Αιγιαλός 2 (Αιγιαλός 1)

Επιστροφή στην αρχική σελίδα Του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων 

 

ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΝΔ ΜΕ ΒΑΣΗ ΝΟΜΟ ΤΟΥ ΠΑΣΟΚ

Κύμα εμπορευματοποίησης στις παραλίες της χώρας

Το δικαίωμα της εργατικής τάξης για ξεκούραση, για διακοπές, για αναψυχή είναι επιτακτική ανάγκη. Αυτή η ανάγκη για όλο και περισσότερους εργαζόμενους δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Τείνει να γίνει πολυτέλεια, γιατί η εργατική τάξη αδυνατεί να την καλύψει. Αυτό οφείλεται στη μεγάλη επίθεση που δέχεται στο εισόδημά της, με μισθούς άθλιους, πανάκριβα εισιτήρια για να ταξιδέψει σε στεριά και θάλασσα, με την ακρίβεια συνεχώς να μεγαλώνει. Αλλά και στην εργοδοσία που σε πολλές επιχειρήσεις το καταργεί στην πράξη. Είναι γνωστό ότι οι εργαζόμενοι - με ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ - δεν μπορούν να απολαύσουν τις παραλίες, τα δάση, την ομορφιά της χώρας μας, γιατί όλες οι κυβερνήσεις τα παρέδωσαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο για να τα εκμεταλλεύονται και να αποκομίζουν τεράστια κέρδη.

Η εργατική οικογένεια δυσκολεύεται να κάνει ακόμα κι ένα μπάνιο στη θάλασσα , αφού οι ακτές μετατρέπονται σε φυλακές περιφραγμένες και πρέπει να πληρώσει είσοδο, καρέκλα, ξαπλώστρα, αναψυκτικά, με το κόστος να φτάνει και να ξεπερνά ακόμα και τα 30 ευρώ. Αλλωστε, σήμερα, κατά μήκος της παραλιακής ζώνης από το Π. Φάληρο μέχρι το Λαγονήσι, το μεγαλύτερο μέρος των παραλιών - «φιλέτων» έχουν παραδοθεί σε επιχειρηματικούς ομίλους για εκμετάλλευση. Με νόμους που ψήφισαν τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και αυτές του ΠΑΣΟΚ, οι πιο προσβάσιμες ακτές της Αττικής έχουν περάσει στα χέρια επιχειρηματιών που θησαυρίζουν.

Πριν μερικές μέρες, η κυβέρνηση με σχετική υπουργική απόφαση, προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Συγκεκριμένα, βάζει μπροστά ένα εκτεταμένο σχέδιο εμπορευματοποίησης όλων των εύκολα προσβάσιμων παραλιών της χώρας. Παραχωρεί λοιπόν στους δήμους και μέσω αυτών στις επιχειρήσεις τους ή σε τρίτους (σ.σ. ιδιώτες) το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων χώρων αυτών των παραλιών, έναντι αδρού ανταλλάγματος και συγκεκριμένα του 20% των εσόδων τους τόσο από την άσκηση δραστηριοτήτων στους κοινόχρηστους χώρους, όσο και από τα μισθωτικά ανταλλάγματα τρίτων, στους οποίους παραχώρησε το δικαίωμα (π.χ. όταν ένας δήμος παραχωρήσει σε ιδιώτη).

Στιγμιότυπο από παλαιότερες κινητοποιήσεις του ΚΚΕ και της ΚΝΕ σε παραλία της Αττικής που εκμεταλλεύεται επιχειρηματικός όμιλος  

Μάλιστα, η κυβερνητική απόφαση δίνει συγκριτικό πλεονέκτημα στις ήδη εγκατεστημένες σε παραλίες επιχειρήσεις, οι οποίες θα επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους. Να σημειώσουμε ότι η απόφαση αφορά τις εναπομείνασες ελεύθερες ακτές και όχι αυτές που το υπουργείο Οικονομίας έχει ήδη παραχωρήσει για τουριστικές, βιομηχανικές και άλλες χρήσεις.

Τι προβλέπει η απόφαση

Σύμφωνα με την απόφαση:

Οι δήμοι στους οποίους παραχωρείται το δικαίωμα της εκμετάλλευσης, μπορούν να το μεταβιβάσουν σε δημοτικές ή κοινοτικές επιχειρήσεις τους (σ.σ. οι οποίες με βάση τον Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα μετεξελίσσονται σε ανώνυμες εταιρείες) και σε τρίτους, δηλαδή σε ιδιώτες επιχειρηματίες. Το παραχωρηθέν δικαίωμα εκμετάλλευσης ισχύει μέχρι 31/12/2012. Οπως ορίζεται, η απευθείας παραχώρηση γίνεται για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, όπως εκμίσθωση θαλασσίων μέσων αναψυχής, καθισμάτων, ομπρελών, λειτουργία τροχήλατου αναψυκτηρίου και άλλων.

δήμοι και επιχειρήσεις δύναται να εκμεταλλευτούν και περιοχές που βρίσκονται υπό καθεστώς ειδικής προστασίας και μέχρι πρότινος δεν επιτρεπόταν η παρέμβαση σε αυτές. Συγκεκριμένα, όπως ορίζεται στην απόφαση, κατόπιν σύμφωνης γνώμης των αρμοδίων κατά περίπτωση υπουργών μπορούν να παραχωρηθούν κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, προστατευμένες περιοχές, ευπαθή οικοσυστήματα, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και πολιτιστικού ενδιαφέροντος.

οι δήμοι ή οι επιχειρήσεις που κάνουν χρήση των κοινόχρηστων χώρων θα πρέπει να καταβάλλουν το 20% των εσόδων τους στο δημόσιο. Στην πράξη δηλαδή, οι δήμοι δεν μπορούν - ακόμα κι αν το ήθελαν - παρά να προχωρήσουν σε εμπορική «αξιοποίηση» των παραλιών ώστε να αντεπεξέλθουν στο αντίτιμο, που με τη σειρά τους θα εισπράξουν από τον ίδιο τον εργαζόμενο - πελάτη. Σε κάθε περίπτωση, και με δεδομένο ότι η νέα ρύθμιση δε συνοδεύεται από κονδύλια προς τους δήμους ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν τις παραλίες, αυτοί θα εξαναγκαστούν στην επιβολή χαρατσιού για τη χρήση της παραλίας.

