ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 12

 Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 12

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

 

Τα κινήματα πόλης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης   του Κώστα Φωτεινάκη, 400.000 απούλητα σπίτια φέτος! (12-12), Αλ. Νικολούδης: «Η αρχιτεκτονική κάνει πολιτική» (12-12-07), ΒΟΥΛΗ Πέρασε η τροπολογία για τις κάμερες. «Μαϊμουδιές» από Χατζηγάκη, Μάρω Ευαγγελίδου: Θεσμικά εργαλεία ‘πολιτικής γης’ για την εξασφάλιση κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στον αστικό ιστό, Η Σημασία της ύπαρξης Πάρκων στην πόλη της Κοζάνης (Δ Ιανουάριος 2008), Οι τιμές θα παγώσουν και οι πωλήσεις θα πέσουν στις νεόδμητες κατοικίες (12-1), πώς κινείται η κτηματαγορά-Βαρόμετρο το Μετρό (12-1),  Προτάσεις για μια μεσογειακή πόλη με χαμηλό άνθρακα (12-1), Νέες καταγγελίες για τις Ολυμπιακές μίζες της Siemens , Από φιγούρα πάμε καλά: Ο Δήμος Αθηναίων συμμετέχει στις 40 πόλεις για την προστασία του περιβάλλοντος, Διαφωνίες και επιφυλάξεις για το Εθνικό Χωροταξικό Σχέδιο (14-1),  Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ χάρισε παράνομα στους μεγαλοπαράγοντες των γηπέδων το Υπ. Οικ. (14-1), Η χρηματιστηριακή κρίση προς το παρόν δεν ακουμπά τα ακίνητα (19-1),  Οι ελλείψεις ανά δημοτικό Διαμέρισμα του Δήμου Αθήνας- μελέτη του ΕΜΠ (Δ 20-1-08), Τα δρομολογημένα έργα ΣΔΙΤ έχουν ξεπεράσει τα 3,5 δισ. ευρώ (20-1),

 

 

Τα κινήματα πόλης στην εποχή της παγκοσμιοποίησης   του Κώστα Φωτεινάκη 

Πολλά από τα μεγάλα προβλήματα που εμφανίζονται ως τοπικά, αποτελούν τις περισσότερες φορές απόρροιες μεγαλύτερων προβλημάτων, περιφερειακού, ακόμα και πανελλήνιου ή και παγκόσμιου χαρακτήρα και κλίμακας, όπως είναι για παράδειγμα η ρύπανση, η ανομβρία, η υπερθέρμανση του πλανήτη (που συνδέεται με τις πυρκαγιές), κτλ. Ζούμε σε μια εποχή κατά την οποία το τοπικό αναδεικνύεται σε παγκόσμιο και το παγκόσμιο επιδρά στο τοπικό. Η αποψίλωση του Αμαζονίου επηρεάζει το κλίμα και οι συνέπειες από το ατύχημα στο πυρηνικό εργοστάσιο του Τσερνομπίλ το 1986, είκοσι δύο χρόνια μετά, είναι ακόμα παρούσες. Ζούμε σε μια εποχή «όπου το πέταγμα μιας πεταλούδας στη Κίνα μπορεί να επηρεάσει τη ζωή στην Ελλάδα», οι πρόσφατες πυρκαγιές στη χώρα μας μπορούν να επηρεάσουν τη ζωή στη Νορβηγία και το λιώσιμο των πάγων στη Γροιλανδία μπορεί να επηρεάσει τη στάθμη της θάλασσας, προκαλώντας μεγάλες καταστροφές σε παραθαλάσσιες περιοχές της χώρας μας και σε διάφορα νησιά της Μεσογείου.

      Η παραπάνω περιγραφή ενδεχομένως να δίνει την εντύπωση ότι θα ασχοληθούμε με την ευρύτερη έννοια της παγκοσμιοποίησης, όμως ο όρος παγκοσμιοποίηση χρησιμοποιείται κυρίως -αλλά όχι αποκλειστικά- για πολιτικούς και οικονομικούς σκοπούς και αναλύσεις και δευτερευόντως για την τεχνολογία, το περιβάλλον, τις πολιτιστικές αξίες, τη μετανάστευση, τις μεταφορές. Εμείς επιλέγουμε, για να μπορούμε να συνεννοηθούμε, τον όρο του Bermand Guillochon για την παγκοσμιοποίηση, ο οποίος την ορίζει ως : «...το σύνολο των φαινομένων που προκύπτουν από το διαρκές άνοιγμα των οικονομιών σε εμπορεύματα και κεφάλαια από το εξωτερικό. Η αναζήτηση από τις επιχειρήσεις καλύτερων ευκαιριών κέρδους, η οργάνωση των παραγωγικών διαδικασιών σε παγκόσμια κλίμακα και η ταχύτητα κυκλοφορίας των πληροφοριών1».

      «Οι ευκαιρίες κέρδους» συνδυάζονται με την υπερεκμετάλλευση ανθρώπινων και φυσικών πόρων και την αδιαφορία για τις περιβαλλοντικές συνέπειες. Η πρόσφατη τοποθέτηση του Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κάρολου Παπούλια είναι αποκαλυπτική: «η αγορά δεν μπορεί να είναι ο απόλυτος ρυθμιστικός παράγοντας. Οι περισσότερες περιβαλλοντικές καταστροφές έγιναν στο όνομα του κέρδους και μιας ανάπτυξης χωρίς κανόνες2». Παρ’ όλες τις διαπιστώσεις και τα ευχολόγια του κ. Παπούλια, η αγορά και η κερδοφορία θα εξακολουθήσουν να καθορίζουν τους όρους της αγοράς, στο βαθμό που δεν συναντούν κοινωνικές αντιστάσεις.

Δεν πρέπει να υποτιμούμε βεβαίως τις ανεπάρκειες, τις καθυστερήσεις, τις δυσλειτουργίες του κρατικού μηχανισμού κάθε χώρας, ούτε όμως και των «προθύμων» να εξυπηρετήσουν, με ή χωρίς «δελτίο παροχής υπηρεσιών», τη λογική της αγοράς και των διεθνών οργανισμών (Διεθνές Νομισματικό ταμείο ΔΝΤ, Παγκόσμια Τράπεζα, Οργανισμός Οικονομικής Συνεργασίας και Ανάπτυξης ΟΟΣΑ, Παγκόσμιος Οργανισμός Εμπορίου ΠΟΕ). Η δημιουργία μιας ενιαίας παγκόσμιας αγοράς από τις πολυεθνικές εταιρίες και τους «πρόθυμους» επιβάλλει νέες ρυθμίσεις, διευκολύνσεις, νομολογίες, κατευθύνσεις που να εξυπηρετούν τη λογική της μεγαλύτερης κερδοφορίας, σε βάρος του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής των εργαζομένων και ιδιαίτερα εκείνων των κατηγοριών που ζουν στα γκέτο των μεγαλουπόλεων, στις φτωχές ή και στις αναδυόμενες χώρες. Αυτές θα «φάνε τη ρύπανση3», δηλαδή θα πληρώσουν το κόστος της κερδοφορίας και την χωρίς περιβαλλοντικούς και κοινωνικούς όρους ανάπτυξη.

      Η παγκοσμιοποίηση επιβάλλει αλληλεξαρτήσεις και  αλληλεπιδράσεις των σχέσεων κρατών και οικονομιών, αλλά κυρίως περνάει ένα πνεύμα σε μικροκλίμακα εθνικού επιπέδου - δηλαδή σε κάθε χώρα - ότι η αγορά και τα κέρδη αποτελούν προτεραιότητα και πως οτιδήποτε διευκολύνει την αγορά η κάθε εθνική κυβέρνηση οφείλει να της το εξασφαλίζει.

      Με άλλα λόγια όλα πουλιούνται και όλα αγοράζονται: βουνά, ποτάμια, ακτές, πάρκα, ιστορικά κτίρια κτλ. Το ίδιο φυσικά συμβαίνει και στη χώρα μας. Τα διαπλεκόμενα είναι αυτό ακριβώς: πολιτική, δικαστική και οικονομική εξουσία συνεργούν στην εξασφάλιση της αγοράς και των αυξημένων κερδών, αδιαφορώντας για τις περιβαλλοντικές και κοινωνικές επιπτώσεις. Η έννοια της αειφορίας και οι περιβαλλοντικές μελέτες, τις οποίες συχνά επικαλούνται ως άλλοθι η αγορά και τα διαπλεκόμενα, λειτουργούν ορισμένες φορές σαν στάχτη στα μάτια, είναι το διαβατήριο για να «βιαστεί» το περιβάλλον.

      Όμως η παγκοσμιοποίηση, και κυρίως το πνεύμα που αυτή καλλιεργεί σε εθνικό επίπεδο, προκαλεί ταυτόχρονα και τις προϋποθέσεις να δημιουργηθεί ένα κίνημα κατά της παγκοσμιοποίησης, ένα κίνημα για την υπεράσπιση της ποιότητας ζωής στην πόλη. Την κινητήριά του δύναμη αποτελούν αυτοί οι πολίτες που αρνούνται να «φάνε τη ρύπανση». «... οι ΜΚΟ και τα κινήματα κατά της παγκοσμιοποίησης καταγγέλλουν τις υπερβολές της άκρως φιλελεύθερης οικονομίας, υπεύθυνης... για την επίταση των ανισοτήτων, την αθλιότητα των πολύ φτωχών και την υποβάθμιση του φυσικού περιβάλλοντος4». 

Ίσως ο Κάρολος Μαρξ να επιστρέφει από το παράθυρο όταν έλεγε ότι το «ίδιο το κεφάλαιο δημιουργεί τους νεκροθάφτες του». Εάν ζούσε στην εποχή μας ο Μαρξ ενδεχομένως να διατύπωνε την παραπάνω πρόταση ως εξής: «η παγκοσμιοποίηση προκαλεί την ανάδυση στην πολιτική σκηνή νέων πολύμορφων κινημάτων, τα οποία, μαζί με την εργατική τάξη δημιουργούν τον νεκροθάφτη της ή περιορίζουν την κυριαρχία της».

      Και εδώ ερχόμαστε στο κυρίως θέμα της εισήγησης, στα κινήματα πόλης, τα οποία είναι απόρροια των προβλημάτων που συνδέονται με την κερδοσκοπία της γης, τα διαπλεκόμενα, μικρά και μεγάλα συμφέροντα, τοπικής, περιφερειακής και εθνικής κλίμακας.

      Γράφει η Ελένη Πορτάλιου5 στην Εποχή: «Οι πόλεις γίνονται επίδικα αντικείμενα των κοινωνικών τάξεων και ομάδων, στις οποίες το σύγχρονο εκμεταλλευτικό και αυταρχικό σύστημα παραγωγής και εξουσίας στερεί μια σειρά δικαιώματα κοινωνικά, πολιτικά και χωρικά, που συνδέονται με την πόλη...

....Κάθε μέρα στη χώρα μας ένας δημόσιος χώρος απελευθερώνεται ως προς το ιδιοκτησιακό καθεστώς, τους όρους και τις προϋποθέσεις εκμετάλλευσής του και εμπορευματοποιείται. Αυτό γίνεται στις παραλίες, τις πλατείες και τους πεζοδρόμους, που γεμίζουν τραπεζοκαθίσματα και στους αδόμητους δημόσιους χώρους που παραχωρούνται σε ιδιώτες. Νεότερα, διατηρητέα μνημεία κατεδαφίζονται, διατηρητέα κτίσματα αποχαρακτηρίζονται, η δόμηση πλησιάζει σε απόσταση αναπνοής αρχαιολογικούς χώρους, όπως στην Κνωσό, τα σχέδια πόλης επεκτείνονται στα δάση, τα δάση καίγονται ή αποχαρακτηρίζονται ως δημόσια περιουσία ελλείψει κτηματολογίου μαζί με μη δασικές εκτάσεις για τις οποίες το δημόσιο δεν υπερασπίζεται τους τίτλους ιδιοκτησίας του. Ρέματα μέσα στις πόλεις κτίζονται, προκαλώντας πλημμύρες, βιότοποι κοντά σε αστικά περιβάλλοντα καταστρέφονται, χιλιάδες δέντρα κόβονται για λόγους τσιμεντόστρωσης δημόσιων χώρων ή κατασκευής κτιρίων και γκαράζ χωρίς να γίνονται πουθενά εκτεταμένες νέες φυτεύσεις», 

Τι θεωρούμε όμως κινήματα πόλης, τι ρόλο έχουν παίξει μέχρι σήμερα και ποιος είναι τελικά ο ρόλος τους; Η Τοπική Αυτοδιοίκηση και οι δημοτικές παρατάξεις, που θεωρητικά είναι οι φορείς εκείνοι οι οποίοι διασφαλίζουν τα «δικαιώματα των πολιτών στην πόλη6», τι ρόλο παίζουν στην πραγματικότητα;

      Το ερώτημα αυτό μπορεί να είναι εργασίας, όμως καλούμαστε να τοποθετηθούμε γιατί πολλές φορές τα κινήματα των πολιτών συγκρούονται, και μάλιστα με οξύτητα, όχι μόνο με την κεντρική αλλά και με την τοπική εξουσία όπως για παράδειγμα για τα γήπεδα Πανιωνίου στη Νέα Σμύρνη και του ΠΑΟ στον Ελαιώνα, για τη βίλα Ζωγράφου, για τον αποχαρακτηρισμό χώρων πράσινου και τη μετατροπής 20 πλατειών σε χώρους στάθμευσης στο Περιστέρι, κτλ. Υπάρχουν φυσικά και περιπτώσεις που τα κινήματα πόλης συνεργάζονται με την Τοπική Αυτοδιοίκηση ή με φορείς της. Μια συνεργασία που προκαλεί οσμώσεις, συναντίληψη και δημιουργεί τις προϋποθέσεις για κοινή δράση, όπως π.χ. στο Ελληνικό, στην πάλη για να ελευθερωθούν οι ακτές, κτλ. Με άλλα λόγια υπάρχουν περιπτώσεις που τα κινήματα έχουν ως σύμμαχο την ΤΑ και περιπτώσεις που την έχουν αντίπαλο. Η συνεργασία ΤΑ και κινημάτων πόλης δεν είναι δεδομένη, ούτε μόνιμου χαρακτήρα, ακόμα και αν υπάρχουν συγκεκριμένες περιπτώσεις που κινήματα πόλης και ΤΑ συνεργάζονται.

   Ο ρόλος των κινημάτων πόλης είναι σημαντικός λόγω της φύσης τους, της λειτουργίας τους και του χαρακτήρα τους, γιατί:

Με τον οριζόντιο τρόπο λειτουργίας τους φέρνουν διαφορετικές πολιτικές και κοινωνικές ομάδες να κάτσουν στο τραπέζι των συνομιλιών για τα τοπικά ζητήματα.

Δεν έχουν λόγο να συμβιβαστούν ή να υποταχτούν σε μεγάλα ή μικρά συμφέροντα που λειτουργούν σε βάρος της πόλης και του περιβάλλοντος.

Δημιουργούν νέες διεργασίες και νέες εκφράσεις πολιτικής και επικοινωνιακής παρέμβασης (mails, forum συζητήσεων, ανταλλαγή πληροφοριών, συντονισμό δράσης, κτλ).

   Φυσικά τα κινήματα πόλης, λόγω του χαρακτήρα τους αλλά κυρίως λόγω της θεματικής, δεν μπορούν να αποτελέσουν τον κύριο και αποκλειστικό φορέα της υπεράσπισης της ποιότητας ζωής των πολιτών. Όμως είναι ένα κομμάτι του παζλ που μαζί με το εργατικό και το οικολογικό κίνημα μπορούν να συνυφάνουν έναν άλλο τρόπο ανάπτυξης, και να προβάλουν άλλες προτεραιότητες που να συμπυκνώνονται στην αρχή «οι άνθρωποι και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη».  

Τι υπήρχε πριν εμφανιστούν τα σύγχρονα κινήματα πόλης. 

Παρεμβάσεις τοπικών και εξωραϊστικών συλλόγων είχαμε από την αρχή της δεκαετίας του ΄60. Οι εξωραϊστικοί σύλλογοι αγωνίστηκαν για υδροδότηση, ηλεκτροφωτισμό, αποχέτευση, συγκοινωνία, κατασκευή σχολείων, κοινωνικές και ιατρικές υπηρεσίες, κτλ. Στην Αθήνα οι εξωραϊστικοί σύλλογοι συντονίστηκαν σε τρία επίπεδα: σε τοπικό (επίπεδο Δήμου: Χαϊδάρι), περιφερειακό (Δυτική Αθήνα: Χαϊδάρι, Αιγάλεω, Αγία Βαρβάρα) και τέλος παναθηναϊκό. Άρα οι κινηματικές δράσεις για τη βελτίωση της ποιότητας ζωής στην πόλη δεν είναι κάτι το πρωτόγνωρο. Είναι ένα φαινόμενο που έχει παρελθόν και -καθώς θα επιχειρήσουμε να αποδείξουμε- ένα ελπιδοφόρο μέλλον. Το νέο στοιχείο που παρατηρήθηκε από την δεκαετία του ΄80 είναι ότι οι εξωραϊστικοί σύλλογοι, από τη στιγμή που εξασφάλισαν τις βασικές προϋποθέσεις για να ζήσουν οι πολίτες ανθρώπινα, μαράζωσαν, οι περισσότεροι διαλύθηκαν, αλλά όσοι διατηρήθηκαν ή εκείνοι που δημιουργήθηκαν στη συνέχεια, απέκτησαν νέα ποιοτικά χαρακτηριστικά τα οποία είχαν οικολογικό χαρακτήρα.

      Όμως εκτός από τους νέους οικολογικούς, περιβαλλοντικούς και εξωραϊστικούς συλλόγους νέες κινηματικές μορφές εμφανίζονται με διάφορες ονομασίες· οι επιτροπές αγώνα πολιτών, οι οποίες βάζουν στην ατζέντα τους νέα θέματα όπως: κεραίες κινητής τηλεφωνίας, διάσωση των ελεύθερων χώρων, τα δικαιώματα των πεζών στην πόλη (πεζοδρόμια, ποδήλατο κτλ), πλατείες και πεζόδρομοι χωρίς τραπεζοκαθίσματα, διατήρηση ιστορικών και αρχιτεκτονικών χώρων, δενδροφυτεύσεις, ελεύθερη πρόσβαση στις παραλίες, προστασία από την ηχορύπανση, αποκαθήλωση των τεραστίων διαφημιστικών πινακίδων από τις λεωφόρους και τις οροφές των κτιρίων, ανακύκλωση, έλεγχο στις δαπάνες και στα έσοδα των δήμων, ατμοσφαιρική ρύπανση, αισθητική των πόλεων, δικαιώματα των μεταναστών, κτλ.

