ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 15

 Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 15

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δεν έχει δεχθεί εδώ και τέσσερα χρόνια τις περιβαλλοντικές οργανώσεις  και τώρα τους μοιράζει ευρώ

Επερώτηση Α. Φιλίνη: Δημιουργία Πάρκων Πρασίνου στο Πολεοδομικό Συγκρότημα  της Αθήνας

επιχείρηση παρακολούθησης και τρομοκράτησης πολιτικών και κοινωνικών χώρων

Οικολογική δράση on line

 

Πράσινες ταράτσες: θα γλιτώναμε 1.392.000 κιλοβατώρες τον χρόνο

Στα... αζήτητα αρχιτεκτονικά διαμάντια 

ανεξήγητη εξαφάνιση των μελισσών

Εχουμε νερό για λιγότερο από 2 χρόνια

Η Αθήνα δεν πηγαίνει πλατεία

Πρωτοβουλία ΕΣΗΕΑ για Περιβάλλον και ΜΜΕ

Σουφλιάς: Ετοίμαζε τη μεταστέγαση του ΥΠΕΧΩΔΕ με απ΄ευθείας ανάθεση στον μηχανικό του

Πλατείa ημιτελής

   Σε κλιματική κρίση διαρκείας η Ελλάδα

 

Η ταλαιπωρία να βάλεις κάδο για μπάζα

Ανεξάρτητες Αυτοδιοικητικές Κινήσεις; Και όμως, υπάρχουν!

Πρωτολογία και δευτερολογία της βουλευτίνας Ά. Φιλίνη για τους Ελεύθερους Χώρους -Επερώτηση στη Βουλή 7-4-2008

Αυθαίρετη κατάληψη θέσεων στάθμευσης

Χωροταξικό με αυθαίρετα και εκτός σχεδίου του Σάκη Κουρουζίδη

Θεσμικά  εργαλεία  “πολιτικής γης”  για  την  εξασφάλιση  κοινόχρηστων χώρων πρασίνου

 

Η εκτός σχεδίου δόμηση -Θεώρηση της υπάρχουσας κατάστασης

 

 

 

 

 

 

 Επιστροφή

 

ΔΙΑΦΩΝΟΥΝ με τον τρόπο και την πηγή της χρηματοδότησης

Σε κονδύλια Σουφλιά

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Κονδύλια της τάξης του ενός εκατομμυρίου ευρώ μοιράζει «εν λευκώ» το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ σε μια σειρά οικολογικές οργανώσεις.

Με λακωνικές αποφάσεις, που υπογράφει ο ίδιος ο κ. Σουφλιάς, ενημερώνονται 10 εθνικής εμβέλειας περιβαλλοντικοί φορείς ότι έχουν εγκριθεί για λογαριασμό τους συγκεκριμένα ποσά «ως επιχορήγηση για έργα και δραστηριότητες», με την αόριστη αναφορά ότι «η εκταμίευση θα γίνει με την υποβολή απευθείας στο ΕΤΕΡΠΣ των σχετικών δικαιολογητικών πληρωμής».
Αυτονόητο ήταν το «ευχαριστούμε, δεν θα πάρουμε» των οικολογικών φορέων, με πιο ηχηρές τις γραπτές απαντήσεις που απέστειλαν στον κ. Σουφλιά τα ελληνικά τμήματα της WWF και της Greenpeace, καθώς και η εταιρεία μελέτης και προστασίας της μεσογειακής φώκιας (ΜΟΜ). Για τις δύο πρώτες το υπουργείο διέθετε από 130.000 ευρώ, ενώ στην τρίτη 80.000. Στις υπόλοιπες οργανώσεις η «ταρίφα» κυμάνθηκε από 60 έως 40 χιλιάδες ευρώ, άγνωστο με ποια κριτήρια.
«Εκθέτει»
«Η κίνηση αυτή εκθέτει και τον δέκτη και τον δότη», δήλωσε στην «Ε» ο Σπύρος Κοτομάτας, διευθυντής της ΜΟΜ. Με ειλκρίνεια εξομολογήθηκε πως «η οργάνωση έχει ανάγκη από κονδύλια, ιδιαίτερα σε αυτούς τους χαλεπούς καιρούς», πρόσθεσε όμως: «Δεν μπορούμε να τα δεχθούμε. Οι μη κυβερνητικοί φορείς, οι χιλιάδες υποστηρικτές και εθελοντές τους, βασίζονται στις αρχές της αξιοπιστίας, της διαφάνειας, της ομαδικότητας, της αποτελεσματικότητας και της δέσμευσης». Οι λόγοι είναι προφανείς.
Κατ' αρχάς, όπως μας ενημέρωσε, ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δεν έχει δεχθεί εδώ και τέσσερα χρόνια τις περιβαλλοντικές οργανώσεις και επομένως δεν λειτουργεί ο θεσμοθετημένος διάλογος. Μάλιστα, η ΜΟΜ έχει αποστείλει από τον Μάρτιο του 2004 τις θέσεις της και δεν έχει πάρει ακόμη απάντηση! Ανάλογη στάση εφαρμόζεται και σε άλλες οργανώσεις. Υπενθυμίζει ότι ο κ. Σουφλιάς έχει κατά καιρούς χαρακτηρίσει «κακόβουλη» τη στάση των οικολόγων και διευκρινίζει: «Κάνουμε κριτική, συχνά αυστηρή, γιατί αυτός είναι ο ρόλος μας, αλλά δεν υπάρχουν πολιτικά κίνητρα, όπως μας κατηγορεί το υπουργείο».
Το πιο «ευαίσθητο» σημείο, σύμφωνα με τον Σπ. Κοτομάτα, είναι ο τρόπος και η πηγή χρηματοδότησης. «Το ΕΤΕΡΠΣ είναι ένας φορέας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, ο οποίος λειτουργεί χωρίς διαφάνεια. Από χρόνια έχουμε ζητήσει στοιχεία για τη διαχείριση των πόρων του, χωρίς να έχουμε πάρει απάντηση», επισημαίνει και μας ενημερώνει ότι έχουν κατατεθεί ερωτήσεις στη Βουλή και δεν δίνονται στοιχεία, παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα έχει ενσωματώσει την κοινοτική Οδηγία για την πληροφόρηση στα περιβαλλοντικά θέματα. Εχει κατατεθεί προσφυγή στην Κομισιόν από την Ορνιθολογική Εταιρεία, ενώ στο θέμα έχει παρέμβει ο Συνήγορος του Πολίτη.
«Αδιαφανής»
Θέμα ΕΤΕΡΠΣ βάζει και η WWF, η οργάνωση που έχει δεχθεί τα περισσότερα πυρά από το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ. Στην απάντησή της προς τον κ. Σουφλιά, που υπογράφει ο γενικός διευθυντής της οικολογικής οργάνωσης, Δημήτρης Καραβέλλας, σημειώνεται ότι «στην παρούσα φάση δεν μπορούμε να αποδεχθούμε την ενίσχυση, τουλάχιστον για όσο διάστημα η λειτουργία του Ταμείου παραμένει αδιαφανής και χωρίς σαφείς διαδικασίες».
Επισυνάπτεται η αλληλογραφία για το θέμα, που έχει ξεκινήσει από το 1998, μαζί με την εισήγηση προς τον σημερινό υπουργό να αναλάβει πρωτοβουλία για αλλαγή του τρόπου λειτουργίας του ΕΤΕΡΠΣ, σύμφωνα και με την πρόφατα διακηρυγμένη κυβερνητική πολιτική για τα ειδικά Ταμεία.
Βασικό αίτημα είναι να εξελιχθεί σε πραγματικά «πράσινο» Ταμείο, με διαφανή διαχείριση, που θα στηρίζει σοβαρές περιβαλλοντικές παρεμβάσεις και πολιτικές.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/03/2008

 

 Επιστροφή

 

Οικολογική δράση on line

Βλέποντας τον «υπερθερμαινόμενο» πλανήτη γη να χάνει το (πράσινο) χρώμα του βουτηγμένος σε απόβλητα και καυσαέρια, οι πολίτες του Διαδικτύου αναλαμβάνουν οικολογική δράση και με εφαλτήριο τον Παγκόσμιο Ιστό, μάχονται να σώσουν «οτιδήποτε αν σώζεται».

Οι «πράσινοι» κυβερνοναύτες βρίσκουν πρόσφορο έδαφος έκφρασης στην ψηφιακή θάλασσα του internet, δικτυώνονται βάσει των περιβαλλοντικών τους ανησυχιών και συσπειρώνονται γύρω από οικολογικές δράσεις, τόσο στον «εικονικό» όσο και στον πραγματικό κόσμο.

Η υπηρεσία Care2 (www.care2.com) έρχεται να λειτουργήσει ως μια ψηφιακή πλατφόρμα κινητοποίησης και επικοινωνίας μεταξύ όσων «ενδιαφέρονται να κάνουν τη διαφορά».

Ουσιαστικά, πρόκειται για έναν ιστοχώρο κοινωνικής δικτύωσης ο οποίος εφοδιάζει τους χρήστες του με «εργαλεία» προκειμένου αυτοί να εγείρουν on line ζητήματα σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, οικολογίας, φιλοζωίας και προστασίας του περιβάλλοντος.

Η «κοινωνικά συνειδητοποιημένη» κοινότητα του Care2 αριθμεί επί του παρόντος πάνω από οχτώ εκατομμύρια μέλη, τα περισσότερα από τα οποία είναι γυναίκες. Παράλληλα, με την υπηρεσία συνεργάζονται και περί τις 250 μη κερδοσκοπικές οργανώσεις.

Ο κάθε χρήστης διαμορφώνει το δικό του «πράσινο» προφίλ στο Care2, ανεβάζει φωτογραφίες, ιστολογεί, δημοσιεύει ειδήσεις και συμμετέχει σε on line ομάδες συζητήσεων και δημοσκοπήσεις.

Ταυτόχρονα, έχει τη δυνατότητα να συντάσσει δικής του έμπνευσης αιτήματα ζητώντας την υποστήριξη της κοινότητας, να υπογράφει τα αιτήματα των άλλων, να προβαίνει σε δωρεές για κοινωφελείς σκοπούς και να στέλνει ηλεκτρονικές κάρτες (e-cards) σε φίλους και γνωστούς.

Η υπηρεσία λειτουργεί, επιπλέον, το δικό της ηλεκτρονικό ταχυδρομείο καθώς και ένα ψηφιακό «γραφείο» εύρεσης (εθελοντικής ή μη) εργασίας.

Το ξεκίνημα 
«Το Care2 είναι κάτι σαν το MySpace αλλά για ενήλικες με οικολογικές ευαισθησίες», δηλώνει στους New York Times ο δημιουργός του, Ράντι Πέιντερ.

Ο εν λόγω ιστοχώρος συστάθηκε το 1998 στην Καλιφόρνια και ενώ ξεκίνησε με ένα κεφάλαιο μόλις 250.000 δολαρίων, τα έσοδά του, τα οποία προέρχονται κατά κύριο λόγο από διαφημίσεις και επιχορηγήσεις, άγγιξαν τα 5,9 εκατομμύρια δολάρια το 2006.

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ

Πρόκειται για μια ανεξάρτητη πρωτοβουλία πολιτών, η οποία γεννήθηκε στο Διαδίκτυο το περασμένο καλοκαίρι και «φιλοδοξεί να αποτελέσει έναν κόμβο έγκυρης ενημέρωσης... και να συμβάλει δυναμικά στη δραστηριοποίηση όλων των ενεργών πολιτών που επιμένουν να διεκδικούν ένα καλύτερο περιβάλλον».

«Φανταστείτε μια πλατεία με γραμμένα παντού συνθήματα για την οικολογία, τη φύση, τη ζωή. Αυτή η πλατεία είναι το oikologio.gr».

ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΜΠΛΟΓΚΕΡ... ΕΠΙΤΙΘΕΝΤΑΙ ΜΕ ΤΟ «ΠΡΑΣΙΝΙΣΤΕ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ»

«Χωρίς πολλά λόγια και με διάθεση για πράξεις όσο το δυνατόν γρηγορότερα, το blogging με αθηναϊκά οικολογικές ανησυχίες είναι εδώ». Ακούει στο όνομα MakeAthensGreen (makeathensgreen.gr) και σας καλεί να «πρασινίσετε την Αθήνα» «διανθίζοντας» με γλάστρες τα μπαλκόνια και τις αυλές σας, δωρίζοντας φυτά στους φίλους σας, ανακυκλώνοντας «άχρηστα» προϊόντα και συμμετέχοντας σε αναδασώσεις.

Πίσω από την εν λόγω προσπάθεια βρίσκεται ο «Τitanas» της ελληνικής μπλογκόσφαιρας, Στέφανος Κωφόπουλος. Ο 27χρονος ιστολόγος, γνωστός ως συντάκτης του εξαιρετικά δημοφιλούς μπλογκ ποικίλης ύλης Pestaola.gr, «έστησε» το MakeAthensGreen τον Ιούνιο του 2007 με στόχο «οι καμένες εκτάσεις της Αθήνας να ξαναγίνουν πράσινες».

Στους λίγους μήνες που ακολούθησαν, κατόρθωσε να κινητοποιήσει πολίτες και πολιτικούς ενώ δίνοντας, πρώτος αυτός, το καλό «παράδειγμα», παρέδωσε με τα ίδια του τα χέρια, φυτά σε πολλούς από τους υποστηρικτές της προσπάθειάς του.

Η ψηφιακή κοινότητα ανταποκρίθηκε στο «τιτάνειο» κάλεσμα του Κωφόπουλου και συστρατεύθηκε στο πλευρό του δημιουργώντας μια ομάδα ονόματι Make Athens Green! στον χώρο του Facebook, η οποία αριθμεί περισσότερα από 7.500 μέλη.

Αnadasosi (http://anadasosi.blogspot.com)
Ελληνικό ιστολόγιο γεμάτο πληροφορίες για τις οικολογικές δράσεις στη χώρα μας. «Κλείστε το PC και τραβήξτε στα βουνά.»

Whispering-Ρlanet (http://whispering-planet.blogspot.com)
Το ιστολογείν εστί οικολογείν.

Greenopolis (http://greenopolis.com/beta)
Πρόκειται για μια «πράσινη» κοινότητα, τα μέλη της οποίας δικτυώνονται on line βάσει των οικολογικών τους ανησυχιών, ενημερώνουν αλλήλους για περιβαλλοντικά ζητήματα και εν συνεχεία καλούνται να δράσουν, είτε κατά ομάδες είτε κατά μόνας, ξεκινώντας από «τα μικρά και καθημερινά». Οι χρήστες με τη μεγαλύτερη συμμετοχή κερδίζουν «πράσινους πόντους».

Gaia (www.gaia.com)
Υπηρεσία κοινωνικής δικτύωσης ταγμένη στην υπηρεσία της σωτηρίας του πλανήτη γη. Επί του παρόντος, η κοινότητα της Gaia αριθμεί περισσότερους από 165.000 «αποφασισμένους να αλλάξουν τον κόσμο» χρήστες.

WorldofGood (www.worldofgood.com)
Ψηφιακός οδηγός για φιλικές προς το περιβάλλον αγορές. Η World of Good έρχεται, με όχημα την εμπορεία «πράσινων» αγαθών, να ανακουφίσει οικονομικά τους φτωχούς και να προστατέψει το περιβάλλον. Αποτελεί σύμπραξη μεταξύ των εταιρειών eBay και World of Good.

ΓΙΩΡΓΟΣ ΣΚΑΦΙΔΑΣ 
gskafidas@pegasus.gr

ΕΘΝΟΣ 22/3/08

 

 Επιστροφή

 

ΔΕ ΜΑΣ ΕΚΠΛΗΣΣΟΥΝ, ΜΑΣ ΕΞΟΡΓΙΖΟΥΝ!

Την Κυριακή 23/03/08 δημοσιεύθηκαν στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» στη στήλη του «ΙΟΥ» έγγραφα της Υποδιεύθυνσης Ασφαλείας Νοτιοανατολικής Αττικής που αποδεικνύουν με τον πιο

κατηγορηματικό τρόπο μια πρωτοφανή επιχείρηση παρακολούθησης και τρομοκράτησης πολιτικών και κοινωνικών χώρων, η οποία ξεπερνά κάθε όριο «νομιμότητας», παραπέμπει στις πιο σκοτεινές περιόδους της σύγχρονης ελληνικής ιστορίας και προσβάλλει με τον πλέον βάναυσο τρόπο τις κατακτημένες δημοκρατικές ελευθερίες και δικαιώματα του ελληνικού λαού.

Αυτή η αποκάλυψη έρχεται να συμπληρώσει το σκηνικό της εντεινόμενης κρατικής βίας και τρομοκρατίας της τελευταίας περιόδου, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι τέτοια φαινόμενα δεν υπήρχαν και παλιότερα. Μετά τη σειρά εμπρηστικών επιθέσεων περασμένων ετών σε αυτοοργανωμένους χώρους όπως πχ στο Ελευθεριακό Στέκι Πικροδάφνη, ένα νέο μπαράζ επιθέσεων ξεκίνησε την περίοδο των Χριστουγέννων που περιλαμβάνει ήδη διάρρηξη στα γραφεία των 4ων πρωτοβάθμιων εργατικών σωματείων, απόπειρα εμπρησμού στον αυτοδιαχειριζόμενο χώρο Θερσίτη, επίθεση με βόμβα μολότοφ στον πολιτικό-πολιτιστικό χώρο «Λέσχη Υπογείως στην Καλλιδρομίου 94», εμπρησμό στο στέκι μας, εμπρησμό στα γραφεία της δημοτικής κίνησης «Κίνημα στην Πόλη του Ζωγράφου», επίθεση στον εξωραϊστικό Σύλλογο «Ο Ιλισός», διάρρηξη του γραφείου της δικηγόρου υπεράσπισης των κατηγορούμενων φοιτητών του περσινού κινήματος, συνεργασία ΜΑΤ και ακροδεξιών εναντίον αντιφασιστών, χρήση πλαστικών σφαιρών στην πορεία ενάντια στο ασφαλιστικό και εμπρησμό στο «κτήμα Πραποπούλου» στις 25/3, ενώ στην επαρχία καταγγέλλονται ακόμα μεγαλύτερες βαναυσότητες όπως ξυλοδαρμοί και απαγωγές αγωνιστών. Οι επιθέσεις αυτές είναι πυκνές και μεθοδευμένες αποδεικνύοντας μια συντονισμένη επιχείρηση προληπτικής τρομοκράτησης και καταστολής πολιτικών χώρων και αγωνιστικών συλλογικοτήτων εργαζομένων, κατοίκων και νεολαίας, που συμβάλλουν στη συγκρότηση πολιτικών και κοινωνικών αντιστάσεων. Συγχρόνως με την πολιτική τρομοκρατία, έξαρση παρουσιάζουν και οι επιθέσεις σε μετανάστες από ακροδεξιά στοιχεία, οι οποίες γίνονται απόλυτα ανεκτές από την αστυνομία, αν δεν ενθαρρύνονται κιόλας.

Σε μια περίοδο όπου η κοινωνική δυσαρέσκεια οξύνεται και οι κοινωνικοί αγώνες κλιμακώνονται, αμφισβητώντας όλο και περισσότερο τις πολιτικές των δύο κυβερνήσεων, η μόνη απάντηση που

απομένει από τη μεριά του κράτους είναι η βία, η καταστολή και η ενεργοποίηση κάθε είδους μηχανισμού τρομοκράτησης, ως συμπλήρωμα στην άσκηση της επίσημης πολιτικής. Η επιλογή από τη μεριά της κυβέρνησης τέτοιας κλίμακας έντασης της καταστολής, δημιουργεί το πεδίο και τις προϋποθέσεις ώστε να απελευθερωθούν και να λειτουργήσουν παράλληλα και συμπληρωματικά διάφορες «παρακρατικές δυνάμεις», καθώς μόνο τυχαίο δεν είναι το γεγονός ότι απροκάλυπτα πια φασιστικές συμμορίες δρουν ταυτόχρονα ή σε συνεργασία με τους «επίσημους» μηχανισμούς καταστολής.

Η συλλογικότητά μας –μια ανεξάρτητη συλλογικότητα κατοίκων που ιδρύθηκε και λειτουργεί με δημόσιες και ανοιχτές διαδικασίες– το τελευταίο διάστημα έχει βρεθεί στο στόχαστρο τέτοιου είδους

επιθέσεων. Ο λόγος είναι προφανής. Η μόνη και διαρκής μας επιδίωξη να προασπίσουμε τα συμφέροντα της κοινωνικής πλειοψηφίας (εργαζομένων, νεολαίας, ανέργων) απέναντι στους αντιλαϊκούς σχεδιασμούς του κράτους και του κεφαλαίου τόσο για το ζήτημα του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και των σχεδιαζόμενων νέων λεωφόρων, όσο και για τα ζητήματα των νέων εργασιακών σχέσεων, της κοινωνικής ασφάλισης, της εκπαίδευσης, του πολιτισμού κλπ, παράλληλα με την επιμονή μας για τη συγκρότηση επιτροπών κατοίκων και λαϊκών συνελεύσεων και την προσπάθειά μας για πραγματικό συντονισμό δράσεων και συλλογικοτήτων, τόσο στην περιοχή μας όσο και ευρύτερα, αποτελεί την πραγματική αιτία του εμπρησμού του στεκιού μας, της παρακολούθησης της λειτουργίας και της δράσης μας.

Στην Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια όμως ούτε εκπλησσόμαστε ούτε τρομοκρατούμαστε!

Δεν εκπλησσόμαστε, γιατί από τις πρώτες μας ανοιχτές συνελεύσεις σε πλατείες της περιοχής μέχρι πρόσφατες πεζοπορίες στον Υμηττό και ποδηλατοπορίες στο πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού, η αστυνομία ήταν παρούσα με περισσότερο ή λιγότερο εμφανή τρόπο και μόνος της στόχος ήταν η καταγραφή, η επιτήρηση και το σαμποτάρισμα της δράσης μας.

Δεν τρομοκρατούμαστε, γιατί η δημόσια και εξωστρεφής δράση μας φαίνεται πως αγγίζει τους κατοίκους της περιοχής γιατί αφορά τα προβλήματά τους. Δύναμη μας είναι η γειτονιά και κοινή μας αγωνία είναι να προασπίσουμε τα δικαιώματα μας και να ικανοποιήσουμε τις ανάγκες μας στην πόλη μας.

Η μόνη απάντηση, έτσι, από την πλευρά μας είναι η κλιμάκωση της δράσης και της συμβολή μας στην ένταση των λαϊκών και κοινωνικών αγώνων και διεκδικήσεων.

Αυτοί που νομίζουν ότι μας φοβίζουν το μόνο που καταφέρνουν είναι να μας εξοργίζουν!

Ενάντια στους νέους δρόμους, τα επιχειρηματικά σχέδια για το πρώην αεροδρόμιο και την παραλία, τα αντεργατικά μέτρα και την περιστολή δημοκρατικών κατακτήσεων και ελευθεριών, εμείς συνεχίζουμε ακόμα πιο δυνατά. Καλούμε κάθε δημοκρατικό φορέα και πολίτη να καταδικάσει τις πρακτικές αυτές του κράτους και να συστρατευτεί μαζί μας για την απόκρουση κάθε αντιλαϊκής επίθεσης που θα επιχειρηθεί στο μέλλον, αλλά και κάθε είδους κρυφής ή φανερής ενέργειας τρομοκράτησης, με ηθικούς και φυσικούς αυτουργούς που όλοι πια γνωρίζουμε.

Η ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΔΕΝ ΜΑΣ ΣΤΑΜΑΤΑ!