Κι αυτό γιατί θα χρειαστεί να δαπανήσουν χρήματα για: τον καθημερινό καθαρισμό των χώρων, την εξασφάλιση γενικά της αισθητικής. Τις παρεμβάσεις που θα πρέπει να είναι σύμφωνες με τη μορφολογία της περιοχής. Την πρόσληψη ναυαγοσωστών που απαιτούνται, την τοποθέτηση παρατηρητηρίων και γενικά τη λήψη μέτρων ασφαλείας. Τον έλεγχο καταπατήσεων, αυθαίρετων επεμβάσεων, που θα ασκεί το προσωπικό της δημοτικής αστυνομίας, οι φύλακες, οι οδοκαθαριστές, κλπ. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση καλεί τους δήμους να εισπράξουν για να γεμίσουν κατόπιν τα ταμεία του κρατικού κορβανά.

Σε παραλίες που ήδη δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις και εφόσον οι δήμοι επιλέξουν να παραχωρήσουν το δικαίωμα της χρήσης σε τρίτους, οι επιχειρήσεις αυτές προτιμούνται, για... να μην τίθεται θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των μισθωτών, όπως σημειώνεται στην απόφαση. Μάλιστα, αίρεται ο περιορισμός που θέτει ο νόμος 2971/2001, ο οποίος προβλέπει ότι η έκταση αιγιαλού κάθε παραχώρησης δεν δύναται να υπερβαίνει τα 500 τετραγωνικά μέτρα, ενώ από κάθε παραχώρηση θα πρέπει να αφήνεται ελεύθερος χώρος 100 μέτρων. Αυτό θα έχει ως συνέπεια ξενοδοχειακά συγκροτήματα που έφραζαν μόνο ένα τμήμα μιας παραλίας, τώρα να τη μαντρώνουν ολόκληρη!

Οι δήμοι ή οι επιχειρήσεις, κάθε 6μηνο υποβάλλουν τα σχετικά στοιχεία στην Κτηματική Υπηρεσία, προκειμένου να της αποδοθεί το αντάλλαγμα του 20% των εσόδων που προβλέπεται. Στην περίπτωση δε που ο δήμος παραχωρήσει το δικαίωμα της χρήσης σε τρίτους, προβλέπεται η εφάπαξ καταβολή από το μισθωτή τουλάχιστον του μισού ποσού του προβλεπόμενου μισθώματος.

Το νομοθετικό πλαίσιο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ

Η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται να συνεχίσει την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του εθνικού πλούτου και των δημόσιων ακτών που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ. Και που καταγράφεται και στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα:

Ο 2971/2001 υπογράφεται από 10 κορυφαίους υπουργούς της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Επιτρέπει την τσιμεντοποίηση του αιγιαλού και των παραλιών της χώρας από περιώνυμα συμφέροντα, που μπορούν πλέον να ασκήσουν πάνω τους μια σειρά από δραστηριότητες, όπως τουριστικές, βιομηχανικές κλπ. Επιτρέπεται, επίσης η αποκλειστική χρήση τους - όπως και στις βραχονησίδες - έναντι... ενοικίου. Στην ουσία πρόκειται για το νόμο εκείνον που άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου» για την τσιμεντοποίηση αιγιαλών και παραλιών από το μεγάλο κεφάλαιο.

Ο νόμος 3105/2003 υπογράφεται επίσης από 10 υπουργούς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος αυτός, επιτρέπει στην Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ να αίρει την προστασία μεγάλων τμημάτων του αιγιαλού και των παραλιών γύρω από τουριστικές μονάδες του ΕΟΤ και να τις παραχωρεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Με τους προαναφερόμενους νόμους βγήκαν «στο σφυρί» οι πλαζ του Αλίμου, της Βούλας, της Βουλιαγμένης και της Βάρκιζας. Εγινε το ξεπούλημα των συγκροτημάτων του ΕΟΤ στο Λαγονήσι, στην Κυλλήνη κ.ά. Ενώ γίνεται προσπάθεια να παραχωρηθούν σε ιδιώτες άλλες ελεύθερες παραλίες όπως αυτές της Καραθώνας Ναυπλίου, Αγίων Αποστόλων Χανίων, να «αξιοποιηθεί» το παραλιακό μέτωπο Μαραθώνα - Νέας Μάκρης - Ραφήνας κλπ.

Με το νόμο 3342/2005, για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών Ακινήτων, η κυβέρνηση της ΝΔ - μέσω δέκα κορυφαίων υπουργών που υπογράφουν τον εν λόγω νόμο - πατάει σε προηγούμενους νόμους του ΠΑΣΟΚ και ξεδιπλώνει ένα ασύλληπτο όργιο υπερκερδών και κερδοσκοπίας κατά μήκος της παραλίας. Σύμφωνα με το νόμο, στο Ελληνικό, ένα μεγάλο κομμάτι από το πρώην αεροδρόμιο μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρείται στο κεφάλαιο και οικοπεδοποιούνται πάνω από 1.000 στρέμματα. Επιπλέον, η παραλία Καλλιθέας - Τζιτζιφιών, ολόκληρος ο Φαληρικός όρμος και ο Ιππόδρομος οικοπεδοποιούνται και μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρούνται στην επιχειρηματική δραστηριότητα για μαρίνες, ξενοδοχεία, κόβοντας κάθε πρόσβαση του λαού προς τη θάλασσα.

Π. ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ Κυριακή 26 Απρίλη 2009       

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Στους δήμους η χρήση των παραλιών

Ημερομηνία δημοσίευσης: 23/04/2009

Να μειώσει το έλλειμμα με έσοδα από τις... ομπρέλες στις παραλίες σχεδιάζει η κυβέρνηση, που προχωρά στην παραχώρηση στους δήμους του δικαιώματος χρήσης των κοινόχρηστων χώρων αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών εντός των ορίων τους. Ως αντάλλαγμα, οι δήμοι θα πρέπει να αποδίδουν στο ελληνικό Δημόσιο το 20% επί των εσόδων από τις δραστηριότητες που θα αναπτύξουν.

 

Η παραχώρηση στους ΟΤΑ α' βαθμού ή σε αμιγείς επιχειρήσεις τους προβλέπεται σε κατεπείγουσα απόφαση των υφυπουργών Εσωτερικών και Οικονομίας και θα ισχύσει μέχρι τις 31.12.2012. Γίνεται για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, όπως εκμίσθωση θαλάσσιων μέσων αναψυχής, καθισμάτων, ομπρελών, λειτουργία τροχήλατης καντίνας. Αφορά δε μόνο τους κοινόχρηστους χώρους των οποίων η διαχείριση ανήκει στο υπουργείο Οικονομίας και όχι όσους ανήκουν σε άλλους φορείς (ΕΤΑ Α.Ε., Λιμενικά Ταμεία κ.ά.)