      Το Παρατηρητήριο των Ελεύθερων Χώρων, που το επιμελείται ο Ηλίας Γιαννίρης, έχει καταγράψει περίπου 70 κινηματικές αντιστάσεις για την υπεράσπιση της ποιότητας ζωής στην Αθήνα. Πρόσφατα δημιουργήθηκε το «Παναττικό Δίκτυο Κινημάτων Πόλης και ευαισθητοποιημένων πολιτών» στο οποίο συμμετέχουν πάνω από 100 συλλογικότητες, διαφόρων μορφών και επιπέδου οργάνωσης, όπως π.χ. οικολογικοί – περιβαλλοντικοί – εξωραϊστικοί σύλλογοι, επιτροπές κατοίκων και δίκτυα πολιτών, δημοτικές κινήσεις και παρατάξεις.

      Η άποψή μας είναι ότι τα κινήματα πόλης δεν μπορούν να υποκαταστήσουν τα κόμματα και τους φορείς της τοπικής αυτοδιοίκησης, μπορούν όμως να τα μπολιάσουν, να τα ελέγξουν και να τα στηρίξουν σε ριζοσπαστικές επιλογές ή συγκρούσεις με μικρά και μεγάλα συμφέροντα, όπως π.χ. στον αγώνα του Δήμου Ελληνικού για την απελευθέρωση της πλαζ του Αγίου Κοσμά, στην απόκρουση της μεταφοράς της λυματολάσπης της Ψυτάλλειας στα νταμάρια της Πετρούπολης, στην υπεράσπιση του χαρακτήρα του Ποικίλου Όρους ως βουνού, στη διάσωση από το τσιμέντο των Στρατοπέδων Χαϊδαρίου και Αγ. Αναργύρων, στον έλεγχο της ρύπανσης, στη σύγκρουση με τα τοπικά μικροσυμφέροντα, κτλ.

      Τα κινήματα πόλης δρουν αυτόνομα, παράλληλα αλλά και σε συνδυασμό, όταν προκύψουν οι προϋποθέσεις, με φορείς της ΤΑ και με τα κόμματα.

      Ενδεχομένως τα κινήματα πόλης, καθώς και άλλες μορφές δράσης πολιτών που θα εμφανιστούν στο μέλλον, όπως π.χ. οι bloggers, να είναι κάποιες από τις «νέες μορφές πολιτικής οργάνωσης» που θα «αναγεννήσουν το δημοκρατικό κίνημα7» όπως είχε προβλέψει ο Κορνήλιος Καστοριάδης. Όμως για να «αναγεννήσουν το δημοκρατικό κίνημα» οφείλουν να διατηρήσουν την αυτονομία τους και να αποφύγουν επιλεκτικές και κατά αποκλειστικότητα προνομιακές σχέσεις με τα κόμματα και τους φορείς της ΤΑ. Τα κινήματα πόλης απευθύνουν ανοικτές προκλήσεις και προσκαλούν τους πολίτες όλου του πολιτικού φάσματος σε κοινό αγώνα για τα ζητήματα της πόλης. Η δημιουργία του Παγκόσμιου – Ευρωπαϊκού και Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ επηρέασε σημαντικά την ανάπτυξη των κινημάτων πόλης, συνέβαλε στη μεταξύ τους γνωριμία, οικοδόμησε γέφυρες επικοινωνίας και συντονισμού δράσης.

   Είναι χρήσιμο στην ανάλυσή μας αυτή να γίνει και μια μικρή αναφορά σε παλαιοτέρους και νέους αγώνες για την πόλη, για την προστασία των βουνών και της θάλασσας, για την εξασφάλιση των ελεύθερων χώρων· αγώνες κατά τους οποίους τα κινήματα πόλης μπόλιασαν και άλλες πολιτικές δυνάμεις και κατάφεραν να αναδείξουν ως κυρίαρχο το σύνθημα «οι άνθρωποι και το περιβάλλον πάνω από τα κέρδη»:

Επιτροπή αγώνα ενάντια στην επέκταση της Πετρόλα.

Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή φορέων για τον Υμηττό.

Διαδημοτική επιτροπή για το πρώην αεροδρόμιο στο Ελληνικό.

Διαδημοτική επιτροπή για την απελευθέρωση της πλαζ του Αγίου Κοσμά.

Κινήματα για τη διάσωση των προσφυγικών πολυκατοικιών στη Λ. Αλεξάνδρας.

Κίνημα για τη διάσωση του εργοστασίου της δισκογραφικής εταιρίας Columbia και της δημοτικής αγοράς στην Κυψέλη.

Επιτροπή Πολιτών για τη διάσωση του Ελαιώνα.

Κίνημα για τη διάσωση του Πευκώνα στους Αγίους Αναργύρους.

Πρόσφατα για τη βίλα Ζωγράφου.

Για τη Δυτική Αθήνα, οφείλουμε να ομολογήσουμε πως, παρά το γεγονός ότι «τρώμε τη ρύπανση» από το Θριάσιο και τη χωματερή των Άνω Λιοσίων, παρά το γεγονός ότι το Ποικίλο Όρος βρίσκεται υπό διαρκή απειλή καθώς και τα Στρατόπεδα Χαϊδαρίου και Αγ. Αναργύρων, παρά το γεγονός ότι ο Κηφισός έχει μετατραπεί σε χαβούζα και ο Ελαιώνας μετατρέπεται σε μαγνήτη ανέγερσης κτιρίων, γηπέδων, mall, υπάρχει μια αναντιστοιχία προβλημάτων και κοινωνικών αντιστάσεων. Ωστόσο υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι θα διαμορφωθούν και στη Δυτική Αθήνα αντίστοιχες κοινωνικές αντιστάσεις, ενάντια στην εμπορευματοποίηση της πόλης, ότι οι πολίτες της Δυτικής Αθήνας θα «διεκδικήσουν την πόλη τους». Οι ενδείξεις που μας κάνουν αισιόδοξους είναι:

Οι αγώνες για τη διατήρηση του δημόσιου χαρακτήρα του Ποικίλου Όρους8 και η απόκρουση των διεκδικήσεων εκτάσεων από τους φερόμενους ως ιδιοκτήτες: τη Μητρόπολη Λαμίας, τη Μονή Κλειστών, διάφορους συνεταιρισμούς, κτλ. Οι αγώνες για την υπεράσπιση του χαρακτήρα του Ποικίλου Όρους ως βουνού και για την απόκρουση των διαφόρων αναπτυξιολόγων που στόχο τους έχουν να μεταφέρουν τις λειτουργίες της πόλης στο βουνό.

Οι αγώνες για τη διατήρηση των ελεύθερων χώρων στο Περιστέρι (Άλσος, Πλατείες, κτήμα Πουλή, κτλ), στους Αγίους Αναργύρους (Πευκώνας, πάρκο Τρίτση, Περιαστικός), Καματερό – Άνω Λιόσια (χωματερή Άνω Λιοσίων και Φυλής), στο Χαϊδάρι – Περιστέρι – Αγ. Αναργύρους (Στρατόπεδα), στο Χαϊδάρι (νεροτσουλήθρες – εμπορικό λιμάνι στο Σκαραμαγκά – περιφερειακός δρόμος στο Ποικίλο), κτλ.

Οι κοινοί αγώνες και ο συντονισμός δράσης με τους Οικολογικούς και Περιβαλλοντικούς συλλόγους της Δυτικής Αθήνας καθώς και με τα υφιστάμενα κινήματα ή εκείνα που θα αναπτυχθούν. Θα ήθελα σ’ αυτό το σημείο να ενημερώσω ότι αμέσως μετά την καταστροφή της Πάρνηθας, οι τρεις Οικολογικοί Περιβαλλοντικοί σύλλογοι της Δυτικής Αθήνας μαζί με την Επιτροπή για τη διάσωση του Ελαιώνα, με τη συμμετοχή των περιοδικών «Πυριτιδοποιείο–Αιγάλεω» και «Προσανατολισμοί», καθώς και με τη συνυπογραφή της κίνησης για τις βιοκλιματικές κατασκευές reconstruction καταθέσαμε την 1η Ιουλίου 2007 την εξής πρόταση προς την κοινωνία και τα πολιτικά κόμματα: «Η πολιτεία οφείλει να διατηρήσει το ισοζύγιο του πράσινου στην Αττική. Να διασωθούν οι ελεύθεροι χώροι, τα στρατόπεδα, να αναδασωθεί το Ποικίλο Όρος, να εφαρμοστούν τα Προεδρικά Διατάγματα του 1995 για τον Ελαιώνα που προέβλεπαν περίπου 25% πράσινο, κτλ». Η πρότασή μας αυτή κατατέθηκε ως αναφορά στην προηγούμενη Βουλή από τους βουλευτές Ιωάννη Τραγάκη (ΝΔ), Απόστολο Κακλαμάνη (ΠΑΣΟΚ), Ασημίνα Ξηροτύρη (ΣΥΡΙΖΑ) και απαντήθηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Τελειώνω με την τελευταία παράγραφο από την κοινή εισήγηση των τριών μελών των Οικολογικών και Περιβαλλοντικών συλλόγων της Δυτικής Αθήνας για το Ποικίλο Όρος8:

«Σήμερα περισσότερο απ’ ό,τι στο παρελθόν “απαιτείται συντονισμός δράσης των κινημάτων σε όλα τα επίπεδα. Και η φράση σε όλα τα επίπεδα σημαίνει στο πολιτικό - τεχνικό - νομικό. Τα προβλήματα που αφορούν το περιβάλλον, τα βουνά, τους ελεύθερους χώρους, κτλ. έχουν πολιτική, τεχνική και νομική διάσταση. Ο συνδυασμός και των τριών παραμέτρων, καθώς και η ενεργοποίηση του κόσμου, είναι εκείνο που θα φέρει τα επιθυμητά αποτελέσματα γενικά για το περιβαλλοντικό κίνημα και ειδικά για την διάσωση του Π.Ο. και των ορεινών όγκων της Αθήνας”». 
 

Ο Κώστας Φωτεινάκης είναι α) ιδρυτικό μέλος του Οικολογικού Πολιτιστικού Συλλόγου Χαϊδαρίου ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. www.xpolis.blogspot.com β) ιδρυτικό μέλος της Επιτροπής Πολιτών για τη Διάσωση του Ελαιώνα γ) μέλος της δημοτικής κίνησης Χαϊδαρίου «πολίτες σε δράση» δ) μέλος συντακτικών επιτροπών και συνεργάτης εφημερίδων και περιοδικών οικολογικού και πολιτικού περιεχομένου και ε) εκδότης του ηλεκτρονικού περιοδικού «προσανατολισμοί» www.prosanatolismoi.gr  
 

Παραπομπές:

Bermand Guillochon, «παγκοσμιοποίηση – ένας πλανήτης με αποκλίνοντα σχέδια», Larousse 2006, Κασταλία 2007, σελ.7.

Κάρολος Παπούλιας, στην ομιλία του στη συνάντηση των «Πράσινων Προέδρων» της Ευρώπης, 7/11/2007.

Τζον Μπέλαμι Φοστερ, «Ecology Against Capitalism», στην ελληνική έκδοση «Οικολογία και Καπιταλισμός», εκδ. ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ, 2005 ο συγγραφέας παρουσιάζει (σελ.125 – 128) το υπόμνημα του Lawrence Summers (διευθύνων οικονομολόγος της Παγκόσμιας Τράπεζας) του οποίου διέρρευσε στο περιοδικό Economist και δημοσιεύτηκε το 1992 με τον τίτλο «ΑΣ ΦΑΝΕ ΤΗ ΡΥΠΑΝΣΗ». Στο υπόμνημα αυτό ο Summers προτείνει τη «μετανάστευση των ρυπογόνων βιομηχανιών προς τις υποανάπτυκτες χώρες.... και την απόρριψη των τοξικών αποβλήτων στη χώρα με τους χαμηλότερους μισθούς».

Bermand Guillochon ο.π.

Ελένη Πορτάλιου, Αν.Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ, «Η αντίσταση στην εμπορευματοποίηση της πόλης», ΕΠΟΧΗ 31/7/2005.

Χάρτα του Παγκόσμιου Κοινωνικού Φόρουμ με τίτλο « Το Δικαίωμα στην Πόλη»

Κορνήλιος Καστοριάδης, συνέντευξη στη Le Monde και στο ΒΗΜΑ, 15/12/1991

Περισσότερα για το Π.Ο. στην μπροσούρα που θα κυκλοφορήσει προσεχώς και που έχει συγγραφεί από τους Δ.Κούνδουρο (Περιβαλλοντικός Φυσιολατρικός Σύλλογος Περιστερίου), Κ.Φωτεινάκη (ΟΙΚΟ.ΠΟΛΙ.Σ. Χαϊδαρίου) και Γ.Μιχαλόπουλο (Όμιλος για το Περιβάλλον και τον Πολιτισμό στην Πετρούπολη – το Ποικίλο). Τμήμα της εργασίας διαβάστηκε στην ημερίδα που διοργάνωσε στο ΤΕΕ το Παναττικό Δύκτυο Κινημάτων Πόλης με θέμα «Τα βουνά της Αττικής», 17/10/2007.

2 Δεκεμβρίου 2007

http://www.prosanatolismoi.gr/main/index.php?option=com_content&task=view&id=124&Itemid=48

 

 Επιστροφή

 

Απούλητα και ακριβότερα τα νέα ακίνητα

Βουτιά στη ζήτηση σπιτιών, φρένο στις νέες οικοδομές

Γιώργος Φιντικάκης

Βουτιά έκανε η ζήτηση για αγορά κατοικίας τους πρώτους δέκα μήνες του έτους, καθώς έχει υποχωρήσει 20%-30%. Αιτία, η συνεχιζόμενη αύξηση των τιμών των καινούργιων διαμερισμάτων και κατοικιών κατά 5%-7% μεσοσταθμικά την ίδια περίοδο, από την άνοδο των υλικών και του κόστους της γης.

Ακόμη πιο δύσκολη υπόθεση έγινε η αγορά κατοικίας, οι τιμές της οποίας παρά την παρατεταμένη υποτονική ζήτηση διατηρούνται στο ύψος τους, αφού προφανώς τα κέρδη που έχουν αποκομίσει οι κατασκευαστές όλα τα προηγούμενα έτη συνεχίζουν να αποτελούν ένα ισχυρό «μαξιλάρι». Τα στοιχεία της εταιρείας Αspis Real Εstate δείχνουν ότι οι ενδιαφερόμενοι που στο πρώτο δεκάμηνο του 2007 ανέθεσαν σε στελέχη της να τους βρουν την κατοικία που επιθυμούν δεν ξεπερνούν για το σύνολο της Αττικής τους 22.000-24.000, έναντι 30.000 στο ίδιο διάστημα πέρυσι. Η μεγαλύτερη μείωση εμφανίζεται σε ακριβές περιοχές των βορείων και των νοτίων προαστίων, δηλαδή σε Μαρούσι, Κηφισιά, Μελίσσια, Βριλήσσια, Πολιτεία, Γλυφάδα, Βούλα, Βάρκιζα.

«Η άνοδος των τιμών προφανώς δεν συμβαδίζει με τη μείωση στη ζήτηση. Οφείλεται, όπως λένε οι κατασκευαστές, στο κόστος των υλικών και της γης που ολοένα ανεβαίνουν, δείχνει ωστόσο και τις αντοχές που συνεχίζουν να έχουν από τα κέρδη προηγούμενων ετών» εξηγεί ο κ. Μίλτος Επιθυμιάδης, διευθύνων σύμβουλος της Αspis

400.000 απούλητα σπίτια!

Η πτώση πάντως της οικοδομικής δραστηριότητας, που ανακοίνωσε την προηγούμενη Τετάρτη η Στατιστική Υπηρεσία, δεν είναι άσχετη με τη μείωση της ζήτησης που καταγράφουν τα στοιχεία μεγάλων κτηματομεσιτικών γραφείων. Για να μη βρεθούν οι κατασκευαστές κάποια στιγμή αντιμέτωποι με πληθώρα αδιάθετων σπιτιών (ήδη υπολογίζονται σε 400.000 τα απούλητα φέτος) και επομένως οι τιμές αναπόφευκτα κάνουν μια μεγάλη βουτιά, οι εργολάβοι έχουν βάλει φρένο στον ρυθμό ανέγερσης νέων οικοδομών, όπως φαίνεται και από τα στοιχεία της ΕΣΥΕ

Αιτίες μειωμένης ζήτησης

Τον Σεπτέμβριο εκδόθηκαν κατά 10,7% λιγότερες νέες άδειες σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι, λόγω ακριβώς της μειωμένης ζήτησης για αγορές νέων κατοικιών σε σύγκριση με όλα τα προηγούμενα έτη. Έτσι, τον Σεπτέμβριο του 2007 καταγράφηκε μείωση της οικοδομικής δραστηριότητας κατά 14,1% σε επιφάνεια και κατά 8,1% σε όγκο. Αιτίες της μειωμένης ζήτησης ήταν η χαμηλή αγοραστική δύναμη των νοικοκυριών, οι τιμές των κατοικιών που σε πολλές περιοχές διατηρούνται στο ύψος τους και η πρόσφατη αύξηση των επιτοκίων.

Εκεί όμως όπου φαίνεται ακόμη πιο έντονα η μείωση είναι στην περιφέρεια. Οι περιοχές-πρωταθλήτριες με τις λιγότερες νέες άδειες σε σχέση με τον ίδιο μήνα πέρυσι είναι η Κεντρική Μακεδονία (Θεσσαλονίκη) με ποσοστό 26,3% και ακολουθούν τα Ιόνια Νησιά με 25,3%, η Στερεά Ελλάδα με 21,9%, η Δυτική Ελλάδα με 13%, η Πελοπόννησος με 9,9% και η Αττική με 8,9%.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071212&nid=6852620&sn=&spid=631 (ΝΕΑ 12-12-07)

 

 Επιστροφή

 

«Η αρχιτεκτονική κάνει πολιτική»

«Ο επιβλητικός όγκος επικοινωνεί πολιτικά και ιδεολογικά μηνύματα» πίστευε ο Αλέξανδρος Νικολούδης, αρχιτέκτονας του οράματος Βενιζέλου

Τα εμβληματικά δημόσια κτίρια της Αθήνας, όπως η Λέσχη Αξιωματικών και η Φοιτητική Λέσχη του Πανεπιστημίου, η ζώνη πρασίνου στο Πεδίον του Άρεως, το Μνημείο του Άγνωστου Στρατιώτη στην Πλατεία Συντάγματος, τα οποία επιμελήθηκε ο ερχιτέκτονας Αλέξανδρος Νικολούδης, ιδιαίτερα το διάστημα 1920-1932, έχουν πολιτικό νόημα. Οπαδός της άποψης ότι «ο επιβλητικός όγκος του κτιρίου και η μνημειακή εμφάνιση επικοινωνούν ιδεολογικά μηνύματα», ο Αλέξανδρος Νικολούδης έθεσε την αισθητική του άποψη με τις έντονες γαλλικές επιρροές στην υπηρεσία του οράματος του Ελευθερίου Βενιζέλου.

