ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 14

Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 14

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

 

Γενικά-Ελλάδα

Γενικά-Αττική

Λεκανοπέδιο-Αθήνα

Η λίστα των 40 και οι μίζες από «Siemens»

Μετά την Ολυμπιάδα μειώθηκε το ΑΕΠ στην Ελλάδα

οι δήμαρχοι του Λεκανοπεδίου δίνουν ελάχιστα χρήματα για την καθαριότητα

Bloggers-Οι πολίτες που σηκώθηκαν από τους καναπέδες

Πάρκα πρασίνου και όχι κτιρίων θέλει τους ελεύθερους δημόσιους χώρους ο ΣΑΔΑΣ

Μεγαλώνει η τάση της «επιστροφής στο κέντρο»

φέτος αναμένεται να κατασκευαστούν 6-7 χιλιάδες καινούριες πισίνες

Το κόστος του οικοπέδου έχει φτάσει στο 45-55% της οικοδομής

9.000 άστεγοι βρίσκονται στο λεκανοπέδιο Αττικής

Εκστρατεία για την αλλαγή της ατομικής συμπεριφοράς για το Περιβάλλον

«Όχι διόδια στις πόλεις» λένε 4 Δήμοι

Σκουπίδια, νέφος, ακρίβεια, και όχι μόνο, κινδυνεύουν να γίνουν η μόνιμη φήμη της Αθήνας

Αύξηση έως 100% στις τιμές των εκτός σχεδίου

Καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα σε όλη τη χώρα διαπιστώνουν οι ειδικοί

Το πράσινο στοιχίζει έως και 50% ακριβότερα

Καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα σε όλη τη χώρα διαπιστώνουν οι ειδικοί

Η αρχιτεκτονική ως περιτύλιγμα- Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Κίνδυνο λειψυδρίας αντιμετωπίζει η Αθήνα

«Αρχιτεκτονικά θέματα» και τα «Θέματα χώρου και τέχνης»: 40 χρόνια -έκθεση στο νέο Μουσείο Μπενάκη

 

Ο Δ. Αθηναίων μειώνει οφειλές από κατάληψη κοινόχρηστου χώρου (εμπόριο, στάθμευση, διαφημίσεις)

o Έλληνας δήμαρχος είναι άνδρας, μεσήλικας πτυχιούχος, παντρεμένος, μεσων εισοδημάτων

 

 

 

 Επιστροφή

 

Η λίστα των 40 και οι μίζες από «Siemens»

Τα στοιχεία της εισαγγελίας Μονάχου για το μέγα σκάνδαλο

Tου Τασου Τελλογλου

Σαράντα ανώτερα, μεσαία και κατώτερα στελέχη της μητρικής εταιρείας «Siemens» και ένας μεσάζοντας κατηγορούνται από την Eισαγγελία του Μονάχου ως ενεχόμενοι στη μεγαλύτερη υπόθεση οικονομικού εγκλήματος μετά το 1990 στη Γερμανία. To 19ο όνομα στη λίστα των κατηγορουμένων είναι ο γεννημένος το 1962 πρώην διευθυντής επικοινωνιών της θυγατρικής «Siemens» στην Ελλάδα, Πρόδρομος Μαυρίδης. Σύμφωνα με την ενδιάμεση έκθεση της βαυαρικής αστυνομίας (31 Ιουλίου 2007) που συμπυκνώνει τις έρευνες των πρώτων οκτώ μηνών της υπόθεσης και έχει στη διάθεσή της η «Καθημερινή», εναντίον του Μαυρίδη «δεν έχει εκδοθεί ένταλμα σύλληψης». Το όνομα του κ. Μαυρίδη, σύμφωνα με την Εισαγγελία του Μονάχου, μπήκε στη λίστα με τους κατηγορούμενους στις 15 Νοεμβρίου 2006, την ημέρα που η βαυαρική αστυνομία έκανε αιφνιδιαστική έρευνα στα γραφεία της εταιρείας.

Ερευνες ενός έτους

Από το ιστορικό της έκθεσης της βαυαρικής αστυνομίας φαίνεται ότι οι αρχές του Μονάχου άρχισαν τις έρευνες εναντίον της «Siemens» μετά μία ανώνυμη καταγγελία στις 15 Σεπτεμβρίου του 2005. Σύμφωνα με εσωτερικές πληροφορίες της «Siemens», ένα μήνα πριν, τον Αύγουστο του 2005, είχαν ξεκινήσει οι πρώτες ενέργειες των ελβετικών αρχών για τον Πρόδρομο Μαυρίδη, με αφορμή περίεργες κινήσεις των λογαριασμών που διατηρούσε στην Τράπεζα «Ντρέσντνερ» της Γενεύης. Η πρώτη κατάθεση του Μαυρίδη στις 30 Μαρτίου 2006 στην Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Βέρνης οδήγησε τις ελβετικές αρχές σε εισβολή στην εταιρεία ΙΝΤΕΡΚΟΜ, μία 100% θυγατρική της μητρικής «Siemens» στην Ελβετία. Στη διάρκεια της έρευνας ανακαλύφθηκαν 13 συμβόλαια συμβούλων για εικονικές παροχές, μέσω των οποίων γίνονταν οι πληρωμές στο πλαίσιο των «μαύρων ταμείων».

Στις 13 Ιουλίου 2006 η Ομοσπονδιακή Εισαγγελία της Βέρνης έστειλε το πρώτο αίτημα δικαστικής συνδρομής εναντίον του Πρόδρομου Μαυρίδη κατηγορώντας τον για «διακεκριμένη περίπτωση ξεπλύματος χρήματος». Ως συναυτουργοί κατονομάζονται στο ελβετικό έγγραφο οι Ράιχαρντ Σίκατσεκ, Χαμίντ Ρεζά Αμίνι (υπεύθυνος της εταιρείας Φαμπερλάιτ του Ντουμπάι), ο Πάολο Φλοριάνι που διαχειρίζεται τις εταιρείες-βιτρίνες της «Siemens» στην Ελβετία και οι βοηθοί του Σίκατσεκ, Μάρτιν Ραμ και Κάιλ φον Γιέγκερμαν. Τα ονόματα του κ. Φλοριάνι και του βοηθού του, Ρόκο Οπεντισάνο, ήταν γνωστά στις γερμανικές αρχές και από το Λιχτενστάιν. Κινήσεις των λογαριασμών μιας υπεράκτιας εταιρείας με δικαίωμα υπογραφής του κ. Μιχ. Χριστοφοράκου, της Place it blue Corporation, είχαν επίσης εντοπιστεί στο Λιχτενστάιν.

Μετά την έφοδο στα γραφεία της «Siemens» στις 15 Νοεμβρίου 2006, εκδόθηκαν 16 εντάλματα σύλληψης. Ολοι οι συλληφθέντες συνεργάστηκαν με τις αρχές έπειτα από 4 - 20 μέρες κράτησης. Σημαντικότερο στέλεχος που κατηγορήθηκε ήταν ο επικεφαλής του τμήματος Τηλεπικοινωνιών Τόμας Γκάσβιντ, που μετά 10 μέρες προφυλάκισης «φάνηκε συνεργάσιμος». Τα εντάλματα αφορούσαν κατηγορίες όπως «απιστία» και «δωροδοκία». Η «απιστία περί την εταιρεία» τιμωρείται στη Γερμανία πιο αυστηρά απ’ ό,τι η δωροδοκία.

Ολα τα στοιχεία

Ολοι οι εξετασθέντες παρέδωσαν έγγραφα, σκληρούς δίσκους και αρχεία που διατηρούσαν στα γραφεία τους ακόμα και ένα μήνα μετά τη σύλληψή τους. Ενας από αυτούς, ο πρώην επικεφαλής του νομικού συμβουλίου της «Siemens», Αλμπρεχτ Σέφερε, παρέδωσε στις 22.12.2006 στην Εισαγγελία το γνωστό πλέον γράφημα με τις κινήσεις των λογαριασμών του Πρόδρομου Μαυρίδη. Οι κ. Σίκατσεκ και Κουτσενρόιτερ, βασικοί μάρτυρες στην ελληνική πτυχή της υπόθεσης, παρέδωσαν εκατοντάδες έγγραφα που διατηρούσαν σπίτι τους. Η γερμανική αστυνομία ερεύνησε και τα γραφεία της τράπεζας «Κομερτσμπάνκ». Στην έκθεση της βαυαρικής αστυνομίας καταγράφονται 24 ακόμα υπεράκτιες εταιρείες, μεταξύ των οποίων και η Place it blue Corporation, που οι μάρτυρες Σίκατσεκ και Κουτσενρόιτερ «χρεώνουν» στον κ. Χριστοφοράκο. Η εταιρεία νούμερο 14 είναι η μόνη για την οποία οι γερμανικές αρχές δεν έχουν βρει στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι είναι πραγματική, εκτός από 5 πληρωμές της από την Τράπεζα ΑΒΝ/ΑΜΡΟ του Μονακό, που βρίσκονται στο συνημμένο αρχείο.

Οσον αφορά τον τρόπο που γίνονταν οι πληρωμές, ο μάρτυρας Μπέρνσαου είναι διαφωτιστικός: καταθέτει ότι τα χρήματα δίνονταν από το ταμείο της γερμανικής «Ζήμενς Τηλεπικοινωνίες» «στα στελέχη των θυγατρικών εταιρειών: όταν χρειάζονταν χρήματα». Ο Μπέρνσαου υπέγραφε με τον υπάλληλο Ρούντολφ μία απόδειξη. Στη συνέχεια, το τοπικό στέλεχος «σήκωνε χρήματα από τα ταμεία». Ο Μπέρνσαου ομολόγησε ότι το σύστημα «προϋπέθετε απόλυτη εμπιστοσύνη στους δύο ανθρώπους που διακινούσαν τα χρήματα».

Εδινε το Ο.Κ.

«Μπορώ να φέρω εδώ ως παράδειγμα τον κ. Μαυρίδη. Ο κ. Μαυρίδης παρουσίαζε μία λίστα με ονόματα συνεργατών της ελληνικής τηλεφωνικής εταιρείας ΟΤΕ, για τους οποίους έλεγε στον κ. Ρούντολφ ότι τους πλήρωνε… Ο Μαυρίδης πήγαινε με το σημείωμα στον κ. Ρούντολφ, εγώ έδινα το Ο.Κ. για τις πληρωμές, αφού κερδίζαμε το συμβόλαιο… Ο προϊστάμενος του κ. Μαυρίδη, κ. Χριστοφοράκος, δεν στρεφόταν στον κ. Ρούντολφ, αλλά ερχόταν κατευθείαν σε μένα, όταν είχε ανάγκη χρημάτων για δωροδοκία... Ο κ. Χριστοφοράκος μου έλεγε ότι χρειαζόταν τα χρήματα για τα ηγετικά στελέχη του ΟΤΕ. Εγώ ο ίδιος γνώριζα ότι ο κ. Μαυρίδης τροφοδοτούσε με χρήματα κατώτερα στελέχη του ΟΤΕ και ο κ. Χριστοφοράκος τους συνομιλητές του, δηλαδή τα ανώτερα στελέχη του ΟΤΕ και άλλα πρόσωπα – φορείς αποφάσεων». Στις καταθέσεις τους, στελέχη της «Siemens», όπως ο Χανς Χούπερτ, επισημαίνουν ότι ο κ. Μαυρίδης «δεν χρειαζόταν να κινεί ο ίδιος τους λογαριασμούς στην Ελβετία». Τα κινούσε γι’ αυτόν ένας υπάλληλος της Τράπεζας «Ντρέσντνερ» ονόματι Ζαν Κλοντ Οσβαλντ. Ολες οι εταιρείες της «Siemens» ανήκαν σ’ ένα σύστημα εταιρειών με το όνομα Fit (Fitrust Fiduciaire) με έδρα την οδό 2 Place du Rhone στη Γενεύη. Ετσι, 15 μήνες μετά την έναρξη της έρευνας, η Εισαγγελία έχει καταφέρει πολλά, αλλά δεν έχει εντοπίσει ακόμα τον άνθρωπο από τον οποίο ξεκίνησαν όλα: τον υπάλληλο της μητρικής «Siemens» που έκανε την ανώνυμη καταγγελία.

Καθημερινή 24-2-08

 

 Επιστροφή

 

Bloggers-Οι πολίτες που σηκώθηκαν από τους καναπέδες

Των ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ, ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Νέοι καιροί, νέα ήθη... Μέσα από την ανάγκη επικοινωνίας μερικών ανθρώπων, ένα νέο κίνημα «άνοιξε φτερά» ή, μάλλον, «ανέβασε ένα ποστ» προκειμένου να κάνει γνωστή αυτή την ανάγκη. Το «κίνημα των μπλόγκερ» για κάποιους συνιστά μέσο ανταλλαγής ιδεών και για κάποιους άλλους απλώς δεν υπάρχει. Οπως και να 'χει, όμως, μια νέα δυναμική έχει εμφανιστεί και πατάει γκάζι, πότε αναλισκώμενη σε βαθυστόχαστες φιλοσοφικές αναζητήσεις και πότε αντιδρώντας στο κατεστημένο, με πράξεις και κινήσεις.
Οι άνθρωποι πίσω από τους υπολογιστές είναι εδώ. Οι συζητήσεις μέσα από τα ιστολόγια, που είχαν να κάνουν, αρχικά, με απλή επικοινωνία μεταξύ των «εμπλεκομένων», κορυφώθηκαν μετά τα πρόσφατα περιβαλλοντικά, κοινωνικά και πολιτικά δεδομένα. Συνειδητοί ενεργοί πολίτες, που κουράστηκαν να βλέπουν τις εξελίξεις να διαμορφώνονται από άλλους, ανέλαβαν δράση και το γνωστοποίησαν. Εκαναν στην άκρη τούς πολιτικάντηδες που επιχείρησαν να ψηφοθηρήσουν πάνω στη νέα μόδα, άφησαν παράμερα το ποντίκι του υπολογιστή τους και πήραν τους δρόμους... διαδηλώνοντας, ενημερώνοντας, αντιδρώντας και προτείνοντας.
Είτε, λοιπόν, υπάρχει το «κίνημα των μπλόγκερ» είτε όχι, το σίγουρο είναι ότι υπάρχουν άνθρωποι που ψάχνονται, που δεν μένουν αμέτοχοι, που νοιάζονται και κινούνται. Υπάρχουν άνθρωποι που δεν διαδηλώνουν απλώς, αλλά που κάνουν αισθητή την παρουσία τους, βασισμένοι στις πράξεις τους.

antxunou@enet.gr, antoniadi@enet.gr

 

«Η δύναμη των πολιτών είναι μεγαλύτερη των ΜΜΕ»

«Κλείστε την τηλεόραση! Για μια μέρα, έστω. Δείξτε τους τη δύναμη του κοινού. Μην τους δώσετε άλλο το δικαίωμα της χειραγώγησής μας. Ζητάμε ανεξάρτητη και αντικειμενική πληροφόρηση, έγκαιρη, έγκυρη και σοβαρή ενημέρωση, χωρίς ροζ και κίτρινες αποχρώσεις.
Λέμε όχι:
Στην παραπληροφόρηση της διαπλοκής.
Στα χειραγωγούμενα ΜΜΕ.
Στη συγκάλυψη των σοβαρών θεμάτων.
Στις εκπομπές-σκουπίδια χάριν τηλεθέασης.
Στα μονοθεματικά δελτία ειδήσεων.
Απαιτούμε σεβασμό και ποιότητα. Κλείνουμε την τηλεόραση στις 11 Φεβρουαρίου. Ολοι μας!».
Το κείμενο αυτό περιφερόταν από blog σε blog, αλλά και μέσα από τα ηλεκτονικά ταχυδρομεία. Την ιδέα ξεκίνησαν πέντε μπλόγκερ, φανερά αγανακτισμένοι από τα όσα διαδραματίζονται τον τελευταίο καιρό στα ιδιωτικά κανάλια.
Μία από αυτούς είναι και η Ελένη Γουρνέλου, ή αλλιώς tractatus (gournelou.blogspot.com). Η πρόταση για την «καμπάνια» «Κλείστε την τηλεόραση!» συζητήθηκε για πρώτη φορά και εκτενώς μέσα από το δικό της blog, όπου ένας συνομιλητής έριξε την ιδέα. «Είμαστε άνθρωποι που πραγματικά πιστεύουμε στη δύναμη της ιδέας», λέει η ίδια. «Ολα ξεκινάνε από μια Ιδέα. Το ζήτημα είναι να την "περπατήσουμε" αυτή την Ιδέα και παρακάτω και, κυρίως, να τη στηρίξουμε όσο γίνεται συλλογικά».
Στόχος αυτής της πρωτοβουλίας είναι να παρακινηθεί ο πολίτης να αντιληφθεί ότι έχει και ο ίδιος δύναμη, ότι δεν είναι παθητικός παρατηρητής και ότι, όταν έχει άποψη, μπορεί να την προβάλλει. «Η στάση μας αυτή είναι μια καλοπροαίρετη αντίδραση στο τι συμβαίνει στον τόπο μας. Θέλαμε να δείξουμε ότι, όταν οι πολίτες αποφασίζουν να "παίξουν μπάλα", τότε κάτι καταφέρνουν. Βήμα βήμα, σιγά σιγά, από την πιο μικρή κίνηση, ποτέ δεν ξέρεις τι μπορεί να γίνει».
Αντιδράσεις υπήρχαν, όπως μας λέει η Ελένη, αλλά «αφορούσαν κυρίως το ότι χρειάζεται να κλείσουμε την τηλεόραση για περισσότερες μέρες! Μόνο μια μέρα δεν θα διορθώσει το πρόβλημα, μου έλεγαν πολλοί. Κάποιοι άλλοι θα προτιμούσαν μια πιο εντατική αντίσταση σε όλα αυτά που μας "σερβίρουν" οι ενημερωτικές εκπομπές και τα δελτία ειδήσεων».
Αν και οι περισσότεροι δεν πιστεύουν ότι όντως το πρόβλημα λύνεται με μια μέρα αποχής από τα «σκουπίδια», όπως λένε, που προβάλλονται, δεν είναι και λίγοι αυτοί που επικροτούν την ιδέα υποστηρίζοντας ότι «θα μπορούσε η 11/02/08 να καταγραφεί ως η 1η Απεργία Τηλεθεατών στην ελληνική τηλεόραση!».


"Η νέα αυτή δυναμική ενδέχεται να αλλάξει στο μέλλον και τον τρόπο οργάνωσης της ίδιας της δημοκρατίας"

Η παραλίγο κατάληψη για το μετρό

Μορφές κοινωνικής δράσης

Η δίμηνη δοκιμαστική επέκταση του ωραρίου του μετρό κάθε Παρασκευή και Σάββατο δεν άφησε αδιάφορους τους μπλόγκερ. Αλλοι υπέρ των εργαζομένων και άλλοι υπέρ της επέκτασης για το καλό του καταναλωτικού κοινού, οι συζητήσεις στην μπλογκόσφαιρα κατέληξαν σε μια κινητοποίηση, η οποία όμως δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ.
Συγκεκριμένα, σκόπευαν να καταλάβουν συμβολικά το σταθμό του μετρό στο Σύνταγμα από τις 12 τα μεσάνυχτα μέχρι τις 2 το πρωί, τις ώρες δηλαδή που πρόκειται να λειτουργήσει πιλοτικά το μετρό. «Αν ισχύσει κάτι τέτοιο σίγουρα τα οφέλη θα είναι πολλαπλά. Λιγότεροι θα παίρνουν το αυτοκίνητο για να κατεβούν στο κέντρο, οι δρόμοι του κέντρου δεν θα πήζουν στις 9-10 ή στη 1-1.30 το βράδυ της Παρασκευής ή του Σαββάτου όπως σήμερα. Λιγότερο καυσαέριο, λιγότερη ταλαιπωρία. Και επίσης πολύ σημαντικό, θα είναι λιγότεροι αυτοί που εγκληματικά πιάνουν τιμόνι έχοντας πιει», αναφέρει χαρακτηριστικά ο Γκρινιάρης (gkriniaris.blogspot.com), ενώ ακόμη και στο Facebook.com δημιουργήθηκε σχετική ομάδα υποστήριξης, με σχεδόν 6.000 μέλη, όπου αναγράφεται: «Ας προσπαθήσουμε όλοι να κινηθούμε στις μετακινήσεις μας αυτές τις ώρες με τις γραμμές. Από τα στατιστικά κίνησης θα εξαρτηθεί το αποτέλεσμα της μελέτης βιωσιμότητας της επέκτασης λειτουργίας».
Παρ' όλα αυτά, η κατάληψη, η οποία ήταν προγραμματισμένη για το περασμένο Σάββατο, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, καθώς οι εργαζόμενοι στο μετρό δέχτηκαν τελικά να ξεκινήσει το πρόγραμμα.

"Η νέα αυτή δυναμική ενδέχεται να αλλάξει στο μέλλον και τον τρόπο οργάνωσης της ίδιας της δημοκρατίας"

Ενάντια στη ΔΕΗ

Μορφές κοινωνικής δράσης

Λίγες μέρες πριν από τα Χριστούγεννα, η κυβέρνηση αποφάσισε να κάνει ένα... δωράκι στα ελληνικά νοικοκυριά, τις αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ. Μία εβδομάδα πριν προβάλει το υπουργείο Ανάπτυξης τις δικές του προτάσεις για τις νέες τιμές, στις 15 Δεκεμβρίου, μια ομάδα ανθρώπων έδειξε την αγανάκτησή της με έναν διαφορετικό τρόπο. Η πρόταση ήρθε από το «Νέο ΙΝΚΑ», έναν ανεξάρτητο, μη κερδοσκοπικό και μη κυβερνητικό οργανισμό για την προστασία του καταναλωτή, ο οποίος διαθέτει και το δικό του ιστολόγιο. «Το Σάββατο στις 12 το μεσημέρι κατεβάζουμε όλοι για 15 λεπτά τον διακόπτη. Διαμαρτυρόμαστε έτσι έμπρακτα για τις νέες εξοντωτικές αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ», έγραφε η ανακοίνωση.
Οι μπλόγκερ την ακολούθησαν, ανάμεσά τους και ο Whistler, ο οποίος και εξήγησε τους λόγους στο μπλογκ του (kanokati.blogspot.com): «Επειδή είναι μονοπώλιο και νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν ό,τι θέλουν, επειδή πλήρωσα τις κολόνες για να έρθει το ρεύμα μέχρι το σπίτι μου και αυτοί τις χρησιμοποίησαν για να επεκτείνουν το δίκτυό "τους", επειδή σε κάποιον manager δεν του βγήκαν τα νούμερα και βρήκε απευθείας τη λύση: να αυξηθούν τα τιμολόγια... Μποϊκοτάζ στη ΔΕΗ!». Το μποϊκοτάζ όμως ήταν μόνο το ένα κομμάτι του σχεδίου. Το άλλο ήταν η άσκηση συλλογικής αγωγής από χρήστες του διαδικτύου για να μην ισχύσουν οι «άδικες απέναντι στους καταναλωτές» νέες αυξήσεις στα τιμολόγια της ΔΕΗ.

