφισβητούμε το «πραγματικό», είναι το όραμα του «άλλου» που οπλίζει συνειδήσεις και χέρια. Και είναι, άραγε, τυχαία η διαχρονική συμφωνία όλων των ουτοπικών συγγραφέων ότι η γη και οι φυσικοί πόροι ανήκουν στην κοινότητα; 

http://ypovrixio.gr/article.php?issues_no=43&contents_id=688

(Ελήφθη στο Παρατηρητήριο από το ILIOSPOROI iliosporoi@yahoo.gr στις 26-10-08)

 

 Επιστροφή

 

Δήμοι με οικολογική συνείδηση

Φωτισμό από φωτοβολταϊκά πλαίσια, ταρατσόκηπους σε δημοτικά κτίρια, ανακυκλώσιμο χαρτί, οι «πράσινες» πρωτοβουλίες σε Βριλήσσια, Αιγάλεω, Αγιο Ιωάννη Ρέντη και Ελευσίνα

«Μηδέν» στην οικολογική συνείδηση παίρνουν στην πλειονότητά τους οι δήμοι του Λεκανοπεδίου, καθώς ελάχιστοι επιλέγουν μεθόδους φιλικές προς το περιβάλλον, δίνοντας έτσι το καλό παράδειγμα στους δημότες τους.

Ενδεικτικό είναι ότι μόλις το 8% των ΟΤΑ της Αττικής υλοποιεί δράσεις για την ενεργειακή απόδοση των κτιρίων, παρά το γεγονός ότι οι ευκαιρίες και οι δυνατότητες που τους δίνονται είναι τεράστιες.

Παρόλο που η χώρα έχει μεγάλη ηλιοφάνεια και οι δήμοι θα μπορούσαν να την εκμεταλλευτούν στο μέγιστο, τελικά παραμένουν αδρανείς, την ίδια ώρα, μάλιστα, που οι κλιματολογικές αλλαγές ταλανίζουν τον πλανήτη.

Αντίθετα, χώρες στην Ευρώπη που έχουν λιγότερη ηλιοφάνεια υλοποιούν με γοργούς ρυθμούς μεθόδους που στοχεύουν στην εκμετάλλευση της ηλιακής ενέργειας.

Οι ελληνικοί δήμοι είτε αγνοούν είτε θεωρούν πολύπλοκες και οικονομικά ασύμφορες τις διαδικασίες για να εφαρμόσουν κάποιο ανάλογο έργο στα δημοτικά τους κτίρια, τις πλατείες ή τις οδούς. Υπάρχουν ωστόσο κάποιοι που εφαρμόζουν «πράσινες» εφαρμογές, μεταξύ των οποίων είναι οι δήμοι Αιγάλεω, Βριλησσίων, Αγίου Ιωάννη Ρέντη.

Μάλιστα ο Δήμος Βριλησσίων είναι ο μοναδικός στη χώρα που χρησιμοποιεί τις περισσότερες οικολογικές μεθόδους. Η κεντρική πλατεία του δήμου διαθέτει από το 2005 φωτοβολταϊκά πλαίσια τα οποία παρέχουν το 30-40% του φωτισμού της.

Η μέθοδος αυτή, σύμφωνα με τον δήμαρχο κ. Κ. Ιωαννίδη, εξασφαλίζει εξοικονόμηση ηλεκτρικής ενέργειας και χρημάτων κατά 40%.

Επίσης το 2ο Δημοτικό Σχολείο της περιοχής διαθέτει βιοκλιματικά χαρακτηριστικά καθώς αερίζεται και φωτίζεται μέσα από ειδικούς φωταγωγούς.

Τηλεδιαχείριση
Ακόμα μία σημαντική δράση, η οποία βρίσκεται σε πειραματικό στάδιο, είναι η τηλεδιαχείριση του δημοτικού φωτισμού, η οποία εκτιμάται ότι θα εφαρμοστεί την άνοιξη του 2009.

Η συγκεκριμένη μέθοδος, που έχει εφαρμοστεί στην Εγνατία Οδό και σε τμήματα του εθνικού δικτύου, επιτυγχάνει μείωση της κατανάλωσης του ηλεκτρικού ρεύματος κατά 30-35%.

Ειδικότερα, σε κάθε φωτιστικό δρόμου ή πλατείας τοποθετείται ένα τσιπάκι το οποίο μεταφέρει τα δεδομένα σ' έναν κεντρικό υπολογιστή που είναι εγκατεστημένος στο δημαρχείο. Από εκεί θα γίνεται η ρύθμιση των φώτων, τα οποία θα σβήνουν ή θα ανάβουν ανάλογα με τη φωτεινότητα. Παράλληλα θα παρακολουθούνται οι βλάβες και θα αποκαθίστανται άμεσα. Ανάλογη μέθοδο εφαρμόζει κι ο Δήμος της Κοπεγχάγης.