Αρχιτέκτονας της γενιάς του 1900, κοσμοπολίτης και λάτρης της γαλλικής κουλτούρας, ο Νικολούδης συνέβαλε στο όραμα του αστικού εκσυγχρονισμού της Ελλάδας. Ως απόφοιτος της περίφημης Σχολής Καλών Τεχνών του Παρισιού, είχε διαμορφώσει την αντίληψη ότι ο ρόλος του αρχιτέκτονα είναι «να υπηρετεί καθεστώτα και να υλοποιεί μεγαλόπνοα κυβερνητικά οράματα»

Ήταν εκείνος που έκανε την αρχή για την εικόνα «Αθήνα- ευρωπαϊκή πρωτεύουσα», προσπαθώντας να διαμορφώσει τις συνθήκες ζωής της νέας τάξης των εύπορων αστών και να φτιάξει δημόσια αρχιτεκτονική ώστε να υποστηρίξει την πολιτική εξευρωπαϊσμού του Βενιζέλου. Είναι η επισήμανση στην οποία καταλήγει η έρευνα της αρχιτέκτονα Αμαλίας Κωτσάκη όσον αφορά το έργο του Αλεξάνδρου Νικολούδη και της έκδοσης σε τόμο (από τις Εκδόσεις Ποταμός) του αρχείου του.

Περίτεχνοι θόλοι, στοές- περάσματα στην Σταδίου και την Πανεπιστημίου, γωνιακά μέγαρα- ιδιωτικές κατοικίες με μεγάλες αίθουσες υποδοχής, μαρμάρινες σκάλες και περίτεχνα κιγκλιδώματα. Οι προσόψεις της Λέσχης Αξιωματικών, της Φοιτητικής Λέσχης Αθηνών, ο πολεοδομικός σχεδιασμός και οι πρώτες μονοκατοικίες του Παλαιού Ψυχικού, οι εξοχικές κατοικίες της Κηφισιάς, της Γλυφάδας, του Παλαιού Φαλήρου. Οι πρώτες πολυκατοικίες στην Πλάκα, τα Πατήσια, το Κολωνάκι. Είναι η κληρονομιά που άφησε στην Αθήνα.

Στη δημόσια αρχιτεκτονική του έδωσε κτίρια για να ικανοποιήσει την πνευματική και τη στρατιωτική ελίτ που θα στήριζαν τον εκσυγχρονισμό. «Η αρχιτεκτονική είχε τεθεί στην τόνωση της εθνικής αυτοπεποίθησης μετά την εγκατάλειψη της Μεγάλης Ιδέας. Το ίδιο συμβαίνει και με τα ιδιωτικά του έργα, για να ενδυναμώσει την επιχειρηματική δραστηριότητα και την οικονομική ανάπτυξη», σημειώνει η ερευνήτρια στη μελέτη «Αλέξανδρος Νικολούδης. Αρχιτεκτονικά οράματα, πολιτικές χειρονομίες».

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071212&nid=6850137&sn=&spid=221

Από τη Στοά στο Π. Ψυχικό

Στην Αθήνα του Μεσοπολέμου, οι προσόψεις στα κτίρια γοήτρου, όπως η ιδιόκτητη Στοά Νικολούδη (στην οποία σήμερα στεγάζεται το κεντρικό κατάστημα της Αlpha Βank στην οδό Σταδίου), το ξενοδοχείο «Ακροπόλ Παλάς», ο κινηματογράφος «Αττικόν» φέρνουν στην Αθήνα ευρωπαϊκό αέρα και τη νέα τεχνολογία της οικοδομής με σκελετό οπλισμένου σκυροδέματος (μπετόν). Στο μυαλό του αρχιτέκτονα παίρνει σειρά «η αναβάθμιση του τρόπου ζωής των Αθηναίων νεοαστών. Με ιδιωτικές κατοικίες στα πρότυπα γαλλικών μεγάρων. Αφού η κατοικία παραμένει το ισχυρότερο σύμβολο κοινωνικής θέσης». Ο Νικολούδης δίνει έμφαση σε χώρους υποδοχής με εξεζητημένη χρήση και σκοπό την επίδειξη, σχεδιάζοντας καπνιστήρια, βιβλιοθήκες, αίθουσες μπιλιάρδου. Δημιουργεί κρεβατοκάμαρες και μπουντουάρ και δίνει έμφαση στους χώρους υγιεινής. Ο πολεοδομικός σχεδιασμός του Παλαιού Ψυχικού και η δημιουργία πολλών κατοικιών με μεγάλες βεράντες, ταράτσες και ανοικτούς εξώστες από τον αρχιτέκτονα αποτελούν το αποκορύφωμα αυτής της ευρωπαϊκής αντίληψης για τους Αθηναίους αστούς.

http://www.tanea.gr//Article.aspx?d=20071212&nid=6850156&sn=&spid=221

 

 Επιστροφή

 

ΒΟΥΛΗ Πέρασε η τροπολογία για τις κάμερες. «Μαϊμουδιές» από Χατζηγάκη

149 υπέρ του Μεγάλου Αδελφού

Της ΑΛΙΚΗΣ ΜΑΤΣΗ

Με τροποποίηση «μαϊμού» της τελευταίας στιγμής στην τροπολογία για την παρακολούθηση και καταγραφή από τις κάμερες στους δρόμους της πρωτεύουσας διαδηλώσεων και άλλων εκδηλώσεων, υπό το πρόσχημα της ενδεχόμενης τέλεσης κακουργηματικών πράξεων, ο υπουργός Δικαιοσύνης Σωτ. Χατζηγάκης επιχείρησε να κατευνάσει τις εντονότατες αντιδράσεις σύσσωμης της αντιπολίτευσης.

Δεν το κατάφερε βεβαίως, αφού άπαντες καταλόγισαν στην κυβέρνηση ότι «εγκαινιάζει το κράτος του Μεγάλου Αδελφού», αλλά και ότι με τη σύλληψη προχθές των εναεριτών της ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ που κουκούλωσαν τις κάμερες έκανε πρόβα τζενεράλε για το τι θα επακολουθήσει, δίχως καν να έχει ψηφιστεί η διάταξη. Τρία κόμματα της αντιπολίτευσης, ΠΑΣΟΚ και ΣΥΝ από κοινού και ΚΚΕ χωριστά, κατέθεσαν αιτήσεις ονομαστικής ψηφοφορίας. Η τροπολογία πέρασε με ψήφους 149 υπέρ έναντι 124 κατά. Από πλευράς κυβερνητικής παράταξης απουσίαζαν ο πρωθυπουργός Κ. Καραμανλής, ο πρώην πρόεδρος της Ν.Δ. Μιλ. Εβερτ και ο βουλευτής Αρ. Ντινόπουλος. Οι κ.κ. Εβερτ και Ντινόπουλος με επιστολές τους δήλωσαν ότι αν παρίσταντο θα την υπερψήφιζαν.

Στην τροποποίηση που έφερε ο κ. Χατζηγάκης προβλέπεται ότι «επιτρέπεται η απλή λειτουργία συσκευών καταγραφής ήχου και εικόνας ή άλλων τεχνικών μέσων στις διαδηλώσεις, κατόπιν εντολής του εισαγγελέα, εφόσον επίκειται σοβαρός κίνδυνος για τη δημόσια τάξη και ασφάλεια. Σκοπός της καταγραφής είναι μόνο η χρησιμοποίηση του βεβαιούντος την τέλεση εγκλημάτων υλικού ως αποδεικτικού στοιχείου ενώπιον οποιασδήποτε ανακριτικής, εισαγγελικής αρχής και του δικαστηρίου. Η επεξεργασία κάθε άλλου υλικού απαγορεύεται, το δε υλικό καταστρέφεται με πράξη του αρμόδιου εισαγγελέα. Η επεξεργασία του υλικού γίνεται από τις δικαστικές και άλλες αρχές, τις οποίες ο κ. Χατζηγάκης δεν προσδιόρισε, παρά τις επίμονες ερωτήσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου τού ΠΑΣΟΚ Χ. Καστανίδη. Αυτό απλά σημαίνει πως δεν είναι καν σαφές για το ποιος και με τι κριτήρια θα αποφασίζει ποιο υλικό θα καταστρέφεται, αν καταστρέφεται τελικά.

Η όλη συζήτηση κινήθηκε σε ιδιαίτερα υψηλούς τόνους καθώς κατά τον κ. Χατζηγάκη με την τροποποίηση «αφαιρούνται τα επιχειρήματα περί "μεγάλου αδελφού και φακελώματος"».

Τα επιχειρήματα αυτά, ωστόσο, ακούστηκαν κατά κόρον χθες στη Βουλή, ενώ σύσσωμη η αντιπολίτευση έκανε λόγο για «αντισυνταγματική διάταξη».

«Κατά προφανή αντισυνταγματικό τρόπο κλείνετε τα παράθυρα στην Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων και τα ανοίγετε στην Αστυνομία», ήταν η χαρακτηριστική αποστροφή του βουλευτή του ΠΑΣΟΚ Γ. Παπαδημητρίου. Ενώ ο Κ. Σκανδαλίδης τεκμηρίωσε την αντισυνταγματικότητα στα άρθρα 9 και 11 του καταστατικού χάρτη της χώρας «για τα ατομικά δικαιώματα και την ελευθερία του συνέρχεσθαι».

Οσο για τους Α. Κακλαμάνη και Δ. Κουτσούκο μίλησαν για αντίθεση της πλειοψηφίας του λαού στο μέτρο αλλά και για «επανίδρυση του συνδικαλιστικού της ασφάλειας».

Εντονες φραστικές αντεγκλήσεις υπήρξαν μεταξύ του αρμόδιου τομεάρχη του ΠΑΣΟΚ Ντ. Ρόβλια και του υπουργού, όταν ο πρώτος κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι υπέδειξε στο Σ.τ.Ε. να καθυστερήσει την απόφαση για τη λειτουργία ή μη των καμερών.

Αντίστοιχες ήταν οι αντιδράσεις και των βουλευτών των άλλων κομμάτων. Βέρα Νικολαΐδου, Λιάνα Κανέλλη και Αχ. Κανταρτζής (ΚΚΕ) είπαν πως προφανής στόχος της κυβέρνησης είναι η τρομοκράτηση του λαϊκού κινήματος. Μάλιστα η κυρία Κανέλλη υποστήριξε πως με το μέτρο αυτό η κυβέρνηση «νομιμοποιεί τις κουκούλες».

Ο ΣΥΡΙΖΑ διά των Θ. Δρίτσα, Γ. Μπανιά και Ν. Τσούκαλη υποστήριξε πως η κυβέρνηση επαναφέρει τους χαφιέδες και το αστυνομικό κράτος, αλλά και ότι στόχος της είναι η κατάργηση των ανεξάρτητων αρχών. Τέλος το ΛΑΟΣ διά του προέδρου του Γ. Καρατζαφέρη και του βουλευτή Α. Πλεύρη ουσιαστικά επέκρινε την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, με το σκεπτικό ότι «προστατεύει εγκληματίες», αλλά τάχθηκαν και κατά της λειτουργίας των καμερών. Πάντως ο κ. Πλεύρης τάχθηκε υπέρ της λειτουργίας φορητών καμερών.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 14/12/2007

 

 Επιστροφή

 

Μάρω Ευαγγελίδου    Πολεοδόμος Χωροτάκτης

Μέλος της Μόνιμης Επιτροπής Τοπικής Αυτοδιοίκησης του ΤΕΕ

Περίληψη εισήγησης σε ημερίδα του οικολογικού ομίλου Πετρούπολης με θέμα: Αστικό πράσινο σε συνθήκες πολεοδομικού κορεσμού. (2.12.07) 

 

Θεσμικά εργαλεία ‘πολιτικής γης’ για την εξασφάλιση κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στον αστικό ιστό.

Η έλλειψη ελεύθερων κοινόχρηστων χώρων πρασίνου στις ελληνικές πόλεις σήμερα, είναι ένα πρόβλημα που παίρνει πλέον τραγικές διαστάσεις. Τα εγκεκριμένα σχέδια πόλεως προβλέπουν Κοινόχρηστους Χώρους (ΚΧ) που όμως δεν υλοποιούνται, είτε διότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν διαθέτει τους αναγκαίους πόρους, είτε διότι δεν αφιερώνει τους πόρους που διαθέτει και το πολιτικό της ενδιαφέρον σε τέτοιου τύπου ‘επενδύσεις’ που έχουν μακροχρόνια αποτελέσματα και δεν καταγράφονται στο άμεσο ‘πολιτικό όφελος’.

Το θέμα της απόκτησης δημόσιας γης, που έχει απασχολήσει το λεγόμενο ‘θεσμικό πλαίσιο πολεοδομικού σχεδιασμού’ τόσο στην Ελλάδα όσο και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, συνδέεται με την ισορροπία δύο βασικών συνταγματικών αρχών/επιταγών: την υποχρέωση του κράτους να ασκεί πολιτικές χωροταξικού-πολεοδομικού σχεδιασμού και προστασίας περιβάλλοντος αφενός και την προστασία της ιδιοκτησίας αφετέρου. Ο γενικός όρος που καλύπτει σε θεωρητικό και πρακτικό επίπεδο την πολιτική απόκτησης γης για δημόσιους σκοπούς είναι η ‘πολιτική γης’, όρος ο οποίος περιλαμβάνει αφενός την κλασσική μεθοδολογία σχεδιασμού μέσω της θεσμοθέτησης σχεδίων (γενικά πολεοδομικά ή ρυμοτομικά σχέδια ή άλλα σχέδια χρήσεων γης) και αφετέρου τα λεγόμενα ‘ενεργά εργαλεία’ που συμπληρώνουν τα σχέδια κάνοντας πιο αποτελεσματική τη διαχείριση της γης.  

Στην Ελλάδα μέχρι σήμερα η έμφαση της κυρίαρχης πολεοδομικής πολιτικής είναι οι επεκτάσεις των εγκεκριμένων σχεδίων με την ένταξη περιοχών που έχουν δομηθεί ή έχουν οικοπεδοποιηθεί παράνομα. Οφείλουμε να παραδεχθούμε ότι αυτός ο προσανατολισμός δεν ήταν μόνο κυρίαρχη πολιτική επιλογή, εκ των άνω, που απαλλάσσει το κράτος από την υποχρέωση να καλύπτει εγκαίρως και με οργανωμένο τρόπο τις στεγαστικές ανάγκες, ήταν και κοινωνικό αίτημα, εκ των κάτω, γιατί η ιδιοκτησία της γης λειτουργεί σαν συμπληρωματικό εισόδημα. Η πολιτική αυτή όμως έχει αρνητικές συνέπειες στο περιβάλλον, γιατί ‘καταναλώνει’ ένα πολύτιμο φυσικό πόρο εν ανεπαρκεία, που είναι η γη, είτε ως γεωργική γη είτε ως φυσικό τοπίο, χωρίς παράλληλα να εξασφαλίζει μια καλή οικιστική ποιότητα. Έχουμε μεγάλα σπίτια, μεγάλες βεράντες, ακριβά αυτοκίνητα αλλά όχι αξιοπρεπείς πόλεις… Έτσι θέλουμε να συνεχίσουμε;     

Σε αντιδιαστολή με αυτό το μοντέλο οικιστικής ανάπτυξης, ήδη από την δεκαετία του 80, επισημαίνεται από τους ειδικούς η ανάγκη να γίνει στροφή στην πολιτική παρεμβάσεων για την αναβάθμιση των εντός σχεδίου περιοχών, δηλαδή στην λεγόμενη πολιτική αναπλάσεων, πρόταση που, δυστυχώς, δεν έχει ακόμα υιοθετηθεί ολοκληρωμένα. Σήμερα, πιστεύω ότι υπάρχει μια βαθειά διαφοροποίηση, ευαισθητοποίηση της κοινωνίας των πολιτών που επικεντρώνεται στην ανάγκη καλύτερης οργάνωσης του αστικού περιβάλλοντος, προστασίας του πρασίνου και διεύρυνσης του δημόσιου χώρου. Υψώνονται οι φωνές που θέτουν σαν στόχο να βελτιώσουμε την πόλη μας, ακόμα και αν αυτό σημαίνει κάποια θυσία στην προοπτική εκμετάλλευσης του δικού μας οικοπέδου …

Η εισήγηση αναφέρεται στις δυνατότητες που υπάρχουν θεσμοθετημένες στην πολεοδομική νομοθεσία για να καλύψουν το πρόβλημα της διεύρυνσης του δημόσιου ελεύθερου χώρου στον αστικό ιστό, και μάλιστα στον πυκνοδομημένο αστικό ιστό, που αγγίζει τα όρια του κορεσμού όπως εύστοχα δηλώνει ο τίτλος της ημερίδας.

Μια συνοπτική παρουσίαση θα διέκρινε τα κλασσικά και συνήθως χρησιμοποιούμενα εργαλεία από τα πιο σύνθετα και εξειδικευμένα που συνήθως συνοδεύουν τα προγράμματα αναπλάσεων, αλλά μπορούν να εφαρμοστούν και αυτόνομα. Στην κατηγορία των απλών εργαλείων εντάσσονται:

1. Η απαλλοτρίωση ιδιοκτησιών που χαρακτηρίζονται από το ρυμοτομικό σχέδιο σαν Κοινόχρηστοι Χώροι (ΚΧ, δηλαδή δρόμοι και πλατείες).  Ο αρμόδιος φορέας για να εφαρμόσει την απαλλοτρίωση είναι ο Δήμος, και για να προβεί στην πράξη ‘κήρυξη της απαλλοτρίωσης’ πρέπει πρώτα να εκπονήσει μια μελέτη που λέγεται ‘πράξη αναλογισμού’ για να δει για πόσο ακριβώς τμήμα της ιδιοκτησίας οφείλει να πληρώσει ο Δήμος και πόσο οι περίοικοι βάσει ενός συμπληρωματικού θεσμού που λέγεται αυταποζημείωση (βλ παρακάτω). Σήμερα μεγάλο μέρος των θεσμοθετημένων στα παλιά σχέδια πλατειών, που δεν έχουν απαλλοτριωθεί, κινδυνεύει να χαθεί, γιατί η δέσμευση της ιδιοκτησίας είναι πλέον υπερβολική και θα πρέπει, βάσει του Συντάγματος και της Νομολογίας του ΣτΕ, οι Δήμοι να ενεργοποιηθούν άμεσα για την συντέλεση των απαλλοτριώσεων, ή την ενεργοποίηση άλλων από τους ισχύοντες θεσμούς.