 

«Ενα στρατηγικό εργαλείο επικοινωνίας με τους πολίτες»

Του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ

Το διαδίκτυο θέτει τη δημοκρατική λειτουργία σε μια νέα διάσταση. Για πρώτη φορά η μαζική επικοινωνία είναι τόσο δημοκρατική όσο ποτέ άλλοτε σε όλο τον κόσμο. Η νέα αυτή δυναμική ενδέχεται να αλλάξει στο μέλλον και τον τρόπο οργάνωσης της ίδιας της δημοκρατίας. Το διαδίκτυο αλλάζει τον τρόπο οργάνωσης της οικονομίας. Αλλάζει τον τρόπο ανάπτυξης των κοινωνικών σχέσεων. Προσφέρει ευκολία, ταχύτητα, ευελιξία, διαδραστικότητα. Για όλους αυτούς τους λόγους, το έχω επιλέξει ως ένα στρατηγικό εργαλείο επικοινωνίας με τους πολίτες.
Προσωπικά χρησιμοποιώ τα social media στο μεγαλύτερο δυνατό βαθμό. Εκτός της διαδραστικής ιστοσελίδας (www.kmitsotakis.gr), έχω ξεκινήσει τη λειτουργία του διαδικτυακού καναλιού Kyriakos WebTV στο YouTube (www.youtube.com/kyriakoswebtv), στο www.zoo.gr, και στο www.greektube.gr
Επίσης, διατηρώ λογαριασμούς στο Flickr (www.flickr.com/people/kyriakosmitsotakis), αλλά και στο Facebook. Παράλληλα, επιδιώκω την άμεση και προσωπική επικοινωνία με φίλους και ψηφοφόρους αξιοποιώντας κάθε τεχνολογικό μέσο που αναπτύσσεται. Διαδίκτυο, κινητή και σταθερή τηλεφωνία αποτελούν πια εργαλεία ενημέρωσης αλλά και αμφίδρομης επικοινωνίας με τους πολίτες.


Η τόνωση της ζήτησης κίνητρο για τις επιχειρήσεις

Του ΣΤΕΦΑΝΟΥ ΜΑΝΟΥ

Σύμφωνα με τις πιο πρόσφατες στατιστικές που μπόρεσα να συμβουλευτώ (στο Internet φυσικά) η διείσδυση του Internet στις ΗΠΑ φτάνει το 71,4% του πληθυσμού, στην Ε.Ε. των 27 το 55,7% και στην Ελλάδα το 35,5%. Στις πιο πολλές ευρωπαϊκές χώρες η διείσδυση των ευρυζωνικών συνδέσεων υπερβαίνει το 25% του πληθυσμού, ενώ στην Ελλάδα είναι περίπου 8%.
Η χρήση του Internet ως εργαλείου καθημερινής χρήσης για επικοινωνία, πληροφόρηση, εκπαίδευση, αναζήτηση προϋποθέτει την ύπαρξη γρήγορων και αξιόπιστων ευρυζωνικών συνδέσεων. Μολονότι έχουν γίνει αρκετά βήματα προς αυτή την κατεύθυνση, είμαστε ακόμη πολύ πίσω. Στόχος θα μπορούσε να είναι η διείσδυση των ευρυζωνικών (των 8 megabits και άνω) συνδέσεων να φτάσει το 35% του πληθυσμού (όση είναι στη Δανία).
Το ερώτημα είναι αν υπάρχει αντίστοιχη ζήτηση στην Ελλάδα. Αν υπάρχουν δηλαδή αρκετοί ενδιαφερόμενοι χρήστες. Αμφιβάλλω.

Τι θα μπορούσε να γίνει; Από την πλευρά της προσφοράς θα μπορούσαν να ενθαρρυνθούν οι εταιρείες τηλεπικοινωνιών να αναπτύξουν ταχύτερα το δίκτυό τους. Ο καλύτερος τρόπος είναι να διαμορφωθούν έξυπνα φορολογικά κίνητρα που να σπρώξουν τις εταιρείες προς την κατεύθυνση αυτή. Μια άλλη κίνηση για την ενίσχυση της προσφοράς θα ήταν να επενδύσει το κράτος ή/και οι δήμοι στη διαμόρφωση γρήγορων ασύρματων και ελεύθερα προσβάσιμων δικτύων σε κεντρικούς χώρους.
Οι σημαντικότερες όμως παρεμβάσεις πρέπει να γίνουν από την πλευρά της ζήτησης. Η υποδομή της ζήτησης είναι νέα παιδιά που από την Α' Δημοτικού μαθαίνουν αγγλικά. Και όταν λέω αγγλικά δεν εννοώ ελληνοαγγλικά, αλλά αγγλικά. Με Αγγλους δασκάλους. Βραδεία μέθοδος, αλλά σίγουρη. Μετά μπορούν τα παιδιά, αλλά και οι δάσκαλοί τους να μάθουν να χρησιμοποιούν το Internet για να αναζητήσουν πληροφορίες και να επικοινωνήσουν.
Η ζήτηση θα αυξηθεί όταν το κράτος πάψει να χρησιμοποιεί τις εφημερίδες ως μέσο επικοινωνίας (αφήστε που δεν πρόκειται για επικοινωνία, αλλά για έμμεση επιδότηση των εφημερίδων) με τους πολίτες και αρχίσει να επικοινωνεί μέσω Internet. Στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης δημοσιεύονται ατελείωτες πληροφορίες. Η αναζήτησή τους όμως είναι εξαιρετικά δυσχερής. Ισχύει απολύτως η φράση «ψάχνω ψύλλους στ' άχυρα». Γιατί δεν αναθέτει το κράτος στην Google την οργάνωση της Εφημερίδας της Κυβέρνησης ώστε να γίνει εύκολη η αναζήτηση πληροφοριών; Οι φορολογικές υπηρεσίες δέχονται μια σειρά δηλώσεων ηλεκτρονικά. Είμαι βέβαιος ότι πολλοί άρχισαν να χρησιμοποιούν το Internet για να επωφεληθούν αυτής της διευκόλυνσης. Μερικές ΔΕΚΟ (όχι όμως ο ΟΤΕ!) δέχονται την πληρωμή των λογαριασμών τους μέσω Internet. Η τόνωση της ζήτησης είναι το καλύτερο κίνητρο για τις επιχειρήσεις να επιταχύνουν τις επενδύσεις σε ευρυζωνικά δίκτυα και την εισαγωγή νέων τεχνολογιών.


Blogs: «μια νέα επαγγελματική δημοσιογραφική ηθική»

Της ΛΙΖΑΣ ΤΣΑΛΙΚΗ*

Υπήρχε πάντα μια τάση απαισιοδοξίας στη συζήτηση γύρω από τα μίντια, σύμφωνα με την οποία όλοι, κοινό και ακαδημαϊκή κοινότητα, περιμένουν και υποθέτουν ότι θα συμβεί το χειρότερο με τον ερχομό των νέων μίντια. Η πλέον πρόσφατη απειλή σ' αυτή τη σειρά των «αφηγήσεων παρακμής» για τα έντυπα μέσα θεωρήθηκε το διαδίκτυο, και από το 1994, οπότε άρχισε η εξάπλωσή του μαζικά, πολλοί προέβλεπαν το «θάνατο» του Τύπου. Κάτι, βέβαια, που δεν έχει συμβεί.
Παρατηρείται, σαφώς, μια σταθερή πτωτική τάση στις κυκλοφορίες εφημερίδων και στην τηλεθέαση ειδήσεων σε Βρετανία και ΗΠΑ, ιδιαίτερα όσον αφορά τα λεγόμενα network news, τις ειδήσεις των μεγάλων τηλεοπτικών δικτύων, αλλά αυτό μάλλον αντανακλά την κατάτμηση της αγοράς των ειδήσεων, παρά την ολοκληρωτική εγκατάλειψη ενός μέσου (Τύπος-τηλεόραση) για κάποιο άλλο (διαδίκτυο).
Η έκρηξη της δικτυακής δημοσιογραφίας έχει συντελέσει στην ανάδειξη μιας νέας επαγγελματικής δημοσιογραφικής ηθικής, στην οποία η αντικειμενικότητα δεν κατέχει περίοπτη θέση (όπως στα συμβατικά μέσα ενημέρωσης). Παράλληλα, η αποκάλυψη ειδησεογραφικών σκανδάλων σε κολοσσούς της ενημέρωσης όπως οι «New York Times» και το CNN από bloggers κατέδειξε ότι τα τηλεοπτικά και έντυπα μέσα δεν αποτελούν πλέον τους αποκλειστικούς πυλωρούς της ενημέρωσης.
Σύμφωνα με τους ερευνητές, το κλειδί για την εκρηκτική ανάπτυξη της μπλογκόσφαιρας ήταν η 11/9, η οποία χάρισε στην μπλογκόσφαιρα έναν σκοπό και μια αίσθηση επείγοντος που επιτάχυνε την εξάπλωσή της, δίνοντας βήμα όχι μόνο σε επαγγελματίες δημοσιογράφους ή σε κομματικά στελέχη, αλλά στους καθημερινούς πολίτες. Αυτοί είχαν πλέον στη διάθεσή τους και το κίνητρο και το μέσο για να εισχωρήσουν σε μια παγκόσμια συζήτηση γύρω από τον πόλεμο ενάντια στην τρομοκρατία (war on terror), μακριά από τους πυλωρούς των παραδοσιακών ραδιοτηλεοπτικών και έντυπων μέσων.
Με αυτό τον τρόπο, η ανάδυση της μπλογκόσφαιρας χαρακτηρίζεται από τη δημοκρατικοποίηση της δημόσιας σφαίρας και την ικανότητά της να δίνει φωνή σε αυτούς που δεν έχουν. Ο αριστερός ακαδημαϊκός Norman Geras, του οποίου το norm.blog τράβηξε την προσοχή των παραδοσιακών μίντια το 2005 εξαιτίας της θέσης του υπέρ του πολέμου στο Ιράκ, ανέφερε σε συνέντευξή του ότι «δεν συμφωνούσα με την ισχύουσα στην Αριστερά άποψη σχετικά με τον πόλεμο στο Ιράκ. Υπήρχε παντού γύρω μου, στα μίντια, στις κοινωνικές συζητήσεις, και απλά ήθελα να πω αυτό που κατά τη γνώμη μου αποτελούσε ορθότερη άποψη. Η ομορφιά του μπλόγκιν είναι ότι ο καθένας μπορεί να ξεκινήσει ένα· δεν κοστίζει τίποτα και αποτελεί μια άτυπη και δημοκρατική μορφή δημοσιογραφίας. Ο καθένας με πρόσβαση στο διαδίκτυο μπορεί να το κάνει».
Το παράδειγμά του ακολούθησαν εκατομμύρια καθημερινοί άνθρωποι, παράγοντας οτιδήποτε, από προσωπικά ημερολόγια μέχρι ουσιαστική, επαγγελματική δημοσιογραφία. Από τα εκατομμύρια των μπλογκ που υπάρχουν και από αυτά που δημιουργούνται καθημερινά, πάρα πολλά είναι ανενεργά. Επίσης, τα περισσότερα μπλογκ παραμένουν τίποτα περισσότερο από νεανικά προσωπικά ημερολόγια. Τα δημοσιογραφικά μπλογκ, που δίνουν προσωπικά σχόλια για την επικαιρότητα και συνδέουν τους αναγνώστες τους με άλλες δικτυακές πηγές ενημέρωσης και σχολιασμού, είναι κατά πολύ λιγότερα.
Μέσα όμως στα τόσα ειδησεογραφικά μπλογκ που υπάρχουν, πώς μπορεί να ξεχωρίσει κάποιο; Κατ' αρχήν, ένα κριτήριο είναι η σπανιότητα ή η χρησιμότητα της πληροφορίας που προσφέρει. Η ικανότητα του μπλόγκερ να αποκαλύψει κάτι στο οποίο τα καθιερωμένα μίντια δεν έχουν πρόσβαση ή δεν έχουν τη θέληση να δημοσιοποιήσουν. Ενα άλλο κριτήριο για να βγει από την αφάνεια ένα μπλογκ είναι το στιλ και η ποιότητα του περιεχομένου. Ακόμα, το να γραφεί κάτι που προκαλεί και αμφισβητεί τον καθιερωμένο τρόπο σκέψης.
Σε καμία περίπτωση, όμως, δεν θα έπρεπε να θεωρηθεί ότι η άνοδος των μπλογκ θα σημάνει το τέλος της επαγγελματικής δημοσιογραφίας. Αντίθετα, το διαδίκτυο μετατρέπει τον κόσμο των ΜΜΕ σ' ένα οικοσύστημα, όπου τα επιμέρους τμήματα τροφοδοτούν το ένα το άλλο και το όλο σύστημα εξελίσσεται και αναπτύσσεται. Στο νέο αυτό οικοσύστημα, η επαγγελματική δημοσιογραφία και η δημοσιογραφία των πολιτών συμβιώνουν αρμονικά, βελτιώνοντας η μία την άλλη.
*Λέκτορας στο Τμήμα Επικοινωνίας και Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών.

 

"Στο νέο οικοσύστημα, η επαγγελματική δημοσιογραφία και η δημοσιογραφία των πολιτών συμβιώνουν αρμονικά, βελτιώνοντας η μία την άλλη"

Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αποφασίσει πριν από εμάς χωρίς εμάς

Περί DVD ο λόγος...

Η υπόθεση Ζαχόπουλου, το «ροζ DVD» και ο κιτρινισμός δεν άφησαν αδιάφορους ούτε τους μπλόγκερ. Το ποτήρι όμως ξεχείλισε όταν μεταδόθηκε πως το video της υπόθεσης Ζαχόπουλου αναρτήθηκε στο διαδίκτυο. Τα στρατόπεδα στα οποία χωρίστηκαν οι «γραφιάδες της μπλογκόσφαιρας» είναι πλέον δύο αυτοί που θέλουν και αυτοί που δεν θέλουν να δουν το περιβόητο DVD.
Πρώτα ήρθε μια διαδικτυακή διαδήλωση, που πραγματοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα από όσους «δεν θέλουν να δουν το DVD», αναρτώντας κείμενα μία προκαθορισμένη ώρα, τα οποία αναφέρονταν τόσο στο βίντεο όσο και στην παραβίαση των προσωπικών δεδομένων των εμπλεκομένων.
«Αναζητώντας τα όρια ανάμεσα σε προστασία προσωπικών δεδομένων και διαφάνεια της κρατικής δράσης, καταλήγουμε ότι δεν υπάρχει απολύτως κανένας λόγος που να δικαιολογεί την προβολή και μετάδοση του video. Η γενικότερη υπόθεση έχει αδιαμφισβήτητα ενδιαφέρον και πρέπει κάθε στοιχείο που σχετίζεται με τη διαφθορά και συμβάλλει σε έναν ουσιαστικό δημόσιο διάλογο να δοθεί στη δημοσιότητα. Σε αυτό τον διάλογο, εξ ορισμού, δεν μπορεί να συμβάλει η προβολή της ερωτικής πράξης», γράφει ο e-lawyer (elawyer.blogspot.com), ένας από τους μπλόγκερ που πήραν μέρος στην πρωτοβουλία.

Στόχος της κίνησης αυτής είναι, όπως αναφέρει, «να αφαιρέσουμε από τον επίδοξο δημοσιογράφο ή διακινητή το επιχείρημα ότι "υπάρχει δικαιολογημένο ενδιαφέρον της κοινής γνώμης". Η κοινωνία των πολιτών είναι εδώ και αντιδρά. «Δεν θα επιτρέψουμε σε κανέναν να αποφασίσει πριν από εμάς, χωρίς εμάς, ότι "ο κόσμος θέλει να δει το dvd"».
Η αντίδραση δεν άργησε να φανεί. Ηδη η αντίπερα πλευρά ετοιμάζει τη δική της κινητοποίηση την ερχόμενη Τρίτη, με αναρτήσεις κειμένων. Χαρακτηριστικό είναι το κείμενο της Mantalena Parianos στον Ελεύθερο Σκοπευτή (mantalena-parianos.blogspot.com): «Αν δηλωθεί εκ των προτέρων ότι υπάρχει ενδιαφέρον να δούμε το DVD, τους αφαιρείται ένα βασικό επιχείρημα. Και αποθαρρύνονται στην εξίσωση όλων των ζητημάτων σε επίπεδο "προσωπικών δεδομένων". Δικαιοσύνη δεν είναι να βλέπεις διαφορετικά πράγματα όμοια, αλλά διαφορετικά πράγματα, διαφορετικά. Επίσης το θέμα δεν είναι ότι απλώς θέλω να το δω εγώ που διαμαρτύρομαι, αλλά όλοι να μάθουν τι διαδραματίζεται, ακόμη και αν δεν προβληθεί ποτέ στα μέσα».
Οπως υποστηρίζει η ίδια, ήρθε η ώρα να αποφασίσει η κυβέρνηση τι θέλει, «θέλει Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων ή όχι; Δεν γίνεται τη μια στιγμή να την απαξιώνει και την άλλη στιγμή, μέσω των εγκάθετών της, να αποπειράται την εφαρμογή των νόμων που η ίδια καταστρατήγησε! Οταν οι θεσμοί υποβαθμίζονται, αρχίζει ο ρόλος της κοινωνίας των πολιτών. Και οι πολίτες θέλουν να προβληθεί το DVD για να μάθουν την αλήθεια».

 

Η σπουδαιότητα των ιστολογίων

Του ΝΤΙΝΟΥ ΒΡΕΤΤΟΥ*

Τα ιστολόγια αναδεικνύονται ως ο νέος χώρος δημόσιας διαβούλευσης, ο οποίος ανήκει κυρίως στους πολίτες που συνδιαλέγονται μεταξύ τους και λιγότερο στον πολιτικό. Είναι ο χώρος όπου ο πολιτικός συναντά τους πολίτες με τους όρους των πολιτών, που μπορεί να αφήσει τη γνώμη του σε ένα ιστολόγιο αρκεί να είναι συνοπτική και στο θέμα. Συνήθως ενημερώνω έναν έναν τους μπλόγκερ για σχετικές με τα ενδιαφέροντά τους παρεμβάσεις μου στη Βουλή, στέλνοντάς τους είτε απόσπασμα από τα πρακτικά της Βουλής ή το κείμενο της ερώτησής μου προς τον αρμόδιο υπουργό. Το αφήνω στην κρίση τους να αποφασίσουν αν θα το αναρτήσουν ή θα το αναφέρουν στα μπλογκ τους. Προσπαθώ να βρίσκω χρόνο να διαβάζω τους μπλόγκερ που θεωρώ ότι κάτι έχουν να πουν και μερικές παρεμβάσεις μου έχουν προέλθει από ιστολόγια. Ηταν σε θέματα που είχα την ίδια θέση, αλλά που δεν ήταν στις άμεσες προτεραιότητες του περιορισμένου εκ των πραγμάτων χρόνου μου. Ετσι συνέβη και με το ιστολόγιο της Αμαλίας Καλυβίνου, που σε μια πρώτη ματιά μού κίνησε το ενδιαφέρον και το συναίσθημα, αλλά μόνο όταν είδα ότι δεν ήμουν ο μόνος που το αισθανόμουν παρακινήθηκα να κάνω κάτι πιο συγκεκριμένο, από τη θέση μου, και ήμουν τελικά ο ένας από τους τρεις βουλευτές που καταθέσαμε σχετική ερώτηση προς τον υπουργό Υγείας.
Στην αντίστροφη περίπτωση, που εγώ αναρτώ κάποιο θέμα στο ιστολόγιό μου, αυτό γίνεται πεδίο έκφρασης των ιδεών των πολιτών. Τις διαβάζω προσεκτικά και τις λαμβάνω υπόψη μου. Και στην περίπτωση του «αγενούς» κειμένου για τις πυρκαγιές του καλοκαιριού, αποφάσισα να απαντήσω προσωπικά σε έναν έναν και σε όλους τους περίπου 180 που μου έγραψαν και να τους εκφράσω τη διαφωνία μου για το ύφος του κειμένου αλλά τη συμφωνία μου για την ουσία του προβλήματος. Το αποτέλεσμα δεν ήταν αρνητικό. Τα ιστολόγια αποδεικνύονται όχι εικονικοί αλλά πραγματικοί χώροι πολιτικής διαβούλευσης. Και όταν οι ιδέες κατακτούν τα μυαλά των ανθρώπων, τότε οι ιδέες αποκτούν υλική δύναμη, είπε κάποιος φιλόσοφος. Είναι ένας διαδραστικός χώρος όπου οι συνομιλούντες δεν μπορούν να καλύψουν ο ένας τον άλλον φωνάζοντας δυνατότερα, ούτε είναι υποχρεωμένοι να ακούνε τις απόψεις κάποιου δημοσιουγράφου που αντί να θέτει τα ερωτήματα κάνει κήρυγμα σαν ιεραπόστολος. Ο γραπτός λόγος αναγκάζει τις απόψεις να είναι διαρθρωμένες σωστά και να υπακούουν σε κάποια λογική δομή. Είναι ο χώρος όπου τελικά ο καθένας μας, μπροστά στα μάτια όλων, θα πάρει την απάντησή του και η συνομιλία θα μείνει εκεί για όλους να τη δουν στα χρόνια που θα ακολουθήσουν. Και βέβαια, μέρος της δύναμης των ιστολογίων είναι η ταχύτατη, χωρίς μεσάζοντες, σχετικά χαμηλού κόστους επικοινωνία με ένα, κάθε μέρα και μεγαλύτερο, σύνολο πολιτών.
*Βουλευτής Αττικής του ΠΑΣΟΚ


oikologio.gr

Ενα οικολογικό κίνημα γεννιέται

Δενδροφυτεύσεις, σεμινάρια, οδοιπορικά στην Εύβοια και στην Ηλεία. Το oikologio.gr, ένας δικτυακός κόμβος για την ενημέρωση, τον ανοιχτό διάλογο για τα οικολογικά ζητήματα και τη δραστηριοποίηση όλων των ενεργών πολιτών που επιμένουν να διεκδικούν ένα καλύτερο περιβάλλον, συστάθηκε από μπλόγκερ αμέσως μετά τις καταστροφικές φωτιές του καλοκαιριού.
Είναι μια ομάδα από συνειδητά ενεργούς πολίτες, απλούς χρήστες του διαδικτύου, που απλώς «σηκώνουν τα μανίκια» και παίρνουν πρωτοβουλίες, οργανώνοντας δραστηριότητες στην πράξη. «Το Οικολόγιο είναι ένα πείραμα. Είναι μια γειτονιά. Φανταστείτε μια γειτονιά όπου όλοι συζητούν μεταξύ τους με κριτήριο τη δράση για το περιβάλλον, προβάλλοντας αισθητά ό,τι μας ενώνει, βάζοντας στην άκρη ό,τι μας χωρίζει. Φανταστείτε μια πλατεία με γραμμένα παντού συνθήματα για την οικολογία, τη φύση, τη ζωή. Αυτή η πλατεία είναι το oikologio.gr», αναγράφεται στην ιστοσελίδα τους.
Η πιο πρόσφατη δράση πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 10 Φεβρουαρίου. Η ομάδα του Οικολογίου σε συνεργασία με τη Συντονιστική Επιτροπή της Λαϊκής Συνέλευσης Φιλοπάππου ανέβηκαν στον λόφο και έκαναν δενδροφύτευση σε γυμνό κομμάτι της περιοχής. Ακόμα και οι πιο νέοι σε ηλικία είχαν τον ρόλο τους, αφού το Οικολόγιο είχε προγραμματίσει ζωγραφική, παιχνίδια και συζήτηση-ενημέρωση των παιδιών για την αναγκαιότητα του πράσινου στην πόλη.
Η συγκεκριμένη ομάδα είναι από τις πιο ενεργές στον μικρόκοσμο του διαδικτύου που αφορά το περιβάλλον. Εκτός από σεμινάρια δενδροφύτευσης, ομιλίες, αποστολές αιτημάτων σε δημοτικές αρχές σχετικά με την ανακύκλωση, πραγματοποίησαν οδοιπορικό στις καμένες περιοχές της Ηλείας. «Στόχος της καθόδου μας ήταν να έρθουμε σε επαφή με τους ανθρώπους της Ηλείας που, μετά την καταστροφή, αποφάσισαν να αγωνιστούν για τη διάσωση της φύσης και τη διεκδίκηση των ζωών τους. Στόχος μας, επίσης, ήταν να δούμε το εύρος της καταστροφής αλλά και τα έργα που γίνονται εκεί».
Στις 22 Δεκεμβρίου 2007 το «Οικολόγιο» ξεκίνησε ταξίδι για την Εύβοια. Αποφάσισαν να δείξουν εμπράκτως στους εκεί κατοίκους, που βίωσαν από κοντά αυτή την καταστροφή των πυρκαγιών, ότι τα προβλήματα και οι ανησυχίες τους είναι και δικές τους, προσφέροντας χριστουγεννιάτικα δώρα.