Επίσης ο Δήμος Αγίου Ιωάννη Ρέντη -μαζί με την Ελευσίνα- έχει δημιουργήσει ταρατσόκηπους σε δημοτικά κτίρια, προκειμένου να εξοικονομεί ενέργεια. Η στέγη του δημαρχείου και του δημοτικού θεάτρου καθώς κι άλλα κτίρια έχουν σκεπαστεί με φυτά. Μελέτες έχουν δείξει πως οι πράσινες στέγες οδηγούν σε εξοικονόμηση ενέργειας - από χρήση κλιματισμού και θέρμανσης μέχρι και 30%.

Παράλληλα ο Δήμος Ρέντη θα εγκαταστήσει σύντομα φωτοβολταϊκά τόξα σε διάφορα σημεία της πόλης.

Το πρώτο, ισχύος 20 κιλοβάτ, θα τοποθετηθεί σε μια έκταση τριών στρεμμάτων κοντά στον Κηφισό και το κόστος κατασκευής του αναμένεται να ανέλθει στα 120.000-130.000 ευρώ. Τα φωτοβολταϊκά θα αποδίδουν 28.500 Κιλοβάτ ετησίως, βάσει της ηλιοφάνειας που έχει η περιοχή. Παράλληλα, ο δήμος έχει σκοπό τα επόμενα 3 χρόνια (2009-2011) να κατασκευάζει τρία φωτοβολταϊκά τον χρόνο.

Σημειώνεται πως η ετήσια κατανάλωση ρεύματος του Δήμου Ρέντη είναι περίπου 2.800.000 κιλοβατώρες τον χρόνο και εκτιμάται ότι το 10% της ηλεκτρικής ενέργειας θα παράγεται από ήπιες μορφές ενέργειας. Ο Δήμος Αιγάλεω έχει δείξει αρκετά χρόνια πριν δείγματα οικολογικής συνείδησης, καθώς, σύμφωνα με τον δήμαρχο κ. Λάμπρο Μίχο, το 1995 δημιουργήθηκε η πρώτη πράσινη ταράτσα σε δημοτικό κτίριο.

Παράλληλα ο δήμος χρησιμοποιεί σε όλες τις υπηρεσίες του μόνο ανακυκλώσιμο χαρτί, ενώ σύντομα θα τοποθετήσει φωτοβολταϊκά τόξα σε όλα τα σχολεία και τα δημοτικά κτίρια.

ΒΡΙΛΗΣΣΙΑ
Ενας παιδικός σταθμός - πρότυπο

Φωτεινό παράδειγμα «πράσινου» κτιρίου αποτελεί ο Γ Δημοτικός Παιδικός Σταθμός Βριλησσίων, ο οποίος ξεκίνησε για πρώτη φορά τη λειτουργία του πριν από έναν μήνα.

Αν και όλοι οι παιδικοί σταθμοί θα έπρεπε να λειτουργούν μ αυτά τα πρότυπα, δυστυχώς είναι ο μοναδικός στη χώρα που σχεδιάστηκε εξαρχής με βιοκλιματικά κριτήρια, που εξασφαλίζουν άνετο μικροκλίμα στον εσωτερικό και υπαίθριο χώρο του σταθμού.

Διαθέτει δύο κήπους στην ταράτσα, που μειώνουν την ενέργεια παρέχοντας ζέστη τον χειμώνα και δροσιά το καλοκαίρι, ενώ η κατάλληλη επιλογή υλικών και βλάστησης δημιουργούν άνετο χώρο για τα παιδιά και το προσωπικό. Ολοι του οι χώροι είναι σχεδιασμένοι ώστε να εξασφαλίζουν τον φυσικό αερισμό και φωτισμό. Η παιδική χαρά είναι με οικολογικά υλικά, ενώ υπάρχει μεγάλο προαύλιο για τη διασκέδαση και την άθληση των νηπίων.

Επίσης στο προαύλιο υπάρχει μέχρι και λαχανόκηπος, τον οποίο φροντίζουν τα παιδιά που μέσα από το παιχνίδι μαθαίνουν να αγαπούν και να σέβονται τη φύση.

