ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 9

 Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 9

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

 

Μαύρα χάλια τα οικονομικά των ΠΑΕ (11-3), WWF προς βουλευτές: «Γνωρίζετε ότι.… το περιβάλλον είναι «όλα τα λεφτά»;  (Φεβ 07), Πυρ σε 12 κάμερες παρακολούθησης (29-3), Το αδίκημα της... δενδροφύτευσης(!) και οι πολιτικές του συνεπαγωγές Του Θοδωρή ΔΡΙΤΣΑ, πιέσεις για να επεκταθούν παντού οι κάμερες παρά το ΣτΕ (20-4), Χωνευτήρι ναυαγίων ο Σαρωνικός (23-4), 5.000 τόνοι μπάζα πνίγουν καθημερινά την Αττική (22-4), «Σουρωτήρι» με 20.000 τρύπες το Λεκανοπέδιο, Η σκοτεινή πλευρά της πόλης  Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ, Οι ελεύθεροι χώροι - δημόσιο αγαθό του Πάνου Τότσικα, WWF: Τα επόμενα πέντε χρόνια, κλειδί για το μέλλον του πλανήτη, επέλαση του real estate στις πιο παρθένες περιοχές της Ελλάδας προωθεί το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον τουρισμό, ΠΑΡΑΝΟΜΕΣ ΔΙΑΦΗΜΙΣΤΙΚΕΣ ΠΙΝΑΚΙΔΕΣ: Τρεις υπουργοί δεν βρίσκουν τη λύση, Βιβλίο: Η Κατάσταση του Κόσμου-Το αστικό μας μέλλον, ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ: Η επιδεικτική αστυνόμευση σε «προβληματικές» περιοχές, ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ   Λουκέτο διαμαρτυρίας σε όλους τους δήμους της Αττικής, Παραλία ανοιχτή στους κερδοσκόπους!, Μέρα αγώνα για το περιβάλλον: Προακταρκτική από Σανιδά για ελεύθερες παραλίες, Σπ.Λουκουδης: Η Νομαρχία να πρωτοστατήσει στον αγώνα για τους ελεύθερους χώρους, έρευνα: Το περιβαλλοντικό προφίλ του Ελληνα, εκδήλωση μνήμης και τιμής για το έργο των Παν. Γκάζγκα, Άννυς Βρυχέα και Νότη Μαστρογιάννη, Υπερψηφίστηκε η εισήγηση Λυκούδη στο Νομαρχιακό Συμβούλιο, έλλειψη περιβαλλοντικής προστασίας διαπιστώνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, Οι νέες τουριστικές αποικίες-Με αφορμή το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό  Του Ηλία Μπεριάτου, Ξένοι επενδυτές φλερτάρουν με τα ΣΔΙΤ, Καθαριότητα και ελεύθεροι χώροι τα σημαντικότερα προβλήματα στην πόλη, μέτωπο αντίθεσης στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.), Η οικοδομή πάντα στο επίκεντρο της ελληνικής οικονομίας, γιατί οι κατασκευαστικές ενισχύουν την παρουσία τους σε έργα παραχώρησης, Εντάξει, κάνει ζέστη, καλοκαίρι είναι, δεν χιονίζει, «Πόλη και περιφέρεια. Μια σχέση έρωτα και μίσους», Στον τρομονόμο υπάγονται και οι καταλήψεις κτιρίων (2 κείμενα), Προσφυγή για την πρώτη ΣΔΙΤ, Σταθερός παραθερισμός: Ο νέος εφιάλτης για το περιβάλλον

 

 

ΟΙ ΙΣΟΛΟΓΙΣΜΟΙ ΤΩΝ 16 ΠΑΕ ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΥΝ ΚΑΘΗΛΩΣΗ ΤΩΝ ΕΣΟΔΩΝ, ΣΥΣΣΩΡΕΥΜΕΝΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΚΑΙ ΧΡΕΗ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΝ ΤΑ 200 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ

Οι ομάδες μας σκοράρουν σε αρνητικές οικονομικές επιδόσεις

Του ΘΑΝΟΥ ΤΣΙΡΟΥ

Ο οικονομικός κατήφορος του ελληνικού ποδοσφαίρου συνεχίζεται. Οι ισολογισμοί που συνέταξαν οι 16 ΠΑΕ της Σουπερλίγκας για την περυσινή ποδοσφαιρική σεζόν δεν αφήνουν κανένα αισιόδοξο μήνυμα για την πορεία του δημοφιλέστερου αθλήματος.

Τα έσοδα παρέμειναν καθηλωμένα στα ίδια επίπεδα, οι περισσότερες ΠΑΕ φορτώθηκαν με νέες ζημιές, ενώ οι συσσωρευμένες οφειλές αλλά και τα χρέη έσπασαν και το φράγμα των 200 εκατ. ευρώ. Σχεδόν όλες οι ΠΑΕ, μικρές και μεγάλες, είναι υποχρεωμένες να κάνουν αυξήσεις μετοχικού κεφαλαίου για να εξυγιάνουν τους ισολογισμούς τους.
Την ίδια ώρα, οι μεγάλοι ευρωπαϊκοί σύλλογοι της Ευρώπης συνεχίζουν να βελτιώνουν τις οικονομικές τους επιδόσεις, εκμεταλλευόμενοι κάθε δυνατή πηγή εσόδων: από την πώληση προϊόντων με το σήμα της ομάδας μέχρι τη σωστή αξιοποίηση των γηπέδων και των ακαδημιών ποδοσφαίρου. Η «ψαλίδα» διευρύνεται χρόνο με τον χρόνο και το όνειρο για μια ευρωπαϊκή διάκριση -στο βαθμό που αυτή εξαρτάται από το χρήμα- απομακρύνεται.
Το αιώνιο ΠΟΚ
Το «οικονομικό πρωτάθλημα ποδοσφαίρου» είναι υπόθεση τριών ομάδων, όπως ακριβώς και το αγωνιστικό πρωτάθλημα. Οι τρεις του κέντρου -Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ- μοιράζονται το 70% των συνολικών εσόδων του πρωταθλήματος που δεν υπερβαίνουν τα 100-110 εκατ. ευρώ ετησίως. Στο ποσό αυτό περιλαμβάνονται τα έσοδα από τις χορηγίες, τα εισιτήρια, τις πωλήσεις παικτών, τα τηλεοπτικά δικαιώματα και τις διαφημίσεις στα γήπεδα και στις φανέλες των ομάδων.
Τα έσοδα των «μικρών» είναι μηδαμινά και προέρχονται είτε από τις πωλήσεις παικτών είτε από τις χορηγίες του ΟΠΑΠ. Ο Οργανισμός μοίρασε περί τα 3,5 εκατομμύρια ευρώ στην προηγούμενη σεζόν. Στις μικρότερες ΠΑΕ διανεμήθηκαν από 300.000 ευρώ για τη σεζόν 2004-2005. Για παράδειγμα, Κέρκυρα και Εργοτέλης πήραν από 230.000 ευρώ, ΟΦΗ, Αρης, Ηρακλής, Πανιώνιος και ΠΑΟΚ από 300.000 ευρώ, ενώ Ιωνικός και Ξάνθη έβαλαν στα ταμεία τους από 270.000 ευρώ.
Να σημειωθεί ότι το θέμα των χορηγιών του ΟΠΑΠ θα ανοίξει το επόμενο διάστημα στην Βουλή, καθώς οι βουλευτές του ΠΑΣΟΚ Μαγκριώτης και Τσιόκας έχουν καταθέσει επερώτηση σχετικά με το ύψος των χορηγιών που έχουν δοθεί στην ΠΑΕ Αρης. Γεγονός είναι ότι οι «μικροί» του πρωταθλήματος αναγκάζονται να τα βγάλουν πέρα με ελάχιστα χρήματα.
Ατρόμητος, Αιγάλεω, Κέρκυρα, Εργοτέλης και Πανιώνιος είχαν έσοδα κάτω των 500.000 ευρώ την προηγούμενη σεζόν. Κάποιες από αυτές κατόρθωσαν να καλύψουν μέρος των αναγκών τους χάρη στα λοιπά έσοδα εκμετάλλευσης που προέρχονται κυρίως από χορηγίες, πωλήσεις παικτών κ.λπ. Για παράδειγμα, τα «λοιπά έσοδα» για Πανιώνιο, Απόλλωνα Καλαμαριάς και Ατρόμητο, ξεπέρασαν πέρυσι τα 2 εκατ. ευρώ.
*Την σεζόν 2005-2006, ο Ολυμπιακός εκτός από το πρωτάθλημα, κατέκτησε δύο ακόμη πρωτιές: έχει τις περισσότερες συσσωρευμένες ζημιές και τις μεγαλύτερες υποχρεώσεις. Και η περυσινή χρήση έκλεισε με ζημιές (2,8 εκατ. ευρώ), με αποτέλεσμα το συσσωρευμένο αρνητικό αποτέλεσμα να φτάσει στα 71 εκατ. ευρώ, που είναι υψηλότερο από οποιαδήποτε άλλη ελληνική ΠΑΕ.
*Ο τίτλος του «πρωταθλητή συσσωρευμένων ζημιών» ανήκε κανονικά στην ΑΕΚ. Η διοίκηση της κιτρινόμαυρης ΠΑΕ υπέγραψε μια εντυπωσιακή λογιστική κίνηση στον ισολογισμό της προηγούμενης σεζόν (2004-2005). Η ΑΕΚ εμφάνισε πρωτόγνωρα για τα ελληνικά δεδομένα κέρδη, ύψους 67 εκατ. ευρώ (ούτε η Real δεν έχει τόσα) στον ισολογισμό της περιόδου 2004-2005, παρά το γεγονός ότι οι πωλήσεις της ήταν μόλις 12,8 εκατ. ευρώ. Για να το επιτύχει αυτό, πέρασε στον ισολογισμό «έσοδα προηγούμενων χρήσεων» ύψους 78 εκατ. ευρώ. Την εξήγηση για την προέλευση αυτού του ποσού δίνει στο σημείωμά του ο ορκωτός ελεγκτής: «Η ΑΕΚ έχει καταθέσει αγωγή από το 2003 ζητώντας το ποσό των 74,3 εκατ. ευρώ και η υπόθεση αναμένεται να εκδικαστεί από το Πολυμελές Πρωτοδικείο της Αθήνας, το Μάιο του 2007» (η ΑΕΚ έχει στραφεί δικαστικά κατά πρώην προέδρου). Το ποσό αυτό εμφανίστηκε ως έσοδο επειδή το νομικό γραφείο που χειρίζεται την υπόθεση εκτίμησε ότι το αίτημα της ΑΕΚ θα γίνει δεκτό. Δηλαδή με την προεξόφληση του αποτελέσματος μιας δίκης που δεν έχει καν πραγματοποιηθεί ακόμη, η ΑΕΚ εμφάνισε κέρδη για να μειώσει τις συσσωρευμένες της ζημιές από τα επίπεδα των 86 εκατ. ευρώ που είχαν φτάσει πέρυσι.
Για τη σεζόν 2005-2006, η ΑΕΚ επανήλθε στις ζημιές, καθώς πλέον δεν υπήρχαν τα έκτακτα έσοδα να βελτιώσουν την κατάσταση. Μάλιστα, ήταν η πιο ζημιογόνα ΠΑΕ μεταξύ των 16 της Σουπερλίγκας με αρνητικό αποτέλεσμα 5,6 εκατ. ευρώ. Για την φετινή σεζόν, ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ν. Νικολαΐδης έχει προαναγγείλει αύξηση πωλήσεων κατά 13 εκατ. ευρώ λόγω της συμμετοχής στους ομίλους του Τσάμπιονς Λιγκ που φέρνει λεφτά τόσο από την ΟΥΕΦΑ όσο και από τα τηλεοπτικά δικαιώματα.
*Διεύρυνση ζημιών εμφάνισε στον ισολογισμό του και ο Παναθηναϊκός. Το αρνητικό αποτέλεσμα των 4,5 εκατ. ευρώ είχε ως αποτέλεσμα οι συσσωρευμένες ζημιές να φτάσουν στα 22 εκατ. ευρώ. Είναι η τρίτη χειρότερη επίδοση μετά αυτή του Ολυμπιακού και του Ηρακλή.
Διοικητική κρίση
*Στον ΠΑΟΚ σοβεί διοικητική κρίση με αφορμή το οικονομικό αδιέξοδο της ομάδας, ενώ ορκωτοί ελεγκτές ολοκληρώνουν αυτό το διάστημα έλεγχο στα οικονομικά της ΠΑΕ. Ο προηγούμενος ισολογισμός που υπογράφει ο Γιάννης Γούμενος δείχνει συσσωρευμένες ζημιές 21,8 εκατ. ευρώ και ζημιές 3,3 εκατ. ευρώ. Τα χρέη έχουν εκτοξευτεί στα 27 εκατ. ευρώ, ενώ οι ορκωτοί ελεγκτές επισημαίνουν ότι ο ΠΑΟΚ έχει προσφύγει για να διεκδικήσει τη μείωση προστίμων και προσαυξήσεων από τα 10,5 στα 6 εκατ. ευρώ.
*Τεράστια οικονομικά προβλήματα αντιμετωπίζει και ο Ηρακλής, ο οποίος βρίσκεται πλέον αντιμέτωπος και με την απειλή του υποβιβασμού στην Β' Εθνική. Η κακή περυσινή σεζόν έφερε ζημιές 5,1 εκατ. ευρώ, με αποτέλεσμα οι συσσωρευμένες ζημιές να φτάσουν στα 26,6 εκατ. ευρώ.
Σε επίπεδο πωλήσεων, η μεγαλύτερη ΠΑΕ είναι ο Ολυμπιακός. Στον περυσινό ισολογισμό εμφανίζει έσοδα 18,9 εκατ. ευρώ. Στο ποσό αυτό πρέπει να προστεθούν και τα «λοιπά έσοδα εκμετάλλευσης», τα οποία προέρχονται κυρίως από πωλήσεις παικτών σε άλλες ομάδες, χορηγίες κ.λπ. Να σημειωθεί ότι τα έσοδα από την εκμετάλλευση του γηπέδου Καραϊσκάκη δεν ενσωματώνονται στον ισολογισμό του Ολυμπιακού αλλά στην «Καραϊσκάκη Α.Ε.», η οποία ανήκει στον Σωκράτη Κόκκαλη.

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ - 11/03/2007

 

 Επιστροφή

 

WWF προς βουλευτές: «Γνωρίζετε ότι.… το περιβάλλον είναι «όλα τα λεφτά»;
Αθήνα, Φεβρουάριος 2007

Αξιότιμα μέλη της Βουλής των Ελλήνων,
Για πολλούς, η προστασία του περιβάλλοντος είναι πρωτίστως ζήτημα ηθικής. Για άλλους, η προστασία του είναι μία καθαρά διαχειριστική ανάγκη που στοχεύει στη διατήρηση των προς εκμετάλλευση φυσικών πόρων. Όποια άποψη και αν ασπαστεί κανείς, η πραγματικότητα είναι πως το περιβάλλον, σαν άθροισμα των φυσικών πόρων, ως λειτουργικό σύνολο και πηγή μη-οικονομικών υπηρεσιών προς τους ανθρώπους, στηρίζει την οικονομική ανάπτυξη και δραστηριότητα. Η προστασία και ορθολογική διαχείρισή του, αποτελεί αναγκαία και ικανή συνθήκη για τη διατήρηση της ευημερίας και της οικονομικής ανάπτυξης. 
Η φύση δίνει τις βάσεις για την οικονομία
Παρά το γεγονός πως οι τεχνολογικά προηγμένες κοινωνίες πλέον ζουν σε μεγάλο βαθμό μακριά από τη φύση, η άποψη ότι η φύση προσφέρει μόνο αισθητική και ψυχική ικανοποίηση στο σύγχρονο άνθρωπο είναι επικίνδυνα παραπλανητική. Τα τοπικά φυσικά οικοσυστήματα, και συνολικά η βιοποικιλότητα του πλανήτη, προσφέρουν βασικές «υπηρεσίες», από τις οποίες η ανθρωπότητα ούτε είναι έτοιμη αλλά ούτε και προβλέπεται να καταφέρει ποτέ να «απεξαρτηθεί». Εκτός λοιπόν από τις υπηρεσίες αναψυχής, εκπαίδευσης και ξεκούρασης, τα οικοσυστήματα:
Προσαρμογή από το Millennium Ecosystem Assessment που εκπονήθηκε το 2005 κατά παραγγελία του ΓΓ του ΟΗΕ Κόφι Ανάν. http://www.maweb.org/en/index.aspx
Είναι, λοιπόν, φανερό ότι αν η αναπτυξιακή πορεία της παγκόσμιας οικονομίας δε λάβει σοβαρά υπόψη τις επείγουσες ανάγκες προστασίας των οικοσυστημάτων και των ειδών χλωρίδας και πανίδας, τότε τίθεται σε άμεσο κίνδυνο το ίδιο το κεφάλαιο που στηρίζει κάθε οικονομική δραστηριότητα.
Υπάρχει δωρεάν περιβάλλον;
Η συνεχιζόμενη υποβάθμιση του περιβάλλοντος υπογραμμίζεται από μια στρεβλή πολιτική άποψη που αντιμετωπίζει τη φύση σαν ένα σύνολο ανεξάντλητων πόρων που δεν έχουν οικονομική αξία. Η εξαφάνιση μιας σπάνιας ορχιδέας ή ενός είδους πάνθηρα, η αποξήρανση ενός έλους σε κάποιο νησί και η καταπάτηση ενός δάσους μπορεί να μας συγκινήσουν προσωπικά, αλλά δύσκολα αντιλαμβανόμαστε ότι αυτές οι απώλειες έχουν και οικονομική συνέπεια. Ενώ λοιπόν η αξία των παρεχόμενων υπηρεσιών σε κάποιες περιπτώσεις έχει τιμή στην ελεύθερη αγορά, η σημασία της βιοποικιλότητας ως μέρους των φυσικών διαδικασιών που παράγουν ρυθμιστικές και υποστηρικτικές υπηρεσίες (βλ. σχεδιάγραμμα στη σελ.1) δεν αποτυπώνεται στις τρέχουσες τιμές της αγοράς. Επιπλέον, το κόστος που προκαλείται από την υποβάθμιση ή και καταστροφή των οικοσυστημάτων σε κάποιες περιπτώσεις δε γίνεται αμέσως εμφανές ή βαραίνει άλλες γεωγραφικά μακρινές οικονομίες, με συνέπεια συχνά να θεωρούμε ότι «δεν τρέχει τίποτα». Είναι λοιπόν αλήθεια ότι κάποια εξαιρετικά πολύτιμα πράγματα, όπως ο καθαρός αέρας, η βιολογική ποικιλότητα, το επαρκές και καθαρό νερό, αυτά τα κοινά αγαθά που δεν έχουν ιδιοκτήτη, δύσκολα αποτυπώνονται με οικονομικούς όρους. Έτσι, η εθνική μας πολιτική οικονομικής ανάπτυξης στηρίζεται ως επί τω πλείστον σε αποφάσεις που δε συνυπολογίζουν το κόστος ή τους κινδύνους από ενδεχόμενες αλλοιώσεις στο φυσικό περιβάλλον και τα οφέλη από την προστασία του.
Η περιβαλλοντική υποβάθμιση κοστίζει
Είτε μιλάμε για την κατάρρευση της αλιείας στη Βόρειο Θάλασσα που έχει προκαλέσει απώλεια αλιευτικού κεφαλαίου που ανέρχεται σε €590.000.000 ετησίως, την υποβάθμιση των παραποτάμιων οικοσυστημάτων του Δούναβη που έχει προκαλέσει απώλειες στην αγροτική παραγωγή που ξεπερνούν τα €380.000.000, είτε θυμηθούμε την εγκληματική αποξήρανση της λίμνης Κάρλας που προκάλεσε απώλεια 1.300 θέσεων εργασίας και της οποίας το κόστος αποκατάστασης αναμένεται να ξεπεράσει τα €152.000.000, το συμπέρασμα είναι ένα και σαφές: η καταστροφή των οικοσυστημάτων και η απώλεια ειδών χλωρίδας και πανίδας έχει τεράστιο οικονομικό κόστος. Ταυτόχρονα, η κακή διαχείριση του περιβάλλοντος και τελικά η υποβάθμισή του επισείει και την απειλή επιβολής οικονομικών κυρώσεων λόγω παραβίασης του Κοινοτικού δικαίου περιβάλλοντος. Έτσι συνέβη με την περίπτωση της παράνομης λειτουργίας της χωματερής Κουρουπητού, για την οποία η Ελλάδα υποχρεώθηκε από το Δικαστήριο των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων να πληρώσει περίπου €4.700.000. Ενδεικτικό παράδειγμα της οικονομικής διάστασης της μη συμμόρφωσης με τις επιταγές της διεθνούς περιβαλλοντικής νομιμότητας είναι η αποτίμηση της ενδεχόμενης αποτυχίας της Ελλάδας να επιτύχει περιορισμό των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου. Σύμφωνα με πρόσφατες εκτιμήσεις του ΥΠΕΧΩΔΕ (5), ενδεχόμενη χαμηλή πρόοδος εφαρμογής των μέτρων και πολιτικών μείωσης των εκπομπών της χώρας μέχρι το 2010 θα επιφέρει στην εθνική οικονομία κόστος που θα κυμανθεί μεταξύ 194 - 363 εκατ. €. Τόσο σε προσωπικό επίπεδο όσο και σε πολιτικό, η κατάχρηση των φυσικών οικοτόπων και πόρων υπογραμμίζεται από μια στρεβλή αντίληψη ότι η φύση είναι ανεξάντλητη και άρα οι υπηρεσίες που προσφέρει δεν έχουν οικονομική διάσταση.
Η προστασία του περιβάλλοντος είναι σίγουρη επένδυση
Σίγουρη επένδυση, γιατί τελικά.... το περιβάλλον είναι όλα τα λεφτά! Τόσο σε μεμονωμένο επίπεδο όσο και μακροσκοπικά, κανένας δεν μπορεί πλέον να αμφισβητήσει το γεγονός πως η βιωσιμότητα της τοπικής, εθνικής και διεθνούς οικονομίας είναι εξαρτημένη από την κατάσταση του φυσικού περιβάλλοντος και των φυσικών πόρων. Αναγνωρίζοντας την πραγματικότητα αυτή και διαβλέποντας αλλαγή στις προτιμήσεις του καταναλωτικού κοινού, ο επιχειρηματικός κόσμος έχει ήδη πάρει μια δειλή αλλά σαφή «πράσινη» στροφή. Και δε μιλάμε μόνο για την ανάπτυξη της βιολογικής γεωργίας και κτηνοτροφίας που αγγίζει παγκόσμιο τζίρο της τάξης των 31 δις €, αλλά για τη χρήση μη τοξικών υλικών, τη συσκευασία ή τη διάθεση μέρους της κερδοφορίας προς δράσεις περιβαλλοντικής προστασίας.
Όμως και η βιομηχανία αρχίζει να μπαίνει δυναμικά στο παιχνίδι, ιδιαίτερα καθώς πλέον πρέπει να υπακούσει σε συγκεκριμένο θεσμικό πλαίσιο που αφορά κυρίως τη μείωση των εκπομπών, τη διαχείριση των αποβλήτων και την πρόληψη του περιβαλλοντικού κινδύνου. Ας σημειωθεί πως μόνο για το 2006, ο όγκος του εμπορεύσιμου διοξειδίου του άνθρακα έφθασε τους 817 εκατ. τόνους και ο τζίρος ξεπέρασε τα 14,6 δις €. Σε τοπικό επίπεδο, η προστασία βιοτόπων και απειλούμενων ειδών δεν προσφέρει μόνο εγγύηση για την καλή ποιότητα και ποσότητα των διαθέσιμων φυσικών πόρων, αλλά δημιουργεί σημαντικές νέες οικονομικές δραστηριότητες που μπορούν να αναζωογονήσουν την πληθυσμιακά και οικονομικά μαραμένη περιφέρεια. Σε εθνικό επίπεδο, το φυσικό περιβάλλον είναι ένα από τα ελάχιστα συγκριτικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας στην ΕΕ, για το οποίο μάλιστα η χώρα λαμβάνει αδρές αλλά παταγωδώς αναξιοποίητες ενισχύσεις. Επιπλέον, όλα τα  αναπτυξιακά προγράμματα της χώρας που θα χρηματοδοτηθούν από την ΕΕ για την προγραμματική περίοδο 2007-2013 έχουν υποχρέωση να ενσωματώσουν περιβαλλοντικές προτεραιότητες. Ενδεικτικό είναι ότι στην ΕΕ ο τομέας του «πράσινου επιχειρείν» γνωρίζει ταχύτατη άνθηση και εκτιμάται πως οι περισσότερες από 2,5 εκατομμύρια θέσεις εργασίας που προσέφερε το 2003 θα αυξηθούν θεαματικά τα επόμενα χρόνια.
Η αδιαφορία για το περιβάλλον είναι πολιτική μυωπία...
Το ερώτημα που προκαλεί σοβαρή αντιπαράθεση ανάμεσα στους υποστηρικτές της προστασίας του περιβάλλοντος ως μακροπρόθεσμης οικονομικής πολιτικής και στους πολέμιούς της είναι αν η κοινωνία μπορεί να αντέξει το κόστος των απαραίτητων παρεμβάσεων και ρυθμίσεων. Συχνά ακούγεται η άποψη ότι το οικονομικό κόστος της προστασίας των απειλούμενων ειδών και της αποκατάστασης των υποβαθμισμένων  οικοσυστημάτων είναι βαρύ, ότι τα προβλήματα που θα δημιουργηθούν  από  ενδεχόμενες  ρυθμίσεις  σε  ιδιόκτητες γαίες είναι ανεπίλυτα και ότι τα μέτρα περιβαλλοντικής προστασίας εμποδίζουν την ανάπτυξη. Σε αυτά τα διλήμματα, όμως, έχει απαντήσει η ίδια η πραγματικότητα. Στο παρελθόν πολλές Κασσάνδρες είχαν «προβλέψει» σοβαρές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία εξαιτίας της απαγόρευσης των χλωροφθορανθράκων (CFCs) που ευθύνονταν για την τρύπα του όζοντος. Η αντικατάσταση των CFCs όχι μόνο δεν προκάλεσε οικονομική ύφεση, αλλά αντίθετα ο τζίρος αυξήθηκε ως αποτέλεσμα της εισόδου στην αγορά νέων υποκατάστατων.
Η μόνη όμως πολιτικά ορθή ερώτηση που οφείλουμε να θέσουμε σοβαρά και να απαντήσουμε με ειλικρίνεια είναι αν μπορεί η κοινωνία και η οικονομία να αντέξει το μακροπρόθεσμο κόστος της μη προστασίας της βιοποικιλότητας και των οικοσυστημάτων. Όπως πλέον προβλέπει το σύνολο σχεδόν της αμερόληπτης επιστημονικής κοινότητας, στο εγγύς μέλλον οι οικονομικές επιπτώσεις της περιβαλλοντικής υποβάθμισης θα είναι καταστροφικές.
Τι ζητάμε από τα μέλη της Βουλής των Ελλήνων
1. Να μην αναθεωρηθεί το άρθρο 24 του Συντάγματος, ώστε να αποτραπεί υποβάθμιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος.
2. Ισχυροποίηση της Επιτροπής Περιβάλλοντος της Βουλής και επιστημονική στελέχωσή της, ώστε να εξετάζει τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις κάθε νομοσχεδίου.
3.  Ίδρυση ενιαίου υπουργείου περιβάλλοντος και χωροταξίας, με οριζόντια αρμοδιότητα συντονισμού των συναρμόδιων υπουργείων. Εξυπακούεται η απόσπαση από το ΥΠΕΧΩΔΕ του τομέα δημοσίων έργων και η υπαγωγή στο νέο υπουργείο όλων των θεμάτων περιβάλλοντος που είναι σκορπισμένα σε άλλα υπουργεία (προστασία κητωδών και πτηνοπανίδας, εμπόριο προστατευόμενων ειδών χλωρίδας και πανίδας, κ.α.)
4. Δημιουργία ταμείου περιβάλλοντος, μέσα από τη σωστή και διαφανή διαχείριση των υφιστάμενων περιβαλλοντικών φόρων και προστίμων.