Σημειώνεται ότι, αν θέλουμε να προασπίσουμε τον χαρακτήρα του ΚΧ, θα πρέπει να προσέξουμε να σημειώνεται ‘χώρος πρασίνου’ ή ‘άλσος’ ή ‘πάρκο’, ή πεζόδρομος ή παιδική χαρά πάνω στο ρυμοτομικό σχέδιο, αλλιώς μπορεί ο ΚΧ να μετατραπεί σε αθλητική χρήση ή χώρο στάθμευσης. Αν προτείνεται κάποιος χώρος πρασίνου από το Γενικό Πολεοδομικό Σχέδιο (ΓΠΣ) θα πρέπει να γίνει άμεσα τροποποίηση του ρυμοτομικού σχεδίου για να κινηθεί η διαδικασία απαλλοτρίωσης. (δεν αρκεί το ΓΠΣ).

2. Η αυταποζημείωση σημαίνει ότι οι ιδιοκτησίες που αποκτούν πρόσωπο σε δημόσιο χώρο (δρόμο ή πλατεία) ωφελούνται, άρα πρέπει να συμβάλλουν εν μέρει για την υλοποίησή του. Έτσι αναλαμβάνουν το κόστος 15μετρης λωρίδας για την διάνοιξη δρόμου και 20μετρης για την δημιουργία πλατείας. Η πρόβλεψη αυτή ανάγεται ήδη στην πρώτη πολεοδομική νομοθεσία (1923) και αναγνωρίζει ότι η υπεραξία γης που προκύπτει από το σχέδιο, είναι δημόσιο αγαθό και δεν ‘χαρίζεται’ στην ιδιοκτησία, υπάρχει δηλαδή μια ανταποδοτικότητα. Ανάλογη είναι η εφαρμογή σε ζώνη παραλίας, συνέχεια του αιγιαλού.  

3. Η αγορά εκτάσεων για κοινωφελείς χρήσεις (Κ/Φ Χώροι όπως σχολεία, παιδικοί σταθμοί, νοσοκομεία, δημοτικά ιατρεία, αθλητικοί χώροι  κλπ) είτε όταν έχουν χαρακτηριστεί από το σχέδιο είτε όχι. Στην πρώτη περίπτωση μπορεί να γίνει χρήση του κώδικα περί απαλλοτριώσεων, ενώ αν δεν υπάρχει χαρακτηρισμός μπορεί ο φορέας να αποκτήσει ένα ακίνητο, που καλύπτει τις προϋποθέσεις για να στεγάσει την κοινωφελή χρήση, με αγορά μετά από ελεύθερη διαπραγμάτευση όπως θα γινόταν σε μια ιδιωτική συναλλαγή.

4. Η επίσπευση της εφαρμογής του σχεδίου. Επειδή συνήθως η διάνοιξη ενός ΚΧ γίνεται όταν ο ιδιοκτήτης θέλει να εκδώσει οικοδομική άδεια και πρέπει να εξασφαλίσει πρόσωπο σε ΚΧ, παρατηρείται το φαινόμενο όταν δεν υπάρχει ενδιαφέρον οικοδόμησης να παραμένουν οι παλιές περιφράξεις που περιορίζουν το πλάτος του πεζοδρομίου. Στην περίπτωση αυτή πρέπει ο πρέπει ο Δήμος να συντάξει την πράξη αναλογισμού και να επισπεύσει την εφαρμογή του σχεδίου. Σε πολλές ανάλογες περιπτώσεις η επιβάρυνση του Δήμου είναι αμελητέα και έγκειται μόνο στην ανάληψη του κόστους αποζημίωσης της κατεδαφιστέας  περίφραξης, ενώ η ανάσα που προσφέρεται στον δρόμο με την διεύρυνση του πεζοδρομίου είναι πολύ μεγάλη.  

5. Οι όροι δόμησης που αποσκοπούν στην διεύρυνση του δημόσιου χώρου, χωρίς να επιβαρύνουν τον Δήμο με έξοδα απαλλοτρίωσης, είναι η στοά και η πρασιά. Τα εργαλεία αυτά που χρησιμοποιήθηκαν πολύ στις δεκαετίες 60 και 70, όταν έγινε η μεγάλη ανοικοδόμηση με την αύξηση του ύψους, έδωσαν μια ανάσα στους εμπορικούς δρόμους της Αθήνας και άλλων ελληνικών πόλεων. Σήμερα θα πρέπει να επαναξιολογηθεί και να ολοκληρωθεί η εφαρμογή τους ώστε να έχουμε ενιαία μέτωπα στους δρόμους, να συμπληρωθούν με μέτρα ενίσχυσης της φύτευση και να επεκταθεί η χρήση τους στους εμπορικούς δρόμους των νέων τοπικών, συνοικιακών ή δημοτικών κέντρων, γεγονός που είναι πιο εύκολο με το νέο ΓΟΚ γιατί δεν προκαλείται απώλεια της δυνατότητας δόμησης (που υπολογίζεται βάσει του ΣΔ και όχι σαν γινόμενο κάλυψης και αριθμού ορόφων όπως παλιότερα). Τέλος είναι αναγκαίο να γίνει αυστηρή αστυνόμευση από τους Δήμους, ώστε να μη καταστρατηγούνται αυτοί οι όροι δόμησης, όπως γίνεται με την αυθαίρετη επέκταση εστιατορίων ή εκθέσεων αυτοκινήτων στις πρασιές, ή την χρήση στοών και πεζοδρομίων για τραπεζοκαθίσματα. Ο Συνήγορος του Πολίτη συνιστά την συνεργασία των υπηρεσιών εσόδων / ΟΤΑ με τις υπηρεσίες σχεδιασμού προς αποφυγή φαινομένων κακοδιαχείρισης

6. Η Ενοποίηση Ακαλύπτων Χώρων και η παραχώρηση σε κοινή χρήση δικτύου πεζοδρόμων στο εσωτερικό ενός Οικοδομικού Τετραγώνου. Προβλέπεται από τον ΓΟΚ και έχει εφαρμοστεί πειραματικά σε ορισμένες περιπτώσεις. Μπορεί να εφαρμοστεί είτε συναινετικά με τις διαδικασίες του Ενεργού ΟΤ, είτε υποχρεωτικά με την αναθεώρηση του σχεδίου πόλεως, ως όρος δόμησης, άρα δεν συνεπάγεται κόστος για τον Δήμο. Η καλλίτερη περίπτωση εφαρμογής του είναι να αγοράσει ο Δήμος μικρά προβληματικά οικόπεδα (πχ τυφλά ή μη άρτια) και να τα χρησιμοποιήσει ως βάση για την διεύρυνση της ακάλυπτης ζώνης του ΟΤ. Η παραχώρηση σε κοινή χρήση μπορεί να εφαρμοστεί επίσης στις πρασιές ενός οδικού άξονα δημοσίων ή ιδιωτικών κτιρίων, με παράλληλη φύτευση. Συμπληρωματικά προβλέπεται ως κίνητρο μια μικρή προσαύξηση του ΣΔ.

7. Η προστασία των ιδιωτικών ακαλύπτων των δημοσίων κτιρίων. Πολλά από τα δημόσια κτίρια έχουν χαμηλή δόμηση και μεγάλους ελεύθερους χώρους, γεγονός που τα καθιστά ‘τοπόσημο’ και ιστορικό στοιχείο στην πόλη, ακόμα και αν δεν πρόκειται για κτίριο κηρυγμένο σαν μνημείο αρχιτεκτονικής κληρονομιάς. Η προστασία αυτών των κτιρίων και των κήπων τους μπορεί να γίνει με την εφαρμογή περιγράμματος γύρω απ’ αυτά (οικοδομική γραμμή) με παράλληλη μείωση της συνολικής δυνατότητας δόμησης (αν ο ΣΔ της περιοχής είναι τόσο υψηλός που κινδυνεύει να οδηγήσει σε αλλοίωση του ελεύθερου χώρου) και ενδεχόμενη πρόβλεψη περιορισμένης επέκτασης με καθορισμό συγκεκριμένης οικοδομικής γραμμής. Τα παραπάνω απαιτούν συνεννόηση –διαβούλευση του Δήμου με την Διοίκηση του κτιρίου, συνεννόηση που μπορεί να περιλάβει και την απαγόρευση της στάθμευσης στον ιδιωτικό ακάλυπτο του κτιρίου, φαινόμενο που οδηγεί σε υποβάθμιση του αδόμητου χώρου του κτιρίου και δυστυχώς επιτείνεται από την αλόγιστη προσέλευση των εργαζομένων με ΙΧ.

8. Ο έλεγχος της πυκνότητας με την μείωση των ΣΔ (ή του ύψους). Με τον τρόπο αυτό δεν αυξάνονται μεν οι ΚΧ αλλά περιορίζονται οι ανάγκες μιας περιοχής σε ΚΧ αφού θα φιλοξενεί λιγότερους κατοίκους. Αν αναλογιστεί κανείς αυτό το θέμα, δηλαδή την χωρητικότητα μιας περιοχής ώστε να παρέχει ανεκτή πολεοδομική ποιότητα και ανάλογο επίπεδο ζωής, θα καταλάβει πόσο καταστροφική είναι η συνήθης αύξηση της δόμησης μέσω της αυθαίρετης μετατροπής των ημιυπαιθρίων χώρων σε δωμάτια. Πλην της μείωσης των ΣΔ μπορεί να γίνει έλεγχος του ύψους, με την μορφή θέσπισης Ειδικού Πολεοδομικού Κανονισμού, όπως προβλέπεται από τον ΓΟΚ, ώστε να γίνει περιορισμός των αυθαιρεσιών και υπερβάσεων, ακόμα και χωρίς μείωση των ΣΔ. Έτσι επιτυγχάνεται επίσης προστασία του ιδιωτικού πρασίνου αλλά και αισθητική αναβάθμιση μιας γειτονιάς ιδίως στις περιπτώσεις μεγάλων κλίσεων, όπου το έδαφος διευκολύνει τις υπερβολές και τις αυθαιρεσίες.

 

Τα νεότερα εργαλεία που δεν εφαρμόζονται μεν συχνά αλλά έχουν πολλές δυνατότητες είναι:

1. Το Δικαίωμα Προτίμησης (ΔΠ). Πρόκειται για το δικαίωμα του Δήμου να παρεμβαίνει στις αγοραπωλησίες μεταξύ ιδιωτών και να αγοράζει, κατά προτεραιότητα κάποιο ακίνητο που πωλείται, αφού έχει προσδιορίσει σε ποια περιοχή και για ποιό τύπο ακίνητων ενδιαφέρεται (πχ μεγάλα οικόπεδα, μονοκατοικίες, ισόγεια κλπ). Σε πολλές χώρες της Ευρώπης το ΔΠ έχει πλέον αντικαταστήσει  την απαλλοτρίωση η οποία είναι απεχθές μέτρο γιατί υποχρεώνει τον ιδιώτη να στερηθεί την ιδιοκτησία του, σε αντίθεση με την περίπτωση εφαρμογής ΔΠ όπου ήδη ο ιδιοκτήτης έχει αποφασίσει την πώληση. 

2. Η εφαρμογή εισφορών γης σε περιοχές αναμόρφωσης του σχεδίου. Είναι γνωστό ότι από το Σύνταγμα του 1975 (Αρ24παρ3-4) η ιδιοκτησία υποχρεούται να συνεισφέρει σε περίπτωση πολεοδόμησης -δηλαδή ένταξης στο σχέδιο- για την εξασφάλιση των αναγκαίων ΚΧ και ΚΦ Χώρων. Η υποχρέωση αυτή μπορεί να επεκτείνεται και σε εντός σχεδίου περιοχές, όταν αυτές εντάσσονται σε πρόγραμμα αναμόρφωσης /ανάπλασης. Η σχετική διάταξη μπορεί να εφαρμοστεί σε περιπτώσεις αλλαγής χρήσης (πχ από βιομηχανία σε χρήση εμπορίου ή αναψυχής) στο βαθμό που αυτή η αλλαγή προκαλεί μεγάλη αύξηση της υπεραξίας γης προς όφελος της ιδιοκτησίας. Η εισφορά γης, εκτός από το ότι θα συμβάλλει στην εξασφάλιση πρασίνου στην περιοχή ανάπλασης, μπορεί να συνδυαστεί και με μια πολιτική προστασίας και διάσωσης των κτιρίων βιομηχανικής αρχαιολογίας ως εξής: η εισφορά σε γη προσδιορίζεται στη ζώνη όπου υπάρχει το κτίριο και ζητείται από τον ιδιοκτήτη να συναινέσει στην παραχώρησή του, ενδεχομένως και χωρίς αντάλλαγμα σε περίπτωση που η αρχική του πρόθεση ήταν η κατεδάφιση. Έτσι αυτό αποδίδεται σε κάποια δημόσια χρήση (πχ ένα μουσείο), η οποία θα λειτουργήσει ως πόλος προσέλκυσης στην νέα περιοχή διασφαλίζοντας τον δημόσιο χαρακτήρα της ανάπλασης αλλά και γενικότερα θετικές επιπτώσεις για την ιδιωτική επένδυση. 

3. Η εφ΄ άπαξ ειδική εισφορά για την εξασφάλιση μεγάλων ΚΧ. (πχ πλατείες ή άλλες ζώνες πρασίνου όπως παραρρεμάτιες, κλπ) Με το εργαλείο αυτό κατανέμονται ορθότερα τα έξοδα της απαλλοτρίωσης και αντί να επιβαρύνουν μόνο τους παρόδιους και τον Δήμο, επιμερίζονται στις ιδιοκτησίες μιας μεγάλης ακτίνας που ωφελείται από την νέα πλατεία ή άλλο μεγάλο ΚΧ. Ο Δήμος αναλαμβάνει τουλάχιστον το 5% του κόστους. Το εργαλείο αυτό μπορεί να φανεί πολύ χρήσιμο για την ‘διάσωση’ των απειλούμενων ΚΧ που έχουν χαρακτηριστεί από παλιά, δεν έχουν απαλλοτριωθεί και οι ιδιοκτήτες τους έχουν προσφύγει στα δικαστήρια λόγω μη συντέλεσης της απαλλοτρίωσης σε εύλογο χρόνο. Στην περίπτωση οι δικαστικές αποφάσεις υποχρεώνουν τη διοίκηση σε άρση της απαλλοτρίωσης, η οποία όμως μπορεί να επανεπιβάλλεται αμέσως, όταν υπάρχει εξασφαλισμένο κονδύλι, ώστε αυτή τη φορά να συντελεστεί άμεσα. Τότε μπορεί να γίνεται χρήση αυτής της δυνατότητας, που προϋποθέτει βέβαια την διάθεση ανάληψης από τους κατοίκους μιας από κοινού προσπάθειας για την διασφάλιση ενός καλύτερου οικιστικού περιβάλλοντος.

4. Ο Κοινωνικός ΣΔ. Πρόκειται για την δυνατότητα παροχής αυξημένου ΣΔ με την προϋπόθεση ότι τμήμα της προκύπτουσας επιφάνειας παραχωρείται στον Δήμο ή σε κοινωφελή φορέα για  ΚΧ ή ΚΦΧ. Η αύξηση είναι ελεγχόμενη και η παραχώρηση μπορεί να γίνει με διάφορους τρόπους ακόμα και με μορφή αντιπαροχής, όπως ορίζεται σε ειδικό ΠΔ. Ανάλογο εργαλείο που προβλέφτηκε για να αντιμετωπίσει προβλήματα της Νομολογίας σε σχέση με τον κοινωνικό ΣΔ, είναι ο αυξημένος ΣΔ. Τούτος υλοποιείται με  αγορά –υπό όρους- περιορισμένου επί πλέον δικαιώματος  δόμησης. Πρόκειται για μη ενεργοποιημένο εργαλείο για το οποίο δεν έχει ακόμα εκδοθεί το εκτελεστικό ΠΔ που θα ρυθμίζει τις λεπτομέρειες εφαρμογής. Κάτι ανάλογο έχει ευρεία εφαρμογή στη Γαλλία.

5. Το Ενεργό Οικοδομικό Τετράγωνο (ΟΤ). Πρόκειται για ένα εργαλείο που επιτρέπει την ανάπλαση ή αναμόρφωση ενός ΟΤ με ενιαία μελέτη και κίνητρα για την νέα δόμηση από τους πόρους του ΕΤΕΡΠΣ. Απαιτεί την συναίνεση της Γενικής Συνέλευσης των ιδιοκτητών του ΟΤ, δηλαδή ένα πολιτικό πολιτισμό που δύσκολα θα προσεγγίσουμε …

6. Η Μεταφορά Συντελεστή Δόμησης (ΣΔ) η χρήση της οποίας έχει ανασταλεί, λόγω της κακής εφαρμογής της σε μεμονωμένες περιπτώσεις και χωρίς πολεοδομικά κριτήρια. Το μεγάλο ζητούμενο, έτσι όπως το έχει θέσει και το ΣτΕ, είναι ο καθορισμός ζωνών υποδοχής ΣΔ (ΕΖΥΣ), εκεί όπου η φέρουσα ικανότητα της περιοχής το επιτρέπει. (πχ σε πολεοδομικά κέντρα γύρω από σταθμούς του Μετρό ή άλλων δημόσιων συγκοινωνιών). Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η μεταφορά ΣΔ γίνεται μόνο με την συναίνεση του ιδιοκτήτη και μπορεί να εφαρμοστεί για: την απαλλαγή του Δήμου από τα έξοδα απαλλοτρίωσης ενός ΚΧ, την διάσωση διατηρητέων κτιρίων, ή και θερινών κινηματογράφων, είτε τέλος για την πριμοδότηση ανέγερσης κτιρίων στάθμευσης εκεί που αυτά είναι αναγκαία.

7. ‘Αξιοποίηση’ Δημοσίων Ακινήτων. Είναι η πιο ενδιαφέρουσα και πολλά υποσχόμενη προοπτική διεύρυνσης του δημόσιου χώρου, η οποία όμως δυστυχώς καρκινοβατεί λόγω της επικράτησης μιας αντίληψης που αποβλέπει σε ‘οικονομική εκμετάλλευση’ -αξιοποίηση της γης εις όφελος άνωθεν επιβαλλόμενων στόχων όπως, η περικοπή των δημοσίων δαπανών ή η εισαγωγή μιας εταιρίας στο χρηματιστήριο, δηλαδή η προώθηση των στόχων ενός κρατικού φορέα εν αγνοία των προοπτικών της τοπικής ανάπτυξης. Το θέμα αυτό αποτυπώνει την αδυναμία της ελληνικής κοινωνίας να συνδιαλλαγεί δημόσια με … το μέλλον της, να επεξεργαστεί οράματα κοινής αποδοχής, να αναπτύξει κοινωνική αλληλεγγύη, διαδικασίες παραγωγής συνθέσεων και δημιουργικής διαχείρισης των διαφορετικών προσεγγίσεων. Σήμερα που στην Ευρώπη ακόμα και ο ιδιωτικός τομέας προβάλλει ένα πρόσωπο αειφορίας και κοινωνικής ευαισθησίας / εταιρικής ευθύνης, οι ελληνικοί δημόσιοι φορείς (κρατικοί και δημοτικοί) αποδεικνύουν μια αδυναμία επεξεργασίας βιώσιμης αντίληψης για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας, που θα υπερβαίνει την υιοθέτηση των κοντόθωρων μεθόδων του ιδιωτικού Real Estate και τον στείρο τοπικισμό. Αναζητάται σύνεση και μέτρο, που μπορούν να αναπτυχθούν στο πλαίσιο ενός ολοκληρωμένου σχεδιασμού μέσω των ΓΠΣ, αφού εκτιμηθούν οι τοπικές ανάγκες και δυνατότητες. 