ΑΦΡΟΔΙΤΗ ΚΑΡΙΜΑΛΗ
akarimali@pegasus.gr

ΦΩΤΟ: ΒΑΣΙΛΗΣ ΖΗΣΟΠΟΥΛΟΣ

ΕΘΝΟΣ 18/10/08

 

 Επιστροφή

 

Ευρωπαϊκό κάλεσμα 23 και 24 Νοεμβρίου στη Μασσαλία

Να διεκδικήσουμε το δικαίωμα στη στέγη στην Ευρώπη!

Ενάντια στη κερδοσκοπία, στην αύξηση των ενοικίων, την ιδιωτικοποίηση της κοινωνικής κατοικίας και τον κοινωνικό διαχωρισμό στις πόλεις

 

Διεκδικούμε 

το δικαίωμα στη στέγη και την ελεύθερη επιλογή κατοικίας

το δικαίωμα στην πόλη

το δικαίωμα σε ένα υγιεινό περιβάλλον

την πρόσβαση σε καθαρή ενέργεια.

Για μια Ευρώπη της αλληλεγγύης και των αγώνων για κατοικία

Οι Υπουργοί της ΕΕ που είναι υπεύθυνοι για την κατοικία θα συναντηθούν την Δευτέρα 24 Νοεμβρίου στη Μασσαλία. Από τότε που ξεκίνησαν αυτές οι συναντήσεις οι τιμές της στέγης, των ακινήτων και της γης δεν ήταν ποτέ υψηλότερα συσσωρεύοντας τεράστιες υπεραξίες και υπερκέρδη, η έλλειψη στέγης και η επισφαλής κατοικία χτυπάνε την πόρτα μας.

Τα δικαιώματα των ενοικιαστών υφίστανται άμεσες επιθέσεις, το κόστος για την αγορά κατοικίας καθορίζεται από δυσβάστακτα δάνεια, οι αναπλάσεις εκδιώκουν τις λαϊκές τάξεις όχι μόνο από τα κέντρα των πόλεων αλλά και από τα προάστια, οι αναγκαστικές και απροειδοποίητες εξώσεις αυξάνονται. Η κοινωνική κατοικία απειλείται μέσω της ιδιωτικοποίησης και τα εργαλεία χρηματοδότησής της καταργούνται, ενώ η καταστολή χτυπά όσους υφίστανται την επισφάλεια στην κατοικία.

Οι Υπουργοί νοιάζονται μόνο για τα κέρδη των κερδοσκόπων και των τραπεζών που απειλούνται από την κατάρρευση του κτηματομεσιτικού τομέα. Από την άλλη, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, που υποτίθεται ότι συγκρατεί τον πληθωρισμό, φαίνεται να μην έχει προσέξει το κόστος της κατοικίας σήμερα!

Επιλέγοντας τη Μασσαλία, οι Υπουργοί δεν θα μπορούσαν να χουν βρει καλύτερο παράδειγμα των δραματικών συνεπειών της χρηματιστικής παγκοσμιοποίησης της κτηματομεσιτικής δραστηριότητας, είκοσι χρόνων λανθασμένων πολιτικών αποφάσεων στους τομείς του πολεοδομικού σχεδιασμού και της κατοικίας και του ανταγωνισμού μεταξύ των πόλεων που αποφασίστηκε σε ευρωπαϊκό επίπεδο με την στρατηγική της Λισσαβόνας.

Έτσι οι εργατικές συνοικίες του κέντρου της Μασσαλίας δέχονται ισχυρές κερδοσκοπικές πιέσεις που ενθαρρύνονται από τις τοπικές αρχές. Για παράδειγμα, στην οδό Republique εκατοντάδες οικογένειες εκδιώχθηκαν, και δεκάδες κτίρια εκκενώθηκαν, για να πουληθούν σαν lofts στη λιανική τιμή των 4000 ευρώ ανά τετραγωνικό. Η ιδιοκτήτρια εταιρία, θυγατρική της Lehman Brothers, χρεοκόπησε τώρα στο ξεκίνημα της κρίσης των subprimes: πιθανότατα, αυτά τα εκατοντάδες σπίτια θα μείνουν ακατοίκητα για χρόνια εκτός και αν οι τοπικές αρχές αποφασίσουν να τα ξαναποκτήσουν για κοινωνικές κατοικίες. Επιπλέον το γεγονός ότι η ΕΕ επέλεξε τη Μασσαλία ως την Ευρωπαϊκή Πολιτιστική Πρωτεύουσα για το 2013 είναι “κακά μαντάτα” για την κατοικία. Κάθε μεγάλο διεθνές γεγονός, πολιτιστικό ή αθλητικό, εξαπολύει τους κερδοσκόπους και τις επιθέσεις ενάντια στους κατοίκους των λαϊκών γειτονιών σε όλο τον κόσμο. 