Επιλεγμένη
σχετική βιβλιογραφία:
1. Kettunen, M. & ten Brink, P. 2006. Value of biodiversity- Documenting EU examples where biodiversity loss has led to the loss of ecosystem services. Final report for the European Commission. Institute for European Environmental Policy (IEEP).
2. Ian Dickie, Julian Hughes and Aniol Esteban. 2006. Watched Like Never Before…the local economic benefits of spectacular bird species. RSPB.
3. Robert Costanza et al. The value of the world's ecosystem services and natural capital Nature 387, 253 - 260 (15 May 1997)
4. 
Επισκόπηση της πολιτικής περιβάλλοντος για το 2003 - Η εδραίωση του περιβαλλοντικού σκέλους της αειφόρου ανάπτυξης. Ανακοίνωση της Επιτροπής στο Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Βρυξέλλες, 3.12.2003. COM(2003) 745 τελικό
5. Αναθεώρηση του 2ου Εθνικού Προγράμματος Μείωσης Εκπομπών Αερίων του Θερμοκηπίου – Εκτίμηση της Ανάγκης Αξιοποίησης των Μηχανισμών του Πρωτοκόλλου του Κιότο. Κείμενο για Δημόσια Διαβούλευση. Υπουργείο Περιβάλλοντος, Χωροταξίας & Δημοσίων Έργων. Αθήνα, Νοέμβριος 2006.
Περισσότερες πληροφορίες:
Θεοδότα Νάντσου, Συντονίστρια Δράσεων Πολιτικής, tnantsou@wwf.gr, τηλ. 210-3314893

 

 Επιστροφή

 

Πυρ σε 12 κάμερες

Τα ΚΑΦΑΟ δώδεκα καμερών διαχείρισης κυκλοφορίας, σε έντεκα διαφορετικά σημεία της Αττικής, πυρπόλησαν άγνωστοι, με συντονισμένη επιχείρηση 20 λεπτών, χθες τα ξημερώματα. Οι εμπρησμοί σημειώθηκαν στις περιοχές Κυψέλη, Ζωγράφου, Π. Φάληρο, Ν. Φιλαδέλφεια, Χολαργό, Γαλάτσι, κόμβο Αχαρνών, Βούλα, Μαρούσι και Φιλοθέη. Στην τελευταία περίπτωση κάηκε κατά λάθος ΚΑΦΑΟ του ΟΤΕ, με αποτέλεσμα να κοπούν δεκάδες τηλεφωνικές συνδέσεις στην περιοχή.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/03/2007

 

 Επιστροφή

 

Το αδίκημα της... δενδροφύτευσης(!) και οι πολιτικές του συνεπαγωγές

Του Θοδωρή ΔΡΙΤΣΑ
Το χιούμορ και ο σαρκασμός ήταν και παραμένει για τα κινήματα ισχυρό όπλο αντίστασης και καταγγελίας απέναντι στον αυταρχισμό της εξουσίας. Πηγαία, αυθόρμητα και σωστά ενεργοποιήθηκε αυτό το όπλο για να καταγγελθούν τα κατορθώματα των ΜΑΤ στο Πεδίο του Άρεως.
Εκτός όμως από την προφανή γελοιότητα των επιλογών των ηγεσιών των υπουργείων Δημόσιας Τάξης και Δικαιοσύνης, αναδεικνύεται καθημερινά πλέον σε μικρά και μεγάλα ζητήματα μια συνολικά ζοφερή κυβερνητική πρακτική.
Αυτή η κυβέρνηση, όσο αντιπαρατίθεται στο αναξιόπιστο ΠΑΣΟΚ, και όσο αξιοποιεί τις αρνητικές κοινωνικές εμπειρίες από την προηγούμενη διακυβέρνηση, διατηρεί ακόμα κάποιες δυνατότητες πολιτικής ηγεμονίας. Μόλις όμως βρεθεί αντιμέτωπη με κοινωνικές διεκδικήσεις γίνεται επικίνδυνη. Αναδεικνύεται ο αυταρχισμός της, ο ακραία ταξικός χαρακτήρας του πυρήνα των επιλογών της, ο οποίος μάλιστα είναι πελατειακά προσωποποιημένος και διαπλεκόμενα εξαρτώμενος. Δεν είναι αυτό που λέμε κυβέρνηση των στρατηγικών επιλογών του αστισμού μέσα στο πλαίσιο αρχών και ισορροπιών της αντιπροσωπευτικής κοινοβουλευτικής δημοκρατίας. Είναι κυβέρνηση των επιχειρηματικών ομίλων σε διατεταγμένη υπηρεσία, άμεσα καθοδηγούμενη από τους ισχυρούς εκπροσώπους τους.
Αυτή η υπαλληλική σχεδόν σχέση όχι με το "κεφάλαιο" συνολικά αλλά με επιχειρηματίες με ονοματεπώνυμο, είναι που αναδεικνύει τόσο συχνά τη "γελοία" πλευρά των κυβερνητικών επιλογών. Το είδαμε αυτό το φαινόμενο στις στοχευμένες εμμονές για την αναθεώρηση του Συντάγματος, το είδαμε στις στοχευμένες επιλογές του υπουργείου Παιδείας για τον "νόμο πλαίσιο", το είδαμε στο περιεχόμενο των επιλογών του ΥΕΝ για την ιδιωτικοποίηση του Σ.ΕΜΠΟ. στο λιμάνι του Πειραιά, το είδαμε επίσης πολύ πρόσφατα στο χαρακτήρα και στο περιεχόμενο των κυβερνητικών χειρισμών για το προγραμματισμένο δολοφονικό "ντέρμπι" της Παιανίας.
Αυτές οι επιλογές και πολλές ακόμα μικρές και μεγάλες, έχουν "κοινό παρανομαστή" αυτήν την άμεση, προσωπική, "υπαλληλική" σχέση εξάρτησης.
Μπορεί, πράγματι, αυτό το φαινόμενο να συνδέεται με την αδυναμία του ελληνικού καπιταλισμού να συγκροτήσει συνολική αναπτυξιακή στρατηγική. Μπορεί ακόμα να συνδέεται με το "αμείλικτο" του διεθνούς ανταγωνισμού στο παγκοσμιοποιημένο περιβάλλον. Μπορεί, τέλος, να συνδέεται με τα "γυάλινα" πόδια της ελληνικής οικονομίας. Όλα αυτά όμως μπορούν μόνο να εξηγήσουν πληρέστερα τα κυβερνητικά αδιέξοδα και το άγχος που γεννούν αυτά στα κυβερνητικά επιτελεία. Καθόλου δεν αναιρούν το χαρακτήρα των εμπεδωμένων σχέσεων της κυβέρνησης Καραμανλή με ομίλους συμφερόντων, σχέσεις που λειτουργούν ως κριτήρια άμεσης προτεραιότητας για τις επιλογές της.
Δεν είναι λοιπόν μόνο γελοία αυτή η κυβέρνηση. Είναι επικίνδυνη. Το δυνατόν συντομότερο πρέπει να φύγει.
Το ΠΑΣΟΚ με τους δικούς του όρους, αυτούς της αναπαραγωγής του δικομματισμού, ζητάει εκλογές και προσπαθεί χωρίς δεσμεύσεις να "υποδομήσει" τον Καραμανλή. Εμείς, ο ΣΥΡΙΖΑ, με όσο γίνεται ευρύτερη συσπείρωση αριστερών και οικολογικών δυνάμεων, μήπως πρέπει να συντονιστούμε και να ενωθούμε σε μια γενικευμένη πολιτική καμπάνια με στόχο να προβάλουμε προς την κοινωνία το αίτημα "να φύγει η κυβέρνηση Καραμανλή" και να το εξηγήσουμε; Μήπως μάλιστα με αυτή τη στοχευμένη επιλογή μπορέσουμε να αρχίσουμε να συζητάμε σοβαρά την προγραμματική ενωτική και δεσμευτική πολιτική βάση των αγώνων μας;
Μέχρι να τα κάνουμε - και αν τα κάνουμε – αυτά, μην παραλείψουμε να συμπαρασταθούμε με όλους τους τρόπους στους κατοίκους της Κυψέλης και στα μέλη της Επιτροπής Αγώνα για την προστασία του Πεδίου του Άρεως, που προπηλακίστηκαν από τα ΜΑΤ και σέρνονται στα δικαστήρια. Ο καταπατητής Κυριακού και οι υπεύθυνοι του "ιδιωτικού του στρατού" να διωχθούν. Όχι η Μαρίνα Βήχου, ο Θοδωρής Κοκκινάκης και ο Αχιλλέας Σαΐντ.
Ο Καραμανλής, που πριν λίγες μέρες υποδυόταν τον... Ευρωπαίο οικολόγο στη Σύνοδο Κορυφής που οργάνωσε η Μέρκελ, πώς άραγε θα αντιμετώπιζε εν Ελλάδι έναν αυθάδη επιχειρησιακό ακτιβισμό της Greenpeace;

ΑΥΓΗ 4-4-07

 

 Επιστροφή

 

«Φωτιά» άναψαν οι κάμερες

ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΥΛΩΝΙΤΗΣ

Σε νέο κύκλο πιέσεων για να επεκταθούν παντού οι κάμερες προχωρεί η κυβέρνηση μέσω της παραλαβής του συστήματος C41, αδιαφορώντας για την επικείμενη κρίση του Συμβουλίου της Επικρατείας, την οποία προφανώς θέλει να προκαταλάβει, όπως υπογραμμίζουν, οργανώσεις που προασπίζονται τα ανθρώπινα δικαιώματα και ανησυχούν από τις νέες επεκτατικές τάσεις του Μεγάλου Αδελφού.

Την ίδια στιγμή σύγχυση φαίνεται να επικρατεί και σε επίπεδο νομολογίας, καθώς ενώ η Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων βάζει «φρένο» στις κάμερες που μπορεί να παρακολουθούν εργαζομένους, απαιτώντας ειδικές διαδικασίες προηγούμενης ειδοποίησης της Αστυνομίας όταν υπάρχουν υπόνοιες σε βάρος τους, αντίθετα ο Αρειος Πάγος εμφανίζεται πιο ανεκτικός στη χρήση τέτοιων συστημάτων, εφόσον εγκαθίστανται για επιβεβαίωση αξιόποινων πράξεων και όχι παρακολούθηση της ιδιωτικής ζωής των εργαζομένων.

Με αφορμή την παραλαβή από την κυβέρνηση του συστήματος C41, η Δημοκρατική Συσπείρωση για τις Λαϊκές Ελευθερίες και την Αλληλεγγύη (που αντιδικεί για το θέμα των καμερών με το υπουργείο Δημόσιας Τάξης στο ΣτΕ) τονίζει ότι «η κυβέρνηση ολοκληρώνει την προμήθεια με τις ευλογίες του Αμερικανού πρέσβη, ακόμα και πριν από την απόφαση του ΣτΕ για τη νομιμοποίηση χρήσης του, δείχνοντας τον σεβασμό στους θεσμούς που κατά καιρούς επικαλείται για να προσβάλλει τους λαϊκούς αγώνες».

Υπογραμμίζει ότι το σύστημα δεν εγκαταστάθηκε για τη ρύθμιση της κυκλοφορίας, όπως ψευδώς ισχυρίζεται η κυβέρνηση για να δικαιολογήσει τη μεταολυμπιακή λειτουργία του, αλλά ως σύστημα παρακολούθησης και καταγραφής όχι για την ασφάλεια, αλλά για το αλυσόδεμα του λαού στη λογική μέτρων τρομοκράτησης και καταστολής, επικαλούμενη συγκεκριμένες περιπτώσεις παρακολούθησης διαδηλώσεων και συγκεντρώσεων διαμαρτυρίας.

Οσον αφορά την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, σε πρόσφατη ημερίδα επανέλαβε τις αντιρρήσεις της στη γενίκευση της χρήσης των καμερών, και μάλιστα προληπτικά, παρά τους ισχυρισμούς που προβάλλει το υπουργείο με αφορμή την επίθεση με ρουκέτα στην αμερικανική πρεσβεία, αφήνοντας ανοικτό το ενδεχόμενο να επιτρέπει τη χρήση τους σε ειδικούς χώρους, εφόσον προκύπτει εντοπισμένη και αδήριτη ανάγκη (όπως π.χ. στα γήπεδα για την καταπολέμηση της βίας κ.λπ.).

Σχετικά με τη νομολογιακή σύγχυση που προκύπτει, ο Αρειος Πάγος επικύρωσε την καταδίκη μιας υπαλλήλου (αρτοποιείου - ζαχαροπλαστικής) σε 12μηνη φυλάκιση με 3ετή αναστολή, η οποία φέρεται ότι υπεξαιρούσε κάποια χρήματα από το ταμείο χωρίς να κόβει αποδείξεις, όπως προέκυψε και από τη χρήση κρυφής κάμερας. Αν και για την καταδίκη δεν ελήφθησαν υπόψη οι βιντεοκασέτες, παρά μόνο μαρτυρικές καταθέσεις, ο ΑΠ πήρε θέση υποστηρίζοντας ότι και αν είχαν χρησιμοποιηθεί στη δίκη, δεν θα αποτελούσαν παράνομο αποδεικτικό μέσο.

Και τούτο διότι, κατά το ποινικό τμήμα ΑΠ, δεν αποτελούν πράξεις παράνομες ούτε η τοποθέτηση από τον ιδιοκτήτη καταστήματος βιντεοκάμερας σε χώρο του καταστήματος προσιτό στο κοινό για παρακολούθηση τέλεσης αξιόποινων πράξεων, ούτε η χρησιμοποίηση των βιντεοκασετών, εφόσον δεν ανάγεται στη σφαίρα παρακολούθησης της προσωπικής και ιδιωτικής ζωής των εκεί εργαζομένων (816/06).

Ωστόσο, η Αρχή υπό τον πρόεδρό της Δ. Γουργουράκη (επίτιμο αντιπρόεδρο ΑΠ) έκρινε πρόσφατα ότι δεν ήταν νόμιμη η εγκατάσταση κρυφής κάμερας σε σπίτι χωρίς να το ξέρουν οι εκεί εργαζόμενοι, προκειμένου ο ιδιοκτήτης να παρακολουθεί για τυχόν αξιόποινες ενέργειες (π.χ. κλοπή), αλλά και το πώς φέρεται η οικιακή βοηθός στα παιδιά του.

Προϋποθέσεις
Η Αρχή δέχθηκε (3/07) ότι σε περίπτωση που ο εργοδότης έχει βάσιμες υπόνοιες ότι υπάλληλός του διαπράττει κάποιο αδίκημα σε βάρος του (π.χ. υπεξαίρεση), δεν έχει δικαίωμα να εγκαταστήσει αμέσως κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης για παρακολούθηση, χωρίς να τηρηθούν ορισμένες προϋποθέσεις, υποκαθιστώντας τις αρμόδιες διωκτικές αρχές.

Σύμφωνα με την Αρχή, μόνον οι διωκτικές αρχές, και μέσα στα όρια διερεύνησης μιας εγκληματικής πράξης, δικαιούνται να προβούν σε οποιαδήποτε νόμιμη ενέργεια για τη συλλογή των αναγκαίων αποδεικτικών μέσων.

Συνεπώς υπάρχει διάσταση απόψεων, αφού η Αρχή δέχεται ότι θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί η κάμερα από εργοδότη μόνο στην οριακή περίπτωση που προηγείται καταγγελία στην Αστυνομία ή μήνυση, και εκείνη θεωρήσει απαραίτητη την εγκατάσταση.

Έθνος 20-4-07

 

 Επιστροφή

 

Χωνευτήρι ναυαγίων ο Σαρωνικός
Φορτηγά, δεξαμενόπλοια και επιβατηγά, βρίσκονται βυθισμένα έξω από τον Πειραιά
ΠΕΤΡΟΣ ΣΤΕΦΑΝΗΣ

«Ο Σαρωνικός, η ευρύτερη γενικά υποθαλάσσια περιοχή του Πειραιά, μπορεί να χαρακτηριστεί και χωνευτήρι ναυαγίων. Κουφάρια πλοίων παραμένουν κάτω από την επιφάνεια της θάλασσας ή μισοβυθισμένα κι εγκαταλελειμμένα, εδώ και δεκαετίες...».

Βαπόρια που κάποτε ταξίδευαν, φορτηγά πλοία, δεξαμενόπλοια κι επιβατηγά, μέχρι και ένα ποταμόπλοιο βρίσκονται βυθισμένα στον Σαρωνικό από τη δεκαετία του '70. «Στην περιοχή δικαιοδοσίας του Οργανισμού Λιμένος Πειραιά (ΟΛΠ), δηλαδή από το λιμάνι έως το Πέραμα, την Κυνόσουρα, την Ψυττάλεια και τα Αμπελάκια Σαλαμίνας, υπάρχουν ναυάγια, δηλαδή μεγάλα βυθισμένα πλοία», εξηγεί στα «ΝΕΑ» ο Διονύσης Τερζής, πλοίαρχος και εκ των υπευθύνων του ΟΛΠ για την καταγραφή τους. Τα περισσότερα από αυτά, λίγο προτού βυθιστούν λόγω ατυχήματος, ρυμουλκήθηκαν έγκαιρα και απομονώθηκαν σε περιοχές όπου η βύθισή τους δεν εμποδίζει τη διέλευση άλλων πλοίων, συνήθως στις επισκευαστικές ζώνες του Πειραιά, αλλά και στις γύρω νησίδες του. Κάποια άλλα, που έμπασαν γρήγορα νερά, βούλιαξαν επιτόπου στον μέχρι και σήμερα υγρό τάφο τους.

Ολυμπιακή «σκούπα»

Ειδικά η προολυμπιακή εικόνα του βυθού της περιοχής θύμιζε υδάτινη χωματερή. Σύμφωνα με τον κ. Τερζή, με νομοθετική ρύθμιση πριν από τους Αγώνες, ο ΟΛΠ ξεκαθάρισε σημαντικά το τοπίο. «Παλαιότερα, ακόμα και με γυμνό μάτι, έβλεπες στον Σαρωνικό ένα νεκροταφείο πλοίων. Πριν όμως από τους Ολυμπιακούς Αγώνες έφυγε από τον βυθό κι η μαρίδα, τα εύκολα πλοία. Έτσι από το 2003 έως σήμερα έχουν ανελκυστεί και στη συνέχεια κοπεί για λαμαρίνες 120 ημιβυθισμένες ή βυθισμένες φορτηγίδες, καθώς και 40 μεσαίου μεγέθους πλοιάρια, από μικρά δεξαμενόπλοια και μότορσιπ έως ρυμουλκά, υδροπτέρυγα και αλιευτικά. Από το νερό βγήκαν επίσης τρία μεγάλα επιβατηγά πλοία (τα μισοβουλιαγμένα "Νήσος Χίος" και "Θησεύς" και το βυθισμένο "Άγιος Νεκτάριος"), δύο ημιβυθισμένα υγραεριοφόρα - κινητές βόμβες (τα "Cape Sounio" και "Cape Akritas") καθώς και ένα επίσης ημιβυθισμένο ρο-ρο (φορτηγό πλοίο που μεταφέρει αυτοκίνητα), το "Αγία Κυριακή"».

Πλέον, όπως ο ίδιος περιγράφει, το 90% των πειραϊκών ναυαγίων έχει απομακρυνθεί. «Τώρα, τα τελευταία δύο χρόνια, γίνεται η «χοντρή» δουλειά, απομένουν 12 ναυάγια σε μεγάλα βάθη, δύσκολο να βγουν. Τους τελευταίους μήνες πάντως κυνηγάμε ιδιαίτερα τις περιπτώσεις αυτές, και για να μπορέσουμε να τα απομακρύνουμε ήδη έχει ανατεθεί από τον ΟΛΠ σε καταδυτική εταιρεία η φωτογράφιση - αποτύπωσή τους. Βάσει αυτής της πραγματογνωμοσύνης, οι αρμόδιες επιτροπές του Οργανισμού και του ΥΕΝ προχωρούν τις διαδικασίες για την ανέλκυσή τους».

Εμπόδιο πάντως στην ανέλκυση των ναυαγίων είναι το συνήθως ασύμφορο για τον αγοραστή - διαλυτή πλοίων κόστος του εγχειρήματος. Στις περισσότερες έως τώρα απόπειρες εκποίησής τους, στους σχετικούς ανοικτούς πλειοδοτικούς διαγωνισμούς του ΟΛΠ, δεν υπήρξε ιδιαίτερη ανταπόκριση. «Το κόστος για να επιπλεύσει ξανά ένα βυθισμένο πλοίο είναι πολύ μεγάλο, η προς πώληση μάζα του σε σίδερο είναι κατά πολύ φθηνότερη από τα έξοδα που απαιτούνται για να βγει στην επιφάνεια. Για παράδειγμα, για ένα πλοίο μήκους 150 μέτρων που θα πάει για κόψιμο, το βάρος του σε λαμαρίνες αξίζει από 150.000 έως 400.000 δολάρια, ανάλογα με την ηλικία και τη φθορά του», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών και Ναυαγοσωστικών Πλοίων, Κώστας Λυμπουσάκης, που διατηρεί μία από τις μετρημένες στα δάχτυλα στην Ελλάδα εταιρείες που ασχολούνται με ναυαγιαιρέσεις.

Το κόστος ανέλκυσης

Εκτός από σχετική εντολή ανέλκυσης από τον πλοιοκτήτη του, η ανέλκυση ενός ναυαγίου απαιτεί κατά τον κ. Λυμπουσάκη και ειδική μελέτη και τεχνική. «Αλλιώς προγραμματίζεις και ξεκινάς να το σηκώσεις, αλλιώς εξελίσσεται κι αλλιώς καταλήγει να βγει στην επιφάνεια. Στην πράξη συνεχώς προκύπτουν προβλήματα. Μπορεί για παράδειγμα από την ισχυρότατη πίεση το καράβι να ξαναβυθιστεί. Εξαρτάται από το είδος του πλοίου, πόσο στεγανό μπορεί να γίνει και με τι μέσα θα το βγάλεις πάνω. Στο 95% των περιπτώσεων που επιχειρήθηκε ανέλκυση με αφαίρεση του νερού και προσθήκη αέρα, κατέστη αδύνατη. Αντίθετα, επιτυχείς είναι συνήθως οι περιπτώσεις υποθαλάσσιου τεμαχισμού του πλοίου, αυτούσιο το ναυάγιο δεν βγαίνει στην επιφάνεια». Τα κομμάτια του προορίζονται για περαιτέρω τεμαχισμό σε λαμαρίνες, στη συντριπτική πλειονότητά τους στο διαλυτήριο Αλή Αγά της Τουρκίας. Ανάλογα με τη ζήτησή τους θα πιάσουν από 150 έως 200 δολάρια ανά τόνο...