Σύμφωνα με την απόφαση των συναρμόδιων υπουργών, απαγορεύεται οποιαδήποτε επέμβαση αλλοιώνει την φυσική μορφολογία των χώρων, ενώ οι δήμοι καθίστανται υπεύθυνοι για τη φύλαξη και την καθαριότητα των χώρων. Τέλος, το Δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα ανάκλησης της παραχώρησης σε περίπτωση μη τήρησης των προβλεπόμενων όρων.

Μ.Γ. ΑΥΓΗ 23/4/09

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Ανάπτυξη σε ξαπλώστρες

  Ημερομηνία δημοσίευσης: 24/04/2009

Χιλιάδες χιλιόμετρα παραλιακών και παρόχθιων εκτάσεων σε παραλίες, λίμνες και ποτάμια παραχωρεί η κυβέρνηση στους δήμους, ώστε αυτοί, με τη σειρά τους, να τις μισθώσουν στους "επιχειρηματίες της ξαπλώστρας" που λυμαίνονται τις παραλίες, προς δόξαν του Συντάγματος που το απαγορεύει.

Το πρόβλημα δεν είναι μόνον ότι επιβαρύνονται οικονομικά τα μπάνια του λαού, ούτε καν το γεγονός ότι αποτελεί κατάντια για μια κυβέρνηση, που έχει ήδη πουλήσει τα ασημικά, να πουλάει και τα ασπρόρουχα.

Μόλις το περασμένο καλοκαίρι οι μπράβοι της παραλίας στη Μύκονο σκότωσαν στο ξύλο έναν νεαρό Αυστραλό. Λιγότερο αιματηρό, αλλά σαφέστερο ως προς τα στρατόπεδα που διαμορφώνονται, είναι το ανοικτό μέτωπο στην παραλία του Ελληνικού, με τον δήμο από τη μια πλευρά να προσπαθεί να ανοίξει την παραλία και τους επιχειρηματίες της νύχτας από την άλλη να υπερασπίζονται το δικαίωμά τους στην αυθαιρεσία.

Το κυριότερο κακό που επιφέρει όμως η ρύθμιση αυτή, είναι ότι αφαιρεί εν ψυχρώ δημόσιο χώρο και εμπορευματοποιεί και με τη βούλα τον ήλιο και τη θάλασσα.

Γ.Κ. ΑΥΓΗ 24/4/09

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Επείγει η προστασία του δημόσιου χαρακτήρα του αιγιαλού

Tην παρέμβαση του εισαγγελέα του Αρείου Πάγου Γ. Σανιδά και της υπερνομάρχη Κ. Μπέη με αφορμή τη δημοσιοποίηση της γνωμοδότησης του Νομικού Τμήματος του ΥΠΕΧΩΔΕ, σύμφωνα με την οποία θα πρέπει να συνυπολογίζεται ο αιγιαλός στην αρτιότητα και στην εφαρμογή των όρων δόμησης ενός οικοπέδου, με επιπλέον δυνατότητα ύπαρξης κτιριακών εγκαταστάσεων και επί του αιγιαλού ζητά, ο πρόεδρος του ΤΕΕ Γ. Αλαβάνος.

Με την επιστολή του προς τον εισαγγελέα του Αρείου Πάγου ζητά να παρέμβει ώστε να αποσαφηνιστεί το νομικό καθεστώς και από την πρόεδρο της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης για να διεκδικηθεί και διασφαλιστεί ο δημόσιος χαρακτήρας του αιγιαλού.

Όπως αναφέρεται σε χθεσινή ανακοίνωση του ΤΕΕ "η δημοσιοποίηση παλαιότερης γνωμοδότησης (Ιούνιος 2006) του Νομικού Τμήματος του ΥΠΕΧΩΔΕ, η οποία φέρεται να υλοποιείται αυτή την περίοδο, αναφέρεται συγκεκριμένα στο Τουριστικό Συγκρότημα Λαγονησίου, πλην, όμως, κατά την άποψη του προέδρου του ΤΕΕ, ανοίγει την «πόρτα» για γενικευμένη «αξιοποίησή» της, όχι μόνο στις ακτές του Σαρωνικού, αλλά στις ακτές όλης της χώρας.

Με τη γνωμοδότηση, όπως επισημαίνει στις επιστολές του ο κ. Αλαβάνος, αναπτύσσεται μια επιχειρηματολογία, με αναφορά σε διαδοχικά «φωτογραφικά» νομοθετήματα από το 1960 και μετά, για να υποστηριχτεί, τελικώς, πως είναι «νόμιμο και ηθικό» να συνυπολογίζεται. «Πρόκειται για σκανδαλώδη επιχειρηματολογία και ερμηνεία του θεσμικού πλαισίου ('...αν ο νομοθέτης ήθελε να αποκλείσει τη χρήση του αιγιαλού από τον υπολογισμό του συντελεστή δόμησης θα χρησιμοποιούσε κι εκεί τον όρο 'γήπεδο' όπως στο ποσοστό κάλυψης και όχι τον όρο 'συνολική έκταση'...») που δείχνει τον δρόμο για σειρά αυθαιρεσιών σε μια δύσκολη οικονομικά περίοδο για τον τόπο ('...η αποτελεσματικότερη τουριστική αξιοποίηση της περιοχής θα αποφέρει στο δημόσιο μεγαλύτερα οφέλη στην οικονομία και τον τουρισμό').

ΑΥΓΗ 26/09/2008  Συντάκτης : Σταυρογιάννη Λ.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Κύμα εμπορευματοποίησης στις παραλίες της χώρας

Το δικαίωμα της εργατικής τάξης για ξεκούραση, για διακοπές, για αναψυχή είναι επιτακτική ανάγκη. Αυτή η ανάγκη για όλο και περισσότερους εργαζόμενους δεν μπορεί να ικανοποιηθεί. Τείνει να γίνει πολυτέλεια, γιατί η εργατική τάξη αδυνατεί να την καλύψει. Αυτό οφείλεται στη μεγάλη επίθεση που δέχεται στο εισόδημά της, με μισθούς άθλιους, πανάκριβα εισιτήρια για να ταξιδέψει σε στεριά και θάλασσα, με την ακρίβεια συνεχώς να μεγαλώνει. Αλλά και στην εργοδοσία που σε πολλές επιχειρήσεις το καταργεί στην πράξη. Είναι γνωστό ότι οι εργαζόμενοι - με ευθύνη της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ - δεν μπορούν να απολαύσουν τις παραλίες, τα δάση, την ομορφιά της χώρας μας, γιατί όλες οι κυβερνήσεις τα παρέδωσαν στο ιδιωτικό κεφάλαιο για να τα εκμεταλλεύονται και να αποκομίζουν τεράστια κέρδη.