Πρέπει να σταματήσει το ολοένα αυξανόμενο ποσοστό του πληθυσμού αστέγων, η ανασφάλεια, τα χρέη, και ότι ενθαρρύνει τον κοινωνικό διαχωρισμό στις πόλεις με βίαιες συνέπειες – στο παρόν και στο μέλλον! Διεκδικούμε το τέλος των εξώσεων, των πολιτικών των κερδοσκοπικών αναπλάσεων, των πολεοδομικών και κοινωνικών “εκκαθαρίσεων” των γειτονιών εργατικής τάξης και την αποκατάσταση ή την επιβολή πολιτικών που ρυθμίζουν τα ενοίκια και προστατεύουν τα δικαιώματα των ενοικιαστών.

Για την χρηματοδότηση της ουσιαστικής υλοποίησης του δικαιώματος στην κατοικία για όλους, διεκδικούμε την φορολογία των κερδών της κτηματομεσιτικής δραστηριότητας σε ευρωπαϊκό επίπεδο, και απαιτούμε από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα να ελέγξει τον πληθωρισμό στις τιμές αγοράς και ενοικίασης κατοικίας.

Διεθνή δίκτυα για την κατοικία

Ευρωπαϊκό Κοινωνικό Φόρουμ, Μάλμο, Σεπτέμβρης 2008

http://indy.gr/newswire/eyropaiko-kalesma-23-kai-24-noembrioy-sti-massalia

Περισσότερες πληροφορίες για τις κινητοποιήσεις που διοργανώνονται στη Μασσαλία

http://marseille2008.no-vox.org/

 

 Επιστροφή

 

Τέλος εποχής για τα νεοκλασικά; Η αρχιτεκτονική κληρονομιά της Αθήνας έρχεται αντιμέτωπη με το υψηλό κόστος και τις απαιτήσεις της ζωής τον 21ο αιώνα

Του Δημητρη Ρηγοπουλου

Τ ο συνειδητοποιήσαμε για πρώτη φορά στην περίπτωση των δύο «επίμαχων» κτιρίων της Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Ο περισσότερος θόρυβος γινόταν για το αρ ντεκό μέγαρο στο νούμερο 17. Ο νεοκλασικός του γείτονας στο 19 παρέμενε σιωπηλός, αδύναμος να ξεσηκώσει από μόνος του τα κύματα συμπάθειας που έφταναν με ορμή απ' όλη την Αθήνα. Είχε κανείς την αίσθηση ότι εντάχθηκε στην καμπάνια σωτηρίας περισσότερο ως κτίριο συνοδείας του 17. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ολο και σπανιότερα μπαίνουμε σε καινούργια μαγαζιά, εστιατόρια, μπαρ που επένδυσαν στη νεοκλασική κληρονομιά, με τον μαζικό τρόπο που γινόταν στις δεκαετίες του '80 και του '90. Μεταγενέστερες τυπολογίες, από τον εκλεκτικισμό και το αρ ντεκό έως τις πολλές και διαφορετικές εφαρμογές του μοντέρνου, διεκδικούν την προσοχή μας και, ναι, την έχουν. Τα λείψανα της βιομηχανικής, της βιοτεχνικής και της δαιμονοποιημένης, μεταπολεμικής Αθήνας φωτίζονται κάτω από ένα καινούργιο φως. Οσο για τις κατοικίες, ούτε λόγος. Εκτός κι αν διαθέτουμε πλούσιους φίλους. Ή, αν παρουσιάζουν, εμπορικό ενδιαφέρον. Οπότε παύουν να είναι κατοικίες.

Ιδεολογική μεταστροφή

Η κάμψη της δημοφιλίας των νεοκλασικών στηρίζεται σε πολύ χειροπιαστούς λόγους. Κατ' αρχήν, τα «καλά» αξιοποιήθηκαν όταν όλη η Αθήνα κυνηγούσε ένα νεοκλασικό. Οσα παραμένουν στη θέση τους, συνήθως σε κακή κατάσταση, παρουσιάζουν πολλά προβλήματα: υψηλό κόστος επισκευών και συντήρησης, δυσκολίες προσαρμογής στις σύγχρονες συνθήκες ζωής από τη στιγμή που έχουν κηρυχθεί διατηρητέα και όλες οι επεμβάσεις ελέγχονται από το υπουργείο Πολιτισμού, παλιομοδίτικες κατόψεις με κατακερματισμένους χώρους.