8. Σχέδιο ολοκληρωμένης διαχείρισης του δημόσιου χώρου. Πρόκειται για μια πρόβλεψη των προδιαγραφών των Πολεοδομικών Μελετών που είναι αναγκαία ώστε το κάθε μέτρο που λαμβάνεται να παίρνει υπόψη τις επιπτώσεις που έχει σε άλλη περιοχή ή σε άλλο τομέα. Τυπική περίπτωση: η πεζοδρόμηση κεντρικών περιοχών, που καταργεί κάποιες θέσεις στάθμευσης, θα πρέπει να συνοδεύεται από  μια πολιτική αποτροπής της προσέλευσης με ΙΧ, αλλά και αντικατάστασης της ‘παρόδιας στάθμευσης’ με παραγωγή στεγασμένων χώρων στάθμευσης, ιδίως σε περιοχές κατοικίας όπου δεν είναι εφικτή η πολιτική αποτροπής της προσέλευσης. Τα κτίρια στάθμευσης είναι από τα πιο παρεξηγημένα στην Ελλάδα. Όλες οι προσπάθειες αναβάθμισης του δημόσιου χώρου που γίνονται σε ποικίλα προγράμματα αναπλάσεων είναι καταδικασμένες αν δεν απαντήσουν αξιόπιστα στο απλό ερώτημα: πού κρύβουμε τα αυτοκίνητα; Μήπως πρέπει να σκεφτούμε ακόμα και το ενδεχόμενο συστέγασης (υπογείως) με άλλες δημόσιες χρήσεις με σωστό σχεδιασμό και την κατάλληλη φύτευση;

Συμπέρασμα: Για να μπορέσει η ΤΑ να διαχειριστεί τα σύνθετα ζητήματα που θίγει η εισήγηση χρειάζεται τεχνογνωσία αλλά και η υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών. 

 

 Tuesday, 11 December 2007   http://www.prosanatolismoi.gr/main/index.php?option=com_content&task=view&id=128&Itemid=20

 

 Επιστροφή

 

Η Σημασία της ύπαρξης Πάρκων στην πόλη της Κοζάνης Μια…Σύγχρονη Οικο-κεντρική Εκδοχή

Το σπίτι μου βρίσκεται μπροστά στο πάρκο του ΟΣΕ της Κοζάνης. Όλο το χειμώνα έχω παρατηρήσει ότι τις νύχτες τις οποίες επρόκειτο να χιονίσει, μια ομάδα από εκατοντάδες Κόρακες (Corvus corax) σταθμεύει στο πάρκο αυτό. Τα Κοράκια φαίνεται ότι κάθε απόγευμα, μετά τη δύση του ηλίου, περνούν ακριβώς πάνω από το σημείο αυτό έχοντας κατεύθυνση Ν-ΝΔ προς Β-ΒΑ και.

Αν και η συμπεριφορά αυτή δεν γνωρίζω αν συσχετίζεται επιστημονικώς, όλο το χειμώνα λειτουργούσαν για μένα σαν οιωνός, αφού ήξερα ότι όταν αυτά μείνουν στο πάρκο, την άλλη μέρα, η Κοζάνη θα έχει ντυθεί στα λευκά. Το πάρκο του ΟΣΕ είναι γενικά είναι μια ήσυχη περιοχή, αν εξαιρέσεις ότι οι ερασιτέχνες ραλίστες της Κοζάνης χρησιμοποιούν το δρόμο που το περιβάλει σαν πίστα καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους (φανταστείτε τι γινόταν τις μέρες που είχε πάγο). Ο παραμικρός θόρυβος που τρόμαζε τα πουλιά τα έκανε να πετούν συνεχώς γύρω από τα δέντρα, με αποτέλεσμα, τις χιονοστολισμένες νύχτες να έχουμε μαύρα ιπτάμενα αντικείμενα σε ένα λευκό φόντο. Σκηνή πολύ Gothic!!!

Προχτές το βράδυ (Τρίτη 8 Ιανουαρίου) έγινα μάρτυρας ενός πολύ όμορφου περιστατικού. Καθώς πήγαινα να μπω στο σπίτι μου τα άκουσα να ωρύονται, βγάζοντας διαφορετικές από τις συνήθης κραυγές και παρατήρησα ότι πέταξαν πολύ ψηλά από τα δέντρα, ενώ απομακρύνθηκαν αμέσως σαν κάτι να τα ενόχλησε. Επειδή όταν παρατηρούμε τη φύση, κάθε τι που δεν είναι συνηθισμένο προμηνύει και κάτι το μοναδικό που πρόκειται να συμβεί, είπα να περιμένω για να δω τι επακολουθούσε…

…Μετά από ένα λεπτό ακούστηκε μέσα από τα δέντρα ένας ήχος, σαν κάτι να γκρεμίζεται από ψηλά σπάζοντας τα κλαδιά των δέντρων. Τότε ξεπρόβαλε ένα πολύ μεγάλο αρπακτικό. Ήταν ένας Μπούφος (Bubo bubo), ο οποίος είχε γραπώσει στα νύχια του ένα Κοράκι και το έσπρωχνε προς το έδαφος. Ο Μπούφος ήταν από τους μεγαλύτερους που έχω παρατηρήσει, με πάνω από 70 εκ. ύψος. Όταν το ακινητοποίησε είχε ένα τρομερό ύφος. Στεκόταν πάνω του με επιβλητικότητα. Περιέστρεψε το κεφάλι του μερικές φορές και σταμάτησε το βλέμμα του πάνω μου. Πραγματικά, αυτή η σκηνή αυτή ήταν συγκλονιστική!

Έπειτα, με ένα σάλτο και έχοντας τη λεία γαντζωμένη στα νύχια του πέταξε με αργές κινήσεις των φτερούγων προς μέρος με λιγότερα φώτα, πίσω από το κτήριο του Σταθμού.

Το πάρκο του ΟΣΕ και η ευρύτερη περιοχή του, αν και μικρό σε έκταση, λόγο της γεωγραφικής τουθέσης και της ύπαρξης σιντριβανιού το καλοκαίρι, αποτελεί ένα μικρό οικοσύστημα μέσα την πόλη της Κοζάνης. Για μια τόσο αφιλόξενη για τα άγρια είδη περιοχή, όπως η Κοζάνη, ένα τέτοιο πάρκο θεωρείται μια Νησίδα Βιοποικιλότητας. Όλο το χρόνο και ανάλογα με την εποχή, φιλοξενεί μεγάλη ποικιλία πουλιών (Ενδεικτικά: Γκιώνης, Κούκος, Μπούφος, Κότσυφας, Δεκαοκτούρα, Αγριοπερίστερο, Σπουργίτης, Κουρούνα, Καρακάξα, Σπίνος, Σκαρθάκια, Φλώρους, Καρδερίνες και δεκάδες άλλα Ωδικά πτηνά). Τα περισσότερα από αυτά σταθμεύουν για λίγες μέρες προσφέροντας σε εμάς τους ανθρώπους των πόλεων μερικές εμπειρίες επαφής με τη φύση που τόσο άδικα έχουμε στερηθεί. Δεν θα σβήσω ποτέ από τη μνήμη μου που κατά την περίοδο των μετασεισμών το 1995, όταν μέναμε σε σκηνές σε αυτό το πάρκο, κάθε πρωί μες στον ύπνο μας ακούγαμε το κελάηδισμα του Σπίνου. Το ίδιο συμβαίνει και κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού όταν όλο το βράδυ έχουμε ανοιχτά παράθυρα. Μια πραγματική πανδαισία από φωνές πτηνών.

Παραδείγματα άλλων πιο ανεπτυγμένων χωρών μας υπενθυμίζουν τη σημασία που θα πρέπει να δίνουμε στα αστικά πάρκα ώστε αυτά να είναι πιο φιλόξενα στα είδη πανίδας και χλωρίδας. Τα φυσικά αστικά πάρκα (όπως ονομάζονται) είναι μια σύγχρονη τάση την οποία όμως πολλές χώρες της Ευρώπης (βλέπε Αγγλία, Γερμανία, Ολλανδία) έχουν υιοθετήσει εδώ και δεκαετίες. Σφύζουν από κόσμο όλες τις ώρες τις μέρας.

Οι κάτοικοι κάνουν περίπατους, μελετούν, ασκούν χόμπι όπως η ορνιθοπαρατήρηση, τα σχολεία οργανώνουν εκπαιδευτικούς περίπατους κλπ.

Στην Ελλάδα πάρα πολλές έρευνες που έχουν γίνει από Πανεπιστημιακά και Τεχνολογικά Ιδρύματα μαρτυρούν την ύπαρξη μιας τεράστιας βιοποικιλότητας επιγενών ειδών εντός Αστικών Περιοχών, η οποία προέκυψε, μάλιστα, δίχως να έχει προηγηθεί κανένας σχεδιασμός.

Ο αριθμός αυτός αυξάνεται κατακόρυφα όταν κατά την ανάπλαση των πόλεων λαμβάνεται υπόψιν και ο παράγων αστική βιοποικιλότητα.

Τα αστικά πάρκα της Κοζάνης, παρά την μικρή τους έκτασή, μπορούν να αποτελέσουν ένα δίκτυο ημιφυσικών νησίδων που σε συνδυασμό με την ενίσχυση του «πράσινου» σε οδούς, αυλές και ταράτσες σε όλη την πόλη, θα προσφέρουν ποιότητα ζωής στους κατοίκους αλλά και ενδιαίτημα για την άγρια ζωή. Για να γίνουν όλα αυτά όμως αρκεί να αλλάξουν παλιές νοοτροπίες σαν εκείνες που θέλουν στο τοπίο να κυριαρχεί ο «Άρχων των Σύγχρονων Ελληνικών Πόλεων»….το Τσιμέντο δίχως ίχνος «Φυσικού Πράσινου».

Είμαστε αισιόδοξοι ότι ποτέ δεν είναι αργά!

Αλλαγή φιλοσοφίας….τώρα!!!

Νίτσας Αθ. Λουκάς, Μέλος της Ε.Ο.Ε. και της Οικολογικής Κίνησης Κοζάνης Δασοπόνος, Υποψήφιος MSc. "Αειφορικής Διαχείρισης Προστατευόμενων Περιοχών",

Τηλ: +306979793516 e-mail: l .nitsas@gmail.co m

 

Σημειώσεις:

Κόρακας (Corvus corax): Είναι το μεγαλύτερο στρουθιόμορφο της οικογένειας των Κορακιδών. Ο αυτοκρατορικός κόρακας, με μήκος πάνω από τα 60εκ. και με μαύρο φτέρωμα, είναι παμφάγο και θρέφεται κυρίως με πτώματα ζώων. Ο μαύρος κόρακας, πιο μικρός από τον αυτοκρατορικό, ζει σε κοπάδια και είναι παμφάγος. Συνήθως βρίσκεται σε βουνά όπου δεν υπάρχει ανθρώπινη ενόχληση. Η πτήση τους είναι δυναμική και σε ευθεία γραμμή. Συχνά κάνει ακροβατικά στον αέρα, ιδίως την άνοιξη και φωλιάζει σε προεξοχές κάθετων γκρεμών και σε δέντρα.

Μπούφος (Bubo bubo): Είναι το μεγαλύτερο Ευρωπαϊκό νυχτόβιο πουλί με ύψος 70 εκ., που φωλιάζει σε τρύπες βράχων ή κουφάλες δέντρων. Κυνηγάει το σούρουπο και την αυγή θηλαστικά και πουλιά.

 

 Επιστροφή

 

«Οι τιμές θα παγώσουν και οι πωλήσεις θα πέσουν στις νεόδμητες κατοικίες»

 

Mακης Θεοδωρατος

Σταθεροποίηση τιμών και περαιτέρω μείωση των πωλήσεων νεόδμητων κατοικιών βλέπει για το 2008 ο πρόεδρος του Eλληνικού Iνστιτούτου Eκτιμητικής κ. Mπάμπης Xαραλαμπόπουλος. Mιλώντας στην «K» ο κ. Xαραλαμπόπουλος συστείνει στους επίδοξους αγοραστές κατοικίας συστηματική και επίμονη έρευνα αγοράς, καθώς υπάρχουν ευκαιρίες, ενώ η παρούσα συγκυρία ευνοεί τον υπομονετικό αγοραστή.

— Tι επιφυλάσσει το 2008 στην αγορά ακινήτων;

— Θεωρώ ότι το 2008 θα είναι έτος περισυλλογής που θα χαρακτηριστεί από σταθεροποίηση τιμών αλλά και μείωση των πωλήσεων, κυρίως σε ότι αφορά τις νεόδμητες κατοικίες. H ανοδική πορεία των επιτοκίων συνδέεται άμεσα με το μειωμένο αγοραστικό ενδιαφέρον, καθώς οι υψηλές τιμές πώλησης απαιτούν πλέον σημαντικό κεφάλαιο για την αγορά κατοικίας, γεγονός που αυξάνει σημαντικά το ύψος της μηνιαίας δόσης. Για τον λόγο αυτό πιστεύω ότι η τάση προς παλαιότερες κατοικίες μικρότερης επιφάνειας, που χαρακτήρισε το 2007, θα συνεχιστεί και το νέο έτος.

— Aναφερθήκατε σε σταθεροποίηση τιμών σε υψηλά επίπεδα. Yπάρχουν πλέον ευκαιρίες στην κατοικία;

— Eυκαιρίες υπάρχουν, αλλά βεβαίως δεν είναι τόσες πολές όσο πριν από δύο ή τρία χρόνια. Για τον λόγο αυτό ο επίδοξος αγοραστής θα πρέπει να ψάξει πολύ, να έχει υπομονή και να ενημερώνεται. Yπό μια έννοια, ο υπομονετικός αγοραστής μπορεί να εξασφαλίσει σημαντικά οφέλη αν περιμένει και δεν αναζητά την κατοικία του υπό καθεστώς άγχους και βιασύνης. Eυκαιρίες εξακολουθούν να υπάρχουν σε περιοχές κοντά σε σταθμούς μετρό, σε ακτίνα 1 ή 1,5 χλμ., στη δυτική Aττική που εξυπηρετείται από την Aττική Oδό και βέβαια στα ανατολικά προάστια.

— Eίναι κατάλληλη περιόδος για αγορά κατοικίας;

— Oπως γνωρίζετε, όλα έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Προσωπικά, θα περίμενα ότι οι πιέσεις προς τους κατασκευαστές θα ενταθούν στο τρέχον έτος και αρκετοί που δεν θα θελήσουν να δανειστούν από τράπεζες θα μειώσουν τις τιμές τους, έστω και σε μερικά διαμερίσματα σε κάθε τους οικοδομή.

— Για τα επαγγελματικά ακίνητα τι βλέπετε το 2008;

— Θεωρώ ότι και φέτος τα εμπορικά κέντρα θα βρεθούν στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. H αγορά αναμένει αρκετά και ενδιαφέροντα σχέδια σε μια περίοδο που η ζήτηση νέων χώρων από τις αλυσίδες κινείται ανοδικά. Tα καταστήματα στις ισχυρές εμπορικές αγορές διατηρούν τις αξίες και τα μισθώματά τους, αλλά στις περιφερειακές αγορές χρειάζεται προσοχή καθώς υπάρχει πρόβλημα. H αγορά των γραφείων δείχνει σταθεροποιητικές τάσεις και χαρακτηρίζεται από τη δημιουργία νέων προορισμών όπως η λεωφόρος Aθηνών.

— Σας φοβίζει κάτι για το τρέχον έτος;

— Tο μόνο που με προβληματίζει είναι η ταυτόχρονη λειτουργία πολλών εμπορικών κέντρων σε μικρή απόσταση.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_12/01/2008_255162

 

 Επιστροφή

 

Προτάσεις για μια μεσογειακή πόλη με χαμηλό άνθρακα

 

Γιαννης Ελαφρος

Σήμα κινδύνου, αλλά και προτάσεις για μια μεσογειακή πόλη, αντιμέτωπη με την κλιματική αλλαγή εκπέμπει ένα πολύ ενδιαφέρον συνέδριο, που ξεκίνησε χθες και ολοκληρώνεται σήμερα στην Τεχνόπολη του Δήμου Αθηναίων στο Γκάζι. Υπό την αιγίδα του υπουργείου Μεταφορών και Επικοινωνιών, της Γαλλικής Πρεσβείας, του Δήμου Αθηναίων και του Παντείου Πανεπιστημίου, επιστήμονες, δημοτικοί άρχοντες και πολιτικοί από τη Γαλλία και την Ελλάδα, συζητούν για «καινοτομία, επένδυση και διακυβέρνηση, για μια πόλη χαμηλού άνθρακα», για μια αξιοβίωτη ζωή των κατοίκων, για ένα βιώσιμο πλανήτη.

Το συνέδριο ξεκίνησε με τους χαιρετισμούς του υπουργού Εσωτερικών κ. Π. Παυλόπουλου, του Γάλλου πρέσβη κ. Κριστόφ Φαρνό και του πρύτανη του Παντείου κ. Παν. Τσίρη. Κεντρικός ομιλητής ήταν ο κ. Στέφανος Μάνος, ο οποίος τόνισε την ανάγκη οργάνωσης της πόλης, έτσι ώστε να περιοριστούν οι μετακινήσεις με μηχανοκίνητα μέσα. Ο πρώην υπουργός πρότεινε την «καθολική αναδάσωση του Υμηττού, της Πεντέλης, της Πάρνηθας και του συμπλέγματος στο Αιγάλεω. Φύτευση 20 και πλέον εκατομμυρίων δέντρων, που θα αλλάξουν το κλίμα της Αθήνας. Αρδευση των δένδρων αυτών για τα πρώτα χρόνια της ανάπτυξης τους με τη μέθοδο της αφαλάτωσης της θάλασσας και ενέργεια από ανεμογεννήτριες».