ΝΑ ΚΛΙΜΑΚΩΣΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΙΣ ΣΕ ΚΑΘΕ ΓΕΙΤΟΝΙΑ

ΟΙ ΑΓΩΝΕΣ ΣΤΑ ΧΕΡΙΑ ΤΩΝ ΚΑΤΟΙΚΩΝ

Άνω Γλυφάδα, 27 Μαρτίου 2008

ΠΡΩτοβουλία ΚΑΤοίκων στα ΝΟΤΙΑ

κάθε Κυριακή απόγευμα μετά τις 7.00, Ήβης 79, Τερψιθέα Γλυφάδας

www.prwkat.blogspot.com, email: prwkat@gmail.com

 

 Επιστροφή

 

Στα... αζήτητα αρχιτεκτονικά διαμάντια

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Πάνω από 70 μελέτες, που αφορούν παρεμβάσεις σε υποβαθμισμένες περιοχές της πρωτεύουσας και άλλων μεγάλων πόλεων, περίπου 20 προγράμματα ανάκτησης φυσικών τοπίων που έχουν υποστεί περιβαλλοντική αλλοίωση, καθώς και προτάσεις για ανάδειξη εγκαταλειμμένων κτηρίων, «παράγονται» κάθε χρόνο μέσα από τις διπλωματικές εργασίες των τελειόφοιτων της αρχιτεκτονικής σχολής του Πολυτεχνείου, αλλά παραμένουν στα... αζήτητα από δήμους και υπουργεία!
«Θα μπορούσαν να είναι η αρχή για την ανάπλαση του δομημένου περιβάλλοντος», τόνισε η καθηγήτρια Θεανώ Φωτίου κατά τη χθεσινή συνέντευξη Τύπου, με αφορμή την έκδοση των 136 άριστων διπλωματικών της περιόδου 2002-3. Ενα απλό ξεφύλλισμα του τόμου αποκαλύπτει πραγματικά διαμάντια με αρχιτεκτονική έμπνευση και κοινωνική ευαισθησία:
* Η παραμελημένη οδός Αθηνάς, στην καρδιά του ιστορικού κέντρου, προτείνεται να αλλάξει όψη μέσα από τη διαμόρφωση ελεύθερου χώρου και την κατασκευή ενός μοντέρνου κτηρίου που θα αποτελέσει «σφήνα» στα νεοκλασικά.
* Η περιοχή γύρω από το γήπεδο του ΠΑΟ, στις παρυφές του Λυκαβηττού, με τα Κουντουριώτικα και τα προσφυγικά επιλέχθηκε για τη δημοτική βιβλιοθήκη, που σχεδιάστηκε ώστε να δίνει την αίσθηση ότι είναι ανοικτή στους πολίτες.
* Στο τέρμα Πατησίων, μια από τις πιο πυκνοδομημένες γειτονιές της πρωτεύουσας, εντοπίστηκε το εργοστάσιο «Νίνα», όπου σχεδιάστηκε μια όαση πρασίνου και εναλλακτικής εκτόνωσης.
* Ενα οικόπεδο στη γωνιά Σίνα και Βησσαρίωνος επιλέχθηκε για τη βιβλιοθήκη ψηφιακών μέσων. Ο χώρος έχει το πλεονέκτημα ότι βρίσκεται κοντά στην Εθνική Βιβλιοθήκη και οι γραμμές είναι πρωτοποριακές για να ακολουθεί το πνεύμα των τεχνολογικών εξελίξεων.
* Στο Μεταξουργείο χωροθετήθηκε ένας ξενώνας για τη φιλοξενία και κατάρτιση νέων που αντιμετωπίζουν κοινωνικό αποκλεισμό.
*Από τις προτάσεις για τους υπόλοιπους δήμους ξεχωρίζει η ενοποίηση του αδόμητου χώρου στο Χαϊδάρι, που σήμερα «χάνεται» ανάμεσα στη λεωφόρο Καβάλας και τον κεντρικό δρόμο. Με τη «βύθιση» των λεωφόρων εξαφανίζονται τα οχήματα και ενοποιούνται οι ελεύθεροι χώροι με το Παλατάκι.
* Ενα εγκαταλειμμένο εργοστάσιο ταπητουργίας ανάμεσα στον Περισσό και την Ελευθερούπολη, που έχει συνδεθεί με την ιστορία της Νέας Ιωνίας, προτείνεται να αναδειχθεί σε πολιτιστικό κέντρο όπου θα βρουν θέση εκθέματα που αφορούν το ύφασμα, με γωνιές για βιβλιοθήκη και υπαίθριες προβολές.
* Δεν λείπουν οι προβληματισμοί για το οικοδομικό τετράγωνο που ήταν και το αγαπημένο θέμα του Αντώνη Τρίτση. Προτείνονται ενοποιήσεις αδόμητων χώρων και «πάντρεμα» διαφορετικών στοιχείων των πολυκατοικιών, με βασικό εργαλείο το χρώμα και τις φυτεύσεις.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/03/2008

 

 Επιστροφή

 

Σε κλιματική κρίση διαρκείας η Ελλάδα

Καύσωνες, λειψυδρία, ανομβρία και πυρκαγιές εμφανίζονται πιο έντονα απ ό,τι στο παρελθόν. Πρόσφατο παράδειγμα η Σκόπελος. Τις επόμενες δεκαετίες αναμένεται αύξηση της θερμοκρασίας 6-7 βαθμούς και μείωση των βροχοπτώσεων κατά 20%.

Δύο ή τρεις μέρες περισσότερο αν είχαν διαρκέσει οι περυσινοί καύσωνες, θα είχαμε θρηνήσει εκατοντάδες θύματα στην Αθήνα, ιδίως στις πυκνοδομημένες περιοχές. Οι μεγάλες ζέστες του καλοκαιριού του 2007 τελείωσαν μέσα στα όρια της ανθρώπινης αντοχής. Τι γίνεται όμως φέτος;

Σύμφωνα με την Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού, η περιοχή μας έχει ήδη εισέλθει σε μία παρατεταμένη κλιματική κρίση διαρκείας, κάτι που φάνηκε ήδη με τη μεγάλη πυρκαγιά στη Σκόπελο, που αφάνισε 2.500 στρέμματα πυκνού δάσους αλλά και με τα έκτακτα μέτρα που έλαβε η Κύπρος, μειώνοντας την κατανάλωση νερού στο 30%. Οι μεσοπρόθεσμες προβλέψεις είναι αποκαρδιωτικές.

Στοιχεία από τη Διακυβερνητική Επιτροπή του ΟΗΕ για την Κλιματική Αλλαγή, που παρουσίασε χθες ο καθηγητής του Αστεροσκοπείου Αθηνών Δημήτρης Λάλας, καταδεικνύουν πως στην Ελλάδα αναμένεται κατά τις επόμενες δεκαετίες αύξηση της θερμοκρασίας μέχρι 6 - 7 βαθμούς Κελσίου το καλοκαίρι και μείωση των βροχοπτώσεων κατά 20%. (Αντίθετα στη Βόρεια Ευρώπη περιμένουν αύξηση κατά 20% των βροχοπτώσεων, κάτι που έχει οδηγήσει χώρες όπως η Νορβηγία να προβαίνουν ήδη σε προληπτικούς ελέγχους).

Οι καύσωνες χαρακτηρίστηκαν ως η νέα μεγάλη απειλή για την Ελλάδα, από τους επιστήμονες που συμμετείχαν σε χθεσινή ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας. Ενα μέσο καλοκαίρι θα είναι όπως αυτό του 2003 (που χαρακτηρίζεται εφιαλτικό).

Ο επίτροπος Περιβάλλοντος της ΕΕ, Σταύρος Δήμας, που παραβρέθηκε, έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου, τονίζοντας πως τα επόμενα δύο χρόνια είναι εξαιρετικά κρίσιμα στον αγώνα για την αντιμετώπιση των κλιματικών αλλαγών και των προβλημάτων του περιβάλλοντος. Καύσωνες, λειψυδρία, ανομβρία, ξηρασία, πυρκαγιές είναι ήδη φαινόμενα πιο έντονα από ό,τι στο παρελθόν και αναμένονται σε έξαρση στο μέλλον.

Τα όρια αντοχής των εθνικών συστημάτων διαχείρισης των κρίσεων θα δοκιμαστούν. Απαιτείται, τόνισε, πρόβλεψη, ετοιμότητα, σωστή αντιμετώπιση κατά την εκδήλωση του φαινομένου και αντιμετώπιση των συνεπειών της καταστροφής. Η Κομισιόν πριν από δύο εβδομάδες εξέδωσε ανακοίνωση για την αντιμετώπιση των φυσικών και ανθρωπογενών καταστροφών, που πραγματοποιείται με την περαιτέρω ενίσχυση του κοινοτικού μηχανισμού Πολιτικής Προστασίας.

Ο κ. Δήμας επισήμανε το αυξημένο ενδιαφέρον της Ε. Ε. για τις δασικές πυρκαγιές. Η απώλεια των δασών ευθύνεται για το 20% των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα σε παγκόσμια βάση. Στις διεθνείς διαπραγματεύσεις που αρχίζουν για τη νέα παγκόσμια συμφωνία για το κλίμα, μετά τη λήξη του πρωτοκόλλου του Κιότο το 2012, το θέμα των δασών έχει κεντρική θέση, υπογράμμισε ο επίτροπος.

Οι κίνδυνοι από έναν καύσωνα είναι ακόμα μεγαλύτεροι για την πυκνοδομημένη, χωρίς πράσινο, ελληνική πρωτεύουσα, αποδεικνύει μελέτη για την προώθηση της βιοκλιματικής αρχιτεκτονικής.

Σε ημέρες καύσωνα, σχεδόν διπλασιάζεται το φορτίο κλιματισμού στην κεντρική περιοχή της Αθήνας και τριπλασιάζεται το φορτίο αιχμής για κλιματισμό, με αποτέλεσμα το ενεργειακό σύστημα να είναι ανεπαρκές τις ώρες εκείνες των θερινών περιόδων και να τριπλασιάζεται το κόστος λειτουργίας των σταθμών παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος.

ΜΑΝΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ
nikolopoulou@pegasus.gr

ΕΘΝΟΣ 28/3/08

 

 Επιστροφή

 

Ενέργεια από τις... ταράτσες

Πάνω από 1.000.000 κιλοβατώρες ηλεκτρικής ενέργειας τον χρόνο θα μπορούσε να εξοικονομήσει η Αθήνα αν οι ταράτσες όλων των κτιρίων του λεκανοπεδίου ήταν «πράσινες».

Με την ίδια μέθοδο -υποστηρίζουν περιβαλλοντολόγοι- θα μετριάζονταν οι ρύποι στην ατμόσφαιρα της πόλης, καθώς και η τρελή κούρσα του υδραργύρου το καλοκαίρι.

Σύμφωνα με μελέτη του καθηγητή Μηχανολογίας στο ΤΕΙ Χαλκίδας και υπεύθυνου του Εργαστηρίου Περιβαλλοντικών Ερευνών, Μιχάλη Βραχόπουλου, η φύτευση του συνόλου των στεγών της Αθήνας θα οδηγούσε σε σημαντική μείωση των ενεργειακών αναγκών, η οποία μεταφράζεται σε 420.000 κιλοβατώρες στη θέρμανση και 972.000 στην ψύξη (όλα τα φορτία μεταφρασμένα σε ηλεκτρικές κιλοβατώρες).

Με άλλα λόγια, θα γλιτώναμε 1.392.000 κιλοβατώρες τον χρόνο, με αποτέλεσμα να καθίσταται «άχρηστος» ένας σταθμός της ΔΕΗ, σαν αυτόν του Λαυρίου, που έχει εγκατεστημένη ισχύ 600 MW. Οπως εξηγεί ο ίδιος, η θερμομόνωση που προσφέρει στο κτίριο η φύτευση της στέγης οδηγεί σε μείωση ενεργειακής κατανάλωσης 25%-30% ετησίως για μονώροφα κτίρια και 15% για μια πενταώροφη πολυκατοικία. Το όφελος στις πολυκατοικίες διαφέρει από όροφο σε όροφο.

Τα ρετιρέ εξασφαλίζουν τα σημαντικότερα οφέλη - 35%, ενώ οι χαμηλοί όροφοι κερδίζουν μέχρι 10%. «Οι πράσινες στέγες προσφέρουν ενεργειακή εξοικονόμηση στα κτίρια, με παράλληλη αισθητική βελτίωση, ενώ αυξάνουν το οξυγόνο γύρω από το κτίριο», σημειώνει ο κ. Βραχόπουλος.

Πολλαπλά τα οφέλη
Κατά γενική παραδοχή, οι «πράσινες» ταράτσες προσφέρουν στις... ταλαιπωρημένες και ενεργοβόρες τσιμεντουπόλεις -πολλώ δε μάλλον στην Αθήνα- πολλαπλά οφέλη: μείωση της σκόνης, του νέφους και της ηχορύπανσης, αύξηση της υγρασίας στην ατμόσφαιρα, καθώς και περιορισμό των υψηλών θερμοκρασιών που αναπτύσσονται το καλοκαίρι.

Η κάλυψη των ταρατσών με πράσινο περιορίζει το φαινόμενο της «αστικής θερμικής νησίδας», που προκαλείται όταν η θερμοκρασία στο κέντρο της πόλης είναι μεγαλύτερη από τα προάστια, επειδή το τσιμέντο και η άσφαλτος λειτουργούν ως «θερμοσυσσωρευτές». Ερευνες, άλλωστε, έχουν αποδείξει πως η θερμοκρασία στο κέντρο της Αθήνας μπορεί να είναι μέχρι και 12 βαθμούς υψηλότερη από ότι στις γύρω περιοχές.

Οπως υπογραμμίζει ο δρ δασολόγος - περιβαλλοντολόγος Λευτέρης Σταματόπουλος, οι πράσινες στέγες είναι ίσως η μόνη ελπίδα της Αθήνας να μετριάσει τις συνέπειες των καταστροφικών πυρκαγιών.

«Το νέφος αναμένεται να αυξηθεί 10% τόσο σε χρονική διάρκεια όσο και σε ένταση, ενώ περιμένουμε αύξηση της θερμοκρασίας κατά 2-3 βαθμούς».

Τα πλευρικά ρεύματα κρύου αέρα που έρχονταν από τα περιαστικά δάση θα περιοριστούν, ενώ τα κλιματιστικά θα δουλεύουν περισσότερο, επιβαρύνοντας ακόμη πιο πολύ την κατάσταση.

Οπως εξηγεί ο κ. Σταματόπουλος, οι τσιμεντένιες επιφάνειες της πόλης και τα ασβεστολιθικά βουνά που την κυκλώνουν αντανακλούν την ακτινοβολία του ήλιου, δημιουργώντας έναν «θόλο» ζεστού αέρα σε υψόμετρο 400-700 μ., ο οποίος δεν επιτρέπει στα κατώτερα στρώματα να ανέβουν προς τα πάνω.

Ετσι οι ρύποι εγκλωβίζονται και δημιουργούν το νέφος. «Οι φυτεύσεις στις ταράτσες θα μειώσουν τις αντανακλάσεις, αφού τα φυτά απορροφούν το 70% της ηλιακής ακτινοβολίας.

Κατά συνέπεια θα μετριαστεί το αθηναϊκό... φαινόμενο του θερμοκηπίου». Ο ίδιος εκτιμά πως αν οι φυτεμένες ταράτσες εξαπλωθούν στο 30% των αθηναϊκών κτιρίων, τότε η μέση θερμοκρασία της πόλης θα πέσει μέχρι και 2 βαθμούς.

Την ίδια στιγμή θα «καθαρίσει» η ατμόσφαιρα, καθώς τα φυτά συγκρατούν στο φύλλωμά τους ρύπους, μεταξύ των οποίων και τα εξαιρετικά επικίνδυνα για την ανθρώπινη υγεία αιωρούμενα μικροσωματίδια.

Ορισμένοι, μάλιστα, υποστηρίζουν πως κάποια είδη φυτών -όπως η φτέρη, ο κισσός, το καλαμπόκι ,ο φίκος, τα κρίνα, τα χρυσάνθεμα κ.ά.- έχουν την ικανότητα να απορροφούν το βενζένιο, το τριχλωροαιθυλένιο και τις φορμαλδεϋδες.

ΣΤΟ ΕΞΩΤΕΡΙΚΟ
Κίνητρα για τη φύτευση των ταρατσών

Στη Γερμανία 13.000.000 τ.μ. ταρατσών είναι καλυμμένα με φυτά -μία στις 10 στέγες- αφού σχεδόν οι μισές γερμανικές πόλεις προσφέρουν οικονομικές διευκολύνσεις στους ιδιοκτήτες. Στο Βανκούβερ, το Τόκιο, το Πόρτλαντ των ΗΠΑ κ.α. δίδονται κίνητρα για πράσινες στέγες.

Η Ελλάδα -πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- σφυρίζει αδιάφορα... Ο Δήμος της Αθήνας προγραμματίζει την εφαρμογή μελέτης για την ταράτσα του πολιτικού κέντρου Ο.Ν.Α. στην Γκράβα, ενώ υποστηρίζει πως «το πρόγραμμα φύτευσης ταρατσών για το 2008 θα εφαρμοστεί και σε άλλα δημοτικά κτίρια».

Πριν από λίγες μέρες η ΜΚΟ «Κύτταρο Εναλλακτικών Αναζητήσεων Νέων» -www.kean. gr- ξεκίνησε καμπάνια με το σύνθημα «Κοιτάμε ψηλά - Φυτεύουμε ψηλά».

Διάρκεια
Το πρόγραμμα έχει διάρκεια 18 μηνών και περιλαμβάνει ενημερωτικές εκδηλώσεις σε 23 δήμους προς το παρόν (Αργυρούπολη, Αγιοι Ανάργυροι, Αχαρναί, Ρέντης, Μελίσσια, Αγία Παρασκευή, Περιστέρι, Παμβώτιδα στα Γιάννενα, Γιαννιτσά, Αγιος Παύλος και οι δήμοι της επαρχίας Λαγκαδά στη Θεσσαλονίκη).

Ορισμένοι έχουν δεσμευτεί ότι εντός του 2008 θα φυτέψουν την ταράτσα ενός τουλάχιστον κεντρικού κτιρίου τους.

«Οι πράσινες στέγες μπορεί να είναι η λύση σε αρκετά προβλήματά μας.

Το ζητούμενο για να επεκταθούν είναι η βούληση. Τα χρήματα υπάρχουν, μέσω κοινοτικών κονδυλίων», υπογραμμίζει ο πρόεδρος του ΚΕΑΝ, Σταύρος Μηλιώνης.

ΓΙΑΝΝΗΣ ΦΩΣΚΟΛΟΣ

ΕΘΝΟΣ 28/3/08

 

 Επιστροφή

 

Εχουμε νερό για λιγότερο από 2 χρόνια

Στο «κόκκινο» έχουν μπει τα αποθέματα νερού της πρωτεύουσας και από την ΕΥΔΑΠ ομολογείται πλέον ανοιχτά η ανησυχία.

Οι ποσότητες που υπάρχουν στους ταμιευτήρες φθάνουν για λιγότερο από δύο χρόνια, το σοβαρότερο όμως είναι ότι ξοδεύουμε περισσότερο νερό απ όσο αποθηκεύουμε.

Αυτήν τη στιγμή τα συνολικά αποθέματα νερού είναι κατά 350 εκατομμύρια κυβικά μέτρα λιγότερα από πέρυσι και παράγοντες της ΕΥΔΑΠ δηλώνουν χαρακτηριστικά πως η εταιρεία είναι «σε αυξημένη εγρήγορση».

Βροχές

Σε τι οφείλονται όμως οι χαμηλές εισροές νερού στους ταμιευτήρες, με δεδομένο πως δεν έλειψαν οι βροχοπτώσεις και τα χιόνια κατά τη φετινή χρονιά;

Η αιτία είναι πως δεν υπήρξαν βροχές και -κυρίως- χιόνια στη Δυτική Ελλάδα, εκεί όπου βρίσκεται ο ταμιευτήρας Μόρνου /Ευήνου, που είναι ο βασικός για την υδροδότηση της Αθήνας.

Οι βροχές και οι χιονοπτώσεις επικεντρώθηκαν κυρίως στην Κεντρική και Βόρεια Ελλάδα, τονίζουν στην ΕΥΔΑΠ, χωρίς βέβαια να αποκλείουν και τις επιπτώσεις των γενικότερων αλλαγών στο κλίμα.

«Οι κλιματολογικές εξελίξεις των τελευταίων δεκαετιών, ασχέτως αιτιών, δείχνουν σαφώς ότι υπάρχει σταδιακή ελάττωση των βροχών. Αυτό πρέπει να αντιμετωπιστεί από τους φορείς ύδρευσης», υπογραμμίζει ο πρόεδρος της ΕΥΔΑΠ Κώστας Κωστούλας.

Η ημερήσια κατανάλωση νερού στην Αθήνα είναι γύρω στο 1 εκατ. κ.μ. νερού, τα 340.000 των οποίων προέρχονται από την Υλίκη.

Η λίμνη της Υλίκης είναι φυσικός ταμιευτήρας, εξαιτίας όμως της χαμηλής υψομετρικής της θέσης η λήψη του νερού γίνεται με άντληση, κάτι που επιβαρύνει το κόστος.

Η ΕΥΔΑΠ πάντα προτιμούσε την ύδρευση από τον Μόρνο, απ όπου το νερό φθάνει στην πρωτεύουσα με φυσική ροή, επομένως με μηδενικός κόστος μεταφοράς. Το σύστημα όμως Μόρνου - Ευήνου βρίσκεται σε κρίση.

Τον περασμένο Οκτώβριο τα αποθέματα νερού έφθασαν στο εξαιρετικά χαμηλό επίπεδο των 280 εκατομμυρίων κ.μ., όταν η μέγιστη χωρητικότητα του Μόρνου είναι 764 εκατομμύρια.

Στην ΕΥΔΑΠ χτύπησε καμπανάκι και άρχισε μία προσπάθεια συνδυασμένης λήψης νερού και από τους τρεις ταμιευτήρες που υδροδοτούν την πρωτεύουσα - Μόρνο, Υλίκη, Μαραθώνα.

Οι επικεφαλής της ΕΥΔΑΠ καλούν πολίτες και φορείς της πολιτείας να κάνουν σωστή και συνετή χρήση του νερού.

Κατανάλωση
Πρέπει ωστόσο να σημειωθεί πως η κατανάλωση νερού της πρωτεύουσας δεν έχει αυξηθεί - αντίθετα, σύμφωνα με στοιχεία του Τεχνικού Επιμελητηρίου Ελλάδας η ατομική κατανάλωση έχει κατάτι μειωθεί.

Η διοίκηση της ΕΥΔΑΠ αναγνωρίζει την ανάγκη να περιοριστούν στο ελάχιστο οι διαρροές του δικτύου ύδρευσης (που στην πρωτεύουσα φθάνουν το 20%), ενώ καταγγέλλει την «αλόγιστη σπατάλη χωρίς περιβαλλοντική συνείδηση», αναφερόμενη κυρίως στον τομέα της γεωργίας.

Μελετώνται επίσης έργα υδρομάστευσης ανεκτού κόστους που θα συγκεντρώνουν τα νερά των βροχοπτώσεων.

ΜΑΝΙΝΑ ΝΙΚΟΛΟΠΟΥΛΟΥ nikolopoulou@pegasus.gr

ΕΘΝΟΣ 31/3/08

 

 Επιστροφή

 

Πρωτοβουλία ΕΣΗΕΑ για Περιβάλλον και ΜΜΕ

Πρωτοβουλία ΕΣΗΕΑ για Περιβάλλον και ΜΜΕ Την ανάγκη ευαισθητοποίησης της κοινής γνώμης στο «καυτό θέμα των κλιματικών αλλαγών» επεσήμανε χθες ο πρόεδρος της ΕΣΗΕΑ, Π. Σόμπολος, στο πλαίσιο ημερίδας με θέμα «Περιβάλλον και ΜΜΕ», καλώντας παράλληλα τα ΜΜΕ να μεταδώσουν το μήνυμα της διάσωσης του πλανήτη.

Κεντρικός ομιλητής της ημερίδας ήταν ο Ελληνας Επίτροπος στην Ε.Ε., Στ. Δήμας, ο οποίος τόνισε ότι «χωρίς την ενημέρωση της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ και χωρίς τη συμμετοχή των Μη Κυβερνητικών Οργανώσεων και των επιστημόνων απ όλο τον κόσμο, η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν θα είχε κάνει τόσα βήματα στο φλέγον θέμα της περιβαλλοντικής προστασίας».