Είναι όμως μόνο πρακτικοί λόγοι που οδηγούν τη νεοκλασική παράδοση στο σημερινό μεταβατικό στάδιο; Ο αρχιτέκτονας Πάνος Δραγώνας πιστεύει ότι τα τελευταία χρόνια συντελείται μια βαθύτερη αλλαγή. «Για μεγάλο διάστημα οι Αθηναίοι αντιμετώπιζαν εχθρικά τα όποια δείγματα μοντέρνας αρχιτεκτονικής, έχοντας σε μεγάλο βαθμό ταυτίσει τον μοντερνισμό με την ανοικοδόμηση των ελληνικών πόλεων και το στερεότυπο της «τσιμεντούπολης». Η τραυματική εμπειρία της εσωτερικής μετανάστευσης, της εγκατάλειψης της υπαίθρου, της ανοικοδόμησης και της καταστροφής της παλιάς Αθήνας έχει πλέον ξεπεραστεί. Για την συντριπτική πλειοψηφία των σημερινών Αθηναίων, ο ελληνικός μοντερνισμός αποτελεί τη μοναδική οικεία αρχιτεκτονική παράδοση».

Η νοσταλγία του μοντέρνου

Η ιδεολογική αυτή μεταστροφή δεν μπορεί παρά να συνεχιστεί τα επόμενα χρόνια, υποστηρίζει ο Π. Δραγώνας. «Υπάρχουν σοβαροί αντικειμενικοί αλλά και υποκειμενικοί λόγοι για να συμβεί αυτό. Οι αντικειμενικοί λόγοι αφορούν τις αρχιτεκτονικές ποιότητες των μοντέρνων κτιρίων αλλά και τις ποιότητες ζωής του αθηναϊκού αστικού περιβάλλοντος που για πολλά χρόνια η τοπική κοινωνία αδυνατούσε να εκτιμήσει. Οι υποκειμενικοί λόγοι αφορούν τη νοσταλγική διάθεση που κάθε γενιά αναπτύσσει για το περιβάλλον των παιδικών της χρόνων. Θα μπορούσαμε ίσως να πούμε ότι η χρονική απόσταση που μας χωρίζει πλέον από την περίοδο του νεοκλασικισμού είναι αρκετά μεγάλη ώστε να εξακολουθήσει να μας συγκινεί με τον ίδιο τρόπο. Από την άλλη πλευρά, τα σχολεία του '30, τα δημόσια έργα της δεκαετίας του '60, τα κτίρια γραφείων στο κέντρο της πόλης και ένας ατελείωτος αριθμός πολυκατοικιών που χτίστηκαν από το 1950 μέχρι το 1985 αποτελούν τα κύρια χαρακτηριστικά ενός οικείου παλαιού κόσμου που σήμερα διεκδικεί την αναγνώρισή του».

Μειώνεται η προσφορά

«Η αγορά έχει ακόμα ζήτηση για νεοκλασικά ακίνητα, κυρίως στο κέντρο της Αθήνας και στο κέντρο της Κηφισιάς» επισημαίνει ο κτηματομεσίτης Γιάννης Πλουμής της εταιρείας «Πλουμής Σωτηρόπουλος Ο.Ε.». «Στις κατοικίες υπάρχει πάντα ζήτηση, όμως είναι λίγα τα ακίνητα αυτού του είδους που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ως κατοικίες». «Η ζήτηση μειώνεται γιατί μειώνεται και η προσφορά, σε μια ούτως ή άλλως κακή στιγμή της αγοράς» υποστηρίζει ο κτηματομεσίτης Βαγγέλης Σταμούλης (Infocasa Αστικά Ακίνητα), ο οποίος προσθέτει μια επιπλέον παράμετρο στην όλη συζήτηση. «Η αποκατάσταση ενός νεοκλασικού σπιτιού ενέχει κινδύνους, κυρίως όταν η επένδυση υλοποιείται σε περιοχές υψηλού αρχαιολογικού ρίσκου, στην Πλάκα, στο Μεταξουργείο, στον Κεραμεικό. Ο επενδυτής πρέπει να είναι προετοιμασμένος για διακοπή των εργασιών από τη στιγμή που βρεθούν αρχαία. Και η διακοπή μπορεί να είναι της τάξεως των δύο, ακόμη και των τριών χρόνων». Η μειωμένη προσφορά απογειώνει τις τιμές και συχνά τις καθιστά απαγορευτικές. «Προσφορά υπάρχει στην Αχαρνών και στην Κυψέλη αλλά δεν υπάρχει ζήτηση γιατί συνήθως πρόκειται για κατοικίες σε κακή κατάσταση και το κόστος της αποκατάστασης είναι υπερβολικά υψηλό».