Στο πρώτο τραπέζι της ημέρας, ο πρόεδρος της επιτροπής περιβάλλοντος της Βουλής κ. Κ. Μητσοτάκης πρότεινε τη δημιουργία ενός μητροπολιτικού ταμείου για το πράσινο (που θα προέλθει από την οικιστική αξιοποίηση μέρους του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό και «πράσινη φορολογία»), έτσι ώστε να δημιουργηθούν μικρότεροι χώροι πρασίνου στις γειτονιές. Στην επιτυχία του συστήματος ανακύκλωσης «πόρτα – πόρτα» στον Δήμο Ψυχικού, αναφέρθηκε η δήμαρχος κ. Ε. Κατσαρού. «Κάθε πρωί παίρνουμε μια σακούλα με χαρτί, γυαλί, αλουμίνιο και πλαστικό από κάθε σπίτι. Με αυτό τον τρόπο συγκεντρώσαμε μέσα σε 15 μέρες ποσότητες μιας χρονιάς». Χρήση απορροφητικών υλικών σε πάρκα και πλατείες, με πρώτο το χώμα, πρότεινε ο δήμαρχος Κηφισιάς και πρόεδρος του ΕΣΔΚΝΑ, κ. Ν. Χιώτικης, ενώ ο κ. Γ. Πρεβελάκης, καθηγητής στο Παρίσι, υπογράμμισε την ανάγκη αναθεώρησης των αξιών μας.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_2_12/01/2008_255256

 

 Επιστροφή

 

Χάρισαν και τα πρόστιμα σε ΠΑΕ – ΚΑΕ

 

Του Αντώνη Σωτηράκου

Δεκάδες εκατομμύρια ευρώ από πρόστιμα για πλαστά και εικονικά τιμολόγια χάρισε στους μεγαλοπαράγοντες των γηπέδων, λίγες ημέρες μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, το υπουργείο Οικονομικών και μάλιστα χωρίς αυτό να προβλέπεται στον νόμο που ψηφίστηκε πέρυσι το καλοκαίρι για τη ρύθμιση των οφειλών που είχαν οι Ποδοσφαιρικές ΑΕ, Καλαθοσφαιρικές ΑΕ, Τμήματα Αμειβομένων Αθλητών (ΤΑΑ) ή αθλητικών σωματείων, προς το δημόσιο με 120 δόσεις και έκπτωση του 80% των πρόσθετων φόρων και προσαυξήσεων.

Στην περίπτωση των αθλητικών ΑΕ, ενώ ο νόμος δεν αναφέρει τίποτα για τα πρόστιμα που έχουν επιβληθεί για πλαστά και εικονικά φορολογικά στοιχεία στην ερμηνευτική εγκύκλιο που εκδόθηκε στη συνέχεια προστέθηκε παράγραφος που ορίζει «Επίσης στη ρύθμιση υπάγονται και τα πρόστιμα του άρθρου 5 του ν.2523/1997, τα οποία καταβάλλονται απαλλαγμένα από το 80% αυτών, καθώς και από το 80% των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής».

Παραβάσεις
Πρόκειται για πρόστιμα που επιβάλλονται για παραβάσεις του Κώδικα Βιβλίων και Στοιχείων, δηλαδή και για έκδοση και λήψη πλαστών και εικονικών φορολογικών στοιχείων, η ρύθμιση των οποίων δεν προβλέπεται από το ν.3606/07 που ψηφίστηκε το καλοκαίρι για τη ρύθμιση των οφειλών των ΠΑΕ, ΚΑΕ.

Και μάλιστα με την εγκύκλιο όχι μόνο μπαίνουν, από το παράθυρο, στη ρύθμιση τα πρόστιμα για παραβάσεις του ΚΒΣ μαζί και τα πρόστιμα για πλαστά και εικονικά παραστατικά αλλά ορίζεται ότι αυτά θα καταβληθούν μειωμένα κατά 80%.

Οπως προκύπτει από την ερμηνευτική εγκύκλιο οι εταιρείες που θα υπαχθούν στη ρύθμιση θα καταβάλουν το σύνολο της κυρίας οφειλής από φόρο εισοδήματος, ΦΠΑ και χαρτόσημο καθώς και το 20% των πρόσθετων φόρων που τους είχαν επιβληθεί και το 20% των προσαυξήσεων εκπρόθεσμης καταβολής.

Μείωση προσαυξήσεων

Αντίθετα για τα πρόστιμα του ΚΒΣ παρά το ότι ο νόμος δεν τα συμπεριλαμβάνει στη ρύθμιση με την εγκύκλιο που εκδόθηκε μετά τις εκλογές του Σεπτεμβρίου, προβλέπεται να καταβληθούν μειωμένα κατά 80%, ενώ στο ίδιο ποσοστό μειώνονται και οι προσαυξήσεις εκπρόθεσμης καταβολής.

Οι απώλειες εσόδων από το χάρισμα των προστίμων για πλαστά και εικονικά τιμολόγια στους μεγαλοπαράγοντες των γηπέδων δεν μπορούν να υπολογιστούν καθώς είναι άγνωστο το ύψος των προστίμων που τους έχουν επιβληθεί, ωστόσο για την έκταση του φαινομένου θυμίζουμε ότι μόλις πριν λίγα χρόνια σε μεγάλη ΠΑΕ της πρωτεύουσας είχαν βρεθεί πλαστά και εικονικά τιμολόγια 4,5 δισ. δραχμών.

Το προηγούμενο κρούσμα ξεπλύματος της μεγάλης φοροδιαφυγής με πλαστά και εικονικά τιμολόγια είχε σημειωθεί λίγους μόνο μήνες μετά τις εκλογές του 2004, όταν με τροπολογία που κατατέθηκε στη Βουλή δόθηκε το δικαίωμα στις επιχειρήσεις που βαρύνονταν με πράξεις φοροδιαφυγής, (έκδοση και λήψη πλαστών και εικονικών τιμολογίων) από τις οποίες το δημόσιο είχε χάσει τεράστια ποσά να υπαχθούν στη διαδικασία περαίωσης και να κλείσουν τις εκκρεμείς τους υποθέσεις, χωρίς έλεγχο, πληρώνοντας κάποια ψίχουλα σε σχέση με το ύψος των πρόσθετων φόρων, προστίμων και προσαυξήσεων που θα πλήρωναν με έλεγχο.

Ποινικό αδίκημα η έκδοση πλαστών τιμολογίων

Υπενθυμίζουμε επίσης ότι η έκδοση και λήψη πλαστών και εικονικών τιμολογίων εκτός από οικονομικό είναι και ποινικό αδίκημα και συγκεκριμένα σύμφωνα με τη νομοθεσία, όποιος εκδίδει πλαστά ή εικονικά φορολογικά στοιχεία, καθώς και όποιος αποδέχεται εικονικά στοιχεία ή νοθεύει τέτοια στοιχεία, ανεξαρτήτως αν διαφεύγει ή όχι την πληρωμή του φόρου, τιμωρείται με ποινή φυλάκισης τουλάχιστον τριών μηνών εφόσον η ανύπαρκτη συναλλαγή είναι ως 3.000 ευρώ.

Φυλάκιση
Αν η ανύπαρκτη συναλλαγή υπερβαίνει τις 3.000 ευρώ, προβλέπεται ποινή φυλάκισης ενός έτους, ενώ αν η ανύπαρκτη συναλλαγή υπερβαίνει τις 150.000 η προβλεπόμενη ποινή είναι κάθειρξη ως 10 χρόνια.Εξάλλου για τις περιπτώσεις φοροδιαφυγής με την έκδοση ή λήψη πλαστών ή εικονικών τιμολογίων, πλην των ποινικών κυρώσεων, προβλέπεται πρόστιμο διπλάσιο της αξίας του πλαστού ή νοθευμένου στοιχείου εφόσον η αξία αυτή είναι πάνω από 880 ευρώ, ενώ στην περίπτωση του ΦΠΑ το πρόστιμο είναι τριπλάσιο του φόρου που επεστράφη ή δεν αποδόθηκε.

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4666&subid=2&tag=2656&pubid=641105

 

 Επιστροφή

 

Βαρόμετρο, το μετρό φέτος για τις τιμές των ακινήτων...

Η εύκολη πρόσβαση στο κέντρο κλείνει την ψαλίδα παλαιών - νέων σπιτιών

Του Νικου Χ. Ρουσανογλου

Σε περιοχές που προσφέρουν καλή πρόσβαση και παράλληλα προσιτές τιμές αναμένεται να επικεντρωθεί κατά το 2008 η ζήτηση στην αγορά κατοικίας. Ταυτόχρονα, μεγάλη αναμένεται να είναι για άλλη μία χρονιά η ζήτηση των μεταχειρισμένων κατοικιών, ιδίως εκείνων που συνδυάζουν καλή ποιότητα κατασκευής και χαμηλό κόστος. Βέβαια, η μεγάλη δημοφιλία τέτοιων «ευκαιριών» έχει ανεβάσει τις τιμές και στα μεταχειρισμένα, ιδίως εκείνα των οποίων η ηλικία δεν ξεπερνά τα 15-20 έτη. Ετσι, διαπιστώνεται το τελευταίο διάστημα και το φαινόμενο να κλείνει η ψαλίδα μεταξύ μεταχειρισμένων και νεόδμητων κατασκευών.

Οπως προέκυψε και κατά το 2007, οι νέες περιοχές που αναμένεται να εξυπηρετούνται από το μετρό αναδεικνύονται σε πρωταγωνίστριες, παρά το γεγονός ότι οι κατασκευαστές που δραστηριοποιούνται σε αυτές προσπαθούν, όπως είναι αναμενόμενο άλλωστε, να εκμεταλλευτούν το γεγονός αυτό, αυξάνοντας τις τιμές τους. Σύμφωνα μάλιστα με την τελευταία ενημέρωση της Eurobank Pro-perties για την αγορά κατοικίας, «οι κατασκευαστές εξακολουθούν και κρατούν τις τιμές σε υψηλά επίπεδα καθώς στην πλειονότητά τους δεν έχουν μεγάλη έκθεση σε τραπεζικό δανεισμό και δείχνουν μια αξιοσημείωτη αντοχή ως κλάδος. Από την άλλη πλευρά, η αύξηση των επιτοκίων φαίνεται να έχει επηρεάσει τη ζήτηση, με εξαίρεση περιοχές κοντά στο μετρό, και τελικά το σημαντικό διαθέσιμο στοκ κρατά τις τιμές σταθερές στις περισσότερες αστικές περιοχές, ειδικά προς το τέλος του 2007».

Αν και προς το παρόν είναι πρόωρο να εκτιμηθεί με ακρίβεια, παράγοντες της αγοράς επισημαίνουν ότι το μετρό εξελίσσεται σε κρίσιμο παράγοντα, μιας και από τις λιγοστές περιοχές που «διασώθηκαν» το 2007, αρκετές ήταν όσες διέθεταν κάποιον σταθμό κοντά. Η εγγύτητα προς το κέντρο της πόλης, ή έστω η ευκολία πρόσβασης σε αυτό διαδραματίζουν επίσης σημαντικό ρόλο, κάτι που αναμένεται να συνεχιστεί και κατά το 2008. Στο πλαίσιο αυτό, παλιά διαμερίσματα στους Αμπελοκήπους, μεγάλο μέρος των δυτικών προαστίων (π.χ. Περιστέρι, Αιγάλεω, Χαϊδάρι), ο Νέος Κόσμος και η Δάφνη, προβλέπεται να συνεχίσουν να πρωταγωνιστούν και το 2008 από πλευράς κινητικότητας και ζήτησης. Σύμφωνα με την εξέλιξη των έργων οι εργασίες για την επέκταση της Γραμμής 3 από το Μοναστηράκι προς το Αιγάλεω, συνολικού μήκους 4,3 χλμ. με 3 νέους Σταθμούς (Βοτανικός, Ελαιώνας, Αιγάλεω) βρίσκονται σε προχωρημένο στάδιο κατασκευής.

Από πλευράς τιμών, σύμφωνα με την Eurobank Properties, οι τιμές προβλέπεται να κινηθούν σταθεροποιητικά, αλλά τα νέα φορολογικά μέτρα, που απαλλάσσουν πλήρως την αγορά πρώτης κατοικίας για επιφάνειες έως και 200 τ.μ., αναμφίβολα δημιουργούν τις προϋποθέσεις για βελτίωση της εικόνας. Ωστόσο, η αισιοδοξία αυτή μπορεί κάλλιστα να αποδειχθεί πρόσκαιρη, αν το οικονομικό επιτελείο προχωρήσει σε νέα αύξηση των αντικειμενικών αξιών, κίνηση που θα έχει αρνητικό αντίκτυπο στην αγορά, περισσότερο αναφορικά με την κρατούσα ψυχολογία των αγοραστών και λιγότερο σε ό,τι έχει να κάνει με το πραγματικό κόστος απόκτησης κατοικίας.

Το βέβαιο είναι ότι σε περιοχές που έχουν ήδη εμφανίσει σημάδια κορεσμού, όπως π.χ. στα βόρεια προάστια, η εικόνα δεν προβλέπεται να διαφοροποιηθεί ιδιαίτερα φέτος. Μάλιστα, όπως αναφέρουν μεσιτικά γραφεία, σε ορισμένες περιπτώσεις, π.χ. στην Κάτω Κηφισιά, ή τον Παράδεισο και τον Σωρό Αμαρουσίου, υπήρξαν ακόμα και πτώσεις τιμών, έως και 5%. Αυτό αποδίδεται στον συνδυασμό χαμηλής ζήτησης - υψηλού αποθέματος νεόδμητων κατοικιών. Ταυτόχρονα, είναι σαφές ήδη από το προηγούμενο έτος, ότι περιοχές όπου η τιμή εκκίνησης για αγορά κατοικίας διαμορφώνεται σε 3.000 ευρώ/τ.μ. για νέες κατασκευές (και αυτές οι περιοχές είναι αρκετές πλέον), δεν προβλέπεται να κινηθούν ιδιαίτερα.

Ανατολικά - δυτικά προάστια

Οπου το κόστος είναι αισθητά χαμηλότερο, όπως συμβαίνει στα δυτικά προάστια, θα δούμε όλο και περισσότερους ενδιαφερόμενους αγοραστές να κινούνται προς τα εκεί. Οσοι έχουν μεγαλύτερη αγοραστική δυνατότητα, κινούνται και προς την Ανατολική Αττική, όπου η προσφορά είναι σημαντική και σε αρκετές περιπτώσεις περιλαμβάνει ποιοτικά ακίνητα. Το γεγονός αυτό, σε συνδυασμό με την κατά τεκμήριο καλύτερη ποιότητα ζωής, προβλέπεται να διατηρήσει σημεία, όπως η Παλλήνη και τα Γλυκά Νερά σε υψηλά επίπεδα ζήτησης, συγκριτικά τουλάχιστον με άλλες περιοχές. Το βέβαιο είναι ότι ο παράγοντας «τιμή» θα είναι κυρίαρχος για το πού θα μετακινηθούν οι αγοραστές και το 2008, δεδομένου ότι η συντριπτική πλειονότητα δεν είναι σε θέση να δαπανήσει ποσά άνω των 250.000 ευρώ. Ως εκ τούτου, τα μεγάλα νεόδμητα διαμερίσματα (π.χ. άνω των 120 τ.μ.) βρίσκονται σε δυσμενή κατάσταση. Γι’ αυτό άλλωστε και πολλοί κατασκευαστές έχουν εσχάτως στραφεί σε πιο μικρές κατασκευές, με πολλά σπίτια των 70-90 τ.μ. να διατίθενται προς πώληση.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_economy_2_12/01/2008_255160

 

 Επιστροφή

 

Ποιες είναι οι ελλείψεις σε κάθε περιοχή

Το κοινό χαρακτηριστικό για όλα τα δημοτικά διαμερίσματα του Δήμου Αθήνας, που διαπιστώνει η μελέτη του ΕΜΠ, είναι η απουσία ελεύθερων χώρων, που θα μπορούσαν να χρησιμεύσουν ως χώροι καταφυγής των κατοίκων σε περίπτωση ενός ισχυρού καταστροφικού σεισμού.

Ενα άλλο σημαντικό πρόβλημα που εντοπίζεται επίσης, είναι ότι σε ορισμένα διαμερίσματα παρουσιάζεται έντονα η έλλειψη έργων υποδομής, αλλά και η δυσκολία στην εξυπηρέτηση γειτονιών από κέντρα Υγείας, κέντρα Πρώτων Βοηθειών και μεγάλων νοσοκομειακών μονάδων. Υπάρχουν - σε αυτό το πλαίσιο - Διαμερίσματα στα οποία υπάρχει ανεπαρκής εξυπηρέτηση από εγκαταστάσεις και κέντρα περίθαλψης. Αλλα ενδεικτικά προβλήματα είναι:

Η παλαιότητα πολλών κτιρίων, δημόσιων ή ιδιωτικών - πέρα από τις κατοικίες - όπου εργάζεται, φοιτά και διασκεδάζει ο λαός και η νεολαία, στα οποία ασφαλώς απαιτείται να γίνει προσεισμικός έλεγχος και ενίσχυση όπου χρειαστεί. Η ανάμειξη κατοικίας ή και σχολείων με άλλες δραστηριότητες - από καταστήματα και «κέντρα υγειονομικού ενδιαφέροντος» (μαγαζιά), μέχρι βιομηχανικές δραστηριότητες, βενζινάδικα και αποθήκες καυσίμων, υποσταθμοί της ΔΕΗ κ.ά., που θα μπορούσαν να μεταβληθούν σε περίπτωση σεισμού στην κυριολεξία σε «βόμβες». Προβλήματα, όμως, εντοπίζονται ακόμη και σε σχολεία, όσον αφορά στην εκκένωση και ασφαλή μεταφορά των μαθητών.

Ολα τα παραπάνω, που συνοπτικά παρουσιάσαμε ισχύουν με τον ένα ή τον άλλο τρόπο για τα περισσότερα δημοτικά διαμερίσματα. Στη μελέτη, όμως, παρουσιάζονται και ορισμένα απ' τα βασικότερα πολεοδομικά, συγκοινωνιακά και κοινωνικά προβλήματα, που αντιμετωπίζει το κάθε διαμέρισμα, τα οποία έχουν βέβαια σχέση και με τη διακίνηση και σωτηρία του πληθυσμού σε περίπτωση ενός καταστροφικού σεισμού, πέρα από το γεγονός ότι καταδεικνύουν γενικότερα τις ασφυκτικές συνθήκες, στις οποίες είναι αναγκασμένοι να ζουν καθημερινά οι κάτοικοι της πρωτεύουσας. Από την πλευρά της, η διοίκηση του δήμου Αθήνας, ισχυρίζεται πως την παρακάτω μελέτη έχει λάβει υπόψη της, στην υλοποίηση και κατάρτιση στα σχέδια αντιμετώπισης έκτακτων αναγκών που έχει καταρτίσει.