 

Οταν τα blogs σπάνε την κατεστημένη μορφή ενημέρωσης και έκφρασης

Του ΚΩΣΤΗ ΧΑΤΖΗΔΑΚΗ*

Νέος τρόπος επικοινωνίας, ενημέρωσης και ψυχαγωγίας; Νέα μορφή συμμετοχικής δημοκρατίας; Οπως και να το δει κανείς, τα blogs, τα σύγχρονα ηλεκτρονικά πηγαδάκια, είναι ένας καινούργιος κόσμος. Ενας κόσμος που σπάει την κατεστημένη μορφή ενημέρωσης και έκφρασης. Που αντιστέκεται σε ένα τοπίο όπου πολλά μέσα ενημέρωσης, τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό, προβάλλουν περισσότερο απόψεις που γέρνουν είτε προς τη μία είτε προς την άλλη μεριά του πολιτικού φάσματος.
Για μένα εξίσου σημαντικό, αν όχι σημαντικότερο, είναι το γεγονός ότι η πολυφωνία, η ελευθερία έκφρασης, η ηλεκτρονική δημοκρατία που συναντάμε στα ηλεκτρονικά ιστολόγια έχουν κατορθώσει να ενδυναμώσουν την Κοινωνία των Πολιτών. Και όπως όλοι γνωρίζουμε, η Κοινωνία των Πολιτών είναι ένα ισχυρό εργαλείο που κατέχει μεγάλη δύναμη και μπορεί, εφόσον την αξιοποιήσει σωστά, να κάνει τη διαφορά στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα. Τα πρώτα σημάδια τα έχουμε ήδη δει μετά τις καταστροφικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, όταν χιλιάδες άνθρωποι διοργάνωσαν με τη βοήθεια των blogs το συλλαλητήριο στην πλατεία Συντάγματος. Είναι σημαντικό να αντιληφθούν οι πολίτες τη δύναμή τους γιατί μπορούν να βοηθήσουν τους φορείς εξουσίας, εκείνους βέβαια που είναι διατεθειμένοι να ακούσουν, να επιτελέσουν πιο σωστά και πιο δημιουργικά το έργο τους.
Διατηρώ και εγώ το δικό μου blog και δηλώνω φανατικός οπαδός της όλης διαδικασίας. Οι απόψεις των πολιτών, όποιες και αν είναι αυτές, και οι νέες ιδέες που αυτοί προτείνουν, αποτελούν ένα χρήσιμο εργαλείο, μια δεξαμενή ιδεών, για εμένα. Αλλωστε, δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι είναι υποχρέωση των πολιτικών και ιδιαίτερα εκείνων που έχουν κάποια θέση εξουσίας, να ακούν τον πολίτη, να έρχονται κοντά στα προβλήματά του και να προσπαθούν να βελτιώσουν την ποιότητα της ζωής του. Θέλω να πιστεύω ότι σύντομα και στην Ελλάδα, όπως στην πλειονότητα των χωρών του εξωτερικού, ολοένα και περισσότεροι πολιτικοί θα υιοθετήσουν τέτοιους τρόπους άμεσης επικοινωνίας με τους πολίτες, τους οποίους και υπηρετούν. Γιατί αυτό που χρειαζόμαστε είναι μεγαλύτερη αμεσότητα με τον πολίτη. Και με τα blogs πετυχαίνουμε αυτό ακριβώς.
*Υπουργός Μεταφορών και Επικοινωνιών

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 23/02/2008

 

 Επιστροφή

 

ΣΤΙΣ 100 ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΗΔΗ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΜΑΣ ΑΝΑΜΕΝΕΤΑΙ ΝΑ ΠΡΟΣΤΕΘΟΥΝ ΦΕΤΟΣ 6-7 ΧΙΛΙΑΔΕΣ

Γεμίζουν ταμεία οι χιλιάδες νέες πισίνες

Του ΜΠ. ΠΟΛΥΧΡΟΝΙΑΔΗ

Την ώρα που το μεγαλύτερο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας βρίσκεται αντιμέτωπο με την ακρίβεια, την ανεργία και τις σχεδιαζόμενες αλλαγές στο ασφαλιστικό, χιλιάδες είναι αυτοί που επιλέγουν να «πνίξουν» τον πόνο τους σε πισίνες, τζακούζι και spa... κατ' οίκον!
Σύμφωνα με ιδιοκτήτες εταιρειών που κατασκευάζουν πισίνες, στη χώρα μας υπάρχουν περίπου 100 χιλιάδες πισίνες, με τις μισές απ' αυτές να έχουν γίνει πριν από δέκα χρόνια περίπου. Οι ίδιοι εκτιμούν επίσης ότι ο ρυθμός με τον οποίο αυτές... «φυτρώνουν» αυξάνεται, καθώς φέτος αναμένεται να κατασκευαστούν 6-7 χιλιάδες καινούριες.
Δεν προλαβαίνουν!
Χαρακτηριστικό είναι ότι υπάρχουν εταιρείες που έχουν «κλείσει» τόσες δουλειές για το επόμενο εξάμηνο που δεν μπορούν να αναλάβουν άλλες.
Επίσημα στατιστικά για το πόσες είναι οι πισίνες στην Ελλάδα δεν μπορούν να υπάρξουν, καθώς οι ιδιοκτήτες τους σε πολλές περιπτώσεις τις κατασκευάζουν χωρίς άδεια και δεν τις δηλώνουν για να αποφύγοιυν την εφορία. Το γεγονός, όμως, ότι περίπου 200 εταιρείες δραστηριοποιούνται πλέον στον τομέα της κατασκευής πισίνας και spa (όπου αναμένεται το νέο «Ελντοράντο» την προσεχή τριετία), επιβεβαιώνει τη μεγάλη ζήτηση που υπάρχει στην αγορά του... γλυκού νερού.
Εκτός από τις εταιρείες, μάλιστα, μία σειρά από επαγγελματίες της «οικοδομής», όπως υδραυλικοί, ηλεκτρολόγοι, μηχανικοί και μπετατζήδες, αναλαμβάνουν από μόνοι τους να φτιάξουν πισίνες, προκειμένου να καρπωθούν και αυτοί μερίδιο της «πίτας».
Το 60%, πάντως, από τις κανούριες πισίνες προορίζεται για επαγγελματική εκμετάλλευση: μετά το 2004, οι τεχνικές εταιρείες στράφηκαν στην κατασκευή ξενοδοχείων, ενοικιαζόμενων επαύλεων και μπανγκαλόους.
Επίσης, σε ποσοστό 60% οι καινούριες πισίνες δεν ξεπερνούν τα 25-30 τ.μ., είτε πρόκειται για επαγγελματική, είτε για ιδιωτική χρήση: στις βίλες και τα μπανγκαλόους φτιάχνονται μικρές πισίνες για αποκλειστική χρήση των ενοικιαστών, ενώ οι ιδιώτες προτιμούν πισίνες έως 25 τ.μ. προκειμένου ν' αποφύγουν το τεκμήριο (12.000 ευρώ) με το οποίο επιβαρύνονται στην περίπτωση που τις δηλώσουν.
Το λάιφσταϊλ, οι «ευεργετικές» ιδιότητες του νερού αλλά και το διαρκώς μειούμενο κόστος κατασκευής αποτελούν τους τρεις βασικούς παράγοντες για τους οποίους οι ιδιώτες επιλέγουν να φτιάξουν μια πισίνα.
Σε ό,τι αφορά το πρώτο, το λάιφσταϊλ, δεν χρειάζεται και πολλή ανάλυση. Οπως συμβαίνει και με τα πολυτελή αυτοκίνητα ή τα σκάφη, σήμερα κάποιος που είναι -ή θέλει να δείξει- «ευκατάστατος», θα φτιάξει και μια πισίνα... Το κόστος κατασκευής, άλλωστε, για μια πισίνα 24 τ.μ. ξεκινά από τα 15-20 χιλιάδες ευρώ, ενώ για τη συντήρηση (χημικά) απαιτούνται περί τα 50 ευρώ για κάθε μήνα λειτουργίας.
Υπάρχουν, βέβαια, και οι πιο συνειδητοποιημένοι που αφού τους τα έφερε... δεξιά η ζωή και έβγαλαν λεφτά, φτιάχνουν πισίνες για λόγους υγείας: το νερό και το κολύμπι κάνουν καλό στην κυκλοφορία του αίματος, στο αναπνευστικό, στην καρδιά και βοηθούν στη μείωση του στρες.
Αισιοδοξία
Οι ευεργετικές ιδιότητες του νερού σε συνάρτηση με το λάιφσταϊλ κάνουν τους επιχειρηματίες του χώρου ιδιαίτερα αισιόδοξους για τα spa, στα οποία αναμένουν ότι θα στραφούν εκείνοι που είτε δεν έχουν το χώρο, είτε τα λεφτά για να φτιάξουν μια πισίνα: με 10.000 ευρώ μπορεί κάποιος να τοποθετήσει στην αυλή του μία μπανιέρα-έπιπλο 2x2, στο οποίο κάνουν άνετα σπα τέσσερα άτομα. Σήμερα, τοποθετούνται περίπου 600 spa το χρόνο, όμως οι άνθρωποι της αγοράς προβλέπουν ότι οι πωλήσεις θα πενταπλασιαστούν στην επόμενη τριετία, φτάνοντας μέχρι και τα τρεις χιλιάδες το χρόνο.
Τέλος, μόδα που απευθύνεται και σε μικρότερα βαλάντια έχουν γίνει τα υδρομασάζ, που πωλούνται ακόμη και με 1.200 ευρώ. Στις εκθέσεις με είδη υγιεινής το 15%-20% από τις μπανιέρες που πωλούνται είναι με μηχανισμό υδρομασάζ. Μειονεκτούν, όμως, στην κατανάλωση νερού.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 24/02/2008

 

 Επιστροφή

 

Ολυμπιάδα: Η Κίνα απειλείται από το «φάντασμα της επόμενης ημέρας»

Το Πεκίνο πάει για χρυσό μετάλλιο φέτος, στη «Χρονιά του Αρουραίου». Αλλά καθώς απομένουν μόλις 6 μήνες για την έναρξη της Ολυμπιάδας του 2008, ήδη αρκετοί αναλυτές προσπαθούν να «μαντέψουν» πώς θα είναι η κινέζικη οικονομία μετά το... πάρτι.
«Η μεταπολεμική ιστορία δεν δείχνει τα καλύτερα», σχολιάζει έκθεση της Morgan Stanley. «Συνήθως οι χώρες που οργανώνουν του θερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες υποφέρουν τις χρονιές που ακολουθούν. Θα σπάσει την αρνητική παράδοση η Κίνα;». Κοιτώντας προς τα πίσω -από το 1956 έως τώρα- οι χώρες που φιλοξένησαν τους Ολυμπιακούς επιβράδυναν οικονομικά στη συνέχεια.
Από τις 11 περιπτώσεις μόνο εκείνη της Ατλάντας (1996), στις ΗΠΑ, δεν έδειξε σημάδια επιβράδυνσης μετά το πέρας των Αγώνων.
Αντίθετα, η επιβράδυνση χτύπησε Αυστραλία (1956), Ιαπωνία (1964), ΗΠΑ (1984) και Κορέα (1988). Η Ισπανία στην ουσία εισήλθε σε ύφεση το 1993, ενώ οι δύο τελευταίες διοργανώτριες, Ελλάδα και Αυστραλία, είδαν επίσης το ΑΕΠ τους να υποχωρεί.
Παρ' όλα αυτά «το μέγεθος μετράει», λένε οι αναλυτές της Morgan Stanley. Αλλιώς επηρεάζεται μια τεράστια χώρα όπως η Κίνα (με το Πεκίνο), ή οι ΗΠΑ (με την Ατλάντα), κι αλλιώς μικρότερες χώρες που δένουν μεγάλο μέρος της τύχης της οικονομίας τους με την Ολυμπιάδα, όπως π.χ. η Ισπανία (Βαρκελώνη), η Κορέα (Σεούλ) και η Ελλάδα.
Πάντως, η «Κίνα Α.Ε.» δουλεύει για το μεγάλο γεγονός. Είτε μιλάει κανείς για το Πεκίνο των 14 εκατ. κατοίκων -που ετοιμάζεται για τους Ολυμπιακούς- είτε για τη Ναντζίν των 7 εκατ., είτε για τη Σουτσόου του 1 εκατ., είτε για το «Μανχάταν της Ασίας», όπως αποκαλείται η Σαγκάη (οικονομική πρωτεύουσα της Κίνας), η εικόνα παραμένει ίδια.
Πλάι στον κατασκευαστικό οργασμό των αθλητικών και τουριστικών εγκαταστάσεων, των φουτουριστικών θεόρατων κτιρίων, των υπερυψωμένων οδικών αρτηριών και του τρένου μαγνητικής ανύψωσης, οι πόλεις διπλασιάζονται ταχύτατα (μαζί με τη νέα μεσαία τάξη) σε μια οικονομία που «τρέχει» με 10%. Η διαφορά είναι ότι οι συνθήκες της παγκόσμιας ανάπτυξης έχουν αλλάξει, με τις οικονομίες να παίρνουν πλέον ανάποδες στροφές.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 24/02/2008

 

 Επιστροφή

 

Αθήνα, μια βρώμικη πόλη - δυστυχώς...

Η δημοτική αρχή αδυνατεί να διαχειριστεί το πρόβλημα, παρά την τεράστια στρατιά οδοκαθαριστών και απορριμματοφόρων

Της Εφης Χατζηϊωαννιδου

Η Αθήνα είναι μια βρώμικη πόλη. Οχι μόνο γιατί οι πολίτες της δεν φροντίζουν να τη διατηρήσουν καθαρή. Αλλά και γιατί οι δήμαρχοι της μητρόπολης, υποτιμώντας συστηματικά αυτό το τμήμα της δημόσιας ζωής, δίνουν ελάχιστα χρήματα για την καθαριότητα (το 1/3 από τα αντίστοιχα ποσά που δαπανά για παράδειγμα η Στοκχόλμη, με 750.000 πληθυσμό και έκταση όση η Αθήνα) ενώ δεν μεθοδεύουν και τις δράσεις τους. Δεν είναι τυχαίο ότι, ενώ μαζεύουμε τα σκουπίδια σχεδον κάθε μέρα, σε ορισμένες περιοχές δύο και τρεις φορές την ημέρα (στην υπόλοιπη Ευρώπη τα σκουπίδια είτε μαζεύονται μία φορά την εβδομάδα είτε μία φορά την ημέρα και οι παραβάτες τιμωρούνται αυστηρά), το αποτέλεσμα είναι πενιχρό...

Πετάμε ό,τι μπορούμε, όπου και όποτε θέλουμε. Κάδοι υπερχειλισμένοι. Πεζοδρόμια σπασμένα και ρυπαρά. Σακούλες σκουπιδιών κρεμασμένες σε κλαδιά και μπαλκόνια, δίπλα σε πολυσύχναστες πλατείες. Χύμα σκουπιδαριό σε φρεσκοκατασκευασμένους πεζόδρομους. Στρώματα και σπασμένες καρέκλες πεταμένες στα κράσπεδα. Ενα ατέλειωτο βρώμικο «χαλί» που δεν μπορεί να κρύψει την αδυναμία της δημοτικής αρχής να διαχειριστεί το πρόβλημα. Ακούμε συντηρητικές και προοδευτικές προεκλογικές εξαγγελίες, όμως, αργά ή γρήγορα, διαπιστώνουμε πως όλα καταλήγουν σε πανομοιότυπη αδιαφορία για την πόλη.

Μια στρατιά καθαριστών (όπως λένε οι αρμόδιοι στην «Κ») που ξεπερνά τους 2.000 δουλεύουν καθημερινά, ενώ περισσότερα από 75 απορριμματοφόρα αδειάζουν τους κάδους δύο και τρεις φορές την ημέρα. Περίπου 100 νεόκοποι επόπτες καθαριότητας αναζητούν παραβάτες και τουλάχιστον 20 υδροφόρες πλένουν δρόμους και πεζοδρόμια. Και όμως, η πόλη είναι βρώμικη. Και σε κάποιες γειτονιές πολύ βρώμικη!

Το 2004, είδαμε μια άλλη πρωτεύουσα, καθαρή και απαστράπτουσα. Πληρώσαμε 34 εκατ. ευρώ για μηχανήματα καθαρισμού (70 απορριμματοφόρα, 5.000 καινούργιοι κάδοι, 34 αναρροφητικές σκούπες για πεζούς οδοκαθαριστές, 18 σάρωθρα δρόμων, 15 μηχανήματα πλύσης δρόμων κ.ά.). Τα μηχανήματα αυτά συνεχίζουμε να τα έχουμε. Αλλά δεν τα χρησιμοποιούμε όλα. Ούτε υπήρξε ποτέ συνέχεια της οργάνωσης και της πειθαρχίας των ημερών εκείνων.

Προϋπολογισμός

Το 2007 δώσαμε 4.300.000 ευρώ για την καθαριότητα και το 2006 μόλις 3.700.000. Τη στιγμή που η Στοκχόλμη δίνει 10.000.000 ευρώ. Πολεμάμε να περιορίσουμε τα εμπορικά σκουπίδια και τα απορριμματοφόρα αδειάζουν κάδους 2-3 φορές την ημέρα, όταν σε όλη την Ευρώπη η αποκομιδή γίνεται ή μία φορά την ημέρα ή μία φορά την εβδομάδα. Στρατιές συμβασιούχων επιδίδονται στον καθαρισμό των δρόμων τη στιγμή που στο Μπέρμιγχαμ (για παράδειγμα) με πολύ λιγότερους εργαζόμενους και παρά τη μεγαλύτερη καταπόνηση του αστικού χώρου (βιομηχανική πόλη και κέντρο διέλευσης βαρέων οχημάτων) ομάδες κρούσης με αυστηρό προγραμματισμό έχουν θεαματικότερο αποτέλεσμα. Ισως γιατί εκεί το θέμα αντιμετωπίζεται με σύστημα. Γιατί οι πολίτες δεν είναι αδιάφοροι. Πειθαρχούν. Και τα πρόστιμα πέφτουν βροχή. Κανείς δεν χαρίζεται σε κανέναν. Εδώ ακόμη και τα κόμματα παρατάνε στα πεζοδρόμια το χαρτομάνι τους. Ακόμη και οι ΔΕΚΟ πετούν μπάζα στον δρόμο. Ακόμη και στη Βουκουρεστίου (σε έναν από τους πλέον ακριβούς δρόμους της Ευρώπης) οι έμποροι πετάνε χύμα τα σκουπίδια τους στον πεζόδρομο. Ο κυνισμός των πολιτών γενικεύτηκε και βολεύει (ή, τουλάχιστον, βόλεψε για χρόνια) δημοτικές αρχές, που ήξεραν να μαζεύουν υψηλά ανταποδοτικά τέλη (το 2007 έφθασαν στα ταμεία του δήμου περί τα 154 εκατ. ευρώ) αλλά ποτέ δεν πίεσαν ούτε και πιέστηκαν για καλύτερα αποτελέσματα, ορατά σε όλη την πόλη και όχι μόνο στους κεντρικούς δρόμους.