Ο αρχιτέκτονας Γιάννης Κίζης έχει πολυετή παράδοση στις αποκαταστάσεις παραδοσιακών κτιρίων και είναι σε θέση να γνωρίζει την αγορά εκ των έσω. «Ηδη από τη δεκαετία του '90 ξέφυγαν οι τιμές των νεοκλασικών σπιτιών στην Αθήνα γιατί η ζήτηση δεν μπορούσε να ανταποκριθεί στην προσφορά, με αποτέλεσμα σήμερα η επισκευή μιας κατοικίας σε μέτρια κατάσταση να αγγίζει τα 1.500 ευρώ ανά τετραγωνικό μέτρο». Αν ένα τέτοιο σπίτι αριθμεί 300 τ.μ. ο επενδυτής θα χρειαστεί 450.000 ευρώ μόνο για την αποκατάσταση, χωρίς να υπολογίσουμε τα έξοδα αγοράς του οικοπέδου.

Αλλά ακόμα κι ένα τόσο υψηλό κόστος μπορεί να συγκριθεί με τις τιμές πολλών προνομιακών διαμερισμάτων του Λυκαβηττού, για παράδειγμα. Γιατί ένας αγοραστής να προτιμήσει το διαμέρισμα από μια ανακαινισμένη νεοκλασική κατοικία στην καρδιά της Πλάκας; Πιθανότατα γιατί η πολυκατοικία θα διαθέτει γκαράζ για το αυτοκίνητό του ή γιατί θα βρίσκει σούπερ μάρκετ σε σχετικά κοντινή απόσταση. «Δεν είναι ότι δεν βρίσκεις διαθέσιμα νεοκλασικά για κατοικία, αλλά είναι αποθαρρυντική η οικονομική απόδοση. Αντίθετα, υπάρχει τεράστια πίεση από εμπόρους και επιχειρηματίες, όπως μας έδειξαν τα πρόσφατα γεγονότα στην Πλάκα, όταν οι μαγαζάτορες πίεσαν για επέκταση της εμπορικής λειτουργίας και στους ορόφους των συγκεκριμένων ιδιοκτησιών. Μόνο μια εμπορική χρήση θα κατορθώσει να αποσβέσει το κόστος της ανακαίνισης». Οσο για το μέλλον δεν είναι πολύ αισιόδοξος: «Τα νεοκλασικά, ιδίως στο κέντρο, θα χάσουν υποχρεωτικά το άρωμα της κατοικίας με ό,τι αυτό σημαίνει για τις αναγκαίες προσαρμογές, έτσι ώστε να εξυπηρετήσουν την εμπορική τους λειτουργία».

Εγκλωβισμένοι ιδιοκτήτες

Και η Αθήνα είναι ακόμα γεμάτη στις κεντρικές της γειτονιές με νεοκλασικά σπίτια, καρπό του λεγόμενου «λαϊκού νεοκλασικισμού» με πιο απλοποιημένες προσόψεις που οικοδομήθηκαν κατά χιλιάδες για να στεγάσουν μικρομεσαία κοινωνικά στρώματα. Οσα απέμειναν, στέκουν -τα περισσότερα- σε άθλια κατάσταση. Οι ιδιοκτήτες τους συχνά αισθάνονται εγκλωβισμένοι. Ως διατηρητέα δεν μπορούν να τα «πειράξουν» και τα οικονομικά τους δεν τους επιτρέπουν σοβαρές εργασίες αποκατάστασης.

Λόγους κοινωνικής δικαιοσύνης επικαλείται η αρχιτέκτων και καθηγήτρια ΕΜΠ Μάρω Καρδαμίτση-Αδάμη για να μας εξηγήσει, με την ιδιότητα του μέλους του Κεντρικού Συμβουλίου Νεωτέρων Μνημείων του υπουργείου Πολιτισμού, τη «στροφή» στην «πολιτική» κήρυξης διατηρητέων εκ μέρους της Πολιτείας. «Αν μιλάμε για κτίρια κάποιου μεγέθους, τα κηρύσσουμε διατηρητέα. Διαφορετικά, όχι. Μόνο αν εντάσσονται σε κάποιο σύνολο - αυτή είναι η τάση του Συμβουλίου». Η κ. Αδάμη επισημαίνει ότι συχνότερα έρχονται προτάσεις αποχαρακτηρισμού του εσωτερικού ήδη χαρακτηρισμένων κτιρίων, έτσι ώστε να αξιοποιηθεί εμπορικά το ακίνητο. Η ίδια, αν και αντίθετη στη λογική του facadisme (την «σκηνογραφική» διατήρηση μόνο της πρόσοψης), δηλώνει ότι στο πλαίσιο του Συμβουλίου προσπαθούν να βρουν τη χρυσή τομή ώστε να επιτρέπεται η εισαγωγή μιας νέας χρήσης χωρίς να διαγράφονται οι μνήμες της αρχικής διάταξης (οροφή, δάπεδο, κ.ά.).

