ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 7

 Επιστροφή στην αρχική σελίδα του Παρατηρητηρίου

 

ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΙΚΑ ΚΕΙΜΕΝΑ ΣΧΕΤΙΚΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΕΛΕΥΘΕΡΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ 7

(Κείμενα 1), (Κείμενα 2), (Κείμενα 3), (Κείμενα 4)  (Κείμενα 5) (Κείμενα 6) (κείμενα 7) (κείμενα 8) (κείμενα 9) (κείμενα 10)

(κείμενα 11) (κείμενα 12) (κείμενα 13) (κείμενα 14) (κείμενα 15), (κείμενα 16) (κείμενα 17), (κείμενα 18), (κείμενα 19), (κείμενα 20)

 

Απόφαση της Υπερνομαρχίας για το Αττικό Πράσινο (15-3-05), Οι θέσεις του ΣΥΝ για τη διαχείριση των αδόμητων χώρων δημόσιου ενδιαφέροντος στην Αθήνα (31-5-05), Τι δεν άλλαξε στην Αθήνα η Ντόρα Μπακογιάννη (11-3 και 8-4),  «ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» «Υπερασπίζουμε το περιβάλλον ενάντια στο κεφάλαιο», Ιστορικές φάμπρικες Αθήνας: Μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας, «Ξύπνησε» προεκλογικά η Πολεοδομία του δήμου-κατεδαφίσεις 14 αυθαιρέτων [αλλά όχι του Πανελληνίου στο Π. του Άρεως], Η βία στη ζωή των μαθητών της Αθήνας, στο σφυρί 4 εκατ. στρέμματα καταπατημένων, ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ έρευνα από τη ΜΚΟ «Κλίμακα» για τους 17.000 που μένουν στο δρόμο, Nα αποσυνδεθεί το δικαίωμα στη δόμηση από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία, Ουραγός στο πράσινο και πανευρωπαϊκά, Τι να φύγει - τι να απελευθερωθεί από την παραλία του Σαρωνικού, Το ΥΠΕΧΩΔΕ δεν ασχολείται με το περιβάλλον, Μια πόλη ανθρώπινη, καθαρή και ανοιχτή στους κατοίκους της, «Αναβάθμιση στο πρότυπο της Βαρκελώνης», Χρ. Ντούμας: Οι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν περπατήσει την πόλη; , Λίνα Νικολακοπούλου: Προτάσεις για την Αθήνα, οι υπ. δήμαρχοι Αθήνας στη συζήτηση που οργάνωσε το ΤΕΕ, ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ οι πολίτες 23 δήμων της Αθήνας, Όλοι μαζί στο ξεπούλημα της δημόσιας γης: Κακλαμάνης-Σκανδαλίδης-Υπουργοί-Κτηματομεσίτες, αν ήμουν Δήμαρχος (5 επιστήμονες απαντούν), Φεστιβάλ Αθηνών ο Τσαούσογλου-Πειραιώς, Αρχαιολογικό Μουσείο σε 130 στρ στην Ακαδ. Πλάτωνος, Αθηναϊκή γειτονιά στην Πλάκα,

 

 

ΥΠΕΡΝΟΜΑΡΧΙΑ ΑΘΗΝΩΝ-ΠΕΙΡΑΙΩΣ

15.03.2005
ΑΠΟΦΑΣΗ 5: Αττικό Πράσινο
ΑΠΟΦΑΣΗ υπ΄ αριθ. 5/2005

Μετά από διαλογική συζήτηση το σώμα του Ν.Σ. αποφασίζει κατά πλειοψηφία:

Κρίνοντας ως επιτακτική την ανάγκη ανάληψης πρωτοβουλιών και δράσεων για την προστασία και ανάδειξη του ΑΤΤΙΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ να προτείνει:

-Τη δημιουργία Μητροπολιτικού Φορέα Πρασίνου με Διανομαρχιακή, Διαδημοτική συνεργασία και συντονισμό από τη Ν.Α. Αθηνών – Πειραιώς.

-Πλήρη καταγραφή των ελεύθερων χώρων που διεκδικούνται σε συνεργασία Ν.Α. Αθηνών – Πειραιώς και ΤΕΔΚΝΑ (από τη Ν.Α. Αθηνών – Πειραιώς έχει γίνει ήδη καταγραφή και θα υπάρξει συνεργασία με την ΤΕΔΚΝΑ για ολοκλήρωση του καταλόγου).

Να θέσει ως στόχους:

1.Να αυξηθούν οι ανοιχτοί χώροι φυσικού πρασίνου.

2.Να εξασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας τους.

3.Να απαγορευθεί κάθε νέα δόμηση.

4.Να αναδειχθούν ως ιστορικό σύνολο τα υφιστάμενα κτίρια και το ιδιαίτερο τοπίο της περιοχής και να αξιοποιηθούν για την ανάπτυξη του μαζικού αθλητισμού και του πολιτισμού ή για χρήσεις δημοσίου ενδιαφέροντος, ήπιες και περιορισμένης έκτασης.

5.Να τεθούν όροι διαχείρισης και εμπλουτισμού της φυσικής βλάστησης κυρίως με δέντρα μεγάλα της ελληνικής φύσης.

6.Για τη λειτουργία των χώρων να χρησιμοποιηθούν ήπιες και ανανεώσιμες πηγές ενέργειας για οικονομικούς και οικολογικούς λόγους.

7.Να συνδεθούν και να ενοποιηθούν οι υπαίθριοι χώροι πρασίνου, τόσο μεταξύ τους όσο και με τους μεγάλης κλίμακας χώρους περιαστικού και αστικού πρασίνου.

8.Να δημιουργηθεί ένα δίκτυο «διαδρόμων» και «διαδρομών» πρασίνου για δυνατότητες ενοποίησης με τους γύρω ορεινούς όγκους του Λεκανοπεδίου.

9.Να αναδειχθούν και να προστατευθούν τα ρέματα που υπάρχουν στην περιοχή, όπως και η Αττική χλωρίδα και πανίδα.

10.Να διευθετηθεί η κυκλοφορία και στάθμευση των οχημάτων προς όφελος της συνολικής ενότητας του χώρου.

11.Ενίσχυση του εθελοντισμού για πρωτοβουλία δενδροφυτεύσεων.

12.Να υπάρξει θεσμική κατοχύρωση των ελεύθερων χώρων και των χώρων αστικού πρασίνου μέσα από τον μηχανισμό των Γενικών Πολεοδομικών Σχεδίων και του Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας.

13.Συντονισμός όλων των παρεμβάσεων, κινητοποιήσεων, διεκδικήσεων.

14.Εκστρατεία εκπαίδευσης και ευαισθητοποίησης σε περιβαλλοντικά θέματα μέσα από τα σχολεία και εκπαίδευση των αιρετών και των αρμοδίων διευθύνσεων από το Ε.Μ.Π. και το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο.

Διεκδικεί: ΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΗΣΗ – ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΤΑΜΕΙΟΥ ΣΤΙΣ ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΕΣ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΕΙΣ ΑΠΟ:

•Κρατική επιχορήγηση

•Πόρους από δραστηριότητες ήπιας μορφής στους χώρους πρασίνου.

•ΕΤΕΡΠΣ

•Φόρους, πρόστιμα αυθαιρέτων χωρίς επιβολή νέων φόρων.

•Ποσοστά των δικών μας εσόδων.

•Μεταφορά της Διεύθυνσης Ειδικών Έργων Ανάπλασης Περιοχών από το ΥΠΕΧΩΔΕ στο φορέα με επικεφαλής τη Ν.Α. Αθηνών – Πειραιώς και τον Οργανισμό της Αθήνας.

Η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αθηνών – Πειραιώς με την ΤΕΔΚΝΑ ζητά άμεση συνεννόηση με τους Υπουργούς ΠΕΧΩΔΕ, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης για προώθηση της συγκεκριμένης πρότασης.

http://www.ypernomarhia.gr/apofasi_show.asp?cat=3&subcat=34&id=52&year=2005&range=0

 

 Επιστροφή

 

31 Μαΐου  2005

Οι θέσεις του ΣΥΝ για τη διαχείριση των αδόμητων χώρων δημόσιου ενδιαφέροντος στην Αθήνα

Με αφορμή την εβδομάδα περιβάλλοντος, το Τμήμα Οικολογίας του ΣΥΝ παρουσίασε σήμερα τις θέσεις του κόμματος «για την βιώσιμη διαχείριση των αδόμητων χώρων δημοσίου ενδιαφέροντος στην Αθήνα».

Εκ μέρους του Τμήματος Οικολογίας ο Μιχ.Παπαγιαννάκης, μέλος της Π.Γ. του ΣΥΝ, παρουσιάζοντας τις προτάσεις του ΣΥΝ, τόνισε, μεταξύ άλλων, τα εξής:

«Το κόστος απώλειας ελεύθερων χώρων ζωτικής σημασίας που έχει καταβάλει η πρωτεύουσα από τη δεκαετία του 1960 και μετά, όταν υποτάχθηκε στο κύμα μιας χαώδους, μικρο-πελατειακής, κακόγουστης και αβίωτης οικιστικής ανάπτυξης, είναι πολύ μεγάλο, με αποτέλεσμα η Αθήνα σήμερα να επιδεικνύει ορισμένους από τους χειρότερους δείκτες στην ποιότητα ζωής στην Ε.Ε. Η Αθήνα είναι μια από τις πιο πυκνοκατοικημένες μεγαλουπόλεις της Ε.Ε., όπου σε κάθε κάτοικοι αναλογούν μόλις 2,55 τ.μ. πρασίνου, κατέχοντας το αρνητικό ευρωπαϊκό ρεκόρ σε πράσινο, με μόλις 2,9% της συνολικής επιφάνειας της πόλης να καταλαμβάνει από χώρους πρασίνου.

Στο πλαίσιο της ανάληψης μιας σειράς πρωτοβουλιών για τη διευθέτηση του μεγάλου αυτού προβλήματος προς όφελος της ποιότητας ζωής των Αθηναίων πολιτών και επειδή δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα της πολιτικής ατζέντας καμία συνολική δημόσια συζήτηση με γνώμονα τη βελτίωση των όρων διαβίωσης στην Αθήνα, το Τμήμα Οικολογίας του ΣΥΝ προετοίμασε μια πρώτη καταγραφή των αδόμητων χώρων δημοσίου ενδιαφέροντος, επιχειρώντας να παρουσιάσει -σε μια αρχική προσέγγιση- κάποιους από τους περισσότερο γνωστούς αδόμητους χώρους δημοσίου ενδιαφέροντος στην Αθήνα, που υφίστανται περισσότερο ή λιγότερο φανερές απειλές. Εκείνους δηλαδή τους χώρους που είτε αποτελούν σημαντικούς χώρους πρασίνου, είτε δυνητικά θα μπορούσαν να μετατραπούν σε τέτοιους.

Οι βασικές θέσεις του ΣΥΝ και οι προτάσεις του προς την ελληνική πολιτεία για τα ζητήματα που επείγουν σε σχέση με τη βιώσιμη διαχείριση των αδόμητων χώρων της Αθήνας είναι οι εξής:

·                         Καμία προσθήκη νέου οικοδομικού κεφαλαίου σε αδόμητους χώρους δημόσιου ενδιαφέροντος, δημόσιοι χώροι πρασίνου, πάρκα, μεγάλες αδόμητες εκτάσεις (Ελληνικό, Γουδή), στρατόπεδα, εκτάσεις περί τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις κ.ά.

·                         Προώθηση αναπλάσεων, με γνώμονα τη διεύρυνση του πρασίνου σε οικόπεδα όπου ήταν εγκατεστημένα παλιά εργοστάσια ή άλλες μη χρησιμοποιούμενες πια εγκαταστάσεις.
  Να εκπονηθεί στρατηγικό σχέδιο για την αναβάθμιση και διεύρυνση του πρασίνου στην Αθήνα και την Αττική, σύμφωνα με τις κατευθύνσεις του ΡΣΑ και αντίστοιχο πρόγραμμα εφαρμογής με σαφές χρονοδιάγραμμα και δέσμευση πόρων.

·                         Να τεθούν σε εφαρμογή τα προβλεπόμενα εργαλεία πολιτικής γης για την αγορά, απαλλοτρίωση ή ανταλλαγή και εν γένει την εξασφάλιση ελεύθερων χώρων. Στην κατεύθυνση αυτή προτείνεται η δημιουργία ενός δημόσιου ταμείου στο οποίο θα συγκεντρώνονται πόροι από τη δημοτική φορολογία και άλλες πηγές (π.χ. ανταποδοτικά τέλη από οχλούσες χρήσεις, τέλη υπεραξίας σε ωφελούμενες ιδιοκτησίες, πρόστιμα πολεοδομικών παραβάσεων κοκ) για την απαλλοτρίωση αδόμητων εκτάσεων ζωτικής σημασίας για την πόλη προκειμένου να μετατραπούν σε πάρκα, χώρους πρασίνου, ήπιας αναψυχής και ήπιας ερασιτεχνικής άθλησης για τους Αθηναίους.

·                         Να τεθούν σε εφαρμογή οι απαραίτητοι διοικητικοί και θεσμικοί μηχανισμοί διαχείρισης του πρασίνου, σε μητροπολιτικό και τοπικό επίπεδο. Το σημερινό ιδιοκτησιακό και διοικητικό χάος στη διαχείριση των δημόσιων ελεύθερων χώρων προκαλεί μια ασύμβατη για ευρωπαϊκή χώρα δυσλειτουργία που ευνοεί την αποσπασματική και περιπτωσιολογική αντιμετώπιση.
  Να υιοθετηθεί συστηματική πολιτική στάθμευσης με γνώμονα την αποθάρρυνση των μετακινήσεων με ΙΧ αυτοκίνητο και τη σταδιακή κατάργηση της «στάθμευσης παρά την οδό», ώστε να απελευθερωθούν οι περιορισμένοι ελάχιστοι κοινόχρηστοι χώροι και να αποδοθούν στον πεζό.

·                         Για τους ολυμπιακούς πόλους, να εφαρμοστούν τα Προεδρικά Διατάγματα που θεσμοθέτησαν τα ΕΣΟΑΠ (Ειδικά Σχέδια Ολοκληρωμένης Ανάπτυξης Ολυμπιακών Πόλων), με ευθύνη του Οργανισμού Αθήνας, όπου προβλέπεται τόσο η ολυμπιακή όσο και η μετα-ολυμπιακή χρήση, ενώ στην επιτρεπόμενη δόμηση δεν έχουν υπολογιστεί οι λυόμενες κατασκευές οι οποίες ως προσωρινές είναι αυτή τη στιγμή αυθαίρετες και πρέπει να κατεδαφιστούν ή να μετεγκατασταθούν άμεσα!

·                         Τέλος, εν όψει της λεγόμενης επικαιροποίησης του Ρυθμιστικού Σχεδίου για την Αθήνα, ο ΣΥΝ ζητά από την κυβέρνηση να μην προβεί σε αιφνιδιαστικές κινήσεις και να προχωρήσει σ΄ ένα συστηματικό και δημοκρατικό διάλογο, όπως εξάλλου έγινε και με το ΡΣΑ του 1979 και του 1985, χωρίς αποκλεισμούς και με γνώμονα την μεγάλη ανάγκη για λειτουργική βελτίωση του αστικού περιβάλλοντος και ουσιαστική αναβάθμιση της ποιότητας ζωής στην Αθήνα. Η ενεργοποίηση του Εθνικού Συμβουλίου Χωρικού Σχεδιασμού και Αειφόρου Ανάπτυξης είναι αναγκαία όχι μόνο για την κάλυψη του ελλείμματος χωροταξικής πολιτικής αλλά και για το δημόσιο διάλογο για το ΡΣΑ.

Αυτές οι γενικές γραμμές θα είναι και ο οδηγός με τον οποίον θα κρίνουμε τις αποφάσεις της κυβέρνησης και όποιου άλλου φορέα εμπλέκεται στο σχεδιασμό και την παρέμβαση στην ανάπτυξη της πόλης. Και βέβαια απαιτούμε να γίνουν σεβαστές οι νόμιμες διαδικασίες και να πάψει αυτή η συστηματική κατ΄ εξαίρεση ρύθμιση ζητημάτων, ο παραγκωνισμός των τοπικών αρχών και των πολιτών, η απαξίωση κάθε θεσμοθετημένης μορφής διαβούλευσης και συμμετοχής»

Στη συνέντευξη υπήρξαν σύντομες παρεμβάσεις και από τους:

Γιάννη Σακιώτη, μέλος της ΚΠΕ του ΣΥΝ, Γιάννη Πολύζο, καθηγητή ΕΜΠ, Ελένη Πορτάλιου, εκπρόσωπο του Ελληνικού Κοινωνικού Φόρουμ, Θοδωρή Κοκκινάκη, εκπρόσωπο της συντονιστικής επιτροπής Συλλόγων και Κινήσεων της Αθήνας για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων και την Ποιότητα Ζωής, Θεοδότα Νάντσου, συντονίστρια προγραμμάτων δράσης WWF - Ελλάς, Γιάννη Σχίζα, διευθυντή του περιοδικού Οικοτοπία, και Πέτρο Φιλίππου, Πρόεδρος ΤΕΔΚΝΑ.

Το Γραφείο Τύπου του Συνασπισμού

 Επιστροφή

 

ΝΤΟΡΑ ΜΠΑΚΟΓΙΑΝΝΗ

Τι δεν άλλαξε στην Αθήνα η Ντόρα Μπακογιάννη

του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ

Η απελθούσα δήμαρχος ισχυρίστηκε ότι «η Aθήνα άλλαξε, είναι πιο καθαρή και απέκτησε χρώμα». Δυστυχώς, για την πολυβασανισμένη πρωτεύουσα, οι περιβαλλοντικές παρεμβάσεις της δημοτικής αρχής υπό την κ. Mπακογιάννη ήταν τουλάχιστον ανεπαρκείς. Mοιάζουν με πράσινες σταγόνες στον ωκεανό του γκρίζου λεκανοπεδίου, που μάλλον λειτουργούν σαν άλλοθι για την παραπέρα τσιμεντοποίηση.

Το να είσαι δήμαρχος της Aθήνας, μιας από τις πιο βρώμικες και περιβαλλοντικά υποβαθμισμένες πόλεις της Eυρώπης, είναι αναμφισβήτητα μια μεγάλη πρόκληση. Η κ. Mπακογιάννη είχε την τύχη να διευθύνει τον Δήμο την περίοδο των Oλυμπιακών Aγώνων. Mεγάλες οι ευθύνες σίγουρα, αλλά μεγάλες και οι δυνατότητες. Σημαντικά ήταν και τα κονδύλια που κατευθύνθηκαν αυτήν την περίοδο στο δήμο. Παρ' όλα αυτά είναι άτοπο να ισχυριστεί κανείς ότι ο Δήμος Aθηναίων άλλαξε πρόσωπο προς το καλύτερο μετά τους Aγώνες.

Tο καλοκαίρι του 2004 η δημοτική αρχή κατάφερε να κρύψει ορισμένες από τις ασχήμιες της πόλης και να «λουστεί» με το φως της δημοσιότητας, γεγονός που απέφερε στην κ. Μπακογιάννη την τιμητική ανάδειξή της σε «Παγκόσμιο Δήμαρχο του 2005». Aλλά οι μεγάλες παρεμβάσεις που όλοι περιμέναμε και που θα βελτίωναν το περιβάλλον και τη ζωή στην Aθήνα δεν έγιναν. Εξάλλου, δεν ήταν κανένας διατεθειμένος να τις κάνει. Xαρακτηριστικό παράδειγμα η εξαιρετικά μικρή αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο, η οποία μάλιστα χειροτέρευσε από το 2000 έως το 2005.

Σε μεγάλο βαθμό, η κ. Mπακογιάννη παρέμεινε δήμαρχος του κέντρου και του εξωραϊσμού του. Bέβαια, αντί για τα κάγκελα του προκατόχου της, τοποθέτησε τα σαφώς προτιμότερα λουλούδια· είναι κι αυτό μια πρόοδος. Tα μεγάλα κονδύλια που δόθηκαν για την ανάπλαση των πεζοδρομίων καταναλώθηκαν μόνο στους κεντρικούς δρόμους (και εκεί όχι με το καλύτερο δυνατό αποτέλεσμα), ενώ οι δρόμοι και τα πεζοδρόμια των υπόλοιπων γειτονιών, ειδικά των πιο απόκεντρων και ίσως των πιο υποβαθμισμένων, μοιάζουν βομβαρδισμένοι.

Eίναι αλήθεια ότι για μια σειρά από κρίσιμα προβλήματα των Aθηναίων ο Δήμος δεν έχει αρμοδιότητα. Μπορούσε όμως να έχει φωνή, να λειτουργήσει αποκαλυπτικά, να ερευνήσει, να προτείνει, να διεκδικήσει. Αυτό το περιμέναμε μαζί με τους πολυπληθείς της ψηφοφόρους, αλλά δεν το είδαμε από τη δυναμική, κατά τα άλλα, απερχόμενη δήμαρχο.

Χαρακτηριστικό είναι το παράδειγμα της ατμοσφαιρικής ρύπανσης που υπονομεύει μακροπρόθεσμα την υγεία χιλιάδων πολιτών. Δυστυχώς, η δημοτική αρχή δεν στάθηκε ούτε κι εδώ σύμφωνη με τις προγραμματικές της δηλώσεις και δεν έδωσε τη μάχη κατά του νέφους.Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν έγινε έργο. Εγινε και το παρουσιάζουμε παρακάτω ανά τομείς. Αλλά το περιβάλλον δεν μπήκε, για μία ακόμα φορά, στην πρώτη γραμμή της πολιτικής ατζέντας της απερχόμενης δημοτικής αρχής.