Δεν επαρκούν 2.000 υπάλληλοι

Στην Αθήνα ασχολούνται καθημερινά με την καθαριότητα (κατά δήλωση του αντιδημάρχου κ. Γ. Δημόπουλου) 2.000 υπάλληλοι. Περίπου 75 απορριμματοφόρα αδειάζουν τους κάδους και 20 μηχανήματα πλένουν (ή προσπαθούν, ξεπερνώντας τον σκόπελο των παρκαρισμένων οχημάτων) να πλύνουν όχι όλο το οδικό δίκτυο της πόλης, συνολικής έκτασης 980 χλμ., αλλά μόνο τους κεντρικούς. Δώδεκα μικρά οχήματα express μαζεύουν τα χύμα αντικείμενα (στρώματα, καρέκλες, καναπέδες και κουρεμένα κλαδιά) που βρίσκονται καθημερινά διασκορπισμένα σε 2.000 σημεία της πόλης.

Τα απορριμματοφόρα περνούν 2-3 φορές την ημέρα από περιοχές του κέντρου, γιατί κανένας επαγγελματίας δεν έχει ειδικούς ψυκτικούς κάδους για τα απορρίμματά του εντός του καταστήματος (στην Ευρώπη όλοι οι δήμοι τα έχουν επιβάλει) και όλοι τα βγάζουν στον δρόμο όποτε θέλουν.

Τα απορριμματοφόρα, εκτός των άλλων, χρειάζονται πολλές φορές ακόμη και 5 ώρες για ένα δρομολόγιο προς και από τη χωματερή. Γιατί ομάδες οπλισμένων τσιγγάνων, ψάχνοντας για παλιά σίδερα, εμποδίζουν τις εργασίες εκφόρτωσης.

Στις συνοικίες τα πλυστικά μηχανήματα, κατά δήλωση των αρμοδίων, περνούν μία φορά την εβδομάδα.

Καλάθι αχρήστων για κάθε... πολίτη!

«Παρά τον εγκατεστημένο αστικό εξοπλισμό», λέει ο κ. Δημόπουλος, οι πεζοί πετάνε στον δρόμο ό,τι μικροαντικείμενα κρατάνε στο χέρι τους και τους βαραίνουν. Ειδικά στο κέντρο, σε κάθε στύλο υπάρχει και ένα καλάθι. Και όμως! Είναι αδύνατο να έχουμε πίσω από κάθε δημότη και έναν οδοκαθαριστή». Στο Μόναχο, το τσιγάρο απαγορεύτηκε και στους δρόμους και στις πλατείες της πόλης από το νέο έτος, γιατί οι μανιώδεις καπνιστές πέταγαν παντού αποτσίγαρα και ο δήμος δεν προλάβαινε να καθαρίζει!

Οι πολίτες επιμένουν να πετούν οικιακά απορρίμματα μέσα στους μπλε κάδους, με αποτέλεσμα ο μπλε κάδος να μην αδειάζει μία φορά την εβδομάδα, όπως είχε αρχικώς προγραμματιστεί, αλλά κάθε ημέρα, γιατί γεμίζει με σύμμεικτα σκουπίδια.

Διπλάσια κονδύλια για την καθαριότητα

Το 2008, για πρώτη φορά ύστερα από πολλά χρόνια η Αθήνα διπλασιάζει τα χρήματα που θα δώσει από τον ετήσιο προϋπολογισμό της για την καθαριότητα. Φέτος θα δοθούν περίπου 7,5 εκατ. ευρώ.

Παράλληλα με το σύνθημα «βρες το σωστό σημείο», ο δήμος της Αθήνας ξεκινάει μια μεγάλη καμπάνια ευαισθητοποίησης των πολιτών στο θέμα της αστικής καθαριότητας, που θα βασίζεται στα άρθρα και τις διατάξεις του νέου κανονισμού καθαριότητας που αναθεωρήθηκε και τέθηκε σε εφαρμογή πριν από δύο μήνες. Εκατό επιστάτες και επόπτες καθαριότητας όχι μόνο θα συμβουλεύουν κατοίκους (π.χ. ότι είναι υποχρεωμένοι να μαζεύουν τα περιττώματα των σκύλων τους - ήδη σε 17 σημεία υπάρχουν μηνύματα που σύντομα τα σημεία θα γίνουν 25) και εμπόρους αλλά και επιβάλλουν πρόστιμα σε παραβάτες. Πάνω από 2.000 πρόστιμα έχουν ήδη επιβληθεί και το μεγαλύτερο, ύψους 6.000. ευρώ, αφορούσε εργολάβο που εκτελούσε εργασίες για λογαριασμό ΔΕΚΟ και άφηνε προκλητικά τα μπάζα πάνω στο πεζοδρόμιο. «Από τις μέχρι τώρα προσπάθειες», λέει ο κ. Δημόπουλος, «έχουμε διαπιστώσει ότι μόνο μία αλυσίδα σούπερ μάρκετ έχει δικό της σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων. Ολες οι υπόλοιπες πετάνε τα σκουπίδια τους όποτε θέλουν έξω στον δρόμο». Στο πλαίσιο του νέου κανονισμού καθαριότητας υποχρεώνονται οι καταστηματάρχες να τυπώσουν το λογότυπό τους ή τη φίρμα τους στις σακούλες απορριμμάτων ώστε να εντοπίζεται ποιος βγάζει σκουπίδια σε ακατάλληλες ώρες, και η ποινή -σε περίπτωση υποτροπής- θα φτάνει στην αφαίρεση της άδειας για τραπεζοκαθίσματα. Οσα περιλαμβάνονται στον νέο κανονισμό καθαριότητας είναι με απόφαση δημοτικού συμβουλίου και έχουν ισχύ νόμου.

Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εκστρατείας εκπαιδεύτηκαν υπάλληλοι του δήμου σε θέματα επιβολής προστίμων. Ετσι, με εντολή του δημάρχου έχει καταστεί σαφές ότι τα πρόστιμα καθαριότητας δεν σβήνονται.

Για την αντιμετώπιση των καθυστερήσεων στη μεταφορά των απορριμμάτων στη χωματερή ο δήμος θα αγοράσει τρεις φορητούς σταθμούς μεταφόρτωσης. Ηδη εξασφαλίστηκε η ευρωπαϊκή χρηματοδότηση και αναμένεται η αγορά μεγάλων κοντέινερ (περιεκτικότητας 40 κυβικών μέτρων) που θα συνοδεύονται από μικρά δορυφορικά οχήματα, τα οποία διαρκώς θα μαζεύουν και θα εναποθέτουν στους σταθμούς σκουπίδια, προκειμένου να περιοριστεί ο αριθμός των δρομολογίων προς τη χωματερή.

Τρία λαμπρά παραδείγματα καθαρών ευρωπαϊκών δήμων

- Στοκχόλμη: «Μία πόλη 750.000 κατοίκων δαπανά 10 εκατ. ευρώ ετησίως για την καθαριότητα και μόνο» λέει στην «Κ» η αντιδήμαρχος της Στοκχόλμης κ. Kristina Alvenda. Στο ποσό αυτό δεν περιλαμβάνονται τα χρήματα που δίνονται για να μένουν καθαρές οι παιδικές χαρές και τα χρήματα που δίνονται στον δεύτερο βαθμό αυτοδιοίκησης για παρόμοιες δράσεις, καθώς και εκείνα που διατίθενται για την αγορά εξοπλισμού. Παράλληλα, κάθε χρόνο δίνονται 14 εκατ. ευρώ για αποχιονισμό δρόμων.

Οι κάδοι απορριμμάτων αδειάζουν μία φορά την ημέρα και από το κέντρο της πόλης, δύο. Τα εστιατόρια και τα εμπορικά καταστήματα έχουν ειδικούς χώρους για τα απορρίμματά τους.

Για τα γκράφιτι στους δρόμους υπάρχει ειδική μέριμνα. Μέσα σε 24 ώρες ο νόμος προβλέπει ότι οι προσόψεις πρέπει να ξαναβάφονται. Για τον λόγο αυτνό συνεργεία του δήμου σπεύδουν αμέσως και σε συνεργασία με την αστυνομία επιβάλλονται πρόστιμα και γίνονται συλλήψεις. Ενώ τα καταστήματα που πουλάνε υλικά για γκράφιτι απαγορεύεται να διαθέτουν αυτά τα υλικά σε νέους κάτω των 18 ετών. Τα ογκώδη αντικείμενα εναποτίθενται σε ειδικούς χώρους που υπάρχουν μέσα σε κάθε συγκρότημα πολυκατοικίας και όσοι δεν υπακούουν τιμωρούνται επίσης με υψηλά πρόστιμα.

-Μπέρμιγχαμ: «Μια βιομηχανική πόλη 1.000.000 κατοίκων (με τα περίχωρα 2.500.000), με έντονα προβλήματα καθαριότητας και ρύπανσης, καθάρισε έπειτα από συστηματικές προσπάθειες πολλών χρόνων» λέει στην «Κ» ο Sir Albert Bore, επικεφαλής του μητροπολιτικού δήμου του Μπέρμιγχαμ. Οι προσπάθειες που καταβλήθηκαν είχαν διπλό σκοπό. Και η ατμοσφαιρική ρύπανση να μειωθεί και τα σκουπίδια να εξαφανιστούν. Η αλλαγή της οικονομικής δραστηριότητας σε τοπικό επίπεδο και η εγκαινίαση μονάδων λιγότερο ρυπογόνων μείωσαν σημαντικά το διοξείδιο του άνθρακα στην ατμόσφαιρα.

Οσον αφορά την καθαριότητα της πόλης, οι προσπάθειες συστηματοποιήθηκαν από το 2002 και μετά, όταν σε κάθε αστικό διαμέρισμα οι 12 δημοτικοί συμβουλοι που το αντιπροσώπευαν και ήταν υπεύθυνοι για τη διαχείριση των οικονομικών και την καθαριότητα, ανέλαβαν να προσλάβουν και 1-2 περιβαλλοντικούς φύλακες. Αυτοί τριγυρνούσαν καθημερινά στην πόλη και υπενθύμιζαν στους κατοίκους πότε πρέπει να βγάλουν τα σκουπίδια τους στους δρόμους. Η περισυλλογή απορριμμάτων σήμερα γίνεται μία φορά την εβδομάδα. Οσοι επέμεναν να βγάζουν απορρίμματα τιμωρούνταν με πρόστιμο. Το Μπέρμιγχαμ δεν έχει κάδους. Ο δήμος μοιράζει πλαστικές σακούλες όπου οι πολίτες βάζουν απορρίμματα. Οι φύλακες καθόρισαν τον χρόνο εναπόθεσης απορριμμάτων και μπήκε τάξη στην αποκομιδή. Ετσι, περίσσεψαν εργατικά χέρια για την καθαριότητα. Σε επίπεδο διαμερισμάτων, παράλληλα, δημιουργήθηκαν «ομάδες κρούσης» που ελέγχουν αν τα συνεργεία καθαρισμού κάνουν καλά τη δουλειά τους.

- Δουνκέρκη: «Μία πόλη 220.000 κατοίκων καταφέρνει να διατηρείται πεντακάθαρη απομακρύνοντας κάθε μέρα από τους κάδους 5.000 τόνους απορριμμάτων, που καταλήγουν σε ΧΥΤΑ» λέει στην «Κ» ο αντιδήμαρχος της Δουνκέρκης κ. Matthieu Hornung, που εκλέγεται ανελλιπώς τα τελευταία 18 χρόνια. Ταυτόχρονα με 2.500 κυβικά μέτρα ανακυκλωμένου νερού πλένονται καθημερινά ο δρόμοι. Επίσης καθημερινά, 52 διανομείς δίνουν στους δημότες πλαστικές σακούλες για τις ακαθαρσίες των σκύλων, ενώ 13 σημεία της πόλης έχουν υποδειχθεί γι' αυτήν τη χρήση. Σε αυτή τη γαλλική πόλη υπάρχει σε καθημερινή βάση ειδική υπηρεσία με αποκλειστική αρμοδιότητα τον αποκαθαρισμό τοίχων από τα γκράφιτι.

Για όλα αυτά αρκεί μία ομάδα 70 εργαζομένων που δουλεύει 7 μέρες την εβδομάδα και 365 μέρες τον χρόνο για να καθαρίσει 244 χλμ. αστικού δικτύου. Δεκαπέντε ειδικά οχήματα πλένουν καθημερινά τις συνοικίες από τις 6 το πρωί μέχρι τη 1 το μεσημέρι, ενώ υπάρχει συνεννόηση με τους διοργανωτές των συλλαλητηρίων για τον καθαρισμό των δρόμων.

Καθημερινή 24-2-08

 

 Επιστροφή

 

Η τάση της «επιστροφής στο κέντρο» γίνεται ολοένα και εντονότερη, ενώ οι νέοι οδικοί άξονες και τα μέσα μεταφοράς φέρνουν πιο κοντά περιοχές που κάποτε ήταν προορισμός εκδρομέων

Οι «ξεχασμένες» περιοχές έγιναν in

Πριν από 5 χρόνια ερήμωναν και τώρα έγιναν περιζήτητες για μόνιμη κατοικία

«Όσοι ζούμε στο κέντρο χρησιμοποιούμε τα πόδια και το ποδήλατο. Το Θησείο, το Γκάζι, η περιοχή του Ψυρή και η Ομόνοια δεν θέλουν πάνω από 15 λεπτά ποδαρόδρομο για να φθάσεις. Όλες οι υπηρεσίες είναι δίπλα σου και η εθνική οδός πολύ κοντά όταν θέλεις να βγεις από την Αθήνα».

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΠΡΟΚΟΠΗΣ ΓΙΟΓΙΑΚΑΣ (prok@dolnet.gr)

O 36χρονος ιδιοκτήτης σχολής ζογκλέρ κ. Κώστας Βαζαίος μένει τα τελευταία 6 χρόνια στον Κεραμεικό. Στο ίδιο κτίριο στην οδό Μυκηνών όπου διατηρεί τη σχολή του, βρίσκεται και το σπίτι που ζει με τη σύζυγό του και την τρίχρονη κόρη τους.

Τα πάνω κάτω έχουν έρθει την τελευταία πενταετία στη «γεωγραφία» της κατοικίας: περιοχές που έως τότε ερήμωναν ή δεν είχαν καν προσελκύσει το ενδιαφέρον για την απόκτηση μόνιμης κατοικίας έχουν τώρα εξελιχθεί στις πιο δημοφιλείς. Η τάση της «επιστροφής στο κέντρο», σύμφωνα με τους ανθρώπους της κτηματαγοράς, γίνεται ολοένα και εντονότερη, ενώ οι νέοι οδικοί άξονες και τα μέσα μεταφοράς φέρνουν πιο κοντά περιοχές που κάποτε ήταν προορισμός... εκδρομέων. Η «κίνηση» διαπιστώνεται είτε προς τις «ξεχασμένες» περιοχές τού κέντρου- Κεραμεικός, Μεταξουργείο, Γκάζιείτε προς την Ανατολική Αττική, όπου η παραθεριστική κατοικία έγινε μόνιμη κατοικία- Παλλήνη, Γέρακας- είτε προς την περιφέρεια- Μέγαρα, Άγιοι Θεόδωροι, Κινέττα, Κόρινθος, κυρίως λόγω τού Προαστιακού, αλλά και τη Χαλκίδα.

Η τρελή αύξηση των τιμών στα ακίνητα έστρεψε πολλούς, που αναζητούσαν φθηνότερες λύσεις, στα αζήτητα

Δεν είναι όλα ρόδινα. «Η ζήτηση για μικρά διαμερίσματα στον Κεραμεικό είναι πολύ μεγάλη- σε σχέση με τα μεγαλύτερα- με συνέπεια τα τελευταία 5 χρόνια να έχουν ανέβει, σε ορισμένα σημεία της περιοχής, ακόμη και πάνω από 50%», διαπιστώνει ο κ. Βαζαίος. «Το κέντρο της πόλης προσφέρει διευκολύνσεις. Βέβαια δεν είναι όλα ρόδινα. Η καθαριότητα δεν είναι επαρκής, πολλοί δρόμοι είναι αφύλαχτοι και σκοτεινοί, αλλά αυτά τα προβλήματα νομίζω υπάρχουν και στα προάστια».

«Πρόσφατα αγοράσαμε με τη σύζυγό μου ένα οικόπεδο με μια παλιά μονοκατοικία στην Κινέττα με σκοπό κάποια στιγμή σύντομα να μείνουμε μόνιμα. Σήμερα, από τη Ν. Φιλαδέλφεια όπου μένουμε, χρειάζομαι- μέσω της Αττικής Οδού- 25 λεπτά για να φθάσω στην Κινέττα. Για να πάω στο Ψυχικό που είναι η δουλειά μου όταν έχει κίνηση, κάνω τουλάχιστον μία ώρα», λέει ο εργοδηγός δομικών έργων κ. Παναγιώτης Κατακουζηνός. «Οι αποστάσεις πλέον έχουν εκμηδενιστεί και οι γύρω από την Αθήνα περιοχές προσφέρουν καλύτερη ποιότητα ζωής».

Γρήγορη πρόσβαση. «Αυτή τη στιγμή στην Αθήνα συμβαίνει με καθυστέρηση μιας δεκαετίας αυτό που συνέβη σε όλες τις μεγάλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Αναβάθμιση του κέντρου με την αξιοποίηση- κυρίως- παλαιών αποθηκών και διαμερισμάτων, και επέκταση σε προάστια που μέχρι πρότινος ήταν στα... αζήτητα», διαπιστώνει ο αντιπρύτανης του ΕΜΠ και καθηγητής Πολεοδομίας κ. Γιάννης Πολύζος. «Έτσι, η πρόσβαση στους Αγίους Θεοδώρους και την Κινέττα είναι πλέον πολύ εύκολη και γρήγορη με τον Προαστιακό και τον νέο αυτοκινητόδρομο. Στο εξωτερικό αυτό είναι κάτι συνηθισμένο. Στη Γαλλία, για παράδειγμα, υπάρχουν άνθρωποι που εργάζονται στο Παρίσι και μένουν στη Λυών, διανύοντας κάθε μέρα με το τρένο 400 χιλιόμετρα».

Στην αλλαγή αυτή συνέβαλε και η τρελή αύξηση των τιμών στα ακίνητα, τα προηγούμενα χρόνια, που έστρεψε πολλούς στην αναζήτηση φθηνότερων λύσεων στα... αζήτητα. NEA 23-2-08

 

 Επιστροφή

 

Αθήνα, 28 Φεβρουαρίου 2008

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ #05108

Δρω γιατί αντιδρώ

Εκστρατεία για την αλλαγή της ατομικής συμπεριφοράς για το Περιβάλλον

από το Ινστιτούτο Επικοινωνίας

Την Πέμπτη 28 Φεβρουαρίου πραγματοποιήθηκε, στο Κέντρο Τύπου της Γενικής Γραμματείας Ενημέρωσης - Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας, η Συνέντευξη Τύπου του Ινστιτούτου Επικοινωνίας για την εκστρατεία-παρέμβαση για την αλλαγή της ατομικής συμπεριφοράς για το Περιβάλλον.

Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, σχεδίασε και υλοποιεί τη μεγάλη αυτή καμπάνια συστράτευσης των Ελλήνων για το Περιβάλλον.  Κύριος στόχος είναι η ευαισθητοποίηση όλων μας. O καθένας μας μπορεί να συμβάλλει με μικρές καθημερινές ενέργειες ώστε να ζήσουμε σε ένα καλύτερο περιβάλλον.

Η εκστρατεία με κεντρικό μήνυμα το: «Δρω γιατί αντιδρώ» έχει ως εικαστικό θέμα το δακτυλικό αποτύπωμα του καθενός μας, που σε σύνολο φτιάχνουν  μια καλύτερη εικόνα του Περιβάλλοντος  γύρω μας.

Ο Πρόεδρος του Ινστιτούτου Επικοινωνίας κ. Δημήτρης Γ. Μαύρος αναφέρθηκε στη σημασία και την προσφορά του ΙΕπ και σημείωσε «ότι με την εθελοντική εργασία των μελών του Ινστιτούτου Επικοινωνίας δημιουργούμε μια εκστρατεία πρωτότυπη και ελκυστική για όλα τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης και για όλους τους πολίτες.

Επειδή χρειαζόμαστε τη βοήθεια πολλών και διαφορετικών φορέων για να φτάσει το μήνυμα σε όλους τους συνανθρώπους μας, θα ενημερώσουμε και θα αναζητήσουμε τη συνεργασία όσων περισσότερων γίνεται. Θα στηρίξουμε την προσπάθειά μας στη συνέργεια και τη συνεργασία με όλους τους φορείς κυβερνητικούς, ΟΤΑ, συνδέσμους και ΜΚΟ . Ευχαρίστησε τις εταιρείες μέλη του ΙΕπ οι οποίες συμβάλλουν εθελοντικά στην υλοποίηση της ενέργειας και κάλεσε όλους να συμπαραταχθούν με αυτήν».

Η κα Κατερίνα Τσεμπερλίδου, μέλος του ΔΣ του Ινστιτούτου Επικοινωνίας, υπογράμμισε ότι  «επειδή ο πολίτης έχει ακούσει πολλά για το Περιβάλλον τελευταία, δεν θέλουμε να του διδάξουμε, νέα, τεχνικά θέματα. Θέλουμε να του δείξουμε πως η μικρή καθημερινότητα του καθενός μας έχει ουσιαστικό ρόλο στην επιβάρυνση του Περιβάλλοντος. Θέλουμε να καταλάβει τη δύναμη του εγώ όταν γίνεται εμείς.  Θέλουμε να τον παρακινήσουμε έτσι ώστε:

Να μην επιβαρύνει το περιβάλλον με τα σκουπίδια του

Να συμβάλλει στην εξοικονόμηση ενέργειας

Να συμβάλλει στην οικονομία για το νερό

Να συμβάλλουμε στα «πράσινα σπίτια»

Θα επικοινωνήσουμε με τα μέλη του Ινστιτούτου Επικοινωνίας, τα Πανεπιστήμια –ιδρυτικά μέλη του ΙΕπ, τους δημοσιογράφους, τα Υπουργεία, Δημόσιους Οργανισμούς και την Πολιτεία, τους θεσμικούς φορείς, τις επιχειρήσεις, τους φοιτητές, τους μαθητές και τους νέους γενικότερα καθώς και όλους τους πολίτες. Θα χρησιμοποιήσουμε όλα τα ΜΜΕ. Θα προσπαθήσουμε να έχουμε έντονη παρουσία στο internet και να συγκεντρώσουμε κάτω από τη δράση αυτή όλες τις ενέργειες που γίνονται σχετικά με το Περιβάλλον. Απώτερος στόχος μας είναι ο πολίτης να μπορεί να ενημερωθεί συνολικά και διεξοδικά για τα απλά καθημερινά θέματα που μπορούν να βελτιώσουν το Περιβάλλον που ζούμε».