Ας πάρουμε, όμως, τα πράγματα απ' την αρχή:

1ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Κέντρο Αθήνας, Κολωνάκι, Εξάρχεια, πλ. Βάθης, Κουκάκι, Φιλοπάππου)

Σύμφωνα με τη μελέτη, το κυριότερο από τα πολεοδομικά - λειτουργικά και κοινωνικά προβλήματα, που παρουσιάζονται στο κέντρο της Αθήνας είναι «η εξαιρετικά δυσμενής σχέση οικοδομικού όγκου ελεύθερων χώρων στο δυτικό τμήμα του Διαμερίσματος (δυτικότερα του άξονα Πατησίων - Αιόλου και βορειότερα της Ερμού)».

Οι επιπτώσεις «κατά την άμεση μετά το σεισμικό γεγονός περίοδο» είναι:

Αποκλεισμός δρόμων, εκδήλωση πυρκαγιών (λόγω παρουσίας αποθηκών και βιοτεχνιών με εύφλεκτα ή εκρηκτικά υλικά). Δυσκολίες στην εκκένωση πολυώροφων κτιρίων.

Ατακτη και χωρίς προσανατολισμό κίνηση πεζών και συνακόλουθα τραυματισμοί στις διαδρομές κυκλοφορίας προς μάταιη αναζήτηση ασφαλούς καταφυγής.

Αδυναμία προσέγγισης των θέσεων καταστροφών, τραυματισμών και παγιδεύσεων από τα συνεργεία έκτακτης παροχής βοήθειας.

Καταστροφή οικοδομημάτων και αγαθών ιστορικής και αισθητικής σπουδαιότητας καθώς και αποθεμάτων του βιομηχανικού και εμπορικού τομέα.

2ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Δουργούτι, Γούβα, Παγκράτι, Μετς, Προφ. Ηλίας)

Ορισμένα απ' τα βασικά κοινωνικά προβλήματα, στις γειτονιές του εν λόγω διαμερίσματος, θεωρούνται κατά τη μελέτη: Η παρουσία υποβαθμισμένων γειτονιών. Η έλλειψη έργων υποδομής. Η «δυσμενής σχέση οικοδομικού όγκου - ελεύθερων χώρων». Η απομόνωση γειτονιών από μεγάλους ελεύθερους χώρους (λόγω της «περίφραξής» τους από μεγάλους οδικούς άξονες ταχείας κυκλοφορίας). Η ελλιπής εξυπηρέτηση γειτονιών από κέντρα Υγείας και Α' Βοηθειών και μεγάλες νοσοκομειακές μονάδες.

Οι κυριότερες επιπτώσεις, που αναμένονται κατά το σεισμό, είναι:

Διακοπή λειτουργίας των «γραμμών ζωής» και αποκλεισμός οδών από ερείπια στην αυθαίρετη περιοχή λόφου Κυνοσάργους.

Συμφόρηση στις μικρές πλατείες συνοικιών.

Αδυναμία διακίνησης και καθυστερήσεις στην επέμβαση των υπηρεσιών έκτακτης ανάγκης, λόγω και των μεγάλων αποστάσεων από τις αντίστοιχες εγκαταστάσεις.

Εγκλωβισμός ατόμων σε ερείπια, ασανσέρ κλπ.

3ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Πετράλωνα, Βοτανικός, Ρουφ)

Τα ιδιαίτερα στοιχεία που χαρακτηρίζουν αυτό το διαμέρισμα, είναι: Η προχωρημένη υποβάθμιση του πολεοδομικού φυσικού περιβάλλοντος. Η έλλειψη έργων υποδομής στις περιοχές αυθαίρετης δόμησης (π.χ. Μαρκόνι και Βοτανικός). Μειωμένος βαθμός ασφάλειας για τους απασχολούμενους, τους κατοίκους, τους περαστικούς έναντι ατυχημάτων στο οδικό δίκτυο, πλημμυρών, πυρκαγιών και εκρήξεων σε αποθήκες και παραγωγικές μονάδες. Επίσης, η μεγάλη απόσταση ορισμένων γειτονιών από ελεύθερους χώρους ή τεράστιες δυσκολίες πρόσβασης σε αυτούς τους χώρους.

Οι άμεσες επιπτώσεις είναι:

Τραυματισμοί και παγιδεύσεις, σε παλιά, αυθαίρετα ή κακοσυντηρημένα κτίρια.

Αδυναμία προσέγγισης ορισμένων ελεύθερων χώρων και χρησιμοποίησής τους ως χώρων καταφυγής, λόγω ιδιοκτησιακού καθεστώτος και καθεστώτος λειτουργίας τους (π.χ. προαύλιο Γεωπονικού Πανεπιστημίου).

Καταστροφές ή παύση λειτουργίας βιομηχανικών εγκαταστάσεων. Προβλήματα στις εγκαταστάσεις του υποσταθμού της ΔΕΗ.

Προβλήματα στις σιδηροδρομικές γραμμές και την κίνηση του ΗΣΑΠ.

4ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Ακαδημία Πλάτωνος, Σεπόλια, Κολοκυνθού, Κολωνός, Νιρβάνα)

Η ανεπάρκεια ελεύθερων χώρων, χώρων πρασίνου και αναψυχής, είναι το κύριο στοιχείο που χαρακτηρίζει το διαμέρισμα. Από εκεί και πέρα, υπάρχουν: Η μικρή έκταση και συχνά η ακατάλληλη θέση των σχολείων. Η ανάμειξη της κατοικίας με οχλούσες δραστηριότητες. Η ανεπαρκής εξυπηρέτηση του διαμερίσματος από εγκαταστάσεις και κέντρα περίθαλψης. Η απομόνωσή του από τα άλλα Διαμερίσματα και το κέντρο του Δήμου, λόγω της διαμεσολάβησης του φράγματος της σιδηροδρομικής γραμμής. Η κακή ποιότητα των έργων υποδομής και των κτιριακών κατασκευών, σε αρκετές γειτονιές.

Οι επιπτώσεις αμέσως μετά το σεισμό:

Παγίδευση ατόμων σε παλαιές, κακοσυντηρημένες, αυθαίρετες κατασκευές. Παγίδευση πεζών και οχημάτων, προβληματικά τμήματα του οδικού δικτύου. Τραυματισμοί πεζών. Συμφόρηση σε χώρους καταφυγής. Συμφόρηση οδικών αξόνων που αποτελούν τους μοναδικούς άξονες εξόδου από το διαμέρισμα (Λένορμαν, Σεπολίων και Λιοσίων).

Προβλήματα ασφαλούς εκκένωσης των σχολείων.

Αδυναμία προσέγγισης των θέσεων συμβάντων επείγουσας ανάγκης από τα συνεργεία παροχής βοήθειας.

Προβλήματα στις σιδηροδρομικές γραμμές.

5ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Προμπονάς, Ριζούπολη, Πατήσια, Αγ. Ελευθέριος)

Εξίσου άσχημη η κατάσταση και σε αυτό το διαμέρισμα. Συγκεκριμένα, παρατηρείται πλήρης απουσία χώρων πρασίνου. Ανάμειξη κατοικίας με οχλούσα βιομηχανία (Προμπονάς). Εξαιρετικά μεγάλες πληθυσμιακές πυκνότητες. Υψηλή οικοδομική φόρτιση. Ανεπαρκές και ανασφαλές πεζοδρομικό δίκτυο. Κακή κυκλοφοριακή και συγκοινωνιακή εξυπηρέτηση.

Αποτελέσματα, μετά το σεισμό:

Πανικός των κατοίκων και αδυναμία εξεύρεσης ασφαλών ελεύθερων χώρων καταφυγής, παράλληλα με το συνωστισμό στους υπάρχοντες.

Κυκλοφοριακός αποκλεισμός της οδού Αχαρνών (κύριος άξονας εξόδου από το Διαμέρισμα και το συγκρότημα της πρωτεύουσας γενικότερα).

Δυσκολίες στην εκκένωση σχολείων και βρεφονηπιακών σταθμών.

Τραυματισμοί στο πεζοδρομικό δίκτυο - παγίδευση οχημάτων σε αδιέξοδα και στενούς δρόμους.

Αδυναμία των συνεργείων έκτακτης επέμβασης να προσεγγίσουν ορισμένες θέσεις καταστροφών.

Βλάβες στις γραμμές του ΗΣΑΠ.

6ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Πλατεία Αμερικής, πλατεία Αττικής, Κυψέλη, Ανω Κυψέλη)

Προβληματικές συνθήκες στο Διαμέρισμα είναι, η παντελής απουσία ασφαλούς πεζοδρομικού δικτύου, η προϊούσα υποβάθμιση φυσικού και κτισμένου περιβάλλοντος λόγω ατμοσφαιρικής ρύπανσης, απουσίας πρασίνου κλπ. Η κοινωνική υποβάθμιση του διαμερίσματος. Ακαταλληλότητα και μικρό μέγεθος των γηπέδων των σχολείων που ασφυκτιούν ανάμεσα στις πολυκατοικίες. Κυκλοφοριακός κορεσμός. Ελλειψη έργων υποδομής (Αλεπότρυπα). Η τόσο μεγάλη πληθυσμιακή φόρτιση ώστε ακόμη και σε περίπτωση σταδιακής εγκατάλειψης (περίπτωση σεισμού) να μην ικανοποιούνται ούτε καν οι στοιχειώδεις προδιαγραφές ασφάλειας, υγιεινής και εξυπηρέτησης από κοινωφελείς λειτουργίες.

Αποτελέσματα:

Δυσκολίες στην εκκένωση παλιών πολυκατοικιών. Δυσκολίες στην εκκένωση και ασφαλή μεταφορά μαθητών σε χώρους καταφυγής.

Παγίδευση κατοίκων σε οχήματα και κυκλοφοριακός κορεσμός.

Ατυχήματα σε οδικό και πεζοδρομικό δίκτυο.

Πυρκαγιές και παγιδεύσεις ατόμων σε ταβέρνες και κέντρα διασκέδασης (Φωκ. Νέγρη).

Συμφόρηση στους ελάχιστους χώρους καταφυγής του Διαμερίσματος.

7ο Δημοτικό Διαμέρισμα

(Γκύζη, Πολύγωνο, Γουδί, Αμπελόκηποι, Γηροκομείο, Ελληνορώσων)

Τα βασικά μειονεκτήματα του πολεοδομικού - λειτουργικού ιστού είναι οι μεγάλες οικοδομικές πυκνότητες σε μια σειρά από γειτονιές. Ο κατακερματισμός του διαμερίσματος από λεωφόρους. Η ανυπαρξία χώρων εκτόνωσης, γύρω από γήπεδο ΠΑΟ στη λεωφ. Αλεξάνδρας.

Αποτελέσματα:

Προβλήματα στην εκκένωση σχολείων. Συμφόρηση στα προαύλια νοσοκομείων.

Ατυχήματα σε οδούς και κόμβους λόγω πανικόβλητων μετακινήσεων πεζών, απουσίας ελεύθερων χώρων στο εσωτερικό γειτονιών και καταφυγής της πλειονότητας των κατοίκων στα ΙΧ αυτοκίνητα, αλλά και λόγω παύσης της λειτουργίας συστήματος ηλεκτρικών σηματοδοτήσεων.

Οξύτατα προβλήματα στην εκκένωση του γηπέδου ΠΑΟ, αν οι δονήσεις συμβούν σε χρόνο διεξαγωγής αγώνα.

Αδυναμία προσέγγισης των οχημάτων έκτακτης βοήθειας σε περιοχές του οδικού δικτύου.

Προβλήματα εκκένωσης νοσοκομειακών μονάδων όταν παρουσιαστεί ανάγκη. Αντίστοιχα προβλήματα εκκένωσης κινηματογράφων, θεάτρων πολυκαταστημάτων κ.λπ.


Κώστας ΤΡΑΚΟΣΑΣ

 

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 20/1/08

 

 

 Επιστροφή

 

Δέκα νέα έργα ΣΔΙΤ προϋπολογισμού 878 εκατ.

Με την εγκριση από τη Διυπουργική Επιτροπή και αυτού του πακέτου, τα έργα που υλοποιούνται με σύμπραξη δημόσιου - ιδιωτικού τομέα ξεπερνούν τα 4 δισ. ευρώ.

Του Βασιλη Ζηρα

Σε ιδιώτες ανατίθεται πλέον ακόμη και τμήμα της εκπαίδευσης των πιλότων των στρατιωτικών ελικοπτέρων, στο πλαίσιο των συμπράξεων δημόσιου και ιδιωτικού τομέα. Η αρμόδια Διυπουργική Επιτροπή ενέκρινε χθες την υλοποίηση δέκα νέων έργων με ΣΔΙΤ, συνολικού προϋπολογισμού 878 εκατ. ευρώ, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και η εκπαίδευση των χειριστών των ελικοπτέρων της Αεροπορίας Στρατού.

Το συγκεκριμένο έργο, προϋπολογισμού 77 εκατ. ευρώ μαζι με τον ΦΠΑ προβλέπει ότι ο ιδιώτης θα αναλάβει την κατασκευή, συντήρηση και διαχείριση ενός Πρότυπου Κέντρου Εξομοιωτών Πτήσης, καθώς και την εκπαίδευση πιλότων της Αεροπορίας Στρατού, μέσω εξομοιωτών για διάστημα 22 ετών. Ο ιδιώτης που θα αναλάβει το έργο θα έχει τη δυνατότητα να εγκαταστήσει εξομοιωτές κι άλλων τύπων αεροσκαφών, στρατιωτικών και πολιτικών στους οποίους θα παρέχει εκπαίδευση και σε άλλους φορείς, ιδιωτικούς ή δημόσιους. Στη σύμβαση θα προβλέπεται μάλιστα ειδική τιμολογιακή πολιτική για την εκπαίδευση χειριστών των Ενόπλων Δυνάμεων και των Σωμάτων Ασφαλείας. Σημειώνεται ότι μέχρι σήμερα η εκπαίδευση των πιλότων των ελικοπτέρων πραγματοποιείται σε εξομοιωτές πτήσης του εξωτερικού. Υλοποιώντας το έργο αυτό με ΣΔΙΤ, το Δημόσιο δεν επιβαρύνεται με εφάπαξ δαπάνη 130 εκατ. ευρώ για την αγορά του εξομοιωτή και κατανέμει το κόστος της σύμπραξης σε βάθος 22 ετών.

Στο πακέτο των έργων που ενέκρινε χθες η Διυπουργική Επιτροπή ΣΔΙΤ περιλαμβάνονται ακόμη:

- Η κατασκευή συντήρηση και διαχείριση κατοικιών, βρεφονηπιακών σταθμών και χώρων άθλησης για τα στελέχη του Στρατού και της Αεροπορίας, προϋπολογισμού 130 εκατ. ευρώ συν ΦΠΑ.

- Η εγκατάσταση συστημάτων ασφαλείας σε 23 αποθήκες πυρομαχικών. Η σύμβαση θα είναι διάρκειας 10 ετών και ο προϋπολογισμός του έργου εκτιμάται σε 30 εκατ. ευρώ. Η φύλαξη και η διαχείρισή τους θα εξακολουθήσει να ανήκει στις Ενοπλες Δυνάμεις.

- Η τεχνική διαχείριση των κτιρίων της Σχολής Ευελπίδων και η παροχή άλλων υπηρεσιών για διάστημα 15 ετών.

- Η κατασκευή νέων ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων του Κέντρου Λουτροθεραπείας Αναπήρων Πολέμου Μεθάνων σε έκταση του Δημοσίου. Ο ιδιώτης αναλαμβάνει τη μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή και εκμετάλλευση των νέων ξενοδοχειακών εγκαταστάσεων, συνολικής δυναμικότητας 250 κλινών, για διάστημα 26 ετών.

- Η μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση, τεχνική διαχείριση και λειτουργία υποδομών του Ολοκληρωμένου Συστήματος Διαχείρισης Απορριμμάτων νομού Θεσσαλονίκης, για 29 χρόνια προϋπολογισμού 290 εκατ. ευρώ.

- Η μελέτη, χρηματοδότηση, κατασκευή, συντήρηση και τεχνική διαχείριση πέντε κλειστών γυμναστηρίων και δύο κολυμβητηρίων και συγκεκριμένα των κλειστών γυμναστηρίων των Δήμων Αίγινας, Ελληνικού, Παλαιού Φαλήρου, Μαραθώνα και Μαρκόπουλου και τα κολυμβητήρια των Δήμων Βάρης και Σπάτων, για διάρκεια 27 ετών.

- Η κατασκευή φοιτητικών εστιών του Πανεπιστημίου Πελοποννήσου και του Δημοκρίτειου Πανεπιστημίου. Ο ιδιώτης θα αναλάβει επίσης την συντήρηση, ασφάλιση και εκμετάλλευση περιορισμένων εμπορικών χώρων για διάστημα 28 ετών.

- Η κατασκευή, συντήρηση, τεχνική διαχείριση, ασφάλιση και εκμετάλλευση περιορισμένων χώρων του κτιρίου της Νομαρχίας Ημαθίας για 26 χρόνια, με ενδεικτικό προϋπολογιζόμενο κόστος 24 εκατ. ευρώ.

- Τα κτίρια των αστυνομικών Διευθύνσεων Αλεξανδρούπολης και Ηγουμενίτσας και του Α΄ Τμήματος Συνοριακής Φύλαξης Φιλιατών προϋπολογισμού 32,4 εκατ. ευρώ.

Με την έγκριση και αυτού του πακέτου, ο προϋπολογισμός των έργων που έχει αποφασιστεί να κατασκευαστούν μέσω ΣΔΙΤ ξεπερνά πλέον τα 4 δισ. ευρώ.

Καθημερινή 31-1-08

 

 Επιστροφή

 

Μεγάλα μουσεία με δειλό βηματισμό

Με κτιριακές ελλείψεις, χωρίς μακρόπνοο πρόγραμμα και ελκυστικό περιβάλλον, δεν κατορθώνουν να πείσουν και να λάμψουν

Της Μαργαριτας Πουρναρα

Στα σημαντικά μουσεία του εξωτερικού, ο επισκέπτης είναι το τιμώμενο πρόσωπο. Ολα είναι φτιαγμένα κατά τέτοιον τρόπο ώστε να του το υπενθυμίζουν, από την ποιότητα και τον φωτισμό των εκθεμάτων μέχρι το πωλητήριο και το καφέ. Στην Ελλάδα τα αντίστοιχα ιδρύματα προσπαθούν να γίνουν φιλικά στο κοινό, αλλά είναι βέβαιον ότι αντιμετωπίζουν μικρά και μεγάλα προβλήματα λειτουργίας, τα οποία γίνονται αισθητά στους θεατές που περνούν το κατώφλι. Η «Κ» χαρτογραφεί το στίγμα του αθηναϊκου «museum mile» της Βασιλίσσης Σοφίας (και όχι μόνο), διαπιστώνοντας ότι πρόκειται για μια μεταβατική περίοδο. Ειδικά τα κρατικά μουσεία αν δεν υπερβούν κάποιες αγκυλώσεις, δεν θα μπορέσουν να εκσυγχρονιστούν πλήρως.