Πράσινο στην πόλη

Προεκλογική δέσμευση της Nτόρας Mπακογιάννη ήταν η φύτευση 10.000 δέντρων μέσα στην τετραετία. Σύμφωνα με τον απολογισμό της, την τριετία 2003 - 2005 φυτεύτηκαν 16.298 δέντρα (εκ των οποίων πάνω από 5.000 σε νέους χώρους και αναπλάσεις), 117.000 θάμνοι, ενώ κάθε χρόνο φυτεύονται 600.000 λουλούδια.

Oμως, όλα αυτά δεν μπορούν να αντισταθμίσουν τους τόνους τσιμέντου που έπεσαν στην Aθήνα την προηγούμενη τριετία της μεγάλης οικοδομικής έξαρσης. H Aθήνα έχει μόνο 2 τετραγωνικά μέτρα πράσινο ανά κάτοικο, λιγότερο ακόμη και από την περίοδο 1984 - 2000, που υπολογιζόταν σε 2,5 περίπου τ.μ. Aς σημειωθεί ότι Λονδίνο, Pώμη και Παρίσι έχουν 9 τ.μ., η Bαρσοβία 18 και η Bόννη 35!Eνστάσεις υπάρχουν για τα είδη των δέντρων που φυτεύθηκαν, όπως για παράδειγμα πλατάνια(!) στην άνυδρη Πανεπιστημίου, καθώς και για τη φροντίδα τους.

Ελαιώνας
Αλεξάνδρας και Γουδή

H Δημοτική Aρχή περηφανεύεται ότι με το επενδυτικό σχέδιό της για την ΠAE Παναθηναϊκός «δημιουργείται στον Bοτανικό ένα σύγχρονο επιχειρηματικό, εμπορικό, πολιτιστικό κέντρο δράσης με πολύ αστικό πράσινο, το οποίο θα μεταφέρει σημαντικό τμήμα της ανάπτυξης της Aθήνας σε μια περιοχή που θα έχει εξαιρετικές συγκοινωνιακές υποδομές». Το σχέδιο για έναν Eλαιώνα με υψηλά ποσοστά πρασίνου, τελευταία ευκαιρία στην καρδιά της τσιμεντούπολης, όπως προβλεπόταν στα αλλεπάλληλα -όσο και ανεφάρμοστα- Προεδρικά Διατάγματα, ενταφιάζεται μετά πολλών επαίνων. Η ανοικοδόμηση που θα κατακλύσει τα 9.000 στρέμματα του Eλαιώνα δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από τα 120 στρέμματα πρασίνου που προβλέπει το σχέδιο για το εμπορικό - αθλητικό κέντρο της ΠΑΕ (έκτασης 80 στρεμμάτων).Από την άλλη, θετική είναι η απελευθέρωση 17 στρεμμάτων πρασίνου στη Λεωφόρο Aλεξάνδρας, μετά την απομάκρυνση του γηπέδου του ΠAO. Ευτυχώς, δεν πέρασε η αρχική πρόταση του δήμου για εμπορικές χρήσεις 2.000 τ.μ.

Oσο για το πάρκο στο Γουδή, η Ντόρα Μπακογιάννη δεν προώθησε την υλοποίηση του μητροπολιτικού πάρκου, απεναντίας αποδέχθηκε την καταπάτηση αρκετών στρεμμάτων από τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις, όπου αντί για λυόμενες κατασκευάστηκαν μόνιμες.

Ελεύθεροι δημόσιοι χώροι

Eλάχιστα είναι τα βήματα που έκανε η δημοτική αρχή για την κατάκτηση νέων ελεύθερων χώρων. Η απαλλοτρίωση είκοσι στρεμμάτων στην περιοχή Λαγουμιτζή, στον Νέο Κόσμο, του παλιού κινηματογράφου «AB» στα Πατήσια και η κατεδάφιση του παλιού εργοστασίου «Θερμίδα» στη Pιζούπολη είναι φτωχή συγκομιδή για μία τριετία.

Από 'κει και πέρα, η Ντόρα Μπακογιάννη δεν έθεσε σε εφαρμογή ένα επιθετικό και φιλόδοξο σχέδιο για την προάσπιση κάθε σπιθαμής αδόμητου χώρου. Είναι χαρακτηριστικό ότι δεν υιοθετήθηκε η πρόταση της Eνωσης Υπαλλήλων των Τεχνικών Υπηρεσιών του δήμου, σύμφωνα με την οποία πρέπει «να διακηρυχθεί ότι κανένας από τους εναπομείναντες ελεύθερους χώρους δεν θα αφεθεί για χρήση πέραν του κοινόχρηστου πρασίνου». Η Eνωση προτείνει την καταγραφή των χώρων, τη διεκδίκηση νομοθετικής ρύθμισης που θα ορίζει ότι όλοι οι αδόμητοι χώροι που ανήκουν σε δημόσιους ή κοινωφελείς φορείς θα περάσουν στο δήμο, τη θέσπιση οκταετούς προγράμματος απαλλοτριώσεων κ.λπ.

Θετικές είναι οι παρεμβάσεις του δήμου στη βελτίωση της κατάστασης σε ορισμένα πάρκα (Εθνικός Κήπος, Aλσος Χωροφυλακής κ.λπ.), καθώς και ορισμένες αναπλάσεις πλατειών, όπως της Βαρβακείου Αγοράς. Η τάση, όμως, για εμπορευματοποίηση γεννάει εκτρώματα. Για παράδειγμα, η πλατεία της Βαρβακείου έχει καταληφθεί από ένα μεγαλοπρεπές αυθαίρετο μουσικό κέντρο, που βρίσκεται ακριβώς εμπρός από τα γραφεία της Δημοτικής Αστυνομίας!

Συγκοινωνιακό-Ενέργεια-Ρύπανση

Λίγο πριν από τις εκλογές του 2002 η κ. Mπακογιάννη έθετε ως άμεση προτεραιότητα τη δημιουργία πάρκινγκ, τα οικολογικά λεωφορεία και τις εναλλακτικές πηγές ενέργειας. Πέμπτη προτεραιότητα ήταν η έναρξη υλοποίησης του οργανωμένου σχεδίου στάθμευσης. Τρία χρόνια μετά, ο Δήμος Αθηναίων δεν έχει να επιδείξει σχεδόν κανένα βήμα στα συγκεκριμένα μέτωπα. Η Αθήνα δεν συμμετέχει σε ευρωπαϊκά πιλοτικά προγράμματα για υβριδικά λεωφορεία ή για οχήματα υδρογόνου, οι υπηρεσίες του δήμου δεν ανανέωσαν τα αυτοκίνητά τους με υβριδικά που ρυπαίνουν πολύ λιγότερο, δεν έγινε κάποιο πείραμα για την αξιοποίηση φωτοβολταϊκών συστημάτων ηλιακής ενέργειας ούτε ανακαινίστηκε κάποιο δημοτικό κτίριο ώστε να μη χάνει ενέργεια. Επίσης, στο Δήμο Αθηναίων δεν λειτουργεί κανένα σύστημα ελεγχόμενης στάθμευσης, παρά το γεγονός ότι ο Φεβρουάριος του 2006 είχε οριστεί ως ο μήνας της -έστω και καθυστερημένης- εκκίνησης.

Απορρίμματα

H Nτόρα Mπακογιάννη συνήψε την «Kαθαρή Συμμαχία», ένα πρόγραμμα τετραετούς διάρκειας (2004 - 2008) για τη βελτίωση της καθαριότητας της πόλης. Διαθέτοντας 34 εκατ. ευρώ (το μεγαλύτερο ποσό που διατέθηκε ποτέ για την καθαριότητα) ο δήμος αγόρασε 235 νέα οχήματα, διαμόρφωσε 20% περισσότερα δρομολόγια και ενίσχυσε το προσωπικό για την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, με την πρόσληψη 500 εκτάκτων. Aυτό είχε ως αποτέλεσμα, ειδικά την περίοδο των Oλυμπιακών Aγώνων, η Aθήνα να είναι πιο καθαρή.

Με ένα τόσο σημαντικό κονδύλι, όμως, θα περίμενε κανείς να προωθηθούν λύσεις που βλέπουν μπροστά και όχι απλά σε μια βελτίωση του ξεπερασμένου μοντέλου αποκομιδής. Η ανακύκλωση και η διαλογή των σκουπιδιών στην πηγή, μέτρο που εφαρμόζεται στις περισσότερες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες εδώ και πολλά χρόνια, στην Αθήνα προσεγγίζεται μόνο πιλοτικά. Μετατρέπεται έτσι σε προεκλογική εξαγγελία για την επόμενη τετραετία.

Κτίρια

Μπήκε λίγο χρώμα στη ζωή μας και βελτιώθηκε η εικόνα 3.000 κτιρίων, που εντάχθηκαν στο πρόγραμμα «Πρόσοψη» του Δήμου. Τα συγκεκριμένα κτίρια έβαψαν και φρόντισαν τις προσόψεις τους. Πιο εμφανής πρόοδος παρουσιάστηκε σε μερικές ιστορικές πλατείες, όπου τα κίνητρα προς τους ιδιοκτήτες πήραν πιο χειροπιαστή μορφή, σε συνεργασία με εταιρείες-χορηγούς. Συνολικά, πάντως ήταν μικρός ο αριθμός των κτιρίων που εντάχθηκαν στο «Πρόσοψη». Από την άλλη μεριά, η δημοτική αρχή δεν έδειξε ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την προάσπιση της πολιτιστικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς της Αθήνας. Χιλιάδες αξιόλογα κτίρια, δημιουργήματα όλων των εποχών, απειλούνται με κατάρρευση και... αντιπαροχή. Χαρακτηριστική, η συνηγορία του δήμου στο γκρέμισμα της πλειοψηφίας των προσφυγικών της Aλεξάνδρας.

ΟΙΚΟ 11-03-06            

 

 Επιστροφή

 

ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΣΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ Ο ΔΗΜΟΣ

Από το Γραφείο Τύπου του Δήμου Αθηναίων λάβαμε την παρακάτω επιστολή σχετικά με το ρεπορτάζ του προηγούμενου ΟΙΚΟ «Τι δεν άλλαξε στην Αθήνα η Ντόρα Μπακογιάννη»

Για την καλύτερη ενημέρωση των αναγνωστών σας σε σχέση με το έργο της Δημοτικής Αρχής στη διάρκεια της Δημαρχίας της Ντόρας Μπακογιάννη σημειώνουμε τα ακόλουθα:

- Η πληροφορία ότι το έργο αποκατάστασης πεζοδρομίων αφορούσε μόνο ή κυρίως το κέντρο της πόλης δεν είναι ορθή. Στο πρώτο δημοτικό διαμέρισμα που περιλαμβάνει εκτός του κέντρου και αρκετές γειτονιές δαπανήθηκαν 2.650.000 ευρώ έναντι 8.854.000 ευρώ στις περιοχές εκτός του κέντρου της πόλης (Κυψέλη, Παγκράτι, Πετράλωνα, Σεπόλια, Κολωνός, Γαλάτσι, Αμπελόκηποι, Πατησίων κ.λπ.).

- Οι συγκρίσεις με άλλες ευρωπαϊκές πόλεις σε σχέση με τα ποσοστά πρασίνου είναι χρήσιμες ιστορικά, σε ό,τι αφορά όμως στην Αθήνα, η περιοχή υπευθυνότητας του Δήμου έχει ήδη πολεοδομηθεί και οικοδομηθεί εδώ και πολλά χρόνια. Οι εναπομείναντες χώροι είναι τόσο λίγοι ώστε να μην μπορούν να μας φέρουν κοντά στον ευρωπαϊκό μέσο όρο, ακόμα και αν άμεσα αξιοποιηθούν όλοι για πράσινο, ενώ το γεγονός ότι βρίσκονται εντός πυκνοκατοικημένων περιοχών συνεπάγεται τεράστιο κόστος απαλλοτριώσεων.

- Ο Ελαιώνας δυστυχώς εδώ και πολλές δεκαετίες δεν διαθέτει ελιές ή πράσινο. Είναι μια εξαθλιωμένη παλιά βιομηχανική περιοχή με τεράστια εργοστάσια, που παραμένει αδρανής πάνω από 15 χρόνια. Το υφιστάμενο Προεδρικό Διάταγμα προβλέπει στα χαρτιά 46% πράσινο στην περιοχή του Δήμου Αθηναίων, δεν έχουν όμως προβλεφθεί από πού θα βρεθούν τα εκατοντάδες εκατ. ευρώ που απαιτούνται για τις σχετικές απαλλοτριώσεις.

- Το έργο του Παναθηναϊκού θα δημιουργήσει 120 στρ. πρασίνου, θα μειώσει συνολικά το τσιμέντο στο Λεκανοπέδιο (με το γκρέμισμα των τεράστιων παλαιών βιομηχανικών εγκαταστάσεων που υπάρχουν στην περιοχή της ανάπλασης του Βοτανικού και του γηπέδου της Λ. Αλεξάνδρας) και θα λειτουργήσει ως καταλύτης για να προχωρήσει σταδιακά η υλοποίηση του Π.Δ. και να αποκτήσει η περιοχή περισσότερο πράσινο από κάθε άλλη περιοχή της πόλης.

- Τα 20 στρ. απαλλοτριώσεων, που ήδη πραγματοποιήθηκαν στη διάρκεια της θητείας της Ντόρας Μπακογιάννη, αποτελούν ήδη την καλύτερη συγκομιδή χώρων πρασίνου εδώ και πολλά χρόνια για την Αθήνα. Αν σε αυτά προστεθούν οι νέοι χώροι πρασίνου που δημιουργούνται με την ευκαιρία του γηπέδου του Παναθηναϊκού στην Αλεξάνδρας και στο Βοτανικό, τότε η παρέμβαση δεν θα έχει προηγούμενο από πλευράς Δήμου Αθηναίων.

- Στη Βαρβάκειο, ολόκληρη η πλατεία αναβαθμίστηκε και το κατάστημα που λειτουργεί εκεί βρίσκεται σε χωροθετημένο χώρο. Η παρουσία του κρατάει τα ύποπτα και επικίνδυνα στοιχεία, που πριν από την παρέμβαση κατοικοέδρευαν μονίμως στην πλατεία, μακριά από την περιοχή.

- Η ελεγχόμενη στάθμευση αποτελούσε εξ αρχής επιλογή υψηλής προτεραιότητας για τη δημοτική αρχή η οποία ετοίμασε με πολύ μεγάλη προσοχή τη σχετική προεργασία (κυκλοφοριακές και περιβαλλοντικές μελέτες, πρόσληψη ικανού αριθμού δημοτικών αστυνομικών, κανονιστικό πλαίσιο το οποίο ψηφίστηκε από το Δημοτικό Συμβούλιο, διεθνής μειοδοτικός διαγωνισμός ο οποίος ανέδειξε ανάδοχο για την τεχνική διαχείριση του έργου), ώστε μετά το Πάσχα φέτος να υλοποιηθεί σωστά και χωρίς κινδύνους οπισθοδρομήσεων, η πολύ σημαντική αυτή μεταρρύθμιση σε ένα μεγάλο μέρος της πόλης.

- Η εισαγωγή της ανακύκλωσης προετοιμάστηκε εξ ίσου εξονυχιστικά, δοκιμάστηκε στο πλαίσιο ενός ιδιαίτερα επιτυχημένου πιλοτικού προγράμματος και στις επόμενες εβδομάδες θα ξεκινήσει -σε συνεργασία με το εγκεκριμένο από το ΥΠΕΧΩΔΕ συλλογικό όργανο- η εισαγωγή της σε ολόκληρη την πόλη.

- Το πρόγραμμα των προσόψεων σημείωσε με διεθνή κριτήρια πολύ μεγάλη επιτυχία (3.000 κτίρια σε δύο μόλις χρόνια από την ψήφιση της σχετικής νομοθεσίας ή 5 πολυκατοικίες ημερησίως). Πολύ μεγαλύτερη σημασία από τον μεγάλο αριθμό κτιρίων έχει η αλλαγή της νοοτροπίας των ιδιοκτητών και η διασφάλιση της συνέχισης του προγράμματος στην Αθήνα και της επέκτασής του σε ολόκληρη την Ελλάδα, με την ένταξη του προγράμματος στα ΠΕΠ.

Γραφείο Τύπου
του Δήμου Αθηναίων

 

Η απάντηση του ΟΙΚΟ

Η απάντηση του Γραφείου Τύπου επιβεβαιώνει στην ουσία το ρεπορτάζ μας για τον περιβαλλοντικό απολογισμό της κ. Μπακογιάννη, αφού ελάχιστα είναι εκείνα τα σημεία που επιχειρεί να μας «διορθώσει». Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι αποπνέει ένα πνεύμα «διαχείρισης» της απαράδεκτης κατάστασης στην Αθήνα. Κι αυτό στην πόλη των Ολυμπιακών Αγώνων, κατά τη διάρκεια της ολυμπιακής θητείας. Υπήρχαν ολυμπιακές πόλεις, με πιο χαρακτηριστικό παράδειγμα τη Βαρκελώνη, που κυριολεκτικά μεταμορφώθηκαν προς το καλύτερο. Μπορεί άραγε ο Δήμος Αθηναίων να ισχυριστεί κάτι ανάλογο; Αποτελούν καύχημα τα 20, όλα κι όλα, στρέμματα που απαλλοτριώθηκαν, τα περισσότερα ύστερα από μακρόχρονους αγώνες των κατοίκων;

«Οι εναπομείναντες χώροι είναι τόσο λίγοι», σημειώνεται στην επιστολή του Γραφείου Τύπου ώστε δεν μπορούμε να πλησιάσουμε τα ευρωπαϊκά επίπεδα πρασίνου. Γιατί όμως, αφού είναι τόσο λίγοι, δεν μπορούμε να τους προστατεύσουμε; Διεκδικήθηκαν κονδύλια; Μπήκε θέμα νομοθετικών παρεμβάσεων; Αναζητήθηκαν άλλες λύσεις;

Για το θέμα των πεζοδρομήσεων, πέρα από τα κονδύλια, αξίζει μια βόλτα σε γειτονιές, όπως και στο «χωροθετημένο» κατάστημα της Βαρβακείου. Oσο για την ανακύκλωση και τη στάθμευση, οι παρεμβάσεις αναμένονται. Το θέμα του Ελαιώνα είναι μεγάλο και σύνθετο. Χρειάζεται ξεχωριστή διαπραγμάτευση. Θα επανέλθουμε. Γιάννης Ελαφρός ΟΙΚΟ 8-4-06

 Επιστροφή

 

«ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ» «Υπερασπίζουμε το περιβάλλον ενάντια στο κεφάλαιο»

«Εργαζόμενοι, αυτοαπασχολούμενοι, νέοι

Για πολλά χρόνια ακούτε τα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα για την προστασία και αναβάθμιση του περιβάλλοντος στο Λεκανοπέδιο της Αττικής.

Η αντιλαϊκή πολιτική των κυβερνήσεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ δεν εκφράζεται μόνο με την επίθεση στο λαϊκό εισόδημα και στα δικαιώματα των εργαζομένων. Συμπληρώνεται με πολιτικές για την υποβάθμιση και εμπορευματοποίηση της δημόσιας Υγείας, Παιδείας και κάθε άλλης πλευράς της ζωής του λαού, που οδηγούν στην αύξηση των κερδών του κεφαλαίου. Το εργασιακό περιβάλλον επιδεινώνεται, με αποτέλεσμα δεκάδες εργάτες να σκοτώνονται την ώρα της δουλιάς και εκατοντάδες να σακατεύονται.

Συνεχίζονται οι ιμπεριαλιστικές πολεμικές επεμβάσεις των Αμερικανών, των Ευρωπαίων και άλλων συμμάχων τους, στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, στην Αφρική. Απειλούν με νέο πόλεμο το Ιράν. Ανοίγουν νέα μέτωπα. Σκοτώνουν χιλιάδες ανθρώπους, καταστρέφουν το φυτικό και ζωικό πλούτο, τις υποδομές, τους πολιτισμούς και τα μνημεία τους, απειλούν με πυρηνική καταστροφή. Δε θα μπορούσε λοιπόν να μείνει στο απυρόβλητο της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης κάθε πτυχή του περιβάλλοντος, οι παραλίες, τα δάση, οι ορεινοί όγκοι, οι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι.

Για να επιτευχθεί πιο εύκολα η παράδοση του φυσικού περιβάλλοντος στο μεγάλο κεφάλαιο προετοιμάστηκε το έδαφος με νομοθετικές ρυθμίσεις από τις προηγούμενες κυβερνήσεις. Οι κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ με τη συνταγματική αναθεώρηση του 2001 προχώρησαν στην αλλαγή του άρθρου 24, διευκολύνοντας τον αποχαρακτηρισμό των δασών, ενώ με σειρά νομοθετημάτων στο όνομα της υλοποίησης μεγάλων έργων για τη διεξαγωγή των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004 κατέστρεψαν δεκάδες ελεύθερους χώρους.

Συνυπεύθυνοι οι εκλεγμένοι της ΝΔ, του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ

Η κυβέρνηση της ΝΔ, με το νόμο για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων και τις Συμπράξεις Δημόσιου Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ), εκχωρεί για μακροχρόνια εκμετάλλευση την κρατική περιουσία στο μεγάλο κεφάλαιο. Στο Ελληνικό ένα μεγάλο κομμάτι από το πρώην αεροδρόμιο μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρείται στο κεφάλαιο και οικοπεδοποιούνται πάνω από 1.000 στρέμματα.

Η παραλία Καλλιθέας, ο Φαληρικός όρμος και ο Ιππόδρομος οικοπεδοποιούνται και μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρούνται στην επιχειρηματική δραστηριότητα για μαρίνες, ξενοδοχεία, κόβοντας κάθε πρόσβαση του λαού προς τη θάλασσα.

Στο Γουδί η κυβέρνηση με το μνημόνιο των υπουργείων Εθνικής Αμυνας και Πολιτισμού προγραμματίζει διάφορες χρήσεις, ακόμα και σε αντίθεση με το ν. 732/77 που παραχωρεί το χώρο στους Δήμους Αθηναίων και Ζωγράφου για τη δημιουργία πάρκου. Ηδη, στο χώρο διατηρήθηκαν με τροποποίηση του νόμου οι εγκαταστάσεις του μπάντμινγκτον που χρησιμοποιούνται για εμπορικές χρήσεις (συναυλίες κλπ) και προ ημερών παραχωρήθηκαν σε ιδιώτη για 20 χρόνια.