Ο Γενικός Γραμματέας Καταναλωτή κ. Γιάννης Οικονόμου μίλησε για τη συμπαράσταση της πολιτείας στην εκστρατεία του ΙΕπ και αναφέρθηκε στη γενικότερη προσπάθεια της  Γενικής Γραμματείας Καταναλωτή του Υπουργείου Ανάπτυξης στα θέματα της Βιώσιμης Κατανάλωσης. «Την αρχή μπορούμε να την κάνουμε εμείς οι ίδιοι οι πολίτες, αλλάζοντας τις καθημερινές μας συνήθειες. Ενεργός πολίτης είναι ο υπεύθυνος πολίτης. Είναι υπεύθυνος καταναλωτής. Καταναλώνει σήμερα, αλλά σκέφτεται και το αύριο και εφαρμόζει καθημερινά τις αρχές της Βιώσιμης Κατανάλωσης».

Ο Διευθυντής Επικοινωνίας του τηλεοπτικού σταθμού MEGA κ. Χάρης Γούλιος δήλωσε την αμέριστη υποστήριξη του σταθμού στην εκστρατεία «Δρω γιατί αντιδρώ» μια και συμπίπτει με τη στρατηγική του Mega σε κοινωνικά θέματα αιχμής όπως το Περιβάλλον. «To Mega θα στηρίξει την προσπάθεια για την αλλαγή συμπεριφοράς για το Περιβάλλον, όπως έχει κάνει ήδη στο πρόσφατο παρελθόν και θα είναι πάντα δίπλα σε ανάλογες προσπάθειες. Προγραμματίζεται όχι μόνο τηλεοπτική παρουσία αλλά και ενέργειες για την περαιτέρω ευαισθητοποίηση του κοινού».

Στην εκστρατεία «Δρω γιατί αντιδρώ» συμβάλλουν ενεργά τα ΑΕΙ, ιδρυτικά μέλη του Ινστιτούτου Επικοινωνίας, -το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, το Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, το Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και το Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών- στα οποία εδρεύουν τμήματα Επικοινωνίας. Υπογραμμίζεται ακόμη η συμπαράσταση του Γραφείου του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου για την Ελλάδα.

Ουσιαστική και ανεκτίμητη προσφορά έχουν οι ακόλουθες 12 Εταιρείες Επικοινωνίας και Διαφήμισης -μέλη του Ινστιτούτου Επικοινωνίας- που εργάζονται εθελοντικά για την υλοποίηση της μεγάλης εκστρατείας που θα επικοινωνείται για μεγάλο χρονικό διάστημα:

AΔΕΛ SAATCHI & SAATCHI, ATTP, BOLD OGILVY, GEO Y&R, MAGNET, SPRINT, CARE DIRECT, OGILVY ONE, WUNDERMAN, ASSET OGILVY PR, NMS, COMMUNICATION EFFECT

και η εταιρεία παραγωγής τηλεοπτικών ταινιών MODIANO TV.

 

Λίγα λόγια για το Ινστιτούτο Επικοινωνίας

Το Ινστιτούτο Επικοινωνίας, οργανισμός μη κερδοσκοπικού χαρακτήρα, έχει ιδρυθεί από την Ένωση Εταιρειών Διαφήμισης – Επικοινωνίας Ελλάδας και 4 ΑΕΙ με τμήματα επικοινωνίας Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών, Οικονομικό Πανεπιστήμιο Αθηνών και Πάντειο Πανεπιστήμιο Κοινωνικών & Πολιτικών Επιστημών.

Οι δράσεις του Ινστιτούτου Επικοινωνίας έχουν στόχο:

Τη συμβολή της επικοινωνίας στην αντιμετώπιση μεγάλων κοινωνικών προβλημάτων.

Τη διάσωση και μελέτη της εξέλιξης, των τάσεων και των ρευμάτων στον ευρύτερο χώρο της επικοινωνίας, σε συνδυασμό με την αντίστοιχη κοινωνικοοικονομική και πολιτική πραγματικότητα. Την ανάδειξη της πολιτισμικής διάστασης της επικοινωνίας.

Την άντληση και τη διάχυση τεκμηριωμένης γνώσης για τις καταναλωτικές και τις κοινωνικές τάσεις.

Την αναβάθμιση του επιπέδου της εμπορικής επικοινωνίας, των επαγγελματιών και των σπουδαστών. Την ανάδειξη, ενίσχυση και επιβράβευση των ικανών και ταλαντούχων νέων.

Επισκεφθείτε το site μας www.instofcom.gr

 

 Επιστροφή

 

Οι δημόσιοι χώροι να γίνουν πράσινο, προτείνουν οι αρχιτέκτονες

Πάρκα πρασίνου και όχι κτιρίων θέλει τους ελεύθερους δημόσιους χώρους της πρωτεύουσας ο Σύλλογος Αρχιτεκτόνων Διπλωματούχων Ανωτάτων Σχολών - Πανελλήνια Ενωση Αρχιτεκτόνων (ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ), προκειμένου να αποκτήσει η Αθήνα το ελάχιστο αναγκαίο πράσινο των 8 τ.μ.- 9 τ.μ. ανά κάτοικο. Σήμερα η αναλογία αυτή στην πόλη της Αθήνας είναι μόλις 2 τ.μ. πρασίνου ανά κάτοικο.

Με απόφαση της αντιπροσωπείας του ο σύλλογος καταγγέλλει γενικά την πολιτική γης που εφαρμόζουν τα τελευταία 20 χρόνια οι ελληνικές κυβερνήσεις, λεηλατώντας τους λίγους εναπομείναντες δημόσιους ελεύθερους χώρους. Απορρίπτει τα «ψευδοδιλήμματα», όπως αναφέρει, περί χρηματοδότησης, συντήρησης και διαχείρισης, που αποσκοπούν στην οικοπεδοποίηση, εμπορευματοποίηση και τσιμεντοποίηση των ελεύθερων χώρων.

Προτείνει στην πολιτεία γενικά και ειδικά στο ΥΠΕΧΩΔΕ να εντάξει άμεσα με απόλυτη προτεραιότητα όλους τους μεγάλους ελεύθερους χώρους, όπως του Γουδή, τον Ελαιώνα και το Ελληνικό, αλλά και όλους τους μικρότερους χώρους που κινδυνεύουν να χαθούν, στον ενιαίο στρατηγικό σχεδιασμό.

http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20080222&nid=7561737&sn=&spid=

 

 Επιστροφή

 

Πώς ένα πάρκο κρύβει υπεραξίες, αλλά και... παγίδες για τα ακίνητα

Οι ειδικοί της αγοράς προειδοποιούν τους υποψήφιους ιδιοκτήτες

Του Μακη Θεοδωρατου

H θέση ενός ακινήτου αποτελεί βασικό προσδιοριστικό παράγοντα. Aπό αυτό το... αξίωμα της κτηματαγοράς, δεν θα μπορούσε να αποτελέσει εξαίρεση η κατοικία. H υπάρχουσα εμπειρία δείχνει πως όταν μια κατοικία γειτνιάζει με κάποιο άλσος, πεζόδρομο ή πλατεία εξασφαλίζει σημαντικές υπεραξίες. Κι αυτό επειδή έτσι εξασφαλίζεται λίγο -έστω- παραπάνω πράσινο, αλλά κι ελεύθερος χώρος, που τόσο πολύ λείπουν πλέον από τα μεγάλα αστικά κέντρα της χώρας, σήμερα.

Aπό την άλλη πλευρά όμως, επειδή σε αυτή τη ζωή τίποτα δεν είναι τέλειο, σε πολλές περιπτώσεις, πίσω από τις παραπάνω χωροταξικές «πολυτέλειες» κρύβονται κίνδυνοι. Oι ειδικοί της αγοράς τους εντοπίζουν και προειδοποιούν τους υποψήφιους αγοραστές για τις παγίδες που μπορεί να κρύβει ένας πεζόδρομος, μια πλατεία ή ακόμα και ένα άλσος. Ακόμη κι αν δεν φαίνονται με την πρώτη ματιά.

ΠΛΑΤΕΙΕΣ : Οταν ο «κόμβος» και η φασαρία πληρώνονται σαν να είναι χρυσός

«Πάμε πλατεία;». Η φράση του Λάκη Λαζόπουλου από τους «10 μικρούς Μήτσους» δίνει με τον πλέον λιτό αλλά και άμεσο τρόπο τη διάσταση της πλατείας ως τόπο συνάντησης, αναψυχής και εμπορίου, αποτελώντας ένα ξεχωριστό σημείο κάθε πόλης, αλλά και κάθε γειτονιάς. Στις περισσότερες περιοχές που διαθέτουν κάποια από τις διάσημες πλατείες η φράση «με θέα στη πλατεία» αποτελεί ένα από τα δυνατά σημεία της αγγελίας για την πώληση ή την ενοικίαση ενός διαμερίσματος, προετοιμάζοντας συνήθως τον υποψήφιο αγοραστή ή ενοικιαστή για υψηλότερο τίμημα έναντι ενός παράπλευρου της πλατείας δρόμου. Πόσο όμως επηρεάζει η θέα στην πλατεία της αξίας ενός διαμερίσματος και πόση υπεραξία είναι ικανή να του προσδώσει;

«Η θέση είναι ένας από τους βασικούς παράγοντες που προσδιορίζουν την αξία ενός ακινήτου και βεβαίως μιας κατοικίας. Στην περίπτωση της πλατείας, η επίδρασή της είναι σχεδόν πάντα θετική στην αξία πώλησης ενός διαμερίσματος αν και αρκετές φορές αυτό δε θα έπρεπε να συμβαίνει. Απλώς τις περισσότερες φορές ο υποψήφιος αγοραστής ή ενοικιαστής παρασύρεται από τη θέα ή τη φωτεινότητα που εξασφαλίζει ένα διαμέρισμα που «βλέπει» σε πλατεία, ενώ για τα όποια μειονεκτήματα χρειάζεται αρκετό χρόνο για να τα συνειδητοποιήσει», υποστηρίζει ο κ. Θάνος Καραγιάννης, επικεφαλής του οικιστικού τμήματος της εταιρείας Δανός & Συνεργάτες.

«Ο χαρακτήρας και οι χρήσεις της καθε πλατείας είναι τα δύο βασικά στοιχεία που καθορίζουν τον βαθμό επίδρασης στις αξίες των ακινήτων, οι οποίες είναι σαφώς μεγαλύτερες όσο ανεβαίνουν οι όροφοι. Δίχως αμφιβολία, σε περιοχές με υψηλή πληθυσμιακή πυκνότητα, αναφέρομαι κυρίως στις συνοικίες του κέντρου, οι πλατείες αποτελούν συγκοινωνιακούς κόμβους, ενώ η κυκλοφορία επιβαρύνεται από τις εμπορικές χρήσεις που συνήθως φιλοξενούν τα ισόγεια των πολυκατοικιών. Αν σε αυτά προσθέσουμε και κάποιες υπηρεσίες ψυχαγωγίας (καφέ, μπαρ κ.λπ.) τότε είναι εύκολα αντιληπτό ότι ο θόρυβος που δημιουργείται από την πλατεία μπορεί να είναι αρκούντως ενοχλητικός ειδικά για τους ενοίκους των πρώτων ορόφων», υπογραμμίζει ο κ. Καραγιάννης, επικαλούμενος μαλιστα τα χαρακτηριστικά παραδειγμα του Κολωνακίου ή των Εξαρχείων όπου τα τελευταία χρόνια ελάχιστοι είναι οι αγοραστές διαμερισμάτων πρώτου ή δευτέρου ορόφου με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία να ενοικιάζεται.

Χαρακτηριστική είναι επίσης η περίπτωση της πλατείας Νέας Σμύρνης, όπου η πλειοψηφία των κατοικιών είτε ενοικιάζονται είτε χρησιμοποιούνται ως επαγγελαμτική στέγη, ενώ στο γειτονικό Αλσος της Νέας Σμύρνης το ποσοστό των ιδιόκτητων κατοικιών εκτοξεύεται. «Σε γενικές γραμμές η πλατεία λειτουργεί με τον ίδιο τρόπο που λειτουργούν οι πεζόδρομοι. Στο 90% των περιπτώσεων η επίδραση στις τιμές της κατοικίας είναι θετική. Οταν όμως οι χρήσεις δεν είναι αμιγούς, αλλά γενικής κατοικίας τότε μπορεί να προκύψουν προβλήματα ηχορύπανσης και όχι μόνο.

Ακόμα και το σχήμα της πλατείας είναι ικανό να διαμορφώσει τον βαθμό επίδρασης στην αξία ενός ακινήτου. «Οταν η πλατεία δεν είναι στρογγυλή αλλά τετράγωνη (π.χ. Αμερικής), τότε συνήθως δεν αποτελεί συγκοινωνικακό κόμβο, κάτι που περιορίζει αισθητά την κίνηση και τον θόρυβο, ενώ συνήθως δεν επιτρέπει την ανάπτυξη εκτεταμένων εμπορικών δραστηριοτήτων που προσελκύουν κόσμο. Στην περίπτωση αυτή τα διαμερίσματα πέριξ της πλατείας είναι σαφώς προνομιακά από άποψη φωτεινότητας, αερισμού και θέας σε σύγκριση με τις γειτονικές πολυκατοικίες με τον ίδιο συντελεστή δόμησης».

ΑΛΣΗ : Το πράσινο στοιχίζει έως και 50% ακριβότερα

Mέχρι και 20% ακριβότερα πληρώνουμε τα διαμερίσματα που έχουν άμεση πρόσβαση και θέα σε κάποιο από τα λιγοστά άλση του Λεκανοπεδίου. H σπανιότητα του πρασίνου στην Aττική (εκτός φυσικά από τις περιοχές που απέχουν περισσότερα από 25 χλμ. από το κέντρο) δημιουργεί διαφορετικά δεδομένα για όσους αναζητούν αναβαθμισμένη ποιότητα ζωής μέσα στην πόλη. Aσφαλώς, η διαπίστωση αυτή δεν είναι καινούργια. Eίναι λογικό να υπάρχει μια αναπροσαρμογή στις τιμές, όταν υπεισέρχεται ο παράγων «πράσινο». Eκείνο που εκπλήσσει στην περίπτωση της Aθήνας είναι η μεγάλη διαφορά, η οποία παρατηρείται ακόμα και μέσα στην ίδια την περιοχή, που φιλοξενεί το άλσος. Σε ορισμένες περιπτώσεις, η διαφορά στην τιμή μπορεί να φτάσει ακόμα και το 50%, αν και δεν αποτελεί τον κανόνα.

Ενα ενδεικτικό παράδειγμα είναι η περίπτωση του Πεδίου του Αρεως, που είναι και από τα λιγοστά άλση, όπου τους τελευταίους μήνες έγιναν έργα συντήρησης. Eξετάζοντας την αγορά κατοικίας όπισθεν του Πεδίου, στο τμήμα προς την οδό Mουστοξύδη και την περιοχή «Σόνια» πριν φτάσει κανείς στου Γκύζη, διαπιστώνει κανείς ότι οι τιμές πώλησης κυμαίνονται από 2.200 έως και 2.800 ευρώ/τ.μ. Aναφερόμαστε κατά κύριο λόγο σε διαμερίσματα παλαιότερης κατασκευής, αφού η περιοχή έχει καλυφθεί, από πλευράς οικοδομικής ανάπτυξης και δεν υπάρχει περιθώριο για νέες κατασκευές. Λίγα τετράγωνα πιο μακριά, οι τιμές πώλησης μετά βίας ξεπερνούν τα 2.000 ευρώ/τ.μ., ενώ μπορεί να βρει κανείς αξιόλογο σπίτι ακόμα και με 1.700 ευρώ/τ.μ. Θυμίζουμε ότι το Πεδίον του Αρεως διαθέτει πλέον φωτισμό και υπηρεσίες φύλαξης, μετά τα έργα ανάπλασης που έγιναν λίγο πριν από τους Oλυμπιακούς Aγώνες. Αντίστοιχα, όπισθεν του Αλσους Βεΐκου, στην πλευρά προς Γαλάτσι, τα διαμερίσματα που γειτνιάζουν με αυτό πωλούνται από 2.350 έως και 2.800 ευρώ/τ.μ., έναντι 2.000-2.300 ευρώ/τ.μ. σε άλλα σημεία του Γαλατσίου. Οπως εύλογα αντιλαμβάνεται κανείς, ο παράγοντας πράσινο έχει την ίδια, ή και ακόμα μεγαλύτερη βαρύτητα στην τελική τιμή πώλησης των κατοικιών, από την ύπαρξη κάποιου σταθμού μετρό.

Tα ζητήματα του φωτισμού και της φύλαξης είναι και τα βασικότερα αρνητικά σημεία που συνοδεύουν σχεδόν κάθε άλσος στην Aττική, μαζί φυσικά με το υψηλότερο κόστος αγοράς των κατοικιών.

ΠΕΖΟΔΡΟΜΟΙ : Το όνειρο μπορεί να εξελιχθεί σε έναν καθημερινό «εφιάλτη»

Στη θεωρία, η δημιουργία ενός πεζοδρόμου εξασφαλίζει στους κατοίκους της περιοχής ησυχία, ελεύθερο χώρο και υπό προϋποθέσεις περισσότερο πράσινο. Ως μια μορφή περιορισμένης αστικής ανάπλασης, η δημιουργία πεζοδρόμου μπορεί να αποφέρει εντυπωσιακές βελτιώσεις στη φυσιογνωμία μιας περιοχής, ειδικά στην περίπτωση που ενταχθεί σε ένα γενικότερο σχεδιασμό που περιλαμβάνει σύνδεση με μέσα μεταφοράς, ανάπτυξη πολιτιστικών και λοιπών δραστηριοτήτων. Στην περίπτωση αυτή, η αντίδραση των αξιών των κατοικιών είναι άμεση και οι ιδιοκτήτες βλέπουν την ακίνητη περιουσία τους να μεγαλώνει.

Στην πράξη, η κατάσταση δεν είναι τόσο ειδυλλιακή. H δημιουργία πεζοδρόμων συνδυάζεται αρκετές φορές με την ανάπτυξη εμπορικών χρήσεων υψηλής όχλησης -μπαρ, καφετέριες- με αποτέλεσμα πλην της ηχορρύπανσης να δυσκολεύει ιδιαίτερα η εξεύρεση χώρου στάθμευσης για τους μόνιμους κατοίκους, λόγω του μεγάλου αριθμού επισκεπτών. Στις περιπτώσεις αυτές, η αξία των κατοικιών με πρόσοψη σε πεζόδρομο σίγουρα δεν ενισχύεται και πολλές φορές αρκετοί ιδιοκτήτες ισογείων ή νεοκλασικών επιλέγουν να τα μισθώσουν ή να τα πουλήσουν σε επιχειρηματίες, με αποτέλεσμα τη δημιουργία ενός ακόμα μπαρ ή καφέ. Aρκεί βέβαια να διαθέτουν αυτή την επιλογή βάσει των χρήσεων γης, που μπορεί να διαφέρουν στις δύο πλευρές του πεζοδρόμου!

«Δεν είναι ο πεζόδρομος η αιτία του προβλήματος, απλώς όταν γίνει μια πεζοδρόμηση δημιουργείται μια ακόμα ελκυστική περοχή για ανάπτυξη εμπορικών και χρήσεων αναψυχής. Tο πρόβλημα εντοπίζεται στη διανομή των χρήσεων γης, οι οποίες σημειώνεται ότι ήταν ίδιες και πριν από την πεζοδρόμηση, απλώς οι συνθήκες δεν επέτρεπαν την ανάπτυξη εμπορικών χρήσεων, επιτρέποντας την κυριαρχία των κατοικιών», δηλώνει στην «K» ο επικεφαλής του ελληνικού γραφείου της εταιρείας συμβούλων-εκτιμητών Savills, κ. Δημ. Mανουσάκης. Σύμφωνα με τον κ. Mανουσάκη το βασικό σημείο είναι αν έχουν ορθή σχέση οι χρήσεις γης που προβλέπουν τα σχέδια πόλης και όχι αν θα γίνει κάποια πεζοδρόμηση, η οποία άλλωστε μπορεί να γίνει σε μια αμιγώς οικιστική περιοχή όπως το Nέο και Παλαιό Ψυχικό. Eκεί οι χρήσεις γης δεν επιτρέπουν την ανάπτυξη μπαρ και καφέ, παρά μόνο σε συγκεκριμένες και επιλεγμένες περιοχές, οπότε η δημιουργία πεζοδρόμων δεν συνοδεύεται από προβλήματα όπως αυτά που αντιμετωπίζει π.χ. το Θησείο. H αλληλουχία των χρήσεων θα πρέπει να είναι τέτοια που να μην δημιουργεί σύγκρουση μεταξύ έντονων και ήπιων χρήσεων.

Στον πεζόδρομο της Hρακλειδών πάντως αυτό δεν φαίνεται να έχει επιτευχθεί. H συμβίωση των κατοίκων με τις εμπορικές δραστηριότητες μόνο αρμονική δεν μπορεί να χαρακτηριστεί. Oι κάτοικοι διαμαρτύρονται ότι τα υπάρχοντα μπαρ και καφέ λειτουργούν κατά παράβαση των υφιστάμενων χρήσεων γης που επιτρέπουν λειτουργία «παραδοσιακών καφενείων», ενώ οι ιδιοκτήτες των μπαρ απαντούν ότι διαθέτουν άδειες λειτουργίες από το YΠEXΩΔE και τον Δήμο Aθηναίων, για τις οποίες μάλιστα κατέβαλαν το καθόλου ευκαταφρόνητο ποσό που προβλέπει ο νόμος.