Η εκδήλωση διοργανώθηκε από το Μορφωτικό Ιδρυμα της ΕΣΗΕΑ, με αφορμή την έκδοση -στα ελληνικά και τα αγγλικά- του λευκώματος «Περιβάλλον SΟS», με τη συμμετοχή της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων, καθώς στον τόμο περιλαμβάνονται σκίτσα 33 μελών της, οικολογικού περιεχομένου.

ΕΘΝΟΣ 1/4/08

 

Αγωνία για το περιβάλλον

Μπορεί μεν για τμήμα των ΜΜΕ -κυρίως των ιδιωτικών ηλεκτρονικών μέσων- να μην υφίσταται καν περιβαλλοντική κρίση, οι γελοιογράφοι-σκιτσογράφοι των εφημερίδων, όμως, από καιρό εκφράζουν την αγωνία τους για ό,τι συμβαίνει γύρω τους έως πολύ μακριά, από τη ρύπανση κάθε είδους έως την αποσταθεροποίηση του κλίματος.

Η δουλειά τους αποτυπώθηκε σε ένα λεύκωμα υπό τον τίτλο "SOS Περιβάλλον". Μια έκδοση της Λέσχης Ελλήνων Γελοιογράφων και του Μορφωτικού Ιδρύματος της ΕΣΗΕΑ, η οποία παρουσιάστηκε χθες σε εκδήλωση παρουσία εκπροσώπων των πολιτικών κομμάτων, εκπροσώπων περιβαλλοντικών οργανώσεων, επιστημονικών φορέων κ.ά., ενώ η Λέσχη χάρισε έναν πίνακα στον επίτροπο Περιβάλλοντος Στ. Δήμα.

Το πρόγραμμα περιελάμβανε δύο κύκλους συζητήσεων με αιχμή τη σχέση ΜΜΕ και περιβάλλοντος. Η κουβέντα, τρίωρης και πλέον διάρκειας, ξεστράτισε και μετατράπηκε σε ανούσιο σεμινάριο γενικώς και αορίστως για το περιβάλλον, ενώ η συζήτηση με δημοσιογράφους που καλύπτουν θέματα περιβάλλοντος ακυρώθηκε.

Ο επίτροπος Περιβάλλοντος, που άντεξε μέχρι το τέλος, ξεκαθάρισε ότι δεν σκοπεύει να αφήσει το πόστο του, πόσο μάλλον όταν έχει μπροστά τις κρίσιμες διαπραγματεύσεις μέχρι το τέλος του 2009 προκειμένου να επιτευχθεί διεθνής συμφωνία για την αντιμετώπιση της υπερθέρμανσης του πλανήτη.

Ο Β. Δωροβίνης δεν λησμόνησε τους πρώτους διδάξαντες την "οικολογία" στις εφημερίδες σε δύσκολες εποχές, όταν η "αειφόρος ανάπτυξη" δεν ήταν της μόδας: τον συνάδελφο Νίκο Ζαλαώρα με τη σελίδα οικολογίας στην "Αυγή" από το 1980 και τον Χριστόφορο Ορφανίδη που ακολούθησε στην "Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία".

Λ.ΣΤ.  ΑΥΓΗ 1/4/08

 

 Επιστροφή

 

ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΣ ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

ΕΠΕΡΩΤΗΣΗ Κ.Ο. ΣΥ.ΡΙΖ.Α.

Προς τον κ. Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ

ΘΕΜΑ:  Δημιουργία Πάρκων Πρασίνου στο Πολεοδομικό Συγκρότημα  της Αθήνας.

Η Αθήνα είναι ουραγός σε πράσινο και ελεύθερους χώρους σε σύγκριση με τις άλλες πρωτεύουσες της Ευρώπης. Σύμφωνα με μελέτες, στην Αθήνα αναλογούν 2,5 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο, ενώ στο Παρίσι 8,5 τ.μ., στο Λονδίνο 9 τ.μ. στο Βερολίνο 13 τ.μ., στο Άμστερνταμ    27 τ.μ.

Οι Ολυμπιακοί Αγώνες ήταν μια μεγάλη ευκαιρία για την αύξηση του πρασίνου της πρωτεύουσας, η οποία όμως τελικά χάθηκε. To ‘ολυμπιακό πράσινο’ που αρχικά προβλεπόταν ως περιβαλλοντικό αντίβαρο στην εκτεταμένη δόμηση από τα Ολυμπιακά Έργα, τελικά εξαιρέθηκε από αυτά.

Οι πυρκαγιές του καλοκαιριού του 2007 όπου χάθηκαν χιλιάδες στρέμματα δάσους στην Πάρνηθα, αλλά και στην Πεντέλη και στον Υμηττό, επιδείνωσαν σε οριακό βαθμό την κατάσταση. Η ανάγκη σε πράσινο για το Λεκανοπέδιο της Αθήνας είναι επιτακτική. Επιβάλλεται να υπάρξει ένα διάσπαρτο δίκτυο μικρών, μεσαίων και μεγάλων χώρων πρασίνου που να διασφαλίζει το δημόσιο χώρο και τους τελευταίους εναπομείναντες χώρους πρασίνου με τη δημιουργία μικρών πάρκων σε επίπεδο συνοικίας, με την υπεράσπιση των αλσών στους Δήμους, καθώς και με τη δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων.

Η εξασφάλιση των 3 μεγάλων πάρκων σε Γουδή, Ελληνικό και Ελαιώνα – των σημαντικότερων από άποψη έκτασης ελεύθερων χώρων στην ευρύτερη περιοχή της Αθήνας – θα συμβάλει ώστε να δοθεί ανάσα ζωής σε όλο το λεκανοπέδιο, αλλά και στο κέντρο της πόλης.

Γουδή, Ελληνικό και Ελαιώνας καταπατούνται και τσιμεντοποιούνται στο παρόν, ενώ απειλούνται με ριζικές καταστροφές στο μέλλον. Κι όμως βάσει των επιταγών του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας προβλέπεται ότι σε αυτές τις περιοχές θα υπάρχουν πάρκα και εκτεταμένοι χώροι υψηλού πρασίνου με ήπιες αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες! Τα τελευταία 23 χρόνια το ρυθμιστικό σχέδιο αναιρείται συνεχώς, ενώ η Κυβέρνηση σήμερα σχεδιάζει σε αυτές τεράστιους όγκους τσιμέντου.

Το Γουδή περιλαμβάνει ήδη ένα σημαντικό θύλακα πρασίνου και περιβάλλεται από χρήσεις μη οχλούσες μεν, αλλά και μη συμβατές με την έννοια ενός πάρκου πρασίνου, όπως νοσοκομεία, διοίκηση, Υπουργεία, οι οποίες συνεχώς επεκτείνονται.

Ο Ελαιώνας είναι ο κατεξοχήν υποδοχέας οχλουσών δραστηριοτήτων στην Αττική τα τελευταία 60 χρόνια (βιομηχανία, βιοτεχνία, μπάζα, χωματερές), με αποτέλεσμα να παρουσιάζει μια εικόνα υποβάθμισης και εγκατάλειψης.

Το Ελληνικό είναι μια ‘tabula rasa’, ένας ελεύθερος χώρος, μετά την χωροθέτηση του αεροδρομίου στα Σπάτα, ο οποίος έχει τη δυναμική να αποτελέσει σημαντικό πνεύμονα πρασίνου στον αστικό ιστό της πόλης, τον οποίο όμως επιβουλεύονται συγκεκριμένα οικονομικά συμφέροντα.

Οι φορείς (κινήματα πολιτών, τοπική αυτοδιοίκηση, επιστημονικοί φορείς, κόμματα της αντιπολίτευσης, πολίτες, νομαρχία) αντιδρούν στην πολιτική οικοδόμησης των τελευταίων μεγάλων ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων της πόλης με την πραγματοποίηση κινητοποιήσεων, ημερίδων και κοινωνικού διαλόγου.

Η Κυβέρνηση με τις δικαιολογίες ότι: α) το κράτος δεν διαθέτει τα κονδύλια για τη δημιουργία πάρκων πρασίνου και β) έχει θέσει άλλες προτεραιότητες για τη διαχείριση των κονδυλίων του Δ’ΚΠΣ (Επιχειρησιακό Πρόγραμμα Περιβάλλον - ΕΠΠΕΡ), παραχωρεί στους ιδιώτες τη διαχείριση των παραπάνω χώρων.

Γουδή

Έκταση 4.500 στρεμμάτων είναι ο μεγαλύτερος από τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους πρασίνου που έχει μείνει δίπλα στην καρδιά της πόλης της Αθήνας και περιλαμβάνει συμπαγές πράσινο στους πρόποδες του Υμηττού. Ο χώρος ανήκει στη Β’ Ζώνη Προστασίας του Υμηττού και διασχίζεται από έναν κλάδο του Ιλισού.

Έχει χαρακτηρισθεί από το Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας (ν.1515/1985) ως ‘Μητροπολιτικός χώρος πρασίνου’ και έχει παραχωρηθεί έκταση 965 στρεμμάτων (ο  πυρήνας του πάρκου) στους Δήμους Αθηναίων και Ζωγράφου (Ν.732/1977) με στόχο ΄τη δημιουργία ελεύθερων χώρων πρασίνου’. Το 2001 ο Οργανισμός Αθήνας του ΥΠΕΧΩΔΕ ενέκρινε ερευνητικό πρόγραμμα του ΕΜΠ, το οποίο προέβλεπε ‘τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου με χρήσεις πολιτισμού και αθλητισμού στην περιοχή Γουδή’.

Το πάρκο όμως αυτό δεν δημιουργήθηκε ποτέ, αντίθετα στην περιοχή συνεχώς χωροθετούνται ασύμβατες χρήσεις και ο ελεύθερος χώρος διαρκώς μειώνεται. Χαρακτηριστικότερη περίπτωση είναι η μονιμοποίηση και επέκταση της πρώην Ολυμπιακής εγκατάστασης του Badminton, όπου με τον Ν.3342/2005 για τη μετα-ολυμπιακή αξιοποίηση βαφτίστηκε από προσωρινή σε μόνιμη. Η μόνη θετική παρέμβαση στον χώρο είναι η δημιουργία της Γλυπτοθήκης και οι χώροι αθλοπαιδιών των Δήμων Αθήνας και Ζωγράφου.

Απαιτείται θεσμοθέτηση του Πάρκου σύμφωνα με τις επιταγές του Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, να ξεκαθαρίσει η πολιτεία το ιδιοκτησιακό καθεστώς που διέπει την περιοχή (κυρίως ιδιοκτησία ΥΠΕΘΑ), να εφαρμοσθεί ο έως σήμερα ανενεργός Ν.732/1977 ή να αντικατασταθεί, να προωθηθεί το εγκεκριμένο Ερευνητικό Πρόγραμμα του ΕΜΠ και να αποξηλωθεί η εγκατάσταση του Badminton που βρίσκεται στον πυρήνα του Πάρκου (εκκρεμεί η απόφαση του ΣτΕ).

Ελαιώνας

Έκταση 9.000 στρεμμάτων ιστορικής σημασίας για την Αθήνα. ‘Το Κάλλιστον Προάστειον’ βρίσκεται σε νευραλγική θέση στο κέντρο του λεκανοπεδίου, κοντά στους αρχαιολογικούς χώρους της Αθήνας, ανάμεσα στον Κηφισό ποταμό, το Περιστέρι και τον Πειραιά.

Σήμερα υπάρχει πλήρης εγκατάλειψη και υποβάθμιση μιας έκτασης ζωτικής σημασίας, η οποία έχει καταντήσει εστία ρύπανσης με την ανεξέλεγκτη χωροθέτηση πολλών ανεπιθύμητων χρήσεων της πρωτεύουσας.

Η περιοχή του Ελαιώνα εντάχθηκε στο σχέδιο το 1995 με το Π.Δ. 1049/1995 ως ‘πάρκο προς εξυγίανση σε συνδυασμό με την εξασφάλιση εκτεταμένων ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου’. Αντίθετα με αυτό παρατηρούμε τη συνεχή καταστρατήγηση του  Π.Δ. από όλες τις Κυβερνήσεις με χαρακτηριστικές επεμβάσεις, την κάλυψη του Κηφισού, το κόψιμο των ελιών, την αποψίλωση τμήματος του ελαιώνα, την απόφαση για χωροθέτηση σταθμού ΚΤΕΛ, τις εξαγγελίες για κατασκευή κτιρίων της Βουλής, του Δήμου Αθηναίων, του μουσουλμανικού τεμένους, καθώς και σταθμού μεταφόρτωσης απορριμμάτων. Η δημιουργία του γηπέδου του ΠΑΟ θα μπορούσε να λειτουργήσει ως μοχλός αναβάθμισης της περιοχής, όμως αυτό χωροθετείται σε χαρακτηρισμένο χώρο πρασίνου στο Βοτανικό, ενώ προβλέπεται η ανέγερση στον ίδιο χώρο τεράστιων εμπορικών κτιρίων. Γι’ αυτό το λόγο προωθούνται επιζήμιες συμβάσεις για το δημόσιο συμφέρον, από τις οποίες προκύπτει ότι διατίθενται άφθονα χρήματα για την εξυπηρέτηση των ιδιωτικών επιχειρηματικών συμφερόντων, ενώ ‘δεν υπάρχουν’ για τη δημιουργία πάρκων υψηλού πρασίνου.

Απαιτείται άμεση ρύθμιση του χώρου και εφαρμογή του Π.Δ. 1049/1995 ως προς τη διασφάλιση των χώρων πρασίνου, των κοινόχρηστων χώρων και την απομάκρυνση των ρυπογόνων και οχλουσών χρήσεων, καθώς και πρόβλεψη στο υπό επικαιροποίηση Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας ενός συνολικού σχεδίου οργάνωσης του Ελαιώνα και αναβάθμισής του.

Ελληνικό

Έκταση 5.300 στρεμμάτων, η οποία μαζί με τον Άγιο Κοσμά και το Γκολφ της Γλυφάδας προσεγγίζει τα 6.500 στρέμματα. Ιδιοκτησιακά ο χώρος ανήκει στην ΚΕΔ, η οποία έχει παραχωρήσει τμήματα της έκτασης σε φορείς του δημοσίου και ευρύτερου δημοσίου τομέα.

Ο Ν.2338/1995 προέβλεπε τη μετεγκατάσταση του αεροδρομίου στα Σπάτα και ‘τη δημιουργία στο Ελληνικό μητροπολιτικής ζώνης πρασίνου’.

Ο Ν.3342/2005 για τη μετα-ολυμπιακή αξιοποίηση έδωσε τη δυνατότητα στην Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ να εκμεταλλευτεί κερδοσκοπικά τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, παραχωρώντας αυτές για 30 και πλέον έτη σε ιδιώτες. Εγκαταστάσεις προσωρινές όπως το baseball & το softball έγιναν μόνιμες και άλλαξαν χρήση. Οι νέες χρήσεις των Ολυμπιακών Ακινήτων είναι απόλυτα ασύμβατες με την έννοια ενός μητροπολιτικού Πάρκου πρασίνου και αναψυχής.

Ο Οργανισμός Αθήνας ανέθεσε ερευνητικό πρόγραμμα στο ΕΜΠ για τη δημιουργία πάρκου στο Ελληνικό, το οποίο εγκρίνεται τελικά το 2007. Στη συνέχεια το ΥΠΕΧΩΔΕ με μελέτη του προωθεί την πολεοδόμηση του μητροπολιτικού πάρκου με τη δημιουργία 7 πολεοδομικών ενοτήτων, που ως κύρια χρήση έχουν την κατοικία, τις εμπορικές δραστηριότητες, τον τουρισμό, τα γραφεία και τη διοίκηση. Οι 4 όμοροι Δήμοι βρίσκονται σε πλήρη αντίθεση με αυτήν την πρόταση.

Αν υπολογισθούν οι εκτάσεις προς πολεοδόμηση, οι εγκαταστάσεις υποδομής που παραμένουν (FIR, αμαξοστάσια ΤΡΑΜ, ΟΑΣΑ, ΕΘΕΛ, Σταθμός Μεταφόρτωσης Απορριμμάτων, βιολογικός καθαρισμός, Εκθεσιακό-Συνεδριακό Κέντρο Αθηνών και Ολυμπιακές εγκαταστάσεις), καθώς και οι νέοι οδικοί άξονες (ελεύθερη λεωφόρος, εσωτερική κυκλοφορία), τότε ο χώρος που παραμένει για πράσινο είναι πραγματικά ελάχιστος. Στη μελέτη παρουσιάζεται μια εικονική πραγματικότητα και σε καμία περίπτωση δεν προκύπτει η δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου, που να ανοίγει την πόλη προς τη θάλασσα και να δίνει στους πολίτες την επιθυμητή πρόσβαση στο θαλάσσιο μέτωπο.

Απαιτείται άμεσα η απόσυρση της παραπάνω μελέτης πολεοδόμησης του χώρου, με την οποία δημιουργείται ένας νέος οικισμός - με λίγο πράσινο - μέσα στην πόλη της Αθήνας.

Ερωτάται ο κ. Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ:

Προτίθεσθε να εφαρμόσετε τη νομοθεσία που προβλέπει τη δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων πρασίνου και ελεύθερων χώρων με κοινόχρηστο χαρακτήρα στις περιοχές Ελληνικό, Γουδή και Ελαιώνας;

Θα καθορίσετε με σαφήνεια,  στο υπό επικαιροποίηση Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αθήνας, τις περιοχές Ελληνικό, Γουδή και Ελαιώνας, ως πάρκα πρασίνου με κύρια χρήση την αναψυχή, τον πολιτισμό και τις ήπιας μορφής αθλητικές εγκαταστάσεις;

Προτίθεσθε να παρέμβετε για τη διασφάλιση του δημοσίου συμφέροντος και να εξασφαλίσετε τη διάθεση δημοσίων πόρων, καθώς και κοινοτικών κονδυλίων με στόχο τη δημιουργία πάρκων υψηλού πρασίνου;

Άννα Φιλίνη, Ευαγγελία Αμανατίδου-Πασχαλίδου, Θοδωρής Δρίτσας, Περικλής Κοροβέσης, Τάσος Κουράκης, Παναγιώτης Λαφαζάνης, Θανάσης Λεβέντης, Ιωάννης Μπανιάς, Μιχάλης Παπαγιαννάκης,

Νίκος Τσούκαλης, Γρηγόρης Ψαριανός, Γιάννης Δραγασάκης, Φώτης Κουβέλης, Αλέκος Αλαβάνος

(σημείωση: Η επερώτηση θα συζητηθεί στη Βουλή στις 7-4-08.

Το Παρατηρητήριο Ελεύθερων Χώρων συνεργάστηκε με την βουλευτίνα και παρείχε στοιχεία για την προετοιμασία της επερώτησης)

 

 Επιστροφή

 

Κι ύστερα... φύγαν οι μέλισσες

SΟS για την ανεξήγητη εξαφάνισή τους, που απειλεί τη γεωργική παραγωγή και την οικονομία

«Τα τελευταία 6 χρόνια παρατηρώ πως σε ανύποπτο χρόνο χάνονται μυστηριωδώς τα μελίσσια μου, χωρίς να συντρέχουν λόγοι όπως ασθένειες ή έλλειψη τροφής. Πέρυσι το φθινόπωρο έχασα 70 κυψέλες, που η καθεμία περιείχε περίπου 10.000 μέλισσες!

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Προκόπης Γιόγιακας (prok@dolnet.gr)

O 58χρονος Μάρκος Παναγιωτάκης είναι παραγωγός μελιού εδώ και 30 χρόνια στα Χανιά, όπου διατηρεί 500 κυψέλες. Αν και, όπως λέει, προσέχει πάρα πολύ τα μελίσσια του,

ΒΙΟΛΟΓΟΣ:

«Το Σύνδρομο Κατάρρευσης Μελισσών, έχει γίνει αντικείμενο επιστημονικής μελέτης σε όλο τον κόσμο»

αφού ζει την οικογένειά του από το μέλι και τον βασιλικό πολτό που παράγει, υπάρχουν φορές που δεν μπορεί να καταλάβει πώς γίνεται και μειώνεται ο πληθυσμός τους.

Η ανησυχία του κ. Παναγιωτάκη έγινε τα τελευταία χρόνια εφιάλτης για Αμερικανούς και Ευρωπαίους μελισσοκόμους που βλέπουν τις κυψέλες να αδειάζουν από την απρόβλεπτη εξαφάνιση των μελισσών. Η μείωση του αριθμού τους προκαλεί σειρά από αρνητικές επιπτώσεις, κυρίως στη γεωργία, αφού οι μέλισσες γονιμοποιούν το 1/3 της αγροτικής παραγωγής. Έτσι, αγρότες στα πρόθυρα νευρικής κρίσης αναζητούν εναγωνίως μέλισσες για να γονιμοποιήσουν τις καλλιέργειές τους.

Όπως εξηγεί στα «ΝΕΑ» η βιολόγος στο Εργαστήριο Γεωργικής Ζωολογίας και Εντομολογίας στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο Αθηνών δρ Μαρία Μπουγά, «το φαινόμενο ονομάστηκε Σύνδρομο Κατάρρευσης Μελισσών (CCD) και τα τελευταία δύο χρόνια έχει γίνει αντικείμενο επιστημονικής μελέτης σε όλο τον κόσμο». Εργαστηριακά αποδεδειγμένα συμπτώματα αυτού του συνδρόμου δεν έχουν καταγραφεί στην Ελλάδα. Η ανησυχία ωστόσο στους μελισσοπαραγωγούς είναι έκδηλη και οι επιστήμονες είναι σε κατάσταση συναγερμού, προκειμένου να μην πληγεί ο προσοδοφόρος κλάδος της οικονομίας. «Ανησυχούμε, αλλά δεν έχουμε ακόμη πλήρη εικόνα, ούτε ξέρουμε αν οι απώλειες των μελισσών μας οφείλονται σε αυτό το σύνδρομο, το οποίο βρίσκεται υπό μελέτη», επισημαίνει ο 45χρονος παραγωγός μελιού από τη Λάρισα κ. Βασίλης Γκανάς, που διατηρεί 400 κυψέλες. «Ο ρόλος των μελισσών για τις καλλιέργειες έχει γίνει ιδιαίτερα σημαντικός τα τελευταία χρόνια για την επικονίαση (μεταφορά γύρης από το έναν ανθό στον άλλον για την αναπαραγωγή των φυτών), αφού μειώθηκαν σημαντικά οι πληθυσμοί των υπόλοιπων εντόμων από την μεγάλη χρήση εντομοκτόνων», αναφέρει η κ. Μπουγά. «Ξαφνικά η μέλισσα αποκτά ιδιαίτερη σημασία τόσο για τους αγρότες όσο και για την προστασία των οικοσυστημάτων. Δεν πρέπει να χάνονται, γι΄ αυτό και υπάρχει τόσο έντονο ενδιαφέρον από επιστήμονες σε όλο τον κόσμο».

Συνέδριο στην Αθήνα

Σαράντα δύο ειδικοί επιστήμονες από 24 χώρες (ΗΠΑ, Ευρώπη, Κίνα και Αίγυπτο) συναντώνται σήμερα και αύριο στην Αθήνα για να συζητήσουν την ανεξήγητη εξαφάνιση των μελισσών. Πέρυσι η συνάντηση έγινε στην Ολλανδία. Στο μικροσκόπιο μπαίνουν όλες οι πιθανές αιτίες: ρύπανση, ηλεκτρομαγνητικά πεδία, γενετικά τροποιημενες καλλιέργειες χωρίς να αποκλείεται ο εχθρός να είναι ένας νέος- άγνωστος προς το παρόν- μικροοργανισμός.

Η ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΤΕΧΕΙ ΤΗ ΔΕΥΤΕΡΗ ΘΕΣΗ στην Ευρωπαϊκή Ένωση μετά την Ισπανία σε αριθμό κυψελών

ΣΗΜΕΡΑ, 23.000 ΜΕΛΙΣΣΟΚΟΜΟΙ έχουν 1.380.000 κυψέλες σύμφωνα με τα στοιχεία του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης

Η ΤΙΜΗ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΚΥΨΕΛΗ μαζί με το σμήνος των μελισσών αρχίζει από 120 ευρώ

ΜΕΧΡΙ ΣΤΙΓΜΗΣ ΟΙ ΑΠΩΛΕΙΕΣ ΣΕ ΜΕΛΙΣΣΕΣ, σύμφωνα με την καταγραφή που άρχισε πέρσι, κυμαίνονται γύρω στο 10%, ποσοστό που σύμφωνα με τους επιστήμονες θεωρείται αποδεκτό.