Η εργατική οικογένεια δυσκολεύεται να κάνει ακόμα κι ένα μπάνιο στη θάλασσα , αφού οι ακτές μετατρέπονται σε φυλακές περιφραγμένες και πρέπει να πληρώσει είσοδο, καρέκλα, ξαπλώστρα, αναψυκτικά, με το κόστος να φτάνει και να ξεπερνά ακόμα και τα 30 ευρώ. Αλλωστε, σήμερα, κατά μήκος της παραλιακής ζώνης από το Π. Φάληρο μέχρι το Λαγονήσι, το μεγαλύτερο μέρος των παραλιών - «φιλέτων» έχουν παραδοθεί σε επιχειρηματικούς ομίλους για εκμετάλλευση. Με νόμους που ψήφισαν τόσο η κυβέρνηση της ΝΔ όσο και αυτές του ΠΑΣΟΚ, οι πιο προσβάσιμες ακτές της Αττικής έχουν περάσει στα χέρια επιχειρηματιών που θησαυρίζουν.

Πριν μερικές μέρες, η κυβέρνηση με σχετική υπουργική απόφαση, προχωρά ένα βήμα παραπέρα. Συγκεκριμένα, βάζει μπροστά ένα εκτεταμένο σχέδιο εμπορευματοποίησης όλων των εύκολα προσβάσιμων παραλιών της χώρας. Παραχωρεί λοιπόν στους δήμους και μέσω αυτών στις επιχειρήσεις τους ή σε τρίτους (σ.σ. ιδιώτες) το δικαίωμα χρήσης των κοινόχρηστων χώρων αυτών των παραλιών, έναντι αδρού ανταλλάγματος και συγκεκριμένα του 20% των εσόδων τους τόσο από την άσκηση δραστηριοτήτων στους κοινόχρηστους χώρους, όσο και από τα μισθωτικά ανταλλάγματα τρίτων, στους οποίους παραχώρησε το δικαίωμα (π.χ. όταν ένας δήμος παραχωρήσει σε ιδιώτη).

Μάλιστα, η κυβερνητική απόφαση δίνει συγκριτικό πλεονέκτημα στις ήδη εγκατεστημένες σε παραλίες επιχειρήσεις, οι οποίες θα επεκτείνουν τη δραστηριότητά τους. Να σημειώσουμε ότι η απόφαση αφορά τις εναπομείνασες ελεύθερες ακτές και όχι αυτές που το υπουργείο Οικονομίας έχει ήδη παραχωρήσει για τουριστικές, βιομηχανικές και άλλες χρήσεις.

Τι προβλέπει η απόφαση

Σύμφωνα με την απόφαση:

- Οι δήμοι στους οποίους παραχωρείται το δικαίωμα της εκμετάλλευσης, μπορούν να το μεταβιβάσουν σε δημοτικές ή κοινοτικές επιχειρήσεις τους (σ.σ. οι οποίες με βάση τον Δημοτικό και Κοινοτικό Κώδικα μετεξελίσσονται σε ανώνυμες εταιρείες) και σε τρίτους, δηλαδή σε ιδιώτες επιχειρηματίες. Το παραχωρηθέν δικαίωμα εκμετάλλευσης ισχύει μέχρι 31/12/2012. Οπως ορίζεται, η απευθείας παραχώρηση γίνεται για την άσκηση δραστηριοτήτων που εξυπηρετούν τους λουόμενους ή την αναψυχή του κοινού, όπως εκμίσθωση θαλασσίων μέσων αναψυχής, καθισμάτων, ομπρελών, λειτουργία τροχήλατου αναψυκτηρίου και άλλων.

- δήμοι και επιχειρήσεις δύναται να εκμεταλλευτούν και περιοχές που βρίσκονται υπό καθεστώς ειδικής προστασίας και μέχρι πρότινος δεν επιτρεπόταν η παρέμβαση σε αυτές. Συγκεκριμένα, όπως ορίζεται στην απόφαση, κατόπιν σύμφωνης γνώμης των αρμοδίων κατά περίπτωση υπουργών μπορούν να παραχωρηθούν κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, προστατευμένες περιοχές, ευπαθή οικοσυστήματα, ιδιαίτερου φυσικού κάλλους και πολιτιστικού ενδιαφέροντος.

- οι δήμοι ή οι επιχειρήσεις που κάνουν χρήση των κοινόχρηστων χώρων θα πρέπει να καταβάλλουν το 20% των εσόδων τους στο δημόσιο. Στην πράξη δηλαδή, οι δήμοι δεν μπορούν - ακόμα κι αν το ήθελαν - παρά να προχωρήσουν σε εμπορική «αξιοποίηση» των παραλιών ώστε να αντεπεξέλθουν στο αντίτιμο, που με τη σειρά τους θα εισπράξουν από τον ίδιο τον εργαζόμενο - πελάτη. Σε κάθε περίπτωση, και με δεδομένο ότι η νέα ρύθμιση δε συνοδεύεται από κονδύλια προς τους δήμους ώστε να μπορούν να λειτουργήσουν τις παραλίες, αυτοί θα εξαναγκαστούν στην επιβολή χαρατσιού για τη χρήση της παραλίας.

Κι αυτό γιατί θα χρειαστεί να δαπανήσουν χρήματα για: τον καθημερινό καθαρισμό των χώρων, την εξασφάλιση γενικά της αισθητικής. Τις παρεμβάσεις που θα πρέπει να είναι σύμφωνες με τη μορφολογία της περιοχής. Την πρόσληψη ναυαγοσωστών που απαιτούνται, την τοποθέτηση παρατηρητηρίων και γενικά τη λήψη μέτρων ασφαλείας. Τον έλεγχο καταπατήσεων, αυθαίρετων επεμβάσεων, που θα ασκεί το προσωπικό της δημοτικής αστυνομίας, οι φύλακες, οι οδοκαθαριστές, κλπ. Με λίγα λόγια, η κυβέρνηση καλεί τους δήμους να εισπράξουν για να γεμίσουν κατόπιν τα ταμεία του κρατικού κορβανά.