H πεζοδρόμηση της Bαλαωρίτου - Bουκουρεστίου, η πρώτη που έγινε στην Aθήνα εν έτει 1979, προκάλεσε αρχικά έντονες αντιδράσεις, αλλά στη συνέχεια αποδείχθηκε μια ιδιαίτερη πετυχημένη κίνηση, εμπνεύσεως του καθηγητή του EMΠ Zήβα, καθώς δημιούργησε μια «ανάσα ηρεμίας» σε ένα κομβικό σημείο του κέντρου ανάμεσα σε δύο μεγάλους οδικούς άξονες. Παράλληλα, οι υψηλού επιπέδου χρήσεις που αναπτύχθηκαν (π.χ. χρυσοχοεία) σε συνδυασμό με λογικό αριθμό καφέ και εστιατορίων έδωσαν χαρακτήρα στην περιοχή, εκτοξεύοντας τις αξίες εμπορικών ακινήτων και κατοικιών αποδεικνύοντας ότι το μυστικό μιας πεζοδρόμησης κρύβεται στις χρήσεις γης που προβλέπονται σε κάθε περιοχή.

Καθημερινή 1-3-08

 

 Επιστροφή

 

Το κόστος της οικοδομής

Κατά 10% με 15% αυξήθηκε το κόστος οικοδομής μόνο κατά τους τελευταίους 18 μήνες, όπως αναφέρθηκε σε πρόσφατη εκδήλωση που έγινε στη Θεσσαλονίκη.

Πέρα από τα οικοδομικά υλικά, που έχουν τραβήξει την ανηφόρα, καθώς αυξάνονται σχεδόν με διπλάσιο ρυθμό από τον πληθωρισμό, σημαντικές αιτίες είναι:

- Η αύξηση της τιμής της γης, καθώς το κόστος του οικοπέδου αντιπροσωπεύει πλέον το 45-55% του συνολικού κόστους για έναν κατασκευαστή.

- Η αύξηση των αντικειμενικών αξιών και γενικότερα η αύξηση της φορολογίας των ακινήτων: Το κράτος υπολογίζεται ότι τα τελευταία 20 χρόνια έχει εισπράξει από τη φορολογία στα ακίνητα (σ.σ. τα επιβαρύνουν συνολικά κάπου 32 φόροι και τέλη) πάνω από 6,4 δισ. ευρώ!

Και ενώ η εξασφάλιση κατοικίας για το λαό γίνεται ακόμη πιο απρόσιτη, η κυβέρνηση συνεχίζει απτόητη την εμπορευματοποίηση της γης, προς όφελος των κερδοσκόπων, ενώ αρνείται να εφαρμόσει ένα ουσιαστικό πρόγραμμα λαϊκής στέγασης, παρά τα τεράστια έσοδα που εισπράττει από τη φορολογία ακινήτων. Ακόμη και με αυτά, καλύπτει τις «μαύρες τρύπες» από τις φοροαπαλλαγές που προσφέρει αφειδώς στο μεγάλο κεφάλαιο...

http://www2.rizospastis.gr/story.do?id=4445180&publDate=2/3/2008

 

 Επιστροφή

 

Κίνδυνο λειψυδρίας αντιμετωπίζει η Αθήνα

Δεν τίθεται θέμα αυξήσεων, δεν αποκλείεται όμως να ληφθούν έκτακτα μέτρα εν όψει καλοκαιριού

ΒΑΣΩ ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ

Προ των πυλών βρίσκεται η λειψυδρία στην πρωτεύουσα, καθώς τα αποθέματα νερού της ΕΥΔΑΠ έχουν αγγίξει το χαμηλότερο επίπεδο των τελευταίων ετών και αν δεν βρέξει επαρκώς στα σημεία συγκέντρωσης νερού από τα οποία τροφοδοτείται η Αθήνα δεν αποκλείεται να ληφθούν έκτακτα μέτρα εν όψει του καλοκαιριού.

«Πηγή ανησυχίας» χαρακτήρισε χθες ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιάς τα περιορισμένα αποθέματα στους ταμιευτήρες της ΕΥΔΑΠ και ανέφερε ότι έχουν γίνει συσκέψεις σχετικά με το συγκεκριμένο ζήτημα. Ωστόσο, σημείωσε, το υδρολογικό έτος δεν έχει τελειώσει ακόμη και οι απαιτούμενες ενέργειες θα αποφασιστούν ανάλογα με τις εξελίξεις. Πάντως ο κ. Σουφλιάς διευκρίνισε ότι αυτή τη στιγμή δεν τίθεται θέμα αυξήσεων στα τιμολόγια της ΕΥΔΑΠ. Οι παραπάνω δηλώσεις έγιναν στη διάρκεια της χθεσινής παρουσίασης από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ του Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης και Προστασίας των Υδατικών Πόρων, το οποίο περιλαμβάνει μέτρα για την καλύτερη κατανομή του νερού στα 14 υδατικά διαμερίσματα της χώρας. Καθορίζει ότι και οι αγρότες θα καταβάλλουν αντίτιμο για το νερό που θα χρησιμοποιούν, σε συνδυασμό με ένα σύστημα κινήτρων, επιδοτήσεων ή αποζημιώσεων και με κλιμάκωση ανάλογη με την έκταση της γης που καλλιεργούν. Η πρώτη σκέψη είναι να μην πληρώνουν αντίτιμο οι μικροί και μεσαίοι αγρότες οι οποίοι καλλιεργούν ως και 50 στρέμματα, ενώ στη συνέχεια να υπάρχει κλιμάκωση. Το σύστημα αναμένεται να λειτουργήσει ως το 2010.

Η παρουσίαση του Εθνικού Προγράμματος Διαχείρισης και Προστασίας των Υδατικών Πόρων έγινε περίπου έναν μήνα μετά την καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο για τη μη εφαρμογή κοινοτικής οδηγίας για την προστασία και διαχείριση των υδάτων. Ο κ. Σουφλιάς διευκρίνισε ότι η απόφαση δεν συνεπάγεται την επιβολή προστίμου στη χώρα. Τα στοιχεία του Εθνικού Προγράμματος θα προωθηθούν μέσα στον Μάρτιο στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή.

Το υδατικό διαμέρισμα με το μεγαλύτερο πλεόνασμα είναι της Δυτικής Στερεάς και το πιο ελλειμματικό, της Θεσσαλίας. Αλλα διαμερίσματα με έλλειμμα είναι εκείνα της Ανατολικής Πελοποννήσου και των νήσων του Αιγαίου. Ο κ. Σουφλιάς επισήμανε ότι με τους σημερινούς ρυθμούς αύξησης των αναγκών αναμένεται να εξελιχθούν σε ελλειμματικά και τα διαμερίσματα της Βόρειας Πελοποννήσου, της Ανατολικής Στερεάς Ελλάδος, της Αττικής, της Κεντρικής Μακεδονίας και της Θράκης.

Ο μεγαλύτερος καταναλωτής νερού- κατά 84%- ιδίως κατά την ξηρή περίοδο είναι η γεωργία. Οι διαρροές των δικτύων διανομής νερού, που φθάνουν ως και το 20%, αποτελούν πρόσθετο πρόβλημα, ενώ χρειάζεται να πραγματοποιηθεί σύναψη νέων συμφωνιών για τα διασυνοριακά νερά.

Εκτροπές και ισοζύγια

Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ανέφερε ότι η εκτροπή του Αχελώου θα συνεχιστεί καθώς πρόκειται για υδροηλεκτρικό έργο και άρα δεν συνδέεται με τις αποφάσεις του ΣτΕ. «Σε τρία- τέσσερα χρόνια το νερό θα φθάσει στη Θεσσαλία» είπε. Και επειδή το έργο εκτελείται κυρίως για εξυπηρέτηση της ΔΕΗ, οι αγρότες της Θεσσαλίας δεν αναμένεται να καταβάλουν σημαντικό κόστος χρήσης νερού.

Για τις ανάγκες υδροδότησης και άρδευσης θα κατασκευαστούν περίπου 20 μεγάλα υδροηλεκτρικά έργα (στον Αχελώο, στον Αλιάκμονα, στον Αώο, στον Καλαμά, στον Αραχθο κ.α.) και περίπου 250 μικρά. Επίσης θα πρέπει να κατασκευαστούν λιμνοδεξαμενές και υδρευτικά-αρδευτικά φράγματα, εργοστάσια αφαλάτωσης, ενώ στην Αττική μπορεί να χρησιμοποιηθεί για αρδεύσεις το νερό που παράγεται στην Ψυττάλεια.

http://www.tovimadaily.gr//Article.aspx?d=20080305&nid=7720395&sn=&spid=

 

 Επιστροφή

 

Αύξηση έως 100% στις τιμές των εκτός σχεδίου

Του Αντώνη Σωτηράκου

Τον δρόμο για το εθνικό τυπογραφείο παίρνουν εντός της εβδομάδας οι νέες αντικειμενικές αξίες για τα αγροτεμάχια, τους αγρούς και τις λοιπές εδαφικές εκτάσεις που βρίσκονται σε περιοχές εκτός σχεδίου πόλης, που εκτιμάται ότι θα ανακοινωθούν ως τις 15 του μηνός, ενώ η τρίτη φάση αύξησης των αντικειμενικών αξιών στα εντός σχεδίου κτίσματα και οικόπεδα μετατίθεται χρονικά για το φθινόπωρο.

Σύμφωνα με τις πληροφορίες, οι νέες τιμές αφετηρίας ανά τετραγωνικό μέτρο γης εκτός σχεδίου -οι λεγόμενες Αρχικές Βασικές Αξίες (Α.Β.Α.) και Ειδικές Βασικές Αξίες (Ε.Β.Α.)- βάσει των οποίων προσδιορίζεται η φορολογητέα αξία των εκτός σχεδίου εκτάσεων και γαιοτεμαχίων είναι αυξημένες κατά 80%-100% στον νομό Αττικής και κατά 20% σε μέσα επίπεδα στην υπόλοιπη Ελλάδα, με εξαίρεση τις πυρόπληκτες περιοχές των νομών Αρκαδίας, Αχαϊας, Ευβοίας, Ηλείας, Κορινθίας, Λακωνίας, Μαγνησίας και Μεσσηνίας που δεν γίνεται καμία μεταβολή.

Οι μεγαλύτερες αυξήσεις μέχρι και 100% επιβάλλονται στα εκτός σχεδίου πόλης αγροτεμάχια που βρίσκονται σε περιοχές της Ανατολικής Αττικής, όπου τα τελευταία χρόνια οι αγοραίες τιμές έχουν εκτοξευθεί στα ύψη λόγω της κατασκευής σημαντικών συγκοινωνιακών υποδομών, όπως η Αττική Οδός και το αεροδρόμιο «Ελευθέριος Βενιζέλος».

Επιβαρύνσεις
Οι αναπροσαρμογές στις αντικειμενικές αξίες των εκτός σχεδίου πόλης εδαφικών εκτάσεων δεν επιβαρύνουν άμεσα τους ιδιοκτήτες, ούτε όμως και εμμέσως κατά τη μεταβίβασή τους με κληρονομιά ή γονική παροχή θα υπάρχει ουσιαστική επιβάρυνση μετά τις αλλαγές στη φορολογία κληρονομιών και γονικών παροχών που έγιναν πρόσφατα.

Σημαντική επιβάρυνση θα υπάρξει μόνο κατά τη μεταβίβασή τους με αγοραπωλησία λόγω της αύξησης του φόρου μεταβίβασης που θα πληρώσουν όσοι αγοράσουν εκτός σχεδίου αγροτεμάχια μετά την ανακοίνωση των νέων αξιών.

Με την ολοκλήρωση της διαδικασίας αναπροσαρμογής των αντικειμενικών τιμών γης για τις εκτός σχεδίου πόλης εδαφικές εκτάσεις, προτεραιότητα στους σχεδιασμούς του υπουργείου Οικονομικών παίρνει η διαδικασία για την ένταξη στο σύστημα των αντικειμενικών αξιών των ακινήτων πέντε περιοχών της χώρας που βρίσκονται εκτός σχεδίου πόλης και στις οποίες δεν υπάρχει κανένα σύστημα αντικειμενικής προσέγγισης, αλλά εξακολουθεί να ισχύει το σύστημα των συγκριτικών στοιχείων, δηλαδή του προσδιορισμού της αξίας των ακινήτων με βάση στοιχεία για πωλήσεις γειτονικών ακινήτων, που σημαίνει ότι, στην πράξη, η αξία προσδιορίζεται αυθαίρετα από τις κατά τόπους εφορίες.

Τέλη Απριλίου

Σύμφωνα με το χρονοδιάγραμμα, η διαδικασία αυτή αναμένεται να ολοκληρωθεί ως το τέλος Απριλίου, ώστε και τα ακίνητα αυτά να αποκτήσουν για πρώτη φορά τιμές ζώνης ανά τετραγωνικό μέτρο, με βάση τις οποίες θα προσδιορίζονται στο εξής οι φορολογητέες αξίες για τις μεταβιβάσεις, τις κληρονομιές, τις δωρεές και τις γονικές παροχές ακινήτων, αλλά και για την επιβολή του Ενιαίου Τέλους Ακινήτων (ΕΤΑΚ).

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4666&subid=2&tag=2656&pubid=1165102

 

 Επιστροφή

 

«Όχι διόδια στις πόλεις»

Θανάσης Σαμαράς, Προκόπης Γιόγιακας, Φωτεινή Στεφανοπούλου

«Όχι» στα αστικά διόδια λένε στα «ΝΕΑ» οι Δήμοι των τεσσάρων μεγαλύτερων πόλεων- της Αθήνας, της Θεσσαλονίκης, της Πάτρας και του Βόλου. Όπως υποστηρίζουν, πρώτα θα πρέπει να δοθεί βάρος στη βελτίωση των συγκοινωνιών και των υποδομών και μετά να συζητηθεί η επιβολή διοδίων στις πόλεις.

Το κυκλοφοριακό πρόβλημα ωστόσο, μέρα με τη μέρα επιδεινώνεται, με συνέπεια στην Αττική ήδη το 55% των βασικών οδικών αξόνων να θεωρείται κορεσμένο και στη Θεσσαλονίκη να κυκλοφορούν στις ώρες αιχμής 100.000 Ι.Χ., τη στιγμή που οι βασικοί δρόμοι δεν μπορούν να «αντέξουν» πάνω απο 30.000 αυτοκίνητα. Ίδια εικόνα στην Πάτρα και τον Βόλο. Στην πρωτεύουσα της Μαγνησίας κυκλοφορούν τις ώρες αιχμής 40.000 Ι.Χ., ενώ οι δρόμοι «χωρούν» 25.000 οχήματα.

«Αυτήν τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας λόγος να μπουν διόδια στην πόλη. Πρώτα παρέχουμε υπηρεσίες και μετά απαγορεύουμε και αστυνομεύουμε», λέει στα «ΝΕΑ» ο αναπληρωτής δήμαρχος Αθηναίων κ. Χρόνης Ακριτίδης. «Η επιβολή διοδίων ειναι ένα μέτρο που μπορεί να επιβληθεί μόνο όταν αποτύχει η ενίσχυση των Μέσων Μαζικής Μεταφοράς, η αύξηση του αριθμού των λεωφορειολωρίδων και η επέκταση της ελεγχόμενης στάθμευσης».

Το θέμα των διοδίων άνοιξε και πάλι έπειτα από την παρουσίαση από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ κ. Γιώργο Σουφλιά του νέου Εθνικού Χωροταξικού Πλαισίου- που θα κατατεθεί μέσα στον Μάρτιο στη Βουλή- με το οποίο προτείνεται η επιβολή διοδίων στην Αθήνα και στις μεγάλες πόλεις, κατά τα πρότυπα του Λονδίνου και της Στοκχόλμης.

Οι τιμές στην Ευρώπη

Στο Λονδίνο τα διόδια κοστίζουν 8 λίρες - από τις 7.30 π.μ. έως τις 6.30 μ. μ- και έπειτα από 4 χρόνια εφαρμογής η μείωση της κυκλοφορίας έφτασε το 33%. Στη Στοκχόλμη ειναι περίπου 20 κορώνες δηλαδή 2,10 ευρώ- κλιμακωτή χρέωση ανάλογα με την ημέρα και την ώρα εισόδου- και σε ενάμιση χρόνο από την επιβολή τους υπάρχει μείωση της κυκλοφορίας κατά 25%. Πρόσφατα μπήκαν διόδια και στο Μιλάνο- 10 ευρώ- ενώ στις πόλεις Όσλο, Μπέργκεν και Τροντχάιμ της Νορβηγίας έχουν μπει διόδια στο κέντρο της πόλης, όχι για τη μείωση της κυκλοφορίας, αλλα για να εξευρεθούν χρήματα για την κατασκευή δρόμων

http://ta-nea.dolnet.gr//Article.aspx?d=20080303&nid=7690146&sn=&spid=876

 

 Επιστροφή

 

ΑΣΤΕΓΟΙ- Οι φτωχότεροι των φτωχών

Των ΑΝΤΩΝΙΑΣ ΞΥΝΟΥ, ΚΑΤΙΑΣ ΑΝΤΩΝΙΑΔΗ

Μικρές ιστορίες του 21ου αιώνα, που μοιάζουν τόσο με τις δικές μας και που είναι, ωστόσο, τόσο μακριά μας. Ανθρωποι νέοι, ηλικιωμένοι, μητέρες με μωρά στην αγκαλιά, που τριγυρνούν στους δρόμους βυθισμένοι στις σκέψεις τους και στον δικό τους κόσμο, αντιμέτωποι με όλες τις καιρικές συνθήκες. Οι σύγχρονοι «Αθλιοι» δεν είναι πλάσματα κάποιας άλλης εποχής.

Είναι αποφυλακισμένοι, χρήστες ναρκωτικών, θύματα δανείων και πιστωτικών καρτών, απολυμένοι και χαμηλοσυνταξιούχοι. «Δεν είμαστε ζητιάνοι, απόκληροι και άποροι είμαστε», φώναζε ένας απ' αυτούς μέσα σ' ένα σουπερμάρκετ. Στον δικό μας εθνικό περίγυρο πειθαναγκαστήκαμε στην παραδοχή της αδυναμίας μας και διαιωνίζουμε το πρόβλημα. Ο ρατσισμός των «χορτάτων» δεν αντιλαμβάνεται ότι το ίδιο το σύστημα παράγει αυτές τις καταστάσεις και, έπειτα, προσπερνάει τους αναξιοπαθούντες και τους ξεχνάει. Στην τηλεόραση παρελαύνουν οι καταθέσεις σε ελβετικούς λογαριασμούς τηλε-προσώπων της επικαιρότητας, σφήνα στο «γκλάμουρ» καλλίγραμμων παρουσιαστριών «κοινωνικών» εκπομπών. Στους χαλεπούς μας καιρούς αντί το κράτος να κατοχυρώσει δίχτυ κοινωνικής προστασίας, κυνηγάει δείκτες οικονομικής ευεξίας που -τι ειρωνεία- δεν πιάνονται ποτέ. Οι σύγχρονοι «κλοσάρ» δεν είναι μόνο οι απόκληροι της κοινωνίας, είναι πια οι χθεσινοί της εργαζόμενοι. Οι ίδιες τους οι ιστορίες, ιστορίες καθημερινών ανθρώπων που, από έναν λάθος υπολογισμό, βρέθηκαν στην άλλη άκρη. «Η απέναντι πλευρά δεν είναι τόσο μακριά»...
Επίσημη και συστηματική καταγραφή του πληθυσμού των αστέγων στη χώρα μας δεν έχει γίνει, με αποτέλεσμα κανείς να μη γνωρίζει την ακριβή έκταση του φαινομένου.
Τα στατιστικά στοιχεία που στέλνει η χώρα μας κάθε χρόνο στο Ευρωπαϊκό Παρατηρητήριο Ελλειψης Στέγης στηρίζονται σε εκτιμήσεις και μόνο.
Σύμφωνα με αυτές στην Ελλάδα υπάρχουν σήμερα περίπου 17.000 άστεγοι, εκ των οποίων 9.000 βρίσκονται στο λεκανοπέδιο Αττικής. Περίπου 1.000 από αυτούς είναι Ελληνες πολίτες, χωρίς κανένα σταθερό κατάλυμα, 280 φιλοξενούνται σε κρατικούς και δημοτικούς ξενώνες, 2.000 φιλοξενούνται από μη κυβερνητικές και εκκλησιαστικές οργανώσεις, περίπου 500 βρίσκονται σε οικοτροφεία, 2.000 μένουν σε κτίρια που έχουν καταλάβει και πρόχειρα καταλύματα, 8.000 είναι μετανάστες και αιτούντες άσυλο χωρίς κανένα κατάλυμα και 3.000 βρίσκονται σε ιδρύματα.
Πίσω από τους αριθμούς, η πραγματικότητα διαφαίνεται σκοτεινή. Περίπου στους 2.000 υπολογίζονται οι άστεγοι στα όρια του Δήμου Αθηναίων, σύμφωνα με την καταγραφή του Οκτωβρίου του 2006.
Ο πληθυσμός τους, σύμφωνα με όλες τις μαρτυρίες, αυξάνεται διαρκώς. Οχι μόνο στα μεγάλα αστικά κέντρα, αλλά και σε άλλες πόλεις.
Η «πληρότητα» στις θέσεις των αστέγων οδηγεί πλέον σε τραγικά περιστατικά: Πρόσφατα, ένας νέος άνθρωπος βρέθηκε απανθρακωμένος σε εγκαταλειμμένο σπίτι στη Θεσσαλονίκη, μετά από πυρκαγιά.
Ο νεαρός άστεγος ήταν, πιθανότατα, χρήστης ναρκωτικών ενώ η μονοκατοικία όπου έβρισκε καταφύγιο έγινε στάχτη, χωρίς κανένας να μπορέσει να κάνει το παραμικρό. Νεκρός βρέθηκε, επίσης, ένας 53χρονος άστεγος, πατέρας τριών παιδιών, από δύο νεαρούς αλλοδαπούς στη Γλυφάδα.
Ο καβγάς διαδραματίστηκε σε εγκαταλειμμένη καφετέρια όπου διαμένουν άστεγοι και οι τρεις άνδρες ήρθαν στα χέρια για το χώρο όπου θα κάθονταν μέσα στο κτίριο. Λίγο πριν από τα Χριστούγεννα, άλλο ένα κρούσμα ήρθε να προστεθεί σ' αυτόν τον μακρύ κατάλογο: νεκρός βρέθηκε ένας Βέλγος «κλοσάρ» κοντά στην Αγορά των Χανίων, στην Κρήτη. Ο άτυχος άνθρωπος δεν αναζητήθηκε ποτέ από κανέναν.
Οι μάχες για την «καβάτζα», το μέρος όπου θα διανυκτερεύσουν οι ανέστιοι, είναι κάτι παραπάνω από συχνές. Και θα συνεχίσουν να είναι, όσο η πολιτεία και οι πολίτες της περί άλλα τυρβάζουν.