TA NEA 3-4-08

 

 Επιστροφή

 

Μπόνους εργολαβίες!

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Θέμα ηθικής τάξης εγείρεται για τον κ. Σουφλιά ο οποίος, σύμφωνα με στοιχεία που έχει στη διάθεσή της η «Ε», ανέθεσε χωρίς διαγωνισμό στον αρχιτέκτονα και επιβλέποντα μηχανικό της επίμαχης βίλας στην Ανάβυσσο τουλάχιστον δύο εργολαβίες για θέματα αρμοδιότητας του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, συνολικού ύψους 160.000. Οι αναθέσεις επιβεβαιώθηκαν αργά χθες το βράδυ από στέλεχος της πολιτικής ηγεσίας του υπουργείου.

Η πρώτη αφορά την ανάθεση έργου με καθοριζόμενη αμοιβή 59.500 ευρώ και έγινε με την υπa αριθμόν ΕΥΔΕΚ/οικ/498 απόφαση που υπογράφει ο ίδιος ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, όπως αναφέρεται στο σχετικό έγγραφο που έχει ημερομηνία 23 Ιουνίου 2005. Πρόκειται για την απευθείας ανάθεση καθηκόντων τεχνικού συμβούλου σε μία από τις δύο εταιρείες του μηχανικού της βίλας του κ. Σουφλιά, με αντικείμενο την τότε σχεδιαζόμενη μεταστέγαση του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ στο κτίριο της HELEXPO επί της λεωφόρου Κηφισίας στο Μαρούσι και στην έδρα των Ολυμπιακών Αγώνων στο Μαρούσι. Η εταιρεία αναλάμβανε τις μετασκευές και τις μεταρρυθμίσεις των κτιρίων. Πιθανόν να έχει γίνει και άλλη ανάθεση για το σενάριο μεταστέγασης του υπουργείου στο γειτονικό κτίριο του IBC.
Το πρόγραμμα τελικά δεν προχώρησε και όπως μας διαβεβαίωσε το πολιτικό στέλεχος του υπουργείου, η αμοιβή δεν έχει καταβληθεί ώς τώρα. Σύμφωνα πάντως με την υπουργική απόφαση, η ανάθεση έγινε και η επιλογή προχώρησε χωρίς διαγωνισμό και χωρίς να απαιτείται η τήρηση των διαδικασιών του νόμου 2525/1997 με βάση γνωμάτευση (316/1998) του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους (ΝΣΚ).
Στην απόφαση σημειώνεται πως η εν λόγω εταιρεία, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που προσκόμισε, «έχει την εμπειρία σε τέτοιου είδους έργα (μετασκευές, αναδιαρρρυθμίσεις, κ.λπ.), διαθέτει την κατάλληλη στελέχωση-ειδικευμένο προσωπικό και μπορεί να ανταποκριθεί και να συνδράμει αποτελεσματικά την ΕΥΔΕΚ (σ.σ. την ειδική υπηρεσία του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ) στο έργο της, σε χρονικό διάστημα δύο μηνών από την υπογραφή της σύμβασης».
Η δεύτερη ανάθεση έγινε το καλοκαίρι του 2007 και αφορά το πρόγραμμα κατασκευής νέου κτιρίου στην οδό Πειραιώς 166, στον Ταύρο, για τις στεγαστικές ανάγκες ορισμένων υπηρεσιών του υπουργείου, με τη μέθοδο της αντιπαροχής. Προβλέπεται να χτιστούν περίπου 60.000 τετραγωνικά, υπόγειο γκαράζ, ενώ η κατασκευή, προϋπολογισμού 42 εκατ. ευρώ, αναμένεται να ολοκληρωθεί σε δύο χρόνια. Η ανάθεση σε άλλη εταιρεία που ανήκει στον συγκεκριμένο αρχιτέκτονα του εξοχικού του κ. Σουφλιά έγινε για λογαριασμό της ίδια υπηρεσίας (ΕΥΔΕΚ). Η «Ε» δεν έχει στη διάθεσή της τη σχετική απόφαση, αλλά η συνεργασία πιστοποιείται από την Τεχνική Συγγραφή Υποχρεώσεων, που είναι απαραίτητη για το διαγωνισμό που υπογράφεται από τον συγκεκριμένο μηχανικό. Η αμοιβή του μηχανικού υπολογίζεται ότι ξεπερνά τα 100.000 ευρώ συν τον αναλογούντα ΦΠΑ και έγινε επίσης με απευθείας ανάθεση. Σύμφωνα με το πολιτικό στέλεχος του υπουργείου αν γινόταν διαγωνισμός, η οφειλόμενη αμοιβή θα έφτανε τα 350.000 ευρώ. *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/04/2008

 

 Επιστροφή

 

ΡΟΜΑ: ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΜΕΝΟΙ ΑΠΟ ΠΟΛΙΤΕΙΑ-ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ταξικά απόβλητα

Των ΙΩΑΝΝΑΣ ΣΩΤΗΡΧΟΥ, ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥ ΚΥΡΙΑΚΟΠΟΥΛΟΥ Φωτορεπορτάζ: ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΥ

Ανθρωποι που ζουν στα σκουπίδια. Σε παράγκες, δίπλα στο κέντρο της Αθήνας. Δίχως νερό, ηλεκτρισμό και αποχέτευση. Χωρίς να έχουν καταγραφεί σε δημοτολόγια ή να μπορούν να στείλουν τα παιδιά τους σχολείο. Οι τσιγγάνικοι πληθυσμοί στη χώρα μας στερούνται στον 21ο αιώνα σχεδόν όλα τα αυτονόητα. Υπό αυτές τις συνθήκες στη χώρα μας μόνον ως μαύρο ανέκδοτο ηχεί η σημερινή παγκόσμια μέρα για τους Ρομά.

«Εκρηκτικό θέμα εθνικών διαστάσεων που κανείς δεν του δίνει τη δέουσα σοβαρότητα», χαρακτηρίζει την κατάσταση των πληθυσμών Ρομά ο βοηθός Συνήγορος του Πολίτη για τον Κύκλο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, Ανδρέας Τάκης, αναδεικνύοντας το στεγαστικό ως το κυριότερο διακύβευμα, από την εξέλιξη του οποίου εξαρτάται και η πρόσβαση σε δημόσια αγαθά (ιατρική-προνοιακή μέριμνα, εκπαίδευση κ.λπ.).
«"Παρά την κοινώς ακόμη επικρατούσα φολκλορική αντίληψη περί νομαδικότητας των Τσιγγάνων, είναι εγκατεστειμενοι λίγο - πολύ μόνιμα σε ορισμένη περιοχή. Αυτές οι εγκαταστάσεις αποτελούν πόλο έλξης άλλων ομάδων Ρομά, σημαντικό τμήμα των οποίων φαίνεται να αποτελούν αλλοδαποί», μας λέει. Ομάδες που «μολονότι δεν φαίνονται να συμβιώνουν ομαλά με τους ιθαγενείς Ρομά, εκμεταλλεύονται τη σχετική ασφάλεια της παραμονής που τους παρέχει η γενικότερη αδιαφορία των Αρχών».
Ομως, παρά τη διάθεση στεγαστικών δανείων, αντιμετωπίζουν ανυπέρβλητα νομικά εμπόδια, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να χτίσουν στα οικόπεδά τους και να μένουν σε πρόχειρα παραπήγματα, εξασφαλίζοντας απλώς ότι δεν θα απομακρυνθούν. Επιπροσθέτως μεγάλο τμήμα του συνολικού πληθυσμού δεν είναι δημοτολογικά τακτοποιημένο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την έκδοση κάθε είδους διοικητικών εγγράφων.
Το πρόβλημα των Ρομά «δεν μπορεί να αφήνει νομίμως αδιάφορο το κράτος», καθώς «εξευτελιστική μεταχείριση μπορεί να θεωρηθεί ότι συνιστά η επί σειράν πολλών ετών ανοχή ή και συντήρηση των αθλίων συνθηκών υπό τις οποίες διαβιούν οι Ρομά σε αρκετούς καταυλισμούς της χώρας», εξηγεί ο Συνήγορος, αφού η υποχρεωτική απομάκρυνσή τους από αυθαίρετες εγκαταστάσεις χωρίς την προηγούμενη υπόδειξη κατάλληλου χώρου ασφαλούς και μόνιμης εγκατάστασης θεωρείται ότι τους αποκλείει «επί ποινή παράβασης θετικού καθήκοντος».
Για τον Συνήγορο που έχει ιδρύσει πανελλήνιο δίκτυο συνεργασίας με φορείς της κοινωνίας των πολιτών που δραστηριοποιούνται σε ζητήματα προστασίας Τσιγγάνων, η οποιαδήποτε λύση προϋποθέτει την ενεργοποίηση της τοπικής κοινωνίας αλλά και των ίδιων των θεσμών.

Οι ...εκκρεμότητες
«Κομβικό σημείο για την αρχή της επίλυσης των προβλημάτων μοιάζει να είναι η ρύθμιση των αστικοδημοτικών εκκρεμοτήτων, που αποδυναμώνουν κάθε ελπίδα εξομάλυνσης και συμβίωσης με το κοινωνικό σύνολο», επισημαίνει στην «Ε» η επιστημονική συνεργάτιδα της Εθνικής Επιτροπής για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΕΕΔΑ) για θέματα Ρομά, Χριστίνα Παπαδοπούλου.
Βασικό εμπόδιο είναι ότι οργανώσεις και μέλη του πληθυσμού Ρομά δεν συμμετέχουν στα κέντρα λήψης αποφάσεων που τους αφορούν: «Το βέβαιο είναι ότι καμία κρατική ή άλλη παρέμβαση δεν μπορεί να τελεσφορήσει αν δεν συμπεριλάβει τους ίδιους τους ενδιαφερόμενους», εξηγεί αναφερόμενη στην ύπαρξη ρατσιστικών αντανακλαστικών στη διοίκηση και στην ευρύτερη κοινωνία, που καθορίζουν ως στόχο τη λήψη διοικητικών και νομοθετικών παρεμβάσεων για την αποδυνάμωση των μυθολογιών για τους Τσιγγάνους, που συχνά χρησιμοποιούνται ως άλλοθι για την διαιώνιση συμπεριφορών που ενέχουν διάκριση.
«Οχι μόνο δεν έχει γίνει τίποτα, αλλά τα πράγματα έχουν επιδεινωθεί από την τελευταία καταδίκη της Ελλάδας πριν από λίγα χρόνια», λέει στην «Ε» για τις διακρίσεις σε βάρος των Ρομά ο εκπρόσωπος του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) Παναγιώτης Δημητράς.
«Παλαιότερα υπήρχε μια κεντρική προσπάθεια επίλυσης των προβλημάτων σε επίπεδο πρωθυπουργού η οποία σήμερα δεν υπάρχει. Αρα, είναι πλέον αχαλίνωτη η τοπική αυτοδιοίκηση και με την ανοχή της κεντρικής διοίκησης παραβιάζει συστηματικά τα δικαιώματα των Ρομά, τόσο στη στέγαση όσο και στην εκπαίδευση, όπου ελάχιστα παιδιά τελειώνουν το Δημοτικό».
Σύμφωνα με τον ίδιο, σχεδόν όλοι οι οικισμοί Ρομά σε Αθήνα και Ασπρόπυργο βρίσκονται υπό έξωση. Οσο για τη ρατσιστική αντιμετώπιση; Μας θυμίζει ενδεικτικά την τελευταία απόφαση του Ευρωδικαστηρίου κατά της Ελλάδος τον περασμένο Δεκέμβριο, που αφορούσε μία έγκυο που απέβαλε κατά τη διάρκεια επιδρομής της αστυνομίας το 2002 στον καταυλισμό Νέα Ζωή Ασπροπύργου, που, επιπροσθέτως, καταδίκασε και για τη ρατσιστική στάση της Αστυνομίας κατά των Τσιγγάνων.

«Δικαιοσύνη» εξπρές
Σε πολλές περιπτώσεις που οι Τσιγγάνοι έχουν προσφύγει στη Δικαιοσύνη «παρ' ότι μερικές υποθέσεις εκκρεμούν εδώ και χρόνια, δεν έχει ολοκληρωθεί ούτε η προκαταρκτική εξέταση, ενώ αντίθετα οι μηνύσεις εναντίον Τσιγγάνων από δημάρχους, γείτονες ή άλλους διεκπεραιώνονται σε χρόνο ρεκόρ από την ίδια Δικαιοσύνη...».
Ο μέσος όρος ζωής είναι τα 55 έτη, ενώ το 90-100% των τσιγγανόπουλων εξακολουθεί να είναι ανεμβολίαστο. Η ηπατίτιδα β' είναι τρεις φορές μεγαλύτερη απ' ό,τι στον υπόλοιπο πληθυσμό και ο αριθμός τσιγγανόπουλων στη φυλακή είναι εφτά φορές περισσότερος απ' ό,τι στον υπόλοιπο πληθυσμό, μας λέει ο ερευνητής-συγγραφέας του «Ρομ και φυλετικές διακρίσεις» Δημήτρης Ντούσας, συμπληρώνοντας: «Οδηγούνται δίπλα στις χωματερές για να βρουν τα υλικά μέσα της συντήρησής τους, ακόμα και για να φάνε τα αποφάγια της ευμάρειάς μας». Και συμπληρώνει ότι τέσσερις Τσιγγάνοι ήταν μέλη της Φιλικής Εταιρείας, ενώ είχαν πάρει μέρος και στην Εθνική Αντίσταση.
«Μπορεί η καταγωγή του ονόματος των Ρομ να προέρχεται από την ελληνική λέξη "δρόμος", ως επεξηγηματική αυτών που ζουν στους δρόμους», ωστόσο για τον Χρήστο Λάμπρου, εκπρόσωπο της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Συλλόγων Ελλήνων Ρομά (ΠΟΣΕΡ), αυτή η «φιλοσοφία του δρόμου» προέρχεται από το κυνήγι του «πρόχειρου, του καθημερινού και του εφικτού». Μας μίλησε για τον «υφέρποντα ρατσισμό της αδιαφορίας» και την έλλειψη αυτοεκτίμησης αυτών των πληθυσμών, που η ζωή τους «είναι κάτω από τη σόλα των μη Τσιγγάνων»... *

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 08/04/2008

 

 Επιστροφή

 

Ανεξάρτητες Αυτοδιοικητικές Κινήσεις; Και όμως, υπάρχουν!

Απρίλιος 9, 2008 in Uncategorized

…και στέλνουν δελτία τύπου, για να τους μάθουμε!

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΝ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΤΙΚΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

ΠΑΤΡΑ, 5-6 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2008

Ένα χρόνο μετά την πρώτη συνάντηση της Θεσσαλονίκης ιδρύθηκε με Πανελλαδική Συνδιάσκεψη στην Πάτρα, στις 5 και 6 Απριλίου 2008, η Πρωτοβουλία Ανεξάρτητων Αυτοδιοικητικών Κινήσεων (ΠΑΝΑΚ).

Δεκάδες Ανεξάρτητες Αυτοδιοικητικές Κινήσεις, από όλη τη χώρα, εκδήλωσαν έντονο ενδιαφέρον και μεγάλος αριθμός στελεχών και εκπροσώπων τους συμμετείχαν ενεργά στις εργασίες της Συνδιάσκεψης.

Κατά τη διάρκεια του διημέρου συζητήθηκαν και εγκρίθηκαν: η διακήρυξη αρχών, το πλαίσιο οργανωτικής λειτουργίας και ο επικοινωνιακός σχεδιασμός της ΠΑΝΑΚ. Ταυτόχρονα, προγραμματίστηκε για τον ερχόμενο Ιούνιο ειδική θεματική συνάντηση εργασίας της Πρωτοβουλίας, στα Ιωάννινα, για επεξεργασία και έγκριση των θεσμικών προτάσεων για την ΤΑ.

Με την ολοκλήρωση της Συνδιάσκεψης αναδείχθηκε η Συντονιστική Επιτροπή της ΠΑΝΑΚ, αποτελούμενη από τους ακόλουθους:

Γιάννης Μπουτάρης, Θεσσαλονίκη

Γιάννης Δημαράς, Πάτρα

Φίλιππος Φίλιος. Ιωάννινα

Αθηνά Λυγνού, Γλυφάδα

Χαράλαμπος Αντωνιάδης, Ναύπλιο

Γιάννης Χαλλιορής, Χίος

Φώτης Δεληβοριάς, Νέα Μάκρη

Σταύρος Ιατρού, Κερατέα

Χρήστος Κασίμης, Κόρινθος

Θανάσης Βαβύλης, Τρίκαλα

Στέλιος Κουνελάκης, Κίσσαμος Χανίων

Δημήτρης Κυπριώτης, Βάρη

Ανδρέας Ζάρρος, Ξυλόκαστρο

Ηλίας Γεωργαλής, Αστακός

Κωνσταντίνος Μπομποτσιάρης, Καρπενήσι

Στο αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα η ΠΑΑΚ αναλαμβάνει σημαντικές πολιτικές πρωτοβουλίες και δράσεις προκειμένου να παρέμβει αποφασιστικά σε κεντρικά θεσμικά ζητήματα της ΤΑ που αφορούν στην ανεξαρτησία, τη διαφάνεια και την αποτελεσματικότητα των αυτοδιοικητικών οργάνων.

Απώτερος στόχος μας παραμένει αταλάντευτα η ενθάρρυνση της συμμετοχικότητας, η διεύρυνση της δημοκρατίας, η προάσπιση του περιβάλλοντος και του δημόσιου χώρου και η βελτίωση της ζωής του πολίτη.

Οι άμεσες πολιτικές δράσεις που αποφασίστηκαν είναι οι ακόλουθες:

Συνάντηση με τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας για τα ζητήματα της Αυτοδιοίκησης.

Συνάντηση με τον Πρωθυπουργό και τις ηγεσίες των πολιτικών δυνάμεων της χώρας, προκειμένου να δεσμευτούν -από τις επόμενες κιόλας αυτοδιοικητικές εκλογές- να απεγκλωβίσουν τις τοπικές κοινωνίες και τους πολίτες τους από τον ασφυκτικό κομματικό εναγκαλισμό, με πρώτο βήμα την κατάργηση του «χρίσματος».

Συνάντηση με τον Υπουργό Εσωτερικών Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης (και αρμόδιο για θέματα ΤΑ) και με την ΚΕΔΚΕ, προκειμένου να απαιτήσουμε τροποποίηση του Κώδικα και των σχετικών με την ΤΑ υπουργικών αποφάσεων, για την καθιέρωση της απλής αναλογικής στην εκλογή των τοπικών αρχόντων και συμβουλίων, καθώς και την αναλογική εκπροσώπηση όλων των εκλεγμένων συνδυασμών στα συνδικαλιστικά όργανα της ΤΑ (ΤΕΔΚ και ΚΕΔΚΕ).

Συνάντηση με τον αρμόδιο για θέματα Τύπου και ΜΜΕ Υπουργό και το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης, με αίτημα την επέκταση του θεσμού της αναλογικής παρουσίας και των Αυτοδιοικητικών Παρατάξεων στα ΜΜΕ (ειδικότερα στα τοπικά και περιφερειακά), όπως ακριβώς ισχύει για τα πολιτικά κόμματα.

Επιπρόσθετα, για την ευρύτερη προβολή των θέσεων της Συνδιάσκεψης αποφασίστηκε η διεξαγωγή κεντρικής συνέντευξης τύπου στην Αθήνα -αίθουσα ΕΣΗΕΑ-, καθώς και η αποστολή των αποτελεσμάτων σε όλες τις Αυτοδιοκητικές Κινήσεις της χώρας.

Τέλος, στο πλαίσιο της Συνδιάσκεψης εγκρίθηκαν τα ακόλουθα ψηφίσματα:

Αλληλεγγύης σε Γιάννη Μπουτάρη και Χρύσα Αράπογλου λόγω των εξοντωτικών αγωγών που υπέβαλε εναντίον τους ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης ποινικοποιώντας με απαράδεκτο τρόπο την άσκηση του δημοκρατικού δικαιώματος της αντιπολιτευτικής κριτικής.

Στήριξης του αγώνα των «Πολιτών κατά του Λιθάνθρακα» ενάντια στην εγκατάσταση ρυπογόνων εργοστασίων παραγωγής ενέργειας.

Στήριξης των ενεργειών της «Κίνησης για την Προάσπιση των Δικαιωμάτων των Μεταναστών» για τη δημιουργία χώρου φιλοξενίας και συνθηκών ανθρώπινης διαβίωσης στους διερχόμενους από την πόλη των Πατρών μετανάστες.

http://panosz.wordpress.com/2008/04/09/ota/

 

 Επιστροφή

 

Χωροταξικό με αυθαίρετα και εκτός σχεδίου

Με όποιο τρόπο κι αν κρίνει κανείς ένα χωροταξικό σχέδιο το οποίο φιλοδοξεί να βάλει τους αναπτυξιακούς άξονες της χώρας, θα πρέπει αναγκαστικά να λάβει υπ' όψη του κάποιες κρίσιμες παραμέτρους που συγκροτούν το γενικό περιβάλλον μέσα στο οποίο πρόκειται να εκδηλωθεί. Η χωροταξική και πολεοδομική εικόνα της χώρας καθορίζεται από δύο καθοριστικής σημασίας παράγοντες που λειτουργούν καταλυτικά στην όποια προσπάθεια οργανωμένης παρέμβασης στο χώρο. Οι παράγοντες αυτοί είναι η γενικευμένη αυθαίρετη δόμηση ΠΑΝΤΟΥ και ο ρόλος της εκτός σχεδίου «νόμιμης» δόμησης, επίσης -ντε φάκτο- ΠΑΝΤΟΥ.

Ένα χωροταξικό εγχείρημα το οποίο δεν ασχολείται με τους δύο αυτού παράγοντες δεν έχει καμιά ελπίδα να πετύχει στους όποιους στόχους του. Και αυτό γιατί η λειτουργία των δύο αυτών φαινομένων μπορεί να επιβάλει μια «άναρχη» επέκταση οικιστικών, τουριστικών αλλά και παραγωγικών δραστηριοτήτων.

Όταν το μεγαλύτερο ξενοδοχειακό συγκρότημα της χώρας λειτουργεί χωρίς πολεοδομική άδεια, χωρίς άδεια του ΕΟΤ και σωρεία άλλων παραβάσεων, όταν η συντριπτική πλειοψηφία των τουριστικών μονάδων έχει από μεσαίες έως μεγάλες αυθαιρεσίες, όταν τεράστιες οικιστικές περιοχές έχουν επιβληθεί με την συνδυασμένη λειτουργία εκτός σχεδίου και αυθαίρετης δόμησης, όταν ακόμα και μεγάλες παραγωγικές δραστηριότητες στήνονται και λειτουργούν έξω από κάθε λογική σχεδιασμού, τότε, πρέπει να λογαριαστούμε πρώτα και κατά καταλυτική προτεραιότητα με τα θέματα αυτά. Ή τουλάχιστον, όταν σχεδιάζουμε το χώρο, να δείχνουμε, να πείθουμε ότι έχουμε πλήρη συναίσθηση των παρενεργειών που επιφέρει η μη ενασχόληση με αυτά.

Ενασχόληση με το θέμα της εκτός σχεδίου δόμησης σημαίνει ...κατάργησή της.

Ενασχόληση με το θέμα των αυθαιρέτων σημαίνει όχι μόνο να σχεδιάσουμε ένα μέλλον χωρίς νέα αυθαίρετα, αλλά να ασχοληθούμε και με τα υπάρχοντα. Αν ξεκινάμε με το «ότι έγινε, έγινε, αλλά μην τολμήσει κανείς στο μέλλον να αυθαιρετήσει», δεν κάνουμε τίποτα. Γιατί, αν ξέρει κάποιος ότι αν προλάβει να χτίσει ένα αυθαίρετο κανείς δεν πρόκειται να το γκρεμίσει, αφού αυτό ποτέ δεν γίνεται, καθώς πάντα ξεκινάμε από τα μελλοντικά αυθαίρετα, τότε τα αυθαίρετα θα συνεχίσουν να ξεφυτρώνουν σαν τα μανιτάρια.