Συνυπεύθυνοι σ' αυτή την κατάσταση είναι οι εκλεγμένες διοικήσεις της Νομαρχίας Αθήνας και των δήμων που πρόσκεινται στη ΝΔ, στο ΠΑΣΟΚ και το ΣΥΝ. Η Νομαρχία της Αθήνας, με τις ψήφους των αιρετών ΠΑΣΟΚ, ΝΔ, ΣΥΝ και ΛΑΟΣ, συμφώνησε για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων από ιδιώτες επιχειρηματίες στη λογική της ανταποδοτικότητας, δηλαδή να πληρώνει ο λαός για τη χρήση τους.

Ο Δήμος της Αθήνας, με τη σύμφωνη γνώμη των παρατάξεων της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ, χρησιμοποιείται ως πολιορκητικός κριός για τον κατατεμαχισμό του Ελαιώνα και την εμπορευματοποίησή του με τη δημιουργία γηπέδου της ΠΑΕ ΠΑΟ, μεγάλων εγκαταστάσεων και εμπορικού κέντρου, με την εκχώρηση 200 στρεμμάτων. Ετσι, μέσω της Τοπικής Αυτοδιοίκησης παραχωρείται στο ιδιωτικό κεφάλαιο η δημόσια γη και περιουσία, ενώ ταυτόχρονα εμπορευματοποιούνται όλες οι υπηρεσίες, καθώς και οι τελευταίοι ελεύθεροι χώροι.

Η ΝΑΣ είναι κατηγορηματικά αντίθετη με κάθε σκέψη ιδιωτικοποίησης και εκχώρησης της κρατικής περιουσίας των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων και των ελεύθερων χώρων στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις, οι ελεύθεροι χώροι να είναι δημόσιοι χώροι άθλησης, ψυχαγωγίας, αναψυχής.

Η χρηματοδότηση της λειτουργίας των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων, η ανάπλαση των χώρων και η συντήρησή τους να γίνεται με έξοδα του κράτους.

Απορρίπτουμε κάθε σκέψη και ιδέα που οδηγεί στην ανταποδοτικότητα. Η χρήση αυτών των χώρων και η λειτουργία για το λαό να είναι δωρεάν.

Συγκεκριμένα μέτρα

Η ΝΑΣ καλεί το λαό και τη νεολαία να παλέψουν για να σταματήσει η καταστροφή του περιβάλλοντος, για την ανάπτυξη του μαζικού λαϊκού αθλητισμού, για να αξιοποιηθούν έργα και εγκαταστάσεις από το λαό και όχι από το κεφάλαιο, για μια ανθρώπινη ζωή των εργαζομένων και του λαού της Αττικής. Μέτρα για την υγιεινή και ασφάλεια των εργαζομένων στους τόπους δουλιάς με ευθύνη κράτους και εργοδοτών.

Για τον Ελαιώνα

Τα 9.000 στρέμματα του Ελαιώνα μπορούν να γίνουν ανάσα ζωής για το Λεκανοπέδιο. Βασική προϋπόθεση είναι να απαγορευτεί κάθε πράξη μεταβίβασης στο κεφάλαιο, κάθε μονομερής παρέμβαση μια και οι αγοραπωλησίες διαδέχονται η μια την άλλη δημιουργώντας τετελεσμένα.

Για το Ελληνικό

  • Να δεσμευτεί συνολικά ο χώρος για δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου υψηλού πρασίνου, ανάσα ζωής για τους κατοίκους της περιοχής.
  • Να ακυρωθούν οι παραχωρήσεις των 170 στρεμ. στην εταιρία Ελληνικά Τουριστικά Ακίνητα και των 2.200 στρ. στην ΑΕ Ολυμπιακά Ακίνητα που έγιναν από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ - ΝΔ. Να μην οικοπεδοποιηθούν τα 1.000 στρεμ. όπως εξάγγειλε το ΥΠΕΧΩΔΕ.
  • Να απομακρυνθεί η βάση επισκευής αεροσκαφών της Πολεμικής Αεροπορίας.

Για παραλία Τζιτζιφιών - Ιππόδρομο

Να παραμείνει στο Δημόσιο ως ενιαίο σύνολο. Το κράτος να αναλάβει με δικά του κονδύλια τη διαμόρφωση του Ιπποδρόμου σε χώρο πρασίνου και τη συντήρηση των Ολυμπιακών εγκαταστάσεων. Να προχωρήσει άμεσα στην κατασκευή αντιπλημμυρικού καναλιού.

Για το Πάρκο στο Γουδί

Στα 965 στρεμ. στο Γουδί να θεσμοθετηθεί άμεσα και να δημιουργηθεί ενιαίο πάρκο υψηλού πρασίνου, με κρατική χρηματοδότηση, ανοιχτό στο λαό και τη νεολαία, χωρίς ιδιωτική ή επιχειρηματική δράση στη λειτουργία του. Να απομακρυνθούν όλα τα στρατόπεδα και οι εγκαταστάσεις της αστυνομίας. Να επεκταθεί η θεσμοθέτηση με τους ίδιους όρους για τα 4.500 στρέμματα, όπως απαιτούν οι κάτοικοι της περιοχής.

Καταδικάστε τους με την ψήφο σας!

Η ΝΑΣ με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Περιβάλλοντος, στις 5 Ιούνη 2006, σας καλεί σε αγώνα ενάντια στην ιδιωτικοποίηση, για τη διάσωση και ανάπτυξη των ελεύθερων χώρων, των παραλιών και των ορεινών όγκων της Αττικής από την πολιτική παράδοσής τους στο κεφάλαιο, που προωθεί η κυβέρνηση με τη σύμφωνη γνώμη του ΠΑΣΟΚ και του ΣΥΝ στους δήμους και τη Νομαρχία.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΣΤΕ με την ψήφο σας στις νομαρχιακές και δημοτικές εκλογές αυτές τις δυνάμεις.

ΨΗΦΙΣΤΕ τη ΝΟΜΑΡΧΙΑΚΗ ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΗ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑ (ΝΑΣ) και τους αγωνιστικούς συνδυασμούς στους δήμους, που στηρίζουν το ΚΚΕ, το ΔΗΚΚΙ, η Κομμουνιστική Ανανέωση, η Παρέμβαση Αριστερών Πολιτών και άλλοι ριζοσπάστες αγωνιστές.

ΕΝΙΣΧΥΣΤΕ το ριζοσπαστικό πόλο που θα δώσει προοπτική σε αυτό τον αγώνα.

Για να μπορέσουν επιτέλους οι κάτοικοι της Αττικής να ζήσουν σε ένα φυσικό περιβάλλον που δικαιούνται, χωρίς επιβάρυνση της υγείας τους, που να τους παρέχει ξεκούραση, ψυχαγωγία με δωρεάν πρόσβαση». Ριζοσπάστης 30-5-06

 

 Επιστροφή

 

Ιστορικές φάμπρικες μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας

Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΒΑΣΙΛΕΙΑΔΟΥ Φωτ.: ΠΑΤΡΟΚΛΟΣ ΣΤΕΛΛΑΚΗΣ

Η μοίρα των βιομηχανικών μνημείων θα μπορούσε να είναι ένα γοητευτικό παραμύθι, ταυτισμένο με την ραγδαία ανάπτυξη που γνώρισαν η Αθήνα και ο Πειραιάς τα τελευταία 150 χρόνια.

Θα μπορούσε να είναι κι ένα θλιμμένο παραμύθι για περιοχές που για χρόνια απέφευγαν οι «καθώς πρέπει» και το σφύριγμα της φάμπρικας σκέπαζε τη νοσταλγία των μικρασιατών προσφύγων, που από το '22 πρόσφεραν φτηνά εργατικά χέρια στη νεότευκτη βιομηχανία της Ελλάδας.
Το γκρέμισμα και της «Κολούμπια» απέδειξε ότι τα μνημεία αξιολογούνται βάσει της εμπορικότητάς τους. Η διάσωση του τεχνικού πολιτισμού και της ιστορικότητας ενός χώρου έπονται.
Οπως σημειώνει ο Νίκος Μπελαβίλας, λέκτορας στο ΕΜΠ και πρόεδρος του TICCIH (The International Committee for the Conservation of the Industrial Heritage-συμβουλευτικό όργανο της UNESCO σε θέματα βιομηχανικής κληρονομιάς) στην Ελλάδα, «τα προηγούμενα δέκα χρόνια χάθηκαν σημαντικά έργα. Στον Πειραιά, τα Λιπάσματα γκρεμίστηκαν και η υφαντουργία Ρετσίνα καταστράφηκε από πυρκαγιά. Στα Πατήσια, το παγοποιείο Φιξ ισοπεδώθηκε και για το Φιξ της Θεσσαλονίκης ουδείς γνωρίζει το μέλλον. Τα Σιλό της Καβάλας δεν υπάρχουν πια. Σε όλη τη χώρα εργοστάσια κατεδαφίζονται και άλλα ρημάζουν χωρίς προοπτική».
Ταυτόχρονα όμως με την ενεργή συμβολή του TICCIH, μια σειρά από βιομηχανικά μνημεία αποκαταστάθηκαν και αναδείχθηκαν: το τεχνολογικό πάρκο Λαυρίου, το βιομηχανικό μουσείο Ερμούπολης, τα ελαιοτριβεία και σαπωνοποιεία Λέσβου κ.ά.

«Εχει ξεκινήσει η καταγραφή του αρχείου βιομηχανικής κληρονομιάς με πρωτοβουλία του ΕΜΠ, του TICCIH και μεγάλης ομάδας πανεπιστημίων. Στόχος είναι η χαρτογράφηση των βιομηχανικών μνημείων σε όλη την επικράτεια που εκτιμώ ότι θα ξεπεράσουν τα 3.000», αναφέρει ο Νίκος Μπελαβίλας.
Στο μεταξύ, σε Αθήνα και Πειραιά τα εγκαταλειμμένα μνημεία περιμένουν «σωτηρία» από την ...μπουλντόζα.

Λιπάσματα Δραπετσώνας
Η επιστολή που έστειλε το 2002 ο Stewart Smith, γενικός γραμματέας του TICCIH και από τους μεγαλύτερους εξπέρ της βιομηχανικής αρχιτεκτονικής, στον Κώστα Σημίτη δεν στάθηκε ικανή να διασώσει το μεσοπολεμικό συγκρότημα. Το καλοκαίρι του 2003 το Κεντρικό Συμβούλιο Νεοτέρων Μνημείων, παρά τις αντιδράσεις φορέων και επιστημονικών ιδρυμάτων, γνωμοδότησε υπέρ της κατεδάφισης των 100 περίπου κτισμάτων.
Γλίτωσαν το γυαλάδικο, το κτίριο παραγωγής ηλεκτρικού ρεύματος, οι αποθήκες πρώτων υλών, το διοικητήριο και τα σφαγεία που την ίδια περίοδο κηρύχθηκαν διατηρητέα.
Είχε προηγηθεί, το 2000, πρόταση του ΕΜΠ για αξιοποίηση και επανάχρηση του συγκροτήματος στην οποία περιλαμβάνονταν χώροι αναψυχής, πολιτισμού, τουρισμού, εμπορίου και μεγάλο κέντρο ερευνών και τεχνών.

Σήμερα, στην έκταση των 240 στρεμμάτων τα ερειπωμένα κτίρια έμειναν να θυμίζουν τη μεγαλύτερη χημική βιομηχανία της χώρας. Μοναδική εξαίρεση το διοικητήριο, όπου τα πορτρέτα του ιδρυτή Νίκου Κανελλόπουλου και του Μποδοσάκη, που πήρε την επιχείρηση το 1930, ακόμη στολίζουν τα γραφεία. Στον ίδιο χώρο το χημείο, όπου οι θαμποί δοκιμαστικοί σωλήνες αφέθηκαν δίπλα στα μπουκάλια με τις πρώτες ύλες για την κατασκευή γυαλιού: σόδα, άμμος, υαλοθραύσματα. Τοποθετημένα πρόχειρα σαν να περιμένουν τους εργάτες να επιστρέψουν από διάλειμμα.
Τα Λιπάσματα ανήκουν από το 1983 στην Εθνική Τράπεζα και τα διαχειρίζεται η θυγατρική της «Πρότυπος Κτηματική Τουριστική Α.Ε.». Ο Γιάννης Κυριακόπουλος, οικονομικός διευθυντής της Εθνικής, μας είπε ότι «δεν υπάρχει πολεοδομικός σχεδιασμός για την περιοχή και αναμένουμε το ΥΠΕΧΩΔΕ προκειμένου να αξιοποιήσουμε την έκταση. Σκοπεύουμε να χωροθετήσουμε εμπορικές, πολιτιστικές, ψυχαγωγικές χρήσεις και χώρους πρασίνου».

Βιομηχανία Κρόνος
«Στον πύργο απόσταξης της οινοποιίας-οινοπνευματοποιίας Κρόνος, ειδικά τα καλοκαίρια που η ζέστη και οι αναθυμιάσεις έκαναν την ατμόσφαιρα αποπνικτική, οι εργάτες σκαρφάλωναν στους πάνω ορόφους κι έριχναν τον μεσημεριανό τους ύπνο. Συνήθως έβαζαν εμάς τους πιτσιρικάδες να φυλάμε τσίλιες σε περίπτωση που κάποιος διευθυντής εμφανιζόταν», θυμάται ο Γιώργος Αμπατζόγλου, δήμαρχος Ελευσίνας. Από τότε άλλαξαν πολλά. Το εργοστάσιο πρωτολειτούργησε το 1926 και έκλεισε το '85. Κατασκευάστηκε από τον πρωτοπόρο μηχανικό Παύλο Σαντορίνη.
Στα 37 στρέμματα όπου εκτείνεται ο χώρος της βιομηχανίας υπάρχουν 15 κτίρια, εκ των οποίων τα 10 έχουν αξιολογηθεί ως ιδιαίτερης σημασίας από το Εργαστήριο Αστικού Περιβάλλοντος του ΕΜΠ. Τα δύο απ' αυτά κηρύχθηκαν ως διατηρητέα το 1995. Εκτοτε έχουν αφεθεί στην τύχη τους. Σήμερα, η παλιά βιομηχανία αποτελεί «μήλον της έριδος» μεταξύ του Δήμου Ελευσίνας και της ιδιοκτήτριας εταιρείας «Αρμονία Α.Ε.», καθώς και οι δύο πλευρές διεκδικούν όσο το δυνατόν μεγαλύτερο κομμάτι, για διαφορετική χρήση η καθεμία.

Ασβεστοποιία-Γαλάτσι
Οι περίοικοι είναι βέβαιοι πώς θέλουν να φύγει από μπροστά τους αυτή η «παλιατζούρα». Το τι θα γίνει λίγο τους ενδιαφέρει, αφού εδώ και τριάντα χρόνια που έπαψε να λειτουργεί το βλέπουν ως εστία μόλυνσης και όχι ως χώρο ιστορικής μνήμης. Κι όμως το ασβεστοποιείο είναι διατηρητέο από το 1995. Δύο πινακίδες στο συρματόπλεγμα που το περιβάλλει προειδοποιούν ότι απαγορεύεται η είσοδος από τη ...ριγμένη στο έδαφος πύλη!
«Είναι ένα εξαιρετικό αρχιτεκτόνημα των τελών του 19ου, αρχών του 20ού αιώνα. Διαθέτει ένα από τα ελάχιστα διασωθέντα καμίνια τύπου Χόφμαν και αυτό το κάνει ιδιαιτέρως σημαντικό», τονίζει ο καθηγητής Ν. Μπελαβίλας.
Ηδη από τη δεκαετία του '80 υπήρξαν σχέδια για τη μετατροπή του σε βρεφονηπιακό σταθμό, δεν προχώρησαν και η φθορά συνέχισε το έργο της. Η σημερινή δημοτική αρχή προτίθεται, όπως λέει ο δήμαρχος Θεόδωρος Τούντας, να διατηρήσει το μνημείο, δημιουργώντας στον χώρο του αίθουσα πολλαπλών χρήσεων, βιβλιοθήκη και παραδοσιακό καφενείο. «Οι χρήσεις έχουν εγρκιθεί από το υπουργείο Πολιτισμού και το αργότερο σε ένα μήνα αρχίζουμε εργασίες».
Ελληνική Εριουργία
Το «Εριουργείον των Πατησίων» ιδρύθηκε το 1908 από τους αδελφούς Κυρκίνη. Παρήγαγε είδη για το στρατό, κλινοσκεπάσματα και μάλλινα υφάσματα. Θεωρήθηκε εθνική βιομηχανία, τόσο για τη σχέση της με τις προμήθειες του στρατού όσο και για τον μεγάλο όγκο της. Μετά το 1935 η εταιρεία περιέρχεται στον όμιλο επιχειρήσεων Μποδοσάκη-Αθανασιάδη και επιβιώνει ώς το 1983. «Στο Β' Παγκόσμιο Πόλεμο ο Βάλτερ Ντέτερ είχε αναλάβει τη διαχείριση του εργοστασίου μαζί με έλληνες δωσίλογους. Εδιναν λογαριασμό απευθείας στην Ομπερ Κομαντάντε της Βέρμαχτ και έστελναν τα προϊόντα του στο γερμανικό στρατό» λέει η Ολγα Βογιατζόγλου, αρχαιολόγος-ερευνήτρια βιομηχανικής κληρονομιάς.
Το 1999 το κυρίως κτίριο, η καμινάδα και τμήμα των αποθηκών χαρακτηρίστηκαν διατηρητέα. Σήμερα, το μεγαλύτερο μέρος ανήκει στην ΠΥΡΚΑΛ και το υπόλοιπο έχει απαλλοτριωθεί από τον ΟΣΚ. Ο Ζαχαρίας Μάριος, ένας εκ των εκκαθαριστών από πλευράς ΠΥΡΚΑΛ, τονίζει ότι «τα διατηρητέα θα συντηρηθούν. Οι υπόλοιποι χώροι θα δοθούν προς εκμετάλλευση. Για την ώρα είμαστε στα δικαστήρια με τον ΟΣΚ, αφού χαρακτήρισε την ιδιοκτησία μας απαλλοτριωτέα υπέρ αυτού. Μέχρι το 2007 ελπίζουμε να έχει λήξει η εκκαθάριση της Εριουργίας, ώστε να πουληθούν τα ακίνητα και να δοθούν τα μερίσματα στους μετόχους».
Εργοστάσιο Δρακόπουλου
Χαμένο στη σκόνη και τα χαλάσματα από το 1950, που σταμάτησε να λειτουργεί ως υφαντουργία, υπήρξε το παλιότερο εργοστάσιο στην περιοχή της Αλυσίδας, στο τέρμα Πατησίων. Ιδρύθηκε το 1882 από τον Δημήτρη Βεζανή και πουλήθηκε το 1922 στην «Ομόρρυθμη Εταιρεία Κ. & Α. Δρακόπουλου», η οποία συνέχισε τη λειτουργία του εργοστασίου με στροφή στη βαμβακουργία.
Η πρόσοψή του και οι δύο παρακείμενες βίλες είναι διατηρητέες από το 1983 και είναι ιδιοκτησία του Ερυθρού Σταυρού. Οπως υποστηρίζει ο πρόεδρός του Ανδρέας Μαρτίνης, «έχουμε δικαίωμα να χτίσουμε 9.000 τ.μ. Θα προσπαθήσουμε να μην γίνει εμπορική εκμετάλλευση, αλλά κάτι που δεν θα τσιμεντώνει τον χώρο: συνεδριακό κέντρο, δημοτικό θέατρο, κινηματογράφος».   ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 28/05/2006

 

 Επιστροφή

 

15/6/2006: Έρευνα για τη βία στα σχολεία
Εντυπωσιακά είναι τα στοιχεία της έρευνας του Εθνικού Κέντρου Κοινωνικών Ερευνών με θέμα: "Η βία στη ζωή των μαθητών της Αθήνας", που παρουσιάστηκαν την Πέμπτη το πρωί στο Δημαρχιακό Μέγαρο της Πλατείας Κοτζιά.

Παρουσίαση ευρημάτων από την Έρευνα του ΕΚΚΕ για την ποιότητα ζωής των μαθητών

Την πραγματοποίηση του συγκεκριμένου Έργου ζήτησε από το ΕΚΚΕ το Δημοτικό

Συμβούλιο Αθηναίων, με ομόφωνη απόφασή του, μετά από εισήγηση της αρμοδίας Αντιδημάρχου Ήρας Βαλσαμάκη.

Το Πρόγραμμα χρηματοδοτήθηκε από το Υπουργείο Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (Απρίλιος 2005).

Το Ερευνητικό Πρόγραμμα διεξήγαγε ερευνητική ομάδα του ΕΚΚΕ με συντονίστριες την κυρία Γίτσα Κοτταρίδη, Κοινωνιολόγο και την κυρία Ελένη Βαλάσση-Αδάμ, Υφηγήτρια Παιδιατρικής. Συνεργάστηκε, για το τμήμα της μελέτης που αφορά την προσχολική ηλικία, η Καθηγήτρια Μαρία Μαλικιώση-Λοΐζου από το Τμήμα Εκπαίδευσης και Αγωγής στην Προσχολική Ηλικία του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Η Έρευνα αποσκοπεί:

α) στην αποτύπωση διαστάσεων και παραμέτρων ποιότητας ζωής παιδιών και εφήβων, ηλικίας 5 - 18 ετών, που φοιτούν σε σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης της περιοχής του Δήμου Αθηναίων και

β) στην ανάλυση των αλληλεπιδράσεων αυτών των παραγόντων που διαμορφώνουν την ποιότητα ζωής στη σημερινή μεταβαλλόμενη πολυπολιτισμική κοινωνία.