antxunou@enet.gr - antoniadi@enet.gr   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 11/03/2008

 

 Επιστροφή

 

Αθήνα, πρωτεύουσα ασχήμιας

Το μετέωρο βήμα της ελληνικής πόλης στον τουρισμό

Τoυ Γιάννη Δ. Πατέλλη jannispatellis@yahoo. com

Πάνω από 30.000 Έλληνες πήγαν φέτος τα Χριστούγεννα στην... Πράγα. Φαντάζομαι ότι κανείς Τσέχος δεν θα διάλεξε αντίστοιχα την Πάτρα, το Ηράκλειο, τη Θεσσαλονίκη ή την Αθήνα. Γιατί αντίστοιχα οι ξένοι δεν διαλέγουν ελληνικές πόλεις για μια βδομάδα ή ένα Σαββατοκύριακο ή έστω ακόμα και μια μέρα, για ένα σταμάτημα;
Καταρχήν πρέπει ίσως επισημάνουμε ότι κατορθώσαμε το ακατόρθωτο, να φτιάξουμε μια τεράστια Αθήνα και δεκάδες μικρές «Αθήνες» διάσπαρτες σε όλη τη χώρα «κατ΄ εικόνα και ομοίωση» της πρωτεύουσας. Τη χαρακτηριστική εικόνα μιας συνοικίας στην Αθήνα τη συναντάμε πια παντού, είτε είμαστε στον Άγιο Νικόλαο Κρήτης είτε στη Λάρισα είτε στο Αγρίνιο. Μίζερες πολυκατοικίες, κρύες μέσα και έξω τυποποιημένη «κακομοιριά» αναμεμειγμένη με «νεοπλουτίστικα στοιχεία», σκουπίδια, πεζοδρόμια σπασμένα, θόρυβος, καυσαέρια και ακαταστασία παντού. Σε αυτή την άναρχη πόλη της «Νεώτερης Ελλάδας» καταστράφηκε σχεδόν το καθετί, ο ιστός της, τα κτίρια, η πολεοδομική και χωροταξική δομή της, γενικά το χρώμα, ο χαρακτήρας της, αυτό που τη διαφοροποιούσε. Όλοι ομολογούμε πια ότι το περιβάλλον στις πόλεις μας δεν είναι, κατά την πιο κοινή έκφραση, «ανθρώπινο». Τα επακόλουθα από αυτό φαίνονται πολύ χαρακτηριστικά σε έναν κατεξοχήν ευαίσθητο τομέα, τον «τουρισμό». Πρέπει να καταλάβουμε ότι ο «τουρισμός», ο «τουρίστας» είναι ένα πολύ καλό βαρόμετρο για την «ανθρώπινη» διάσταση των πόλεών μας, για την ομορφιά τους, για την ελκυστικότητά τους. Ασχήμια και τουρισμός πόλεων (τουλάχιστον ο ποιοτικός) δεν ταιριάζουν, δεν συμβαδίζουν...
Το ότι οι «τουρίστες» δεν αγαπούν, δεν επισκέπτονται τις πόλεις μας πρέπει να καταλάβουμε ότι δεν οφείλεται παρά σε τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το ότι απλά «δεν τους αρέσουν». Πολύ απλά δεν τους αρέσουν γιατί ταλαιπωρούνται για καθετί, γιατί δεν ανέχονται αυτά που για μας

ΜΙΖΕΡΕΣ ΠΟΛΥΚΑΤΟΙΚΙΕΣ,

κρύες μέσα και έξω τυποποιημένη «κακομοιριά» αναμεμειγμένη με «νεοπλουτίστικα στοιχεία», σκουπίδια, πεζοδρόμια σπασμένα, θόρυβος, καυσαέρια και ακαταστασία παντού

είναι μια «καθημερινότητα», όπως π.χ. να μην μπορείς να βρεις ταξί, τα σκουπίδια, τα σπασμένα πεζοδρόμια, η ακαταστασία στη συγκοινωνία, στα μουσεία, κ.λπ. Έτσι «χαμένος» μέσα στην πόλη ο τουρίστας ζητάει και αυτός αυτό που ενδόμυχα θα θέλαμε και εμείς να κάνουμε, να φύγει δηλαδή όσο το δυνατόν γρηγορότερα από αυτήν. «Τον πνίγει η πόλη μας». Τον «τουρισμό» πόλεων πριν ακόμα αναπτυχθεί τον πνίξαμε μόνοι μας. Όλοι οι τουρίστες «άρον άρον» έπειτα από μια παραμονή και περιπλάνηση «maximum» μιας ημέρας στις «πόλεις» μας, θέλουν να τις εγκαταλείψουν.
Έτσι η εικόνα της Αθήνας με τα καυσαέρια, το νέφος και τα προβλήματά της την είχαν πλέον σχεδόν καταδικάσει, γονατίσει τουριστικά. Κάθε χρόνο πήγαινε και χειρότερα. Για τις άλλες πόλεις μας ούτε λόγος να γίνεται, δεν υπήρχαν στον χάρτη. Και ξαφνικά ήρθε το «θαύμα» (που δεν ήταν θαύμα, αλλά αποτέλεσμα καλής τουριστικής προετοιμασίας και σκληρής εργασίας). Μέσα στον Αύγουστο έπειτα από μια τιτάνια προσπάθεια και προετοιμασία, δείξαμε παγκόσμια μια άλλη τουριστικά ελκυστική Αθήνα, μια πόλη που χαιρόσουν να τη βλέπεις, να ζεις και να βιώνεις μαζί με τους τουρίστες τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Έγινε λοιπόν η αρχή της ανατροπής της εικόνας που είχε δημιουργηθεί για την Αθήνα, που πιθανόν θα παρέσυρε αργότερα τη Θεσσαλονίκη και τις άλλες μας πόλεις μας; Έτσι φάνηκε, ότι δηλαδή μετά την καλή εικόνα των Ολυμπιακών η επόμενη μέρα για την Αθήνα ήταν πολύ ελπιδοφόρα. Συνέδρια, City breaks, αεροπορικές εταιρείες low carriers την ανακάλυπταν, τα ξενοδοχεία γέμιζαν. Όμως φαίνεται ότι το όνειρο αρχίζει να ξεφτίζει. Τα στοιχεία αυτό δείχνουν. Ο απόηχος των Ολυμπιακών σβήνει. Αντίθετα, η φήμη ότι η Αθήνα είναι από τις πιο ακριβές πόλεις της Ευρώπης, και όχι μόνο, ήδη έχει κάνει τον γύρο του κόσμου. Και η φήμη, η κουβέντα, το σχόλιο από στόμα σε στόμα είναι η πιο δυνατή διαφήμιση ή δυσφήμηση. Αυτή οδήγησε π.χ. την επιλογή των Ελλήνων να κάνουν τουρισμό στην Πράγα. Η αρνητική φήμη όμως, όπως και παλαιοτέρα με το νέφος, θα απομακρύνει τον υποψήφιο τουρίστα να σκεφτεί καν την Αθήνα σαν επιλογή του... Σκουπίδια, νέφος, ακρίβεια, και όχι μόνο, αν γίνουν η μόνιμη φήμη της Αθήνας... καήκαμε. Και για να εξηγούμαστε, αυτό είναι υπόθεση όλων μας, είναι στα χεριά μας να μη γίνει.
Ο Γιάννης Δ. Πατέλλης είναι εμπειρογνώμονας, τέως πρόεδρος του ΕΟΤ

Τα ΝΕΑ 14-3-08

 

 Επιστροφή

 

Υπόγεια έρημος με τοξικά

Καταστροφή του υδροφόρου ορίζοντα σε όλη τη χώρα διαπιστώνουν οι ειδικοί

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: Χάρης Καρανίκας

 «Η ρύπανση έχει επεκταθεί στους περισσότερους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες σε βαθμό από μέτριο έως μεγάλο, ενώ υπάρχουν μεγάλες δυσκολίες στην εξυγίανση των υδάτων», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Υδρογεωλόγων Γεώργιος Στουρνάρας.

Βιομηχανικά απόβλητα, φυτοφάρμακα και η εισβολή της θάλασσας στους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες λόγω της υπεράντλησης από τις γεωτρήσεις έχουν καταστρέψει τα υπόγεια νερά της Ελλάδας. Μπροστά στον εφιάλτη της λειψυδρίας που βρίσκεται προ των πυλών, σε αντίθεση με ό,τι έγινε κατά τη μεγάλη ξηρασία στις αρχές της προηγούμενης δεκαετίας, αυτή τη φορά τα υπόγεια νερά δεν θα δώσουν τη λύση στο πρόβλημα.
Από το 1990 έως το 1993, χιλιάδες γεωτρήσεις άνοιξαν απ΄ άκρου

Η ΥΠΕΡΑΝΤΛΗΣΗ

και η αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων έχουν καταστήσει τα λιγοστά αποθέματα επικίνδυνα για την υγεία

εις άκρον της Ελλάδας και το νερό από τα έγκατα της γης αναπλήρωσε σε μεγάλο βαθμό την έλλειψη των βροχοπτώσεων. Η ρύπανση στους υπόγειους υδροφόρους ορίζοντες καθιστά σχεδόν απαγορευτική τη χρήση αυτού του νερού σήμερα. Σε ορισμένες περιοχές, αυτό έχει γίνει συνείδηση για τους κατοίκους.
Στην περιοχή του Έβρου, πρόσφατα ανιχνεύθηκαν αυξημένες συγκεντρώσεις νιτρικών ουσιών από την αλόγιστη χρήση φυτοφαρμάκων. «Αρχίσαμε επιδημιολογική μελέτη για να δούμε τις επιπτώσεις στη δημόσια υγεία καθώς πολλές περιοχές υδροδοτούνται από γεωτρήσεις. Μία από τις ασθένειες που ψάχνουμε είναι και ο καρκίνος του παχέος εντέρου», λέει ο Απόστολος Βανταράκης, επίκουρος καθηγητής Υγιεινής στην Ιατρική Σχολή του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου Θράκης.
Στην Αττική η ποιότητα των υπόγειων υδάτων χειροτερεύει δραματικά.

Η ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων στις περιοχές με μεγάλη γεωργική δραστηριότητα έχει καταστήσει τα υπόγεια ύδατα επικίνδυνα για την υγεία

Στο Θριάσιο Πεδίο, σύμφωνα με τον επικεφαλής του Εργαστηρίου Τεχνικής Γεωλογίας και Υδρογεωλογίας του ΕΜΠ Γιάννη Κουμαντάκη, οι υδροφορείς είναι ιδιαίτερα επιβαρημένοι από τοξικές ουσίες. «Αυτό συμβαίνει λόγω των υπαίθριων αποθέσεων τοξικών αποβλήτων, που με το νερό της βροχής καταλήγουν στον υδροφόρο ορίζοντα», λέει ο κ. Κουμαντάκης. Στην παράκτια ζώνη της Αττικής, από το Θριάσιο έως και την Ανάβυσσο το θαλασσινό νερό έχει εισβάλει στα υπόγεια ύδατα σε βάθος 500- 2.000 μέτρων από την παραλία. Ιδιαίτερα έντονη ρύπανση από νιτρικά κατάλοιπα φυτοφαρμάκων εμφανίζει η περιοχή του Μαραθώνα, ενώ τα υπόγεια ύδατα έως το Πόρτο Ράφτη εμφανίζονται υφαλμυρωμένα. Στο Κορωπί, εκτός από το συγκεκριμένο πρόβλημα, έχουν εντοπιστεί σε υδροφορέα καρκινογόνο εξασθενές χρώμιο και άλλα βαρέα μέταλλα, τα οποία σύμφωνα με τις τελευταίες μετρήσεις έχουν αρχίσει να υποχωρούν. Ωστόσο, για να εξυγιανθεί πλήρως η περιοχή χωρίς ανθρώπινη παρέμβαση θα χρειαστεί να περάσουν δεκαετίες, σύμφωνα με τους ειδικούς. Στα Οινόφυτα για παράδειγμα, οι συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου έφταναν τα 51 μικρογραμμάρια ανά λίτρο νερού στη γεώτρηση Μουρίκι τον Αύγουστο του 2007. Σήμερα, παρά τα μέτρα και τα πρόστιμα του ΥΠΕΧΩΔΕ και μετά τις βροχοπτώσεις του χειμώνα, οι συγκεντρώσεις εξασθενούς χρωμίου στην ίδια θέση φτάνουν τα 47 μικρογραμμάρια.
Μεγάλες συγκεντρώσεις νιτρικών εντοπίζονται και στην παράκτια ζώνη των Μεγάρων, όπου η υφαλμύρωση έχει προχωρήσει βαθιά στην ξηρά. Ακριβώς τα ίδια ισχύουν και για την περιοχή ανάμεσα στην Κόρινθο και το Κιάτο. «Πριν από δέκα χρόνια είχαμε κάνει μελέτες για τον εμπλουτισμό των υπόγειων υδάτων και την αποκατάστασή τους, αλλά δεν έχει γίνει απολύτως τίποτα», λέει ο κ. Κουμαντάκης.
Στην Πελοπόννησο, σε ολόκληρο το Αργολικό πεδίο, από το Κουτσοπόδι στις παρυφές των Μυκηνών έως και το Ναύπλιο έχουν εντοπιστεί αυξημένες συγκεντρώσεις νιτρικών και τα νερά είναι υφάλμυρα. «Η κατάσταση δεν διαφέρει στην Αχαΐα και την Ηλεία, όπου η νιτρορρύπανση είναι εμφανής λόγω των εντατικών καλλιεργειών», λέει ο κ. Γεώργιος Στουρνάρας.
Τα πράγματα δεν καλυτερεύουν προς τον Βορρά. Ολόκληρο το νοτιοανατολικό τμήμα του Θεσσαλικού κάμπου παρουσιάζει αυξημένες συγκεντρώσεις σε νιτρικά και η υπεράντληση των γεωτρήσεων έχει φέρει τη θάλασσα στο υπέδαφος. «Στη Θεσσαλία οι γεωτρήσεις ξεπερνούν σε βάθος τα 300 μέτρα, ενώ στα νησιά του Αιγαίου οι μικροί υπόγειοι υδροφορείς έχουν γεμίσει με θαλασσινό νερό», λέει ο Δημήτρης Κουτσογιάννης, αναπληρωτής καθηγητής Υδατικών Πόρων του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου.
Πρόβλημα προκαλούν και τα ρυπαντικά φορτία των ποταμών Αξιού, Αλιάκμονα και Λουδία, στα νερά των οποίων έχουν εντοπιστεί αυξημένες συγκεντρώσεις βαρέων μετάλλων όπως μόλυβδος, ψευδάργυρος, κάδμιο, και αρσενικό. «Όπου τα νερά των ποταμών αυτών συναντούν ασβεστολιθικά πετρώματα, τα βαρέα μέταλλα διεισδύουν στους υπόγειους υδροφορείς αφιλτράριστα και τους ρυπαίνουν», επισημαίνει ο κ. Κουμαντάκης. Νιτρορρύπανση εμφανίζεται και στον κάμπο Κομοτηνής- Ξάνθης, επισημαίνουν οι ειδικοί. Όσο για τη Δυτική Μακεδονία, όπου σύμφωνα με το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν υπάρχει πρόβλημα με τα υδατικά αποθέματα, η υπεράντληση από τους υπόγειους υδροφορείς για την ψύξη των θερμοηλεκτρικών σταθμών της περιοχής κάνει τους ειδικούς να ανησυχούν.
Ακόμα και στη Δυτική Ελλάδα, όπου οι βροχοπτώσεις κρίνονται ικανοποιητικές και τα υπόγεια ύδατα εμπλουτίζονται σε μεγάλο βαθμό, εντοπίζονται συγκεντρώσεις νιτρικών και υφαλμύρωσης των υδάτων.

ΤΑ ΝΕΑ 17-3-08

 Επιστροφή

 

80 τόμοι, 40 χρόνια αρχιτεκτονικής

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Ογδόντα τόμοι κατάφεραν να δώσουν το απαύγασμα της αρχιτεκτονικής δημιουργίας τα τελευταία σαράντα χρόνια. Ο λόγος για τα «Αρχιτεκτονικά θέματα» και τα «Θέματα χώρου και τέχνης», το πιο ψαγμένο δίδυμο στον τομέα τους, που συμπλήρωσαν 40 χρόνια γόνιμης παρουσίας και το γιορτάζουν με μια αντιπροσωπευτική έκθεση στο νέο Μουσείο Μπενάκη (Πειραιώς 138), με γενικό τίτλο «Το σχήμα του τόπου» (ως 11 Μαΐου).

Είναι μια πραγματική «εγκυκλοπαίδεια» από αρχιτεκτονικά διαμάντια, με κοινό σημείο αναφοράς το ήθος που αποπνέουν, τον σεβασμό τους στον περιβάλλοντα χώρο, τις ξεχωριστές γραμμές τους και τη μαεστρία στη χρήση των υλικών, τα οποία, όμως, δυστυχώς είναι οι... παραφωνίες στον δομημένο χώρο στις πόλεις μας.

Εχει ενδιαφέρον ότι αυτό το ξεχωριστό βήμα των Ελλήνων αρχιτεκτόνων οφείλεται σε έναν... πολιτικό μηχανικό, τον Ορέστη Δουμάνη, που παράλληλα με διδακτικό του έργο στην έδρα της Οικοδομικής του Ε.Μ. Πολυτεχνείου, ασχολήθηκε συστηματικά με κορυφαίες εξειδικευμένες εκδόσεις («Ζυγός», «Αρχιτεκτονική»), πριν να δοκιμάσει τις δυνάμεις του στον χώρο. Ελάχιστη αναγνώριση της προσφοράς των εκδόσεών του στην ανάδειξη των πιο αντιπροσωπευτικών έργων των τελευταίων χρόνων και την ανάπτυξη ουσιαστικού διαλόγου γύρω από την πόλη και την αρχιτεκτονική αποτελεί η αναγόρευσή του σε επίτιμο διδάκτορα της Αρχιτεκτονικής του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης.

Στην ίδια σχολή ανήκει η ιδέα για τα εκδοτικά γενέθλια με την πρώτη έκθεση που φιλοξενήθηκε στο Τελλόγλειο Ιδρυμα την περασμένη άνοιξη. Η αθηναϊκή εκδοχή της είναι επαυξημένη με προπλάσματα, μακέτες, ζωγραφικά έργα και γλυπτά, χάρη στη βοήθεια των συνδιοργανωτών, του Ινστιτούτου Αρχιτεκτονικής και κυρίως του Μουσείου Μπενάκη, που με τη συστηματική δουλειά της καθηγήτριας του Πολυτεχνείου Μάρως Αδάμη διεκδικεί τα τελευταία χρόνια το δικό του στίγμα στην ανάδειξη της αρχιτεκτονικής.

Τα «Αρχιτεκτονικά θέματα» από το πρώτο τεύχος τους (1967) τάχθηκαν στο πλευρό της αρχιτεκτονικής, που συνδυάζει το ελληνικό χρώμα με τις παγκόσμιες αναζητήσεις. Φιλοξένησαν το Μουσείο Ιωαννίνων του Αρη Κωνσταντινίδη, το οποίο -τι ειρωνεία- «κακοποιήθηκε» με ανιέρες προσθήκες πριν από μια διετία, καθώς και την υποδειγματική κατοικία του Νίκου Βαλσαμάκη, ενώ στο 3ο τεύχος παρουσιάζεται το έργο του Δημήτρη Πικιώνη, με σημεία αναφοράς τη διαμόρφωση του χώρου γύρω από την Ακρόπολη και του Φιλοπάππου. Στα χρόνια που ακολούθησαν βρήκαν φιλόξενο βήμα όλοι οι σύγχρονοι δημιουργοί, οι: Αλέξανδρος Τομπάζης, Σουζάνα και Δημήτρης Αντωνακάκης, Τ. Ζενέττος, Δημήτρης Φατούρος, Κ. Δεκαβάλλας, Ν. Καλογεράς, Σ. Κονταράτος, Γ. Δεσποτόπουλος, Τάσος και Δημήτρης Μπίρης, Γιώργος και Ελένη Μανέτα, Σέβα Καρακώστα, Π. Τζώνος και άλλοι, φθάνοντας ώς τη νεότερη φουρνιά (Τ. Παπαϊωάννου, Δ. Ησαΐας, Γ. Κίζης, Κυρ. Κρόκκος, Τ. Κωστιόπουλος, Α. Κούρκουλας, Μαρία Κοκκίνου, Β. Μπασκόζος, Π. Νικολακόπουλος, Γ. Μακρής κ.ά.).

Με τα «Θέματα χώρου και τέχνης», που ακολούθησαν (1970), η θεματολογία διευρύνθηκε περιλαμβάνοντας και ζητήματα τέχνης, με παρουσιάσεις του έργου κορυφαίων δημιουργών, όπως οι Γ. Σπυρόπουλος, Γ. Ζογγολόπουλος, Μ. Κατζουράκης, Κ. Κολεντιανός κ.ά. Οι 2.000 συνεργασίες και παρουσιάσεις δίνουν το μέτρο της συνολικής προσφοράς, που όλα δείχνουν ότι θα συνεχίσει για πολλά χρόνια στην ίδια ρότα...

Ισως περισσότερο από τις γνώμες των αρχιτεκτόνων να έχει σημασία η αποτίμηση της προσφοράς από μια κριτικό. Η Κατερίνα Κοσκινά θεωρεί ότι τα δύο αυτά έντυπα «είχαν τη διορατικότητα να εντοπίσουν και να αναδείξουν το αυθεντικό και πρωτότυπο αρχιτεκτονικό έργο, τα οποία, αν και μειοψηφία μέσα σε μια θάλασσα κοινοτοπίας, συνιστούν ένα σημαντικό κτιριακό απόθεμα και επιβεβαιώνουν την ύπαρξη του μοντέρνου κινήματος στην Ελλάδα».