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_19/10/2008_288773

 

 Επιστροφή

 

Λουκέτο στο «Πλάζα», απώλεια για τους σινεφίλ

Δημητρης Ρηγοπουλος

Τίποτα δεν φαίνεται ικανό να συγκρατήσει την αποψίλωση των μεμονωμένων κινηματογραφικών αιθουσών (και όχι μόνο) στην Αθήνα. Ιστορικά χειμερινά σινεμά όπως η «Πλάζα», η «Ζίνα» (έγινε θέατρο), το «Αλφαβίλ» και το «Αστρον» δεν άνοιξαν ποτέ στη νέα σεζόν, ενώ παρελθόν αποτελεί και το μίνιπλεξ «Οντεόν Μαρούσι Σινεφίλ» (τρεις αίθουσες) στη λεωφόρο Κηφισίας, στο ύψος του Κτήματος Συγγρού. Είναι το πρώτο μίνιπλεξ το οποίο «κατεβάζει ρολά» στο Λεκανοπέδιο, δείγμα της κρίσης που δείχνει να εξαπλώνεται πέρα από την μεμονωμένη αίθουσα.

Αν υπάρχει ένα κοινό χαρακτηριστικό στις περισσότερες από τις αίθουσες που έκλεισαν είναι ότι προσπαθούσαν να προσελκύσουν ένα πιο απαιτητικό κοινό, χωρίς να σημαίνει ότι απέκλειαν ταινίες φτιαγμένες για πολλά εισιτήρια. Επίσης, έκαναν κινήσεις για να αναβαθμίσουν τις υποδομές τους. Τυπικό παράδειγμα η ιδιοκτησία του «Πλάζα» που προχώρησε πριν από λίγα χρόνια σε ριζική ανακαίνιση των εγκαταστάσεων του κινηματογράφου, διαμορφώνοντας και μια δεύτερη μικρότερη αίθουσα. Κι αν το «Οντεόν Μαρούσι Σινεφίλ» ήταν καρπός του boom της δεκαετίας του ’90 με τους κινηματογράφους νέας γενιάς να ξεπηδούν μέσα σε εμπορικά κέντρα, η «Πλάζα» γεννήθηκε υπό διαφορετικές συνθήκες. Ηταν το δεύτερο μισό της δεκαετίας του ’60 και η Αθήνα δοκίμαζε νέες εικόνες στα όρια των προαστίων της. Η περιοχή του Γηροκομείου χτιζόταν από την αρχή και στα καινούργια κτίρια της γειτονιάς χαραζόταν η φιλοδοξία μιας δυναμικής, ευρωπαϊκής πρωτεύουσας. Ο «Φλόκας» στη λεωφόρο Κηφισίας, δίπλα στον μετέπειτα Πύργο του Εκθεσιακού Κέντρου Αθηνών και ο κινηματογράφος πολυτελείας «Πλάζα» συμπύκνωναν το πνεύμα της «νέας Αθήνας», δίνοντας ένα δείγμα γραφής για μια γειτονιά που γρήγορα έγινε της μόδας. Σαράντα χρόνια μετά, και με τον «Φλόκα» να έχει αποδημήσει προ πολλού, ένας κύκλος φαίνεται να κλείνει. Και η ώρα του αποχαιρετισμού δεν είναι για όλους ίδια. Διαβάζουμε στο μπλογκ «ωχ, το μάτι μου» (wx-to-mati-mou.blogspot.com/2008/10/t.html): «Ισως στο “Πλάζα” να ήταν και η πρώτη φορά που κρατήθηκα χέρι με χέρι στα σκοτάδια, ίσως να αντάλλαξα και το πρώτο μου φιλί. Το “Πλάζα” που ήταν το καταφύγιό μου στον επαναστατικό καιρό της εφηβείας που δεν θες να μένεις σπίτι, δεν υπάρχει πια».