Τα ευρήματα θα χρησιμεύσουν, κατ΄αρχήν, στην αποτελεσματική ανταπόκριση του Δήμου Αθηναίων στις ανάγκες των δημοτών του και στη διαμόρφωση αναγκαίας πολιτικής σε όλη τη χώρα.

Η συλλογή των πληροφοριών έγινε με στατιστική δειγματοληψία σε 101 σχολικές μονάδες, πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, της περιοχής του Δήμου Αθηναίων (πλην των Νηπιαγωγείων, όπου η έρευνα είναι εν εξελίξει), με συμπλήρωση ερωτηματολογίων (παρουσία συνεντευκτών) από τον διευθυντή, τον εκπαιδευτικό, και από τα παιδιά ενός τμήματος της Ε’ Δημοτικού, της Β’ Γυμνασίου, της Β’ Λυκείου / ΤΕΕ. Διασταυρώνονται, δηλαδή, πληροφορίες από 2.000 παιδιά με αυτές του εκπαιδευτικού τους και του διευθυντή του σχολείου τους.

1 Οι πληροφορίες αφορούν πολλές διαστάσεις της ζωής των παιδιών, όπως τον χώρο τους, τη σύνθεση και λειτουργία της οικογένειάς τους, το φυσικό περιβάλλον και το έμψυχο περιβάλλον του σχολείου, τον ελεύθερο χρόνο, τις διατροφικές τους συνήθειες, τον τρόπο αναψυχής και άθλησης, τη χρήση ουσιών, τις σχέσεις τους με τους γονείς, τους εκπαιδευτικούς, τους συνομηλίκους τους, τον κοινωνικό ιστό.

Η συλλογή του υλικού ολοκληρώθηκε προ ολίγων ημερών, επομένως, δεν έχει γίνει ακόμα ανάλυση και επεξεργασία των ευρημάτων. Εν όψει, όμως, των γεγονότων βίας ανηλίκων που ήρθαν στο φως της δημοσιότητας και συγκλόνισαν το Πανελλήνιο, θεωρήσαμε σκόπιμο να παρουσιάσουμε σχετικά ευρήματα που δίνουν μια αδρή εικόνα για την εμπειρία των παιδιών της περιοχής της Αθήνας με τη βία.

Τονίζεται ότι, στην παρούσα έρευνα, η βία δεν διερευνάται μεμονωμένα, αλλά ως ένα στοιχείο της ζωής των παιδιών, πολυπαραγοντικής αιτιολογίας. Στόχος μας είναι να επεξεργαστούμε τα στοιχεία κατά σχολείο και κατά Δημοτικό Διαμέρισμα και, συνεκτιμώντας και άλλες μεταβλητές, να μπορέσουμε να επισημάνουμε σημεία αποτελεσματικής παρέμβασης για την αντιμετώπιση του φαινομένου.

Τα στοιχεία που παρουσιάζουμε δίνουν μία πρώτη εικόνα της σημερινής έκτασης του φαινομένου στα σχολεία του Δήμου Αθηναίων.

Εξ’ όσων γνωρίζουμε, ανάλογη έρευνα που να αφορά την ποιότητα ζωής παιδιών και εφήβων στην Αθήνα και να καλύπτει τόσες πολλές διαστάσεις της ζωής τους δεν έχει πραγματοποιηθεί, και αυτό υπογραμμίζει τη σπουδαιότητα της παρούσας έρευνας.

«Μεγαλώνοντας στην Αθήνα - Ποιότητα Ζωής Παιδιών και Εφήβων» ΕΚΚΕ – ΙΝ.Κ.ΠΟ.

2 Η Βία στη Ζωή των Μαθητών της Αθήνας (2006)

Π ρ ώ τ α Ε υ ρ ή μ α τ α

Θύματα: Οι μαθητές του Δημοτικού δηλώνουν ότι έχουν υποστεί βία, σε μία ή περισσότερες μορφές, σε μεγαλύτερα ποσοστά από ό,τι οι μαθητές του Γυμνασίου/Λυκείου. Ειδικά για τη σωματική βία, τα ποσοστά για τα παιδιά του Δημοτικού είναι 37%, ενώ τα αντίστοιχα του Γυμνασίου/Λυκείου είναι 11%.

Θύτες: Ομολογούν ότι έχουν κάνει τα ίδια τα παιδιά πράξεις βίας σε ποσοστά που δεν διαφέρουν σημαντικά μεταξύ Δημοτικού και Γυμνασίου/Λυκείου. Έχουν χτυπήσει άλλα παιδιά 13% και 11% αντίστοιχα. Έχουν απειλήσει άλλα παιδιά στο ίδιο ποσοστό, 5%.

Αμέτοχοι Θεατές: Ως προς τις πράξεις βίας που τα παιδιά δηλώνουν ότι έχουν βιώσει ως θεατές, 41% των παιδιών του Δημοτικού και 43% των παιδιών του Γυμνασίου/Λυκείου έχουν δει παιδί/παιδιά να απειλούν/φοβερίζουν άλλα παιδιά στο σχολείο. 77% και 68% αντίστοιχα έχουν δει παιδί/παιδιά να χτυπούν άλλα παιδιά στο σχολείο.

Σεξουαλική ενόχληση: Ως προς σεξουαλική ενόχληση, 19% των μαθητών του Δημοτικού και 21% των μαθητών του Γυμνασίου/Λυκείου αναφέρουν ότι «είναι σίγουροι ή νομίζουν» ότι έχουν προσεγγιστεί με σκοπό σεξουαλική ενόχληση. Μάλιστα, 5% των μαθητών του Δημοτικού και 3% των μαθητών του Γυμνασίου/Λυκείου αναφέρουν ότι αυτό έγινε στο χώρο του σχολείου.

Αναφορές διευθυντών/εκπαιδευτικών: Τόσο οι διευθυντές όσο και οι εκπαιδευτικοί δηλώνουν σε μεγάλο ποσοστό, πάνω από 60%, ότι στο σχολείο τους υπάρχει επιθετικότητα προς αδύνατους/καινούργιους/δυσπροσάρμοστους/ διαφορετικούς μαθητές. Επίσης δηλώνουν ότι υπάρχει επιθετικότητα προς εκπαιδευτικούς (18%). Αναφέρουν ακόμα επιθέσεις από εξωσχολικές ομάδες (29% των διευθυντών και 13% των εκπαιδευτικών). Ως προς την επιθετικότητα από αλλοδαπούς προς έλληνες μαθητές και αντίστροφα, δηλώνονται περίπου τα ίδια ποσοστά, γύρω στα 30%, και για τις δύο περιπτώσεις.

Ζητήματα ένταξης: Προβλήματα ένταξης των αλλοδαπών αναφέρονται από 16% των εκπαιδευτικών και 17% των διευθυντών. 84% των μαθητών του Δημοτικού και 76% των μαθητών του Γυμνασίου/Λυκείου απαντούν ότι έχουν φίλους άλλης εθνικότητας.

 

 Επιστροφή

 

Βγάζουν στο σφυρί 4 εκατ. στρέμματα καταπατημένων

ΤΟΥ ΑΝΤΩΝΗ ΣΩΤΗΡΑΚΟΥ

Περισσότερα από 4 εκατ. στρέμματα γεωργικών και αστικών εκτάσεων που έχουν καταπατηθεί βγάζει στο σφυρί το υπουργείο Oικονομικών, προσδοκώντας να εισπράξει περί το 1 δισ. ευρώ για να καλύψει τις μαύρες τρύπες του προϋπολογισμού που δημιουργεί η κατάρρευση των εσόδων.

Tο σχέδιο νόμου με τους όρους και τις προϋποθέσεις εξαγοράς των καταπατημένων εκτάσεων του Δημοσίου αναμένεται να κατατεθεί μέχρι το τέλος του μήνα στη Bουλή για να ψηφιστεί από το πρώτο θερινό τμήμα και να τεθεί σε εφαρμογή από τον Σεπτέμβριο. Eκτός συναλλαγής, σύμφωνα με το σχέδιο νόμου, παραμένουν δασικές εκτάσεις ή εκτάσεις σε περιοχές που έχουν κηρυχθεί αναδασωτέες, ακίνητα σε περιοχές οικολογικού ενδιαφέροντος και σε προστατευόμενες από τη νομοθεσία ή διεθνείς συμβάσεις περιοχές που απαγορεύεται η δόμηση.

Bασική προϋπόθεση για υπαγωγή μιας έκτασης στη ρύθμιση και νομιμοποίηση της αυθαίρετης κατοχής με εξαγορά είναι η καταπάτηση να έχει γίνει πριν από το 1985 και να συνεχίζεται μέχρι σήμερα και αυτό να αποδεικνύεται είτε με μαρτυρίες, είτε με επίσημα έγγραφα (π.χ πρωτόκολλα αποβολής, επιβολή προστίμων αυθαίρετης χρήσης κ.λπ.). Σύμφωνα με τα οριζόμενα στο σχέδιο νόμου, κάθε αυθαίρετος νομεύς δημοσίου κτήματος μπορεί να εξαγοράσει και να αποκτήσει νόμιμο τίτλο κυριότητας μέχρι ένα άρτιο οικόπεδο προκειμένου για αστικό ακίνητο ή και μεγαλύτερο αν το εναπομένον τμήμα του καταπατημένου δεν σχηματίζει άρτιο οικόπεδο, μέχρι 40 στρέμματα γεωργικής γης εφόσον αυτή χρησιμοποιείται ήδη για γεωργική ή κτηνοτροφική εκμετάλλευση και μέχρι 10 στρέμματα στις λοιπές περιπτώσεις.

Όπως ορίζεται στο σχέδιο νόμου αστικό θεωρείται κάθε ακίνητο που βρίσκεται εντός σχεδίου πόλεως, σε οικισμούς με πληθυσμό κάτω των 2.000 κατοίκων και σε υφιστάμενους προ του 1923 οικισμούς, ενώ αγροτικά θεωρούνται τα ακίνητα που προορίζονται για αγροτική, κτηνοτροφική ή άλλη γεωργική εκμετάλλευση. Ως τιμή εξαγοράς θα λαμβάνεται υπόψη η αντικειμενική αξία του ακινήτου εφόσον η περιοχή είναι εντός του αντικειμενικού συστήματος ή η αγοραία τιμή μειωμένη κατά 20% για τις εκτός αντικειμενικού συστήματος περιοχές.

Tο τίμημα της εξαγοράς καταβάλλεται σε έξι ισόποσες εξαμηνιαίες δόσεις, η πρώτη των οποίων αμέσως μετά την εγκριτική απόφαση του γ.γ. της Περιφέρειας και οι υπόλοιπες στο τέλος κάθε εξαμήνου που ακολουθεί με ετήσιο επιτόκιο 5%, ενώ σε περίπτωση εφάπαξ καταβολής το ποσό μειώνεται κατά 5%. Aν η αυθαίρετα κατεχόμενη έκταση είναι μεγαλύτερη από τα πιο πάνω όρια, ο αυθαίρετος κάτοχος θα μπορεί να την εξαγοράσει και να πάρει νόμιμους τίτλους σε τιμή, όμως, αυξημένη κατά 25% της αντικειμενικής ή της αγοραίας κατά περίπτωση με εφάπαξ καταβολή του τιμήματος.

Σε περίπτωση που το ακίνητο έχει καταπατηθεί από περισσότερους του ενός, τότε καθένας εξ αυτών μπορεί να εξαγοράσει το τμήμα που κατέχει, εάν είναι δυνατός ο φυσικός διαχωρισμός, ενώ σε αντίθετη περίπτωση το ακίνητο εξαγοράζεται εξ αδιαιρέτου από τους αυθαίρετους κατόχους, κατά το ποσοστό που αντιστοιχεί στον καθένα.

Εξαγορές

Όσοι εξαγοράσουν το ακίνητο απαλλάσσονται από την καταβολή προστίμου αυθαίρετης χρήσης, έστω κι αν έχει βεβαιωθεί, αλλά αυτό δεν συνεπάγεται και νομιμοποίηση του τυχόν υπάρχοντος αυθαιρέτου κτίσματος για το οποίο εξακολουθούν να ισχύουν τα πρόστιμα. Eπιπλέον ορίζεται ότι το Δημόσιο μπορεί να απορρίψει την αίτηση εξαγοράς καταπατημένου κτήματος αν αυτό έχει κηρυχτεί απαλλοτριωτέο ή ρυμοτομείται ή για λόγους κοινωνικής ωφέλειας ή κάλυψης κρατικών αναγκών. Για τη νομιμοποίηση των αιτούντων και τον έλεγχο των προϋποθέσεων αποφαίνεται επιτροπή που συγκροτείται κατά περιφέρεια με απόφαση του περιφερειάρχη που είναι ο αρμόδιος για την υπογραφή της εγκριτικής απόφασης ή την απόρριψη του αιτήματος. ΗΜΕΡΗΣΙΑ 11-6-06

 

 Επιστροφή

 

ΤΙ ΔΕΙΧΝΕΙ έρευνα από τη ΜΚΟ «Κλίμακα» για τους 17.000 που μένουν στο δρόμο

Το προφίλ των αστέγων   Της ΝΑΝΤΙΑΣ ΓΙΑΝΝΙΡΗ

Το φαινόμενο της διαβίωσης χωρίς στέγη, ολοένα και πιο ευδιάκριτο στη χώρα μας -ιδιαίτερα στις μεγαλουπόλεις- θα πρέπει να αντιμετωπιστεί υπό τη σύγχρονη διεθνή οπτική που υποστηρίζει πως αποτελεί αδυναμία του κοινωνικού συστήματος να εντάξει ευαίσθητα, ευάλωτα ή απλά άτυχα άτομα από ποικίλες κοινωνικές ομάδες και όχι αδυναμία των ιδίων να ενταχθούν.

Αυτή στάθηκε μια βασική διαπίστωση σε χθεσινή ημερίδα της ΜΚΟ «Κλίμακα», όπου παρουσιάστηκε έρευνα για το ψυχοκοινωνικό προφίλ και τις συνθήκες διαβίωσης στο δρόμο των αστέγων στην Ελλάδα, που πανελλαδικά εκτιμώνται από προηγούμενη έρευνα της οργάνωσης σε 17.000 ψυχές.

Τη σύγχρονη αντίληψη πως «η κοινωνία θα πρέπει να επανακτήσει τα συχνά αδίκως εξοστρακισθέντα μέλη της» συνεπικουρεί και η άποψη των ίδιων των ερωτηθέντων (200 άτομα), τα οποία αυτοαξιολογούμενα για τη γενική λειτουργικότητά τους και παρά την αποδόμηση της προσωπικότητας που προκαλεί η έλλειψη στέγης, υποστηρίζουν: το 80% πως είναι σε θέση να ρυθμίσει μόνο του μια συνέντευξη για δουλειά μέσω τηλεφώνου. Το 71% πως μπορεί να βρει δικηγόρο για βοήθεια σε νομικό θέμα. Το 93% πως μπορεί να διαχειριστεί τα χρήματά του (εφόσον βρει δουλειά). Το 72% πως είναι σε θέση να συμπληρώσει αίτηση για δημόσια υπηρεσία.

Η έρευνα έγινε μεταξύ Ιουλίου 2005 - Μαΐου 2006 σε 159 άτομα στην Αθήνα, 20 στη Θεσσαλονίκη, 20 στη Λάρισα, ένα στη Νάξο με ερωτηματολόγιο 80 ερωτήσεων και αξιολογήθηκε από πανεπιστημιακούς με 75% αξιοπιστία. Διαπιστώνεται ότι το 75% των αστέγων είναι άνδρες, 25% γυναίκες, με γενική μέση ηλικία τα 47 έτη. Ενας στους 10 είναι αναλφάβητος, ένας στους 3 του Δημοτικού, ένας στους 4 του Γυμνασίου ή του Λυκείου, ενώ 10,9% έχουν τελειώσει ΑΕΙ-ΤΕΙ. Το 50,3% είναι άγαμοι, το 24,6% σε διάσταση. Το 46,5% είναι άστεγοι από 5 χρόνια και άνω. Το 37,7% είναι άστεγοι έως ένα χρόνο.Το 42% έχουν δύο παιδιά που δεν ζει μαζί τους. Η μέση παραβατικότητα της ομάδας είναι 25% μεγαλύτερη απ' ό,τι στο γενικό πληθυσμό με μέσο χρόνο παραμονής στη φυλακή 29 μήνες. Το 50,3% βρέθηκε στο δρόμο λόγω εξαιρετικά ανεπαρκών οικονομικών και το 46,4% λόγω πλήρους ανεργίας. Μόνο 7,7% βρίσκεται στο δρόμο λόγω ψυχιατρικού προβλήματος. Το 66% πιστεύει ότι θα μπορέσει να ξεφύγει από την κατάσταση αυτή.

Οπως διαφαίνεται, η εύρεση ενός «πιάτου με φαγητό» δεν είναι το κύριο πρόβλημά τους, αν και ένα 13,4% δηλώνει πως βρήκε τροφή στα σκουπίδια ή στη χωματερή. Κυριολεκτικά στο δρόμο διαμένει το 50,5%, το 31,9% σε εγκαταλειμμένο σπίτι και το 19,8% σε εγκαταλειμμένο όχημα. Ενα 8,2% απαγκιάζει κάπου κάπου σε νοσοκομεία. Το 25% βρίσκει ευκαιρία να πλυθεί μία φορά τη βδομάδα. Επικρατεί φόβος για την προσωπική ασφάλειά τους με το 39,3% να έχει ληστευθεί, το 26,4% κακοποιηθεί και το 5,5% βιασθεί.

Το 75,3% αντιμετωπίζει πρόβλημα εξαρτήσεων από ουσίες. Το 54% απαντά πως σπάνια το φιλικό περιβάλλον δείχνει να νοιάζεται, όπως σπάνια είναι για το 65% η στήριξη από το όποιο περιβάλλον τους. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/06/2006

 

 Επιστροφή

 

Nα αποσυνδεθεί το δικαίωμα στη δόμηση από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία

Ηλίας Ευθυμιόπουλος

Εν όψει της αναπόφευκτης συζήτησης για την αναθεώρηση του Συντάγματος, η περιβαλλοντική αντιπολίτευση καλείται ξανά να υπερασπιστεί την έννοια του δάσους. Μια έννοια που, παρά τη συνταγματική επιταγή, κανείς δεν μπορεί να προσδιορίσει με ακρίβεια και αντικειμενικότητα, με αποτέλεσμα να παρατείνεται η ασάφεια αλλά και οι διεκδικήσεις για εξαιρέσεις και αποχαρακτηρισμούς. Πράγμα που θα είχε ίσως εκλείψει, αν η συζήτηση και η αντιπαράθεση γινόταν για την ταμπακέρα (το δικαίωμα στη δόμηση) και όχι επί του φυσικού αντικειμένου (του δάσους), για το οποίο κανείς δεν θα διαφωνούσε ότι πρέπει σε γενικές γραμμές να προστατευθεί.

Όσοι λοιπόν θέλουν να προσφέρουν μια πραγματική υπηρεσία στον τόπο, να κάνουν πράξη την (επίσης) συνταγματική αρχή της αειφορίας και να δώσουν ένα παράδειγμα πολιτικής ευθύνης στις νεώτερες γενιές, είναι καιρός να θέσουν επί τάπητος το πρωτεύον ζήτημα: αυτό της εκτός σχεδίου δόμησης και να μην το συγκαλύπτουν πίσω από πολύπλοκες ρυθμίσεις ή εργαλεία που στην πράξη αποδείχθηκαν αναποτελεσματικά (ή χρησιμοποιήθηκαν προσχηματικά για να αμβλύνουν τις εντυπώσεις από την έλλειψη πολιτικής βούλησης). Αναφέρομαι στις περιπέτειες του χωροταξικού σχεδιασμού και τις ατελέσφορες απόπειρες για τη ρύθμιση των χρήσεων γης στο τοπικό επίπεδο, ιδιαίτερα εκεί που αυτή ήταν απαραίτητη, για παράδειγμα στον νησιωτικό χώρο.

H Ελλάδα είναι ένας από τους πιο αραιοκατοικημένους τόπους της Ευρώπης, με τον μεγαλύτερο όμως «δείκτη ιδιοκτησίας» ανά κάτοικο. Αυτό συνέβη, όχι γιατί οι Έλληνες απέκτησαν ξαφνικά διαφορετικές ανάγκες από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους, αλλά γιατί η παραγωγή κατοικίας λειτούργησε επί δεκαετίες, από τη μια μεριά ως μοχλός της οικονομικής ανάπτυξης (και πεδίο κερδοσκοπίας) και από την άλλη ως απάντηση στη διάχυτη ανασφάλεια ή στην αδυναμία διοχέτευσης σε πιο παραγωγικές δραστηριότητες του όποιου οικογενειακού οικονομικού πλεονάσματος. Δημιουργήθηκε έτσι μια αγορά, αναντίστοιχη με το μέγεθος της χώρας, αναντίστοιχη με τα πραγματικά εισοδήματα, αναντίστοιχη με την ποιότητα και τις αντοχές του μεσογειακού περιβάλλοντος.

Μεγάλο μερίδιο στην έκρηξη της οικοδομικής δραστηριότητας των τελευταίων δεκαετιών έχει η εκτός σχεδίου δόμηση, έννοια σχεδόν ανύπαρκτη στις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, ή για να είμαστε ακριβέστεροι, σχεδόν περιττή, αφού ο λεγόμενος εξω-αστικός χώρος καλύπτεται από σχέδια χρήσεων γης και ειδικούς όρους δόμησης που σε πολλές περιπτώσεις καλύπτουν το σύνολο της επικράτειας (100% για τη Δανία, 95% για την Αγγλία, 80% για την Ολλανδία κ.τ.λ.). Στη χώρα μας, το αντίστοιχο ποσοστό φτάνει μόλις το 6%, ενώ το υπόλοιπο, εξαιρουμένων των δασών είναι υποκείμενο οικιστικής ανάπτυξης τηρουμένων των όρων αρτιότητας (με κανόνα τα 4 στρέμματα) ή στοιχειωδών προβλέψεων (μέτωπο σε κοινόχρηστο δρόμο κ.τ.λ.).