Τέλος, ένα χωροταξικό σχέδιο χωρίς το βασικό σχεδιαστικό εργαλείο που είναι τα δίκτυα σταθερής τροχιάς, δεν μπορεί να επιβάλει τις επιλογές του, ακόμη κι αν αυτές ήταν σωστές -που δεν είναι στο συγκεκριμένο σχέδιο που δημοσιοποιήθηκε.

Σάκης Κουρουζίδης 

ΑΥΓΗ 7/4/08

 

 Επιστροφή

 

Η εκτός σχεδίου δόμηση - Θεώρηση της υπάρχουσας κατάστασης

Η πολεοδομική νομοθεσία στην Ελλάδα χαρακτηρίζεται από αποσπασματικότητα, περιπτωσιολογία, ασάφεια, πολυπλοκότητα. Οι όποιες προσπάθειες άρσης των αδυναμιών βελτίωσαν την κατάσταση, κάλυψαν κενά, αλλά δεν κατάφεραν να οδηγήσουν σε ριζική αλλαγή.

Ο αστικός χώρος στερείται μακρόχρονου προγραμματικού σχεδιασμού. Αποτέλεσμα ο κορεσμός των δικτύων υποδομής, η υπέρβαση της φέρουσας ικανότητάς του, η υποβάθμιση και ασφυξία από έλλειψη ελεύθερων χώρων ανάπαυσης και αναψυχής.

Το χειρότερο είναι ότι η παθογένεια μεταφέρεται στον εξωαστικό χώρο, στην ύπαιθρο, όπου η δόμηση για οποιαδήποτε χρήση είναι νομικά επιτρεπτή, συχνά μάλιστα επιδοτούμενη με ευνοϊκότερους όρους δόμησης. Κάτι που πλήττει τόσο την ύπαιθρο, όσο και τον αστικό χώρο.

Η νομοθεσία περί «εκτός σχεδίου» επιτρέπει οικοδόμηση του εξωαστικού χώρου τελείως ασύμβατη, ως προς τις χρήσεις και την ένταση, με το χαρακτήρα του χώρου ως υπαίθρου.

Στην Ελλάδα κυριαρχούσα πολεοδομική πολιτική είναι η κάλυψη των αναγκών στέγασης (πραγματικών ή επενδυτικής υφής), καθώς και των παραγωγικών, κοινωνικών, κοινωφελών λειτουργιών που συνδέονται με τον αστικό χώρο. Η ύπαιθρος δεν νοείται ως αυτόνομη χωρική ενότητα. Ό,τι δεν είναι δάσος (στο βαθμό που αυτό προστατεύεται) και αγροτική γη υψηλής απόδοσης, εκλαμβάνεται ως απόθεμα γης για την ικανοποίηση ποικίλων αναγκών δόμησης και επέκτασης του «σχεδίου πόλεως». Κάθε κομμάτι γης, όπου και αν βρίσκεται, θεωρείται εν δυνάμει οικοδομήσιμο, προσφερόμενο να «αποδώσει» ως «εκτός σχεδίου» ή, στην καλύτερη περίπτωση, να ενταχθεί στο σχέδιο για α΄ ή β΄κατοικία και συναφείς χρήσεις.

Διεθνώς οι λειτουργικοί προορισμοί της υπαίθρου καλύπτουν:

    την αγροτική παραγωγή

    την προστασία της άγριας πανίδας και χλωρίδας

    την οργανωμένη/σχεδιασμένη οικιστική ανάπτυξη

    την αναψυχή, την ψυχική ηρεμία και γαλήνη

    τη διασφάλιση των αναγκαίων φυσικών πόρων (νερό, ορυκτό πλούτο...)

Προσθήκη και άλλης λειτουργίας -εις βάρος των άλλων- και δη αυτής της άνευ σχεδιασμού και προγράμματος οικιστικής εκμετάλλευσης, δεν νοείται. Ακούγεται ως προβληματική και παράδοξη. Δυστυχώς, την κυριαρχία αυτής της λειτουργίας έχουμε επιλέξει συνειδητά για την ελληνική ύπαιθρο, βαπτίζοντάς την με τον καθόλα νόμιμο, κοινά αποδεκτό, όρο της «εκτός σχεδίου» δόμησης.

Τις επιπτώσεις, συνεχώς οξυνόμενες όσο η ανοχή μας συνεχίζεται και οι ανάγκες διευρύνονται, τις βιώνουμε καθημερινά:

    Άναρχη αστικοποίηση στον περιαστικό χώρο, τυχαία διασπορά δόμησης στον λοιπό υπαίθριο χώρο.

    Έρπουσα γραμμική δόμηση ποικίλων δραστηριοτήτων κατά μήκος των βασικών οδικών αξόνων και πέριξ των οικισμών, εις βάρος της ασφαλούς διακίνησης, της λειτουργικότητας του χώρου, της μελλοντικής διεύρυνσης των αξόνων, της υγιούς ανάπτυξης οικιστικών, ή νέων παραγωγικών δραστηριοτήτων, όταν απαιτηθεί.

    Φθορά αισθητική και περιβαλλοντική υποβάθμιση του τοπίου.

    Μη αναστρέψιμη βλάβη ή και εξάντληση των φυσικών πόρων.

    Σταδιακή εγκατάλειψη της αγροτικής χρήσης.

    Διατάραξη της ισορροπίας, αποδιοργάνωση, βλάβη των αυτόχθονων -συχνά σπάνιων- οικοσυστημάτων.

    Διεύρυνση διασποράς ρύπων στην ατμόσφαιρα και το έδαφος.

Το οικείο θεσμικό πλαίσιο

και η εξέλιξη του.

Αποτελέσματα

Το φαινόμενο καλλιεργήθηκε με το ξεκίνημα της πολεοδομικής νομοθεσίας και γιγαντώθηκε σταδιακά.

Με το Ν.Δ/γμα της 17.7.1923 καθορίζονται το πρώτον στην Ελλάδα αρχές και διαδικασίες πολεοδομικού σχεδιασμού. Με το άρθρο 9 του πρωτοποριακού για την εποχή νομοθετήματος επιτρέπεται η επιβολή όρων για λόγους υγιεινής, ασφάλειας, αισθητικής, προς ανέγερση οικοδομών σε οικόπεδα «είτε εν ταις πόλεσι..., είτε εκτός τούτων». Ο όρος «εκτός τούτων» ήταν η γένεση του φαινομένου που υπονομεύει έκτοτε τη χωροταξική, πολεοδομική, περιβαλλοντική εξυγίανση της χώρας.

Το Ν. Δ/γμα του 1925 άνοιξε δυνατότητες δόμησης «εντός ζώνης» πέριξ των ορίων των οικισμών, ενώ το Π.Δ/γμα του 1928 ενδυνάμωσε τη δόμηση «εντός και εκτός της ζώνης των πόλεων, κωμοπόλεων και συνοικισμών του Κράτους...».

Είναι γνωστό πως το πνεύμα του νομοθέτη του 1928 ήταν η δυνατότητα δόμησης στις εκτός σχεδίου περιοχές αποκλειστικά για χρήσεις που εξυπηρετούν τη γεωργία, ή αρμόζει να βρίσκονται έξω από οικισμούς (βιομηχανία, νοσοκομεία, αποθήκες, εξοχικά ξενοδοχεία...).

Δυστυχώς, οι προθέσεις του νομοθέτη, συμβατές με τις τότε κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, συμπληρώθηκαν με μεταγενέστερες τροποποιήσεις και αλλοιώθηκαν έτσι όπως «βόλεψε» μεταπολεμικά τις ανάγκες για στέγαση και παραγωγικές χρήσεις. Αργότερα, το Π. Δ/γμα της 6.10.1978 και στη συνέχεια αυτό του 1985 θεμελίωσαν την κυριαρχία της εκτός σχεδίου δόμησης για κάθε κατηγορία χρήσεων, από κατοικία μέχρι εμπορικά κέντρα. Σήμερα εξακολουθούν να υποθάλπουν τα μέγιστα και να «βολεύουν» τις παγιωμένες αντιλήψεις απόκτησης γης για διασφάλιση οικονομικού οφέλους και τόνωσης της οικοδομικής δραστηριότητας, ως πυλώνα της οικονομικής ζωής του τόπου.

Για οτιδήποτε δεν μπορούσε να χωροθετηθεί μέσα σε σχέδιο (λόγω όρων δόμησης, ακριβής γης, ή άλλων), η πολιτεία αντί να επανεξετάσει τους πολεοδομικούς όρους, τα μέτρα και μέσα, ώστε αυτά να ανταποκρίνονται στις τρέχουσες εξελίξεις, έδινε λύση προσφεύγοντας στην εκτός σχεδίου δόμηση, προσαρμόζοντας ανάλογα το οικείο Δ/γμα.

Το πλέον όριο μεταξύ αστικοποιημένου χώρου και υπαίθρου έχει πλέον καταστεί δυσδιάκριτο. Η χαλαρότητα ή και ανυπαρξία ελεγκτικών μηχανισμών, η ατελής θεσμική προσέγγιση του ζητήματος των κατατμήσεων γης (τα όρια κατάτμησης συγχέονται και επηρεάζουν τα όρια αρτιότητας) βασιλεύουν. Και αυτό ωθεί στην εξάπλωση κατατμήσεων σε μικρές ιδιοκτησίες, στις καταπατήσεις, στην αυθαίρετη δόμηση.

Οι αγροτικές χρήσεις εγκαταλείπονται, οι ευαίσθητες περιοχές του εθνικού χώρου βάλλονται, η ποιότητα περιβάλλοντος υποβαθμίζεται, η υλοποίηση ουσιωδών χωρικών ρυθμίσεων δυσχεραίνεται. Όλα προς χάριν του ιδιόμορφου ελληνικού πολεοδομικού μοντέλου της εκτός σχεδίου δόμησης, που απειλεί σοβαρά την ισόρροπη χωρική διάρθρωση, την αισθητική, το περιβάλλον της χώρας.

Προτάσεις - σκέψεις

για προσέγγιση λύσεων

Από τα μεταπολεμικά χρόνια, σε όλες τις αναπτυγμένες χώρες, οι πιέσεις που δέχεται η ύπαιθρος αυξήθηκαν, όχι μόνο λόγω αύξησης του πληθυσμού, αλλά και αύξησης του μεγέθους και έντασης των χρήσεων που πηγάζουν από τις οικονομικές και κοινωνικές απαιτήσεις.

Προέκυψε έτσι η ανάγκη ενός συστηματικού σχεδιασμού της υπαίθρου, πρόσφορου για την συντονισμένη ανάπτυξη και διαχείριση του χώρου. Παντού, στο δυτικό κόσμο, ο χωρικός σχεδιασμός και προγραμματισμός έρχεται να αναιρέσει τις συγκρούσεις ανάμεσα στη διαφύλαξη των συμφερόντων του πρωτογενούς τομέα και τις θεμιτές διεκδικήσεις των άλλων λειτουργιών. Σε κάθε περίπτωση η διάχυτη, τυχαία ανάπτυξη δεν είναι αποδεκτή. Η προστασία της υπαίθρου αποτελεί προτεραιότητα.

Σχεδιασμός της υπαίθρου επιχειρήθηκε ευρέως και στην Ελλάδα, στο πλαίσιο της Επιχείρησης Πολεοδομικής Ανασυγκρότησης, με θεσμικό εργαλείο τη Ζώνη Οικιστικού Ελέγχου του Ν.1337/1983. Το εγχείρημα δεν τελεσφόρησε. Στηρίχθηκε, με τρόπο μάλιστα αποσπασματικό, στα παραδοσιακά, αδύναμα πολεοδομικά μέσα, χωρίς μακρόπνοο προγραμματισμό και χωρίς συντονισμό καταμερισμού των επιμέρους τοπικών προβλέψεων, σύμφωνα με τις ανάγκες και προοπτικές του συνόλου του εθνικού χώρου.

Ο ισχύων Ν.2508/1997 τόλμησε θετικά βήματα διεύρυνσης του σχεδιασμού στην ύπαιθρο, μέσω των ΓΠΣ/ ΣΧΟΑΠ. Σε συνδυασμό με τα προωθούμενα Χωροταξικά Πλαίσια του Ν.2742/1999 (αν αυτά τύχουν επιτυχούς, θετικής έκβασης) μπορεί να οδηγήσει στην εξάλειψη της παράδοξης διαίρεσης του χώρου σε εντός και εκτός σχεδίου.

Χαιρετίσαμε το γεγονός ότι στην πρόταση του Γενικού Πλαισίου Χωροταξικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης (ΓΠΧΣΑΑ) αναφέρεται ο «Σταδιακός περιορισμός και βαθμιαία υποκατάσταση της εκτός σχεδίου δόμησης...», ως αναγκαίος «για τη σταδιακή βελτίωση του θεσμικού πλαισίου που αφορά τη διαχείριση του χώρου.

Πώς όμως θα επιτευχθεί η ανατροπή των επί δεκαετίες παγιωμένων πρακτικών; Με ποιο χρονικό προγραμματισμό θεσμικών ρυθμίσεων;

Επιθυμώντας να συμβάλλουμε ενεργά στην επίτευξη του στόχου, θεωρούμε αναγκαία:

- Τη θέσπιση και εφαρμογή, με συνέπεια και συνέχεια, μέτρων, σταδιακής έστω, κατάργησης της εκτός σχεδίου δόμησης, ώστε η ύπαιθρος να παύσει να είναι απόθεμα και υποκατάστατο του εντός σχεδίου χώρου. Τέτοια μέτρα, ο χρονικός ορίζοντας υιοθέτησης και εφαρμογής των οποίων δεν θα πρέπει να υπερβαίνει συνολικά την τριετία, θα μπορούσαν να είναι:

w Κατάργηση των παρεκκλίσεων ορίων αρτιότητας, αποστάσεων, κ.λ.π. κατά μήκος οδικών αξόνων και «ζώνης» των οικισμών.

w Αύξηση των αποστάσεων απαγόρευσης της δόμησης εκατέρωθεν του άξονα βασικών οδών.

w Καθορισμός, κατά μήκος των ακτών, ζώνης απαγόρευσης δόμησης πλάτους τουλάχιστον 300μ. από τον αιγιαλό.

w Οικονομικά αντικίνητρα για την αποτροπή της εκτός σχεδίου δόμησης (αύξηση του κόστους έκδοσης οικοδομικών αδειών, ή άλλες φορολογικής μορφής επιβαρύνσεις) συνοδεύομενα με ορθή/αποτελεσματική λειτουργία των ελεγκτικών μηχανισμών, εφαρμογή της νομοθεσίας περί αυθαιρέτων, αύξηση των προστίμων.

w Περιορισμός των επιτρεπόμενων κάθε μορφής χρήσεων γης, απαγόρευση κατοικίας.

w Απαγόρευση δόμησης στα ευαίσθητα/προστατευόμενα οικοσυστήματα του εξωαστικού χώρου (Natura, γη υψηλής παραγωγικότητας...), για τα οποία δεν έχουν θεσπιστεί μέτρα προστασίας και διαχείρισης βάσει του άρθρου 21 του Ν.1650/1986. Επιτρεπτή επέμβαση μπορεί να είναι μόνον η αναγκαία για έργα προστασίας των οικοσυστημάτων. Κατά τα λοιπά πλήρης απαγόρευση δόμησης, μέχρι τη θεσμοθέτηση Ειδικών Περιβαλλοντικών Μελετών (ΕΠΜ) ή άλλων καθεστώτων προστασίας.

Τα ανωτέρω δεν αρκούν. Προϋπόθεση για την ευόδωση του εγχειρήματος είναι να μελετηθούν, υιοθετηθούν και εφαρμοστούν και άλλα ευρύτερης εμβέλειας μέτρα, όπως:

- Επανεξέταση του Π.Δ/τος χρήσεων γης, σύστημα ταξινόμησης/κωδικοποίησης με ευέλικτο και διακριτό περιεχόμενο για τον αστικό και εξωαστικό χώρο. Πολιτική χρήσεων γης απαλλαγμένη από την σημερινή περιπτωσιολογία και την σύνδεση με πολιτικοκοινωνικές ισορροπίες.*

- Επιτάχυνση του χωρικού σχεδιασμού/προγραμματισμού, με εκλογίκευση του χρόνου ολοκλήρωσης και έγκρισης των μελετών, τόσο χωροταξικού επιπέδου (τοπικού και ανώτερου) όσο και πολεοδομικού.** Το πεπερασμένο του φυσικού-γεωγραφικού χώρου, -κυρίως στα μεγάλα αστικά κέντρα- και τα διεθνώς αποδεκτά σταθερότυπα ποιοτικής ανάπτυξης, θα πρέπει να συνεκτιμώνται σοβαρά στις μελέτες.

- Δραστική και ριζική αντιμετώπιση του φαινομένου της κατάτμησης, που αποδεδειγμένα συνδέεται άμεσα με την εκτός σχεδίου και την αυθαίρετη δόμηση. Θέσπιση, στο σύνολο της χώρας, υψηλών ορίων κατάτμησης (π.χ.20-25 στρ.) και μεσοπρόθεσμα πλήρης απαγόρευση. Μέσω σαφούς πλαισίου θα πρέπει να διασφαλιστεί ότι η κατάτμηση δεν μπορεί να αποβλέπει στη διευκόλυνση της δόμησης.

Ενδεχομένως, θα μπορούσε να προβλεφθεί ειδική διαδικασία αδειοδότησης για την κατ΄ εξαίρεση επιτρεπτή κατάτμηση, για σαφείς και συγκεκριμένους λόγους που δεν εξυπηρετούν στεγαστικές ανάγκες (α ή β κατοικία).

-Αλλαγή της εδραιωμένης στη συνείδηση κάθε Έλληνα νοοτροπίας ότι οποιοδήποτε κομμάτι γης, όπου και αν βρίσκεται, είναι εν δυνάμει οικοδομήσιμο. Πολιτική βούληση για ριζική ανατροπή των κεκτημένων.

-Πολιτική βούληση που θα αντιστρέψει την πρακτική των «εντάξεων σε σχέδιο» τόσο για την πολιτεία όσο και για την αντίληψη των πολιτών. Θα πρέπει κάποτε να κυριαρχήσει η λογική ότι η επέκταση του σχεδίου είναι επιτρεπτή μόνον μετά από στάθμιση, μεσοπρόθεσμα αν όχι μακροπρόθεσμα, των πραγματικών αναγκών και μόνον μετά από σχεδιασμένη επιλογή, οργάνωση και διαχείριση του χώρου.

Η «νόμιμη» πρακτική οικιστικών επεκτάσεων με το πρόσχημα κάλυψης «κοινωνικών» αναγκών (συχνά νομιμοποίησης αυθαιρέτων), ή επαύξησης των κοινοχρήστων χώρων, η συνεχής κατάληψη γης που δεν ικανοποιεί συγκεκριμένους αναπτυξιακούς στόχους ή πραγματικές, αξιολογημένες στεγαστικές ανάγκες, είναι καιρός να εγκαταλειφθεί.

Μια τέτοια πολιτική συνάδει με όσα σε ευρωπαϊκό επίπεδο συζητούνται μεταξύ των Κ.Μ. για το Σχέδιο Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Χώρου, αλλά και γενικότερα με την πολιτική της Ε.Ε. για την αειφόρο ανάπτυξη των αστικών κέντρων και τις δράσεις για το περιβάλλον. Ιδιαίτερα μάλιστα σε μια εποχή που το αβάσταχτο κόστος του θερμοκηπίου δεν επιτρέπει εφησυχασμό.

Υπαγορεύεται από τη Συνταγματικά κατοχυρωμένη αρχή της αειφόρου ανάπτυξης και είναι η μόνη, μέσω της οποίας, μπορεί να υπάρξει οικιστική ανάπτυξη που δεν αντιστρατεύεται την περιβαλλοντική συνιστώσα και συνεπώς διασφαλίζει ποιότητα ζωής.

Άλλως η συνέχιση της τρέχουσας πρακτικής και νοοτροπίας θα οδηγήσει σε μη αναστρέψιμα αποτελέσματα, αφού ουδόλως συμβάλλει, αλλά αντίθετα αντιστρατεύεται, την αειφόρο διαχείριση του χώρου και των φυσικών πόρων.

* Στο παρόν έχουν αξιοποιηθεί στοιχεία από το σημείωμα της συναδέλφου Α. Νικολάου «Μέτρα- Άμεσα μέτρα για την ανάσχεση της οικιστικής εξάπλωσης της Αττικής», στο βαθμό που έχουν ευρύτερη, και όχι μόνο για την Αττική, εμβέλεια.

**Τα θέματα αυτά πρέπει να εξετασθούν αναλυτικότερα, όχι όμως εδώ με την εκτός σχεδίου δόμηση, για να υπάρξει καλύτερη προσέγγιση και στόχευση.

Σ.Σ. Tο κείμενο συντάχθηκε στο πλαίσιο της Eλληνικής Eταιρείας 

ΑΥΓΗ 7/4/08

 

 Επιστροφή

 

Πρωτολογία

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ: Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, θέλαμε από καιρό να προετοιμαστούμε για να κάνουμε σωστά αυτήν την επερώτηση η οποία θίγει ζητήματα που καίνε πραγματικά τους κατοίκους του λεκανοπεδίου. Και πρέπει να πούμε ότι με πολύ μεγάλη μας χαρά έχουμε σήμερα στη συζήτηση αυτή παρόντες για να την παρακολουθήσουν τον Δήμαρχο του Ελληνικού, τον κ. Κορτζίδη, τον Δήμαρχο του Αλίμου, τον κ. Ορφανό και την Υπερνομάρχη κυρία Ντίνα Μπέη. Με χαρά μας είναι όλοι εδώ.


Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, το λεκανοπέδιο της Αττικής το 1940 είχε 12 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο. Το 1965 είχε 6 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο. Το 1977 είχε 4 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο. Το 2005 είχε 2,5 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο. Σήμερα υπάρχουν φήμες ότι είναι γύρω στα 2 ή λίγο κάτω από τα 2 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο.


Η Νέα Δημοκρατία προεκλογικά το 2004 στη «χάρτα της καθημερινότητας για το λεκανοπέδιο» αναγνώρισε ότι στην Αθήνα αναλογούν 2,5 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο. Κανείς δεν αμφισβητεί πια σήμερα, μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες ότι το μόνο από τα Ολυμπιακά Έργα που δεν έγινε είναι τελικά το πράσινο.


Στο μνημόνιο που είχε υπογράψει το 2001 ο τότε Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. με την Πρόεδρο του ΑΘΗΝΑ 2004 κυρία Γιάννα Αγγελοπούλου προέβλεπε διπλασιασμό του κοινόχρηστου πρασίνου στα 5 τ.μ. ανά κάτοικο και παρεμβάσεις σε 60 χιλιάδες στρέμματα με φυτεύσεις διακοσίων ογδόντα χιλιάδων δέντρων και δώδεκα εκατομμυρίων φυτών. ‘Όμως, δυστυχώς τον Αύγουστο του 2005 ο σημερινός Υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. ο κ. Σουφλιάς έκανε τον απολογισμό αυτής της φύτευσης λέγοντας ότι ήταν είκοσι επτά χιλιάδες δέντρα και πεντακόσιες χιλιάδες θάμνοι, δηλαδή ο στόχος επιτεύχθηκε λίγο κάτω από το 10% των αρχικών υποσχέσεων.