ΠΩΣ ΝΑΥΑΓΗΣΑΝ

«ELENA MARIA»: Ενώ ήταν έτοιμο να αποπλεύσει από το Ικόνιο, το 1999, το φορτηγό πλοίο «Elena Maria» παρουσίασε δεξιά κλίση 45 μοιρών, λόγω λανθασμένης φόρτωσής του με κοντέινερς, που είχε ως αποτέλεσμα τη βύθισή του. Σήμερα παραμένει στον βυθό, σε βάθος 30 μέτρων.
«MELODY»: Το επιβατηγό πλοίο «Melody», που κάηκε το 1999. Για να μην καταλήξει, όπως το «Sea Diamond», ολοκληρωτικά στον βυθό, τραβήχτηκε στα ρηχά. Σήμερα, παρά τις αλλεπάλληλες προσπάθειες να εκποιηθεί μέσω δημοπρασίας, παραμένει ημιβυθισμένο βορειοανατολικά της νήσου Αταλάντης, με την πλώρη του έξω απ' το νερό.
«RASSA SAYANG»: Μήκους 169 μέτρων, το επιβατηγό «Rassa Sayang» βυθίστηκε, το 1980, με την αριστερή πλευρά του στον βυθό και τη δεξιά να παραμένει έξω απ' το νερό. Επανειλημμένες, αλλά ανεπιτυχείς είναι οι προσπάθειες αποκόλλησής του απ' τον βυθό.
«AL KHALED IV»: Το ρο/ρο (φορτηγό πλοίο που μεταφέρει αυτοκίνητα) «AL KHALED IV». Από το 1996 παραμένει βυθισμένο στην επισκευαστική βάση Δραπετσώνας, σε βάθος 35 μέτρων.
ΤΑ ΝΕΑ , 23/04/2007

 

 Επιστροφή

 

5.000 τόνοι μπάζα πνίγουν καθημερινά την Αττική

Στα συρτάρια το Προεδρικό Διάταγμα που θα έλυνε το πρόβλημα της διαχείρισής τους

Του Γιαννη Ελαφρου

Καμπανάκι κινδύνου χτυπά στην Αττική, καθώς αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει κανένας χώρος διάθεσης των υλικών κατεδαφίσεων και των άλλων μπάζων που χρειάζονται επεξεργασία, με αποτέλεσμα να κινδυνεύουν να καταλήξουν μαζικά στις ρεματιές! Μέχρι τώρα η ανάγκη αυτή καλυπτόταν παράνομα από τις ανεξέλεγκτες και επικίνδυνες χωματερές στα λατομεία Μαρκοπούλου. Η αιτία για την ενεργοποίηση της ωρολογιακής βόμβας για το περιβάλλον βρίσκεται στο ότι ακόμα η κυβέρνηση δεν έχει υπογράψει το Προεδρικό Διάταγμα για τη διαχείριση και ανακύκλωση των υλικών εκσκαφών, κατεδαφίσεων και τεχνικών έργων, που βρίσκεται για χρόνια στα συρτάρια. Γραφειοκρατική υστέρηση ή διαπάλη συμφερόντων; Το σίγουρο είναι ότι ορισμένες μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες, μικροεργολάβοι, λατόμοι και λαθρόβιοι «σκουπιδιαρέοι» βολεύονται με τη σημερινή απαράδεκτη κατάσταση, σε βάρος του δημοσίου συμφέροντος και του περιβάλλοντος. Εξάλλου, η λέξη «μπάζα» χρησιμοποιείται διπλά: Μπάζα είναι τα απόβλητα, τα άχρηστα, τα σκουπίδια. Σε ορισμένα χαρτοπαιχτικά παιχνίδια –και όχι μόνο– «μπάζα» σημαίνει το μεγάλο κέρδος. Καθώς όμως με το περιβάλλον δεν μπορούμε να παίζουμε, το σχετικό Π.Δ. πρέπει να υπογραφεί άμεσα.

Τεράστια τα οικονομικά συμφέροντα

Κάθε ρεματιά και μπάζα, κάθε αλσάκι και «λοφάκι» με υλικά κατεδαφίσεων. Υπερβολή; Μάλλον όχι, απλά νεοελληνική πραγματικότητα. Την προηγούμενη εβδομάδα, για παράδειγμα, σε πολλά πάρκινγκ της παραλιακής (μετά τη Βάρκιζα) υπήρχαν πεταμένα τα απομεινάρια μιας κατεδάφισης.

Σακούλες με μπάζα, τούβλα, ξυλεία από τα κουφώματα, γυαλιά, γυψοσανίδες, πλακάκια, στρώματα και ό,τι άλλο μπορεί κανείς να φανταστεί. «Δεν πρόκειται για μεμονωμένο φαινόμενο. Το τελευταίο διάστημα έχουν αυξηθεί οι ρίψεις μπάζων, οι οποίες πλέον γίνονται σχεδόν σε καθημερινή βάση», λέει στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Κιούκης, αντιδήμαρχος του Δήμου Βούλας και πρόεδρος της Ομοσπονδίας Σωματείων Ιδιοκτητών Μηχανημάτων Εργων Ελλάδας.

Ανεξέλεγκτες χωματερές

Αλλά και σε πλαγιές του Υμηττού έχουν διαμορφωθεί «χωματερές» μπάζων. Σε μία απ’ αυτές, πάνω από το νεκροταφείο της Βούλας, βρήκαμε πεταμένες και αρκετές τσιμεντένιες κολώνες της ΔΕΗ, μεταξύ μεγάλου όγκου μπάζων και «κουφαριών» πρώην νοικοκυριών. Δεν λείπουν και τα σπασμένα τζάμια, που μπορεί να παίξουν ρόλο «αναπτήρα» πυρκαγιάς το καλοκαίρι.

«Σε ολόκληρη τη διαδρομή προς τον ΧΥΤΑ στα Ανω Λιόσια και τη Φυλή γίνεται χαμός από τις ανεξέλεγκτες ρίψεις μπάζων, από φορτηγά τα οποία δεν έφτασαν μέχρι τον χώρο υγειονομικής ταφής. Και ποιος θα τους ελέγξει;» αναρωτιέται ο κ. Κώστας Μνηματίδης, διευθυντής Διάθεσης Απορριμμάτων του Ενιαίου Συνδέσμου Δήμων και Κοινοτήτων Αττικής (ΕΣΔΚΝΑ).

«Η συνολική ποσότητα των αποβλήτων εκσκαφών, κατεδαφίσεων και κατασκευών είναι πολύ μεγάλη», σημειώνει ο κ. Νίκος Χρυσόγελος, από την Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης. «Υπολογίζονται σε 5,5 εκατομμύρια τόνους τον χρόνο πανελλαδικά. Μόνο στην Αττική παράγονται 5.000 τόνοι την ημέρα», όταν για παράδειγμα τα οικιακά απορρίμματα είναι 6.500 τόνοι την ημέρα.

«Στο εξωτερικό δεν μπορείς να κάνεις κανένα οικοδομικό, οδικό ή άλλο έργο εάν δεν έχεις βεβαίωση και άδεια για την κατάληξη των αποβλήτων», μας λέει ο κ. Χρυσόγελος. «Ετσι πρέπει να γίνει και στην Ελλάδα. Πιστοποιημένες εταιρείες πρέπει να έρχονται και να παίρνουν τα μπάζα, για να τα οδηγήσουν σε χώρους διαχείρισης, διαλογής, επεξεργασίας και αξιοποίησης», υπογραμμίζει ο κ. Κιούκης. Η ανάγκη αυτή καλύφθηκε με τον νόμο 2939 του 2001. Με αυτόν τον τρόπο:

- Αντιμετωπίζεται μία από τις πηγές του άθλιου φαινομένου της ανεξέλεγκτης ρίψης αποβλήτων στη φύση. Φαινόμενο, που έχει εξαιρετικά αρνητικές συνέπειες, όπως βιασμό του τοπίου, αισθητική υποβάθμιση, χημική - τοξική ρύπανση και απειλή πυρκαγιών, καθώς πολλά από τα υλικά αυτά είναι εύφλεκτα.

- Μειώνεται το κόστος της ανάσυρσης των υλικών αυτών από τα ρέματα και τις πλαγιές, που είναι πολύ μεγάλο, πολύ μεγαλύτερο από εκείνο της περιβαλλοντικής διαχείρισής τους.

- Μειώνεται ο όγκος των απορριμμάτων, καθώς μέρος των μπάζων τελικά καταλήγει στους ΧΥΤΑ (επιπλέον των ποσοτήτων που απαιτούνται για επικάλυψη), συρικνώνοντας έτσι τους διαθέσιμους χώρους.

- Εξοικονομούνται απαραίτητα για τα δομικά έργα υλικά, μειώνοντας έτσι την ανάγκη για λατόμευση και τη λεηλασία φυσικών πλουτοπαραγωγικών πηγών (π.χ. καταστροφή ποταμιών από τις αμμοληψίες).

Για την υλοποίηση του νόμου και στην κατηγορία των μπάζων έπρεπε να έχει εκδοθεί Προεδρικό Διάταγμα, με το οποίο θα ορίζονται τα «συστήματα», οι φορείς και οι εταιρείες δηλαδή, που θα αναλάβουν το έργο. Παρόλα αυτά έξι χρόνια μετά δεν έχει γίνει τίποτα! Ενώ έχουν δημοσιευθεί και προχωρήσει τα Π.Δ. για όλες τις άλλες κατηγορίες αποβλήτων, τα «μπάζα» παραμένουν ακόμα στα αζήτητα (με μόνη συντροφιά το Π.Δ. για τη διαχείριση του έντυπου χαρτιού). «Το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, αν και είχε προετοιμαστεί από την προηγούμενη κυβέρνηση, δεν έχει ακόμα υπογραφεί και βρίσκεται εδώ και χρόνια στο συρτάρι», καταγγέλλει ο κ. Χρυσόγελος. Γιατί όμως; Οπως σημειώνει ο εκπρόσωπος της Οικολογικής Εταιρείας Ανακύκλωσης, το Π.Δ. «σκόνταψε» στο Συμβούλιο της Επικρατείας, κυρίως όμως για λόγους άσχετους με το περιεχόμενό του. Το ΣτΕ επικρίνει τη διοίκηση γιατί δεν έχει εκδώσει ακόμη ένα άλλο Π.Δ., με το οποίο θα δημιουργείται ο Εθνικός Οργανισμός Εναλλακτικής Διαχείρισης Συσκευασιών και Αλλων Προϊόντων, τον Οργανισμό δηλαδή που θα εποπτεύει όλο το σύστημα της ανακύκλωσης. Πρόκειται σίγουρα για ακόμα μία ανεπίτρεπτη καθυστέρηση, που φρενάρει όλη τη διαδικασία της αποτελεσματικής διαχείρισης των αποβλήτων. Ειδικά όμως στο θέμα των μπάζων η έλλειψη νομοθετικής ρύθμισης λειτουργεί καταστροφικά.

Το ΥΠΕΧΩΔΕ

Τι θα γίνει, λοιπόν, με το Προεδρικό Διάταγμα για τα μπάζα; Θα υπογραφεί ή θα βρωμίσουμε ξανά όλες τις ρεματιές; Το Γραφείο Τύπου του ΥΠΕΧΩΔΕ απάντησε στο ερώτημά μας ότι «το Π.Δ. βρίσκεται στην τελική ευθεία. Περνούν οι διορθώσεις από το ΣτΕ και εντός του μήνα θα υπογραφεί».

«Δυστυχώς, τα έχουμε ξανακούσει αυτά. Δυστυχώς, το Π.Δ. κολλά σε συγκεκριμένα μεγάλα συμφέροντα», τονίζει ο κ. Κιούκης. «Ορισμένες μεγάλες κατασκευαστικές εταιρείες θέλουν να ελέγξουν και αυτό το σύστημα. Προς το παρόν τους βολεύει η σημερινή κατάσταση, καθώς σήμερα δεν πληρώνουν ούτε ένα ευρώ για να ρίχνουν τα μπάζα τους. Αναλαμβάνουν ένα λατομείο για να το “αναπλάσουν”, και καθάρισαν». Βεβαίως, δεν γίνεται πάντα η καλύτερη δουλειά, όπως για παράδειγμα το βιαστικό μπάζωμα του λατομείου στο Κακόρεμα του Υμηττού από τον Ακτορα...

Ακόμα και στην περίπτωση που πληρώνουν οι τεχνικές εταιρείες για να ρίξουν τα χωματουργικά τους, το κόστος είναι πολύ λιγότερο από αυτό που θα διαμορφωθεί εάν αρχίσει να λειτουργεί κανονικά το σύστημα. Για παράδειγμα, ο ΕΣΔΚΝΑ στο λατομείο Ζωίτσα χρεώνει κάθε φορτηγό 10, 15 ή 22 ευρώ, ανάλογα το μέγεθος. Στην ολοκληρωμένη διαχείριση, το κοστολόγιο θα πάει 1 με 1,5 ευρώ τον τόνο, δηλαδή κάθε φορτηγό από 15 ευρώ και πάνω, υπολογίζει ο κ. Κιούκης. «Για φορτία που θα χρειάζονται επεξεργασία η τιμή μπορεί να είναι πολλαπλάσια», τονίζει. Αλλά το περιβαλλοντικό και κοινωνικό όφελος θα είναι ακόμα μεγαλύτερο.

«Σε λίγο δεν θα γίνονται κατεδαφίσεις»

Τον τελευταίο μήνα το πρόβλημα των μπάζων παίρνει εκρηκτικές διαστάσεις στην Αττική και μοιάζει με ωρολογιακή βόμβα, έτοιμη να εκραγεί. Κι αυτό γιατί οι μόνοι χώροι που δέχονταν μαζικά υλικά κατεδαφίσεων (μαζί με κάθε λογής απορρίμματα και επικίνδυνα απόβλητα) ήταν οι παράνομες και ανεξέλεγκτες χωματερές στα δύο τεράστια λατομεία του Μαρκοπούλου. Ολο το σύστημα «δούλευε» ακριβώς λόγω της ύπαρξης αυτής της παρανομίας.

Οι λατομικές εταιρείες έπαιρναν 10 - 15 ευρώ από κάθε φορτηγό. Καθώς, όμως τα λατομεία του Μαρκοπούλου απειλούνται με λουκέτο (επιτέλους!), σταμάτησαν να δέχονται μπάζα, εκβιάζοντας την πολιτεία και όλο το κύκλωμα έργων! Εκεί φτάσαμε, να μπορούν οι παράνομοι να εκβιάζουν, καθώς αποτελούσαν μια «λύση» σε ένα σύστημα ανάπηρο...

«Αν συνεχιστεί η σημερινή κατάσταση, σε λίγο δεν ξέρουμε εάν θα μπορούν να γίνουν κατεδαφίσεις, γιατί δεν έχουμε πού να πάμε τα υλικά», λέει ο κ. Κιούκης. «Το αποτέλεσμα μάλλον θα είναι να αναπτύξουν το καταστροφικό τους έργο οι διάφοροι μικροεργολάβοι, που παίρνουν τα μπάζα με μικρά φορτηγάκια και τα ρίχνουν σε κάποια ρεματιά».

Το μεγάλο πρόβλημα εντοπίζεται στα υλικά κατεδαφίσεων, καθώς το χώμα των εκσκαφικών εργασιών αξιοποιείται ήδη είτε για υλικό επικάλυψης των σκουπιδοβουνών στους ΧΥΤΑ, είτε για αποκατάσταση λατομείων. «Ο ΧΥΤΑ στα Λιόσια δέχεται 200 - 250 φορτηγά την ημέρα για επικάλυψη», λέει ο κ. Μνηματίδης από τον ΕΣΔΚΝΑ, αν και σύμφωνα με καταγγελίες άλλα 100 τουλάχιστον φορτηγά μπάζα πέφτουν ημερησίως στο χώρο, «κλέβοντας» κρίσιμο χώρο. Στα πρώην λατομεία Ζωίτσα, που πραγματοποιείται ανάπλαση από τον ΕΣΔΚΝΑ, ξεφορτώνονται 400 - 500 φορτηγά χώμα την ημέρα, ενώ ο Σύνδεσμος αναλαμβάνει και την ανάπλαση δύο λατομείων στο Γαλάτσι. Ο Ακτωρας «μπαζώνει» το λατομείο Αμμος με τις εκσκαφές από τα χωματουργικά της επέκτασης του μετρό στα νότια.

Οι τέσσερις κατηγορίες μπάζων

Τα απόβλητα μπάζα χωρίζονται σε τέσσερις κατηγορίες.

- Η πρώτη είναι τα υλικά εκσκαφών (χώμα, πέτρες, άμμος, χαλίκι κ.λπ.), που στο μεγάλο τους μέρος είναι «υγιή» υλικά, δηλαδή μπορούν να χρησιμοποιηθούν άμεσα σε μια σειρά εργασιών (ανάπλαση λατομείων, αποκατάσταση Χώρων Υγειονομικής Ταφής, χωματουργικά έργα κ.λπ.).

- Η δεύτερη είναι τα υλικά που προέρχονται από κατεδαφίσεις, τα κατεξοχήν «μπάζα», τα οποία δεν μπορούν να ξαναχρησιμοποιηθούν χωρίς διαχείριση, διαλογή και ανάκτηση. Στα υλικά κατεδαφίσεων περιλαμβάνονται αντικείμενα που είναι επικίνδυνα για τοξική ρύπανση (χημικά, χρώματα, καρκινογόνα PCB από πυκνωτές, προστατευτικές επικαλύψεις ξύλων ή μετάλλων, καλώδια, μονωτικά υλικά –ειδικά όσα περιέχουν αμίαντο– κ.λπ.). Σε καμιά περίπτωση αυτά τα υλικά δεν πρέπει να ρίχνονται ανεξέλεγκτα στη φύση ή να θάβονται χωρίς επεξεργασία.

- Η τρίτη κατηγορία αφορά τα υλικά που προκύπτουν από τα έργα οδοποιίας, κυρίως από την ανακαίνιση δρόμων. Πρόκειται για κομμάτια ασφάλτου και άλλα είδη οδοστρώματος.

- Τέλος, υπάρχουν και τα απόβλητα εργοταξίων.

Καθημερινή 22-4-07

 

 Επιστροφή

 

«Σουρωτήρι» με 20.000 τρύπες το Λεκανοπέδιο

Στην Αττική ο αριθμός των γεωτρήσεων είναι άγνωστος. Πολλοί μιλούν για δεκάδες χιλιάδες «τρύπες» (σύμφωνα με εκτιμήσεις ξεπερνούν τις 20.000), με στόχο την κάλυψη αγροτικών, βιομηχανικών ή και αστικών αναγκών. Ουδείς γνωρίζει με ακρίβεια πού έχουν διανοιχθεί γεωτρήσεις και σε ποια απόσταση μεταξύ τους (αν δηλαδή πολλές γεωτρήσεις παίρνουν νερό από την ίδια υπόγεια πηγή). Εκείνο επίσης που παραμένει εγκληματικά άγνωστο είναι η ποσότητα του νερού που αντλείται.

131 άδειες σε τέσσερα χρόνια

«Από το 2004-2007», λένε κύκλοι της Περιφέρειας στην «Κ», «δόθηκαν επισήμως 131 άδειες για όλες τις χρήσεις. Για πόση, καθαριότητα, ύδρευση κοινόχρηστων χώρων και καταστημάτων, για κλιματισμό και θερμορρύθμιση, για οικοδομές και κατασκευές, αλλά και για άμεση ή έμμεση βιομηχανική χρήση, όπως πυρασφάλεια, εμφιάλωση νερού, αναψυχή. Επίσης δόθηκαν άδειες για αγροτική και αστική χρήση. Δηλαδή, ο μισός πληθυσμός της Ελλάδας, προκειμένου να καλύψει μέσα στην τελευταία τετραετία παραγωγικές, αναπτυξιακές, αγροτικές και αστικές ανάγκες ζήτησε μόνο 131 άδειες! Ο τόσο μικρός αριθμός αδειών δείχνει το όργιο των συστηματικών παράνομων διανοίξεων».

Βάσει του νόμου (με τον οποίο ενσωματώθηκε στο ελληνικό δίκαιο η κοινοτική οδηγία 60/2000) οι υπηρεσίες χορηγούν άμεσα άδεια υπό τον όρο:

1) Να γνωρίζουν την έκταση του οικοπέδου που θα αρδευθεί.

2) Την απόσταση από προηγούμενες ή γειτνιάζουσες γεωτρήσεις.

3) Την απόσταση από συγκεκριμένες γεωτρήσεις κοινωφελούς χαρακτήρα κ.λπ.

Στη συνέχεια περνάει ο ελεγκτής της περιφέρειας και η άδεια χορηγείται. Να σημειωθεί ότι όλες οι εκδιδόμενες άδειες προβλέπουν την εγκατάσταση υδρομέτρου. Αν η γεώτρηση δεν έχει υδρόμετρο επιβάλλεται πρόστιμο ύψους ακόμη και 3.000 ευρώ. Ομως κανένα τέτοιο πρόστιμο δεν έχει επιβληθεί από τις υπηρεσίες της Περιφέρειας! Γιατί; Για τον απλό λόγο ότι, αν και ο νόμος προβλέπει τη σύσταση μηχανισμού ελέγχου, τέτοιος μηχανισμός δεν έχει συσταθεί προκειμένου να επιβλέπεται η τήρηση των όρων της άδειας.

Στα υπόγεια πολυκατοικιών!

Ολοι γνωρίζουν στην Περιφέρεια ότι ακόμη και στα υπόγεια των πολυκατοικιών (και όχι μόνο στις πανάκριβες μονοκατοικίες) οι γεωτρήσεις πολλαπλασιάζονται καθημερινά. Σύμφωνα πάντα με όσα δηλώνουν στην «Κ» οι άνθρωποι της Περιφέρειας, «μόνο μία καταγγελία μπορεί να κινητοποιήσει την υπηρεσία και μόνο κατά τη στιγμή της διάνοιξης υπάρχει πιθανότητα να σταματήσουν αμέσως τα έργα και να κλείσει η... τρύπα. Αν η γεώτρηση καταγγελθεί μετά τη διάνοιξη, τότε αρχίζει η... διαδικασία έγκρισης της γεώτρησης. Σε αυτή τη φάση το ζητούμενο των υπηρεσιών είναι η χρήση. Αν δηλαδή είναι συμβατή ή όχι με το νόμο. Αν κριθεί συμβατή, επιβάλλεται πρόστιμο. Αν κριθεί μη συμβατή, επιβάλλεται πρόστιμο και κλείσιμο. Ομως κανείς δεν έχει διάθεση να προβεί σε καταγγελία, όπως άλλωστε και η Πολιτεία δεν διακρίνεται για την προθυμία της να επιβάλλει πρόστιμα. Κανείς δεν γνωρίζει μέχρι σήμερα (από τον Οκτώβριο του ’06 που ανέλαβε η Περιφέρεια την αδειοδότηση των γεωτρήσεων) να έχει πέσει έστω και ένα πρόστιμο!»

Στην προσπάθειά τους να εφαρμόσουν το νόμο, οι υπάλληλοι της αρμόδιας υπηρεσίας της Περιφέρειας βρίσκουν πολλά ασαφή σημεία. Οι περισσότεροι υποστηρίζουν ότι ο νόμος 3199/2003 για να εφαρμοστεί σωστά χρειάζεται και άλλες Κοινές Υπουργικές Αποφάσεις αλλά και Προεδρικά Διατάγματα (δεν αρκούν οι τρεις ΚΥΑ και το ένα Π.Δ. που έχουν ήδη εκδοθεί) προκειμένου να διαμορφωθεί ένα σοβαρό θεσμικό πλαίσιο διαχείρισης.

Να σημειωθεί ότι συχνά οι επιστήμονες της Περιφέρειας δουλεύουν στα... τυφλά, αφού περιθώρια για πρωτογενή έρευνα (σχετικά με τα αποθέματα του κάθε υδροφόρου) δεν μπορούν να κάνουν, ενώ παράλληλα δηλώνουν ότι η συνεργασία τους με την Υδρολογική Τράπεζα του Πολυτεχνείου (μελέτη πληρωμένη από κοινοτικά κονδύλια) είναι κακή (η υπηρεσία υποστηρίζει ότι δεν μπορεί να έχει τα στοιχεία που ζητάει από την Τράπεζα).

Αναστολή αδειών στην Αν. Αττική

Μοναδική εξαίρεση στο ζοφερό τοπίο των ανεξέλεγκτων γεωτρήσεων αποτελεί η προ ημερών απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου της Ανατολικής Αττικής (έπειτα από εισήγηση του νομάρχη κ. Λ. Κουρή), με την οποία ζητάει από την Περιφέρεια Αττικής να αναστείλει προσωρινά τη χορήγηση αδειών γεώτρησης στην περιοχή του για άρδευση περιβάλλοντος χώρου πρασίνου (γκαζόν, κήποι, πισίνες κ.λπ.) και να εφαρμόσει αυστηρά κριτήρια και προϋποθέσεις για τη χορήγηση ή μη γεωτρήσεων για ύδρευση.

Παράλληλα, ζήτησε την προσωρινή αναστολή χορήγησης αδειών αρδευτικών γεωτρήσεων στους κατ’ επάγγελμα αγρότες, εκτός αν αυτοί είναι ενταγμένοι σε προγράμματα οικονομικών ενισχύσεων. Τα μέτρα ζητήθηκαν για τον περιορισμό του φαινομένου της υφαλμύρωσης που παρατηρείται στην περιοχή. Παράλληλα αποφασίστηκε η ανάληψη δράσης για λεπτομερή ενημέρωση των πολιτών όσον αφορά τη σωστή χρήση και εξοικονόμηση των υπόγειων υδάτων της περιοχής.

Καθημερινή 22-4-07

 

 Επιστροφή

 

Η σκοτεινή πλευρά της πόλης  Του ΤΑΣΗ ΠΑΠΑΪΩΑΝΝΟΥ*

Τα τελευταία χρόνια οι πόλεις μας έχουν γεμίσει με κάθε είδους κάμερες που βρίσκονται διασκορπισμένες παντού, ενώ κάθε σημείο του δημόσιου χώρου παρακολουθείται πλέον σε 24ωρη βάση. Σε δημόσιους οργανισμούς, αεροδρόμια, τράπεζες, ιδιωτικές εταιρείες «διακριτικές» ταμπέλες μάς πληροφορούν ότι ο χώρος ελέγχεται για λόγους ασφαλείας, όπως «ελέγχονται» και οι συνομιλίες μας από διάφορα «γνωστά ή άγνωστα» κέντρα τηλεφωνικής παρακολούθησης. Ο πολίτης στην καθημερινή του διαδρομή νιώθει διαρκώς «τεχνητά μάτια» να τον παρακολουθούν, χάνοντας έτσι τη δυνατότητα να κινείται ελεύθερα και να συμπεριφέρεται όπως αυτός νομίζει.

Ο χώρος στις μέρες μας έχει αποκτήσει μια άλλη, καινούργια ιδιότητα. «Συστέλλεται και διαστέλλεται», συγκεκριμένα σημεία του μεγεθύνονται, προκειμένου να εμφανιστούν όλες οι λεπτομέρειες που έχει καταγράψει η κάμερα, ενώ άλλα συμπιέζονται και αποθηκεύονται στα απόρρητα ψηφιακά αρχεία των υπηρεσιών ασφαλείας. Αλλά και η πανάρχαιη σχέση του χώρου με το χρόνο «διαταράσσεται». Στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής των κατοίκων καταγράφονται με σχολαστική ακρίβεια σε ηλεκτρονικούς «φακέλους», λες και παγώνει ο χρόνος, ώστε ανά πάσα στιγμή να χρησιμοποιηθούν από τις εκάστοτε μυστικές υπηρεσίες (ελληνικές ή ξένες), όποτε και όπως αυτές κρίνουν σκόπιμο.