Το καθεστώς αυτό, εκτός από την κατάτμηση των φυσικών οικοσυστημάτων, εκτός από τη μετατροπή παραγωγικής γης σε οικόπεδα, εκτός από την αλλοίωση του τοπίου που στις περισσότερες των περιπτώσεων είναι μη ανατάξιμη, δημιουργεί υποχρεώσεις για υποδομές (δίκτυα ύδρευσης, αποχέτευσης, ηλεκτρικού κ.τ.λ.), στις οποίες κανένα σύστημα δεν μπορεί να ανταποκριθεί αποτελεσματικά λόγω του κόστους και των αναγκών συντήρησης. Αυτό συμβάλλει με τη σειρά του σε μια περαιτέρω υποβάθμιση του περιβάλλοντος χώρου ή και της ίδιας της ποιότητας ζωής των κατοίκων αυτών των περιοχών, οι οποίοι με την ευκαιρία κυρίως κάποιων ακραίων φαινομένων (πυρκαγιές, πλημμύρες, διακοπές ηλεκτρικού κ.τ.λ.) έρχονται να καταγγείλουν το ανάλγητο κράτος, αρνούμενοι ταυτόχρονα κάθε υπερτοπικό έργο κοινωφελούς ή αναγκαστικού χαρακτήρα όπως είναι οι XYTA και οι μονάδες βιολογικού καθαρισμού και που στο συλλογικό υποσυνείδητο λειτουργεί ως απειλή πάνω στην αξία της ιδιοκτησίας. Ειδικότερα στα νησιά, η διαιώνιση της εθνικής μας αυτής ιδιοτυπίας, συμβάλλει και στη συρρίκνωση του τουριστικού προϊόντος, αφού το προς αξιοποίηση αντικείμενο (εν προκειμένω το τοπίο και οι ακτές) γίνεται ολοένα και φτωχότερο, ολοένα και λιγότερο ελκυστικό.

Όπως εξάλλου σημειώνει πολύ εύστοχα σε μια παλιότερη εργασία του ο καθηγητής Δ. Οικονόμου «η εκτός σχεδίου δόμηση, σύννομη κατά τα άλλα, συμβάλλει και στην ιδεολογική νομιμοποίηση της παρανομίας: τα αυθαίρετα κτίσματα, που γίνονται με τις ίδιες λίγο πολύ τεχνικές προϋποθέσεις όπως και τα νόμιμα, παύουν να έχουν χαρακτήρα περιβαλλοντικού εγκλήματος και καταχωρούνται ως ζητήματα διαδικαστικά (έκδοση ή μη μιας τυπικής άδειας)».

Κατόπιν τούτων, η διά της συνταγματικής αναθεώρησης λύση συμπυκνώνεται σε μια και μόνη πρόταση: αποσύνδεση του δικαιώματος στη δόμηση από το δικαίωμα στην ιδιοκτησία. Όλα τα άλλα θα ήταν τότε περιττά.

Ο Ηλίας Ευθυμιόπουλος είναι πρώην υφυπουργός, http://ta-nea.dolnet.gr/print_article.php?e=A&f=18581&m=N06&aa=2

 

 Επιστροφή

 

Ουραγός στο πράσινο και πανευρωπαϊκά

Οι ελεύθεροι χώροι της Αθήνας -οι λιγοστοί που έχουν απομείνει- κινδυνεύουν από την απερίσκεπτη και ανελέητη προς το περιβάλλον οικοδόμηση των τελευταίων 50 χρόνων.

Αυτό επισήμαναν ειδικοί σε χθεσινή ημερίδα στη ΓΣΕΕ, κρούοντας με αυτό τον τρόπο τον κώδωνα του κινδύνου για την τύχη των ελάχιστων εναπομείναντων ελεύθερων χώρων της πρωτεύουσας. Οι ομιλητές εξέφρασαν τη δυσαρέσκειά τους και για την απουσία πολιτικής εκπροσώπησης σε κορυφαίο επίπεδο.
«Η δεντροφύτευση κατά μήκος ενός δρόμου μεγάλης κυκλοφορίας μπορεί να μειώσει έως και 30% τους ρύπους που εκπέμπουν τα αυτοκίνητα», σημείωσε ο Γρηγόρης Φελώνης, πρόεδρος του ΕΚΑ (Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Αθήνας), που διοργάνωσε την ημερίδα.
«Στην Αττική κατά την περίοδο '74 -'89 κάηκαν 600.000 στρέμματα, από τα οποία μόλις τα 75.000 αναδασώθηκαν, ενώ μόνο το 1998 κάηκαν 158.000 στρέμματα», σημείωσε ο Χάρης Σμυρνιώτης, υπεύθυνος Επιτροπής Περιβάλλοντος του ΕΚΑ.
«Στην Αθήνα αντιστοιχεί 2,5 τ.μ. πράσινο ανά κάτοικο, που είναι το μικρότερο ποσοστό σε όλη την Ευρώπη», τόνισε ο γραμματέας του Οργανωτικού της ΓΣΕΕ, Γιάννης Παναγόπουλος.
Η νομαρχιακή σύμβουλος Αθηνών Δανάη Αντωνάκου και εκπρόσωπος της υπερνομάρχου Φώφης Γεννηματά αναφέρθηκε στην ομόφωνη απόφαση του νομαρχιακού συμβουλίου Αθηνών (28/2/06), σύμφωνα με την οποία ζητεί άμεσα «την ακύρωση του μνημονίου της 1/12/05 μεταξύ ΥΠΕΘΑ και ΥΠΠΟ που οδηγεί στον κατακερματισμό, στην εμπορευματοποίηση του χώρου και, τελικά, στη μη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου Γουδί».
Ο Αργύρης Ντινόπουλος, υποψήφιος υπερνομάρχης και δήμαρχος Βριλησσίων υποστήριξε ότι «η οικονομία των τελευταίων 50 χρόνων βασίστηκε στην τσιμεντοποίηση και τη δικτατορία της αντιπαροχής, ενώ το 90% των δέντρων που φυτεύτηκαν την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων έχουν ξεραθεί, αφού δεν φτάνει μόνο η δεντροφύτευση, αλλά τα δέντρα χρειάζονται και συστηματική φροντίδα».
Ο καθηγητής και υποψήφιος υπερνομάρχης Γιάννης Πανούσης τάχθηκε υπέρ της πρότασης δημιουργίας του Ασκληπιείου Πάρκου Αθηνών, το οποίο, όπως είπε, «μπορεί να συνδυάσει τη νέα αντίληψη περί υγείας και κοινωνικής πολιτικής των ανθρώπων που πάσχουν με τους ανθρώπους που συμπάσχουν».
Ο υποψήφιος δήμαρχος Αθηναίων Αλέξης Τσίπρας τόνισε ότι «δεν έχουμε τα περιθώρια για άλλο τσιμέντο στην Αθήνα», υποστηρίζοντας ότι «η ευθύνη για τη συρρίκνωση του δημόσιου χώρου βαραίνει τις κυβερνήσεις των τελευταίων 20 χρόνων». Ετσι, πρότεινε «την από κοινού καταγραφή όλων των αδόμητων χώρων, τη διαλεύκανση του ιδιοκτησιακού καθεστώτος, να γίνουν απαλλοτριώσεις και, μετά την τετραετία, να γίνουν αναπλάσεις και να αποδοθούν στους πολίτες». ΝΑΥ.ΚΑΡ. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 05/07/2006

 

 Επιστροφή

 

Τι να φύγει - τι να απελευθερωθεί από την παραλία του Σαρωνικού

Της ΚΛΕΙΤΩΣ ΓΕΡΑΡΔΗ*

Οταν μιλάμε για παράκτιο μέτωπο της Αττικής πρέπει να είναι κατ' αρχάς σαφές ότι είναι δημόσιο κοινωνικό αγαθό που εξυπηρετεί και καλύπτει τις ανάγκες ολόκληρου του Λεκανοπεδίου και όχι μόνο των δήμων στα όρια των οποίων βρίσκονται οι ακτές. Οι παράκτιοι δήμοι έχουν προνομιακή πρόσβαση, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι θα έχουν αποκλειστικό λόγο για τη χρήση του.

Ο σχεδιασμός, όπως και η διαχείρισή τους, πρέπει να γίνεται ενιαία για ένα μεγάλο σύνολο ακτών και μάλιστα από φορείς που έχουν ευρύτερες εξουσίες, όπως είναι ο Οργανισμός Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας. Θα μπορούσαν να μετέχουν στο σχεδιασμό η περιφέρεια και σε ειδικές περιπτώσεις η νομαρχία στα όρια της οποίας βρίσκεται μια συγκεκριμένη περιοχή. Κατά την άποψή μου, ο σχεδιασμός δεν πρέπει να ανήκει στην πρωτοβάθμια αυτοδιοίκηση.
Ο καθορισμός χρήσεων σε ακτές που βρίσκονται σε αστικό ή και εξωαστικό χώρο, όπως στην περίπτωση του παράκτιου μετώπου του Σαρωνικού από το Φάληρο ώς τη Βάρκιζα, πρέπει να γίνεται με πολύ μεγάλη σύνεση και με στόχο να προστατευθεί το φυσικό τοπίο που είναι από τα ωραιότερα της Μεσογείου.
Το δεύτερο στοιχείο είναι να διασφαλίζεται ένα μεγάλο ποσοστό, τουλάχιστον 50-60%, όπου θα υπάρχει ελεύθερη πρόσβαση του κοινού και θα μπορεί κανείς να κάνει μπάνιο χωρίς να πληρώνει εισιτήριο. Αποδεκτές χρήσεις σε τέτοιες περιπτώσεις είναι ο πολιτισμός, ο αθλητισμός διαφόρων ειδών με ήπια μορφή η οποία θα έχει σχέση με τη θάλασσα.
Ειδικά σε αστικό χώρο, κάθε χρήση, ακόμη και η πλατεία, έχει εντατικό χαρακτήρα γιατί είναι πολύς ο κόσμος που θα έχει πρόσβαση. Δεν νοείται, για παράδειγμα, να καταναλώνουμε την ακτή για παρκαρίσματα, αλλά να αξιοποιούμε τα μέσα μαζικής μεταφοράς, όπως το τραμ στην περίπτωση της παραλιακής.
Δεν μπορούμε να χωροθετήσουμε οποιεσδήποτε εγκαταστάσεις αναψυχής, που σημαίνει ότι θα κατασκευάσουμε εγκαταστάσεις ναυταθλητισμού και μπιτς βόλεϊ, όχι γήπεδα ποδοσφαίρου και μπάσκετ. Ομως επειδή οι παραλιακοί δήμοι δεν έχουν χώρους για τέτοιες υποδομές στον αστικό ιστό βλέπουν την παράκτια ζώνη ως έναν τρόπο εκτόνωσης. Πρέπει όμως να αναζητήσουν άλλες λύσεις, πιθανόν από κοινού με γειτονικούς δήμους. Εχουμε την περίπτωση του Αγίου Κοσμά, όπου οι αθλητικές εγκαταστάσεις έχουν αποκλείσει ολόκληρη την παραλία. Πιστεύω ότι πρέπει να μεταφερθούν σε άλλους χώρους οι δραστηριότητες που δεν έχουν σχέση με τη θάλασσα.
Το ίδιο έχουμε και με την αναψυχή. Τα νυχτερινά κέντρα πρέπει να απομακρυνθούν. Στην παράκτια ζώνη χρειαζόμαστε αναψυκτήρια, εστιατόρια. Δεν είναι επίσης σκόπιμο να δημιουργήσουμε νέα ξενοδοχεία, που θα αποκλείσουν ένα μεγάλο μέρος των ακτών. Αρκούν αυτά που ήδη υπάρχουν. Φυσικά επιτρέπονται λουτρικές εγκαταστάσεις με κάποιο αντίτιμο, πάντα σε συνδυασμό με τις ακτές με ελεύθερη χρήση.
*Καθηγήτρια Πολεοδομίας της Αρχιτεκτονικής Σχολής Ε.Μ. Πολυτεχνείου, πρώην πρόεδρος του Οργανισμού Αθήνας   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 10/07/2006

 Επιστροφή

 

Στο περιθώριο το περιβάλλον -Οπισθοδρομική η πολιτική του ΥΠΕΧΩΔΕ, το οποίο ασχολείται μόνο με τα δημόσια έργα

Της Θεοδοτας Ναντσου

Ποια είναι τα χαρακτηριστικά της σημερινής πολιτικής ηγεσίας του ΥΠΕΧΩΔΕ; Μια ακατάσχετη καυχησιολογία για την καθυστερημένη ενσωμάτωση κοινοτικής νομοθεσίας, λες και μέχρι σήμερα ποτέ καμιά οδηγία δεν μεταφέρθηκε στο εθνικό μας δίκαιο. Φραστικές και διά νόμου επιθέσεις στο Συμβούλιο της Επικρατείας για την περιβαλλοντική νομολογία του, λες και στην Ελλάδα μάς περισσεύουν οι εγγυητές της περιβαλλοντικής νομιμότητας. Αντιλήψεις επιστημονικά παρωχημένες και καταδικασμένες από την οικολογική ιστορία του πλανήτη, όπως η άποψη ότι το νερό των ποταμών που καταλήγει στη θάλασσα είναι χαμένο. Αρρωστημένη εμμονή σε ξεπερασμένα γιγάντια έργα, που όχι μόνο λύσεις δεν θα δώσουν, αλλά θα προκαλέσουν σοβαρές περιβαλλοντικές, κοινωνικές και οικονομικές επιπτώσεις, όπως η εκτροπή του Αχελώου.

Τοποθετήσεις άσχετων με το περιβάλλον προέδρων σε φορείς που διαχειρίζονται τα εθνικά μας πάρκα. Απαξίωση και στην πράξη κατάργηση θεσμοθετημένων συντονιστικών οργάνων για σημαντικούς περιβαλλοντικούς τομείς, όπως το φυσικό περιβάλλον και η χωροταξία. Καρατόμηση ανώτερων υπαλλήλων του υπουργείου επειδή τόλμησαν να δώσουν (όπως υποχρεούνται από τον νόμο) πληροφορίες σε περιβαλλοντικές οργανώσεις. Πλήρης αδιαφορία για τα συσσωρευμένα αιτήματα περιβαλλοντικών οργανώσεων, φορέων και προσώπων για παροχή πληροφοριών, κατά παράβαση των υποχρεώσεων που απορρέουν από την εθνική και την κοινοτική νομοθεσία. Ανακοινώσεις Τύπου με σοβαρά λάθη επιστημονικής ορολογίας που δείχνουν άγνοια σημαντικών οικολογικών εννοιών. Και άλλα πολλά, που στην αρχή προκαλούν γέλια, αλλά όταν αρχίσουν να μαζεύονται φέρνουν λύπη και ντροπή.

Οπισθεν ολοταχώς

Επιγραμματικά, η σημερινή πολιτική ηγεσία του ΥΠΕΧΩΔΕ ασχολείται σχεδόν αποκλειστικά με τα δημόσια έργα, ξεχνώντας πως τουλάχιστον κατ’ όνομα το υπουργείο είναι πρωτίστως Περιβάλλοντος και Χωροταξίας. Στις ελάχιστες περιπτώσεις που αποφασίζει να καταπιαστεί με το περιβάλλον, δείχνει να βαρυγκομά κάτω από τις πολλές περιβαλλοντικές υποχρεώσεις της χώρας και μάλλον απεχθάνεται κάθε ενασχόλησή της με αυτές.

Το ΥΠΕΧΩΔΕ όμως αποτελεί τον κύριο εκφραστή κάθε κυβερνητικής πολιτικής για το περιβάλλον. Ενώ λοιπόν οι προηγούμενες κυβερνήσεις δικαιολογημένα βρέθηκαν αντιμέτωπες με τις περιβαλλοντικές οργανώσεις, καθώς έκαναν ένα βήμα μπρος και δύο πίσω, η σημερινή κυβέρνηση έχει βάλει την πλώρη όπισθεν. Ετσι, απειλείται η χώρα με περιβαλλοντική οπισθοδρόμηση σε λογικές και πρακτικές της δεκαετίας του ’60, τότε που το περιβάλλον ήταν εμπόδιο για την οικονομική ανάπτυξη και οι φυσικοί πόροι θεωρούνταν ανεξάντλητοι και πρόσφοροι για κάθε λογής κακοδιαχείριση. Η ευθύνη βαραίνει πρωτίστως τον υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, που κυριολεκτικά κωφεύει στις υποχρεώσεις της χώρας έναντι της διεθνούς και κοινοτικής νομοθεσίας και πολιτικής για το περιβάλλον και αρνείται σταθερά να «ανοίξει τα χαρτιά του» και να ξεκινήσει έναν ουσιαστικό και ευρύ κοινωνικό διάλογο, ώστε για πρώτη φορά στην ιστορία του το επίμαχο υπουργείο να αποκτήσει μια ολοκληρωμένη στρατηγική για το περιβάλλον. Βέβαια, εκτός συγκεκριμένων εξαιρέσεων, ο διάλογος και η διαβούλευση για ζητήματα πολιτικής δεν αποτελούν νομική υποχρέωση κανενός υπουργού. Είναι θέμα κουλτούρας.

Επιστροφή στο ’50

Η τελική απόφαση βρίσκεται στα χέρια του πολιτικού προϊσταμένου, του υπουργού ΠΕΧΩΔΕ. Ο πρωθυπουργός θα πρέπει να αποφασίσει αν η κυβέρνηση βλέπει το περιβάλλον ως εθνική κληρονομιά ή ως εθνικό βάρος. Ως ανταγωνιστικό πλεονέκτημα της χώρας ή ως εμπόδιο στην «ανάπτυξη». Ως σημαντικό κίνητρο για καινοτομία ή ως χώρο για ανεμπόδιστη οικονομική εκμετάλλευση. Ως πεδίο διαμόρφωσης προτύπων ολοκληρωμένης και βιώσιμης τοπικής ανάπτυξης ή ως ένα αδιάφορο τίποτα. Γιατί, αν τελικά όντως η κυβέρνηση έχει κολλήσει στην πολιτικά γερασμένη και ατελέσφορη αποστροφή για οτιδήποτε σχετίζεται με την προστασία του περιβάλλοντος, τότε ίσως ζούμε εκείνες τις μέρες του ’50-’60 που αποξηράναμε περίπου το 60% των βάλτων και λιμνών της χώρας, βλέπαμε την εντατική και χημική γεωργία ως το μέλλον της ελληνικής αγροτιάς και αντιμετωπίζαμε το μπετόν και την άσφαλτο ως σωτηρία από τη βαριά φυσική κληρονομιά μας.

* Η κ. Θεοδότα Νάντσου είναι συντονίστρια περιβαλλοντικής πολιτικής του WWF Ελλάς.  http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_23/07/2006_191800

 

 Επιστροφή

 

Μια πόλη ανθρώπινη, καθαρή και ανοιχτή στους κατοίκους της

 

Τα προβλήματα του δήμου δεν λύνονται με υποσχέσεις, ούτε με, εντός εισαγωγικών, ευκαιριακές πολιτικές. Θα ήταν σημαντικό, όποιος και αν είναι ο καινούργιος δήμαρχος, να θέσει νέες βάσεις και να κατανοήσει ότι, σε επίπεδο πόλης, η πολιτική δουλειά και η πολιτιστική δουλειά είναι στην ουσία συντονιστική δουλειά, ότι ο δήμαρχος, ο πρώτος πολίτης μιας πόλης, δεν είναι η κορυφή της πυραμίδας, δεν είναι Πρόεδρος της Δημοκρατίας, αλλά είναι ο πρώτος άνθρωπος ανάμεσά μας και για να βρει τη θέση του πρέπει να μας συντονίσει όλους».

Αυτό επισημαίνει ο Ντένης Ζαχαρόπουλος, ιστορικός, κριτικός Τέχνης και διδάσκων στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου στη Μυτιλήνη, με πλούσια εμπειρία στον χώρο, αφού υπήρξε γενικός επιθεωρητής Καλών Τεχνών της Γαλλίας, συνδιευθυντής της Documenta 9 στη Γερμανία, καλλιτεχνικός διευθυντής του Μακεδονικού Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης της Θεσσαλονίκης κ.λπ. «Στην περίπτωση των πολιτιστικών θεμάτων, π.χ., για να πετύχει ο δήμαρχος έναν σωστό συντονισμό, οφείλει να εξασφαλίσει την τακτική και αποφασιστική επικοινωνία των διαφόρων φορέων που ασχολούνται με τα πολιτιστικά», διευκρινίζει και προσθέτει: «Κανείς σήμερα δεν μπορεί να κάνει μια πρόταση θεαματική από πλευρά καθαρά θεσμική και οργανωτική, αφού, βλέπετε π.χ. ότι στην πόλη ο ένας δρόμος ανήκει στο ΥΠΕΧΩΔΕ, ο άλλος στον δήμο, ο άλλος στη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων κ.λπ. κ.λπ. Παραδείγματος χάριν, αν δεν κάνω λάθος, η λεωφόρος Αλεξάνδρας θεωρείται ακόμη εθνική οδός. Με αυτήν την έννοια, μια καλή πρώτη κίνηση σε αυτήν την κατεύθυνση ήταν η ενοποίηση των αρχαιολογικών χώρων, απλώς αυτή έγινε ευκαιριακά λόγω της Ολυμπιάδας και με κύριο άξονα τους αρχαιολογικούς χώρους. Εγώ θα πρότεινα μια πολιτιστική ενοποίηση της πόλης σε διοικητικό επίπεδο και μια ουσιαστική μέριμνα πολιτιστική. Να μπορούμε, εν συντομία, πριν ακόμη διαμορφώσουμε ιδέες και σκέψεις, να μιλήσουμε μεταξύ μας ως ειδικοί.