Οι περυσινές πυρκαγιές δυστυχώς κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, χειροτέρευσαν δραματικά την κατάσταση στο λεκανοπέδιο. Ποιος ξέρει τι θα ζήσουμε φέτος το καλοκαίρι. Και όμως η ελληνική νομοθεσία προστατεύει τους ελεύθερους αστικούς χώρους πρασίνου, ως ένα πολύτιμο αγαθό. Έχουμε και σχετικό νομικό οπλοστάσιο. Έχουμε το νόμο 998/1979, περί προστασίας δασών και δασικών εκτάσεων, που κατατάσσει τους ελεύθερους χώρους στα πάρκα και στα άλση και απαγορεύει οποιαδήποτε αλλαγή προορισμού ή χρήσης αυτών. Έχουμε το νόμο 1515 του 1985, το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας που κατοχυρώνει τους υφιστάμενους χώρους πρασίνου και προτείνει τη δημιουργία νέων. Έχουμε το άρθρο 24 του Συντάγματος που μέχρι τώρα καταφέραμε να το σώσουμε. Σύμφωνα με το άρθρο 24 του Συντάγματος οι ελεύθεροι κοινόχρηστοι χώροι προστατεύονται και είναι κατοχυρωμένοι συνταγματικά με την αρχή του ισοζυγίου των κοινόχρηστων χώρων που έχουν ενταχθεί σε σχέδιο πόλης, γεγονός που σημαίνει ότι επιτρέπεται η αναδιάρθρωσή τους μόνο όταν η συνολική επιφάνεια παραμένει η ίδια ή αυξάνεται.


Συνταγματικά κατοχυρωμένη είναι και η αρχή του πολεοδομικού κεκτημένου, δηλαδή της μη επιδείνωσης των όρων διαβίωσης με την υποβάθμιση του οικιστικού περιβάλλοντος, όπως οι αρχές αυτές έχουν συχνά ερμηνευτεί από το Συμβούλιο της Επικρατείας.


Επίσης, το Σύνταγμα έχει ερμηνευτεί με τους όρους της αειφορίας, όπου προβάλλεται η ανάγκη της περιβαλλοντικής προστασίας σε κάθε εφαρμογή της δημόσιας πολιτικής.


Τα αστικά πάρκα είναι απαραίτητα γιατί βελτιώνουν την ποιότητα του αέρα, συμβάλλουν στη μείωση της θερμοκρασίας, είναι τα τελευταία καταφύγια βιοποικιλότητας στα αστικά κέντρα, μειώνουν τον κίνδυνο των πλημμυρών, εμπλουτίζοντας ταυτόχρονα τον υδροφόρο ορίζοντα, είναι καταφύγια αναψυχής, χαλάρωσης, γυμναστικής και κοινωνικής συναναστροφής για τους κατοίκους της πόλης.


Στο Λεκανοπέδιο της Αττικής βρισκόμαστε ανάμεσα σε τέσσερις μεγάλους ορεινούς όγκους. Τον όγκο του Υμηττού και της Πεντέλης ανατολικά, της Πάρνηθας βορειοδυτικά και τους όρους Αιγάλεω δυτικά. Από το βορρά μέχρι το θαλάσσιο μέτωπο στο νότο δημιουργείται ένας μεγάλος διάδρομος. Πρέπει να δημιουργήσουμε, ιδιαίτερα μετά τις περσινές πυρκαγιές, ένα δίκτυο χώρων πρασίνου, που θα δροσίζουν και καθαρίζουν τον αέρα του Λεκανοπεδίου. Υπάρχουν μέσα στο Λεκανοπέδιο λόφοι, άλση, κήποι, οι εναπομείναντες ελεύθεροι χώροι.


Αν όλα αυτά μείνουν, ενισχυθούν, δεν τσιμεντοποιηθούν, αν διευκολυνθούν οι διάδρομοι, τα περάσματα του αέρα, αυτό θα κάνει βιώσιμη την Αττική. Αν τα τσιμεντώσουμε σιγά-σιγά όλα αυτά, αν εμποδίσουμε τη διέλευση και ψύχρανση του αέρα, τα πράγματα δυστυχώς διαρκώς θα χειροτερεύουν, η ζωή θα γίνεται αβίωτη για τους κατοίκους του Λεκανοπεδίου.

Για να εξασφαλιστεί αυτό το δίκτυο πρασίνου υπάρχουν χονδρικά τρεις ανάγκες πρασίνου. Υπάρχει η ανάγκη για τα μεγάλα μητροπολιτικά πάρκα, η ανάγκη για τους λόφους πρασίνου και για τα άλση, σε επίπεδο συνοικίας και η ανάγκη για μικρότερους ελεύθερους χώρους στη γειτονιά. Το κάθε ένα απ’ αυτά παίζει το ρόλο του για την επιβίωση στο Λεκανοπέδιο. Τελικά το θαλάσσιο μέτωπο πρέπει να μένει ανοιχτό για να έχει διέξοδο ο αέρας αλλά και οι κάτοικοι προς τη θάλασσα.


Πρέπει να θυμίσουμε ότι ένα παλιότερο πρόγραμμα του Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε., το λεγόμενο «Αττική SOS», που είχε αναλάβει να υλοποιήσει το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. μέσω του Οργανισμού Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, εκτός των άλλων περιελάμβανε τα εξής: Την ανάπλαση του Ελαιώνα με τη δημιουργία εκτεταμένων χώρων κοινόχρηστου πρασίνου, την αναβάθμιση του παράκτιου μετώπου του Σαρωνικού, με την ταυτόχρονη απομάκρυνση πολλών ασύμβατων και οχλουσών χρήσεων, τη δημιουργία ενός δικτύου αστικού και περιαστικού πρασίνου για όλο το Λεκανοπέδιο της Αθήνας και τη δημιουργία μητροπολιτικών πάρκων πρασίνου και αναψυχής σε Γουδή και Ελληνικό. Δυστυχώς, όλο αυτό έχει μείνει μέχρι σήμερα ως σχεδιασμός επί χάρτου και οι χώροι πρασίνου, πράσινες κουκίδες στους χάρτες μας.


Σήμερα συγκεντρώσαμε την προσοχή μας περισσότερο σ’ αυτή την ανάγκη των τριών μεγαλύτερων μητροπολιτικών πάρκων στο Λεκανοπέδιο.

Πρώτα απ’ όλα για το πάρκο στο Γουδή, ένα σύντομο ιστορικό.

Από το 1977 με το ν.732/1977 η έκταση εκεί στο Γουδή παραχωρήθηκε στους Δήμους Αθηναίων, Ζωγράφου και Παπάγου για τη δημιουργία χώρου πρασίνου μητροπολιτικής εμβέλειας. Ήταν ένας θετικός νόμος αυτός τότε.


Από το 1985 ο χώρος αυτός έχει χαρακτηρισθεί από το Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας ως μητροπολιτικός χώρος πρασίνου και εντάχθηκε στη Β’ ζώνη Υμηττού με Προεδρικό Διάταγμα του 1978.

Το 1997 ανατέθηκε από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας ερευνητικό πρόγραμμα στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο -στη μελέτη αυτή δούλεψαν περίπου τριάντα μελετητές επιστήμονες με τον καθηγητή Γιάννη Πολύζο- η οποία ολοκληρώθηκε και εγκρίθηκε το 2001 και προέβλεπε τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου πρασίνου με χρήσεις αθλητισμού και πολιτισμού.

Το 2002, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων αποφασίζεται να δοθεί χώρος μέσα σε αυτόν τον προβλεπόμενο χώρο του μητροπολιτικού πάρκου, για να γίνει εκεί ένα ολυμπιακό έργο, να κατασκευαστεί εκεί ο χώρος για το γήπεδο Μπάντμιντον. Υποτίθεται ότι η κατασκευή αυτή θα ήταν προσωρινή -γι’ αυτό όντως η κατασκευή αυτή είναι σαν ένα βιομηχανικό κέλυφος με τίποτα άλλο- αλλά τελικά η κατασκευή αυτή έγινε τελικά μόνιμη.


Το 2005, κρίθηκε με τον νόμο για την ολυμπιακή αξιοποίηση ότι τα 25 στρέμματα του περιβάλλοντα χώρου, μαζί με το Μπάντμιντον και γύρω από αυτά παραχωρούνται στην εταιρεία «Ολυμπιακά Ακίνητα» για αξιοποίηση. Σήμερα, όχι μόνο παραμένει ο χώρος του Μπάντμιντον εκεί, αλλά διαρκώς μπαίνουν στο χώρο αυτό του υποτιθέμενου μητροπολιτικού πάρκου νέες χρήσεις ασύμβατες προς ένα μητροπολιτικό πάρκο. Διαρκώς γίνονται νέα νοσοκομεία. Τώρα έχει αναγγελθεί από το Δήμο Αθηναίων ένας χώρος απεξάρτησης από τα ναρκωτικά. Δεν είμαστε κατά όλων αυτών των κατασκευών, αλλά είμαστε κατά του να κατασκευάζονται μέσα σε αυτό το χώρο, διότι θεωρούμε ότι είναι ασύμβατες χρήσεις.


Παρατηρούμε τελικά ότι η πολιτεία δεν νομοθετεί με έναν οριστικό τρόπο και παίρνει πίσω τις αποφάσεις της. Ο στρατός, ο οποίος παραχώρησε ορισμένα στρέμματα στην περιοχή εκείνη, στην πραγματικότητα κρατά ακόμα στην ιδιοκτησία του σημαντική έκταση, σαν ένα διαπραγματευτικό χαρτί, για να πάρει άλλους χώρους στην ευρύτερη περιοχή, προκειμένου να χτίσει κατοικίες για τους αξιωματικούς.


Παρ’ όλα αυτά, η πολιτεία, η Κυβέρνηση, μπορεί και πρέπει με μία καθαρή νομοθετική ρύθμιση να κλείσει όλο αυτό το θέμα, ακόμα και αν ο στρατός εξακολουθεί να έχει την ιδιοκτησία του εκεί.


Σήμερα έχουν περάσει πια εφτά χρόνια από την ολοκλήρωση της μελέτης του Πολυτεχνείου. Η μελέτη προέβλεπε καθαρισμό εκεί ενός μεγάλου κομματιού του Ιλισού και τη δημιουργία, σε αυτό το κομμάτι του Ιλισού, κομματιών που να συγκεντρώνεται νερό και να μπορούν οι επισκέπτες να χαίρονται το νερό εκεί. Υπάρχουν ορισμένα πολύ ωραία κτίρια του στρατού, τα οποία παραμένουν από το 19ο αιώνα, όπου εκεί έχει στεγαστεί η Εθνική Γλυπτοθήκη και είναι πολύ θετικό. Θα μπορούσε εύκολα να δημιουργηθεί εκεί το μητροπολιτικό πάρκο με πυρήνα τα 965 στρέμματα που αρχικά παραχώρησε ο στρατός στους δήμους, ως καρδιά του μητροπολιτικού πάρκου.

Βλέπω ότι ο χρόνος μου περνάει, θα χρειαστώ ίσως και ορισμένα λεπτά από τη δευτερολογία μου.

 Ο χώρος του Ελαιώνα, είναι μια περιοχή 9 χιλιάδων στρεμμάτων μέσα στα οποία προβλέπεται να δημιουργηθούν και χώροι πρασίνου μέσα από εισφορές σε γη σύμφωνα με τη νομοθεσία, αλλά και με απαλλοτριώσεις. Έχει υπάρξει ένα προεδρικό διάταγμα το 1995 που τα προβλέπει όλα αυτά. Δυστυχώς, σήμερα προβλέπονται εκεί μεγάλες εγκαταστάσεις όχι μόνο για το γήπεδο ποδοσφαίρου, αλλά και γύρω από αυτό για πολυώροφα κτήρια εμπορικών εγκαταστάσεων, τα οποία βέβαια είναι εντελώς ασύμβατα με το προεδρικό διάταγμα.


Τέλος, να πω εν συντομία για το Ελληνικό, ότι είναι ένας χώρος 5.300 στρεμμάτων. Είναι μια έκταση η οποία μαζί με τον Άγιο Κοσμά και το Γκολφ της Γλυφάδας προσεγγίζει τα 6.500 στρέμματα. Ιδιοκτησιακά ο χώρος ανήκει στην ΚΕΔ, η οποία έχει παραχωρήσει τμήματα της έκτασης σε φορείς του δημοσίου και ευρύτερου δημόσιου τομέα. Ο νόμος 2338/95 προέβλεπε τη μετεγκατάσταση του αεροδρομίου στα Σπάτα και τη δημιουργία και εκεί στο Ελληνικό μητροπολιτικής ζώνης πρασίνου. Δυστυχώς με μελέτη του το ΥΠΕΧΩΔΕ προωθεί όχι τη συγκρότηση πάρκου μητροπολιτικού στο Ελληνικό, αλλά την τσιμεντοποίηση και την πολεοδόμηση του χώρου. Αυτή είναι δυστυχώς η πραγματικότητα διότι δημιουργεί επτά πολεοδομικές ενότητες που ως κύρια χρήση έχουν την κατοικία, τις εμπορικές δραστηριότητες, τον τουρισμό, τα γραφεία και τη διοίκηση. Οι χάρτες που έχει διανείμει το ΥΠΕΧΩΔΕ όπου δείχνουν μεγάλες εκτάσεις πρασίνου, δυστυχώς στην πραγματικότητα καλύπτουν και εκτάσεις τσιμέντου από δρόμους και δεν αποτελούν την πραγματικότητα αν πάρει κανείς υπ' όψιν του ότι ταυτοχρόνως

εκεί υπάρχουν σταθμός μεταφόρτωσης απορριμμάτων, αμαξοστάσια κ.λπ.

Ο κύριος Υπουργός, ο κ. Σουφλιάς είπε ότι δεν έχουμε χρήματα και άρα χρειάζεται να γίνει αυτή η πολεοδόμηση για να βρούμε χρήματα. Αυτό δεν είναι αλήθεια. Ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ ο κ. Παπαδημούλης με ερώτηση που έκανε στην Επίτροπο την κυρία Χούμπνερ πήρε την απάντηση ότι βεβαίως και μπορούν να δοθούν ιδιαίτερα μετά από τις μεγάλες πυρκαγιές του περασμένου καλοκαιριού, τα απαραίτητα κονδύλια από το Δ’ΚΠΣ προκειμένου να γίνει πραγματικό πάρκο στο Ελληνικό.

Και βεβαίως να πάρουμε υπ' όψιν μας ότι αυτή η υπόσχεση αποτελεί και θετική υπόσχεση γενικότερα για πάρκα στην περιοχή μας.


Ήθελα να καταθέσω στα Πρακτικά της Βουλής αυτόν τον χάρτη που έχει κατασκευάσει η συντονιστική επιτροπή των ελεύθερων χώρων για την Αττική. Είναι πολύ χρήσιμος χάρτης και έναν ίδιο θα χαρίσω τώρα και στον κύριο Υφυπουργό εκ μέρους μας για το Υπουργείο του.

(Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κα Άννα Φιλίνη καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα χάρτη, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).

 

Δευτερολογία

ΑΝΝΑ ΦΙΛΙΝΗ: Είπατε ότι υπερβάλλουμε, κύριε Υφυπουργέ. Δυστυχώς ακόμα και στο κέντρο της Αθήνας, της υπερδομημένης Αθήνας, έχουμε στην οδό Διοχάρους, στα Ιλίσια, ένα γκαράζ που εσείς, το ΥΠΕΧΩΔΕ, πάει να χτίσει σε μία αλέα πρασίνου. Στην Κυψέλη, την πολυδομημένη Κυψέλη, εκεί, στον Άγιο Αθανάσιο παραχωρείτε χώρο να οικοδομηθεί. Στην οδό Πατησίων και Κύπρου κι εκεί πάει να γίνει γκαράζ.

Δεν είμαστε καθόλου υπερβολικοί, αλλά θα πω πιο συγκεκριμένα για το Ελληνικό. Εσείς ο ίδιος είπατε ότι δεν προβλέπεται εκεί μητροπολιτικό πάρκο, όμως σε παρουσίαση του ίδιου του Υπουργείου σας συνεχίζετε να αναφέρετε εσείς ο ίδιος και οι εκπρόσωποί σας ότι πρόκειται εκεί να γίνει ένα μητροπολιτικό πάρκο. Εάν το αναιρείτε, λυπούμαστε πάρα πολύ.

Μετά όμως από την απόφαση της μεταφοράς του αεροδρομίου στα Σπάτα, υπήρξε απόφαση για τη συγκρότηση εκεί μητροπολιτικού πάρκου. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το αναιρέσει. Δεν υπερβάλλουμε όταν λέμε ότι εκεί πρόκειται τελικά να πολεοδομηθούν 1.300 στρέμματα. Εσείς ο ίδιος είπατε ότι το σύνολο του πάρκου είναι 5.300 στρέμματα και θα μείνουν μόνο 4.000 για πάρκο, άρα 1.300 είναι καλυμμένα. Μιλάτε για 300 στρέμματα τα οποία πρόκειται να οικοδομηθούν. Με τι συντελεστή δόμησης; Λέτε 0,25; Πρόκειται για κάλυψη. Με τι ύψη; Αυτό είναι ακριβώς που φοβούνται οι δήμαρχοι της περιοχής, αυτό είναι που σας λέμε.


Πρέπει να σας πω ότι ήμουν κι εγώ η ίδια αυτοπροσώπως στη μεγάλη ημερίδα που διοργάνωσαν πριν από λίγους μήνες. Ήταν εκεί και ο γραμματέας του Υπουργείου σας, ο κ. Μπαλτάς που άκουσε από τους πάντες και από δημάρχους και απ’ όλους τους παρόντες πόσο υπάρχει ανάγκη να μείνει ελεύθερο το θαλάσσιο μέτωπο, πόσο είναι αναγκαίο να μην οικοδομηθεί εκεί η περιοχή.


Νομίζω ότι θα έπρεπε, κύριε Υπουργέ, να είχατε φροντίσει να δείτε εγκαίρως τους κυρίους δημάρχους οι οποίοι έχουν έτοιμες τους προτάσεις τους. Ήθελαν να σας δουν και δυστυχώς εσείς δεν τους έχετε δει ακόμα. Εδώ πέρα έχω πάλι ένα κείμενο που έχουν ετοιμάσει από το αττικό δίκτυο για τους ελεύθερους χώρους όπου λένε ότι εκεί πρόκειται να γίνουν κατοικίες και το ολυμπιακό κέντρο ιστιοπλοΐας όπου εκεί προγραμματίζονται τουριστικές εγκαταστάσεις σε έκταση 5.000 τετραγωνικών μέτρων. Στην περιοχή του πρώην ανατολικού αερολιμένα προβλέπεται η κατασκευή ενός νέου εκθεσιακού-συνεδριακού κέντρου και κοντά σ’ αυτό προγραμματίζεται σε έκταση 60.000 τετραγωνικών μέτρων περιοχή γενικής κατοικίας με δυνατότητα κατασκευής και υψηλών κτιρίων κ.λπ.. Δυστυχώς δεν έχω το χρόνο να τα αναπτύξω περισσότερο. Άρα δεν υπερβάλλουμε καθόλου. Είναι αληθέστατα όλα αυτά που λέμε για το τι πρόκειται να γίνει.


Τέλος, θέλω να θυμίσω για το Ελληνικό ότι είχατε υποσχεθεί στο δήμαρχο μετά από την πολυήμερη εκείνη απεργία πείνας του ότι θα διασφαλίσετε το θαλάσσιο μέτωπο. Δυστυχώς υπάρχει το προεδρικό διάταγμα του 2004 το οποίο δεν εφαρμόζεται για το θαλάσσιο μέτωπο και οι κάτοικοι αγωνιούν για την περιοχή.


Επίσης, να σας πω για τον Ελαιώνα. Στον Ελαιώνα πρέπει να διασφαλίσετε, κύριε Υπουργέ, ότι θα γίνουν οι σύμφωνες με τη νομοθεσία εισφορές σε γη με την ταυτόχρονη δημιουργία κοινόχρηστου πρασίνου. Πρέπει να εφαρμοστεί το προεδρικό διάταγμα, που λέει ότι θα υπάρξει απόσυρση οχλουσών μονάδων. Εκεί υποτίθεται ότι θα γίνει πράσινο.


Έχω το σχετικό χάρτη, τον οποίο προβλέπει το Προεδρικό Διάταγμα και όπου πραγματικά στους χώρους όπου υπάρχει το πράσινο, πρόκειται να γίνουν οι μεγάλες εγκαταστάσεις με τα εμπορικά κέντρα τα πολυώροφα και το γήπεδο. Βέβαια, δεν είναι πράσινο το τσιμέντο –έτσι δεν είναι;


(Στο σημείο αυτό η Βουλευτής κ. Άννα Φιλίνη καταθέτει για τα Πρακτικά τον προαναφερθέντα χάρτη, ο οποίος βρίσκεται στο αρχείο του Τμήματος Γραμματείας της Διεύθυνσης Στενογραφίας και Πρακτικών της Βουλής).

Τέλος, και στο Γουδί και εκεί πρέπει να εφαρμοστεί ο νόμος. Υπάρχει ένας νόμος. Το ότι ακόμα το Υπουργείο Εθνικής Άμυνας κατέχει ορισμένα στρέμματα, δεν σημαίνει ότι δεν μπορεί να χωροθετηθεί εκεί μητροπολιτικό πάρκο για να μπορεί ο κόσμος να πηγαίνει, να χαίρεται το πάρκο και ιδίως να διασφαλιστεί ότι δεν θα πηγαίνουν διαρκώς νέες χρήσεις στην περιοχή εκείνη, οι οποίες δεν είναι συμβατές με ένα πάρκο πρασίνου υπερτοπικής σημασίας.


Γι’ όλα αυτά τα ζητήματα και πολλά άλλα ακόμα, όπως σας είπα, υπάρχουν οι καταγγελίες των κατοίκων εδώ και δεκαετίες. Εγώ ήμουν στην Αυτοδιοίκηση και ξέρω πόσο οι κάτοικοι παλεύουν εδώ και χρόνια με επιτροπές σε κάθε σπιθαμή του Λεκανοπεδίου για να σώσουν ότι υπάρχει σε πράσινο.

 Ακόμα και τις νεραντζιές μας στο κέντρο της Αθήνας μάς τις κόβουν και μας τις παίρνουν.

(ελήφθη 8-4-08)

(σημείωση: Η δημοσιευόμενη ομιλία σχετίζεται με την επερώτηση που κατατέθηκε στη Βουλή περισσότερα.

Η επερώτηση συζητήθηκε στη Βουλή στις 7-4-08.

Το Παρατηρητήριο Ελεύθερων Χώρων συνεργάστηκε με την βουλευτίνα και παρείχε στοιχεία για την προετοιμασία της επερώτησης)

 

 Επιστροφή

 

Στις 3/3/2008 η Ομάδα «ΠΟΛΗ ΚΑΙ ΔΟΜΗΜΕΝΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ»  προσκάλεσε  τα μέλη και τους φίλους των Οικολόγων Πράσινων και όλους, όσους ενδιαφέρονται για το περιβάλλον των πόλεων που κατοικούμε σε ανοιχτή συζήτηση με θέμα ΕΛΕΥΘΕΡΟΙ  ΔΗΜΟΣΙΟΙ  ΧΩΡΟΙ  ΓΙΑ ΜΙΑ ΒΙΩΣΙΜΗ ΠΟΛΗ  με ΟΜΙΛΗΤΡΙΕΣ-ΟΜΙΛΗΤΕΣ

1.Νατάσα Τσιρώνη, δρ αρχιτέκτονα-πολεοδόμο, μέλος του Πανελλαδικού Συμβουλίου των Οικoλόγων Πράσινων, που εισήγαγε το θέμα «Ο Δημόσιος Χώρος στην πόλη»

2.Μαργαρίτα Καραβασίλη, αρχιτέκτονα-πολεοδόμο με θέμα «Βιοκλιματικός σχεδιασμός των                                          ελεύθερων δημοσίων χώρων»

3.ΗλίαΓιαννίρη, πολεοδόμο-χωροτάκτη, δρ ΕΜΠ, με θέμα «Η πολιτική για τους ελεύθερους χώρους και η κοινωνία των πολιτών»

4.Θάνο Βλαστό, συγκοινωνιολόγο, καθηγητή ΕΜΠ με θέμα «Οι ευθύνες του κυκλοφοριακού σχεδιασμού για την προσπέλαση, δημιουργία και ανάδειξη ανοιχτών χώρων».