Τι περιβάλλον όμως δημιουργούμε στις πόλεις μας; Τα εφιαλτικά σενάρια επιστημονικής φαντασίας δεν τα βλέπουμε σε κινηματογραφικές ταινίες, δεν τα διαβάζουμε σε βιβλία, αλλά τα βιώνουμε οι ίδιοι πλεον στην καθημερινότητά μας. Παλιότερα είχαμε το χωροφύλακα να μας παρακολουθεί και να προσπαθεί να διακρίνει τι εφημερίδα κρύβαμε κάτω από τη μασχάλη, αλλά τουλάχιστον τον βλέπαμε, τον είχαμε απέναντί μας. Σήμερα υπάρχει ο αθέατος «Μεγάλος Αδελφός» που κρυφά μας κατασκοπεύει όλους ανεξαιρέτως, αφού οι πολίτες στο σύνολό τους θεωρούνται εν δυνάμει ύποπτοι και «εσωτερικοί εχθροί» του κράτους!

Ολοένα και περισσότερο συναντάμε γύρω μας φοβισμένους, σχεδόν τρομοκρατημένους ανθρώπους να κοιτάζουν ο ένας τον άλλον καχύποπτα. Αυτά τα φοβικά σύνδρομα τους έχουν μεταβάλει σε άβουλα όντα, σε πειθήνια όργανα που με ευκολία πλέον χειραγωγούνται και καθοδηγούνται από τους μηχανισμούς εξουσίας. Πώς αλλιώς μπορεί να εξηγηθεί αυτή η καλλιέργεια φόβου στους πολίτες; Η επίκληση του κινδύνου (υπαρκτού ή ανύπαρκτου), άλλωστε, πάντοτε λειτουργούσε κατασταλτικά για τις κοινωνίες και τις δημοκρατικές διεκδικήσεις τους. Ο φόβος πνίγει και στραγγαλίζει την ελευθερία.

Οι άνθρωποι επιζητούν απεγνωσμένα να κλειστούν μέσα σε «κατοικίες- οχυρά». Τα κτήρια μετατρέπονται σε μια απίστευτη κατασκευή υποδοχής δικτύων συναγερμού, κλειστών κυκλωμάτων τηλεόρασης, απίθανων ηλεκτρονικών αυτοματισμών, προκειμένου να γίνουν ένα είδος σύγχρονων απόρθητων πύργων απέναντι στο φόβο και την τρομο-υστερία. Θωρακισμένες πόρτες ασφαλείας, άθραυστα τζάμια, φώτα που ενεργοποιούνται αυτόματα, ακτίνες λέιζερ που σαρώνουν κάθε σημείο ανιχνεύοντας την παραμικρή κίνηση, αποτελούν τον απαραίτητο εξοπλισμό των σπιτιών που διώχνουν αντί να προσκαλούν τον επισκέπτη. Οι αυλές έχασαν την άμεση επαφή με το εσωτερικό των κατοικιών, ενώ το βράδυ, ως μη «ελεγχόμενοι» χώροι, αποτελούν ξένες και ανοίκειες σκοτεινές περιοχές που προκαλούν φόβο και πανικό στους ιδιοκτήτες τους. Οι μάντρες μοιάζουν περισσότερο με οχυρωματικά έργα σε καιρό πολέμου παρά με απλή οριοθέτηση οικοπέδων. Αιχμηρές λόγχες πάνω σε σιδεριές, σπασμένα τζάμια τοποθετημένα στη στέψη πανύψηλων τοίχων, αγκαθωτά συρματοπλέγματα συμπληρώνουν την εικόνα κατοικιών που θυμίζουν μικρές φυλακές ή στρατόπεδα συγκεντρώσεων.

Ακόμη και τα δημόσια κτήρια κατασκευάζονται εσωστρεφή, με κλειστές και απροσπέλαστες όψεις προς το δημόσιο χώρο της πόλης, ενώ το εσωτερικό τους κατατέμνεται σε επί μέρους ελεγχόμενες ζώνες που για να περάσεις από τη μία στην άλλη χρειάζεσαι ειδική εξουσιοδότηση. Οι πολίτες στριμώχνονται καθημερινά σε ουρές, προκειμένου να περάσουν από σύγχρονες «Πύλες» που θα τους οδηγήσουν σε καλά φρουρούμενους χώρους υπουργείων, τραπεζών, ιδιωτικών επιχειρήσεων, ακόμη και μεγάλων εμπορικών συγκροτημάτων ή κέντρων διασκέδασης.

Ενώ στην αρχαιότητα οι πόλεις περιτοιχίζονταν με ψηλά τείχη προκειμένου να προστατευτούν από τους εξωτερικούς εχθρούς, στις μέρες μας, αντιθέτως, φαίνεται πως χτίζουμε ένα νέο είδος «τειχών υψηλής τεχνολογίας», στο εσωτερικό τους αυτή τη φορά. Ο χώρος της πόλης κατακερματίζεται έτσι σε μικρά ιδιωτικά κελιά, άπειρους περιχαρακωμένους μικρόκοσμους που ο ένας είναι αποκομμένος από τον άλλο. Η σύγχρονη έκφραση του τηλεοπτικού σκοταδισμού παραπέμπει στις πιο αντιδραστικές και οπισθοδρομικές περιόδους του Μεσαίωνα, φέρνοντας στην επιφάνεια την πιο σκοτεινή πλευρά της πόλης. Μιας πόλης που κάθε μέρα χάνει τη συνοχή της, αποτελώντας ένα συνονθύλευμα θραυσμάτων από αυτό που ήταν στο παρελθόν, εκφράζοντας με τον πιο αποκαλυπτικό τρόπο τη διάλυση του κοινωνικού ιστού. Κλεισμένοι ερμητικά στους ιδιωτικούς μας χώρους, απαξιώνουμε συνεχώς τη δημόσια λειτουργία της πόλης, ως χώρου συμμετοχής, συλλογικών δραστηριοτήτων και αλληλεγγύης, διαβρώνοντας επικίνδυνα τη δομή της ίδιας της κοινωνίας.

Ενώ τα κτήρια αποκόπτονται το ένα από το άλλο, αποκλείοντας τη φυσική επαφή και επικοινωνία των ανθρώπων μεταξύ τους, παρατηρούμε μιαν άλλη επικοινωνία, ψηφιακή αυτή τη φορά, να τα συνδέει ξανά. Οι πολίτες ενημερώνονται σχεδόν αποκλειστικά από την τηλεόραση ή το Διαδίκτυο για μια πραγματικότητα που τις περισσότερες φορές είναι εικονική και απέχει πολύ από τα αληθινά γεγονότα, τα οποία άλλες φορές μεγεθύνονται υπέρμετρα και άλλες αποσιωπώνται εντελώς.

Το μέλλον μας το καθορίζουν πλέον αμφίβολες δημοσκοπήσεις! Το τι επιθυμεί ο τηλεκαταναλωτής (ή καλύτερα, τι επιλεκτικά και μονομερώς παρουσιάζεται από τα τηλεοπτικά μέσα) έχει γίνει η πανίσχυρη και αποφασιστική δύναμη άσκησης της «πολιτικής» και της εξουσίας, πολύ μακριά από την εποχή που διορατικοί πολιτικοί μάχονταν για τη θωράκιση των δημοκρατικών θεσμών, αναλαμβάνοντας κάθε φορά το πολιτικό κόστος των ενεργειών τους. Το χειρότερο όμως είναι ότι πολλοί συμπολίτες μας έχουν εθιστεί στη λογική της κάμερας (κρυφής ή φανερής), θεωρώντας φυσιολογικό το γεγονός να καταγράφονται όλες οι δραστηριότητές τους, ακόμη και οι πιο ιδιωτικές τους στιγμές. Τηλεπαιχνίδια, «έρευνες» αμφίβολων δημοσιογράφων, προσωπικές ιστορίες προσφέρονται ως τηλεοπτική τροφή σε ένα αχόρταγο και αδηφάγο (ηδονοβλεπτικό) κοινό. Τίποτε δεν έχει πλέον αξία αν δεν περάσει μέσα από τα γυάλινα τηλεοπτικά παράθυρα της μικροαστικής μας μιζέριας, εγκαθιδρύοντας μέρα τη μέρα ένα ζοφερό τοπίο τηλεοπτικού ολοκληρωτισμού

Οπως μας διδάσκει όμως ο Fernand Braudel, οι πολιτισμοί είναι γεμάτοι από συνέχειες και ρήξεις, ενώ κάθε γενιά έχει την τάση να αρνείται την προηγούμενή της. Ετσι μέσα σ' αυτό το σκοτεινό και δυσοίωνο τοπίο των σύγχρονων κατακερματισμένων μεγαλουπόλεων, στη σκιά των απέραντων ομοιόμορφων συνοικιών υπάρχουν και οι δυνάμεις εκείνες, ίσως αδιόρατες ακόμη, αλλά που κάποια στιγμή θα αναδυθούν από την αφάνεια και θα αντιδράσουν μαζικά. Θα είναι κυρίως οι νέοι που θα αμφισβητήσουν και θα αλλάξουν το σημερινό ασφυκτικό περιβάλλον, αφού θα έχουν βιώσει την καταπίεση, τη βία και το αδιέξοδο της εικονικής πραγματικότητας, όπως πάντοτε συνέβαινε στην ιστορία των πολιτισμών.
* Καθηγητής Αρχιτεκτονικής ΕΜΠ

http://www.enet.gr/online/online_text/c=113,id=69843124

 

 Επιστροφή

 

Οι ελεύθεροι χώροι - δημόσιο αγαθό*

Σύμφωνα με το ισχύον άρθρο 24 παρ. 2 του Συντάγματος «...Η χωροταξική αναδιάρθρωση της Χώρας, η διαμόρφωση, η ανάπτυξη, η πολεοδόμηση και η επέκταση των πόλεων και των οικιστικών γενικά περιοχών, υπάγεται στη ρυθμιστική αρμοδιότητα και τον έλεγχο του Κράτους, με σκοπό να εξυπηρετείται η λειτουργικότητα και η ανάπτυξη των οικισμών και να εξασφαλίζονται οι καλύτεροι δυνατοί όροι διαβίωσης. Οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης...».

Η έννοια της «ανάπτυξης» ωστόσο, εξακολουθεί να παραμένει σκοπίμως θολή. Ακόμη και αρκετοί απ’ αυτούς που μιλούν για «βιώσιμη» ή «αειφόρο» ανάπτυξη και τη συνδέουν με την «προστασία του περιβάλλοντος», αντιμετωπίζουν το περιβάλλον ως οικονομικό μέγεθος με βασικό στόχο τη μεγιστοποίηση του οικονομικού κέρδους. Με δυο λόγια, η εκμετάλλευση του περιβάλλοντος τίθεται υπεράνω της προστασίας του.

Αξίζει να αναφερθεί ότι στο «Εθνικό Στρατηγικό Πλαίσιο Αναφοράς» (Ε.Σ.Π.Α.) 2007-2013, η Αειφόρος Ανάπτυξη αποτελεί υποσύνολο της Ανάπτυξης και όχι Στρατηγικό Στόχο.

Ελεύθεροι Χώροι και «κοινωνικός εξοπλισμός»

Προστασία του περιβάλλοντος σημαίνει, κατ’ αρχήν και κυρίως, προστασία των ελεύθερων, δασικών, ορεινών και παραλιακών χώρων «κατά τους κανόνες της επιστήμης» όπως λέει και το Σύνταγμα. Σημαίνει ότι οι χώροι αυτοί παραμένουν ελεύθεροι, δημόσιοι, αδόμητοι και μόνο κατ’ εξαίρεση θα μπορούσαν να αποκτήσουν κάποια άλλη χρήση, όταν αυτή είναι εντελώς αναγκαία και απαραίτητη για τη χώρα.

Και βέβαια, θα μπορούσαμε να δεχτούμε π.χ. κάποια στρατιωτική εγκατάσταση στον Υμηττό, όχι όμως και τη μετατροπή ενός τμήματος της εγκατάστασης αυτής σε Super Market για την εξυπηρέτηση των αξιωματικών του στρατού (όπως έγινε στην περιοχή του Βύρωνα), ούτε τη μετεξέλιξη ενός μέρους αυτών των στρατιωτικών εγκαταστάσεων σε Διοικητικό Κέντρο -και όχι μόνο- του Δήμου Βύρωνα (όπως επιδιώκεται σήμερα).

Ακόμη, δεν μπορούμε να δεχτούμε την «κατ’ εξαίρεση» δόμηση στην καρδιά του Υμηττού κτιριακών εγκαταστάσεων της εκκλησίας της Ελλάδος, μεγέθους 67.000 τετραγωνικών μέτρων, όπως επιμένει να προγραμματίζει ο σημερινός Αρχιεπίσκοπος.

Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση του Υμηττού

Για την ανάδειξη και την αντιμετώπιση των προαναφερόμενων και άλλων σχεδίων που εξυφαίνονται στον Υμηττό από διάφορα «κέντρα», δημιουργήθηκε πρόσφατα η «Διαδημοτική Συντονιστική Επιτροπή για τη διάσωση του Υμηττού» στην οποία συμμετέχουν 22 τοπικοί φορείς (Δημοτικές Παρατάξεις, Κινήσεις Πολιτών, Οικολογικές Οργανώσεις, Περιβαλλοντικοί Σύλλογοι) από 10 Δήμους της νοτιοανατολικής Αθήνας.

Κοινό συνδετικό στοιχείο των φορέων αυτών, είναι η άποψη ότι οι ελεύθεροι, οι δασικοί, οι ορεινοί, οι παραλιακοί χώροι αποτελούν συστατικό στοιχείο ενός αναγκαίου «κοινωνικού εξοπλισμού» πέραν των έργων υποδομής και των κτιριακών εγκαταστάσεων που είναι επίσης αναγκαία για τη λειτουργία των πόλεων.

Πεδίο Άρεως και συντονισμός των αντιστάσεων

Η εύθραυστη ισορροπία μεταξύ δομημένων και αδόμητων χώρων εντός και εκτός των πόλεων, έχει μετεξελιχθεί τις τελευταίες δεκαετίες σε μια μετωπική επίθεση κατά των ελεύθερων χώρων, οι οποίοι συνεχώς συρρικνώνονται και σταδιακά εξαφανίζονται.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση του Πεδίου Άρεως, όπου η αυθαιρεσία ενός οικονομικού παράγοντα που μετατράπηκε και σε «αθλητο-πατέρα», γίνεται ανεκτή από το λεγόμενο «κράτος», τις αρμόδιες υπηρεσίες του και τους διάφορους «θεσμικούς φορείς».

Φαίνεται ότι εδώ, η λειτουργία κτιριακών αθλητικών εγκαταστάσεων έχει μεγαλύτερη σημασία από την ύπαρξη ενός και μοναδικού πάρκου στην καρδιά τής πιο πυκνοδομημένης περιοχής τής πρωτεύουσας. Φαίνεται, ότι τα όσα αναφέρονται στο άρθρο 24 του Συντάγματος (δηλ. ότι «... οι σχετικές τεχνικές επιλογές και σταθμίσεις γίνονται κατά τους κανόνες της επιστήμης...») δεν αφορούν τον κ. Κυριακού.

Ωστόσο, μετά τις συλλήψεις «δενδρο-φυτευτών» και την αστυνομική καταστολή όσων επιχείρησαν στο Πεδίο Άρεως να αντιμετωπίσουν την «αυθαιρεσία των επωνύμων», τίθεται ξανά στο προσκήνιο η αναγκαιότητα του συντονισμού των αντιστάσεων που αναπτύσσονται τα τελευταία χρόνια στην Αττική για την ανάσχεση της επίθεσης στους τελευταίους εναπομείναντες ελεύθερους αδόμητους χώρους.

Πάνος Τότσικας

*αναδημοσίευση από το περιοδικό ΓΑΛΕΡΑ (#20, Μάιος 2007)

 

 Επιστροφή

WWF   Δελτίο τύπου 16 Μαΐου 2007
Τα επόμενα πέντε χρόνια, κλειδί για το μέλλον του πλανήτη
Ο πλανήτης διαθέτει επαρκείς πηγές και τεχνολογίες βιώσιμης ενέργειας για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, αλλά μόνο αν ληφθούν μέσα στα επόμενα 5 χρόνια οι κατάλληλες πολιτικές αποφάσεις. Αυτό προέκυψε από τη νέα έκθεση της διεθνούς περιβαλλοντικής οργάνωσης WWF με τίτλο «Κλιματικές λύσεις: Το όραμα του WWF για το 2050», η οποία δημοσιεύτηκε χτες στη Γενεύη.
Η έκθεση «Κλιματικές λύσεις» εκπονήθηκε από την Ομάδα Εργασίας για την Ενέργεια του WWF, που συστάθηκε τον Δεκέμβριο του 2005. Η Ομάδα Eργασίας, στην οποία συνεισέφεραν με τις γνώσεις τους πάνω από 100 ειδικοί επιστήμονες και εμπειρογνώμονες,  ταξινόμησε 25 διαθέσιμες και εμπορικά βιώσιμες πηγές και τεχνολογίες ενέργειας, σε τρεις ομάδες: α) τεχνολογίες που έχουν ξεκάθαρα πλεονεκτήματα, β) αυτές που έχουν περισσότερες θετικές από αρνητικές επιπτώσεις, και γ) αυτές των οποίων τα αρνητικά υπερτερούν των θετικών. Στη συνέχεια, δημιούργησε ένα νέο υπολογιστικό μοντέλο, το «Μοντέλο Κλιματικών Λύσεων» του WWF και  χρησιμοποίησε τις δύο πρώτες ομάδες για να καταλήξει στα συμπεράσματά της.
Τα αποτελέσματα είναι ξεκάθαρα και αρκετά ελπιδοφόρα: με πιθανότητα πάνω από 90%, οι γνωστές βιώσιμες πηγές ενέργειας και τεχνολογίες (βλ. επισυναπτόμενους πίνακες), μπορούν να χρησιμοποιηθούν από τώρα μέχρι το 2050 ώστε να επιτευχθεί μείωση των εκπομπών CO2 κατά 60-80% και να καλυφθεί ο προβλεπόμενος διπλασιασμός της παγκόσμιας ζήτησης ενέργειας. Η έκθεση προσδιορίζει 6 λύσεις-κλειδιά για την κάλυψη της παγκόσμιας ενεργειακής ζήτησης, και την προστασία του κλίματος:
* Βελτίωση της ενεργειακής αποδοτικότητας
* Αναχαίτιση της απώλειας δασών
* Επιτάχυνση της ανάπτυξης των τεχνολογιών με χαμηλές εκπομπές, όπως ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, υδρογόνο κ.ο.κ. 
* Ανάπτυξη ευέλικτων καυσίμων με βιώσιμη διαχείριση
* Αντικατάσταση του γαιάνθρακα με φυσικό αέριο
* Δέσμευση και αποθήκευση άνθρακα
«Ο κόσμος έχει σήμερα -όσο ποτέ άλλοτε- επίγνωση της κλιματικής αλλαγής και της επείγουσας ανάγκης για αντιστροφή της», σημειώνει ο Τζέημς Λιπ, Γενικός Διευθυντής του διεθνούς WWF. «To ερώτημα για τους ηγέτες και τις κυβερνήσεις όλου του κόσμου είναι πώς θα χαλιναγωγήσουμε τις επικίνδυνα υψηλές εκπομπές διοξειδίου του άνθρακα (CO2), χωρίς αυτό να έχει επιπτώσεις για την ανάπτυξη και την ποιότητα ζωής».
 «Οι κυβερνήσεις δεν μπορούν να αναβάλλουν επ' αόριστο τη λήψη μέτρων. Η έκθεση του WWF δείχνει ξεκάθαρα ότι η αυξανόμενη ενεργειακή ζήτηση είναι δυνατό να καλυφθεί με έναν φιλικό προς το κλίμα τρόπο. Χρειάζεται, όμως, να ληφθούν άμεσα οι πολιτικές αποφάσεις και τα κατάλληλα μέτρα, ώστε να προωθηθεί η ανάπτυξη και η ευρεία χρήση αυτών των τεχνολογιών», επισημαίνει ο Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής του WWF Ελλάς.
Ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πρίνστον, Ρόμπερτ Σοκολόου, ο οποίος μαζί με τον καθηγητή Στήβεν Πάκαλα ανέπτυξε τα πρότυπα μοντέλα που χρησιμοποίησε και το WWF, προσυπογράφει την έκθεση Κλιματικές λύσεις. « Η έκθεση του WWF παρέχει μια ολοκληρωμένη προσέγγιση για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής, μέσα σε ένα κατανοητό πλαίσιο περιβαλλοντικής διαχείρισης», αναφέρει.
Οι λύσεις υπάρχουν και είναι διαθέσιμες. Οι κυβερνήσεις έχουν τον πρώτο λόγο και αυτό ισχύει και για την Ελληνική κυβέρνηση. Αν αποτύχουν, οι επόμενες γενιές θα ζήσουν δύσκολα χρόνια εξαιτίας της ανικανότητας των σημερινών ηγετών. Δράση σήμερα, γιατί αύριο θα είναι αργά.
Περισσότερες πληροφορίες:
Δημήτρης Καραβέλλας, Διευθυντής WWF Ελλάς, τηλ. 210-3314893, d.karavellas@wwf.gr <mailto:d.karavellas@wwf.gr
Αχιλλέας Πληθάρας, Υπεύθυνος Εκστρατειών Πολιτικής WWF Ελλάς, τηλ. 210-3314893, 6974334442, a.plitharas@wwf.gr <mailto:a.plitharas@wwf.gr>
Σημείωση προς συντάκτες:
Δείτε περίληψη της έκθεσης (στα ελληνικά): http://climate.wwf.gr/images/pdf/reports/etf_summary.pdf <http://climate.wwf.gr/images/pdf/reports/etf_summary.pdf>
Δείτε το πλήρες κείμενο της έκθεσης του WWF (στα αγγλικά): http://www.panda.org/news_facts/newsroom/index.cfm?uNewsID=102400

 

 Επιστροφή

 

Real τσιμέντο με θέα θάλασσα...

Την επέλαση του real estate στις πιο παρθένες περιοχές της Ελλάδας προωθεί το Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον τουρισμό που έδωσε προ δεκαημέρου για «δημόσια διαβούλευση» ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ. Τον κ. Γ. Σουφλιά εμπνέει το ισπανικό μοντέλο της «παραθεριστικής κατοικίας» και μάλιστα την ώρα που αρχίζει να εγκαταλείπεται στην Ιβηρική. Οι Ισπανοί τραβούν τα μαλλιά τους βλέποντας το 34% της ακτογραμμής τους να έχει τσιμεντοποιηθεί. Αλλά το ΥΠΕΧΩΔΕ έχει μάθει να μετράει την ανάπτυξη με... κυβικά τσιμέντου. Eτσι, στις λεγόμενες σύνθετες τουριστικές επενδύσεις, το 70% της οικοδομήσιμης έκτασης θα μπορεί να πωλείται (με διάφορους τρόπους) σε άτομα ή εταιρείες. Αποτέλεσμα; Πολύ πιο γρήγορη απόσβεση της επένδυσης, καθώς ο εργολάβος παίρνει άμεσα παραδάκι στο χέρι. Ταυτόχρονα, όμως, θα απολαμβάνει το πολύ πιο ευνοϊκό πλαίσιο για ξενοδοχειακή δόμηση, σε σχέση με αυτό της κατοικίας (άρα περισσότερο τσιμέντο και πιο σκορπισμένο), μαζί φυσικά με επιδοτήσεις. Το αποτέλεσμα θα είναι να γεμίσει η Ελλάδα τσιμεντένια κουτιά, τα οποία θα καταστρέψουν ό,τι έχει απομείνει από τη φυσική ομορφιά, στο όνομα της προσέλκυσης Δυτικοευρωπαίων συνταξιούχων που θέλουν εξοχικό στη Μεσόγειο. Μάλιστα, ο φυσικός πλούτος της χώρας βγαίνει στο σφυρί, αφού θα πωλείται «μια κι έξω».

Κάθε τέτοιο «χωριό» θα καταλαμβάνει σχετικά παρθένες περιοχές, εκεί που η γη είναι φτηνή.

Hδη, το ΥΠΕΧΩΔΕ δίνει βορά στην μπουλντόζα περιοχές όπως η Δυτική Ελλάδα, η Ανατολική και Νοτιοανατολική Κρήτη (όπου ξεπουλήθηκε ήδη μια ολόκληρη χερσονήσος από τη Μονή Τοπλού), η Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, ο Βόλος (μάλλον φωτογραφική διάταξη για συγκεκριμένη εκκλησιαστική ιδιοκτησία). Ακόμα και βραχονησίδες ή μικρά ακατοίκητα νησιά θα αποικιστούν από τους εργολάβους. Βεβαίως, real estate χωρίς γκολφ δεν γίνεται. «Η Ελλάδα έχει μόλις έξι γήπεδα γκολφ, ενώ η Ισπανία 300», δήλωσε ανήσυχος γι' αυτή την υπανάπτυξη ο κ. Σουφλιάς. Μόνο που στην Ισπανία εμφανίστηκε τραγική λειψυδρία...

Την ώρα που ο Ευρωπαϊκός Οργανισμός Περιβάλλοντος προειδοποιεί για το τσιμεντένιο «Τείχος της Μεσογείου», την ώρα που έχουμε ήδη περισσότερες κλίνες ανά κάτοικο από την Ισπανία, διπλάσιες από την Ιταλία και δεκαπλάσιες από την Τουρκία, η προστασία του περιβάλλοντος θα έπρεπε να είναι βασικός πυλώνας της πολιτικής για τον τουρισμό. Η Φύση δεν είναι «προϊόν» για πούλημα, αλλά ανανεώσιμη, όσο και τρωτή, πηγή ζωής και χαράς για όλους.