Ο δήμος διαθέτει πολλούς χώρους, την Πινακοθήκη, το Γκάζι, το πολιτιστικό κέντρο, το ΕΑΤ/ΕΣΑ, στους οποίους κατά καιρούς ευκαιριακά γίνονται εκδηλώσεις, το αποτέλεσμα όμως είναι ένα συνεχές αλαλούμ. Αυτοί οι χώροι δεν είναι μόνο για να παραχωρούνται, είναι άποψη. Με την ίδια λογική που δεν θα παραχωρούσαν ένα δημοτικό νοσοκομείο, αλλά θα προσελάμβαναν γιατρούς, έτσι στην Πινακοθήκη, στο Γκάζι κ.α. πρέπει να εφαρμόζεται μια πολιτιστική πολιτική που δεν μπορούν να τη διαμορφώσουν ούτε δημοτικοί σύμβουλοι, ούτε κάποιος καλλιτεχνίζων ή φιλότεχνος, ακόμη και καλλιτέχνης στον οποίο για κάποιον λόγο παραχωρήθηκε ο χώρος.

Χρειάζεται μια οριζόντια οργάνωση, συντονιστική, με αρμόδιους, ειδικούς και με ανθρώπους που να έχουν πραγματικά μια σημερινή άποψη σχετικά με το θέμα, όπως επίσης έργο και ευθύνη. Ας πάρουμε για παράδειγμα τα πάρκα, τα πεζοδρόμια: ξεκινάει ο κύριος χ και τοποθετεί γλυπτά στο πεζοδρόμιο, δίπλα στη στάση του λεωφορείου, στον Βασιλικό Κήπο συγκεκριμένα. Το αποτέλεσμα; Ο Σοφοκλής περιμένει το λεωφορείο - δεν το έχουμε ξαναδεί πουθενά. Δεν θα 'πρεπε σε αυτήν την περίπτωση κάποιος σοβαρός άνθρωπος να τα έχει τοποθετήσει σωστά αυτά τα γλυπτά, με μια άποψη χωροταξική ή χωροθετική; Βρήκαν επίσης ένα γλυπτό στις αποθήκες, του έβαλαν μια ετικέτα και το τοποθέτησαν μπροστά στο δημαρχείο. Αν κοιτάξει κανείς από πίσω το γλυπτό, ανακαλύπτει ότι αυτό δωρίστηκε από Γερμανό καλλιτέχνη το 1942, στην Αθήνα. Και αναρωτιέμαι: ταυτίζεται το δημαρχείο με την εικαστική άποψη ενός Γερμανού καλλιτέχνη του 1942 ή μήπως επειδή λέει "Περικλής" και όλοι οι Περικλήδες καλοί είναι;...

Δεν θα έπρεπε η Αθήνα να έχει να δείξει κάποια σημαντικά έργα σύγχρονων ξένων και Ελλήνων καλλιτεχνών;

Εχουν γίνει εκτρώματα τα τελευταία χρόνια στην Αθήνα με τις πλατείες, όπου πάνε και φέρνουν τα γλυπτά - εκεί φαίνεται η έλλειψη συντονισμού. Είναι ένα patchwork συμβιβασμών του χειρίστου είδους.

Πρώτο βήμα, λοιπόν, είναι μια χαρτογράφηση των χώρων μέσα στην πόλη. Οι προτάσεις για αυτούς τους χώρους θα πρέπει να εξετάζονται στη συνέχεια από μια συντονιστική επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχει ένα team από ειδικούς. Οφείλουμε να λάβουμε υπόψη μας ότι τα εικαστικά δεν είναι μόνον η ζωγραφική και η γλυπτική - στα εικαστικά πλέον συμπεριλαμβάνονται ακόμη η αρχιτεκτονική, αλλά και η φωτογραφία, τα βίντεο κ.λπ. Ετσι, ο δήμος χρειάζεται ανθρώπους που να είναι σε θέση να καταλάβουν και να συμβουλέψουν για το ποια είναι η σημερινή πραγματικότητα των τεχνών. Οι θεσμοί, οι εικαστικοί με λίγα λόγια, θα έπρεπε να ανανεωθούν. Θα μπορούσαμε π.χ. να πάρουμε ως μοντέλο την οργάνωση του Φεστιβάλ Αθηνών. Μην ξεχνάμε ότι έχουμε μια πόλη που είναι διεθνώς διαμάντι, που θα μπορούσε να λάμπει διεθνώς, και είναι κρίμα να κλαίγονται όλοι για την κατάντια της. Και το ίδιο ισχύει βέβαια και για τις υπόλοιπες πόλεις της Ελλάδας, για τη Θεσσαλονίκη, τη Μυτιλήνη, όπου διδάσκω, κ.λπ. Εξάλλου, μια παρόμοια στάση ενθαρρύνεται και από την Ε.Ε., και υπάρχουν σχετικά προγράμματα.

Εχουμε το παράδειγμα του Παρισιού, που υπήρξε μια τελείως χαμένη πόλη. Οταν ενοποιήθηκε η δημαρχία επί Σιράκ, δόθηκε ιδιαίτερη σημασία στον Δήμο του Παρισιού, και έγινε το Παρίσι μια ενιαία πόλη· έπαψε να λειτουργεί μόνο το κέντρο της, έγινε δηλαδή σωστός συντονισμός της πόλης, που απέκτησε επιτέλους ένα ενιαίο πρόσωπο». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/09/2006

 

 Επιστροφή

 

«Αναβάθμιση στο πρότυπο της Βαρκελώνης»

Αντί προτάσεων στους υποψήφιους δήμαρχους για την αναβάθμιση της Αθήνας, τη διαμαρτυρία τους για το θολό και γενικόλογο τοπίο που διαμορφώνεται προεκλογικά καταθέτουν οι Γεώργιος Παμπούκης, πολιτικός μηχανικός, Ανδρέας Κούρκουλας, Μαρία Κοκκίνου και Αρτεμις Αννίνου, αρχιτέκτονες, και δηλώνουν. «Προϋπόθεση για κάθε ουσιαστική συζήτηση για το μέλλον της Αθήνας είναι η ύπαρξη από μέρους των υποψηφίων δημάρχων στρατηγικού σχεδίου και βασικών στόχων.
Η απουσία της παραπάνω προϋπόθεσης εκφυλίζει κάθε συζήτηση, είτε σε γενικόλογες διαπιστώσεις, είτε σε επιμέρους σημεία τα οποία αδυνατούν να έχουν ειρμό και συνολική θεώρηση.
Για άλλη μια φορά η προεκλογική μάχη για τον δήμο γίνεται με πυροτεχνήματα που μόλις σβήσουν δεν αφήνουν ίχνη και δεν δέσμευσαν κανέναν και για τίποτα.
Ας τεθούν λοιπόν, επιτέλους, τα βασικά σημεία στρατηγικής σημασίας για την πόλη που συγκροτούν σενάριο αναβάθμισης των χωρικών παραγόντων της και ας ζητηθεί από κάθε υποψήφιο να τοποθετηθεί και να αναλύσει τι θα κάνει και με ποιο τρόπο. Μόνο έτσι τα κριτήρια επιλογής των πολιτών θα είναι σε ουσιαστική βάση.
Οσο το τοπίο παραμένει θολό και γενικόλογο, τόσο είναι σίγουρο ότι για άλλη μια φορά θα εκλεγεί κάποιος χωρίς συγκεκριμένες δεσμεύσεις και χωρίς στόχους.
Ας ζητηθεί έστω και τώρα από τους υποψήφιους ποια νομίζουν ότι πρέπει να είναι η νέα φυσιογνωμία, η ταυτότητα της Αθήνας, στο πλαίσιο των μεγάλων μητροπολιτικών κέντρων της περιοχής (Ρώμη - Βαρκελώνη - Βηρυτός - Κωνσταντινούπολη) και ποια είναι τα βασικά έργα που θα συμβάλουν προς αυτή την κατεύθυνση.
Το παράδειγμα της Βαρκελώνης των Ολυμπιακών Αγώνων, όπου ένας δήμαρχος με όραμα και πρόγραμμα κατάφερε να αναγεννήσει μια πόλη, υπάρχει και πρέπει να μελετηθεί.
Χρειάζεται λοιπόν όλοι και πρώτα πρώτα ο Τύπος να αναλάβει τον θεσμικό ρόλο του και να θέσει αυτός την ατζέντα της συζήτησης, βάζοντας φρένο στην ακατάσχετη υποσχεσεολογία "βλαχοδημάρχων".
Περιμένουμε λοιπόν από την "Ε" να πάρει την πρωτοβουλία για να τεθούν τα βασικά ζητήματα απαιτώντας σοβαρές προτάσεις - δεσμεύσεις από τους υποψήφιους.
Τότε μπορούμε να τοποθετηθούμε και να κάνουμε δημιουργικό διάλογο. Χωρίς αυτό, κάθε πικραμένος θα λέει τον πόνο και οι υποψήφιοι θα υπόσχονται να τον ικανοποιήσουν (τζάμπα μάγκες)». Οι υπογραφόμενοι προσθέτουν στη συνέχεια μερικές σκέψεις για την προεκλογική περίοδο και υπογραμμίζουν:
1. «Σε προεκλογική περίοδο δημοτικών εκλογών δεν έχει και πολύ νόημα να συζητήσει ή να προτείνει κανείς συγκεκριμένες πολεοδομικές ή άλλες επεμβάσεις στην πόλη. Οποιαδήποτε τέτοια απόπειρα θα ήταν ασφαλώς επιπόλαιη.
Το θέμα που θα έπρεπε να συζητηθεί είναι το είδος και η αξιοπιστία του προγραμματισμού που έχει κάνει ο κάθε υποψήφιος δήμαρχος.
Ενας προγραμματισμός μπορεί να κυμαίνεται από (α) μία αόριστη παράθεση τετριμμένων ανοησιών και υποσχέσεων και (β) μία πολύ σοβαρή καταγραφή των τομέων εκείνων της καθημερινής ζωής των πολιτών στους οποίους υπάρχει de facto ανάμιξη των δημοτικών εξουσιών και δραστηριοτήτων.
2. Θα μπορούσε, για παράδειγμα, να ζητηθεί από τους υποψηφίους δημάρχους να δηλώσουν ποιες κατά τη γνώμη τους είναι, κατά σειρά σημασίας, οι πέντε πρώτες προτεραιότητες για την ποιοτική αναβάθμιση της πόλης και πώς σκοπεύουν να αντιμετωπίσουν τα μεγάλα αυτά θέματα. Οι απαντήσεις δεν θα πρέπει να είναι αόριστες αλλά απολύτως συγκεκριμένες, με παράλληλη υπόδειξη του τρόπου διασφάλισης των αναγκαίων πόρων, του αναγκαίου χρόνου για την προώθηση του κάθε θέματος κ.τ.λ.
3. Επί των απαντήσεων αυτών των υποψηφίων μπορεί να ξεκινήσει μία συζήτηση ανάμεσα στον κάθε υποψήφιο και σε μια ομάδα ανθρώπων πολλαπλών ειδικοτήτων. Μπορεί, επίσης, να χρησιμοποιηθεί ένα πρότυπο αναβάθμισης πόλης, όπως ήταν π.χ. η Βαρκελώνη. Σε τέτοιες, βέβαια, περιπτώσεις πρέπει να είναι κανείς προσεκτικός γιατί τα προβλήματα της Βαρκελώνης μπορεί να ήταν διαφορετικά από αυτά της Αθήνας. Παρ' όλα αυτά, η μεθοδολογία και τα συστήματα που εφαρμόστηκαν, προσαρμοσμένα ασφαλώς για κάθε περίπτωση, θα μπορούσαν να είναι οδηγός πολύτιμος». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/09/2006

 

 Επιστροφή

 

Χρ. Ντούμας: Οι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν περπατήσει την πόλη;

«Να ζούμε σε καθαρή πόλη»

Ο Χρίστος Γ. Ντούμας υπήρξε το χρονικό διάστημα 1961-1982 επιμελητής και έφορος Αρχαιοτήτων σε Κυκλάδες, Ακρόπολη Αθηνών, Δωδεκάνησα και Αρχαιολογικό Μουσείο. Ανέλαβε από το 1977 ώς το 1980 τη Διεύθυνση Αρχαιοτήτων και Συντήρησης του ΥΠΠΟ.

Το διάστημα 1980-2000 δίδαξε ως ομότιμος καθηγητής Αρχαιολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Μουσειολογικές του εργασίες έχουν παρουσιαστεί στα μεγαλύτερα μουσεία του κόσμου (British Museum, Λονδίνο, Grand Palais, Παρίσι, National Gallery, Ουάσιγκτον κ.λπ.). Βιβλία του έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Σήμερα αποποιείται για λίγο την επιστημονική του ιδιότητα και ως απλός πολίτης επισημαίνει στους υποψήφιους δημάρχους τα προβλήματα που ο καθένας από εμάς αντιμετωπίζει καθημερινά στην Αθήνα. Παρατηρεί ότι, αν οι υποψήφιοι δήμαρχοι έχουν όντως περπατήσει την πόλη, οφείλουν να γνωρίζουν ότι:
1. Πολλά σημεία της πόλης έχουν μετατραπεί σε ουρητήρια γιατί κανείς ώς τώρα δήμαρχος δεν ευδόκησε να κατασκευάσει μερικά. Η πρόχειρη λύση που για λόγους βιτρίνας επινοήθηκε κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων, αφ' ενός δεν είναι λύση και αφ' ετέρου ξεχάστηκε, αφού δεν προβλεπόταν η συντήρηση και η διατήρησή τους σε καλή κατάσταση. Με τη δημιουργία πολλών ουρητηρίων, εκτός του ότι η πόλη θα πάψει ούρων όζουσα, θα δημιουργηθούν και αρκετές θέσεις εργασίας.
2. Οι υπάλληλοι καθαριότητας του δήμου που αποκομίζουν τα σκουπίδια κατά κανόνα δεν επανατοποθετούν τους αντίστοιχους κάδους στη θέση τους. Τους αφήνουν στο δρόμο διακόπτοντας την πορεία των κινουμένων στο πεζοδρόμιο. Τους είπε ποτέ κανένας δήμαρχος τι πρέπει να κάνουν; Αμφιβάλλω αν το 'χουν καν προσέξει.
3. Το ελάχιστο εναπομείναν πράσινο στην πόλη καθημερινά καταστρέφεται από τα σταθμεύοντα αυτοκίνητα που μετατρέπουν τα πάρκα σε... πάρκινγκ! Οταν προ μηνών κατήγγειλα το φαινόμενο για συγκεκριμένο πάρκο στην τότε δήμαρχο Αθηναίων, μαζί με τις ευχαριστίες της με διαβεβαίωσε ότι του θέματος θα επιλαμβανόταν ο αρμόδιος αντιδήμαρχος. Εκτοτε αναρωτιέμαι: Αραγε με "δούλευε" ή ο αντιδήμαρχος δεν έκανε τη δουλειά του;
4. Σχεδόν δεν υπάρχουν πια πεζοδρόμια στην πόλη. Μονίμως καταλαμβάνονται από σταθμευμένα αυτοκίνητα.
5. Σχεδόν παντού οι διαδρομές για τους τυφλούς στα πεζοδρόμια καταλαμβάνονται είτε από σταθμευμένα αυτοκίνητα είτε από τραπεζοκαθίσματα καφενείων, εστιατορίων κ.λπ. είτε από ψυγεία περιπτέρων κ.ο.κ. Κι αυτά, παρά τις διαμαρτυρίες και τις υπεύθυνες καταγγελίες των τυφλών ή των σωματείων τους. Αλλά, θα μου πεις, αφού πέρασε η Ολυμπιάδα, τι μας νοιάζει;
»Τα παραπάνω δεν είναι παρά ελάχιστα δείγματα καθημερινών κραυγαλέων προβλημάτων, που όμως φαίνεται πως αφήνουν αδιάφορους τους δημοτικούς μας άρχοντες. Ακόμη και κατά τη διάρκεια της προεκλογικής τους εκστρατείας ελάχιστα ή καθόλου φαίνεται να τους απασχολούν» προσθέτει ο κ. Ντούμας και διευκρινίζει:
«Αλλά υπάρχουν και πράγματα που, κατά τη γνώμη μου, δεν πρέπει να κάνει ο δήμαρχος Αθηναίων. Παραδείγματος χάριν, θα τον ήθελα να λιγοστεύει τις ποικίλες τριτοκοσμικές αλλά δαπανηρές φιέστες ή τη συμμετοχή του σ' αυτές. Τον θέλω σοβαρό και ευυπόληπτο εκπρόσωπό μου και θεωρώ μεγαλύτερη γιορτή το να ζω σε καθαρή πόλη. Οπως δεν θα ήθελα να τον δω να ξαναξηλώνει την πλατεία Συντάγματος. Φτάνει πια!». ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/09/2006

 

 Επιστροφή

 

Λίνα Νικολακοπούλου*: Προτάσεις για την Αθήνα

Το 1988, στο δίσκο «Μαμά γερνάω» είχα γράψει ένα τραγούδι με τίτλο «Πάμε κάπου» μελοποιημένο από τον Στ. Κραουνάκη που το τραγουδούσε η Τάνια Τσανακλίδου. Ελεγε λοιπόν:
Πάμε κάπου
Πάμε κάπου
Μη με πας στου Φιλοπάππου
Μη με φέρνεις απ' το Γκάζι
Για Θησείο με πειράζει
Τελικά με έφερε η ζωή, δέκα χρόνια μετά, να μένω εδώ στο Γκάζι και να κάνω τους περιπάτους μου στου Φιλοπάππου και στο Θησείο κάθε λίγο και λιγάκι. Η αφορμή που είχα γράψει τότε αυτό το τραγούδι ήταν η ευαισθητοποίησή μου για τις ιστορικές αυτές περιοχές που ζητούσαν καινούργια αγάπη, φροντίδα και νόημα της ζωής τους από μας του σύγχρονους πολίτες. Στην Αθήνα θα πεθάνω άμα κάνω τουρισμό, είχα πει.
Πάμε όλοι
Πάμε όλοι
Αλλη πόλη μες στην πόλη
Κυριακή στον Παρθενώνα
Με δικά μας δακρυγόνα
Και εννοούσα τη δυνατή συγκίνηση που γέμιζε δάκρυα τα μάτια γι' αυτά που αξίζαμε να ζήσουμε και να ονειρευτούμε για την πόλη που βρεθήκαμε δεμένοι μαζί της, ίσως για όλη μας τη ζωή. Αλλο 1-1-4 κι άλλο 9,84. Τη συχνότητα δηλαδή του δημοτικού σταθμού που μόλις είχε αρχίσει να εκπέμπει. Και πάλι συνειρμικά σκεφτόμουν, ας ζήσει κι η γενιά μας δυνατά, ας γράψουμε την ιστορία μας κι εμείς με θάρρος, αγάπη, ευθύνη για το κοινό καλό, το δίκαιο, το ωραίο, το λειτουργικό, το μαζί που πρέπει να καθρεφτιστεί, και όχι το κατά μόνας που ζει ο καθένας στον κόσμο του. Να είμαστε δήμος, πολίτες, δημότες και δημοκράτες.
Πέρασαν δεκαοχτώ χρόνια από τότε. Η Αθήνα ομόρφυνε, φωτίστηκε, φορτίστηκε πολύχρωμα από τον ερχομό των μεταναστών, γιόρτασε Αγώνες Ολυμπιακούς, γιορτάσαμε κι εμείς μαζί της. Υπήρξαμε προσεκτικοί κι ευγενικοί και προς την πόλη μας και προς τους ξένους επισκέπτες της. Ολοι έχουμε να θυμηθούμε κάτι απ' αυτό το «καλοκαίρι». Γιατί έκανε καλό καιρό στην ψυχική μας διάθεση. Ευχή μου κι επιθυμία είναι να συνεχίσει η αλληλεπίδραση αυτής της αγάπης και του σεβασμού ανάμεσα σε μας και σ' αυτήν. Ο,τι την ομόρφυνε, να συνεχίσουμε να το προστατεύουμε. Κι ό,τι μπορεί να γίνει ακόμα, ας υπάρξει η έμπνευση, η γνώση κι η βούληση να πραγματοποιηθεί.
Οι σκέψεις-προτάσεις που θα διατυπώσω, είναι προσωπικού χαρακτήρα και προβληματισμού, όμως ίσως κάτι να πουν και σε άλλους συμπολίτες. Να λοιπόν μερικά από τα πράγματα που θα ευχόμουν να υλοποιήσει ο Δήμος Αθηναίων για τους δημότες του.
* Ενα Κανάλι Δημοτικής Τηλεόρασης που να ενημερώνει καθημερινά τους Αθηναίους για ό,τι συμβαίνει στην πόλη, από συγκοινωνιακό μέχρι πορείες, εκδηλώσεις, πολιτιστικά γεγονότα, εφημερίες νοσοκομείων ή οτιδήποτε άλλο τους αφορά... Να υπάρχουν ζώνες ξενόγλωσσης ενημέρωσης με θέματα και πληροφορίες που αφορούν μετανάστες.
* Δημοτικό Θέατρο Αθηνών, παντός καιρού! Υπήρχε κάποιο θερινό στον Εθνικό Κήπο. Θα μπορούσαν εκεί να στεγάζονται ελληνικές παραγωγές και να φιλοξενούνται αξιόλογες ξένες.
* Δημοτικά Καφενεία σε κάθε μεγάλη γειτονιά, σε πάρκα και παγκάκια. Η τιμή του καφέ να είναι... φιλάνθρωπη. Η μουσική που θ' ακούγεται, επίσης. Είναι σπουδαίο να μιλάς με το διπλανό σου, ακόμα και να σωπαίνεις διαβάζοντας μια εφημερίδα.
Κάθε γειτονιά να αποκτήσει Κέντρο Εξυπηρέτησης Δημοτών (σε αντιστοιχία με τα Κέντρα Εξυπηρέτησης Πολιτών), όπου θα μπορεί ν' απευθύνεται ο καθένας μας για αιτήματα, υποθέσεις, προβλήματα, και, γιατί όχι, προτάσεις, μια και ποιος ξέρει καλύτερα τη γειτονιά του απ' τον κάτοικό της.
* Να δημιουργηθεί ένα Μικρό Φεστιβάλ Αθηνών για νέους κάθε ηλικίας, που θα καθρεφτίζει τον παλμό, το αίσθημα, το βίωμα του κατοίκου αυτής της πόλης (ερασιτεχνικές ταινίες μικρού μήκους, φωτογραφία, video art, λογοτεχνικά κείμενα, εικαστικές προτάσεις και επεμβάσεις κ.λπ.).
* Να τονιστεί και να ομορφύνει ο χαρακτήρας κάθε γειτονιάς με περιοδικές εκδηλώσεις, αθλητικές, εμπορικές, πολιτιστικές, οικολογικές, με έναν κεντρικό συντονισμό του δήμου και με τελική επιβράβευση για τη γειτονιά που θα ξεχωρίσει. Φανταστείτε π.χ. τουρνουά σκάκι στους Αμπελόκηπους, τάβλι στο Παγκράτι, νοικοκυροσύνης στην Κυψέλη, μαγειρικής στην Πλάκα...
* Να οργανωθούν Ανοιχτά Σεμινάρια Ιστορίας στα κτίρια στο Γκάζι με θέματα το πρόσωπο, τη ζωή στην πόλη της Αθήνας, από την Αρχαιότητα μέχρι σήμερα. Σίγουρα θα μας βοηθήσουμε να την ξαναγαπήσουμε...
* Να φωτιστούν με μεράκι οι περίπατοί μας. Να μπορούμε άφοβα να περπατάμε και τα βράδια γύρω απ' την Ακρόπολη ας πούμε, ή όπου αλλού, μικροί και μεγάλοι, στο κάθε μας βήμα.
Ευχαριστώ για το βήμα που μου δόθηκε. Ενα βήμα μας χωρίζει απ' τις εκλογές. Ας το κάνουμε. Εχουν γραφτεί τόσα και τόσα τραγούδια για την ομορφιά της Αθήνας. Ας μας εμπνεύσει κι άλλα.
* Στιχουργός

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 16/09/2006

 

 Επιστροφή

 

ΜΕ ΣΗΜΕΙΩΜΑΤΑ στη συζήτηση που οργάνωσε το ΤΕΕ, οι υπ. δήμαρχοι Αθήνας

Με... σκονάκια οι υπ. δήμαρχοι Αθήνας

Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Ντιμπέιτ με...«σκονάκια» οργάνωσε το Τεχνικό Επιμελητήριο. Οι οργανωτές της εκδήλωσης είχαν δώσει από μέρες τις ερωτήσεις στους τέσσερις υποψηφίους για τη δημαρχία της Αθήνας και αυτοί ήρθαν με τα σημειώματά τους, τα οποία διάβαζαν και μάλιστα σε ρυθμούς πυροβόλου για να προλάβουν να χωρέσουν τις προτάσεις τους μέσα στο δίλεπτο που είχαν στη διάθεσή τους.