- Σε παραλίες που ήδη δραστηριοποιούνται επιχειρήσεις και εφόσον οι δήμοι επιλέξουν να παραχωρήσουν το δικαίωμα της χρήσης σε τρίτους, οι επιχειρήσεις αυτές προτιμούνται, για... να μην τίθεται θέμα αθέμιτου ανταγωνισμού μεταξύ των μισθωτών, όπως σημειώνεται στην απόφαση. Μάλιστα, αίρεται ο περιορισμός που θέτει ο νόμος 2971/2001, ο οποίος προβλέπει ότι η έκταση αιγιαλού κάθε παραχώρησης δεν δύναται να υπερβαίνει τα 500 τετραγωνικά μέτρα, ενώ από κάθε παραχώρηση θα πρέπει να αφήνεται ελεύθερος χώρος 100 μέτρων. Αυτό θα έχει ως συνέπεια ξενοδοχειακά συγκροτήματα που έφραζαν μόνο ένα τμήμα μιας παραλίας, τώρα να τη μαντρώνουν ολόκληρη!

- Οι δήμοι ή οι επιχειρήσεις, κάθε 6μηνο υποβάλλουν τα σχετικά στοιχεία στην Κτηματική Υπηρεσία, προκειμένου να της αποδοθεί το αντάλλαγμα του 20% των εσόδων που προβλέπεται. Στην περίπτωση δε που ο δήμος παραχωρήσει το δικαίωμα της χρήσης σε τρίτους, προβλέπεται η εφάπαξ καταβολή από το μισθωτή τουλάχιστον του μισού ποσού του προβλεπόμενου μισθώματος.

Το νομοθετικό πλαίσιο της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ

Η κυβέρνηση της ΝΔ έρχεται να συνεχίσει την πολιτική της ιδιωτικοποίησης και εμπορευματοποίησης του εθνικού πλούτου και των δημόσιων ακτών που ξεκίνησε το ΠΑΣΟΚ. Και που καταγράφεται και στο υπάρχον νομοθετικό πλαίσιο. Συγκεκριμένα:

- Ο 2971/2001 υπογράφεται από 10 κορυφαίους υπουργούς της τότε κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Επιτρέπει την τσιμεντοποίηση του αιγιαλού και των παραλιών της χώρας από περιώνυμα συμφέροντα, που μπορούν πλέον να ασκήσουν πάνω τους μια σειρά από δραστηριότητες, όπως τουριστικές, βιομηχανικές κλπ. Επιτρέπεται, επίσης η αποκλειστική χρήση τους - όπως και στις βραχονησίδες - έναντι... ενοικίου. Στην ουσία πρόκειται για το νόμο εκείνον που άνοιξε τον «ασκό του Αιόλου» για την τσιμεντοποίηση αιγιαλών και παραλιών από το μεγάλο κεφάλαιο.

- Ο νόμος 3105/2003 υπογράφεται επίσης από 10 υπουργούς της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ. Ο νόμος αυτός, επιτρέπει στην Εταιρεία Τουριστικά Ακίνητα ΑΕ να αίρει την προστασία μεγάλων τμημάτων του αιγιαλού και των παραλιών γύρω από τουριστικές μονάδες του ΕΟΤ και να τις παραχωρεί στο ιδιωτικό κεφάλαιο. Με τους προαναφερόμενους νόμους βγήκαν «στο σφυρί» οι πλαζ του Αλίμου, της Βούλας, της Βουλιαγμένης και της Βάρκιζας. Εγινε το ξεπούλημα των συγκροτημάτων του ΕΟΤ στο Λαγονήσι, στην Κυλλήνη κ.ά. Ενώ γίνεται προσπάθεια να παραχωρηθούν σε ιδιώτες άλλες ελεύθερες παραλίες όπως αυτές της Καραθώνας Ναυπλίου, Αγίων Αποστόλων Χανίων, να «αξιοποιηθεί» το παραλιακό μέτωπο Μαραθώνα - Νέας Μάκρης - Ραφήνας κλπ.

- Με το νόμο 3342/2005, για την αξιοποίηση των Ολυμπιακών Ακινήτων, η κυβέρνηση της ΝΔ - μέσω δέκα κορυφαίων υπουργών που υπογράφουν τον εν λόγω νόμο - πατάει σε προηγούμενους νόμους του ΠΑΣΟΚ και ξεδιπλώνει ένα ασύλληπτο όργιο υπερκερδών και κερδοσκοπίας κατά μήκος της παραλίας. Σύμφωνα με το νόμο, στο Ελληνικό, ένα μεγάλο κομμάτι από το πρώην αεροδρόμιο μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρείται στο κεφάλαιο και οικοπεδοποιούνται πάνω από 1.000 στρέμματα. Επιπλέον, η παραλία Καλλιθέας - Τζιτζιφιών, ολόκληρος ο Φαληρικός όρμος και ο Ιππόδρομος οικοπεδοποιούνται και μαζί με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις εκχωρούνται στην επιχειρηματική δραστηριότητα για μαρίνες, ξενοδοχεία, κόβοντας κάθε πρόσβαση του λαού προς τη θάλασσα.

http://www1.rizospastis.gr/story.do?id=5054851&publDate=26/4/2009

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΤΕΕ και ΔΣΑ καταγγέλλουν την πλήρη εμπορευματοποίηση των ακτών

 Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/04/2009

Τον κίνδυνο της πλήρους εμπορευματοποίησης του αιγιαλού και της παραλίας, αλλά και της δημιουργίας "τείχους" απροσπέλαστου για τους πολίτες, με βάση την Κοινή Υπουργική Απόφαση των υφυπουργών Εσωτερικών Θ. Νάκου και Οικονομίας Αν. Μπέζα, με την οποία προβλέπεται η απευθείας παραχώρηση της χρήσης τους σε ιδιώτες από τους ΟΤΑ, αναδεικνύουν ΤΕΕ και Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών.

Σε ανακοίνωση τους επισημαίνουν ότι με την απόφαση:

- Δεν τηρούνται οι βασικές προβλέψεις του νόμου 2971/2001 για τη διατήρηση του κοινόχρηστου χαρακτήρα και της ελεύθερης πρόσβασης των πολιτών.