Γιάννης Ελαφρός

ΟΙΚΟ της Καθημερινής  10-05-07

 

 Επιστροφή

 

Το μέλλον των πόλεών μας

Στα περιβαλλοντικά προβλήματα που δημιουργούνται από την εντεινόμενη αστικοποίηση και στο ζητούμενο της αντιστροφής της πορείας στην οποία βαδίζει σήμερα ο κόσμος μέσα από βιώσιμες και ρεαλιστικές προτάσεις επικεντρώνεται η 24η έκδοση της σειράς "Η Κατάσταση του Κόσμου 2007: Το αστικό μας μέλλον". Την ελληνική έκδοση του βιβλίου που εκδίδει το Ινστιτούτο Worldwatch, παρουσίασε χθές σε εκδήλωση στην Στοά του Βιβλίου η "Ευώνυμος Οικολογική Βιβλιοθήκη" και το περιοδικό "Οικοτοπία".
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ, το 2008 θα είναι η πρώτη χρονιά που πάνω από το μισό του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατοικεί σε αστικές περιοχές. Αυτή η εντεινόμενη αστικοποιήση, συνδυαζόμενη με τα δύο μείζονα παγκόσμια ζητήματα για τον 21ο αιώνα - την φτώχεια (κυριώς στις παραγκοπούλεις των αναπτυσσόμενων χωρών) και την κλιματική μεταβολή, μας κάνει μάρτυρες, σύμφωνα με τη συντονίστρια της έκδοσης \Molly O' Meara Sheehan\, "των αυξανόμενων απειλών στις πόλεις αλλά και των πολλών δημιουργικών ιδεών και ευκαιριών για την αντιμετώπιση αυτών των προβλημάτων".
Τα κεφάλαια του βιβλίου διαπραγματεύονται βασικές σύγχρονες αναγκαιότητες των πόλεων, όπως το νερό, η δημόσια υγιεινή, η τροφή κι η αστική καλλιέργεια, η ενέργεια, οι μεταφορές, η κατάσταση ετοιμότητας απέναντι σε φυσικές καταστροφές κι η τοπική οικονομική ανάπτυξη. Απέναντι σ' αυτά τα προβλήματα, η κεντρική ιδέα που προβάλλεται από την διεθνή ομάδα των 30 συγγραφέων, είναι "ν' αντικρίσουμε τις πόλεις μας ως πηγές λύσεων". Η Molly Sheehan παρουσιάσε συγκεκριμένα παραδείγματα πόλεων που αντιμετώπισαν με καινοτόμο κι οικολογικό τρόπο αυτα τα προβλήματα, κι από τις οποίες πρέπει να μάθουν οι υπόλοιπες: Όπως το Μαλμόε στην Σουηδία, όπου το σύνολο της ενέργειας του λιμανιού αντλείται από τοπικούς ανανεώσιμους πόρους, ή η "μπλε" πόλη του Ριζάο στην Κίνα, όπου το 99% των νοικοκυριών ζεσταίνουν το νερό τους ηλιακά.
"Βιβλο της πολιτικής οικολογίας" χαρακτήρισε την παρουσιαζόμενη έκδοση η \Μαρ. Βασιλάκου\, επικεφαλής του κόμματος των Πρασίνων και βουλευτής στο κοινοβούλιο της Βιέννης, η οποία μίλησε και για τις περιβαλλοντικές ενέργειες που προωθεί το κόμμα της στην συγκεκριμένη πόλη: Εργοστάσια παραγωγής ενέργειας από βιοκαύσιμα, φωτοβολταϊκές στέγες, μέσα μαζικής μεταφοράς αντί για αυτοκινητόδρομους, συμμετοχικός πολεοδομικός σχεδιασμός κ.ά. Ενέργειες και λογικές που αν συγκριθούν με τα ελληνικά δεδομένα, θα επιβεβαιώσουν το συμπέρασμα του \Γ. Σακιώτη\ (συντονιστής της ελληνικής έκδοσης) περί "τραγικής παρακμής" και παντελούς έλλειψης "δημόσιας συζήτησης για το μέλλον της Αθήνας"... Γιώργος ΛΑΜΠΡΟΠΟΥΛΟΣ  ΑΥΓΗ 23-5-07

 

 Επιστροφή

 

ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΗ: Η επιδεικτική αστυνόμευση σε «προβληματικές» περιοχές λειτουργεί

αποτρεπτικά              52%     1069

ως πρόκληση            37%     765

δεν επηρεάζει           11%     219

Σύνολο Ψήφων 2053

ΠΗΓΗ http://www.ethnos.gr/default.asp?vrid=248&catid=5345&vsid=79 12-3-07

 

 Επιστροφή

 

ΣΤΙΣ 5 ΙΟΥΝΙΟΥ   Λουκέτο διαμαρτυρίας σε όλους τους δήμους της Αττικής

Κρίσιμο αποδεικνύεται το επόμενο δεκαπενθήμερο για τις κινητοποιήσεις που βρίσκονται σε εξέλιξη γύρω από το παραλιακό μέτωπο της Αττικής, καθώς πολίτες και μαζικοί φορείς αναζητούν τρόπους αντίδρασης πέραν όσων έχουν ήδη ανακοινωθεί και βρίσκονται σε εξέλιξη.
Υπενθυμίζεται ότι εκτός της απεργίας πείνας του δημάρχου Ελληνικού Χρ. Κορτζίδη, που βρίσκεται ήδη στην ένατη μέρα της, προγραμματίζεται την ερχόμενη Τετάρτη 30 Μαΐου, το απόγευμα, κάθοδος και ξήλωμα περιφράξεων στην παραλία του δήμου, ενώ την Τρίτη 5 Ιουνίου (Ημέρα Περιβάλλοντος) θα κλείσουν όλοι οι δήμοι της Αττικής με πρωτοβουλία της ΤΕΔΚΝΑ.
Στη μεγάλη συγκέντρωση, που πραγματοποιήθηκε το βράδυ της Πέμπτης ως ένδειξη συμπαράστασης στο δήμαρχο Ελληνικού, τέθηκαν πολλές φορές αγωνιώδη τα ερωτήματα: «Είναι αρκετά αυτά που κάνουμε; Θα αφήσουμε τόσες μέρες να περάσουν και το δήμαρχο να βάζει σε κίνδυνο την υγεία του; Μήπως πρέπει να κάνουμε κάτι εδώ και τώρα;».
Ερωτήματα που μοιάζουν αδιανόητα για όσους παρακολουθούν τα ζητήματα της παραλίας εδώ και καιρό. Οσους τα τελευταία χρόνια είδαν δεκάδες στρέμματα παραλίας να παραχωρούνται σε ιδιώτες, όπως οι πλαζ του ΕΟΤ σε Αλιμο, Ελληνικό, Γλυφάδα, Βούλα, Βουλιαγμένη και Βάρκιζα. Οπως η μαρίνα στο Φάληρο όπου κόπηκαν δέντρα για να χτιστούν πολυτελή καταλύματα και εστιατόρια, η παραλία του Αγίου Κοσμά όπου δόθηκαν χώροι σε υποτίθεται αθλητικά σωματεία για να τους εκμεταλλεύονται νυχτερινά κέντρα, το Ναυταθλητικό Κέντρο στην ίδια περιοχή όπου απειλείται το κτίσιμο νέων κτηρίων 60.000 τετραγωνικών μέτρων, η παραλία της Γλυφάδας όπου η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου αφήνει τα κέντρα διασκέδασης να αλωνίζουν στην «ελεύθερη» παραλία.
Η αδιαφορία του πλήθους, που τα τελευταία χρόνια ενισχύθηκε από τον πυρετό των Ολυμπιακών έργων, παραχωρεί ήδη τη θέση της στα κινήματα των πολιτών. Αλλωστε, πολλοί από τους δημάρχους πέτυχαν νίκη στις τελευταίες εκλογές μιλώντας ακριβώς για τη θάλασσα που υπάρχει πίσω από τα κάγκελα. Ολοι καλούνται τώρα να δώσουν εξετάσεις αξιοπιστίας, αφού πρώτα δώσουν και πάρουν μαθήματα δημοκρατίας, διοίκησης και τοπικής αυτοδιοίκησης...
Α.Χ.   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 26/05/2007

 

 Επιστροφή

 

Παραλία ανοιχτή στους κερδοσκόπους!

Ακόμη και το Προεδρικό Διάταγμα του 2004, που ρυθμίζει τη χρήση γης στην παραλιακή ζώνη της Αττικής, δεν εφαρμόζεται

Του Γιαννη Ελαφρου

«Κάγκελα - κάγκελα παντού», ιδού η σημερινή εικόνα της παραλίας του Σαρωνικού. Περίκλειστες ιδιωτικές πλαζ, με πανάκριβα εισιτήρια, «ξενυχτάδικα» με άδειες καφετέριας και ισχυρές πλάτες, περιφράξεις και τραπεζοκαθίσματα, εμπόριο και απάτη κυριολεκτικά πάνω στο κύμα, ακυρώνουν στην πράξη το συνταγματικό δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης στην παραλία. Κι όμως, υπάρχει συγκεκριμένο Προεδρικό Διάταγμα, δημοσιευμένο λίγο πριν από τις εκλογές του 2004, το οποίο ρυθμίζει τις χρήσεις γης στην παραλία, αλλά δεν έχει εφαρμοστεί ακόμα.

«Μελέτη του Πολυτεχνείου, 15 χρόνια πριν, προέβλεπε τα αυτονόητα: ανάδειξη του δημόσιου χαρακτήρα της παραλιακής ζώνης, διεύρυνση των προσβάσεων από τον αστικό ιστό προς τη θάλασσα και αυστηρό έλεγχο χρήσεων γης», λέει στην «Κ» ο κ. Δημήτρης Καρύδης, καθηγητής στο ΕΜΠ. Κι όμως συνεχίζεται μια κατάσταση ανομίας και πολυνομίας, με αποτέλεσμα να μπορούν να δρουν οι «γνωστοί - άγνωστοι» κερδοσκόποι της παραλίας. Βεβαίως, όλα αυτά τα «μπουμπούκια» ανθίζουν στο εύφορο έδαφος της εμπορευματικής χρήσης της παραλίας, την οποία πριμοδοτούν δημόσιοι φορείς (ΕΤΑ, ΓΓΑ και δήμοι).

Ελεγχος και προστασία

Γιατί όμως δεν υλοποιείται το Προεδρικό Διάταγμα για τον «Καθορισμό ζωνών προστασίας, χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης στην παραλιακή ζώνη της Αττικής»; «Καθορίστηκαν ζώνες απόλυτης προστασίας, με ύπαρξη αποκλειστικά διαδρομών για ποδήλατο ή για πεζοπόρους, ορίστηκαν αναλυτικά οι χρήσεις ανά ζώνη και περιορίστηκαν οι δυνατότητες δόμησης ώστε να γίνεται λελογισμένη και ήπια χρήση των ακτών», λέει στην «Κ» η κ. Μάρω Ευαγγελίδου, πολεοδόμος από τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας (ΟΡΣΑ), ο οποίος μελέτησε και προώθησε την θεσμοθέτηση του Π.Δ/τος.

Βάσει αυτού απαγορεύτηκαν τα τραπεζοκαθίσματα και οι ομπρέλες σε απόσταση δέκα μέτρων από την παραλία (εκτός εάν προβλέπει αλλιώς η μελέτη), απαιτείται έλεγχος για τη μορφολογία των διαφημιστικών πινακίδων, ενώ δεν επιτρέπεται ο μηχανοκίνητος «αθλητισμός» (όπως για παράδειγμα η πίστα καρτ στο Ελληνικό), ή το θαλάσσιο σκι. Το Π.Δ. περιόρισε σημαντικά τα σημεία όπου επιτρέπεται η περίφραξη (π.χ. δεν επιτρέπεται στα υπαίθρια γκαράζ) και καθόρισε ότι σε κάθε περίπτωση η περίφραξη δεν πρέπει να παρακωλύει το δικαίωμα της ελεύθερης πρόσβασης.

Οικοδομικές άδειες

Ιδιαίτερη σημασία έχει η πρόνοια του Π.Δ., σύμφωνα με την οποία για την έκδοση οποιασδήποτε οικοδομικής άδειας αποτελεί προϋπόθεση η εκπόνηση μελέτης διαμόρφωσης για κάθε συγκεκριμένη ζώνη της παραλίας, η οποία θα εγκρίνεται από τον ΟΡΣΑ. Δηλαδή, αντί να χτίζει ο καθένας όπου θέλει και όπως θέλει, θα υπάρχει μια μελέτη για το πώς πρέπει να διαμορφωθεί το συγκεκριμένο τμήμα της παραλίας. Το Π.Δ. προβλέπει τη δημιουργία Επιτροπών Παρακολούθησης, Ελέγχου και Εποπτείας, που συστήνονται από τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ με συμμετοχή της τοπικής αυτοδιοίκησης, των κρατικών φορέων διαχείρισης αλλά και μη κυβερνητικών οργανώσεων. Μέχρι τώρα όμως δεν έχει συγκροτηθεί καμιά σχετική Επιτροπή, ενώ έχει καθυστερήσει και η υποβολή στον ΟΡΣΑ των μελετών διαμόρφωσης. Πρόσφατα, ο Γ. Σουφλιάς είπε ότι οι καταπατήσεις στην παραλία υπάρχουν «από την εποχή του Νώε». Ας ελπίσουμε ότι η συγκρότηση των Επιτροπών δεν θα τραβήξει σε ανάλογο... βάθος.

Στα τρία χρόνια που μεσολάβησαν, περιφράχτηκαν και άλλα παραλιακά «φιλέτα» και πλαζ, ενώ αρκετά μαγαζιά επεκτάθηκαν. Συχνά μένουν τα κτίρια όπως ήταν, αλλά αλλάζουν οι χρήσεις. Για παράδειγμα, στη Βάρκιζα προβλέπεται χρήση εστιατορίων έως 25%, ενώ αυτή κυριαρχεί σχεδόν αποκλειστικά. Στην ίδια παραλία μετέτρεψαν τα παλιά πολύ όμορφα και βιοκλιματικά αποδυτήρια σε... γκαρσονιέρες με κλιματιστικά, παρανομία που έχει εντοπίσει και η ίδια η ΕΤΑ. Σε άλλες περιπτώσεις προχωρούν παρανόμως σε περίφραξη των χώρων στάθμευσης.

«Τα βρήκαν» με την ΕΤΑ

Το γεγονός ότι πολλοί επιχειρηματίες έχουν νοικιάσει τους χώρους από την Εταιρεία Τουριστικών Ακινήτων ή άλλους δημόσιους φορείς δημιουργεί επιπλέον προβλήματα. Οι εταιρείες που λειτουργούν τους χώρους αρνούνται συχνά να «δώσουν λογαριασμό» στους δήμους και τις άλλες υπηρεσίες του δημοσίου στο όνομα ότι τα έχουν «βρει» με την ΕΤΑ. Δεν είναι τυχαίο ότι ο Δικηγορικός Σύλλογος και το Τεχνικό Επιμελητήριο επαναφέρουν το αίτημα κατάργησης της ΕΤΑ (άποψη και της σημερινής κυβέρνησης όταν ήταν αντιπολίτευση).

Προβλήματα στη χρήση των εκτάσεων που έχουν παραχωρηθεί στην Γενική Γραμματεία Αθλητισμού αναδεικνύει επίκαιρη ερώτηση του κ. Φώτη Κουβέλη. Το υπουργείο Οικονομικών τονίζει στο παραχωρητήριό του προς την ΓΓΑ ότι «τμήματα της περιοχής μπορεί να παραχωρούνται μόνο σε νομικά πρόσωπα εποπτευόμενα από τη ΓΓΑ και σε καμιά περίπτωση σε ιδιώτες». Προφανώς δεν γίνεται κάτι τέτοιο στον Αγιο Κοσμά, όσο και εάν ο υφυπουργός κ. Γ. Ορφανός υποστηρίζει ότι ουδέν το μεμπτό υπάρχει.

Ας μη χάσουμε το όραμά μας...

«Κι όμως, η κατάσταση στην παραλία είναι αναστρέψιμη», υποστηρίζει ο κ. Νίκος Μπελαβίλας, λέκτορας στο Μετσόβιο Πολυτεχνείο. «Καταρχήν πρέπει να εφαρμοστεί άμεσα το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα. Ετσι, θα δοθεί αμέσως δυνατότητα ελεύθερης πρόσβασης σε όλη την παραλία, εκτός ίσως από το 30%, όση είναι περίπου η έκταση που καταλαμβάνουν τα Ολυμπιακά Ακίνητα, όπου και εκεί πρέπει να αναθεωρηθεί το άβατο. Πολύ σημαντικό είναι να υλοποιηθεί και το οικολογικό πάρκο στο Φάληρο. Ας μην χάσουμε το όραμά μας. Στην Βαρκελώνη τόλμησαν και βύθισαν την παραλιακή λεωφόρο. Εμείς γιατί να μην κάνουμε το ίδιο στην Ποσειδώνος;».

Σε μονοδιάστατη εφιαλτική πορεία

Σαφώς πιο απαισιόδοξος είναι ο καθηγητής κ. Δημήτρης Καρύδης, ένας από όσους συνέταξαν την μελέτη του ΕΜΠ για την Προστασία και Αναβάθμιση των Ακτών του Σαρωνικού. «Αν τότε, προ δεκαπενταετίας, πιστεύαμε ότι οι αρνητικές καταστάσεις ήσαν αναστρέψιμες, σήμερα φαίνεται πως έχουμε μπει σε μια μονοδιάστατη εφιαλτική πορεία μη αναστρεψιμότητας και συνεχούς ανατροφοδότησης των κακώς κειμένων. Και όμως, οι περιπτώσεις θετικής διαχείρισης του παραλιακού (αστικού) χώρου πληθαίνουν. Οι πρόσφατες παρεμβάσεις στη Βαρκελώνη, οι ιδέες στα 1997 για το ανατολικό παραλιακό μέτωπο της Θεσσαλονίκης, ακόμα και η σημερινή διαμόρφωση της ακτογραμμής της Σμύρνης. Η ιστορία των δυτικών ακτών της Αττικής, από τα μεταπολεμικά μπαζώματα και τη δημιουργία της υπερυψωμένης ταχείας λεωφόρου μέχρι τη σημερινή λυματολάσπη της Ψυττάλειας, έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας καφκικής εξιστόρησης: τα πρόσφατα γεγονότα στον Αλιμο και το Ελληνικό το επιβεβαιώνουν».

Καθημερινή 3-6-07

 

 Επιστροφή

 

 

Μέρα αγώνα για το περιβάλλον και τις ελεύθερες παραλίες

Στο Σύνταγμα μετακομίζει σήμερα, παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, το κίνημα για ελεύθερη παραλία. Στις 7 το απόγευμα η ΤΕΔΚΝΑ διοργανώνει παναττική εκδήλωση ευαισθητοποίησης φορέων και πολιτών για το περιβάλλον, στέλνοντας με τον τρόπο αυτό και μήνυμα συμπαράστασης στο δήμαρχο Ελληνικού Χρ. Κορτζίδη, ο οποίος βρίσκεται στην 19η ημέρα απεργίας πείνας. Στη συγκέντρωση, πρωταγωνιστής θα είναι φυσικά ο δήμος Ελληνικού, το "γαλατικό χωριό που κατεβαίνει στη Ρώμη" ζητώντας ουσιαστικές απαντήσεις και δεσμεύσεις από την κυβέρνηση στο αίτημα για παραλίες ελεύθερες για όλους. Μάλιστα, οι πολίτες του Ελληνικού θα επιδιώξουν να μεταβούν και στο Μέγαρο Μαξίμου προκειμένου να συναντήσουν για το θέμα τον Κ. Καραμανλή.

Στο πλαίσιο της κινητοποίησης για την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος, οι δήμοι της Αττικής θα παραμείνουν κλειστοί 1-3 το μεσημέρι, ενώ τις ίδιες ώρες θα πραγματοποιήσουν στάση εργασίας δικηγόροι και μηχανικοί. Ο δήμος Ελληνικού θα παραμείνει κλειστός όλη την ημέρα, ενώ στις \6.30 μ.μ. πραγματοποιεί προσυγκέντρωση στους Στύλους του Ολυμπίου Διός\. Μάλιστα, ο δήμαρχος Ελληνικού Χρ. Κορτζίδης έχει απευθύνει ανοιχτή επιστολή προς τον πρωθυπουργό, στην οποία του ζητά συνάντηση και επαναλαμβάνει τα αιτήματα του δήμου. Να λυθούν, δηλαδή, οι συμβάσεις που έχει κάνει το αθλητικό κέντρο Αγ. Κοσμά με τις επιχειρήσεις που καταλαμβάνουν παράνομα σημαντικό τμήμα της παραλίας, να αποδοθούν στο δήμο οι χώροι, να παραμείνει δημόσια και ναυταθλητική η μαρίνα που φιλοξένησε τους ιστιοπλοϊκούς αγώνες το 2004, να μην χτιστεί τίποτε επιπλέον στο ΟΚΙ, το υπόλοιπο τμήμα του να αποδοθεί στο δήμο και να καθαιρεθεί η περίφραξη του.

 

Προκαταρκτική από Σανιδά

Επείγουσα προκαταρκτική εξέταση θα διατάξει ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδάς σχετικά με τις καταγγελίες για παράνομες κατασκευές στην παραλία. Χθες, τον ανώτατο εισαγγελικό λειτουργό επισκέφθηκε η Συντονιστική Επιτροπή για το Περιβάλλον και την ελεύθερη πρόσβαση στις ακτές και του έθεσε υπόψη τα προβλήματα στην παραλιακή ζώνη της Αττικής, που έχουν οδηγήσει σε ένα καθεστώς ατιμωρησίας και ασυδοσίας, παραβιάζοντας Σύνταγμα, νόμους και ευτελίζοντας θεσμούς και κράτος.

Ειδικότερα, τον Γ. Σανιδά επισκέφθηκαν οι Δ. Παξινός, πρόεδρος Ολομέλειας Δικηγορικών Συλλόγων, Γ. Αλαβάνος, πρόεδρος ΤΕΕ, Λ. Κουρής, νομάρχης Ανατ. Αττικής, Δ. Καλογερόπουλος, πρόεδρος ΤΕΔΚΝΑ, Ντίνα Μπέη, εκπρόσωπος υπενομαρχίας Αθηνών-Πειραιώς, Π. Φιλίππου, δήμαρχος Καλυβίων, Κ. Ασκούνης, δήμαρχος Καλλιθέας, Τ. Παπαντώνης, δήμαρχος Μοσχάτου και Δ. Νικολάου, δήμαρχος Χολαργού.

Ο εισαγγελέας του Αρείου Πάγου, ο οποίος στο παρελθόν είχε εκδώσει σχετική αυστηρή εγκύκλιο για τη διενέργεια ελέγχων σε καθημερινή βάση από τις κατά τόπους εισαγγελίες, εξέφρασε τη βούλησή του να εφαρμοσθεί ο νόμος σε κάθε περίπτωση και προς κάθε κατεύθυνση, ιδιαίτερα δε, όταν άμεσα διαπιστώνεται από τους αρμοδίους παράνομη κατασκευή. Μάλιστα, θα εκδοθεί και σχετική κατευθυντήρια εγκύκλιος.

Γαλανοπούλου Μαρία Αυγή 5-6-07

 

 Επιστροφή

 

Σπ.Λουκουδης: Η Νομαρχία να πρωτοστατήσει στον αγώνα για τους ελεύθερους χώρους

 

Σειρά προτάσεων για την ενεργό δράση της νομαρχίας Αθηνών για το αττικό πράσινο παρουσιάζει σήμερα στο Νομαρχιακό Συμβούλιο εκ μέρους των "Ενεργών Πολιτων" ο Σπ. Λυκούδης. Στην εισήγηση τονίζεται ότι "η σχέση της νομαρχίας μας με το αττικό πράσινο πρέπει να είναι συνεχής και ο διάλογος και η συνεργασία με τις κινήσεις Πολιτών που το υπερασπίζονται στενότατη" και παρουσιάζονται οι ακόλουθες προτάσεις:

 

"1. Πρέπει να υπάρχει πολιτική \αύξησης των ελεύθερων χώρων\ και του πράσινου. Ας σημειωθεί ότι ακολουθείται η αντίστροφη πορεία. Μετά την Ολυμπιάδα 2004 οι εκτιμήσεις φέρουν το πράσινο να μειώθηκε μέσα σε μόλις 3 χρόνια, και το μόνο ολυμπιακό έργο που δεν υλοποιήθηκε παρά το ειδικό μνημόνιο μεταξύ Ολ. Επιτροπής και ΥΠΕΧΩΔΕ ήταν το ολυμπιακό πράσινο. Ο βιότοπος - Ολυμπιακό Πάρκο των εκβολών του Κηφισού δεν έγινε. Η νομαρχία να διεκδικήσει να ολοκληρωθεί το ανολοκλήρωτο ολυμπιακό έργο του ολυμπιακού πράσινου όπως είχε σχεδιαστεί και προγραμματιστεί.

2. Οι ελεύθεροι χώροι και το πράσινο \δεν πρέπει να συνδέονται με εμπορικές δραστηριότητες και χρήσεις μόνιμου χαρακτήρα.\ Πρέπει να οριστούν και να προστατευτούν οι ελεύθεροι χώροι και το πράσινο ως χώροι περιπάτου, ψυχικής ηρεμίας, περισυλλογής και φυσικής επαφής του ανθρώπου της πόλης με τη φύση. Χωρίς μόνιμο χαρακτήρα πρέπει να γίνονται και οι αθλητικές και πολιτιστικές δραστηριότητες.

3. Κατά την προετοιμασία της Ολυμπιάδας του 2004 διάφορες πολεοδομικές ή χωροταξικές ρυθμίσεις προσδιόρισαν συντελεστή δόμησης σε αδόμητες εκτάσεις προκειμένου να υλοποιηθούν ολυμπιακά έργα. Σε αρκετές περιπτώσεις (Ιππόδρομος, παραλία Μοσχάτου, θαλάσσιο μέτωπο, μαρίνες κ.λπ.) τα ολυμπιακά έργα δεν έγιναν, αλλά παρέμειναν οι συντελεστές δόμησης για μεγάλες ελεύθερες και αδόμητες εκτάσεις. Η ολυμπιακά Ακίνητα Α.Ε. παραχωρεί με μακροχρόνιες μισθώσεις τις ελεύθερες αυτές εκτάσεις σε ιδιώτες, για να χτιστούν και να χρησιμοποιηθεί για εμπορική χρήση και ο ελεύθερος περιβάλλων χώρος τους (περίπτωση Μπάντμιντον όπου η περιβάλλουσα ελεύθερη έκταση 25 στρ. περίπου δεν πρόκειται ποτέ να γίνει χώρος πρασίνου). Η νομαρχία πρέπει να υποστηρίξει τη θέση ότι για τέτοιες περιπτώσεις ολυμπιακών έργων που δεν έγιναν \οι εκτάσεις θα πρέπει να απελευθερωθούν από τους ολυμπιακούς συντελεστές δόμησης.\

4. \Οι προσωρινές ολυμπιακές εγκαταστάσεις πρέπει να απομακρυνθούν\, όπως ήταν ο αρχικός σχεδιασμός. Οι ολυμπιακοί χώροι που αποδεσμεύονται να ενταχθούν στους ελεύθερους χώρους της ευρύτερης περιοχής, όπως είχε σχεδιαστεί.