5.Σωτήρη Χτούρη καθηγητήΚοινωνιολογίας Πανεπιστημίου Αιγαίου με θέμα «Κοινωνικό κεφάλαιο και αισθητική/ περιβαλλοντική προστασία της πόλης, διαδικασίες και σενάρια για τη δημιουργία αστικού ελεύθερου χώρου»

6.Μελίττα Γκουρτσογιάννη, αρχιτέκτονα, συντονίστρια της Ομάδας «Πόλη και Δομημένο Περιβάλλον» με θέμα “Η ανάπλαση της λεωφόρου Αλεξάνδρας:διαδικασίες και σενάρια για τη δημιουργία αστικού ελεύθερου χώρο”

Οι εισηγήσεις αυτές εκδόθηκαν στο ενημερωτικό  δελτίο  Η ΒΟΛΤΑ της ομάδας  “Πόλη και Δομημένο Περιβάλλον”  των  Οικολόγων  Πράσινων Σε εκείνη την εκδήλωση διανεμήθηκε και μια πολύ ενδιαφέρουσα εργασία της Μάρως Ευαγγελίδου, που περιελήφθη και στο ενημερωτικό δελτίο. Την παραθέτουμε ολόκληρη.

 

Θεσμικά  εργαλεία  “πολιτικής γης”  για  την  εξασφάλιση  κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στον αστικό ιστό

επιμέλ. Μάρω Ευαγγελίδου, πολεοδόμος χωροτάκτης, μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΤΕΕ

 

Το θέμα της απόκτησης δημόσιας γης, που έχει απασχολήσει το λεγόμενο “θεσμικό πλαίσιο πολεοδομικού σχεδιασμού” τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες ευρω-παϊκές χώρες, συνδέεται με την ισορροπία δύο βασικών συνταγματικών αρχών/επιταγών: την υποχρέωση του κράτους να ασκεί πολιτικές χωροταξικού-πολεοδομικού σχεδιασμού και προστασίας περιβάλλοντος αφενός και την προστασία της ιδιοκτησίας αφετέρου. Ο γενικός όρος που καλύπτει σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο την πολιτική απόκτησης γης για δημόσιους σκοπούς είναι η ‘πολιτική γης’, όρος ο οποίος περιλαμβάνει αφενός την κλασική μεθοδολογία σχεδιασμού μέσω της θεσμοθέτησης σχεδίων (γενικά πολεοδομικά ή ρυμοτομικά σχέδια ή άλλα σχέδια χρήσεων γης) και αφετέρου τα λεγόμενα ‘ενεργά εργαλεία’ που συμπληρώνουν τα σχέδια κάνοντας πιο αποτελεσματική τη διαχείριση της γης.

Οι παρακάτω δυνατότητες, θεσμοθετημένες στην πολεοδομική νομοθεσία έρχονται να  καλύψουν το πρόβλημα της διεύρυνσης του δημόσιου ελεύθερου χώρου στον αστικό ιστό, και μάλιστα στον πυκνοδομημένο αστικό ιστό, που αγγίζει τα όρια του κορεσμού.

Μια συνοπτική παρουσίαση θα διέκρινε τα κλασσικά και συνήθως χρησιμοποιούμενα εργαλεία από τα πιο σύνθετα και εξειδικευμένα που συνήθως συνοδεύουν τα προγράμματα αναπλάσεων, αλλά μπορούν να εφαρμοστούν και αυτόνομα.

Στην κατηγορία των απλών εργαλείων εντάσσονται:

 

1.Η απαλλοτρίωση ιδιοκτησιών που χαρακτηρίζονται από το ρυμοτομικό σχέδιο σαν   Κοινόχρηστοι Χώροι (ΚΧ, δηλαδή δρόμοι και πλατείες).  Ο αρμόδιος φορέας για να εφαρμόσει την απαλλοτρίωση είναι ο Δήμος, και για να προβεί στην πράξη ‘κήρυξη της απαλλοτρίωσης’ πρέπει πρώτα να εκπονήσει μια μελέτη που λέγεται ‘πράξη ανα-λογισμού’ για να δει για πόσο ακριβώς τμήμα της ιδιοκτησίας οφείλει να πληρώσει ο Δήμος και πόσο οι περίοικοι βάσει ενός συμπληρωματικού θεσμού που λέγεται αυταποζημείωση (βλ παρακάτω). Σήμερα μεγάλο μέρος των θεσμοθετημένων στα παλιά σχέδια πλατειών, που δεν έχουν απαλλοτριωθεί, κινδυνεύει να χαθεί, γιατί η δέ-σμευση της ιδιοκτησίας είναι πλέον υπερβολική και θα πρέπει, βάσει του Συντάγματος και της Νομολογίας του ΣτΕ, οι Δήμοι να ενεργοποιηθούν άμεσα για την συντέλεση των απαλλοτριώσεων, ή την ενεργοποίηση άλλων από τους ισχύοντες θεσμούς.

Σημειώνεται ότι, αν θέλουμε να προασπίσουμε τον χαρακτήρα του ΚΧ, θα πρέπει να προσέξουμε να σημειώνεται ‘χώρος πρασίνου’ ή ‘άλσος’ ή ‘πάρκο’, ή πεζόδρομος ή παιδική χαρά πάνω στο ρυμοτομικό σχέδιο, αλλιώς μπορεί ο ΚΧ να μετατραπεί σε αθλητική χρήση ή χώρο στάθμευσης. Αν προτείνεται κάποιος χώρος πρασίνου από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) θα πρέπει να γίνει άμεσα τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου για να κινηθεί η διαδικασία απαλλοτρίωσης. (δεν αρκεί το ΓΠΣ).

 

2.Η αυταποζημείωση σημαίνει ότι οι ιδιοκτησίες που αποκτούν πρόσωπο σε δημόσιο χώρο (δρόμο, πλατεία) ωφελούνται, άρα πρέπει να συμβάλλουν εν μέρει για την υλο-ποίησή του. Έτσι αναλαμβάνουν το κόστος 15μετρης λωρίδας για διάνοιξη δρόμου & 20μετρης για δημιουργία πλατείας. Η πρόβλεψη αυτή ανάγεται ήδη στην πρώτη πολεο-δομική νομοθεσία (1923) και αναγνωρίζει ότι η υπεραξία γης που προκύπτει, είναι δημόσιο αγαθό και δεν ‘χαρίζεται’ στην ιδιοκτησία, υπάρχει δηλαδή μια ανταπο-δοτικότητα. Ανάλογη είναι η εφαρμογή σε ζώνη παραλίας, συνέχεια του αιγιαλού.

 

3αγορά εκτάσεων για κοινωφελείς χρήσεις (όπως σχολεία, παιδικοί σταθμοί, νοσο-κομεία, δημ. ιατρεία, αθλητικοί χώροι κλπ) είτε έχουν χαρακτηριστεί από το σχέδιο είτε όχι. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να γίνει χρήση του κώδικα περί απαλ-λοτριώσεων, ενώ αν δεν υπάρχει χαρακτηρισμός μπορεί ο φορέας ν' αποκτήσει ένα ακίνητο, που καλύπτει τις προϋποθέσεις για να στεγάσει την κοινωφελή χρήση, με αγορά μετά από ελεύθερη διαπραγμάτευση όπως θα γινόταν σε μια ιδιωτική συναλλαγή.

 

4.Η επίσπευση της εφαρμογής του σχεδίου. Επειδή συνήθως η διάνοιξη ενός ΚΧ γίνεται όταν ο ιδιοκτήτης θέλει να εκδώσει οικοδομική άδεια και πρέπει να εξασφα-λίσει πρόσωπο σε ΚΧ, παρατηρείται το φαινόμενο όταν δεν υπάρχει ενδιαφέρον οικοδόμησης να παραμένουν οι παλιές περιφράξεις που περιορίζουν το πλάτος του πεζοδρομίου. Στην περίπτωση αυτή πρέπει ο πρέπει ο Δήμος να συντάξει την πράξη αναλογισμού και να επισπεύσει την εφαρμογή του σχεδίου. Σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις η επιβάρυνση του Δήμου είναι αμελητέα και έγκειται μόνο στην ανάληψη του κόστους αποζημίωσης της κατεδαφιστέας  περίφραξης, ενώ η ανάσα που προσφέρεται στον δρόμο με την διεύρυνση του πεζοδρομίου είναι πολύ μεγάλη.

 

5.Οι όροι δόμησης που αποσκοπούν στην διεύρυνση του δημόσιου χώρου, χωρίς να επιβαρύνουν τον Δήμο με έξοδα απαλλοτρίωσης, είναι η στοά και η πρασιά. Τα εργαλεία αυτά που χρησιμοποιήθηκαν πολύ στις δεκαετίες 60 και 70, όταν έγινε η μεγάλη ανοικοδόμηση με την αύξηση του ύψους, έδωσαν μια ανάσα στους εμπορικούς δρόμους της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων. Σήμερα θα πρέπει να επαναξιολογηθεί και να ολοκληρωθεί η εφαρμογή τους ώστε να έχουμε ενιαία μέτωπα στους δρόμους, να συμπληρωθούν με μέτρα ενίσχυσης της φύτευση και να επεκταθεί η χρήση τους στους εμπορικούς δρόμους των νέων τοπικών, συνοικιακών ή δημοτικών κέντρων, γεγονός που είναι πιο εύκολο με το νέο ΓΟΚ γιατί δεν προκαλείται απώλεια της δυνατότητας δόμησης (που υπολογίζεται βάσει του ΣΔ και όχι σαν γινόμενο κάλυψης και αριθμού ορόφων όπως παλιότερα). Τέλος είναι αναγκαίο να γίνει αυστηρή αστυνόμευση από τους Δήμους, ώστε να μη καταστρατηγούνται αυτοί οι όροι δόμησης, όπως γίνεται με την αυθαίρετη επέκταση εστιατορίων ή εκθέσεων αυτοκινήτων στις πρασιές, ή την χρήση στοών και πεζοδρομίων για τραπεζοκαθίσματα. Ο Συνήγορος του Πολίτη συνιστά την συνεργασία των υπηρεσιών εσόδων/ΟΤΑ με τις υπηρεσίες σχεδιασμού προς αποφυγή φαινομένων κακοδιαχείρισης

 

6.Η Ενοποίηση Ακαλύπτων Χώρων και η παραχώρηση σε κοινή χρήση δικτύου πεζοδρόμων στο εσωτερικό ενός Οικοδομικού Τετραγώνου. Προβλέπεται από τον ΓΟΚ και έχει εφαρμοστεί πειραματικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Μπορεί να εφαρμοστεί είτε συναινετικά με τις διαδικασίες του Ενεργού ΟΤ, είτε υποχρεωτικά με την αναθεώρηση του σχεδίου πόλεως, ως όρος δόμησης, άρα δεν συνεπάγεται κόστος για τον Δήμο. Η καλλίτερη περίπτωση εφαρμογής του είναι να αγοράσει ο Δήμος μικρά προβληματικά οικόπεδα (πχ τυφλά ή μη άρτια) και να τα χρησιμοποιήσει ως βάση για την διεύρυνση της ακάλυπτης ζώνης του ΟΤ. Η παραχώρηση σε κοινή χρήση μπορεί να εφαρμοστεί επίσης στις πρασιές ενός οδικού άξονα δημοσίων ή ιδιωτικών κτιρίων, με παράλληλη φύτευση. Συμπληρωματικά προβλέπεται ως κίνητρο μια μικρή προσαύξηση του ΣΔ.

 

7.Η προστασία των ιδιωτικών ακαλύπτων των δημοσίων κτιρίων. Πολλά από τα δημόσια κτίρια έχουν χαμηλή δόμηση και μεγάλους ελεύθερους χώρους, γεγονός που τα καθιστά ‘τοπόσημο’ και ιστορικό στοιχείο στην πόλη, ακόμα και αν δεν πρόκειται για κτίριο κηρυγμένο σαν μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Η προστασία αυτών των κτιρίων και των κήπων τους μπορεί να γίνει με την εφαρμογή περιγράμματος γύρω απ’ αυτά (οικοδομική γραμμή) με παράλληλη μείωση της συνολικής δυνατότητας δόμησης (αν ο ΣΔ της περιοχής είναι τόσο υψηλός που κινδυνεύει να οδηγήσει σε αλλοίωση του ελεύθερου χώρου) και ενδεχόμενη πρόβλεψη περιορισμένης επέκτασης με καθορισμό συγκεκριμένης οικοδομικής γραμμής. Τα παραπάνω απαιτούν συνεννόηση –διαβούλευση του Δήμου με την Διοίκηση του κτιρίου, συνεννόηση που μπορεί να περιλάβει και την απαγόρευση της στάθμευσης στον ιδιωτικό ακάλυπτο του κτιρίου, φαινόμενο που οδηγεί σε υποβάθμιση του αδόμητου χώρου του κτιρίου και δυστυχώς επιτείνεται από την αλόγιστη προσέλευση των εργαζομένων με ΙΧ.

 

8.Ο έλεγχος της πυκνότητας με την μείωση των ΣΔ (ή του ύψους). Με τον τρόπο αυτό δεν αυξάνονται μεν οι ΚΧ αλλά περιορίζονται οι ανάγκες μιας περιοχής σε ΚΧ αφού θα φιλοξενεί λιγότερους κατοίκους. Αν αναλογιστεί κανείς αυτό το θέμα, δηλαδή την χωρητικότητα μιας περιοχής ώστε να παρέχει ανεκτή πολεοδομική ποιότητα και ανάλογο επίπεδο ζωής, θα καταλάβει πόσο καταστροφική είναι η συνήθης αύξηση της δόμησης μέσω της αυθαίρετης μετατροπής των ημιυπαιθρίων χώρων σε δωμάτια. Πλην της μείωσης των ΣΔ μπορεί να γίνει έλεγχος του ύψους, με την μορφή θέσπισης Ειδικού Πολεοδομικού Κανονισμού, όπως προβλέπεται από τον ΓΟΚ, ώστε να γίνει περιορισμός των αυθαιρεσιών και υπερβάσεων, ακόμα και χωρίς μείωση των ΣΔ. Έτσι επιτυγχάνεται επίσης προστασία του ιδιωτικού πρασίνου αλλά και αισθητική αναβάθμιση μιας γειτονιάς ιδίως στις περιπτώσεις μεγάλων κλίσεων, όπου το έδαφος διευκολύνει τις υπερβολές και τις αυθαιρεσίες.

 

Τα νεότερα εργαλεία που δεν εφαρμόζονται μεν συχνά αλλά έχουν πολλές δυνατότητες είναι:

 

9.Το Δικαίωμα Προτίμησης (ΔΠ). Πρόκειται για το δικαίωμα του Δήμου να παρεμ-βαίνει στις αγοραπωλησίες μεταξύ ιδιωτών και να αγοράζει, κατά προτεραιότητα κάποιο ακίνητο που πωλείται, αφού έχει προσδιορίσει σε ποια περιοχή και για ποιό τύπο ακίνη-των ενδιαφέρεται (πχ μεγάλα οικόπεδα, μονοκατοικίες, ισόγεια κλπ). Σε πολλές χώρες της Ευρώπης το ΔΠ έχει πλέον αντικαταστήσει  την απαλλοτρίωση η οποία είναι απεχ-θές μέτρο γιατί υποχρεώνει τον ιδιώτη να στερηθεί την ιδιοκτησία του, σε αντίθεση με την περίπτωση εφαρμογής ΔΠ όπου ήδη ο ιδιοκτήτης έχει αποφασίσει την πώληση.

 

10.Η εφαρμογή εισφορών γης σε περιοχές αναμόρφωσης του σχεδίου. Είναι γνωστό ότι από το Σύνταγμα του 1975 (Αρ24παρ3-4) η ιδιοκτησία υποχρεούται να συνεισφέρει σε περίπτωση πολεοδόμησης -δηλαδή ένταξης στο σχέδιο- για την εξασφάλιση των αναγκαίων ΚΧ και ΚΦ Χώρων. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να επεκτείνεται και σε εντός σχεδίου περιοχές, όταν αυτές εντάσσονται σε πρόγραμμα αναμόρφωσης /ανάπλασης. Η σχετική διάταξη μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις αλλαγής χρήσης (πχ από βιομηχανία σε χρήση εμπορίου ή αναψυχής) στο βαθμό που αυτή η αλλαγή προκαλεί μεγάλη αύξηση της υπεραξίας γης προς όφελος της ιδιοκτησίας. Η εισφορά γης, εκτός από το ότι θα συμβάλλει στην εξασφάλιση πρασίνου στην περιοχή ανάπλασης, μπορεί να συνδυαστεί και με μια πολιτική προστασίας και διάσωσης των κτιρίων βιομηχανικής αρχαιολογίας ως εξής: η εισφορά σε γη προσδιορίζεται στη ζώνη όπου υπάρχει το κτίριο και ζητείται από τον ιδιοκτήτη να συναινέσει στην παραχώρησή του, ενδεχομένως και χωρίς αντάλλαγμα σε περίπτωση που η αρχική του πρόθεση ήταν η κατεδάφιση. Έτσι αυτό αποδίδεται σε κάποια δημόσια χρήση (πχ ένα μουσείο), η οποία θα λειτουργήσει ως πόλος προσέλκυσης στην νέα περιοχή διασφαλίζοντας τον δημόσιο χαρακτήρα της ανάπλασης αλλά και γενικότερα θετικές επιπτώσεις για την ιδιωτική επένδυση.

  

11εφ΄ άπαξ ειδική εισφορά για την εξασφάλιση μεγάλων ΚΧ. (πχ πλατείες ή άλλες ζώνες  πρασίνου όπως παραρρεμάτιες, κλπ) Με το εργαλείο αυτό κατανέμονται ορθότερα τα έξοδα της απαλλοτρίωσης και αντί να επιβαρύνουν μόνο τους παρόδιους και τον Δήμο, επιμερίζονται στις ιδιοκτησίες μιας μεγάλης ακτίνας που ωφελείται από την νέα πλατεία ή άλλο μεγάλο ΚΧ. Ο Δήμος αναλαμβάνει τουλάχιστον το 5% του κόστους. Το εργαλείο αυτό μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο για την ‘διάσωση’ των απειλούμενων ΚΧ που έχουν χαρακτηριστεί από παλιά, δεν έχουν απαλλοτριωθεί και οι ιδιοκτήτες τους έχουν προσφύγει στα δικαστήρια λόγω μη συντέλεσης της απαλλοτρίωσης σε εύλογο χρόνο. Στην περίπτωση οι δικαστικές αποφάσεις υποχρεώνουν τη διοίκηση σε άρση της απαλλοτρίωσης, η οποία όμως μπορεί να επανεπιβάλλεται αμέσως, όταν υπάρχει εξασφαλισμένο κονδύλι, ώστε αυτή τη φορά να συντελεστεί άμεσα. Τότε μπορεί να γίνεται χρήση αυτής της δυνατότητας, που προϋποθέτει βέβαια την διάθεση ανάληψης από τους κατοίκους μιας από κοινού προσπάθειας για την διασφάλιση ενός καλύτερου οικιστικού περιβάλλοντος.

 

12 Κοινωνικός ΣΔ. Πρόκειται για την δυνατότητα παροχής αυξημένου ΣΔ με την προϋπόθεση ότι τμήμα της προκύπτουσας επιφάνειας παραχωρείται στον Δήμο ή σε κοινωφελή φορέα για  ΚΧ ή ΚΦΧ. Η αύξηση είναι ελεγχόμενη και η παραχώρηση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ακόμα και με μορφή αντιπαροχής, όπως ορίζεται σε ειδικό ΠΔ. Ανάλογο εργαλείο που προβλέφτηκε για να αντιμετωπίσει προβλήματα της Νομολογίας σε σχέση με τον κοινωνικό ΣΔ, είναι ο αυξημένος ΣΔ. Τούτος υλοποιείται με  αγορά –υπό όρους- περιορισμένου επί πλέον δικαιώματος  δόμησης. Πρόκειται για μη ενεργοποιημένο εργαλείο για το οποίο δεν έχει ακόμα εκδοθεί το εκτελεστικό ΠΔ που θα ρυθμίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής.

 

13. Το Ενεργό Οικοδομικό Τετράγωνο (ΟΤ). Πρόκειται για ένα εργαλείο που επιτρέπει την ανάπλαση ή αναμόρφωση ενός ΟΤ με ενιαία μελέτη και κίνητρα για την νέα δόμηση από τους πόρους του ΕΤΕΡΠΣ. Απαιτεί την συναίνεση της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών του ΟΤ.

 

14.Η Μεταφορά Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ) η χρήση της οποίας έχει ανασταλεί, λόγω της κακής εφαρμογής της σε μεμονωμένες περιπτώσεις και χωρίς πολεοδομικά κριτήρια. Το μεγάλο ζητούμενο, έτσι όπως το έχει θέσει και το ΣτΕ, είναι ο καθορισμός ζωνών υποδοχής ΣΔ (ΕΖΥΣ), εκεί όπου η φέρουσα ικανότητα της περιοχής το επιτρέπει. (πχ σε πολεοδομικά κέντρα γύρω από σταθμούς του Μετρό ή άλλων δημόσιων συγκοινωνιών). Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η μεταφορά ΣΔ γίνεται μόνο με την συναίνεση του ιδιοκτήτη και μπορεί να εφαρμοστεί για: την απαλλαγή του Δήμου από τα έξοδα απαλλοτρίωσης ενός ΚΧ, την διάσωση διατηρητέων κτιρίων, ή και θερινών κινηματογράφων, είτε τέλος για την πριμοδότηση ανέγερσης κτιρίων στάθμευσης εκεί που αυτά είναι αναγκαία.

 

15.‘Αξιοποίηση’ Δημοσίων Ακινήτων. Είναι η πιο ενδιαφέρουσα και πολλά υποσχόμενη προοπτική διεύρυνσης του δημόσιου χώρου, η οποία όμως δυστυχώς καρκινοβατεί λόγω της επικράτησης μιας αντίληψης που αποβλέπει σε ‘οικονομική εκμετάλλευση’ -αξιοποίηση της γης εις όφελος άνωθεν επιβαλλόμενων στόχων όπως, η περικοπή των δημοσίων δαπανών ή η εισαγωγή μιας εταιρίας στο χρηματιστήριο, δηλαδή η προώθηση των στόχων ενός κρατικού φορέα εν αγνοία των προοπτικών της τοπικής ανάπτυξης. Το θέμα αυτό αποτυπώνει την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να συνδιαλλαγεί δημόσια με … το μέλλον της, να επεξεργαστεί οράματα κοινής αποδοχής, να αναπτύξει κοινωνική αλληλεγγύη, διαδικασίες παραγωγής συνθέσεων και δημιουργικής διαχείρισης των διαφορετικών προσεγγίσεων. Σήμερα που στην Ευρώπη ακόμα και ο ιδιωτικός τομέας προβάλλει ένα πρόσωπο αειφορίας και κοινωνικής ευαισθησίας / εταιρικής ευθύνης, οι ελληνικοί δημόσιοι φορείς (κρατικοί και δημοτικοί) αποδεικνύουν μια αδυναμία επεξεργασίας βιώσιμης αντίληψης για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που θα υπερβαίνει την υιοθέτηση των κοντόθωρων μεθόδων του ιδιωτικού Real Estate και τον στείρο τοπικισμό. Αναζητάται σύνεση και μέτρο, που μπορούν να αναπτυχθούν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού μέσω των ΓΠΣ, αφού εκτιμηθούν οι τοπικές ανάγκες και δυνατότητες.

 

16.Σχέδιο ολοκληρωμένης διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Πρόκειται για μια πρόβλεψη των προδιαγραφών των Πολεοδομικών Μελετών που είναι αναγκαία ώστε το κάθε μέτρο που λαμβάνεται να παίρνει υπόψη τις επιπτώσεις που έχει σε άλλη περιοχή ή σε άλλο τομέα. Τυπική περίπτωση: η πεζοδρόμηση κεντρικών περιοχών, που καταργεί κάποιες θέσεις στάθμευσης, θα πρέπει να συνοδεύεται από  μια πολιτική αποτροπής της προσέλευσης με ΙΧ, αλλά και αντικατάστασης της ‘παρόδιας στάθμευσης’ με παραγωγή στεγασμένων χώρων στάθμευσης, ιδίως σε περιοχές κατοικίας όπου δεν είναι εφικτή η πολιτική αποτροπής της προσέλευσης.