- Καταργούνται οι εξαιρέσεις του νόμου που προβλέπουν, σε περίπτωση παραχώρησης, η έκταση κάθε παραχώρησης να μην υπερβαίνει τα 500 τ.μ. και να μεσολαβεί μεταξύ δύο παραχωρημένων εκτάσεων ελεύθερη ζώνη τουλάχιστον 100 τ.μ. Στην απόφαση αναφέρεται «η μέγιστη κάλυψη χρήσης να μην υπερβαίνει το 50% του μεταβιβαζόμενου χώρου, ώστε να υπάρχουν οριζόντιοι και κάθετοι διάδρομοι τουλάχιστον ενός μέτρου και ελεύθερη λωρίδα κατά μήκος της ακτής πλάτους τουλάχιστον δύο μέτρων για την ελεύθερη κίνηση των λουομένων και την αποφυγή ατυχημάτων».

- Καταργείται η πρόβλεψη του νόμου ότι όλες οι παραχωρήσεις παραλίας και αιγιαλού σε τρίτους μέσω των ΟΤΑ υπόκεινται σε έγκριση των υπουργών Οικονομίας και Εσωτερικών, όπως γινόταν έως τώρα, και στο εξής οι ΟΤΑ θα εγκρίνουν απευθείας και ανεξέλεγκτα τις παραχωρήσεις.

Με την ΚΥΑ στις ξενοδοχειακές μονάδες επιτρέπεται ουσιαστικά να καταλαμβάνουν όλη την έκταση του αιγιαλού μπροστά από τις εγκαταστάσεις τους, όταν ο νόμος επέτρεπε 500 τ.μ. για τις καντίνες και τις ξαπλώστρες, από άλλους ιδιώτες προβλέπει να απέχουν τουλάχιστον 100 μέτρα από αντίστοιχες εγκαταστάσεις και επιχειρήσεις παρεμφερούς ενδιαφέροντος (ξενοδοχεία, εστιατόρια, καφετέριες κ.λπ.), με μόνες δεσμεύσεις η παραχώρηση «να ασκείται με εξαιρετική φειδώ» και να μη δημιουργούν «προβλήματα αισθητικής ή υγιεινής».

ΤΕΕ και ΔΣΑ προειδοποιούν πως οι διατάξεις της ΚΥΑ θα οδηγήσουν σε αλλοίωση του φυσικού περιβάλλοντος, ενώ ο μόνος ελεύθερος χώρος για τους πολίτες θα είναι στο εξής οι απόκρημνες και βραχώδεις ακτές και καλούν τους φορείς της αυτοδιοίκησης να μην αποδεχτούν και να μην υλοποιήσουν την υπουργική απόφαση, καθώς και τα κόμματα να ελέγξουν την κυβέρνηση για την συγκεκριμένη απόφαση, αναλαμβάνοντας πρωτοβουλίες για την ακύρωσή της. Ζητούν ακόμη από την εισαγγελία του Αρείου Πάγου και κάθε άλλο αρμόδιο δικαστικό λειτουργό να παρέμβουν για την τήρηση της νομιμότητας σε συνδυασμό με την προστασία του αιγιαλού και της παραλίας.

ΑΥΓΗ 30/4/09

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Προσφυγή του ΔΣΑ στο ΣτΕ για την παραχώρηση της χρήσης των αιγιαλών στους ΟΤΑ

Προσφυγή στο Συμβούλιο της Επικρατείας κατέθεσε ο Δικηγορικός Σύλλογος Αθηνών με την οποία ζητά την ακύρωση της κοινής απόφασης των υφυπουργών Εσωτερικών και Οικονομίας και Οικονομικών σχετικά με την παραχώρηση της χρήσης των αιγιαλών στους ΟΤΑ.

Ο ΔΣΑ αναφέρει στην αίτησή του στο ΣτΕ ότι αιγιαλός και η παραλία είναι κοινόχρηστα πράγματα εκτός συναλλαγής, όπως προκύπτει από τα άρθρα 966-970 του Αστικού Κώδικα και το ν. 2971/2001 περί αιγιαλού και παραλίας και ανήκουν στην κυριότητα του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο τα προστατεύει και τα διαχειρίζεται.

Συνέπεια του κοινόχρηστου χαρακτήρα τους, είναι η ελεύθερη πρόσβαση των πολιτών προς τις ζώνες αυτές και η ακώλυτη χρήση τους, αλλά και η απαγόρευση της αποκλειστικής χρήσης τους μόνο από περιορισμένο αριθμό πολιτών.

Η προσβαλλόμενη όμως υπουργική απόφαση, σημειώνει ο ΔΣΑ, «περιλαμβάνει διατάξεις οι οποίες είτε δεν βρίσκουν έρεισμα στο ν. 2971/2001 είτε αντιβαίνουν προς τις υποχρεώσεις που αυτός επιβάλλει, ιδίως επειδή δεν διασφαλίζουν τη διατήρηση των παραχωρούμενων χώρων ως κοινοχρήστων, δεν προβλέπουν την προστασία τους ως ευπαθή οικοσυστήματα και αναιρούν τον κύριο προορισμό τους, που είναι το δικαίωμα της ελεύθερης και ακώλυτης πρόσβαση των πολιτών προς αυτές, δικαίωμα το οποίο θέτουν τελικά υπό την αίρεση την ικανοποίησης οικονομικών δικαιωμάτων πρωτίστως».

Ειδικότερα, ο ΔΣΑ αναφέρει ότι εκτός εξουσιοδοτήσεως είναι και η διάταξη της υπουργικής απόφασης, με την οποία οι αρμόδιοι υπουργοί εγκρίνουν, την οποιαδήποτε περαιτέρω μεταβίβαση της απλής χρήσης από τους ΟΤΑ σε οποιονδήποτε τρίτο.

Η διαχείριση όμως των εν λόγω κοινοχρήστων πραγμάτων, αναφέρει ο ΔΣΑ, «ανήκει στον πυρήνα της κρατικής εξουσίας, αφού η παραχώρηση αυτή έχει ως άμεση και αναγκαία συνέπεια την ευθεία επέμβαση στο δικαίωμα των τρίτων προς ακώλυτη χρήση του κοινοχρήστου πράγματος».