5. Πρέπει να υπάρξουν αποφασιστικά βήματα για την \ενιαία προστασία, οργάνωση και διαχείριση - λειτουργία των ζωτικών μεγάλων ελεύθερων χώρων της Αττικής.\

Οι μεγάλοι αστικοί χώροι πρέπει να συνδέονται με τους περιαστικούς όγκους. Το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού, Γουδή, ο Ελαιώνας, τα Τουρκοβούνια, ο Πύργος Βασιλίσσης, το Αττικό Άλσος, το Άλσος Νέας Φιλαδέλφειας, το Πεδίον του Άρεως, το Δάσος Συγγρού - δάσος Μιμικόπουλου, ο Εθνικός Κήπος - Ζάππειο, η περιοχή Ακρόπολης - Φιλοπάππου, ο Λυκαβηττός, η παραλιακή ζώνη, τα στρατόπεδα στου Ρουφ, στου Γουδή, στο Χαϊδάρι, Καρέα και αλλού (που πρέπει να αποδεσμευτούν) πρέπει να αποτελούν αστικό υποσύνολο ενταγμένο σε ενιαία αντιμετώπιση που να περιλαμβάνει και τους περιαστικούς όγκους. Η νομαρχία να παρέμβει με θέσεις για κάθε μία από αυτές τις περιοχές και να κινηθεί στην απαίτηση της προστασίας και αύξησης του Αττικού Πρασίνου.

6. Η \αποσπασματική αντιμετώπιση των περιαστικών όγκων\ και των μεγάλων αστικών ελεύθερων χώρων γεννάει καταπατήσεις, διαιρέσεις, απώλεια της δυνατότητας ενιαίας αντιμετώπισης για μια βιώσιμη πόλη. Τέτοια παραδείγματα είναι του Βεϊκου, η Αιξωνή, του Γουδή, το Ποικίλον Όρος, ο Καρέας - Υμηττός και ακολουθούν προβλήματα για μικρότερους διάσπαρτους χώρους πράσινου που βρίσκονται στον αστικό ιστό (Λόφοι Στρέφη, Φινόπουλου, Κολωνού, κ.λπ.). Η νομαρχία να απαιτήσει συνολικό σχεδιασμό διαχείρισης και προστασίας.

7. Σε περιοχές κατοικίας μεγάλων αστικών πυκνοτήτων (Κυψέλη, Πατήσια, Αμπελόκηπο, Παγκράτι κ.λπ.) πρέπει \να προστατευτούν από τη δόμηση όλοι οι ελεύθεροι χώροι που υπάρχουν\ (από μικρά αδόμητα οικόπεδα μέχρι μεγάλες ελεύθερες εκτάσεις) και να ενταχθούν σε ενιαίο σύστημα προστασίας και διαχείρισης του αττικού πράσινου. Η νομαρχία πρέπει να αξιοποιήσει τα πολεοδομικά εργαλεία που υπάρχουν για να προτείνει λύσεις σε αυτή την κατεύθυνση.

8. Ειδικά στην ευρύτερη Αθήνα \οι παρόχθιες περιοχές\ πρέπει να σταματήσουν να δέχονται διευθετήσεις που να εγκιβωτίζουν τα ρέματα και τελικά να γίνονται δρόμοι. Πρέπει να υπάρχει ζώνη πρασίνου για την προστασία της όχθης των ρεμάτων της πόλης. Να γίνει αποκατάσταση των παρόχθιων περιοχών ορισμένων κεντρικών σημείων, όπως του Ιλισού. Η νομαρχία μπορεί να συμβάλει με παρεμβάσεις της σε αυτή την κατεύθυνση.

9. Για τις \αναπαλλοτρίωτες εκτάσεις της Εκκλησίας\ και γενικά για την εκκλησιαστική γαιοκτησία να οριστούν χρήσεις και συντελεστές δόμησης που να αποτρέπουν τη δόμηση και εμπορική εκμετάλλευσή τους. Να σταματήσει η ιδιοκτησιακή πολυδιάσπαση μεταξύ κρατικών φορέων. Να ανοίξει η δυνατότητα αναπλάσεων με στόχο τη μείωση του δομημένου χώρου και αύξηση των χώρων πρασίνου μέσα στον αστικό ιστό. Ορισμένες περιοχές όπως στους Αμπελόκηπους (ΚΑΠΑΨ, ΔΕΗ), στο Νέο Κόσμο (Λαγουμιτζή), στα Πατήσια (Πάτμου και Καραβία) πρέπει να αποκτήσουν πιλοτικό χαρακτήρα για τους τρόπους αύξησης των ελεύθερων χώρων. Στον αντίποδα εμπειρίες όπως του Θων που ακυρώθηκε η δυνατότητα απόκτησης κεντρικής πλατείας και περιοχής πράσινου στους Αμπελόκηπους, με ιδιωτικοποίηση δημόσιας περιουσίας (Νοσοκ. Σωτηρία και ΕΥΔΑΠ πούλησαν την ιδιοκτησία τους στην εταιρεία Μπ. Βωβού) πρέπει να αποτρέπονται.

10. Ορισμένα επιπλέον κρίσιμα σημερινά ζητήματα που πρέπει να υποστηρίξει η νομαρχία:

Τα \Κουντουριώτικα\ να αναπλασθούν με όρους που να δημιουργούν εκτάσεις υψηλού πράσινου.

Να αναπλαστούν τα \προσφυγικά της Αλεξάνδρας\.

Να απομακρυνθούν οι αυθαίρετες εγκαταστάσεις στην επέκταση του \Πανελλήνιου\.

Να μην χτιστεί το \Πάρκο Ριζάρη\.

Να μην χτιστεί η περιοχή \Αγίου Αθανασίου Κυψέλης\.

 

Χαώδες καθεστώς στην παραλία

Η εισήγηση άφησε για το τέλος το τεράστιας σημασίας ζήτημα του θαλάσσιου μετώπου της ευρύτερης Αθήνας. Η παραλιακή ζώνη της πρωτεύουσας έχει ένα χαώδες ιδιοκτησιακό καθεστώς (ΕΤΑ, ΚΕΔ, ΓΓΑ, Δήμοι) και ένα πιο χαώδες καθεστώς χρήσης (νυχτερινά και ημερήσια κέντρα, αθλητικά κέντρα, τουριστικά συγκροτήματα, μαρίνες κ.λπ.). Μετά δε τη διέλευση και του τραμ η εικόνα είναι εντελώς καινούργια.

Το συνταγματικό δικαίωμα του Έλληνα πολίτη κατοίκου της ευρύτερης Αθήνας να φτάσει \ανενόχλητος στο κύμα χωρίς συρματοπλέγματα,\ εισιτήρια και σεκιουριτάδες, βάναυσα καταστρατηγείται. Στέλνουμε την αμέριστη συμπαράσταση την συναγωνιστική μας αλληλεγγύη στον μαχόμενο απεργό πείνας δήμαρχο του Ελληνικού Χρήστο Κορτζίδη. Είμαστε μαζί του, είμαστε στο πλάι του.

Το Π.Δ. του 2004 πρόβλεπε Επιτροπές Παρακολούθησης Ελέγχου και Προστασίας για την παραλία όπου εκτός από τους ιδιοκτήτες και διαχειριστές της έκτασης θα μετέχουν οι ΟΤΑ, η νομαρχία, η Διεύθυνση ΠΕΧΩ Αττικής κ.ά.

Να ζητήσουμε την άμεση σύσταση αυτών των επιτροπών με τη νομαρχία Αθηνών στο συντονιστικό ρόλο". 

Κάρης Κώστας Αυγή 5-6-07

Σημείωση του Παρατηρητηρίου: Οι προτάσεις που κατέθεσε ο Σπ. Λυκούδης συντάχθηκαν από τον Ηλία Γιαννίρη, υπεύθυνο του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων Αθήνας. Λεπτομέρειες

 

 Επιστροφή

 

Στα λόγια όλοι είμαστε οικολόγοι!

Της ΝΤΙΝΑΣ ΚΑΡΑΤΖΙΟΥ

Απαισιόδοξοι εμφανίζονται οι έλληνες πολίτες για την κατάσταση του περιβάλλοντος στη χώρα τους. Πιστεύουν ότι έχει χειροτερέψει την τελευταία δεκαετία και θεωρούν ως σημαντικότερο πρόβλημα την ατμοσφαιρική ρύπανση και τη μόλυνση εν γένει. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, ότι η πλειοψηφία (58%) δίνουν αρνητική χροιά στη λέξη «περιβάλλον», καθώς την ταυτίζει με κάποιο πρόβλημα(σκουπίδια, μόλυνση καταστροφή, έλλειψη πρασίνου κ.λπ.).
Το προφίλ του Ελληνα
*Στην έρευνα που διεξήγαγε η VPRC, σε συνεργασία την οργάνωση «WWF Ελλάς», καταρρίπτεται η εικόνα που οι περισσότεροι έχουμε στο μυαλό μας για το ποιο είναι το προφίλ του Ελληνα που διαθέτει αφυπνισμένη οικολογική συνείδηση.
Καλώς ή κακώς, για τους περισσότερους ήταν εύκολα αναγνωρίσιμος: Σχετικά νέος, μεταξύ 30 με 40 ετών, αριστερός που ζει σε αστικό περιβάλλον.
Στη συγκεκριμένη έρευνα, όμως, η οποία διεξήχθη σε όλη την Ελλάδα σε δείγμα 685 ατόμων, αναδεικνύεται ένα τελείως διαφορετικό προφίλ: Είναι η γυναίκα της υπαίθρου και των ημιαστικών περιοχών, ηλικίας 55 ετών και πάνω, η οποία τοποθετείται στην αριστερά.
*Ο Κων. Λιαρίκος, υπεύθυνος περιβαλλοντικών δράσεων του «WWF Ελλάς», μας εξηγεί ότι η ίδια εικόνα προκύπτει και από άλλες ευρωπαϊκές έρευνες αυτού του είδους: «Μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση σε θέματα περιβάλλοντος δείχνουν συνήθως οι γυναίκες. Ως μητέρες ή και γιαγιάδες συνδέουν την υποβάθμισή του με το μέλλον των ερχόμενων γενεών».
Ωστόσο, σπεύδει να προσθέσει ότι ο λόγος που οι πιο νέοι άνθρωποι δεν εμφανίζονται να διαθέτουν «υψηλό δείκτη περιβαλλοντικής ευαισθησίας» είναι όχι γιατί είναι ανενεργοί, αλλά γιατί στην πραγματικότητα κρίνουν πολύ αυστηρότερα τον εαυτό τους σε σχέση με τους γηραιότερους. «Ετσι λοιπόν, στην ερώτηση εάν κάνουν πάρα πολλά ή λίγα πράγματα για το περιβάλλον, είναι πιο κρατημένοι, καθώς θέτουν πιο αυστηρά κριτήρια όσον αφορά στη συνεισφορά τους και τη δράση τους στο συγκεκριμένο τομέα».
*Από την άλλη πλευρά, στην έρευνα αναδεικνύονται και ορισμένα κλισέ:
«Για παράδειγμα, συνεχίζει ο κόσμος να συνδέει την προστασία του περιβάλλοντος με την αριστερή ιδεολογία. Η αλήθεια είναι, όμως, ότι έχουν προ πολλού ξεπεραστεί τέτοιου είδους στεγανά: το περιβάλλον είναι υπόθεση και ευθύνη όλων, ανεξαρτήτως πολιτικής ιδεολογίας», θα προσθέσει.
Μηδενική συνεισφορά
1 Αν και το 57% των ερωτηθέντων δηλώνει ότι είναι ενημερωμένο για το περιβάλλον και τα προβλήματα του, εντούτοις, μόνο το 10% βαθμολογεί με άριστα τον εαυτό του, όσον αφορά την προσωπική του συνεισφορά στην επίλυση των προβλημάτων αυτών.
Και πώς αλλιώς θα ήταν άλλωστε, όταν το 63% δηλώνει ότι το μεταφορικό μέσο που χρησιμοποιεί για τις καθημερινές του μετακινήσεις είναι το Ι.Χ., το ταξί και τα δίκυκλα και το 58% δεν πέταξε τον τελευταίο μήνα ούτε μία φορά, σκουπίδια (χαρτιά, μέταλλα ή πλαστικά) σε κάδους ανακύκλωσης;
2 Κι ενώ η οικολογική μας συμπεριφορά δεν είναι όπως δείχνουν τα στοιχεία η ενδεδειγμένη, το 54% αναγνωρίζει ότι η κατάσταση του περιβάλλοντος στη χώρα είναι κακή, ενώ το 78% πιστεύει ότι έχει χειροτερέψει τα τελευταία δέκα χρόνια.
Μάλιστα, η απόψη των Ελλήνων για τη συνολικότερη εικόνα του πλανήτη στο συγκεκριμένο θέμα είναι ακόμη χειρότερη: Το 86% την αξιολογεί ως κακή και το 91% υποστηρίζει ότι έχει επίσης επιδεινωθεί κατά πολύ την τελευταία δεκαετία.
3 Ως περιβαλλοντικά προβλήματα αιχμής της χώρας τους, οι πολίτες θεωρούν την ατμοσφαιρική ρύπανση (19%), τη ρύπανση και τη μόλυνση εν γένει (15% και 11% αντίστοιχα).
Ποιοι ευθύνονται
4 «Από την έρευνα γίνεται ξεκάθαρο ότι οι πολίτες είναι αρκετά ενημερωμένοι για την κακή κατάσταση του περιβάλλοντος. Ωστόσο, δεν κατανοούν επαρκώς ούτε τα ουσιαστικά αίτια αυτής της κατάστασης, αλλά ούτε και το ρόλο που μπορούν εκείνοι προσωπικά να αναλάβουν για την επίλυσή τους.
Οταν μάλιστα τα προβλήματα δεν σχετίζονται άμεσα με την καθημερινότητά τους, τότε δείχνουν ακόμα λιγότερο ενημερωμένοι και διατεθειμένοι να προβούν σε αλλαγές», θα συμπληρώσει ο κ. Λιαρίκος.
5 Ποιος όμως φέρει τη μεγαλύτερη ευθύνη για την περιβαλλοντική υποβάθμιση του πλανήτη; Κατά τους ερωτώντες, φταίνε οι άνθρωποι (41%), ακολουθούν τα κράτη και οι κυβερνήσεις με 39% και οι επιχειρήσεις με 7%.
6 Τέλος, το 53% θεωρεί ως το πιο ανησυχητικό πρόβλημα για το μέλλον της γης την αύξηση της θερμοκρασίας του πλανήτη και την αλλαγή του κλίματος, το 29% τη ρύπανση και τα απόβλητα ενώ το 11% την εξάντληση των φυσικών πόρων.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 03/06/2007

 

 Επιστροφή

 

Διαχρονικό το όραμα της αριστεράς για την Τοπική Αυτοδιοίκηση

Η Τοπική Αυτοδιοίκηση δεν πρέπει να αποτελεί όργανο των κυβερνητικών πολιτικών, αλλά με την προϋπόθεση της λαϊκής συμμετοχής θα πρέπει να είναι μόνιμα διεκδικητική και αγωνιστική.

Η κεντρική αυτή αρχή κυριάρχησε στην προχθεσινή εκδήλωση μνήμης και τιμής που πραγματοποίησε η Επιτροπή Πρωτοβουλίας για το έργο του Παναγιώτη Γκάζγκα, της Άννυς Βρυχέα και του Νότη Μαστρογιάννη, σημαντικούς πρεσβευτές της αριστεράς στο Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου της Αθήνας την περίοδο 1978-1986, με ομιλητές τους Γιώργο Βασιλειάδη, Τάκη Μπενά, Νίκο Μπελαβίλα, Μήτσο Παλαιολογόπουλο και Φώτη Προβατά.

Αφού αναφέρθηκε σύντομα στην πορεία που διέγραψε ο Π. Γκάζγκας στο Δήμο της Αθήνας ήδη από το 1959 και από το 1978 έως το 1986 ως πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου και ως αντιδήμαρχος, ο Γ. Βασιλειάδης, υπεύθυνος Αυτοδιοίκησης του ΚΚΕ Εσωτερικού εκείνη την εποχή, εξήγησε την αρχή με την οποία πορεύτηκε ο "επικεφαλής της πρώτης γραμμής". "Η Τ.Α. προϋποθέτει τη λαϊκή συμμετοχή για να μη μετατραπεί σε βαθμίδα διοίκησης της κεντρικής εξουσίας" ανέφερε ο κ. Βασιλειάδης ενώ έκανε λόγο για την αποκέντρωση της κρατικής εξουσίας που πρέσβευε ο Π. Γκάζγκας.

Για το δίπτυχο "λαϊκή συμμετοχή και δημοτική αποκέντρωση" και την εξέλιξή του κατά τη θητεία τόσο των τιμωμένων όσο και του ίδιου, ο Φώτης Προβατάς, τότε αντιδήμαρχος, τόνισε ότι εκείνη η ομάδα κλήθηκε πρώτη να εφαρμόσει το θεσμό της δημοτικής αποκέντρωσης καταφέρνοντας με επιτυχία να συσπειρώσει ανθρώπους με διαφορετική ιδεολογία.

Στα άνυδρα χρόνια του στεγνού κομματισμού

Ο Τάκης Μπενάς, ιδρυτικό μέλος του ΚΚΕ Εσωτερικού, εξήρε με τη σειρά του το έργο και την προσωπικότητα του Π. Γκάζγκα ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα για την έξοδο της Τ.Α. από τα "μαύρα δεξιά της χάλια". Ο Τ. Μπενάς μίλησε για τον "πρωτοπόρο" της νέας, όπως διαμορφωνόταν τότε, αντίληψης περί ενός "επαναστατικού μετασχηματισμού της καθημερινότητας" από την Τ.Α., του προνομιακού αυτού πεδίου εφαρμογής στην πράξη των διαρθρωτικών αλλαγών για μια δημοκρατική Αυτοδιοίκηση. "Μας λείπει πολύ στα σημερινά άνυδρα χρόνια του στεγνού κομματισμού" είπε κλείνοντας την ομιλία του.

"Θα ήταν στο Ροστόκ"

Στο έργο και την προσωπικότητα της Άννυς Βρυχέα, που διατέλεσε αντιπρόεδρος και πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου, επικεντρώθηκε ο καθηγητής ΕΜΠ Νίκος Μπελαβίλας. "Η Άννυ είχε πάντα στο μυαλό της "το δικαίωμα στην πόλη" και μας καθοδηγούσε στο πώς ν' αγγίξουμε τον λαϊκό κόσμο, εκείνους που θεωρούσε ισότιμους ομιλητές της" ανέφερε ο Ν. Μπελαβίλας για να προσθέσει ότι εκείνη έβαλε ένα θεμέλιο που επιτρέπει να μιλάμε σήμερα για το ρόλο της αριστεράς στην Τ.Α. "Αν ζούσε σήμερα η Άννυ θα ήταν στο Ροστόκ ή στην παραλία με τον Χ. Κορτζίδη" πρόσθεσε ο Ν. Μπελαβίλας.

Ο Μήτσος Παλαιολογόπουλος, διαμερισματικός σύμβουλος της περιόδου, αναφέρθηκε στο σημαντικό έργο του... συναθλητή του Νότη Μαστρογιάννη που συμμετείχε σε διάφορες επιτροπές για τη Νεολαία και τον Αθλητισμό και που "ποτέ δεν πρόδωσε τον έρωτά του για την αριστερά".

Στην εκδήλωση παραβρέθηκαν οι Λ. Κύρκος, Κ. Φιλίνης, Δ. Μπέης, Σ. Ράπτη, Φ. Κουβέλης, Δ. Χατζησωκράτης, Ν. Βούτσης, Β. Αποστόλου, Ε. Κυπριανίτου, Ά. Φιλίνη και Α. Τσίπρας που δήλωσε ότι τα οράματα της Ανανεωτικής Αριστεράς είναι ο σημερινός μας μπούσουλας για την Τ.Α.

Νίκος ΛΙΟΝΑΚΗΣ Αυγή 6-6-2007

 

 Επιστροφή

 

Υπερψηφίστηκε η εισήγηση Λυκούδη

Υπερψηφίσθηκε ομόφωνα, με μία μόνο αποχή, χθες από το νομαρχιακό συμβούλιο της Αθήνας η εισήγηση του επικεφαλής των "Ενεργών Πολιτών" Σπύρου Λυκούδη με θέμα την υπεράσπιση των τελευταίων ελεύθερων, αδόμητων χώρων της Αθήνας. "Η σχέση της νομαρχίας μας με το αττικό πράσινο πρέπει να είναι συνεχής και ο διάλογος και η συνεργασία με τις κινήσεις πολιτών που το υπερασπίζονται στενότατη", τόνιζε ο Σπ. Λυκούδης στην εισήγησή του, η οποία περιλαμβάνει συγκεκριμένες και αναλυτικές προτάσεις. Στο νομαρχιακό συμβούλιο έγινε μακρά και παραγωγική συζήτηση για το θέμα. Στην απόφαση, δε, θα συμπεριληφθούν και οι εποικοδομητικές παρατηρήσεις νομαρχιακών συμβούλων.  Γαλανοπούλου Μαρία, Αυγή 6-6-07 Λεπτομέρειες

 

 Επιστροφή

 

Πολλαπλές παραβάσεις σε θέματα για το περιβάλλον

Θλιβερές διαπιστώσεις για την έλλειψη περιβαλλοντικής προστασίας στη χώρα μας, κάνει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή Κοινωνικών Δικαιωμάτων, εντοπίζοντας πολλαπλές παραβάσεις του Ευρωπαϊκού Κοινωνικού Χάρτη (ΕΚΧ), με αφορμή καταγγελίες για εργοστάσια της ΔΕΗ, κυρίως στην Πτολεμαϊδα, όπου δεν υπήρξαν μέτρα αποτροπής των βλαβερών συνεπειών στο περιβάλλον ούτε καταπολέμησης των κινδύνων για την υγεία των πληθυσμών που ζουν στις περιοχές εκμετάλλευσης του λιγνίτη.

Κάνοντας δεκτή προσφυγή που υπέβαλε τον Απρίλιο του 2005 το Ιδρυμα Μαραγκοπούλου για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου (ΙΜΔΑ), η Ευρωπαϊκή Επιτροπή κατέληξε σε εξαιρετικά ανησυχητικά αποτελέσματα για τη χώρα μας, διαπιστώνοντας ότι δεν υπάρχει αποφασιστικότητα για να βελτιωθεί η κατάσταση του περιβάλλοντος, χρησιμοποιώντας ως παράδειγμα ότι στο εθνικό μας σχέδιο προβλέπεται αύξηση εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου κατά 39,2% έως το 2010, μολονότι η Ελλάδα δεσμεύτηκε με το πρωτόκολλο του Κιότο για αύξηση έως 25%.

Ανύπαρκτος ο έλεγχος
Με την έκθεση (απόφαση) της Επιτροπής χαρακτηρίζεται σχεδόν ανύπαρκτος ο έλεγχος εφαρμογής της περιβαλλοντικής νομοθεσίας, υπογραμμίζονται οι σοβαρές ελλείψεις προσωπικού στο Σώμα Επιθεωρητών Περιβάλλοντος, οι δυσλειτουργίες του, καθώς και οι προβληματικές ποινές, γιατί δεν είναι αρκετά αυστηρές και αποτρεπτικές. Ταυτόχρονα, όμως, ανοίγει ο δρόμος για να υποχρεωθεί η χώρα μας να πάρει νομοθετικά μέτρα, για να μειωθεί η διάρκεια εργασίας όσων απασχολούνται σε επικίνδυνες ή ανθυγιεινές εργασίες.

Σε χθεσινή συνέντευξη Τύπου έκρουσαν τον κώδωνα του κινδύνου για το περιβάλλον, την υγεία κ.λπ., η πρόεδρος ΙΜΔΑ Αλ. Γιωτοπούλου - Μαραγκοπούλου, οι πρώην και νυν δημοτικές αρχές Πτολεμαϊδας, εκπρόσωποι του Συνηγόρου του Πολίτη, της Greenpeace, κ.λπ., εκφράζοντας και την απογοήτευσή τους για τη στάση των ΗΠΑ στη διάσκεψη του G8 στη Γερμανία.

Έθνος 8-6-2007

 

 Επιστροφή

 

Οι νέες τουριστικές αποικίες-Με αφορμή το ειδικό χωροταξικό πλαίσιο για τον τουρισμό  Του Ηλία Μπεριάτου

O τουρισμός για την Ελλάδα είναι βεβαίως πηγή πλούτου και οικονομικής ανάπτυξης (ας μη μιλάμε καλύτερα για τις κοινωνικές και πολιτιστικές επιπτώσεις...). Γι΄ αυτό και η απόπειρα κατάρτισης από το ΥΠΕΧΩΔΕ του σχετικού ειδικού χωροταξικού πλαισίου (θα έπρεπε να) αποτελεί μια θετική εξέλιξη για τη ρύθμιση στον χώρο της τουριστικής δραστηριότητας.