Σε σύντομους μονόλογους που διήρκεσαν δύο ώρες, Νικήτας Κακλαμάνης, Κώστας Σκανδαλίδης, Σπύρος Χαλβατζής και Αλέξης Τσίπρας παρουσίασαν τις λίγο-πολύ γνωστές θέσεις τους σε θέματα που αφορούν την ποιότητα ζωής στην πρωτεύουσα. Εχει ενδιαφέρον ότι σε ορισμένα σημεία συμφώνησαν. Ιδιαίτερα οι δύο πρώτοι ήταν αρκούντως γενικόλογοι, φοβούμενοι το πολιτικό κόστος. Οι πιο πολλές συγγένεις εντοπίζονται στις προτάσεις των Κ. Σκανδαλίδη και Αλ. Τσίπρα, ίσως γιατί και οι δύο είναι μηχανικοί. Ο Σπύρος Χαλβατζής κινήθηκε στο γνώριμο στιλ του ΚΚΕ με σταθερό σημείο αναφοράς την εμπορευματοποίηση, φροντίζοντας να κάνει κριτική σε Ν.Δ. και ΠΑΣΟΚ.
Ο Ν. Κακλαμάνης «ξέχασε» να αναφερθεί στο πρόγραμμα ελεγχόμενης στάθμευσης που έχει ετοιμάσει η σημερινή δημοτική αρχή, χωρίς όμως να προχωρήσει στην υλοποίησή του, παρά τις δημόσιες δεσμεύσεις της. Για το ίδιο θέμα, πάντως, ο Κ. Σκανδαλίδης πρότεινε να γίνει ανασχεδιασμός των μέτρων.
Οι επτά ενότητες στις οποίες κλήθηκαν να τοποθετηθούν ήταν τα απορρίμματα, το κυκλοφοριακό, οι ελεύθεροι χώροι, οι νέες τεχνολογίες, η στελέχωση των δημοτικών υπηρεσιών, τα έργα και η αναθεώρηση του Συντάγματος. Από τις τρεις πρώτες (παρουσιάζονται στο παραπάνω πίνακα) έχει ενδιαφέρον η πρόταση για ήπια ψύξη των σκουπιδιών (Κακλαμάνης) και ο οδοκαθαριστής γειτονιάς (Σκανδαλίδης), καθώς και η όψιμη οικολογική τοποθέτηση του πρώην υπουργού Εσωτερικών για το πάρκο Γουδή. Ο κ. Κακλαμάνης διαπίστωσε μόνον επικαλύψεις αρμοδιοτήτων.
Ελάχιστες αποκλίσεις υπήρχαν στην υλοποίηση της ψηφιακής πόλης, με εξαίρεση τις καίριες παρατηρήσεις του Σπ. Χαλβατζή σε θέματα δημοκρατίας και διασφάλισης του απορρήτου. Για τις κεραίες ακούστηκαν προτάσεις για ξήλωμα από τους υποψηφίους της Αριστεράς, ενώ Κακλαμάνης και Σκανδαλίδης περιορίστηκαν στην εφαρμογή των νόμων.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε για τα άρθρα 16 και 24 του Συντάγματος. Ο Ν. Κακλαμάνης απέφυγε να τοποθετηθεί και μίλησε μόνο για το άρθρο 102 που αφορά τις τοπικές υποθέσεις. Ο Κ. Σκανδαλίδης ξάφνιασε ζητώντας να περιφρουρηθεί η σημερινή διάταξη προστασίας των δασών, ενώ για τα ιδιωτικά πανεπιστήμια είπε ότι διαφωνεί με την πρόταση της κυβέρνησης. Ο Σπ. Χαλβατζής μίλησε για «νόμους της αγοράς και των Βρυξελλών» και ο Αλέξης Τσίπρας, που αποδείχθηκε η πιο οικολογική φωνή του ντιμπέιτ, εξέφρασε την πλήρη αντίθεσή του στην αποδυνάμωση του ΣτΕ και ζήτησε να προωθηθούν οι δασικοί χάρτες. ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 29/09/2006

 

 Επιστροφή

 

ΤΙ ΖΗΤΟΥΝ οι πολίτες 23 δήμων της Αθήνας

«Καίνε» στάθμευση και σκουπίδια

Η στάθμευση, το κυκλοφοριακό και η έλλειψη καθαριότητας είναι τα προβλήματα για τα οποία ζητούν, πρωτίστως, λύσεις από τους νέους δημάρχους, οι δημότες 23 δήμων της Αθήνας. Αυτό προκύπτει από έρευνα της εταιρείας FOCUS που έγινε με τη μέθοδο των τηλεφωνικών συνεντεύξεων, από το Φεβρουάριο του 2005 έως το Σεπτέμβριο του 2006, σε δείγμα 9.200 ατόμων.

Συγκεκριμένα: το 25% των ερωτηθέντων ζητάει να λυθεί το πρόβλημα της στάθμευσης, το 22% να αντιμετωπιστεί το κυκλοφοριακό ενώ το ίδιο ποσοστό συγκεντρώνει και το ζήτημα της καθαριότητας. Ακολουθούν η ελλιπής αστυνόμευση και η έλλειψη πρασίνου με 5%, με 4% η συγκοινωνία, με 3% η κατάσταση δρόμων και πεζοδρομίων και με 2% η έλλειψη υποδομών.
Η σειρά κατάταξης διαφέρει ανάλογα με τον δήμο, ενώ σε κάποιες περιπτώσεις, πέρα των προαναφερθέντων, προστίθενται και άλλα προβλήματα.
Για παράδειγμα, οι δημότες Ελληνικού ζητούν από το νέο δήμαρχο να αντιμετωπίσει το θέμα της παραχώρησης και χρήσης του αεροδρομίου (35%), ενώ ακολουθούν με 15% το κυκλοφοριακό και με 13% η στάθμευση.
Στο Δήμο Αιγάλεω, μετά τη στάθμευση (20%), οι δημότες ζητούν λύση στο ζήτημα των μεταναστών (17%), αλλά και στο πρόβλημα της εγκληματικότητας (8%). Στο Δήμο Αλίμου, στις δύο πρώτες θέσεις «παίζουν» το πρόβλημα της καθαριότητας (28%) και της συγκοινωνίας (23%). Στο Δήμο Αργυρούπολης, οι δημότες ζητάνε μετά το κυκλοφοριακό (32%) και τη στάθμευση (14%), λύση στο πρόβλημα της ηχορύπανσης (10%). Στο Δήμο Μοσχάτου, η αξιοποίηση της παραλίας αναδεικνύεται πρώτο πρόβλημα (16%) και ακολουθεί η ελλιπής αστυνόμευση (14%) και ο Κηφισός (11%).
Αξιοσημείωτο είναι πως στο Δήμο Πειραιά δεν υπάρχει αναφορά στο πρόβλημα της καθαριότητας, που όμως είναι το πρώτο για τον Δήμο Χαλανδρίου (32%). ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 27/09/2006

 

 Επιστροφή

 

Όλοι μαζί στο ξεπούλημα της δημόσιας γης: Κακλαμάνης-Σκανδαλίδης-Υπουργοί-Κτηματομεσίτες

(Δημοσιεύουμε το πρόγραμμα του διήμερου συνεδρίου των απανταχού «αξιοποιητών» της Δημόσιας ακίνητης περιουσίας, που έγινε 5 μέρες πριν τις δημοτικές εκλογές)

7η Prodexpo - Real Estate
Η Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας ως Μέσο για την Οικονομική Ανάπτυξη στη Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη
10 & 11 Οκτωβρίου, Ξενοδοχείο Divani Caravel

Πρόγραμμα Συνεδριακών Εκδηλώσεων

Τρίτη, 10 Οκτωβρίου 2006

9,00

Έναρξη - Networking Break Sponsored by Eurohypo

Οι Μεγάλες Επενδύσεις Real Estate Πόλος Έλξης Εγχώριων και Διεθνών Κεφαλαίων

9,45Η Ανάπτυξη των Επενδύσεων στον Τουρισμό

Κεντρική Ομιλία:

Καθηγ. Χάρης Κοκκώσης Ειδ. Γενικός Γραμματέας, Υπουργείο Τουριστικής Ανάπτυξης

Κωνσταντίνος Ζαχαρόπουλος Διευθύνων Σύμβουλος, Ε.Τ.Α.

Αχιλλέας Κωνσταντακόπουλος Διευθύνων Σύμβουλος, ΤΕΜΕΣ ΑΕ

Christopher Egleton Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, Minoan Group PLC

Γιάννης Δασκαλαντωνάκης Διευθύνων Σύμβουλος, Όμιλος Δασκαλαντωνάκη

Συντονιστής: Συμεών Τσομώκος Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, SGT SA

11,30

Η Αξιοποίηση των Ολυμπιακών Ακινήτων. Χορηγός: Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ

Χρήστος Χατζηεμμανουήλ Πρόεδρος, Ολυμπιακά Ακίνητα ΑΕ

Απόστολος Ταμβακάκης Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, Lamda Development

Θεόδωρος Χαραγκιώνης Εκτελεστικός Πρόεδρος, Όμιλος Χαραγκιώνη

Χάρης Αντωνόπουλος Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, Village Roadshow Group of Companies

Δημήτρης Κοντογιάννης Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, Allou Fun Park

Συντονιστής: Γιάννος Γραμματίδης Διαχειριστής-Εταίρος, Μπαχάς, Γραμματίδης & Συν.

13,15

Η Ανάπτυξη της Ακίνητης Περιουσίας στης Εθνικής Τράπεζας της Ελλάδος -
Παραθαλάσσια Περιοχή Δραπετσώνας - Κερατσινίου Κορίνα Δαγκλή
Δρ. Αρχιτέκτων - Πολεοδόμος
Αριστείδης Ρωμανός
Αρχιτέκτων - Πολεοδόμος

13,45

Η Αξιοποίηση της Ακίνητης Περιουσίας του Υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης & Τροφίμων

Αικατερίνη Αδαμοπούλου Διευθύνουσα Σύμβουλος, Αγρογή ΑΕ

Συντονιστής: Γιάννος Γραμματίδης Διαχειριστής-Εταίρος, Μπαχάς, Γραμματίδης & Συν.

14,00

Networking Break Sponsored by Eurohypo

14,30

Οι Νέες Μεγάλες Επενδύσεις

Το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό  Ελένη Ηλιοπούλου Αρχιτέκτων/Πολεοδόμος, Υπ. Τομέα Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας,  Ο.Ρ.Σ.Α.

15,00

Ανάπτυξη Ακινήτων λόγω ...  Ποδοσφαίρου

Δημήτρης Ανδριόπουλος Διευθύνων Σύμβουλος, Dimand R. E. Development

 

 

 

 

15,30

Η Αθήνα Αύριο.  Ο Ρόλος της Δημοτικής Αρχής και των Έργων Ανάπτυξης
Ακινήτων στην Αλλαγή της Φυσιογνωμίας της πόλης

Κεντρική Ομιλία:
Νικήτας Κακλαμάνης Υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων, Νέα Δημοκρατία

Κεντρική Ομιλία:
Κώστας Σκανδαλίδης Υποψήφιος Δήμαρχος Αθηναίων, ΠΑ.ΣΟ.Κ.

Παρουσιάσεις & Συζήτηση

Μαρία Κάμπα Πολιτικός Μηχανικός, Μέλος Δ.Σ., Όμιλος ΓΕΚ

Γεώργιος Πανέτσος Αν. Καθηγητής Αρχιτεκτονικής, Παν/μιο Πατρών

Καλλιόπη Κοντόζογλου Αρχιτέκτων, 3SK Στυλιανίδης Αρχιτέκτονες

Συντονιστής: Κωνσταντίνος Λάμπρου Δημοσιογράφος, Ελευθεροτυπία

17,30

Η Αγορά των Επαγγελματικών Ακινήτων. Logistics. Επενδύσεις και Προτάσεις Χρηματοδότησης. Εμπορικά και Ψυχαγωγικά Κέντρα. Ένας Χρόνος Εμπειρίας
Χορηγός: Cushman & Wakefield

Νίκη Σύμπουρα Διευθύνουσα Σύμβουλος, Cushman & Wakefield

Δίκα Αγαπητίδου Γενική Δ/ντρια, Αθηναϊκή Οικονομική-Jones Lang LaSalle

Πάνος Παναγιωτίδης Γενικός Διευθυντής, Dimand R.E. Development

Βάλια Δήμου Δ/ντής Αγοραπωλησιών & Μισθώσεων Εμπορικών Ακινήτων, Eurobank Property Services AE

Norbert Woyciechowski Head of International Activities, DeTe Immobilien

Συντονιστής: Μάνος Βούλγαρης Δημοσιογράφος, Η Ναυτεμπορική

20,30

Δείπνο με προσκεκλημένη Ομιλήτρια, την Υπουργό Τουριστικής Ανάπτυξης, κα Φάνη Πάλλη-Πετραλιά

Χορηγός: Sonae Sierra

Τετάρτη, 11 Οκτωβρίου 2006

9,00

Networking Break Sponsored by Eurohypo

9,30

Η Ελλάδα ως Επενδυτικός Προορισμός  στη Διεθνή Αγορά Real Estate. Πώς μας βλέπουν οι Ξένοι Επενδυτές;
Χορηγός: Δανός & Συνεργάτες - CB Richard Ellis

Κυριάκος Ευαγγέλου Head of Corporate Banking Greece, Eurohypo AG

Alex Jeffrey Managing Director,Macquarie Global Prop. Advisors

Χάρης Ησαϊας Διευθύνων Σύμβουλος, ΓΑΙΑΟΣΕ

Συντονιστής: Γιάννης Παρασκευόπουλος Γενικός Διευθυντής, Δανός & Συνεργάτες – CB Richard Ellis

11,00

H Αγορά του Real Estate και οι Επενδύσεις στη Δημοκρατία της Σερβίας

Nenad Bogdanovic Mayor of the City of Belgrade
Bojan Stanojevic
City
Manager

Συντονιστής: Συμεών Τσομώκος Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, SGT SA

11,45

«Το Μεγάλο Ψάρι Τρώει το Μικρό ή το Γρήγορο Τρώει το Αργό?
Η Ταχύτητα ως Συγκριτικό Πλεονέκτημα στην Ανάπτυξη του Δικτύου Καταστημάτων Σας»
Χορηγός: Dimand Real Estate  Development

Χρήστος Βασιλειάδης Γενικός Διευθυντής, Citibank Consumer Group Ελλάδος
Παντελής Αβραμίδης
Διευθύνων Σύμβουλος, ATTRATIVO AE

Συντονιστής: Δημήτρης Ανδριόπουλος Διευθύνων Σύμβουλος, Dimand R.E. Development

13,00

Μετά το τέλος της ενότητας θα ακολουθήσει η παρουσίαση των αποτελεσμάτων της έρευνας που  διεξήγαγε η εταιρεία Κάπα Research για την 7η Prodexpo.

13,30

Networking Break Sponsored by Eurohypo

13,45

Η Αγορά του Real Estate στην Τουρκία

Nahit Ozturkcan Chairman of the Real Estate Dev. Committee, GYODER (Association of Turkish Real Estate Investment Companies)

14,15

Οι Ελληνικές Επενδύσεις στα Βαλκάνια και την Νοτιο-Ανατολική Ευρώπη

Λάμπρος Αναγνωστόπουλος Όμιλος Λάτση

Χρήστος Μουρούτης Πρόεδρος & Δ/νων Σύμβουλος, Eurocapital Finance

Sergey Penev Senior Partner, Penev & Partners Law Offices

Ivana Bozjak Commercial Director, Global Finance Real Estate

Γιώργος Μαντζαβινάτος Fund Manager, Πειραιώς Real Estate

Συντονιστής: Κωνσταντίνος Λάμπρου Δημοσιογράφος, Ελευθεροτυπία

16,00

Συμπράξεις Δημόσιου και Ιδιωτικού Τομέα (ΣΔΙΤ). Τα Σύγχρονα Χρηματοοικονομικά Εργαλεία ως Μοχλός Αξιοποίησης της Δημόσιας Ακίνητης Περιουσίας.
Χορηγός: ΚΕΔ

Λεωνίδας Κορρές Ειδικός Γραμματέας ΣΔΙΤ,  Υπουργείο Οικονομίας & Οικονομικών

Κωνσταντίνος Γκράτζιος Διευθύνων Σύμβουλος, ΚΕΔ

Παναγιώτης Μίχαλος Πρόεδρος & Διευθύνων Σύμβουλος, DTZ Hellas

Δημήτρης Γεωργαράκης Σύμβουλος Διοίκησης, PROTON BANK

Τάκης Κανελλόπουλος Διευθυντής Δ/νσης ΣΔΙΤ, King Hellas

John Steenackers Director Bus. Development & Production, AME Group

Συντονιστής: Κωνσταντίνος Λάμπρου Δημοσιογράφος, Ελευθεροτυπία

18,00

RICS European Housing Review

Νίκος Χατζητσόλης Μέλος Δ.Σ. RICS Europe, Δ/νων Σύμβουλος Αξίες ΑΕ

18,15

Τάσεις και Προοπτικές στην Αγορά Κατοικίας. Η Πορεία της Αγοράς στο
Νέο Φορολογικό Περιβάλλον. Οι Αλλαγές που Φέρνουν οι Αυξήσεις των Επιτοκίων.

Στράτος Παραδιάς Πρόεδρος, ΠΟΜΙΔΑ

Γιάννης Ρεβύθης Πρόεδρος, Σύλλογος Μεσιτών Αστ. Συμβ. Αττικής

Μίλτος Επιθυμιάδης Διευθύνων Σύμβουλος, Aspis Real Estate

Αλέξανδρος Στεφανίδης Εμπορικός Διευθυντής, UCI

 

 Επιστροφή

 

Αν ήμουν Δήμαρχος: 5 επιστήμονες γίνονται δήμαρχοι για μια ημέρα και προτείνουν απαραίτητες αλλά και εφικτές παρεμβάσεις για να γίνει πιο βιώσιμη η... αβίωτη πρωτεύουσα

του ΓΙΑΝΝΗ ΕΛΑΦΡΟΥ
Συνταγματική απαγόρευση της τσιμεντοποίησης κάθε αδόμητου χώρου, μητροπολιτικά πάρκα και «χειρουργικές επεμβάσεις» στις γειτονιές, στέκια ανακύκλωσης, αποτροπή εισόδου αυτοκινήτων στο κέντρο, φυσικό αέριο σε όλα τα κτίρια, αυστηρός έλεγχος καταλυτών και καυσίμων, δενδροφύτευση όλων των ελεύθερων χώρων, αλλαγή του Γενικού Οικοδομικού Κανονισμού. Αυτές είναι μόνο μερικές από τις τολμηρές προτάσεις των επιστημόνων στους οποίους απευθύνθηκε το ΟΙΚΟ.