Στο πλαίσιο αυτό -καταλήγει ο ΔΣΑ- είναι «ανεπίτρεπτη η μεταβίβαση της αρμοδιότητας από τους υπουργούς στους ΟΤΑ για περαιτέρω μεταβίβαση χρήσης σε τρίτους καθώς πλέον δεν θα διενεργείται κανένας έλεγχος από το κράτος, που έχει κατά το Σύνταγμα και τους νόμους την αρμοδιότητα για τη διαχείριση και την προστασία των εν λόγω κοινοχρήστων αγαθών».

http://www.in.gr/news/article.asp?lngEntityID=1027114&lngDtrID=244 26-6-09

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Νέοι όροι δόμησης στις ακτές

Διατηρείται η απαγορευτική απόσταση των 50 μέτρων για οποιοδήποτε κτίσμα. Σε τρεις ζώνες χωρίζεται ο παράκτιος χώρος. Πρόβλεψη για τουριστικές χρήσεις «E» 29/8

Τους νέους όρους και τις προϋποθέσεις για τη δόμηση και την ανάπτυξη δραστηριοτήτων στον παράκτιο χώρο και στα νησιά της Ελλάδας ανακοίνωσε χθες ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ. Γιώργος Σουφλιάς, κατά την παρουσίαση του νέου χωροταξικού σχεδίου.

Σύμφωνα με τις διατάξεις του, διατηρείται η απαγορευτική απόσταση των 50 μέτρων από την ακτογραμμή για οποιοδήποτε είδος δόμησης, ενώ πλέον ο παράκτιος χώρος διακρίνεται σε τρεις ζώνες. Στην Κρίσιμη Ζώνη, τη Δυναμική Ζώνη και την Υπόλοιπη Παράκτια. Το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο ορίζει τις προϋποθέσεις δόμησης ανά ζώνη, ενώ παράλληλα προβλέπει τις περιοχές όπου επιτρέπονται τουριστικές χρήσεις, υδατοκαλλιέργειες, ήπιες κατασκευές κοινωφελούς χαρακτήρα. Παράλληλα, τίθενται κατευθύνσεις για τις αγροτικές δραστηριότητες, τη βιομηχανία και την ενέργεια, την αλιεία, τον τουρισμό και τις δραστηριότητες αναψυχής, τα έργα υποδομής και τη ναυτιλία.

Στόχος του Σχεδίου, όπως αναφέρεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ, είναι να εκπονηθεί ένα πρόγραμμα 11 δράσεων, ούτως ώστε εντός των επόμενων 15 ετών να έχουν σημειωθεί μετρήσιμα αποτελέσματα σε συγκεκριμένους τομείς: στην προστασία του περιβάλλοντος, στην άρση της γεωγραφικής απομόνωσης των νησιών και στην ανάδειξη της νησιωτικής φυσικής και πολιτιστικής κληρονομιάς.

«Με το συγκεκριμένο Πλαίσιο βάζουμε επιτέλους μία τάξη στο τι μπορεί να κάνει ο καθένας και πού, στα νησιά και στον παράκτιο χώρο μας. Περιορίζουμε τη δόμηση, αναδεικνύουμε τη φυσική ομορφιά, στηρίζουμε τη βιώσιμη ανάπτυξη, αντιμετωπίζουμε τις ανάγκες των τοπικών κοινωνιών», δήλωσε σχετικά ο κ. Γιώργος Σουφλιάς.Το Ειδικό Χωροταξικό Σχέδιο τίθεται σε δημόσια διαβούλευση, κατά τη διάρκεια της οποίας αναμένεται να κατατεθούν προτάσεις για τη βελτίωσή του.

ΔΥΝΑΜΙΚΗ ΖΩΝΗ

Εως τρεις ορόφους τα εντός σχεδίου

Διακρίνεται: α) σε θαλάσσιο τμήμα, το οποίο ξεκινά από το όριο της κρίσιμης ζώνης και εκτείνεται μέχρι την ισοβαθή των 50 μέτρων και σε πλάτος τουλάχιστον 200 μέτρων από την ακτογραμμή και β) σε χερσαίο τμήμα που ξεκινά από το ακραίο προς την ξηρά όριο της κρίσιμης ζώνης και εκτείνεται σε ζώνη 200 μέτρων από την καθορισμένη γραμμή του αιγιαλού.

Τι επιτρέπεται:

Σε περιοχές επέκτασης των σχεδίων προ του 1923 ή κάτω των 2.000 κατοίκων τα κτίρια των προβλεπόμενων χρήσεων δεν πρέπει να υπερβαίνουν το 60% της κάλυψης οικοπέδων και τους τρεις ορόφους.

Σε περιοχές εκτός σχεδίου απαγορεύεται η δημιουργία ορισμένων χρήσεων, (π.χ. εγκαταστάσεων βιομηχανίας). Για τα τουριστικά καταλύματα ισχύουν οι όροι του Ειδικού Πλαισίου για τον τουρισμό.

Για τις λοιπές επιτρεπόμενες χρήσεις ο συντελεστής δόμησης ορίζεται στο 0.5 και ακολουθούνται οι ισχύουσες διατάξεις.

ΥΠΟΛΟΙΠΗ ΠΑΡΑΚΤΙΑ ΖΩΝΗ

Διακρίνεται α) σε θαλάσσιο τμήμα, το οποίο εκτείνεται από το εξώτερο προς τη θάλασσα όριο της Δυναμικής Ζώνης μέχρι το όριο των χωρικών υδάτων και β) σε χερσαίο τμήμα που εκτείνεται μέχρι και τα ακραία προς την ενδοχώρα διοικητικά όρια των αντίστοιχων παράκτιων ΟΤΑ. Το εύρος αυτής της ζώνης θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο προσδιορισμού με βάση επιστημονικά στοιχεία. Τι επιτρέπεται: Δεν τίθενται επιπλέον περιορισμοί σε σχέση με όσα ισχύουν.

ΚΡΙΣΙΜΗ ΖΩΝΗ

Καμία νέα κατασκευή στα 50 μέτρα από την παραλία

Το νέο χωροταξικό προβλέπει τη διάκριση τριών ζωνών που η καθεμιά τους περιλαμβάνει χερσαίο και θαλάσσιο τμήμα:

Κρίσιμη Ζώνη. Πρόκειται για το πιο ευαίσθητο περιβαλλοντικά κομμάτι του παράκτιου χώρου, το μέτωπο στον μεταίχμιο χώρο μεταξύ ξηράς και θάλασσας. Διακρίνεται:

α) στο θαλάσσιο τμήμα, το οποίο εκτείνεται από την ακτογραμμή μέχρι την ισοβαθή 10 μέτρων και σε πλάτος μεγαλύτερο των 100 μέτρων από την ακτογραμμή και

β) στο χερσαίο τμήμα, το οποίο ξεκινά από την ακτογραμμή και εκτείνεται προς την ξηρά σε ζώνη πλάτους 100 μέτρων από την καθορισμένη γραμμή του αιγιαλού.