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_12/11/2008_291770

 

 Επιστροφή

 

Τριήμερο διαλόγου για την ενέργεια

21-23 Νοεμβρίου, Αθήνα, Οικονομικό πανεπιστήμιο (ΑΣΟΕΕ)

Πρόγραμμα

Παρασκευή 21/11, 7.30 μ.μ

Παραγωγή ενέργειας και επιπτώσεις στο περιβάλλον – ΑΠΕ – η εμπειρία του Ensdorf

Άνοιγμα εργασιών – εισαγωγική ομιλία Επιδίωξη του τριημέρου - τι σημαίνει η εισαγωγή του λιθάνθρακα στο ενεργειακό μείγμα (Κ. Χαϊνάς, “Ενεργοί πολίτες Εύβοιας”)

Κλιματική αλλαγή και ο τομέας της παραγωγής ηλεκτρισμού: κίνδυνοι και προκλήσεις (Σεβ. Μoιρασγεντής, ερευνητής Εθνικού αστεροσκοπείου Αθηνών)

Αιολική ενέργεια, εναλλακτική ή συμπληρωματική ενέργεια; (Αλ. Μαβής, Δίκτυο οικολογικών οργανώσεων Αιγαίου)

Η εμπειρία των πολιτών του Ensdorf κατά της μονάδας λιθάνθρακα της RWE (Karl Heinz Winkler, Δίκτυο κινήσεων πολιτών περιοχής Ensdorf)

Σάββατο 22/11, 11.00 π.μ.

Παγκόσμια καμπάνια για την κλιματική δράση – Κοπεγχάγη 2009 (F.A.R.M.A.)

Ο άγνωστος πόλεμος της εναλλακτικής ενέργειας (Θ. Ράπτης, ομάδα έρευνας εναλλακτικών τεχνολογιών)

Σάββατο 22/11, 7.30 μ.μ.

Το κυρίαρχο μοντέλο – κριτική στον υφιστάμενο και το νέο ενεργειακό σχεδιασμό

Εξόρυξη λιγνίτη στην Πτολεμαΐδα – Μύθοι και πραγματικότητες (Λ. Ιωαννίδης, μέλος Δ.Σ. Οικολογικής κίνησης Κοζάνης)

Φυσικό αέριο: Ανθρωποκεντρική ορθολογική χρήση κατά της σπατάλης στην ηλεκτροπαραγωγή και της επιβάρυνσης του περιβάλλοντος (Δ. Παπανίκας, τ. καθ. Παν. Πάτρας – Δ. Μάργαρης, αν. καθ. Παν. Πάτρας)

Η πρόκληση της πυρηνικής ενέργειας (Όλγα Αθανίτου, Αντιπυρηνικό παρατηρητήριο Μεσογείου)

Μεγάλα υδροηλεκτρικά φράγματα και η περίπτωση της εκτροπής του Αχελώου (Γ. Χονδρός – Πανελλαδική κίνηση κατά της εκτροπής του Αχελώου)

Κυριακή 23/11, 11.00 π.μ.

Εγκαταστάσεις της ΔΕΗ στον Υμηττό και κοινωνικές διεκδικήσεις 2002 – 2008 (Π. Τότσικας, “Πρωτοβουλία πολιτών για την προστασία του Υμηττού”)

Από το ατομικό στο συλλογικό: εναλλακτικά μοντέλα κοινωνικής συμπεριφοράς (Αντ. Μπρούμας, ομάδα Urbi et Orbi)

Κυριακή 23/11, 7.30 μ.μ.

Ενέργεια και κοινωνία των πολιτών

Μια διαφορετική προσέγγιση: το ζήτημα της ενέργειας και της ηλεκτροπαραγωγής από τη σκοπιά των πολιτών (Τ. Κεφαλάς, “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”)

Κίνημα για την ενέργεια: Αναγκαιότητα, εφικτότητα και η εμπειρία των πρώτων πρωτοβουλιών (Δ. Σπανούδη, “Συμπαράταξη Βοιωτών για το περιβάλλον”) – Προοπτικές, στόχοι, στρατηγική (Ηλ. Γεωργαλής, “Παναιτωλοακαρνανικό μέτωπο” )

Η παγκόσμια κλιματική αλλαγή ως η χαρακτηριστικότερη έκφανση σε παγκόσμιο επίπεδο του δυτικού "υποδείγματος" οργάνωσης του κοινωνικού βίου. Αναζήτηση προοπτικών (Γ. Σακελλάρης, διδάσκων στο Heriot Watt University - Edinburg, United Kingdom)

Πανελλαδικό δίκτυο κινήσεων πολιτών “Πολίτες κατά του λιθάνθρακα”

 

 Επιστροφή

 

 Επιστροφή

 



[1]  Εθνικός Κήπος-Ζάππειο,  Λόφος Ιππείου Κολωνού,  Παραλία Φλοίσβου-Έδεμ,  Αλσύλλιο Φιλοπάππου,  Κτήμα Συγγρού-Ανάβρυτα,  Λιμανάκι Περάματος,  Πάρκο Σελεπίτσαρι και  Πάρκο Πεδίον Άρεως.