Όμως, σύμφωνα με τον Νόμο 2742/99, η ρύθμιση αυτή σημαίνει να δοθούν ενιαίες κατευθύνσεις πολιτικής εθνικού επιπέδου που θα αποτελούν το πλαίσιο σχεδιασμού για κάθε συγκεκριμένη περίπτωση οργάνωσης του χώρου σε περιφερειακό ή τοπικό επίπεδο και όχι να υποκαταστήσουν ή να ακυρώσουν τα περιφερειακά και τοπικά σχέδια. Δηλαδή τα τοπικά χωροταξικά που καθορίζουν τις βασικές χρήσεις και υποδομές στην εδαφική επικράτεια κάθε δήμου της χώρας (Σχέδια Χωροταξικής και Οικιστικής Οργάνωσης Ανοικτής Πόλης). Αντί αυτού έχουμε ένα εθνικό- υποτίθεται- πλαίσιο με «ανεπίτρεπτες» κανονιστικές λεπτομέρειες που δεν συνάδουν με την κλίμακα και το επίπεδό του. Το ίδιο συνέβη και με το σχέδιο για τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ).

Το δημοσιοποιηθέν χωροταξικό πλαίσιο τουρισμού, με μορφή σχεδίου Κοινής Υπουργικής Απόφασης, δεν αστοχεί μόνο στο σημείο αυτό. Δημιουργεί ακόμη σύγχυση με την αναιτιολόγητη θέσπιση διαφοροποιημένων κριτηρίων για την κατηγοριοποίηση του εθνικού χώρου σε ζώνες που κάθε άλλο παρά ξεκαθαρίζουν την κατάσταση. Αλλά το κρισιμότερο στοιχείο- σύμφωνα και με το Ξενοδοχειακό Επιμελητήριο Ελλάδος- είναι ότι εισάγει νέα, «υψηλού ρίσκου», πρότυπα οργάνωσης του τουριστικού κλάδου, τις λεγόμενες «υποδομές σταθερού παραθερισμού» (διάβαζε τουριστική κατοικία).

Η νέα αυτή επιχειρηματική μορφή που διευκολύνει τους επενδυτές να βρουν τα κατάλληλα κεφάλαια που δεν έχουν ή... δεν θέλουν να διαθέσουν, δημιουργεί σοβαρά προβλήματα στη συνετή διαχείριση του χώρου και του περιβάλλοντος. Με τον τρόπο που εισάγεται ο θεσμός αυτός των οικιστικών ξενοδοχείων (residential hotels) φαίνεται ότι η μέριμνα για τη (μονίμως διατυμπανιζόμενη) βιώσιμη ανάπτυξη των παράκτιων περιοχών είναι μάλλον ανύπαρκτη. Διότι τι μπορεί να περιμένει κανείς από ρυθμίσεις που θεσπίζουν μικρές αρτιότητες και υψηλούς συντελεστές δόμησης όταν είναι βέβαιο ότι θα δημιουργήσουν ένα τσιμεντένιο τείχος κατά μήκος του θαλάσσιου μετώπου; Φαίνεται ότι τα προς αποφυγήν παραδείγματα άλλων μεσογειακών χωρών (τα οποία ο ένας υπουργός εκθειάζει και ο άλλος απορρίπτει!) δεν είναι αρκετά για να μας προφυλάξουν/ αποτρέψουν από τέτοιου είδους πειραματισμούς! Μήπως, αντιθέτως επιδιώκουμε τη γρήγορη οικιστική ανάπτυξη από την... πίσω πόρτα, δηλαδή χωρίς σχεδιασμό.

Με τις προτεινόμενες ρυθμίσεις, οι νέες τουριστικές «αποικίες» που θα δημιουργηθούν θα είναι προφανώς απομονωμένα οικιστικά συγκροτήματα, κυριολεκτικά ξεκομμένα, ασύμβατα και ασύνδετα με τον κοινωνικό και οικονομικό ιστό της γύρω περιοχής και γενικότερα με το τοπικό και περιφερειακό γίγνεσθαι. Αλλά αυτό δεν ενδιαφέρει καθόλου τους γνωστούς επενδυτές-μεγαλοκατασκευαστές και μεγαλοεργολάβους. Γιατί ο πραγματικός στόχος δεν είναι η αρμονική, ισόρροπη και βιώσιμη ανάπτυξη του τουρισμού στον ελληνικό χώρο, αλλά η εξυπηρέτηση κάποιων μεγάλων επενδυτικών συμφερόντων που έχουν ήδη προσημειώσει τα «φιλέτα» των καλύτερων και ωραιότερων ελληνικών παραλιών.

Και ένα τελευταίο ερώτημα στον αρμόδιο υπουργό: Είναι το σχέδιο της προτεινόμενης θεσμικής ρύθμισης η έκφραση των προτάσεων της αντίστοιχης μελέτης, που ανατέθηκε και εκπονήθηκε από τον μελετητή του ειδικού πλαισίου για τον τουρισμό; Ή μήπως υπάρχει σοβαρή αναντιστοιχία μεταξύ της μελέτης και της Κοινής Υπουργικής Απόφασης; Γιατί στην τελευταία περίπτωση θα πρέπει να δοθούν πειστικές εξηγήσεις για το πώς αντιλαμβάνεται ο υπουργός τη χρησιμότητα και τη χρησιμοποίηση των μελετών και των μελετητών.

Ο Ηλίας Μπεριάτος είναι καθηγητής Χωροταξικού Σχεδιασμού Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και αντιπρόεδρος Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Πολεοδόμων και Χωροτακτών

Τα Νέα 7-6-2007

 

 Επιστροφή

 

Ξένοι επενδυτές φλερτάρουν με τα ΣΔΙΤ

Της Ελευθερίας Αρλαπάνου

Ενδιαφέρον για τη νέα αγορά των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα που «ανοίγει» στην Ελλάδα επιδεικνύουν βρετανικές, γερμανικές και γαλλικές επιχειρήσεις. Αυτό διαπιστώθηκε κατά τη διάρκεια road - shows που διοργάνωσε το τελευταίο διάστημα στη Μ. Βρετανία η Ειδική Γραμματεία ΣΔΙΤ, η οποία λειτουργεί στο υπουργείο Οικονομίας υπό τον κ. Λ. Κορρέ. Ανάλογη πρωτοβουλία αναμένεται να αναληφθεί μέσα στο καλοκαίρι με προορισμό αυτή τη φορά τη Γερμανία. Εκτός των κατασκευαστικών επιχειρήσεων τα ΣΔΙΤ προσελκύουν το ενδιαφέρον νομικών επιχειρήσεων, χρηματοοικονομικών εταιρειών καθώς και τεχνικών επιχειρήσεων.

Έως σήμερα δημόσια έργα προϋπολογισμού 2,4 δισ. ευρώ έχουν λάβει το «πράσινο φως» για να υλοποιηθούν μέσω των ΣΔΙΤ τα επόμενα χρόνια ενώ εντός της εβδομάδας είναι πιθανόν να οριστικοποιηθεί ο χρόνος σύγκλισης της Διυπουργικής Επιτροπής ΣΔΙΤ. Στελέχη του υπουργείου Οικονομίας εκτιμούν ότι εφόσον συνεδριάσει η Διυπουργική Επιτροπή το πιθανότερο είναι πως θα εξεταστεί φάκελος με νέα έργα, ο προϋπολογισμός των οποίων κυμαίνεται στα επίπεδα των 350 εκατ. ευρώ.

Μεταξύ αυτών είναι και πρόταση της ΚΕΔ για την κατασκευή νέου κτιρίου στην περιοχή του Νομισματοκοπείου με στόχο να μεταφερθεί το υπουργείο Οικονομίας και σίγουρα όσες υπηρεσίες στεγάζονται σε κτίρια τα οποία αυτή τη στιγμή ενοικιάζονται.

Προς έγκριση βαίνει και πρόταση για το πρώτο ανταποδοτικό έργο που θα γίνει μέσω των ΣΔΙΤ και το οποίο αφορά στη διαχείριση αποβλήτων στην περιφέρεια της Δ. Μακεδονίας με προϋπολογισμό 150 εκατ. ευρώ, στο οποίο θα συμμετάσχουν περί τους 50 - 60 Δήμοι. Η Διυπουργική Επιτροπή θα ελέγξει επίσης την πορεία των έργων που έχουν ήδη εγκριθεί με προϋπολογισμό 2,4 δισ. ευρώ. Αυτά αριθμούν σε 19 έργα, κοινωνικού χαρακτήρα εκ των οποίων τα έξι είναι υψηλού προϋπολογισμού, μεγαλύτερου των 100 εκατ. ευρώ και αφορούν στην κατασκευή και συντήρηση σχολείων, φυλακών και νοσοκομείων.

Εξι μεγάλα έργα μέσω ΣΔΙΤ

Τα έργα που εκτιμάται να προσελκύσουν το ενδιαφέρον ξένων επιχειρήσεων σε σύμπραξη ή όχι με ελληνικές εταιρείες είναι τα εξής:

Κατασκευή, συντήρηση και φύλαξη και καθαριότητα 27 σχολικών μονάδων στο Λεκανοπέδιο Αττικής, προϋπολογισμού 150 εκατ. ευρώ.

Κατασκευή και συντήρηση 31 σχολικών υποδομών στην Κεντρική Μακεδονία, προϋπολογισμού 116 εκατ. ευρώ.

Ανέγερση του Γενικού Νοσοκομείου Παίδων Θεσσαλονίκης, με προϋπολογισμό που θα ανέρχεται τουλάχιστον στα 324 εκατ. ευρώ.

Κατασκευή και συντήρηση τριών νέων φυλακών, συνολικής δυναμικής 2.400 κρατουμένων, στη Θεσσαλονίκη, το Βόλο και την Κόρινθο με συνολικό προϋπολογισμό 198 εκατ. ευρώ.

Κατασκευή του Ογκολογικού Κέντρου Θεσσαλονίκης με προϋπολογισμό 330 εκατ. ευρώ.

Κατασκευή του νέου Γενικού Νοσοκομείου Πρέβεζας, με προϋπολογισμό 109 εκατ. ευρώ

http://www.imerisia.gr/article.asp?catid=4666&subid=2&pubid=310081

 

 Επιστροφή

 

ποιο είναι κατά την γνώμη σας το σημαντικότερο πρόβλημα στην πόλη;

Εγκληματικότητα        135      40.4%             

Καθαριότητα               91        27.2%

Ελεύθεροι χώροι         35        10.5%

Πράσινο                      33        9.9%

Στάθμευση                  20        6 %

Κυκλοφοριακό            20        6 %

 

 Αριθμός ψηφοφόρων:            334

Πρώτη ψήφος:                         19.04.07

Τελευταία ψήφος:                    1.10.07

 

ΨΗΦΙΣΤΕ ΣΤΟ  http://www.athinapoli.gr

 

 Επιστροφή

 

Δελτίο  Τύπου  ΠΟ ΕΜΔΥΔΑΣ

Τη Δευτέρα 4-6-2007, πραγματοποιήθηκε συνάντηση εκπροσώπων της Ομοσπονδίας των Διπλωματούχων Μηχανικών του Δημοσίου (Π.Ο. ΕΜΔΥΔΑΣ), της Ο.Λ.Μ.Ε., των Συλλόγων Εργαζομένων της Ο.Σ.Κ. Α.Ε. με συμμετοχή και εκπροσώπου της Α.Δ.Ε.Δ.Υ., προκειμένου να διαμορφωθεί ένα μέτωπο αντίθεσης στις Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (Σ.Δ.Ι.Τ.) και παράλληλα ενημέρωσης της κοινωνίας για τις σοβαρές αρνητικές επιπτώσεις που θα έχει στο σύνολό της, η διαφαινόμενη καθολική εφαρμογή του συγκεκριμένου θεσμού.

            Το πλαίσιο που συμφωνήθηκε από τους εμπλεκόμενους Φορείς συμπυκνώνεται στα παρακάτω σημεία :

Οι Σ.Δ.Ι.Τ. όπου εφαρμόστηκαν στην υπόλοιπη Ευρώπη έχουν επιφέρει αμφίβολα ή αρνητικά αποτελέσματα.

Η εφαρμογή τους στην χώρα μας θα υποθηκεύσει το οικονομικό της μέλλον, αυξάνοντας τα κέρδη των Τραπεζών και των μεγάλων επιχειρήσεων και θα φορτώσει με επιπλέον οικονομικά βάρη το κοινωνικό σύνολο.

Θα αλλοιώσει ακόμα περισσότερο τον χαρακτήρα του Δημοσίου, αφού βασικές του υποχρεώσεις απέναντι στους πολίτες όπως, η κατασκευή σχολείων, νοσοκομείων και λοιπών υποδομών μεταφέρονται ως δραστηριότητα στους ιδιώτες με υπέρμετρα αυξημένα κόστη, περαιτέρω υποβάθμιση των Δημοσίων Τεχνικών Υπηρεσιών και χαλάρωση, των εργασιακών σχέσεων. Στην ουσία έχουμε παραπέρα ιδιωτικοποίηση του Δημοσίου με την εκχώρηση νέων πεδίων δράσης στο κερδοσκοπικό – κατασκευαστικό κεφάλαιο.

Το κριτήριο της κερδοφορίας, θα θέσει σε αμφισβήτηση την υλοποίηση αναγκαίων έργων υποδομής σε περιφέρειες της χώρας, που δεν θα το διασφαλίζουν, με συνέπεια την περαιτέρω εγκατάλειψη της περιφέρειας.

            Οι επιπτώσεις στο κοινωνικό σύνολο από τα παραπάνω είναι προφανείς και σε ότι αφορά την υπέρμετρη οικονομική επιβάρυνση και σε ότι αφορά το επίπεδο των παρεχόμενων υπηρεσιών. Οι φορείς που συνυπογράφουμε αυτό το κείμενο είμαστε αποφασισμένοι :

-           Να αναδείξουμε στην κοινωνία τις αρνητικές συνέπειες των Συμπράξεων Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα.

-           Με τους αγώνες μας να αποτρέψουμε την εφαρμογή του σε τομείς παροχής κοινωνικών υπηρεσιών προς τους πολίτες, (Παιδεία, Υγεία, Πρόνοια κλπ.) που αποτελούν συνταγματική υποχρέωση της πολιτείας και σε καμία περίπτωση δεν μπορούν να αντιμετωπίζονται ως εμπορεύσιμα αγαθά από τις Κυβερνήσεις

 

 Επιστροφή

 

Η οικοδομή πάντα στο επίκεντρο της ελληνικής οικονομίας

ΠΛ. ΣΑΚΕΛΛΑΡΗΣ

«ΣΠΙΤΙ ΜΟΥ, σπιτάκι μου και σπιτοκαλυβάκι μου». Είναι η φράση που δείχνει πόσο συναισθηματικά συνδεδεμένοι είμαστε με την κατοικία μας.

Πέρα όμως από τον συναισθηματικό κόσμο, η κατοικία βρίσκεται στο επίκεντρο της οικονομίας.

Μια σειρά δεδομένα παρουσιάζουν ανάγλυφα την πραγματικότητα:

* Στην Ελλάδα η οικοδομή αποτελεί το 5% του Ακαθάριστου Εγχώριου Προϊόντος (ΑΕΠ) και το ένα τέταρτο των συνολικών ετήσιων ιδιωτικών επενδύσεων.

*Τα ακίνητα αποτελούν το σημαντικότερο περιουσιακό στοιχείο των νοικοκυριών αφού συνήθως αντιπροσωπεύουν τη μεγαλύτερη χρηματοοικονομική επένδυση. Το πρώτο τρίμηνο του 2005 το 82% του πλούτου των νοικοκυριών ήταν τοποθετημένο σε ακίνητα, το 15% σε τραπεζικές καταθέσεις και μόνο το 3% στο Χρηματιστήριο και άλλες επενδύσεις.

* Η άμεση σχέση του Ελληνα με την κατοικία φαίνεται και από το υψηλό ποσοστό ιδιοκατοίκησης στη χώρα μας, που είναι το δεύτερο υψηλότερο στην Ευρώπη των παλαιών 15 χωρών μετά την Ισπανία. Το 2005 το ποσοστό αυτό ήταν περίπου 80%. Μάλιστα στις αγροτικές περιοχές το ποσοστό ιδιοκατοίκησης φτάνει το 97%.

* Μεγάλη σημασία αποκτά σταδιακά στην Ελλάδα και η αγορά επαγγελματικών ακινήτων λόγω του έντονου ενδιαφέροντος ξένων επενδυτών για επενδύσεις στην αγορά επαγγελματικής στέγης.

Στη χώρα μας η σημασία της κατοικίας για τα ελληνικά νοικοκυριά ενισχύθηκε με την αύξηση του πραγματικού διαθέσιμου εισοδήματος, την απελευθέρωση της στεγαστικής πίστης και τη μείωση των ονομαστικών επιτοκίων που συνόδεψε την ένταξή μας στην ευρωζώνη. Το σύνολο των στεγαστικών δανείων στη χώρα μας αυξήθηκε από 9% του ΑΕΠ το 2000 σε 25% του ΑΕΠ το πρώτο εξάμηνο του 2006. Υπάρχουν μάλιστα σημαντικά περιθώρια περαιτέρω επέκτασης.

Πιο πρόσφατα έχουν αναληφθεί πρωτοβουλίες όπως η εισαγωγή Φόρου Προστιθεμένης Αξίας στις νεόδμητες οικοδομές και η σταδιακή αντικατάσταση του φόρου μεταβιβάσεως με φόρο αυτόματου υπερτιμήματος, πρωτοβουλίες οι οποίες συμβάλλουν στον εξορθολογισμό της αγοράς ακινήτων. Πέραν όμως του φορολογικού πλαισίου, η κυβέρνηση έχει αναλάβει και άλλες πρωτοβουλίες με επίκεντρο την αγορά ακινήτων. Χαρακτηριστικά παραδείγματα αποτελούν οι Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), τα έργα στέγασης φορέων του Δημοσίου, η ανάπτυξη νέων χρηματοοικονομικών εργαλείων από το Δημόσιο όπως η πώληση και η εκ νέου μίσθωση (το λεγόμενο «sale and lease back»), καθώς και η προώθηση εθνικού χωροταξικού σχεδίου.

Ο κ. Πλ. Σακελλάρης είναι καθηγητής του Οικονομικού Πανεπιστημίου Αθηνών και πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων.

http://tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15088&m=D02&aa=2 18-6-07

 

 Επιστροφή

 

55 εκατ. ευρώ κέρδη από Αττική Οδό και Ρίο

Στα 270 εκατ. ευρώ έφθασαν το 2006 τα έσοδα από τα διόδια της Αττικής Οδού και της γέφυρας Ρίου - Αντιρρίου. Αυτό αναφέρουν οι τελευταίες εκτιμήσεις στελεχών του κλάδου, τα οποία συμπληρώνουν πως η καθαρή κερδοφορία (έπειτα από φόρους) των εταιρειών που διαχειρίζονται τα δυο έργα έφτασε τα 55,5 εκατ. ευρώ.

Η Αττική Οδός Α.Ε. εμφάνισε έσοδα 224 εκατ. ευρώ και καθαρά κέρδη 50 εκατ. ευρώ και η Γέφυρα Α.Ε. έσοδα 43 εκατ. ευρώ και κέρδη 5,5 εκατ. ευρώ. Αυτές οι επιδόσεις εξηγούν γιατί οι κατασκευαστικές ενισχύουν την παρουσία τους σε έργα παραχώρησης.
* Μετά την εξαγορά της Αθηνά, η J&P ΑΒΑΞ ανεβάζει τη συμμετοχή της στη γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου στο 19,30% (από 11,41% που είχε), στο χώρο στάθμευσης του ΟΛΠ στο 45% (από 15%), στη Μαρίνα Ζέας στο 6,3% και στη Μαρίνα Λευκάδας στο 26% από μηδέν που έχει τώρα.

Συμμετοχή σε κοινοπραξίες

* Ταυτόχρονα, και οι δύο συμμετέχουν σε κοινοπραξίες που έχουν ανακηρυχθεί προσωρινοί μειοδότες στα ακόλουθα έργα: Ελευσίνα-Κόρινθος-Πάτρα-Πύργος-Τσάκωνα (από κοινού έχουν το 21%), Μαλιακός-Κλειδί (21,25%) και Μαρίνα Λεμεσού (31%). Επίσης έχουν προεπιλεγεί για την Μαρίνα της Πάφου με ποσοστό συμμετοχής 30%. Εκτός των άλλων, η J&P ΑΒΑΞ συμμετέχει με 30,83% στην Αττική Οδό.

* Από την άλλη πλευρά για την Ελληνική Τεχνοδομική η εξαγορά της Παντεχνικής θα της επιστρέψει να ανεβάσει το ποσοστό της στην Αττική Οδό στο 60% και να ενοποιήσει πλήρως τη συμμετοχή της στην Αττική Οδό (έχοντας την πλειοψηφία, θα μπορεί να μεταφέρει το ποσοστό των κερδών που της αναλογεί στον ενοποιημένο της ισολογισμό).

Εξέλιξη που εκτιμάται ότι το 2007 θα αποφέρει στον όμιλο κέρδη άνω των 30 εκατ. ευρώ για το 2007.

* Ταυτόχρονα, ο όμιλος θα αυξήσει στο 20,8% τη συμμετοχή του στη Γέφυρα Ρίου - Αντιρρίου. Επίσης, θα έχει το 86,67% στον αυτοκινητόδρομο Κόρινθος-Τρίπολη-Καλαμάτα και στην προέκτασή τους προς Σπάρτη και Καλαμάτα.

* Ο όμιλος της Ελληνικής Τεχνοδομικής κατέχει επίσης συμμετοχές σε υπό κατασκευήν αυτοχρηματοδοτούμενα έργα: το 20% του Μαλιακού, το 18% του αυτοκινητόδρομου Ελευσίνα - Κόρινθος - Πάτρα -Πύργος - Τσάκωνα και το 50% της υποθαλάσσιας σήραγγας στη Θεσσαλονίκη.

http://www.enet.gr/online/online_text/c=114,dt=17.06.2007,id=99605540

 

 Επιστροφή

 

Εντάξει, κάνει ζέστη, καλοκαίρι είναι, δεν χιονίζει. Πάλι καλά. Γιατί άμα χιόνιζε πάλι θα μουρμουρίζατε. Δεν βρίσκεις άκρη, ξέρω τι λέω. Ας πούμε, για παράδειγμα, αν δεν υπήρχε τηλεόραση και υστερικές ειδήσεις στο ραδιόφωνο, παρά μόνο μια φωνή που έλεγε «σήμερα η θερμοκρασία είναι 38 βαθμοί», θα ζεσταινόσασταν τόσο; Οχι, στο υπογράφω. Θα φουλάρατε τα air condition, που τα λειτουργείτε κι όταν έχει έξω 30 βαθμούς; Οχι. Και, κυρίως, δεν θα τα φουλάραν οι επιχειρήσεις, τα γραφεία, τα πλοία, τα συγκροτήματα, που σε ρίχνουν με πνευμονία από τον Μάιο, έτσι, επειδή ο ήλιος έγινε πιο κίτρινος και η πέτσα μας καλόμαθε στους 20 βαθμούς, δεν βολεύεται ούτε πιο πάνω, ούτε πιο κάτω. Εχει γίνει ευθέως αντίστροφη με την ευαισθησία, που έχει για τα περιβάλλοντά της. Οσο πιο λεπτή και ευαίσθητη στον εαυτό, τόσο πιο χοντρή και αναίσθητη στα γύρω.
Παράδειγμα: Πάνω από 200 κοινόχρηστοι χώροι ελεύθεροι, με χωματάκι της φύσης, που απορροφά και τη ζέστη, πολλοί με δέντρα και θάμνους δεκαετιών, αρκετοί με μονοκατοικίες και διώροφα απειλούνται κάθε χρόνο με εξαφάνιση -και όλα σχεδόν εξαφανίζονται- από την ανικανότητα ή και την εγκληματική συμμετοχή των κρατικών και κυρίως των δημοτικών αρχών, χωρίς να καίγεται καρφάκι εμπράκτως στη συντριπτική πλειοψηφία των κατοίκων, που πρόκειται να υποστούν τις επιπτώσεις στο πετσί τους.
Καμιά δεκαριά, άντε είκοσι δονκιχώτες, που χαρακτηρίζονται κιόλας γραφικοί από τους περίοικους και τους δημοτικούς δυνάστες και διαπλεκόμενους, αντιστέκονται σε κάθε τέτοια ηλίθια -γιατί περί ηλιθιότητας πρόκειται- καταστροφή της ποιότητας ζωής των κατοίκων όλης της πόλης κι αυτό είναι όλο. Οι υπόλοιποι κάτοικοι βούβα. Μουγγοί. Ξέρουνε μόνο να μουρμουράνε εκ του ασφαλούς από τις βεράντες και τα σαλόνια των συχνά απίστευτα ακριβοπληρωμένων σπιτιών τους, που συχνά κάθονται πάνω σε πρώην πνεύμονες της πόλης. Αποτέλεσμα είτε καταπατήσεων, είτε χρηματισμών δημοσίων και δημοτικών υπηρεσιών, είτε νομοθετικών ρυθμίσεων της κάθε κυβέρνησης, που ξαγοράζει προεκλογικά ψήφους διά της διαφθοράς. Τι νομίζετε. Η μισή Αθήνα είναι χτισμένη πάνω σε ρέματα. Γιατί πνίγεται κάθε φθινόπωρο;
Δεν πνίγεται, όμως, η ρημάδα τα καλοκαίρια, που το χρειάζεται. Κατ' αρχάς, γιατί είναι η μόνη ευρωπαϊκή πρωτεύουσα, που είχε δύο ποτάμια και τα μπάζωσε και τα δύο. Το ένα το έκανε δρόμους και το άλλο σκουπιδότοπο των εργοστασίων και των βιοτεχνιών.
Σε όλη την ακτή, απ' όπου μπαίνει ο δροσερός μπάτης στην πόλη, χτίζονται με μανία εδώ και δεκαετίες όλο και πιο ψηλές κατασκευές, με ψιλικατζίδικες και απατεωνίστικες διατάξεις, που ψηφίζει η δημόσια διοίκηση, έτσι ώστε να ικανοποιείται η ληστρική οικονομική απληστία και αδιαφορία των κατασκευαστών και των κοντόφθαλμων αγοραστών. Που θα γυρίσει μπούμερανγκ στους τελευταίους με μαθηματική ακρίβεια στην πρώτη θεομηνία.
Ζεσταίνεσαι και σκας με τους 37 βαθμούς. Τι έχεις κάνει για να μη σκας; Τι έχεις συνεισφέρει στην ποιότητα ζωής αυτής της πόλης; Μπετόν τα κτίρια, που λάμπουν από τη ζέστη, γύρω τους δρόμοι από άσφαλτο που λάμπουν σαν τηγάνια, δίπλα μαρμάρινα πεζοδρόμια, που τηγανίζουν σαρδέλα στο πεντάλεπτο. Γύρω βουνά καμένα για να χτιστούν νέα τηγάνια. Και σε ρωτάω, ποιος έχει φτιάξει αυτή τη χύτρα, που μέσα βράζεις, που μέσα πνίγεσαι, που μέσα τρέμεις από το κρύο, γιατί τα καύσιμα κάνουν χρυσάφι μόνο για σένα;
Κάνει ζέστη, το ξέρω. Αλλά δεν κάνει τόση όση θέλει η υστερία των Μέσων, στην καμπούρα μας, για να πουλάνε ηλιθιότητα. Και κάνει περισσότερη απ' όση θα ζούσαμε αν συμμετείχαμε να γίνει η πόλη με χωματάκι, ταράτσες-κήπους, πράσινα οικόπεδα, πέτρα αντί μάρμαρο, μπάτη να μπαίνει από τη θάλασσα και βοριαδάκι ανενόχλητο από την Πάρνηθα.