Εν όψει των δημοτικών εκλογών, ο συγκοινωνιολόγος Πάνος Παπαδάκος, ο καθηγητής πολεοδομίας Γιάννης Πολύζος, ο χημικός Γιάννης Πετράκης, ο καθηγητής αρχιτεκτονικής Γιώργος Σαρηγιάννης και ο πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρείας Διαχείρισης Στερεών Αποβλήτων, Αντώνης Μαυρόπουλος, μπαίνουν στη θέση των υποψήφιων δημάρχων Αθηναίων και κάνουν... τις προγραμματικές τους δηλώσεις, δίνοντας απαντήσεις στο ΟΙΚΟ για τις αναγκαίες, φιλόδοξες, αλλά όχι και τόσο ανέφικτες -αν υπάρχει πολιτική βούληση- παρεμβάσεις στην αβίωτη Αθήνα.

Είναι αλήθεια ότι οι δήμοι δεν διαθέτουν αρμοδιότητες σε μια σειρά κρίσιμους τομείς, ενώ σε επίπεδο πρωτεύουσας λείπουν οι θεσμοί μιας μητροπολιτικής διαχείρισης. Την ίδια ώρα, όμως, το περιβάλλον και το μέλλον της πόλης καταδυναστεύονται από μια λογική που τα αντιμετωπίζει απλά σαν υπεραξίες για πούλημα. Κι αυτή η κατάσταση, λένε και οι πέντε, δεν μπορεί να συνεχιστεί...

«Σε ξένες πόλεις, οι πλατείες, τα πάρκα, οι ελεύθεροι χώροι είναι σε αφθονία και σηματοδοτούν μια εικόνα της πόλης άνετη και πλούσια, ενώ η χρήση τους από τους κατοίκους είναι έντονη. Στην Αθήνα έχουμε το μικρότερο ποσοστό ελεύθερων χώρων και ακόμη χειρότερα σε φυτεμένους χώρους. Η μιζέρια και η κακομοιριά της πόλης είναι θεσμός», σημειώνει ο Γ. Σαρηγιάννης. Η βασική αιτία βρίσκεται '

«στην εντατική κερδοσκοπική εκμετάλλευση του αστικού χώρου. Απαράδεκτα υψηλοί συντελεστές δόμησης, μεγάλα ύψη κτιρίων, στενοί δρόμοι, ελάχιστοι ακάλυπτοι χώροι. Τα εσωτερικά των οικοδομικών τετραγώνων, που στην Ευρώπη είναι πάρκα, εδώ είναι σκουπιδότοποι. Σχεδιασμένοι δημόσιοι χώροι, έχουν οικοπεδοποιηθεί αφού δεν δόθηκαν χρήματα για την απαλλοτρίωσή τους». Για τον κ. Σαρηγιάννη το πρόβλημα δεν είναι οικονομικό. «Λείπει η πολιτική βούληση. Μόνο η γνωστή φοροδιαφυγή των μεγάλων εταιρειών ή η πάταξη του λαθρεμπορίου πετρελαιοειδών να είχε καταπολεμηθεί θα είχε το Δημόσιο έσοδα για να γεμίσει την Αθήνα πάρκα», τονίζει. Χρειάζεται συνολικά μια άλλη θεώρηση της πόλης, λέει στο ΟΙΚΟ και παραθέτει ορισμένα παραδείγματα:

' Ο Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός του 1985 χρειάζεται αναθεώρηση. Είχαμε πετύχει, με πολλούς κόπους και αγώνες, πολλοί Δήμοι (Μαρούσι, Χαλάνδρι κ.λπ.) να μειώσουν τους συντελεστές δόμησης του Παττακού του 1968, από το 1,60 στο 1,0. Η εποχή Μάνου και Τρίτση ήταν εποχή βελτίωσης. Αλλά το 1985 οι κερδοσκόποι τα πήραν πίσω όλα. Επειδή ήταν δύσκολο να αυξηθούν οι συντελεστές δόμησης, έδωσαν την περίφημη προσαύξηση των «ημιυπαιθρίων χώρων» στο 40% του Σ.Δ. Με την εγκληματική ανοχή του ΥΠΕΧΩΔΕ οι τάχα ημιυπαίθριοι κτίζονταν απ' αρχής ως δωμάτια.

' Οι οροφές των υπόγειων χώρων στάθμευσης, κάτω από πλατείες στο εξωτερικό, έχουν πάχος 1,5 έως 2 μέτρα. Εκεί φυτεύονται δέντρα που φθάνουν τα 10 μέτρα ύψος. Στην Ελλάδα για να κερδίσουν οι εργολάβοι, η οροφή του γκαράζ είναι πολύ στενή. Ετσι μετατρέψαμε όλες τις πλατείες σε ερήμους από μπετόν και άσφαλτο.

' Η Ομόνοια δεν χρειάζεται το πρώτο της επίπεδο: είναι μόνο εκδοτήρια εισιτηρίων και δίοδοι για το κοινό. Στο εξωτερικό θα το καταργούσαν, θα μετέφεραν τα εκδοτήρια και τα γραφεία στο επόμενο επίπεδο, θα γέμιζαν χώμα αυτά τα τρία μέτρα και η Ομόνοια θα ξαναγινόταν πάρκο όπως ήταν μέχρι το 1930!

' Οι αθηναϊκοί δρόμοι έχουν τα χάλια τους, όμως με μια σωστή διαχείριση στη σχέση οδοστρώματος - λωρίδας στάθμευσης - πεζοδρομίου, θα ήταν δυνατόν να βελτιωθεί η κατάσταση. Σε έναν τυπικό αθηναϊκό δρόμο των 10 μέτρων πλάτους, μπορούμε να διαθέσουμε 1,5 + 1,5 μ. για πεζοδρόμια, 2 μ. για στάθμευση και 5 μ. για κυκλοφορία δύο κατευθύνσεων. Και, φυσικά, διασφάλιση του πεζοδρομίου με εμπόδια ώστε να μη γίνεται παράνομη στάθμευση.

' Στις περισσότερες περιπτώσεις το ετήσιο κλάδεμα των δένδρων που βρίσκεται στις νησίδες αποτελεί σφαγή και κουτσούρεμα των ελάχιστων δέντρων που μας απέμειναν.

«Χρειαζόμαστε ένα όραμα για την Αθήνα. Σήμερα η Αθήνα είναι μια σύγχρονη παραθαλάσσια πρωτεύουσα της Μεσογείου, που έχει αποδείξει ότι διαθέτει μια τρομερή ικανότητα να λειτουργεί ως χωνευτήρι διαφορετικών κοινωνικών ομάδων», τονίζει ο Γ. Πολύζος, σημειώνοντας ότι η Αθήνα «παραμένει ζωντανή, δείχνει ανεκτικότητα. Αυτό πρέπει να αναπτυχθεί». Ταυτόχρονα, καθώς έχει πολύ καλό κλίμα «πρέπει να αναβαθμισθούν οι ανοιχτοί κοινόχρηστοι χώροι, που έχουν μείνει πίσω» και προτείνει:

' Συνταγματική διάταξη για την απαγόρευση δόμησης κάθε αδόμητου, ελεύθερου χώρου στην ευρύτερη περιοχή των 80 - 85 δήμων του μητροπολιτικού συγκροτήματος. Να ξεκινήσουμε με τις ιδιοκτησίες του Δημοσίου και των φορέων δημοσίου συμφέροντος. Η απαγόρευση να είναι απόλυτη, ούτε για αθλητικές, εκπαιδευτικές εγκαταστάσεις, νεκροταφεία κ.λπ. Η δόμηση να επιτρέπεται μόνο με αντάλλαγμα χώρου.

' Οι νέες ανάγκες στέγασης να καλυφθούν μέσω της επαναχρησιμοποίησης παλιών κτιρίων.

' Χρήση του δικαιώματος της απαλλοτρίωσης, όταν πρόκειται για ιδιωτικές ιδιοκτησίες, προκειμένου να αποκτηθούν σημαντικοί χώροι. Το παράδειγμα της Κορεατικής Αγοράς, όπου κερδήθηκαν 11 στρέμματα για πάρκο στο κέντρο της Αθήνας είναι πολύ θετικό. «Μικροχειρουργικές επεμβάσεις» πρασίνου στις γειτονιές της Αθήνας, όπου οικόπεδα μπορούν να μετατραπούν σε πράσινες ανάσες.

' Προστασία όλων των μεγάλων ελεύθερων χώρων που υπάρχουν σήμερα, δημιουργία μεγάλων χώρων πρασίνου (Γουδή, Ελληνικό, Τουρκοβούνια, Πύργος Βασιλίσσης κ.λπ.).

' Προσπάθεια ενοποίησης των χώρων πρασίνου και σε τοπικό επίπεδο. Δημιουργία «πράσινων περιπάτων», με εφαρμογή μιας βιοκλιματικής πολεοδομίας. Με προσεκτική χρήση υλικών, με κατάλληλες φυτεύσεις, ακόμα και με μεθόδους δροσισμού μπορεί να αλλάξει το μικροκλίμα. Για παράδειγμα, διαμορφώνοντας μια ζώνη πρασίνου κατά μήκους της Πειραιώς, πλάτους 1,5 - 2 μέτρων θα διαμορφώσουμε ρεύματα αέρα.

«Δεν μπορούμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάχτυλό μας. Χρειάζονται αποφασιστικά μέτρα για την καταπολέμηση του νέφους και οι δήμοι πρέπει να πρωτοστατήσουν», τονίζει ο Μιχάλης Πετράκης. Ιδού τι προτείνει:

' Απαγόρευση εισόδου Ι.Χ. αυτοκινήτων στο ιστορικό κέντρο της Αθήνας. Οι μετακινήσεις σε αυτή την περιοχή μόνο με Μέσα Μαζικής Μεταφοράς. Επιπλέον, σε ένα δακτύλιο να υπάρχει φόρος εισόδου στο ευρύτερο κέντρο. Τα έσοδα να χρηματοδοτούν αποκλειστικά προγράμματα περιβαλλοντικής ανάπτυξης, ενίσχυσης των δημόσιων συγκοινωνιών και βελτίωσης των συγκοινωνιακών υποδομών.

' Αναγκαστική δεντροφύτευση όλων των ελεύθερων χώρων του κέντρου της Αθήνας, είτε με απαλλοτρίωσή τους είτε με δέσμευση και προστασία. Να αξιοποιηθούν κατ' αρχήν οι εκτάσεις που διαθέτουν διάφοροι δημόσιοι φορείς. Πυκνή δεντροφύτευση όλων των πεζοδρομίων, κίνητρα για την προστασία της από τους κατοίκους. Επιπλέον κίνητρα για τη δημιουργία πράσινων ταρατσών.

' Υποχρεωτική χρήση του φυσικού αερίου στα κτίρια όλης της Αθήνας, με παροχή και κατάλληλων κινήτρων, για να αντιμετωπιστεί η ρύπανση από τους καυστήρες πετρελαίου. Χρήση φυσικού αερίου απ' όλα τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς.

' Αυστηρότατοι έλεγχοι των καταλυτών, της ποιότητας των καυσίμων, πάταξη της νοθείας.

' Δημιουργία ποδηλατοδρόμων - ειδικά σε επίπεδο γειτονιάς.

' Πριμοδότηση όσων χρησιμοποιούν το αυτοκίνητό τους μαζί με άλλους πολίτες. Ενίσχυση της χρήσης των δικύκλων.

' Αφαίρεση πινακίδων για παρκάρισμα που παρεμποδίζει την κυκλοφορία και δημιουργεί μποτιλιάρισμα. Επιπλέον πρόβλεψη και για φυλάκιση σε όσους με το παρκάρισμά τους παρεμποδίζουν την κίνηση των Ατόμων με Ειδικές Ανάγκες.

' Πρόταση για νομοθετική ρύθμιση που θα προβλέπει ότι στη σύνθεση των δημοτικών συμβουλίων πρέπει να υπάρχει ποσοστό νέων ανθρώπων (κάτω των 30) ειδικά επιφορτισμένων με την τήρηση των περιβαλλοντικών ισορροπιών.

' Ειδικά μαθήματα περιβαλλοντικής αγωγής στις τρεις τάξεις του Γυμνασίου και ευρύτερα στην εκπαίδευση. Το μόνο που μπορεί να μας σώσει είναι η διαμόρφωση μιας συνειδητοποιημένης νέας γενιάς...

Αν και μηχανικός, ο Αντώνης Μαυρόπουλος αντιμετωπίζει το θέμα των σκουπιδιών ως κοινωνικό πρόβλημα. «Το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει ο δήμος είναι να πρωτοστατήσει στην αλλαγή της αντίληψης των πολιτών για τα σκουπίδια. Κάθε τι που πετάμε περιέχει συμπυκνωμένη ανθρώπινη εργασία και φυσικούς πόρους που θα λείψουν από τις επόμενες γενιές. Η διαχείριση αποβλήτων είναι πρόβλημα βαθιά κοινωνικό και πολιτικό με τεχνικές προεκτάσεις και όχι ένα τεχνοκρατικό ζήτημα στο οποίο αναζητούμε κοινωνική συναίνεση», τονίζει και προτείνει:

' Να τελειώνουμε με τις χωματερές, οι δήμαρχοι πρέπει να δεσμευτούν γι' αυτό.

' Επένδυση στη συνείδηση και όχι μόνο σε εξοπλισμό και έργα. Πολλοί δήμαρχοι νομίζουν ότι ανακύκλωση σημαίνει να βάλεις ειδικούς κάδους, πριν από αυτό όμως πρέπει να βάλεις την ανακύκλωση στην καθημερινότητα των πολιτών. Θα πρότεινα να είναι υποχρεωτικό μάθημα στο σχολείο.

' Δημιουργία στεκιού ανακύκλωσης - χώρου συζήτησης σε κάθε γειτονιά γιατί η ανακύκλωση είναι τρόπος ζωής και πολιτισμός.

' Ανακύκλωση του χαρτιού όλων των υπηρεσιών του δήμου. Πρόκειται για χιλιάδες τόνους χαρτιού στα δημοτικά καταστήματα, στα σχολεία κ.λπ., ενώ θα σταλεί και ένα σαφές μήνυμα.

' «Πράσινες δημοπρασίες», δηλαδή οι κάθε είδους προμήθειες υλικών του δήμου να λαμβάνουν υπόψη το εάν αυτά είναι ανακυκλώσιμα και πόσο επιβαρύνουν το περιβάλλον συνολικά.

' Αλλαγή του τρόπου χρέωσης των σκουπιδιών. Τα σημερινά τέλη καθαριότητας, που χρεώνουν με βάση τα τετραγωνικά του σπιτιού δεν βοηθούν. Στη νέα μορφή χρέωσης ο καθένας θα πληρώνει ανάλογα με την ποσότητα των σκουπιδιών που παράγει και ανάλογα με το αν συνεισφέρει στην ανακύκλωση.

' Πρέπει να αλλάξουν οι πολεοδομικοί κανονισμοί. Οι κάδοι δεν πρέπει να είναι στο δρόμο, πρέπει να μπουν μέσα στις ιδιοκτησίες. Οι νέες οικοδομές πρέπει να έχουν αυτή την πρόνοια, να ενθαρρυνθεί η προσαρμογή των παλιών. Βέβαια στην Αθήνα δεν υπάρχει πολύς χώρος. Γι' αυτό υπάρχει ανάγκη οι υποδομές διαχείρισης στερεών αποβλήτων να αποτελούν οργανικό στοιχείο του χωροταξικού - πολεοδομικού σχεδιασμού, όπως γίνεται με τα υπόλοιπα δίκτυα. Τεχνικές λύσεις υπάρχουν: στην Κυψέλη π.χ. μπορούν να μπουν οι ειδικοί υπόγειοι κάδοι.

' Πρωτοβουλίες, πιλοτικές κατ' αρχήν, για την μείωση του όγκου των απορριμμάτων. Θα μπορούσαν τα καταστήματα στην Πλάκα να κηρυχθούν «αποπλαστικοποιημένες ζώνες», όπου δεν θα κυκλοφορούν πλαστικά ποτήρια κ.λπ.

ΟΙΚΟ Καθημερινής 13-10-06

 Επιστροφή

 

Το ΣτΕ για τα συνεργεία και τα ντεσιμπέλ

Σημαντική απόφαση για το θέμα των θορύβων που προκαλούν συνεργεία αυτοκινήτων, εργαστήρια και βιομηχανικές μονάδες εξέδωσε το Συμβούλιο της Επικρατείας.

Συγκεκριμένα, το Ε΄ Τμήμα του Ανωτάτου Ακυρωτικού Δικαστηρίου (πρόεδρος ο κ. Κ. Μενουδάκος, αντιπρόεδρος του ΣτΕ) έκρινε, με την 2169/2006 απόφασή του, ότι απαγορεύεται η λειτουργία οποιουδήποτε επαγγελματικού εργαστηρίου ή βιοτεχνίας, έστω κι αν είναι χαμηλής όχλησης, σε οικισμούς με πληθυσμό έως 2.000 κατοίκους, που έχουν δημιουργηθεί πριν από το έτος 1923 και στερούνται ρυμοτομικού σχεδίου. Η απαγόρευση αυτή ισχύει επίσης για τη λειτουργία συνεργείων αυτοκινήτων.

Στο ΣτΕ είχαν προσφύγει κάτοικοι του Ασπρου Χωριού Πάρου, κατά της άρνησης της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Κυκλάδων να διατάξει, όπως είχε υποχρέωση, τη διακοπή συνεργείου αυτοκινήτων που είχε εγκατασταθεί στον οικισμό του χωριού, και παραβίαζε τους όρους που είχαν τεθεί στη σχετική άδεια λειτουργίας.

ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ 19-10-06

 

 Επιστροφή

 

Φεστιβάλ Αθηνών ο Τσαούσογλου-Πειραιώς, Αρχαιολογικό Μουσείο σε 130 στρ στην Ακαδ. Πλάτωνος, Αθηναϊκή γειτονιά στην Πλάκα (1-11)

Καλομάθαμε με τις θεατρικές προτάσεις και τις after εκδηλώσεις του Φεστιβάλ Αθηνών στο εργοστάσιο Τσαούσογλου στην Πειραιώς το καλοκαίρι, γι’ αυτό το υπουργείο Πολιτισμού έκανε το πρώτο βήμα για κάτι μονιμότερο. Συμφώνησε την απευθείας εξαγορά των εγκαταστάσεων του βιομηχανικού συγκροτήματος για μια μονιμότερη πολιτιστική πρόταση στον άξονα της πόλης.

Προκειται για έκταση 34 στρεμμάτων και πέντε διατηρητέων κτιρίων εντός αυτής, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν για να στεγάσουν εκδηλώσεις: θεάτρου, μουσικής, χορού, κινηματογράφου ενώ ο αύλειος χώρος θα φιλοξενεί εικαστικά δρώμενα.

Θα αποτελέσει κι αυτός ο χώρος, τμήμα της πολιτιστικής διαδρομής που ετοιμάζει το υπουργείο Πολιτισμού από το Τατόι έως το Δέλτα Φαλήρου. «Θέλω να λειτουργεί αυτόνομα με ένα Διοικητικό Συμβούλιο και καλλιτεχνικό διευθυντή. Να προσφέρει πολιτιστικό έργο και να μην επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό», τόνισε ο Γ. Βουλγαράκης που δήλωσε θαυμαστής «του μοντέλου διοίκησης του Μεγάρου Μουσικής».

Το υπουργείο θα πάρει μάλλον δάνειο από την Εθνική Τράπεζα στην οποία ανήκει η ιδιοκτησία, ενώ δεν αποκλείει την ένταξη χρηματοδότησης σε ένα από τα προγράμματα του Δ΄ ΚΠΣ.

Το μουσείο της Αθήνας

Ο Γ. Βουλγαράκης, όμως, φαίνεται πως θα συνδέσει το όνομά του και με ένα άλλο μεγάλο έργο. Την ανέγερση του Αρχαιολογικού Μουσείου Αθηνών σε έκταση 130 στρεμμάτων στην περιοχή της Ακαδημίας Πλάτωνος.

Πρόταση παλιά που του θύμισε -όπως υπογράμμισε- ο Θόδωρος Πάγκαλος, αφού η Αθήνα είναι η μόνη πρωτεύουσα που δεν έχει το δικό της μουσείο.

Στον χώρο που πρόκειται να ανεγερθεί δεν βρέθηκαν αρχαιότητες, η έκταση θεωρήθηκε κατάλληλη για να καλύψει επιφάνεια 20 στρεμ., ενώ έχουν καθοριστεί οι χρήσεις γης και οι όροι δόμησης.

Εκεί θα στεγαστούν τα ευρήματα που αποκαλύφθηκαν στην πόλη της Αθήνας τα τελευταία 50 χρόνια, με χιλιάδες αριστουργήματα που τώρα είναι κλεισμένα σε αποθήκες.

Το κτιριολογικό πρόγραμμα του μουσείου ήδη εκπονείται από τις υπηρεσίες του ΥΠΠΟ ενώ η πρόθεση του υπουργού είναι να ενταχθεί στο Μέτρο 9.1 «Μελέτες και προπαρασκευαστικές ενέργειες για τα έργα γέφυρες του Δ΄ ΚΠΣ» (ποσού για την εκπόνηση αρχιτεκτονικού διαγωνισμού».

Σε μια άλλη γειτονιά, στο Μοναστηράκι, στο οικοδομικό τετράγωνο που ορίζεται από τις οδούς Αδριανού, Αρεως, Κλάδου και Βρυσσακίου (ιδιοκτησίας του ΥΠΠΟ), και συναντάμε την εκκλησία του Αγ. Ελισσαίου, τα θεμέλια του ναού του Αγ. Θωμά, υπολείμματα αρχαίου τοίχους και την κλίμακα της οικίας Λογοθέτη, θα αναβιώσει η παλιά αθηναϊκή γειτονιά. Τα κτίρια της «Αυλής των θαυμάτων» (όπου θρυλείται πως σεγάστηκαν για λίγο τα γλυπτά του Παρθενώνα πριν φύγουν για το Λονδίνο), θα χρησιμοποιηθούν για την οριστική στέγαση του Μουσείου Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης.

http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_1_02/11/2006_203602

 

 Επιστροφή