Μουσείο Μπενάκη

Το 2000 ήταν έτος ορόσημο για την εξέλιξη του Μουσείου Μπενάκη. Το ανακαινισμένο του κτίριο και η ευπρόσωπη παρουσίαση της μόνιμης συλλογής, εισήγαγαν το αθηναϊκό κοινό στα σύγχρονα μουσειακά ήθη. Το success story συνεχίστηκε τα επόμενα χρόνια: εγκαινιάστηκε το μουσείο Ισλαμικών Τεχνών, άνοιξε το παράρτημα της Πειραιώς, ενώ η συνεχής προσέλκυση κληροδοτημάτων εξακολουθεί να προικίζει τα αυτόνομα τμήματα όπως το Φωτογραφικό Αρχείο.

Τα καφέ και πωλητήριά του έχουν πλέον φανατικούς φίλους (αν και τα κοσμήματα και μικροαντικείμενα που πωλούνται στην Πειραιώς συχνά είναι πανάκριβα). Το Μουσείο Μπενάκη είναι εκείνο που λειτουργεί ως παράδειγμα στη χώρα μας: «Ο πολιτισμός δεν είναι μόνο η τέχνη αλλά η μουσική, οι νέες εκδόσεις, η ποίηση, η αρχιτεκτονική και οτιδήποτε ποιοτικό έλκει τα μέλη της κοινότητας όπου ζούμε», είχε δηλώσει πριν από πολλά χρόνια ο διευθυντής του μουσείου Αγγελος Δεληβοριάς. Τήρησε τον λόγο του.

Στην εποχή της χρυσής του ωριμότητας όμως το Μπενάκη, θα πρέπει να δώσει ίσως ιδιαίτερη σημασία σε δύο ζητήματα. Το πρόγραμμα της Πειραιώς είναι άνισο, με εκθέσεις μικρής διάρκειας. «Κάποιες εξ αυτών θα μπορούσαν να μην έχουν γίνει. Δεσμευόμαστε ότι στο μέλλον θα φιλοξενούμε λιγότερα αφιερώματα που θα παρουσιάζονται για περισσότερο χρόνο», λέει σήμερα στην «Κ» ο Αγγελος Δεληβοριάς.

Ωστόσο, κάποιοι δεν διστάζουν να κατηγορήσουν το μουσείο ότι αναγκάζεται να κάνει πολλές εκθέσεις για να ανταποκριθεί στις απαιτήσεις που έχει δημιουργήσει η αυξημένη ροή κληροδοτημάτων: «Το Μπενάκη δεν κυνηγάει λυσσαλέα τις δωρέες. Δυστυχώς λειτουργεί σαν σανίδα σωτηρίας, καθώς πολλοί κρατικοί φορείς δεν έχουν την αξιοπιστία και τα αντανακλαστικά να ανταποκριθούν στον ρόλο αυτό», υπογραμμίζει ο διευθυντής.

Βυζαντινό και Χριστιανικό Μουσείο

Παρά το γεγονός ότι πρόκειται για ένα κρατικό μουσείο με όρια αυστηρά περιχαρακωμένα από τις συλλογές του, έχει καταφέρει τα τελευταία χρόνια να κάνει ανοίγματα χάρις στη φιλοσοφία του δραστήριου Δημήτρη Κωνστάντιου. Από την έκθεση με τα χαρακτικά και τα γλυπτά του Νταλί ώς τις «Απόπειρες εφηρμοσμένης μεταφυσικής» του Μανώλη Χάρου και του Μανώλη Ζαχαριουδάκη, γίνονται προσπάθειες για δράσεις με φρεσκάδα και ζωντάνια που βρίσκουν ανταπόκριση στον κόσμο. Παράλληλα πραγματοποιούνται αφιερώματα που αξιοποιούν τμήματα της συλλογής του μουσείου και έχουν εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμος και ο περιβάλλων χώρος, με το καινούριο καφέ, σε μια δενδρόφυτη έκταση 40 στρεμμάτων, που θα αποτελέσει σταθμό για το αθηναϊκό museum mile της Βασιλίσσης Σοφίας.

Τα προβλήματα του Βυζαντινού Μουσείου έχουν να κάνουν με τον κρατικό του χαρακτήρα. Κάθε μέρα κλείνει στις 3 το μεσημέρι. Σε πολλές εκθέσεις βλέπει κανείς πληθώρα φυλάκων που στέκονται άπραγοι και αμήχανοι σε μια γωνία (προφανώς πρωτοδιορισμένοι). Το πωλητήριό του χρειάζεται μια μικρή ανανέωση. Για να μπορέσει να λειτουργήσει ακόμα καλύτερα στο μέλλον χρειάζεται να αποδεσμευτεί από το γραφειοκρατικό καθεστώς που δυσχεραίνει τη λήψη αποφάσεων και τη σωστή αξιολόγηση του προσωπικού.

Εθνικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Οι συνεχείς καθυστερήσεις στην πρόοδο του Φιξ και οι «ενδοοικογενειακές» διαμάχες (Κώστας Βαρώτσος, μέλος Δ.Σ. εναντίον της διευθύντριας Αννας Καφέτση) έχουν πλήξει τη δημόσια εικόνα του. Οι επισκέπτες δεν ενδιαφέρονται για το ποιος ευθύνεται που δεν προχωρούν τα έργα, αλλά για το γεγονός ότι το κτίριο παραμένει σε ερειπιώδη κατάσταση. Η νέα πτέρυγα του Μεγάρου Μουσικής Αθηνών όπου φιλοξενούνται προσωρινά οι δράσεις του ΕΜΣΤ δεν προσφέρεται γι’ αυτήν τη χρήση. Οι πολυτελείς πολυέλαιοι, οι γρανιτένιες επιφάνειες και οι δεκάδες φύλακες δημιουργούν μια κρούστα «επισημότητας» και σε κάνουν να νιώθεις άσχημα με το που περνάς το κατώφλι.

Στην περιήγηση των εκθεσιακών χώρων, η αμηχανία συνεχίζεται. Παρά την υψηλή ποιότητα των περισσότερων εκθέσεων δεν βλέπεις πολύ κόσμο. Οπωσδήποτε το κοινό που αγαπά τη σύγχρονη τέχνη είναι περιορισμένο, αλλά το Μέγαρο μοιάζει πιο πολύ με μαυσωλείο παρά με μουσείο. Είναι ξεκομμένο εντελώς από τη νεανική κουλτούρα. Ακόμα και τα εγκαίνια δεν είναι μια γιορτή για την πόλη –όπως στο Palais de Tokyo στο Παρίσι– αλλά μια ήσυχη δεξίωση.

Οσο ενδιαφέρουσες και επιστημονικά τεκμηριωμένες και αν είναι οι εκθέσεις του ΕΜΣΤ, το μουσείο πρέπει να βρει τρόπους να προσελκύσει το κοινό, να δώσει πνοή στις δράσεις, να χάσει την κοινωνική «ακαμψία» του και να ανοιχτεί ακόμα περισσότερο στους νέους εικαστικούς. Η χαρτογράφηση του νέου ανθρώπινου καλλιτεχνικού δυναμικού ήταν ένα θετικό βήμα.

Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο

Η ναυαρχίδα των ελληνικών μουσείων απέκτησε ανανεωμένο πρόσωπο χάρις στην ανακαίνιση που έγινε με την αφορμή των Ολυμπιακών Αγώνων της Αθήνας. Χωρίς να είμαστε αχάριστοι, διαπιστώνουμε ότι ορισμένα πράγματα θα μπορούσαν να έχουν γίνει πολύ καλύτερα. Η μόνιμη συλλογή λ.χ. δίνει συχνά την αίσθηση ότι είναι πολύ στριμωγμένη. Οι φύλακες δεν φορούν ειδική στολή, αλλά μικρά καρτελάκια. Οι περισσότεροι μοιάζουν να πλήττουν αφάνταστα, σε αντίθεση με το προσωπικό του Μουσείου Μπενάκη που αποπνέει επαγγελματισμό και ευσυνειδησία. Ο περιβάλλων χώρος του Μουσείου είναι παραμελημένος. Το πωλητήριο και το καφέ είναι καλύτερα σε σχέση με το παρελθόν.

Από την άλλη πλευρά οφείλουμε να αναγνωρίσουμε ότι παράγει επιστημονική έρευνα και κάνει ενδιαφέρουσες περιοδικές εκθέσεις, όπως εκείνη που διοργανώθηκε πρόσφατα για τον Πραξιτέλη. Ομως το Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο ως ύψιστο εθνικό κεφάλαιο του ελληνικού πολιτισμού μας εκπροσωπεί στα μάτια των χιλιάδων ξένων που το επισκέπτονται και φεύγοντας παίρνουν μαζί του μια γεύση από τη συνολική εικόνα της χώρας.

Μουσείο Γουλανδρή

Μέσα στα 20 χρόνια ζωής του έχει καταφέρει να αποκτήσει το δικό του σταθερό κοινό και να διοργανώσει μεγάλες εκθέσεις, όπως εκείνες με έργα του Σαλβατόρ Νταλί, του Καραβάτζο και πρόσφατα του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου. Σε λίγο καιρό θα είναι έτοιμη η μόνιμη έκθεση για τα 150 αρχαία αντικείμενα (αγγεία, ειδώλια, κοσμήματα, όπλα) από τις συλλογές μουσείου για την καθημερινή ζωή στην αρχαία Ελλάδα, αλλά και η επανέκθεση της μόνιμης συλλογής αρχαίας ελληνικής τέχνης. Το πωλητήριό του είναι αξιόλογο και το εστιατόριο έχει προσεγμένες γεύσεις. Οπωσδήποτε δεν είναι όλες οι εκθέσεις «best seller», αλλά κανείς δεν μπορεί να έχει τέτοιες απαιτήσεις από ένα ιδιωτικό μουσείο. Περιμένουμε όμως να συνεχίσει με συνέπεια και τόλμη τα ανοίγματα που κάνει στο νεανικό κοινό. Το 2007 μάς ξάφνιασε ευχάριστα με ένα μεγάλο αφιέρωμα στη βίντεοαρτ, που σημαίνει ότι έστω και μια μικρή καθυστέρηση αφουγκράζεται τους σύγχρονους καιρούς.

Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης

Το Μουσείο που δημιουργήθηκε για να στεγάσει τη Συλλογή Κωστάκη έκανε το 2007 ένα μεγάλο βήμα: την πρώτη Μπιενάλε εικαστικών στην Ελλάδα. Παρά το αξιόλογο κόνσεπτ και τις καλές επιλογές του επιμελητικού τρίου (η διευθύντρια του ΚΜΣΤ Μαρία Τσαντσάνολου, η Γαλλίδα Κατρίν Νταβίντ και ο Σουηδός Γιαν Ερικ Λούντστρομ), η παρθενική διοργάνωση δεν βρήκε μεγάλη ανταπόκριση. Το κοινό της Θεσσαλονίκης έχει τη μαγιά του Φεστιβάλ Κινηματογράφου, αλλά θα χρειαστεί χρόνος και πολλή προσπάθεια για πάνε οι θαμώνες των καφέ από την παραλία στη Μονή Λαζαριστών. Το ΚΜΣΤ όπως όλα τα κρατικά μουσεία αντιμετωπίζεται συχνά με δυσπιστία για τις εκθεσιακές πρωτοβουλίες του ή τη διάθεση των κονδυλίων που λαμβάνει από την Πολιτεία. Είναι σαφές ότι στο μέλλον δεν αρκεί μόνο να παίξει καλά το «χαρτί» της συλλογής Κωστάκη (με επιστημονική ανάδειξη των λιγότερο γνωστών καλλιτεχνών και εξαγώγιμα εκθεσιακά κόνσεπτ), αλλά και να βρει τρόπους να μπει στη ζωή της πόλης που «πνίγεται» στις ουζοποικιλίες και τα σκυλάδικα.

Εθνική Πινακοθήκη

Κανείς δεν μπορεί να αρνηθεί ότι στα 16 χρόνια που βρίσκεται η κ. Μαρίνα Λαμπράκη Πλάκα στο τιμόνι, το Μουσείο δεν έχει δημιουργήσει δημοφιλές προφίλ. Κάποιες από τις εκθέσεις του είχαν επισκεψιμότητα - ρεκόρ («Από τον Θεοτοκόπουλο στον Σεζάν, «Ελ Γκρέκο. Ταυτότητα και Μεταμόρφωση», «Εξι Γλύπτες συνομιλούν με τον άνθρωπο»). Παραμένει όμως δέσμιο της κακοδαιμονίας που πλήττει τους κρατικούς φορείς: ανελαστικό ωράριο (λειτουργεί απογεύματα μόνο Δευτέρα και Τετάρτη, λ.χ.), απουσία μακρόπνοου εκθεσιακού σχεδιασμού (λόγω έλλειψης οικονομικών πόρων και όχι μόνο), δυσλειτουργικό γραφείο Τύπου (αν απουσιάζει η υπεύθυνη, οι δημοσιογράφοι δεν μπορούν να ενημερωθούν), δημοσιοϋπαλληλική νοοτροπία προσωπικού. Το καφέ του υπογείου δεν έχει καταφέρει να γίνει πόλος έλξης και το πενιχρό πωλητήριο αποπνέει μιζέρια.

Η μεγαλύτερη πρόκληση που έχει να αντιμετωπίσει στο μέλλον είναι η μετατροπή της Εθνικής Πινακοθήκης σε ευέλικτο οργανισμό απαλλαγμένο από κρατικές αγκυλώσεις, η συνολική αναδιάρθρωση στις δράσεις αλλά και την φιλοσοφία του προσωπικού. Κυρίως θα πρέπει να υπάρξει μια αξιόπιστη πρωτοβουλία για την ανεύρεση ενός νέου χώρου στο κέντρο της Αθήνας (όπως πρότεινε με άρθρο του στην «Κ» ο πρώην πρόεδρος του Δ.Σ. του Μουσείου, ακαδημαϊκός και ζωγράφος Παναγιώτης Τέτσης). Διαφορετικά κινδυνεύει όχι μόνο να χάσει μέρος της επισκεψιμότητας, αλλά και πολύτιμες συλλογές όπως φάνηκε πρόσφατα και από τη δωρεά Παπαλουκά που κατέληξε στο Ιδρυμα Εικαστικών Τεχνών Θεοχαράκη.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_2_03/02/2008_257618

 

 

Η Ιστορία των Αθηνών σε 11.000 τ.μ.

         Ευρήματα από την αρχαία εποχή μέχρι τους βυζαντινούς χρόνους και την Τουρκοκρατία θα εκτίθενται στο νέο μουσείο, αρκεί να εξασφαλιστούν 50 εκατ. ευρώ από το Δ' ΚΠΣ

 

Αγγελική Κώττη

Η πρωτεύουσα που έβλεπε τα μουσεία να περνούν θέτει τις βάσεις για να αποκτήσει πλέον το δικό της μουσείο.

Το Μουσείο των Αθηνών, όνειρο ετών των ανθρώπων της Αρχαιολογικής Υπηρεσίας, μπορεί να ξεκινήσει σύντομα. Αρκεί να εξασφαλιστούν από το Δ Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης τα χρήματα που απαιτούνται και που υπολογίζονται σε 40-50 εκατομμύρια ευρώ.

Η μουσειολογική μελέτη για το μουσείο της σημαντικότερης πόλης στην αρχαία Ελλάδα έχει ολοκληρωθεί και σύντομα αναμένεται να εξεταστεί από το Συμβούλιο Μουσείων.

Μετά την έγκρισή της θα πρέπει να εξευρεθούν τα κονδύλια για την ανέγερση του κτιρίου, τα οποία θα πρέπει να προέρχονται από το Περιφερειακό Πρόγραμμα Αττικής του Δ ΚΠΣ, αφού το υπουργείο Πολιτισμού δεν έχει δικό του πρόγραμμα.

Η μουσειολογική και η κτιριολογική μελέτη καθορίζουν σε μεγάλο βαθμό το πώς θα είναι το κτίριο, για το οποίο μέχρι στιγμής είναι γνωστά δύο στοιχεία: ότι θα ανεγερθεί στην Ακαδημία Πλάτωνος, όπου έχουν γίνει απαλλοτριώσεις γι αυτό τον σκοπό, όπως και δοκιμαστικές ανασκαφικές τομές που δεν απέδωσαν κάτι. Και ότι θα έχει εμβαδόν 11.000 τετραγωνικά μέτρα. Η χωροθέτηση έχει ήδη γίνει με νόμο της Βουλής των Ελλήνων.

Το μουσείο αυτό αποτελεί όνειρο ετών της Γ Εφορείας Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων Αθηνών (Γ ΕΠΚΑ), κάποια στελέχη της οποίας το είχαν κάνει όνειρο ζωής και εργάστηκαν άοκνα για να φτάσουμε έως εδώ. Ωστόσο, τα εκθέματά του δεν θα περιορίζονται στην αρχαία εποχή, αλλά θα εκτείνονται μέχρι τους βυζαντινούς χρόνους και την τουρκοκρατία.

Σύμφωνα με τις μέχρι στιγμής πληροφορίες, αυτό δεν θα είναι ένα μουσείο που θα ακολουθεί τον συνήθη τρόπο παρουσίασης των ευρημάτων κατά χρονολογικές περιόδους. Θα υπάρχουν ενότητες για τον ιδιωτικό και τον δημόσιο βίο, τις οχυρώσεις, την εκπαίδευση, τους φιλοσόφους, τα νεκροταφεία κ.ά.

Πενήντα χιλιάδες είναι τα ευρήματα που φυλάσσονται τώρα στις αποθήκες της Γ ΕΠΚΑ και τα τριάντα χιλιάδες από αυτά προέρχονται από τις ανασκαφές για το μετρό. Βεβαίως ένα μουσείο δεν είναι δυνατόν να στεγάσει σε προθήκες τόσο μεγάλο αριθμό ευρημάτων. Ομως όσα δεν εκτεθούν θα φυλάσσονται σε σύγχρονες και επαρκείς σε χώρο αποθήκες που θα δημιουργηθούν στην Ακαδημία Πλάτωνος.

Επίσης, η 1η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων θα κληθεί με τη σειρά της να ανοίξει τις δικές της αποθήκες και να δώσει ευρήματα ανασκαφών που ξεκινούν από τα παλαιοχριστιανικά χρόνια, περνούν από το Βυζάντιο και φτάνουν μέχρι την τουρκοκρατία.

Το μουσείο θα έχει έναν υπόγειο και τουλάχιστον έναν υπέργειο όροφο - ενδεχομένως και δεύτερο. Στα 11.000 τετραγωνικά του θα περιληφθούν άνετοι εκθεσιακοί χώροι, καθώς η εικόνα των Αθηνών που θα δίνεται μέσα από την έκθεση πρέπει να είναι πλήρης, αλλά και χώροι για το κοινό και για τη συντήρηση των αρχαιοτήτων.

http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11380&subid=2&tag=8777&pubid=418456

 

 Επιστροφή