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=91881136

 

 Επιστροφή

 

Δρόμοι καυτοί σαν καμίνια

Της ΑΥΡΑΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ

Λίφτινγκ σε δρόμους για ν' αλλάξει το κλίμα! Η αρχή προβλέπεται να γίνει σε μία από τις πιο γνωστές λεωφόρους, την Αγίου Ιωάννου της Αγίας Παρασκευής, και θα αποτελέσει το «μοντέλο» για την εφαρμογή ανάλογων παρεμβάσεων και στο κέντρο της Αθήνας, στο Μοναστηράκι, στην Ομόνοια κ.ά.
Η αλλαγή του κλίματος θα επιχειρηθεί με το ξήλωμα υλικών υψηλής απορρόφησης της θερμότητας, όπως άσφαλτος, πλάκες και την αντικατάστασή τους με υλικά υψηλής ανακλαστικότητας, κυβόλιθους και γρανίτες, σκίαση, χρήση νερού και πρασίνου.
Επιδιωκόμενο αποτέλεσμα η μείωση της θερμοκρασίας κατά 2 με 2,5 βαθμούς τους καλοκαιρινούς μήνες, η αύξηση της ταχύτητας του ανέμου και η μείωση της ρύπανσης κατά 25%.
Ο Ματ. Σανταμούρης, επικεφαλής της ομάδας κτιριακού περιβάλλοντος του Πανεπιστημίου Αθηνών, που έχει αναλάβει τη σχετική έρευνα, επισημαίνει ότι τα πρώτα θύματα των κλιματικών αλλαγών είναι οι πολίτες χαμηλού εισοδήματος: «Εξαιτίας της μεγάλης αύξησης του μπετόν στις πόλεις παρατηρείται μια αύξηση της θερμοκρασίας το καλοκαίρι που φτάνει έως και 10 βαθμούς σε σχέση με την περιφέρεια. Ενας τρόπος να την αντιμετωπίσουμε είναι η χρήση υλικών που δεν αυξάνουν τη θερμοκρασία».
*Σε έρευνα της πανεπιστημιακής ομάδας, σε 60 κατοικίες ενοίκιων χαμηλού εισοδήματος στην Αθήνα, διαπιστώθηκε ότι η θερμοκρασία τους καλοκαιρινούς μήνες κυμαινόταν μέσα στα σπίτια έως 38 και 42 βαθμούς, ενώ υπήρχαν μεγάλα διαστήματα με το θερμόμετρο να δείχνει πάνω από 34 βαθμούς Κελσίου.
«Υπάρχουν μοντέλα της Παγκόσμιας Οργάνωσης Υγείας που δείχνουν ότι μια παράταση της περιόδου του καύσωνα μια έως 2 ημερών είναι αρκετή για να θρηνήσουμε νεκρούς, όπως συνέβη στη Δ. Ευρώπη το 2003. Κι ενώ οι ανάγκες για κλιματισμό στην Αθήνα σε σχέση με την περιφέρεια το καλοκαίρι διπλασιάζονται, μόνο το 7% των κατοικιών στα χαμηλά εισοδήματα έχουν διπλά τζάμια, σε αντίθεση με το 77% των κατοικιών στα υψηλά εισοδήματα», επισημαίνει ο καθηγητής.
*Οσον αφορά την έρευνα για τη «θερμοκρασία οδοστρώματος», λέει: «Αυτό που παρατηρούμε από τις μετρήσεις είναι η ανομοιογενής κατανομή στον ίδιο δρόμο της καλοκαιρινής θερμοκρασίας, που φτάνει π.χ. για την οδό Αγ. Ιωάννου λόγω της γειτνίασης με τη λεωφόρο Μεσογείων και τους 4 βαθμούς Κελσίου και της ταχύτητας του ανέμου. Αυτό έχει σαν συνέπεια συνθήκες δυσφορίας».
*Ο αντιδήμαρχος περιβάλλοντος της Αγίας Παρασκευής Μιχ. Γριβέας λέει ότι ο δήμος εισάγοντας αυτή τη σύγχρονη περιβαλλοντική αντίληψη στην πόλη του, σκοπεύει να επιτείνει τη χρήση ψυχρών και βιοκλιματικών υλικών σε όλα τα έργα ανάπλασης που θα γίνουν από εδώ και πέρα, π.χ. στα πεζοδρόμια κατοικίας.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 23/03/2008

 

 Επιστροφή

 

Η αρχιτεκτονική ως περιτύλιγμα- Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ

Ø      Σε αρκετά έντυπα τελευταία, βλέπουμε ολοένα και περισσότερο να παρουσιάζεται το αρχιτεκτονικό έργο ως «καταναλωτικό προϊόν». Φτάσαμε σε σημείο μάλιστα, να αναφερόμαστε στους αρχιτέκτονες λες και είναι μόδιστροι υψηλής ραπτικής που κατεβαίνουν στην αγορά να διαλαλήσουν τα άψογα εμπορεύματά τους με την «επώνυμη υπογραφή».

Αλλά η αρχιτεκτονική δεν είναι η άκαρπη και αγχωτική αναζήτηση ενός νέου κάθε φορά στιλ, μιας μόδας που θα δημιουργήσει απλώς θόρυβο και θα στρέψει επάνω της τα φώτα της δημοσιότητας. Αναφερόμαστε στα κτήρια σαν να πρόκειται για ψυχρά και άψυχα γλυπτικά αντικείμενα που θεώνται μόνον απ' έξω και από μακριά, που απλώς εντυπωσιάζουν, και όχι ως χώρους ζωής μέσα στους οποίους γεννιούνται, ζούνε και πεθαίνουν άνθρωποι. Ετσι όμως -ίσως δίχως να το συνειδητοποιούμε- εκμηδενίζουμε τη σημαντική κοινωνική αποστολή της αρχιτεκτονικής, ευτελίζουμε το περιεχόμενό της, ακυρώνουμε τη διαχρονική της διάσταση, το διδακτικό της νόημα.

Η επεξεργασία του εξωτερικού ορίου του κτηρίου σε ό,τι αφορά τη σχέση του με το δημόσιο χώρο της πόλης και το ύπαιθρο ήταν ανέκαθεν χαρακτηριστικό της αρχιτεκτονικής δημιουργίας. Καταφέραμε όμως να αποσυνδέσουμε την όψη από την οργανική σχέση που είχε πάντα με την κάτοψη και την τομή (ως κομμάτι μιας αδιάσπαστης ενότητας) και τη μετατρέψαμε σε «περιτύλιγμα» στο πλαίσιο ενός αχαλίνωτου φορμαλισμού. Γιατί, άλλο πράγμα είναι η νέα έκφραση του κτηρίου, που σημαίνει ριζικές αλλαγές στη συνθετική και κατασκευαστική του δομή και φυσικά στη διαμόρφωση του εξωτερικού του κελύφους (ένα σοβαρό ζήτημα που απασχολεί εδώ και δεκαετίες τους αρχιτέκτονες), και άλλο το ντύσιμο του κτηρίου απλώς με μια επένδυση, ενώ κατά τα άλλα παραμένει ένα αδιάφορο «κουτί»1.

Ετσι φανταζόμαστε, στ' αλήθεια, την αναβάθμιση της ελληνικής αρχιτεκτονικής; Με όρους τηλεοπτικού θεάματος και life style θα αλλάξει μια πόλη και η καθημερινότητα των πολιτών της; Από το αν π.χ. ένα «διάσημο αρχιτεκτονικό όνομα»... καταδεχτεί να χτίσει στην Αθήνα και όχι, λόγου χάριν, από τη γενικότερη αλλαγή νοοτροπίας των κατοίκων της;2 Θαρρείς και η αρχιτεκτονική είναι μία ακόμη υστερία, μια αγωνιώδης αναζήτηση θεαματικής πρωτοτυπίας που επιδιώκει απλώς τη γρήγορη και εφήμερη αναγνώριση της αγοράς. Τη φιγούρα! Να περιβληθεί με εκείνα τα φωτεινά λαμπιόνια που θα την κάνουν να ξεχωρίζει στη σκηνή των ΜΜΕ, μακριά από την αργή, δύσκολη και βασανιστική διαδικασία, τις καθημερινές χαρές και απογοητεύσεις, τις μικρές επιτυχίες, τις ματαιώσεις... το γόνιμο έδαφος, δηλαδή, κάθε δημιουργικής εργασίας.

Μα ακριβώς αυτή η περιλάλητη «αγορά» είναι υπεύθυνη για την απαξίωση της ελληνικής αρχιτεκτονικής και των θεσμών που την αφορούν. Μια αγορά επιθετική, ανεξέλεγκτη, αδηφάγα απέναντι σε μια Πολιτεία ανοχύρωτη, αλλά και ανίκανη ή απρόθυμη(;) να ελέγξει ακόμη και στο ελάχιστο την εφαρμογή των νόμων και των θεσμών. Ας αναφέρουμε, για παράδειγμα, την πλήρη ανυπαρξία αρχιτεκτονικών διαγωνισμών τα τελευταία χρόνια (χωρίς φυσικά ο θεσμός αυτός να επιβραβεύει πάντοτε και σε όλες τις περιπτώσεις την ποιοτική αρχιτεκτονική), με αποκορύφωμα τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004, όπου η αρχιτεκτονική ήταν σκανδαλωδώς απούσα (ενώ αντιθέτως η μελετο-κατασκευή οργίαζε) και τον Calatrava να παρουσιάζεται στο τέλος ως κερασάκι στην τούρτα και άλλοθι της τραγικής αυτής απουσίας. Ας μη λησμονούμε, επίσης, το διωγμό και την απαξίωση που υφίσταται χρόνια τώρα η καλή αρχιτεκτονική στον τόπο μας και τη μοίρα που επιφυλάξαμε στα μοντέρνα εκείνα κτήρια που κοσμούσαν το σύγχρονο κτιριακό μας πολιτισμό.

Σήμερα, ένας ιδιωτικός φορέας, το ίδρυμα «Σταύρου Νιάρχου», επιλέγει την απ' ευθείας ανάθεση της Εθνικής Βιβλιοθήκης και της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, μαζί με τον ευρύτερο περιβάλλοντα χώρο, σε έναν πολύ σπουδαίο (αναμφίβολα) ξένο αρχιτέκτονα, τον Renzo Piano. Το έργο θα κατασκευαστεί, όπως είναι γνωστό, σε έκταση που διέθεσε το Ελληνικό Δημόσιο στην περιοχή του Φαληρικού Δέλτα. Τέτοιες σημαντικές πολιτιστικές λειτουργίες όμως, θα μπορούσαν να αλλάξουν το χαρακτήρα ολόκληρων περιοχών, κυρίως αυτών που είναι υποβαθμισμένες, και κριτήριο για τη χωροθέτησή τους, ιδιαίτερα στον ασφυκτικό ιστό της Αθήνας, δεν μπορεί να είναι βέβαια η ύπαρξη και μόνον ενός ελεύθερου υπαίθριου χώρου. Ισως θα έπρεπε να μας απασχολήσει ...λίγο περισσότερο αυτό το ζήτημα.

Καλοδεχούμενοι οι ξένοι αρχιτέκτονες, αλλά μήπως θα έπρεπε να προτιμηθεί η διαδικασία του διεθνούς διαγωνισμού, έτσι ώστε να δοθεί η δυνατότητα σε όλους τους αρχιτέκτονες (και σε Ελληνες φυσικά) να πάρουν μέρος στη μελέτη ενός τόσο σημαντικού συγκροτήματος, όπως άλλωστε συμβαίνει σε όλα σχεδόν τα μέρη του κόσμου; Δυστυχώς, στη χώρα μας φαίνεται ότι το «ηχηρό όνομα», ο διεθνής αστέρας, τοποθετεί αυτομάτως το αρχιτεκτόνημα εκτός κριτικής. Σαν να υφίσταται ένας ιδιότυπος «πολιτιστικός ραγιαδισμός».

Από πότε βγάλαμε το συμπέρασμα ότι η Ελλάδα δεν διαθέτει αξιόλογους αρχιτέκτονες; Πότε τους δώσαμε την ευκαιρία (ιδιαίτερα στους νέους) να υλοποιήσουν ελεύθεροι από δεσμεύσεις και σκοπιμότητες τις ιδέες τους; Ξεχάσαμε ξαφνικά ότι όλα τα έργα (μικρότερα ή μεγαλύτερα) χτίζονταν και συνεχίζουν να χτίζονται με την καταστροφική διαδικασία της μελετο-κατασκευής, μια διαδικασία που ακυρώνει και οδηγεί στο περιθώριο την καλή αρχιτεκτονική; Ας σταματήσουμε επιτέλους να κατηγορούμε συλλήβδην τους αρχιτέκτονες -λες και είναι οι αποκλειστικοί υπεύθυνοι- για τη θλιβερή εικόνα που παρουσιάζουν οι περισσότερες πόλεις μας, τα κτήρια, οι υπαίθριοι χώροι, κι ας αναλογιστούμε ποιοι είναι οι πραγματικοί λόγοι αυτής της συνολικής αποτυχίας. Μήπως δειλιάζουμε να αντικρίσουμε το πραγματικό μας πρόσωπο; Γιατί η πόλη είναι ένας παλλόμενος ζωντανός οργανισμός, είμαστε εμείς οι ίδιοι, ο τρόπος που ζούμε και συμπεριφερόμαστε!

Και όπως σε όλους τους τομείς της τέχνης, της επιστήμης... του πολιτισμού ό,τι λάμπει δεν είναι χρυσός, έτσι και στην αρχιτεκτονική ό,τι λάμπει δεν είναι υποχρεωτικά και καλή αρχιτεκτονική. Αντιθέτως μάλιστα, τα σημαντικά και αξιόλογα αρχιτεκτονικά έργα (και όχι μόνον) γίνονται τις περισσότερες φορές στη «...σκοτεινή πλευρά του φεγγαριού», μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας και κάθε άθλιας επικαιρότητας. Γιατί δεν έχουμε φυσικά όλοι την ίδια άποψη για την αρχιτεκτονική, όπως δεν έχουμε για τη μουσική, τη ζωγραφική ...την πολιτική. Η αρχιτεκτονική προτείνει πρώτα απ' όλα τρόπο ζωής! Δεν είναι το ευχάριστο και χαζοχαρούμενο παιχνίδι αναζήτησης αισθητικών στιλ.

Θυμάμαι τον Αρη Κωνσταντινίδη να λέει: «Πες μου πώς χτίζεις, να σου πω ποιος είσαι»! Πράγματι, ο αρχιτέκτονας δεν έχει άλλο τρόπο να υποστηρίξει την άποψή του, παρά μόνο με την αρχιτεκτονική που κάνει. Γιατί, ο λόγος περί την αρχιτεκτονική απέχει πολύ από αυτό που είναι εν τέλει η καλή αρχιτεκτονική. Μόνο μέσα από τα κτήρια που σχεδιάζεις και χτίζεις μπορείς να διατυπώσεις τη δική σου προσωπική άποψη και βεβαίως να κριθείς γι' αυτήν. Μόνον έτσι συμμετέχεις ενεργά και ουσιαστικά στη δύσκολη συζήτηση για την αρχιτεκτονική και την πόλη, τα συμπεράσματα της οποίας κρίνονται (ευτυχώς) σε βάθος χρόνου μεγάλο.

1. Βλ. «"Κουτιά" με χαρακτήρα και υπογραφή»

«Καθημερινή», 17/2/2008

2. Βλ. «Η Αθήνα αποκτά κτίρια υψηλού κύρους»

«Καθημερινή» 2/3/2008

* Καθηγ. Αρχιτεκτονικής στο ΕΜΠ

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=33473552

 

 Επιστροφή

 

Ρύθμιση χρεών στο Δήμο Αθήνας

Την ευνοϊκή ρύθμιση χρεών διαφόρων κατηγοριών οφειλετών αποφάσισε ο Δήμος Αθηναίων, κατ' εφαρμογήν των διατάξεων του νόμου 3694/2008.
Οι ενδιαφερόμενοι μπορούν να προσέρχονται μέχρι την 24η Μαΐου στις αρμόδιες υπηρεσίες του δήμου (Λιοσίων 22), προκειμένου να υποβάλουν τη σχετική αίτηση για τη ρύθμιση οφειλών τους με δόσεις ή εφάπαξ, χωρίς πρόστιμα και προσαυξήσεις και με μείωση του ποσού της οφειλής έως και 30% (σε ορισμένες περιπτώσεις).
Οι ρυθμίσεις αφορούν οφειλές από κατάληψη κοινόχρηστου χώρου (τραπεζοκαθίσματα, περίπτερα, εμπορεύματα κ.λπ.), κλήσεις παράνομης στάθμευσης και άλλων παραβάσεων ΚΟΚ, τέλη διαμονής παρεπιδημούντων και κέντρων διασκέδασης (2% και 5%), ανεξάρτητα αν έχουν βεβαιωθεί ή όχι στα ταμεία του δήμου, τέλη καθαριότητας-φωτισμού και τέλη διαφημίσεων.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 01/04/2008

 

 Επιστροφή

 

Την «ακτινογραφία» των  ανθρώπων που συγκρο­τούν τον αυτοδιοικητικό λόγο στη Χώρα μας, που συνθέτουν το σώμα των αιρετών που κυβερνούν τις τοπικές κοινωνίες, επιχείρησε να δώσει η έρευνα του Παρα­τηρητηρίου Τοπικής και Πε­ριφερειακής Ανάπτυξης της ΚΕΔΚΕ που για πρώτη φορά σκιαγραφεί ολοκληρωμένα το προφίλ του ‘Έλληνα δη­μάρχου.

Η έρευνα πραγματοποιήθη­κε βάσει ερωτηματολογίου, που απευθύνθηκε στο σύνο­λο των αιρετών της Χώρας και σύμφωνα με τα αποτελέσμα­τά της. o Έλληνας δήμαρχος είναι άνδρας, μεσήλικας κατά κύριο λόγο, πτυχιούχος, παντρεμένος με δύο παιδιά και με μεσαία εισοδήματα.

Καλύτερη γνώση στη χρήση ηλεκτρονικών υπολογι­στών αποδεικνύεται ότι έχουν οι δήμαρχοι της Αττικής, του Αιγαίου και της Κρήτης. Αντί­θετα, περισσότεροι ψηφιακά «αναλφάβητοι» δήμαρχοι καταγράφονται στη Στερεά Ελλάδα, στη Θεσσαλία και στη Μακεδονία - Θράκη, οι οποίοι και δεν Χρησιμοποιούν το Ιντερνετ.

Το αξίωμα του δημάρχου παραμένει ανδροκρατούμενο. Οι άνδρες δήμαρχοι ανέρχονται σε 97,7% και οι γυναίκες μόλις στο 3%

Ηλικιακά, Παρά την ανανέωση Που επιδιώκεται από τα κόμματα όταν συγκροτούν τα ψηφοδέλτια τους, Οι μεσή­λικες είναι η πλειονότητα με ποσοστό 78%. Ακολουθούν οι άνω των 60 ετών με ποσοστό 17% ενώ μόλις το 5% είναι μεταξύ 20 και 40 ετών.

Η οικογενειακή κατάσταση των δημάρχων έχει ως εξής:

το 55% είναι οικογενειάρχες με δύο παιδιά, το 20% με τρία και το 16% με ένα παιδί. Λίγοι οι πολύτεκνοι, 4% και ίσοι περίπου οι άτεκνοι(5%). Υψηλό είναι το μορφωτικό επίπεδο των δημάρχων αφού το 54% είναι πανεπιστημιακής εκπαίδευσns με το 4% να κατέχει μεταπτυχιακό τίτ­λο σπουδών και το 3% διδα­κτορικό, τεχνικής εκπαίδευσης είναι το 13%, μέσης εκπαίδευσης το 22% και στοιχειώδους εκπαίδευσης μόλις το 4%.

Από τα στοιχεία για την απασχόληση των υποψηφί­ων δημάρχων προκύπτει ότι υπάρχουν επαγγέλματα που δημιουργούν ευνοϊκές συνθήκες για την ανάδειξη στο δημαρ­χιακό θώκο. Το ποσοστό των δημάρχων που απασχολείται στον ιδιωτικό τομέα φτάνει στο51% ενώ το αντίστοιχο ποσο­στό στο δημόσιο ανέρχεται στο49%. Εκτιμάται ωστόσο ότι τελι­κό Ισχύει το αντίστροφα, δεδο­μένου ότι κάποια επαγγέλματα. όπως του γιατρού ή του μηχα­νικού, εντάσσονται και στους δύο τομείς. Ανά επάγγελμα. προηγούνται οι εκπαιδευτικοί με 17% και ακολουθούν οι επιχειρηματίες με 13%, οι μη­χανικοί με 12%, οι γιατροί και οι οικονομολόγοι με 10% και 9% αντίστοιχα. Δικηγόροι και ελεύθεροι επαγγελματίες κατέχει αντίστοιχα από 6%. Μόνο το 5% δηλώνει ότι ανήκει στον αγροτικό τομέα ενώ το 1 % δη­λώνει εργάτης. Στο υπόλοιπο19% κυριαρχεί η ιδιότητα του δημοσίου ή ιδιωτικού υπαλλή­λου.

Εισοδηματικά, η πλειονότητα των δημάρχων (48%) κυμαίνεται μεταξύ 15.000 και 30.000 ευρώ. Έσοδα πάνω από 30.000 ευρώ δηλώνει το 23% των δημάρχων και πάνω από 60.000 ευρώ μόλις το 7%. Οι χαμηλών εισο­δημάτων δήμαρχοι, έως 7.000, ανέρχονται σε ποσοστό μόλις 2%.

Ενδιαφέρον παρουσιάζουν και τα στοιχεία της έρευνας για τη γεωγραφική κατανομή των δημάρχων ανά κατη­γορία.

Οι γυναίκες δήμαρχοι, εντός του «ανδροκρατούμενου»χώρου, εντοπίζονται από την έρευνα στη Στερεά Ελλάδα και στη Θεσσαλία. Οι έγγαμοι δήμαρχοι εντοπίζονται στον Αττική, στην Κρήτη και στο Αιγαίο. οι «αδέσμευτοι» (άγα­μοι ή διαζευγμένοι) στη Μακεδονία - Θράκη, στη Δυτική Ελλάδα, στα Ιόνιο Νησιά και στην Πελοπόννησο.

Περιοδικό αυτοδιοικητικού περιεχομένου ΕΥΩΝΥΜΟΣ, Δεκέμβριος 07-Ιανουάριος 08

 

 Επιστροφή