Ελευθεροτυπία Ο ΚΑΙΡΟΣ (Στάλθηκε από αναγνώστη στις 24 Ιουνίου 2007)

 

 Επιστροφή

 

Στα πλαίσια των Εορτών της  Γης, που διοργανώνονται για  7η συνεχή χρονιά στην ορεινή κοινότητα της Βλάστης (Κοζάνη) από 12-15 Ιουλίου,  και με αφορμή την  έκδοση του Ινστιτούτου Worldwatsch  «Το αστικό μας μέλλον» στα ελληνικά από την «Ευώνυμο Οικολογική Βιβλιοθήκη»,  η ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ οργανώνει  εκδήλωση – συζήτηση στις 14.7.2007 ώρα 12.00 στον χώρο κατασκήνωσης  της Βλάστης με θέμα  «Πόλη και περιφέρεια. Μια σχέση έρωτα και μίσους»

Εισηγήσεις θα κάνουν οι :

Μιχάλης Προμπονάς, πρόεδρος της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου

Ευθύμης Παπαδημητρίου, Καθηγητής Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων

Γιάννης Σχίζας, Διευθυντής του περιοδικού Οικοτοπία

 Οι «Γιορτές της Γης», η πολυπολιτισμική γιορτή, που σέβεται το περιβάλλον, διοργανώνεται και φέτος στα οροπέδια του Σινιάτσικου με την οργανωτική ευθύνη της Κοινότητας Βλάστης και την συνεργασία της Εταιρείας Περιβαλλοντικής Έρευνας και Ενημέρωσης ΟΙΚΟΤΟΠΙΑ. Σε υψόμετρο 1.240 μέτρων, έλληνες και ξένοι καλλιτέχνες θα δώσουν το «παρών» σε  μια συνάντηση πολιτισμών που επιχειρεί να αναδείξει την ύπαρξη του διαφορετικού και να αποδείξει ότι η συνύπαρξη των πολιτισμών μόνο γιορτή μπορεί να είναι.
Το πρόγραμμα περιλαμβάνει συναυλίες με γνωστά ονόματα της ευρωπαϊκής και ελληνικής μουσικής σκηνής, ελεύθερο κάμπινγκ, συζητήσεις και σεμινάρια, εικαστικές και φωτογραφικές εκθέσεις, παραστάσεις Καραγκιόζη από Ελλάδα και Τουρκία, προβολές, παζάρι βιολογικών προϊόντων και χειροτεχνιών, παιδότοπο, παρουσιάσεις της δράσης Περιβαλλοντικών Οργανώσεων, ορεινή
πεζοπορία,  εστιατόριο με βιολογικά τρόφιμα και πολλές ακόμη δραστηριότητες. (Ελήφθη στο Παρατηρητήριο 2-7-07)

 

 Επιστροφή

 

Ετσι κάηκε η Πυροσβεστική

Του ΣΠΥΡΟΥ ΦΡΕΜΕΝΤΙΤΗ

Οι πυρκαγιές που έκαναν στάχτη τα δάση της χώρας έφεραν στο προσκήνιο όλα τα σοβαρά λάθη της κυβέρνησης στη λειτουργία του πυροσβεστικού σώματος. Αντί οι ιθύνοντες να «χτίσουν» την Πυροσβεστική, προτίμησαν να «αποψιλώσουν» σχεδόν όλη την ηγεσία της.
*Η αποστράτευση ήταν το πρώτο μέλημα της κυβέρνησης, αφού προηγουμένως άφησε τους έμπειρους να βγάλουν το φίδι των Ολυμπιακών από την τρύπα: Από τους 28 αξιωματικούς οι 18 αντικαταστάθηκαν.
«Οι πρώτοι έγιναν έσχατοι και οι έσχατοι πρώτοι», ανέφερε τότε στην ανακοίνωσή της η Πανελλήνια Ομοσπονδία Υπαλλήλων Πυροσβεστικού Σώματος. Μάλιστα, προειδοποίησε τον Β. Πολύδωρα ότι οι μαζικές αποστρατεύσεις θα πλήξουν σοβαρά την αντιπυρική θωράκιση της χώρας. Οπερ και εγένετο...
*Τα δυσαναπλήρωτα κενά στο προσωπικό κυρίως έχουν γονατίσει τους πυροσβέστες. Από τις 12.500 οργανικές θέσεις, υπηρετούνται 8.500, δηλαδή υπάρχουν 4.000 κενές.
*Οι φετινές πυρκαγιές, όμως, ανέδειξαν και ένα άλλο πρόβλημα: την έλλειψη εναέριων πυροσβεστικών μέσων.
«Χρειαζόμουν 100 εναέρια μέσα για να τα καταφέρουμε», δήλωσε ο αρχηγός της Πυροσβεστικής, Α. Κόης, μπροστά στην καταστροφή που συντελούνταν στον εθνικό δρυμό της Πάρνηθας.
3.000 προσλήψεις «στον αέρα»
Η βασική αεροπορική δύναμη του Π.Σ. αποτελείται συνολικά από 22 «καναντέρ», ελληνικής ιδιοκτησίας. Τα 13 εξ αυτών, τύπου CL215, είναι παλιά. Ευτυχώς που στο αεροπορικό δυναμικό προστίθενται και τα 13 μισθωμένα πυροσβεστικά ελικόπτερα. Ούτε λόγος, βέβαια, για τα 21 «πεζετέλ» και «κρούμαν», αφού οι δυνατότητές τους είναι μικρές.
*Η δέσμευση του πρωθυπουργού, Κ. Καραμανλή, ότι θα προσληφθούν 3.000 πυροσβέστες έμεινε μετέωρη. Μόλις πριν από λίγους μήνες, προσελήφθησαν 570. Από αυτούς μόνο οι 270 βγήκαν από τη σχολή. Συνδικαλιστές κατήγγειλαν ότι, μέσω ρουσφετολογικών διαδικασιών 20 μετακινήθηκαν στην επαρχία και 70 άτομα σε διοικητικές υπηρεσίες.
Την ίδια ώρα οι 5.500 συμβασιούχοι που υπηρετούν από την 1η Ιουνίου, δεν κατάφεραν να μονιμοποιηθούν.
*Διαπιστώνεται επίσης ότι η προίκα των Ολυμπιακών Αγώνων σε υλικοτεχνική υποδομή και μηχανολογικό εξοπλισμό δεν επιμερίστηκε ορθολογικά σε όλη την Ελλάδα. Χαρακτηριστική περίπτωση η Αττική: Από τα 82 οχήματα δασοπυρόσβεσης, χρησιμοποιούνται μόνο τα 50-55, διότι υπάρχει έλλειψη οδηγών!
*Συνολικά το Πυροσβεστικό Σώμα έχει 2.500 οχήματα. Τα 1.500 είναι υδροφόρες, τα 800 βοηθητικά (ερπυστριοφόρα, τζιπ, ρυμουλκά κ.ά.) και 200 ειδικά οχήματα (από λεωφορεία μέχρι τρακτέρ).
*«Ο στόλος είναι ο παλιός. Ομολογώ ότι δεν πρόλαβα να κάνω ανανέωση του στόλου φέτος» παραδέχθηκε στις 29 Μαρτίου, στη Βουλή, ο υπουργός Δημόσιας Τάξης, Β. Πολύδωρας.

ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 01/07/2007

 

 Επιστροφή

 

Στον τρομονόμο υπάγονται και οι καταλήψεις κτιρίων

Προβληματισμό και ερωτήματα προκαλεί το Προεδρικό Διάταγμα (Π.Δ.) που παραπέμπει σειρά ενεργειών στη δικαιοδοσία της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Με το νέο Π.Δ. οι "γκαζάκηδες", οι καταληψίες δημοσίων κτιρίων κ.λπ., θα εντάσσονται στον "τρομονόμο"! Το σχέδιο είναι εμπνεύσεως του κ. Πολύδωρα και, εκτός των άλλων, προβλέπεται η λειτουργία πολλαπλών τμημάτων ερευνών και πληροφοριών, στο πλαίσιο της Εσωτερικής και Εξωτερικής Τρομοκρατίας και άλλων εγκλημάτων βίας. Επιπλέον προβλέπεται η σύσταση παραρτήματος της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας και στην Θεσσαλονίκη. Οι αλλαγές αυτές θα οδηγήσουν σε αύξηση του προσωπικού της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας κατά 80 άτομα.

Ν. Χουντής: Ενισχύεται η πολιτική αυταρχισμού

"Ο κ. Πολύδωρας αφαιρεί κάθε φύλλο συκής από την πολιτική αυταρχισμού και καταστολής την οποία συστηματικά εκπέμπει από το υπουργείο Δημόσιας Τάξης. Πλήθος ενεργειών, που συνιστούν παραπτώματα βίας κατά τον Ποινικό Κώδικα, τα εναποθέτει στην ύλη της αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας. Διαμορφώνεται έτσι, με θεσμικό τρόπο, το προοίμιο ενός κράτους-τρόμου με υπηκόους χιλιάδες, κυρίως νέους, ύποπτους εσαεί για τρομοκρατική δράση", σχολίασε ο γραμματέας της ΚΠΕ του ΣΥΝ Νίκος Χουντής. Και την ίδια ώρα απέδωσε ευθύνες στον πρωθυπουργό, για τον οποίο είπε ότι "εγκαλείται για την πολιτική ευθύνη που και ο ίδιος προφανώς έχει γι' αυτές τις ακροδεξιάς έμπνευσης πολιτικές του κ. Πολύδωρα".

ΚΚΕ

Ιδιαίτερα επικριτικό ήταν το ΚΚΕ σημειώντας ότι η κυβέρνηση με το προεδρικό διάταγμα που αναπροσαρμόζει το περιεχόμενο δράσης των κατασταλτικών μηχανισμών και ειδικότερα της "αντιτρομοκρατικής υπηρεσίας" στοχοποιεί ευθέως την πάλη του λαϊκού και νεολαιίστικου κινήματος. Και την ίδια στιγμή, συνεχίζει, υλοποιεί τον «ευρωτρομονόμο» και χαρακτηρίζει ως πράξη τρομοκρατική κάθε μορφή πάλης που ενοχλεί την κυβέρνηση, την πλουτοκρατία όπως οι καταλήψεις κτιρίων, δρόμων.

ΑΥΓΗ 29/6

 

 Επιστροφή

 

ΣΤΟ ΣΤΟΧΑΣΤΡΟ γκαζάκηδες και αντιεξουσιαστές που προχωρούν σε εκδηλώσεις βίας

«Πολυκατάστημα» η Αντιτρομοκρατική

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΜΑΡΝΕΛΛΟΥ

Διαστάσεις και λογική... πολυκαταστήματος προσδίδει στην Αντιτρομοκρατική Υπηρεσία (ΔΑΕΕΒ) προεδρικό διάταγμα, που δημοσιεύτηκε πριν από μία εβδομάδα στην Εφημερίδα της Κυβερνήσεως.

Κινούμενος με υπολογισμένα βήματα ο υπουργός Δημόσιας Τάξης Βύρων Πολύδωρας και οι επιτελείς του έφτασαν στη σύνταξη του προεδρικού διατάγματος, αφού προηγουμένως απαξίωσαν τον τρόπο λειτουργίας του προηγούμενου οργανογράμματος αλλά και τους λεγόμενους «παλιούς» της Αντιτρομοκρατικής Υπηρεσίας.
Κυρίαρχο πολιτικό συμπέρασμα από την αναδιάρθρωση είναι η ένταξη των γκαζάκηδων, των εμπρηστών και των αντιεξουσιαστών που προχωρούν σε εκδηλώσεις βία στους τρομοκράτες. Αυτός ο προσανατολισμός προαναγγελόταν σαφώς με δημοσίευμα στην «Κ.Ε.» προ εικοσαημέρου.
Σύμφωνα με την αναδιάρθρωση, ένα από τα βασικά τμήματα της νέας Αντιτρομοκρατικής είναι το Τμήμα Αντιμετώπισης Λοιπών Εγκλημάτων Βίας, ενώ οι τομείς Εσωτερικής και Διεθνούς Τρομοκρατίας είναι νέοι και ξεχωριστοί.
Τα τμήματα Πληροφοριών και Ερευνών του παλιού οργανογράμματος ουσιαστικά καταργούνται, για να πληγούν οι «παλιοί» της Αντιτρομοκρατικής, τους οποίους ο Βύρ. Πολύδωρας εξέθεσε δημοσίως προ εβδομάδων, δηλώνοντας πως φτιάχνουν εκθέσεις «σούπες» αντί αναλύσεων και πως υστερούν στις πληροφορίες.
Η νέα διάρθρωση προβλέπει λειτουργία πολλαπλών τμημάτων ερευνών και πληροφοριών στο πλαίσιο λειτουργίας των νέων τομέων, δηλαδή της Εσωτερικής και Εξωτερικής Τρομοκρατίας και των λοιπών εγκλημάτων βίας.
Είναι πιθανόν οι «παλιοί» της Αντιτρομοκρατικής να αναλάβουν την ευθύνη των νέων τομέων και τούτο θα σημαίνει δικαίωση των εμπνευστών της αναδιάρθρωσης εάν επιτύχουν ή υπηρεσιακό αφανισμό τους εάν δεν μπορέσουν να έχουν αποτελέσματα.
Οι αρμοδιότητες του επίμαχου νέου τομέα της Αντιτρομοκρατικής, «λοιπά εγκλήματα βίας» περιγράφονται στο προεδρικό διάταγμα ως ακολούθως:
* Αναζήτηση, συλλογή, επεξεργασία και αξιοποίηση πληροφοριών με σκοπό την πρόληψη και καταστολή ενεργειών ατόμων ή ομάδων που στρέφονται με τη χρήση βίας και εξτρεμιστικών εγκληματικών ενεργειών κατά της ασφάλειας του κράτους, του δημοκρατικού πολιτεύματος, ως και κατά προσώπων ή πραγμάτων.
* Μελέτη των μέσων και των μεθόδων της παράνομης δράσης των ανωτέρω ατόμων ή ομάδων και των τυχόν οργανώσεών τους και το σχεδιασμό μέτρων για την αντιμετώπισή τους.
Ιδιαίτερη σημασία αποκτά και η ίδρυση τμήματος υποστήριξης τεχνικών μέσων, δεδομένου ότι σε λίγους μήνες η Αντιτρομοκρατική αποκτά υπερσύγχρονο σύστημα παρακολούθησης ηλεκτρονικών επικοινωνιών.
Καινοτομία αποτελεί, επίσης, η σύσταση παραρτήματος της Αντιτρομοκρατικής στη Θεσσαλονίκη με πέντε τμήματα ανάλογα με αυτά της μητροπολιτικής υπηρεσίας.
Μ' αυτές τις αλλαγές το προσωπικό της Αντιτρομοκρατικής θα αυξηθεί κατά 80 άτομα (37 κατώτεροι, 43 αξιωματικοί). Υπολογίζεται ότι θα απαιτηθούν αρκετοί μήνες μέχρι η νέα διάρθρωση να ρονταριστεί και να λειτουργήσει.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 28/06/2007

 

 Επιστροφή

 

Προσφυγή για την πρώτη ΣΔΙΤ

Προσφυγή για το πρώτο έργο που προκηρύσσεται με Σύμπραξη Δημοσίου και Ιδιωτικού Τομέα, πρόκειται να συζητηθεί σήμερα στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Πρόκειται για το έργο που προκήρυξε με κλειστή διαδικασία η Κτηματική Εταιρεία του Δημοσίου και αφορά το έργο «Μελέτη, κατασκευή, χρηματοδότηση και τεχνική διαχείριση κτιριακών και λοιπών εγκαταστάσεων για τη στέγαση έξι υπηρεσιών και ενός σταθμού του Πυροσβεστικού Σώματος».

Την προσφυγή και αίτηση ασφαλιστικών μέτρων κατέθεσαν ο Σύνδεσμος Ανωνύμων Τεχνικών Εταιρειών (ΣΑΤΕ) και οι εκπρόσωποι έξι τεχνικών εταιρειών επισημαίνοντας ότι περιέχονται «προκλητικά φωτογραφικοί όροι». Ειδικότερα, επισημαίνουν ότι προκαθορίζονται εμμέσως οι εργοληπτικές εταιρείες που θα γίνουν δεκτές στο διαγωνισμό, αφού απαιτείται ως προϋπόθεση προεπιλογής τους «χρηματοοικονομική και τεχνική εμπειρία από τη συμμετοχή σε αυτοχρηματοδοτούμενα ή συγχρηματοδοτούμενα έργα, καθώς και σε έργα παραχώρησης». Μόνο που τα έργα αυτά είναι μόνο τρία στη χώρα μας...

Αποδεικνύεται, πάντως, ότι τα έργα ΣΔΙΤ απευθύνονται μόνο σε λίγους και συγκεκριμένους μεγαλοεργολάβους, εκτός από το γεγονός ότι και η κατασκευή των έργων αυτών θα στοιχίσει πανάκριβα στον ελληνικό λαό. Ειδικότερα, η ΚΕΔ τα δημοπρατεί με 3.250 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο, δηλαδή σχεδόν τέσσερις φορές πιο πάνω από τις τρέχουσες τιμές!

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ 27/6

 

 Επιστροφή

 

Σταθερός παραθερισμός: Ο νέος εφιάλτης για το περιβάλλον

Του ΣΤΑΥΡΟΥ ΜΠΕΝΟΥ*

Σταθερός παραθερισμός. Είναι η νέα τουριστική ορολογία, ένας πολύ εφευρετικός νεολογισμός που αποδίδει και προδίδει συνάμα πολύ αυθεντικά τις προθέσεις των εμπνευστών της: Να δημιουργηθούν άμεσα οι προϋποθέσεις κατασκευής 1.000.000 κατοικιών παραθερισμού για τους Ευρωπαίους πολίτες στα ωραιότερα σημεία της χώρας (ακτογραμμή, νησιά, ακόμα και περιοχές NATURA). Η μεγάλη ελπίδα για την αναπτυξιακή και οικονομική ανάκαμψη της χώρας. Η μεγάλη θυσία για ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει η πατρίδα μας, το περιβάλλον.
Αυτό είναι το «όραμα» της νέας διακυβέρνησης από τη Ν.Δ. Εδώ και περίπου τρία χρόνια υπάρχει μια υπόγεια θεσμική προετοιμασία για να αρθούν όλα τα εμπόδια.
* Ξεκίνησε με την τροποποίηση του άρθρου 24 του Συντάγματος, που είχε στόχο την οικοπεδοποίηση των δασικών εκτάσεων. Ευτυχώς, με τη σθεναρή αντίδραση των οικολογικών οργανώσεων και σύσσωμης της αντιπολίτευσης, κατέρρευσε η απόπειρα αλλαγής του άρθρου 24.
* Συνεχίστηκε με το σχέδιο νόμου για τον «αιγιαλό και την παραλία» που έχει δοθεί στη δημοσιότητα. Μεταξύ των άλλων, προβλέπεται πως το μέγα αγαθό της «ελεύθερης και ακώλυτης αμφίδρομης επικοινωνίας της ξηράς με τη θάλασσα ή τον ποταμό ή τη λίμνη» μπορεί να πάψει να ισχύει «...για κοινωφελείς, περιβαλλοντικούς, πολιτιστικούς σκοπούς και για την εξυπηρέτηση δραστηριοτήτων τις οποίες προβλέπει ο νόμος». Παράλληλα, καταργείται η παραλιακή ζώνη των 50 μέτρων.
* Ολοκληρώνεται με το «Ειδικό Χωροταξικό Πλαίσιο για τον Τουρισμό», που πραγματικά θα μπορούσε να λύσει πολλά προβλήματα, αν ήταν προσανατολισμένο σ' αυτό που έχει πραγματική ανάγκη η χώρα. Τουριστική ανάπτυξη με εναλλακτικές μορφές ποιοτικού τουρισμού σε απόλυτη αρμονία με τις αρχές της αειφορίας και τη βιώσιμη ανάπτυξη της χώρας. Δεν απουσιάζουν βέβαια οι αναφορές στις αρχές της αειφορίας και την προστασία του περιβάλλοντος και υπάρχουν καλογραμμένες απόψεις π.χ. για τον συνεδριακό, αστικό, πολιτιστικό, αθλητικό, καταδυτικό, χιονοδρομικό, ιαματικό τουρισμό, οι οποίες όμως αναιρούνται. Και τούτο, γιατί στην πρόταση για το Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό δεσπόζει κυριολεκτικά το άρθρο 9 με τίτλο «Σύνθετες και ολοκληρωμένες αναπτύξεις τουριστικών υποδομών σταθερού παραθερισμού».
Για να κατανοήσουμε τις βαθύτερες και πραγματικές προθέσεις της κυβέρνησης, θα ήθελα να παραθέσω με πολύ απλό τρόπο τι προβλέπουν οι νέες ρυθμίσεις:
* Ο επενδυτής αγοράζει έκταση μεγαλύτερη από 150 στρέμματα σε οποιοδήποτε σημείο της χώρας, εκτός από ακατοίκητα νησιά και βραχονησίδες ! (Αν και εδώ προβλέπει τη δυνατότητα πιλοτικών επενδύσεων σε πέντε ακατοίκητα νησιά, άρθρο 9, παρ. Ε). Η μόνη προϋπόθεση είναι η αγορά γης να γίνεται σε περιοχές εκτός σχεδίου και εκτός ορίων οικισμών.
* Ο επενδυτής βαφτίζει την αγορά «τουριστική επένδυση» και μετά μπορεί να κτίσει κατοικίες και να πωλήσει το 70% των κτισμάτων σε ιδιώτες με μόνη υποχρέωση να λειτουργήσει ως ξενοδοχειακή μονάδα μόνο το 30%. Οι αγοραστές θα είναι υποχρεωμένοι να παραχωρούν στον φορέα της τουριστικής επιχείρησης το κτίσμα, ελεύθερο για χρήση ως τμήμα του ξενοδοχείου, για ένα μέρος του χρόνου. Π.χ., ο Ολλανδός αγοραστής μένει στην κατοικία που έχει αγοράσει έξι μήνες και τους υπόλοιπους έξι μήνες τους παραχωρεί για χρήση στο ξενοδοχείο. Από εδώ απορρέει ο όρος ΣΤΑΘΕΡΟΣ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΗΣ!
* Ο επενδυτής επιδοτείται γενναία από τον κρατικό προϋπολογισμό για παραγωγή προγράμματος παραθεριστικής κατοικίας.
* Ο επενδυτής κτίζει τουλάχιστον 4πλάσια απ' ό,τι θα έκτιζε ένας απλός ιδιώτης. Υπάρχουν και ακραίες περιπτώσεις που κτίζει 100πλάσια.
* Ο επενδυτής, με τη συνδρομή της Πολιτείας και στο όνομα της αποτελεσματικότητας, καταλύει όλους τους κανόνες για την εκτός σχεδίου δόμηση, που είναι έτσι κι αλλιώς αδύναμοι, και αντί να περιορίσουμε τις προϋποθέσεις για τη δόμηση εκτός σχεδίου, οδεύουμε στην απόλυτη ασυδοσία.
ΟΛΑ αυτά περιγράφουν πώς εκτυλίσσεται ένα οργανωμένο σχέδιο, που όμοιό του δεν έχει ζήσει η χώρα μας. Ομιλούμε για τη δημιουργία χιλιάδων «ξενοδοχείων-χωριών» (για εμένα αυτή είναι η αυθεντική απόδοση και όχι μονάδες σταθερού παραθερισμού) ή «οικιστικών ξενοδοχείων» σε όλες τις περιοχές φυσικού κάλλους της πατρίδας μας. Αυτό που προωθείται δεν είναι χωροταξικός σχεδιασμός τουρισμού -που είναι μια υπόθεση ιερή για τη χώρα μας- αλλά χωροταξική ασυδοσία στο επενδυτικό κεφάλαιο. Το παράδοξο και συνάμα εφιαλτικό είναι ότι η κυβέρνηση χρησιμοποιεί όλο το θεσμικό οπλοστάσιο που διαθέτει (Σύνταγμα - Νομοθεσία - Χωροταξικός Σχεδιασμός) για να δώσει τη χαριστική βολή στο περιβάλλον και στο μέλλον της χώρας μας.
Το συντονισμένο αυτό σχέδιο, αν υλοποιηθεί, θα ξεπεράσει σε «ανδραγαθήματα» ακόμα και τις συνέπειες της περίφημης «Αντιπαροχής», που κατέστρεψε το αστικό περιβάλλον. Τώρα ήρθε η ώρα της καταστροφής και του φυσικού περιβάλλοντος.
Ο θείος του σημερινού πρωθυπουργού, ο αείμνηστος Κων/νος Καραμανλής, ο, κατά τα άλλα, ηγέτης με μεγάλη εθνική συμβολή, φέρει το «στίγμα» της Αντιπαροχής.
Αναρωτιέμαι αν ο πρωθυπουργός κ. Κώστας Καραμανλής θα μπορέσει ιστορικά να αντιμετωπίσει το «στίγμα» του «Σταθερού παραθερισμού»;
* Βουλευτής Β' Αθήνας του ΠΑΣΟΚ

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/07/2007

 

Επιστροφή