 

Συμπέρασμα: Για να μπορέσει η Τοπική Αυτοδιοίκηση να διαχειριστεί τα σύνθετα ζητήματα που θίγει η εισήγηση χρειάζεται τεχνογνωσία αλλά και η υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών. Οι θεσμοί πολιτικής γης είναι στοιχείο του κοινωνικού κράτους που βάλλεται ποικιλοτρόπως στην εποχή μας, και χρήζουν υποστήριξης. Η ενσωμάτωση της πολιτικής φιλοσοφίας της πολιτικής γης στην περιβαλλοντική θεώρηση της πόλης και τη αειφόρο διαχείριση της αστικής ανάπτυξης, έχει να αποδώσει ποικίλους καρπούς.    

 

 Επιστροφή

 

Η Αθήνα δεν πηγαίνει πλατεία

Της ΡΟΥΛΑΣ ΠΑΠΠΑ-ΣΟΥΛΟΥΝΙΑ Φωτ.: ΧΡΗΣΤΟΣ ΛΙΑΤΣΗΣ

Οι κεντρικές πλατείες της Αθήνας, περιτυλιγμένες με επιτήδευση, πνιγμένες στο μπετόν και υποταγμένες σ' ένα αρχιτεκτονικό σνομπισμό έχουν συντελέσει στη δημιουργία μιας αποστειρωμένης πόλης. Χρόνια τώρα έχουν χάσει τη χρηστικότητά τους, την ανθρωπιά τους.

*Ομόνοια. Η κακοτυχία της δεν περιγράφεται... Από τότε που οι ιθύνοντες «τετραγώνισαν τον κύκλο» αλλάζοντας συνήθειες μιας ζωής, κάθε νέος σχεδιασμός μοιάζει με «κατάρα». Πάει το σιντριβάνι, πάει και ο «Δρομέας», όλα ακρωτηριάστηκαν στο βωμό της αισθητικής του μπετόν που κυριαρχεί...

Επικίνδυνες πλατείες

Περπατάς ή γέρνεις στα επικλινή επίπεδα της πλατείας; Είναι ένα ερώτημα που ούτε ο γλύπτης Ζογγολόπουλος, από την κορυφή του έργου του, θα μπορούσε να απαντήσει αν ζούσε. Αλλά και το ίδιο το έργο τι θα μπορούσε να πει, τοποθετημένο σε μία άκρη χωρίς φωτισμό και τρόπους ανάδειξής του;

Μεγαλεπήβολα σχέδια, που κατάφεραν με τα ανυψωμένα τειχία, να κόψουν τη θέα της Ακρόπολης από την οδό 3ης Σεπτεμβρίου.

*Μην ψάχνετε την πλατεία Κάνιγγος. Αναζητείται, αφού την εξαφάνισαν οι δρόμοι, την κάλυψαν τα Ι.Χ.

*Ρίξτε μια ματιά στην Κλαυθμώνος. Είναι για κλάματα χωρίς να έχει να επιδείξει κάτι άλλο εκτός από το μπρούντζινο άγαλμα της «Εθνικής Συμφιλίωσης».

*Απέναντι, στον πεζόδρομο της Κοραή, μάταια προσπάθησαν κάποιοι να της δώσουν χρώμα από Παρίσι. Ερχεται το Λούβρο στην Αθήνα με μια γυάλινη πυραμίδα κυκλωμένη από άδεια χωμάτινα παρτέρια;

*Via Bukurestiu, ο κομψότερος πεζόδρομος της Αθήνας! Πρόσφατα σώθηκε κάπως το πρεστίζ του, από τους καταστηματάρχες, που αποφάσισαν να λουλουδιάσουν το παρτέρι στην πλευρά της Ακαδημίας. Η δημοτική αρχή, όμως, είναι ευχαριστημένη. Της αρέσει, φαίνεται, που οι περαστικοί κάνουν «οχτάρια» για να περάσουν από το ένα μαγαζί στο άλλο.

Αρκείται στο τετράγωνο τασάκι (αποκαλείται σιντριβάνι) μπροστά στο κατάστημα Hermes και στο «στόλισμα» του πεζόδρομου με τα δίκυκλα και τις λιμουζίνες.

*Σύνταγμα. Τι να του ζηλέψει, πλέον, κανείς; Οι μόνοι που το εκτίμησαν εσχάτως ήταν οι οπαδοί της Λίβερπουλ, που το μετέτρεψαν σ' απέραντο ουρητήριο.

Ευτυχώς, το σώζει η αρχιτεκτονική της Βουλής, που το πλαισιώνει σαν κορνίζα.

*Καταλήγοντας στα «χαϊλίκια», την πλατεία Κολωνακίου, αναρωτιέται κανείς πώς κατέληξε να γίνει... η χαρά του ΚΑΤ. Αμέτρητα τα ατυχήματα που καταγγέλλονται.

Οι αρχιτέκτονες που τη σχεδίασαν κατάφεραν να υμνήσουν το μπετόν με τις απίστευτες κλίσεις που έδωσαν στο χώρο. Αυτά πρέπει να είδε και ο δήμος και τοποθέτησε κάδους ανακύκλωσης στο κέντρο της πλατείας, σαν βάζα σε τραπέζι.

*Αντί να αντιπαραθέσουμε απόψεις δημάρχων, αρχιτεκτόνων, ΥΠΕΧΩΔΕ προτιμήσαμε να αποτυπώσουμε σκέψεις τριών ανθρώπων από τις τέχνες και τα γράμματα. Προσέγγισαν το θέμα με μια βιωματική άποψη.

 

ΧΟΥΒΑΡΔΑΣ ΓΙΑΝΝΗΣ - διευθυντής Εθνικού Θεάτρου

«Δύσκολα τις λες πλατείες. Κι ακόμα πιο δύσκολα βρίσκεις πράσινο άξιο αναφοράς. Μάλλον κι εδώ για "πράσινο" πρόκειται. Για ποιες να πρωτομιλήσω; Τι να πω; Ας διαμαρτυρηθώ καλύτερα, ως αθηναίος πολίτης, για την πιο κραυγαλέα περίπτωση: Την "πλατεία" Ομονοίας. Πώς ανεχόμαστε αυτό το ανοσιούργημα, αυτή την ανοιχτή πληγή στο κέντρο της πόλης μας; Πώς κλείνουμε τα μάτια σ' αυτόν τον παραμορφωτικό καθρέφτη του πολιτισμού μας στο πιο νευραλγικό σημείο της; Ποιος συνέλαβε και εκτέλεσε αυτή την τερατώδη βιτρίνα με τα ανθρώπινα ράκη που σέρνουν τις απελπισμένες τους υπάρξεις στην εκκωφαντική σιωπή όλων ημών των υπολοίπων;»

 

ΛΕΝΑ ΔΙΒΑΝΗ - συγγραφέας

«Ξεκίνησα από το Μαρούσι πρωί. Επιβίωσα (ακόμα μια μέρα!) από το κακότεχνο καλντερίμι που έστρωσε το 2004 ο δήμαρχος (ο ίδιος που σκέφτηκε να πετσοκόψει το άλσος Συγγρού), έφτασα με το λεωφορείο στην Αλεξάνδρας. Κατέβηκα με τα πόδια την Ιπποκράτους, νεοστρωμένη με ολισθηρότατες πλάκες συν το διάδρομο των τυφλών -έργο για τα μάτια του κόσμου βέβαια, καθ' ότι ούτε οι βλέποντες βλέπουν τον τρόπο να ανέβουν σε πεζοδρόμιο φίσκα στα παρκαρισμένα αυτοκίνητα!

»Μετά τη δουλειά περπάτησα τα ανύπαρκτα πεζοδρόμια της άδενδρης Σόλωνος και κατέληξα στην ανακαινισμένη πλατεία Κολωνακίου, όπου απόλαυσα το φεστιβάλ τσιμέντου. Πήρα έναν καφέ, άραξα στο κρύο κουτσουλισμένο πεζούλι (φαντάζομαι ότι ξύλινα παγκάκια και δέντρα δεν μπήκαν ως εύφλεκτα!). Τον έχυσα πάνω μου, όμως, όταν σκόνταψα στην τέταρτη σκάλα, που οδηγούσε στο πέμπτο κεκλιμένο επίπεδο.

Πήρα ταξί και πήγα σπίτι. Τον ήπια τελικά χαζεύοντας στο Ιντερνετ τους Λονδρέζους που έκαναν πικνίκ στο Χάιντ Παρκ....

 

ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΤΕΤΣΗΣ - ζωγράφος

«Οι Ελληνες κακοποιούμε την Ελλάδα περισσότερο από τους μετανάστες. Για ποιες πλατείες μιλάμε; Οι αρχιτέκτονες μπέρδεψαν την αρχιτεκτονική με τη λειτουργικότητα. Ευτυχώς, ο Μπέης, στη διάρκεια της δημαρχίας του φύτεψε στους στενούς δρόμους δένδρα. Τώρα τα δένδρα φαντάζουν θλιβερά μέσα σε κουτάκια.

»Παλιά υπήρχαν μολόχες. Τις αναζητώ... Ο κηπουρός στο Κολωνάκι εμφανιζόταν καθημερινά, τώρα φροντίζει την πλατεία μία φορά το μήνα. Ισως έχει δίκιο, είναι επικίνδυνη με τόσες κλίσεις που έχει. Οι μεγάλοι άνθρωποι σταμάτησαν να τη διασχίζουν, ψάχνουν να βρουν τρόπο να περάσουν απέναντι γιατί τα πεζοδρόμια είναι καλυμμένα με τραπεζοκαρέκλες. Δεν μου αρέσουν οι πλατείες μας, δεν διαθέτουν ανθρώπινα στοιχεία! Αλήθεια κάποια πλατεία Κάνιγγος την θυμάστε;»

*Συμπέρασμα: Μην απελπίζεστε, πλησιάζουν τα Χριστούγεννα, τα λαμπιόνια θα ζεστάνουν τις παγωμένες πλατείες του «μεγάλου μας χωριού», θα τις κάνουν πιο ανθρώπινες. Μάλιστα, αν βρείτε χρόνο, επισκεφθείτε την πλατεία του Αϊ-Γιάννη του Ρέντη, για να θυμηθείτε τι θα πει να απολαμβάνεις καφέ σε ξύλινο παγκάκι, κάτω από πλάτανο.

Βλέπετε, ο Κ. Βαρώτσος, που τη σχεδίασε, προτίμησε από τον υπολογιστή και την πολεοδομία να αφουγκραστεί τους ανθρώπους της γειτονιάς για να καταλήξει πώς θα τη φτιάξει.

rpsoul@enet.gr

 

ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΖΙΡΤΖΙΛΑΚΗΣ - Επίκουρος καθηγητής στο Τμήμα Αρχιτεκτόνων του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας

Η κρίση που διέγειρε η ανάπλαση της πλατείας Ομονοίας είναι αποτέλεσμα του σοκ που προκάλεσε η επαφή μας με τη νέα μεταολυμπιακή πραγματικότητα της πόλης.

*Προκαλεί να αναζητήσουμε τα πραγματικά αίτια της κρίσης. Πρώτο από αυτά, η κακόγουστη γραφικότητα και η παροιμιώδης ανικανότητα των δημοσίων οργανισμών να επεξεργαστούν, μια στρατηγική για τους δημόσιους χώρους.

*Δεύτερο, η απουσία συγκεκριμένων ιδεών, για την πόλη που έρχεται στο μέλλον.

*Τρίτο, ο λαϊκισμός της «ζαρντινιέρας» στον οποίο καταφεύγουν πολιτικοί και δημοτικοί άρχοντες όταν βρίσκονται σε σύγχυση.

Αυτό είναι το τρίπτυχο πάνω στο οποίο σφυρηλατήθηκαν μια σειρά αναχρονιστικών στρεβλώσεων. Δεν νομίζω να χρειάζεται ειδική πολεοδομική κατάρτιση για να αντιληφθεί κανείς ότι η πλατεία Ομονοίας δεν μπορεί να είναι μια ειδυλλιακή συνοικιακή πλατεία, αλλά ένας μητροπολιτικός κόμβος όπου διασταυρώνονται πολλαπλές κυκλοφοριακές και μεταναστευτικές ροές.

 

ΒΑΡΩΤΣΟΣ ΚΩΣΤΑΣ - γλύπτης

Η πόλη είναι χαοτικό σύστημα, είναι ένας οργανισμός που εξελίσσεται από δικούς του κανόνες που αλλάζουν συνεχώς και ανεξέλεγκτα. Οποιοδήποτε αντικειμενικά σωστό σύστημα σκέψης εφαρμόσθηκε στο παρελθόν ως μοντέλο επέμβασης, μόνο κατά τύχη πέτυχε.

*Τα τραγελαφικά αποτελέσματα των επεμβάσεων σε πλατείες όπως η Ομόνοια και άλλες οφείλονται στην πλήρη αδιαφορία για την ιστορική διαστρωμάτωση των χώρων.

*Η άποψη των κατοίκων δεν λαμβάνεται υπόψη στις διαδικασίες. Οποιοι σχεδιάζουν αυτές τις πλατείες δεν καταλαβαίνουν ότι η τρισδιάστατη εικόνα στον υπολογιστή έχει δύο διαστάσεις. Δεν έχει τρεις. Δεν αντιλαμβάνονται ότι για να έχει μια πλατεία μια πραγματική διάσταση, πρέπει αυτοί που την σχεδιάζουν να γίνουν μέρος της και απλώς να την αποκαλύψουν.

 

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 25/11/2007

 

 Επιστροφή

 

Πλατείa ημιτελής

Της Άννας Δαμιανίδη adamianid@yahoo.gr

Το όνομα του Αντώνη Τρίτση έχει δοθεί σε ένα μεγάλο άλσος της Αττικής. Έχει δοθεί σε διάφορες οδούς διαφόρων δήμων, ποιος ξέρει για ποιους λόγους. Τώρα το Δημοτικό Συμβούλιο της Αθήνας, που δεν έχει καταφέρει να φτιάξει μια χωματερή για την πόλη, αποφάσισε, ομόφωνα κιόλας, να ονομάσει Πλατεία Αντώνη Τρίτση και την πλατεΐτσα της Πανεπιστημίου μπροστά στο «Ρεξ», κεντρικότατη, αν και έρημη πάντα, γιατί δεν έχει ούτε καφενεία ούτε έναν πάγκο να καθήσεις. Τι τόσο σπουδαίο έκανε ο Αντώνης Τρίτσης και πρέπει να δοθεί το όνομά του σε τόσα μέρη; Πέρα από το ότι κατάφερε να καθυστερήσει 20 χρόνια την κατασκευή του Μετρό της Αθήνας με τις ξεπερασμένες οικολογικές ιδέες του, τι άλλο θα θυμόμαστε από αυτόν, για να πετάμε στην άκρη κάθε περίπτωση να δοθούν ονόματα ανθρώπων σημαντικών που δεν υπήρξαν πολιτικοί σε αθηναϊκούς χώρους; Έχουμε μανία με τους πολιτικούςαεροδρόμια, λεωφόροι, νέες συνοικίες, γέφυρες, τούνελ, όλα με ονόματα πολιτικών, λες και δεν υπάρχουν άλλοι που αξίζει να θυμόμαστε και να βάζουμε στην καθημερινότητά μας. Μήπως φταίνε οι πολιτικοί που ψηφίζουν στο δημοτικό συμβούλιο; Είναι που δεν σκέφτονται ότι υπάρχουν και επιστήμονες και καλλιτέχνες που θα μπορούσαν να δώσουν τα ονόματά τους σε δρόμους και πλατείες ή είναι που ελπίζουν ότι ίσως κάποτε δοξαστούν κι αυτοί με μια πλατεία, έναν δρόμο, ένα άλσος, ένα σχολείο, οτιδήποτε; Αυτή η πλατεία, με το μοναχικό άγαλμα στη μέση, τα αναιμικά δέντρα και την παντελή έλλειψη καθισμάτων, μπορεί να ονομαστεί κάτι σαν «Ημιτελής», ας πούμε, όπως η συμφωνία του Σούμπερτ. Κάτι που άρχισε αλλά δεν ολοκληρώθηκε, όπως το άγαλμά της, όπως η ίδια η πλατεία, όπως οι πολεοδομικές ιδέες, όπως η Αθήνα ολόκληρη. ΤΑ ΝΕΑ 11-4-08

 

 Επιστροφή

 

Και κερατάς και δαρμένος

Αγαπητή Φοίβη, Ας πούμε ότι κάνεις μια μικρή ανακαίνιση στο διαμέρισμά σου. Σαν ευσυνείδητος πολίτης αποφασίζεις τα μπάζα που δημιουργούνται να μην τα σκορπίσεις τη μαύρη νύχτα στις γωνίες της γειτονιάς σου. Παραγγέλλεις λοιπόν έναν κάδο (τύπου container) σε κάποια από τις εταιρείες που τους διαθέτουν, πληρώνεις 110 ευρώ και δεν επιβαρύνεις με τα μπάζα σου τον Δήμο Αθηναίων ή τους συνδημότες σου.

Όμως, αν νομίζεις ότι το πράγμα είναι τόσο απλό, κάνεις μεγάλο λάθος. Διότι για να τοποθετήσεις τον κάδο απαιτείται άδεια του Δήμου Αθηναίωνχωρίς αυτήν ο δήμος σου βάζει πρόστιμο. Και για να σου δώσει αυτήν την άδεια ο δήμος, απαιτεί τα εξής:

1) Να του προσκομίσεις άδεια της Πολεοδομίας ώστε να βεβαιωθεί, λέει, ότι δεν έχεις γκρεμίσει το σπίτι σου, απλώς άλλαξες ντουλάπες και πλακάκια (υποθέτω ότι θα φας δύο πρωινά στην Πολεοδομία, ένα για την αίτηση και ένα για να πάρεις την άδεια, ίσως όμως και περισσότερο, αν υποτεθεί ότι η Πολεοδομία κάνει αυτοψία).

2) Άδεια από την Τροχαία για «κατάληψη οδοστρώματος»!!! Στην Τροχαία πρέπει να υποβάλεις και τις προδιαγραφές (!!!) του κάδου: μήκος, πλάτος, ύψος κ.λπ. (υποθέτω ότι θα φας άλλα δύο πρωινά στην Τροχαία, ένα για την αίτηση και ένα να πάρεις την άδεια).

Δεν γνωρίζω αν στις παραπάνω Υπηρεσίες πληρώνεις και κάποια χαρτόσημα....

Στη συνέχεια πρέπει να πας στη Λιοσίων 22 για να υποβάλεις την αίτηση και τα δικαιολογητικά και να πάρεις αριθμό πρωτοκόλλου (άλλο ένα πρωινό). Ύστερα από δυο-τρεις ημέρες η αίτησή σου θα έχει διαβιβασθεί στην οδό Αθηνάς 16- όπου είναι η αρμόδια, για τους κάδους, Υπηρεσία του δήμου. Εκεί θα πληρώσεις και κάποιο τέλος (!!!) κάδου (!!!) (άλλο ένα πρωινό). Αν όλα τα παραπάνω πάνε κατ΄ ευχήν, έπειτα από κάποιο απροσδιόριστο χρονικό διάστημα θα είναι έτοιμη η πολυπόθητη... άδεια κάδου.

Σε όλα αυτά, θαύμασα για ακόμη μια φορά την οργάνωση, τους κανονισμούς και την ευταξία αυτού του τόπου....

Επειδή δεν έχω αρχίσει ακόμη την παραπάνω διαδικασία, ήθελα τη συμβουλή σου. Να προχωρήσω στην περιπέτεια αυτή ή να βγάλω τα μπάζα τη νύχτα, πλάι στους κάδους των σκουπιδιών; Θα αναγκαστεί ο δήμος να τα πάρει, δεν θα τα πάρει; Έτσι θα γλιτώσω τα 110 ευρώ και το τέλος κάδου... Φιλικά, Διονύσης Στ., Παγκράτι Η Ελλάς (Ελλήνων Χριστιανών)

 

είναι η καλύτερη χώρα για να μάθει κανείς να ΜΗΝ ακολουθεί κανόνες και νόμους, αγαπητέ Διονύση. Ειδικά δημοτικούς! Διότι, αν τους ακολουθήσει, βγαίνει και κερατάς και δαρμένος- που λέει η σοφότατη και ελληνικότατη ρήση. Α ν πας να κάνεις το σωστό σε παιδεύουν τόσο ώστε να φτάσεις να γίνεις ένα με το ρεύμα, να αρμενίζεις στραβά για να μη βλέπεις πως είναι τόοοοσο μα τόοοσο στραβός τούτος ο γιαλός. Επίσης, μη μου τη δημαρχάραν και τον Δήμον Αθηναίων τάραττε. Έχουν δουλειές με φούντες ή μάλλον με... οικολογικές σακούλες. Δεν πειράζει που ο δήμος είναι πιο βρώμικος από ποτέ, οι σακούουουλες μας μάραναν...

 ΤΑ ΝΕΑ 15-4-08

 

 Επιστροφή

 

Το πάρκινγκ της κυρίας...

«Δεν βλέπεις πού παρκάρεις; Εδώ είναι σπίτι!», μου είπε με απειλητικό ύφος η ιδιοκτήτρια. Λίγα δευτερόλεπτα πριν, κατευθυνόμενη προς το αυτοκίνητό μου, την έβλεπα να κοιτάζει όλο καμάρι το ακίνητό της. Ήμουν σίγουρη πως δεν θα τολμούσε να κάνει παρατήρηση, αφού η ράμπα που έχει φτιάξει στο πεζοδρόμιο του σπιτιού της είναι παράνομη! Όσο για γκαράζ- ποιο γκαράζ;

Αυτό το σημείο εκμεταλλεύθηκα και εγώ, αφήνοντας για λίγα λεπτά το αμάξι ώστε να προμηθευτώ τα λαχανικά και τα φρούτα του Σαββατοκύριακου. Άφησα

Της Μάρθας Καϊτανίδη

και τα αλάρμ ανοιχτά- κακώς, γιατί δεν είχα τον παραμικρό λόγο να δώσω εξηγήσεις σε κανένανστέλνοντας στους παράνομους ιδιοκτήτες το μήνυμα πως δεν θα αργήσω.

Κι όμως, όχι μόνον πήρε ύφος χιλίων καρδιναλίων, αλλά μου απευθύνθηκε και στον ενικό! Έκανα το μοιραίο λάθος να προσπαθήσω να την συνετίσω, εξηγώντας της πως στους αγνώστους μιλάμε στον πληθυντικό. «Σιγά ρε! Ποια είσαι;»: τα λόγια της ήχησαν εκκωφαντικά στο νευρικό μου σύστημα.

Μετανιώνω, γιατί είχα την ευκαιρία να πάρω το Όσκαρ πρώτου γυναικείου ρόλου και το έχασα: θα μπορούσα να υποδυθώ την υπάλληλο της τοπικής Πολεοδομίας ή έστω την εξοργισμένη που σπεύδω στο Αστυνομικό Τμήμα να της κάνω μήνυση!

Και να ήταν μόνον αυτή; Οι δύο καρέκλες, τοποθετημένες με μαεστρία πάνω στο πεζοδρόμιο συγκεκριμένης μονοκατοικίας, έχοντας τέτοια απόσταση η μία από την άλλη ώστε να σχηματίζουν ένα νοητό «ιδιωτικό» πάρκινγκ, εξαφανίζονται μόνον όταν φτάνει σπίτι ο... αφέντης. Και βέβαια, δεν λείπουν και οι πινακίδες-μαϊμού με το σήμα «μην παρκάρετε», επειδή δήθεν εμποδίζεται η είσοδος στο γκαράζ, το οποίο ωστόσο υπάρχει μόνο στη σφαίρα φαντασίας του ιδιοκτήτη.

Η μόνη μου παρηγοριά είναι πως όλοι αυτοί, δεν μπορεί, θα έχουν ήδη υποστεί τη δίκαιη τιμωρία τους: τους φαντάζομαι να απειλούν θεούς και δαίμονες ψάχνοντας πάρκινγκ στην Καλλιθέα ή στην Κυψέλη, αλλά να μην τους λογαριάζει κανείς!

 ΤΑ ΝΕΑ 15-4-08

 

 Επιστροφή