Τι επιτρέπεται

Σύμφωνα με το Χωροταξικό, σε απόσταση 50 μέτρων από την ακτογραμμή δεν επιτρέπεται καμία νέα κατασκευή, με εξαίρεση ήπια έργα κοινωφελούς χαρακτήρα και απαγορεύεται η στάθμευση οχημάτων ειδικά σε παραλίες και αμμοθίνες.

Σε απόσταση 50 έως 100 μέτρων από την ακτογραμμή επιτρέπεται κάποια δόμηση, με την προϋπόθεση ότι δεν θα εμποδίζεται η πρόσβαση των πολιτών στην παραλία και ότι θα τηρούνται οι όροι χρήσεων, αποστάσεων, αρτιοτήτων και μεγεθών.

Η ελάχιστη απόσταση τοποθέτησης των κτισμάτων από τον αιγιαλό καθορίζεται βάσει του υψομέτρου (Υ) του γηπέδου από τη στάθμη της θάλασσας ως εξής:

Για υψόμετρο μεγαλύτερο των 10 μέτρων, η απόσταση θα είναι 50 μέτρα.

Για υψόμετρο μικρότερο των 10 μέτρων, η απόσταση θα είναι 50 + (10-Υ) x 5 μέτρα. Στο τμήμα αυτό επιτρέπεται, επίσης, η κατασκευή δικτύων μεταφοράς ενέργειας και των απαραίτητων για τη λειτουργία τους εγκαταστάσεων.

Στον θαλάσσιο χώρο επιτρέπεται μόνο η κολύμβηση, η αλιεία, η υδατοκαλλιέργεια και συγκεκριμένα έργα όπως λιμενικές εγκαταστάσεις και ήπια τεχνικά έργα προστασίας των ακτών. Απαγορεύεται ή περιορίζεται στο ελάχιστο η κίνηση ή αγκυροβόληση θαλάσσιων σκαφών σε ευαίσθητα οικοσυστήματα.

ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΡΟΒΒΑ

rovva@pegasus.gr

ΕΘΝΟΣ 29/8/09

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Χάσαμε τα δάση, θα χάσουμε και τους αιγιαλούς!

Καλυβιώτη Μαρία

Ημερομηνία δημοσίευσης: 30/08/2009

Αστική δόμηση δίπλα στο κύμα “προβλέπει” το νέο σχέδιο του Ειδικού Χωροταξικού Πλαισίου για τον Παράκτιο Χώρο και τα Νησιά, ορίζοντας ως ελάχιστη απόσταση για την ανέγερση κατοικιών τα 50 μέτρα(!), καταργώντας πλήθος περιοριστικών διατάξεων της ισχύουσας νομοθεσίας. Παρατηρητές προσδίδουν προεκλογικό άρωμα στο νέο χωροταξικό πλαίσιο, δια μέσω του οποίου η κυβέρνηση επιδιώκει να κερδίσει την εύνοια συγκεκριμένων οικονομικών συμφερόντων.

Ειδικότερα, το σχέδιο χωρίζει την παράκτια περιοχή σε τρεις ζώνες:

Στην «κρίσιμη ζώνη», που περιλαμβάνει τα πρώτα 100 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού προς την ξηρά και τη θάλασσα. Ακολουθεί η «δυναμική ζώνη» που καταλαμβάνει τα επόμενα 100 μέτρα από την κρίσιμη ζώνη προς το εσωτερικό και στην οποία δίνεται συντελεστής δόμησης 0,5 και η «υπόλοιπη παράκτια ζώνη», που εκτείνεται από το τέλος της δυναμικής έως τα όρια του δήμου.

Ωστόσο και η “κρίσιμη ζώνη” χωρίζεται με τη σειρά της σε τρία υποτμήματα. Στο θαλάσσιο τμήμα, δηλαδή τα πρώτα μέτρα της θάλασσας, όπου επιτρέπονται η δημιουργία λιμενικών εγκαταστάσεων, τα ήπια έργα προστασίας των ακτών και οι εγκαταστάσεις καταδυτικών πάρκων. Δεύτερron; υποτμήμα η όχθη (ζώνη ΚΧ1), στην οποία περιλαμβάνονται τα πρώτα 50 μέτρα από τη γραμμή του αιγιαλού. Εκεί, επιτρέπονται εκτός των προαναφερθέντων και ελαφρές εγκαταστάσεις εξυπηρέτησης λουομένων(!), οι οποίες προφανώς δεν περιορίζονται στις ντουζιέρες... Στα υπόλοιπα 50 μέτρα που απομένουν (ζώνη ΚΧ2) επιτρέπονται τα πάντα! Ανέγερση κατοικιών, ξενοδοχείων, εστιατορίων, μπαρ κ.λπ, όλα νόμιμα.

Όπως προαναφέρθηκε, η ελάχιστη απόσταση για οίκηση περιορίζεται στα 50 μέτρα, για οικόπεδα που βρίσκονται σε υψόμετρο ίσο ή μεγαλύτερο των 10 μέτρων από τη στάθμη της θάλασσας. Επιπλέον, στη συγκεκριμένη ζώνη, η βιομηχανική δραστηριότητα δεν απαγορεύεται, απλώς περιορίζεται, ενώ επιτρέπεται ακόμη και η δημιουργία υποδομών μεταφορών.

Σε αναθεώρηση του Σχεδίου καλούν την κυβέρνηση και τον κ. Σουφλιά οι αρμόδιοι πολιτικοί εκπρόσωποι του ΠΑΣΟΚ, Σπ. Κουβέλης, Γ. Μαγκριώτης, και Γ. Μανιάτης. Επίσης, τον κάλεσαν να ανακοινώσει τ;ην παράταση της διαβούλευσης πέρα από τα μέσα Σεπτέμβρη και τη συζήτηση του νομοσχεδίου στην πλήρη σύνθεση της Ολομέλειας της Βουλής.

Μ. Καλ.

ΑΥΓΗ 30/8

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Σύμφωνα με έρευνα του Tμήματος Γεωλογίας του Πανεπιστημίου Aθηνών, οι τιμές των βαρέων μετάλλων στα νερά του Aσωπού ξεπερνούν τις οριακές τιμές της Eυρωπαϊκής Eνωσης. Πού βρέθηκαν υψηλές τιμές κολοβακτηριδίων. Στα δείγματα νερού και ιζήματος από τις 93 παραλίες, εξετάστηκαν από το επιτελείο του ΠAKOE οι ακόλουθες φυσικές, χημικές και μικροβιολογικές παράμετροι: θολερότητα (TSS), θερμοκρασία, οξύτητα - αλκαλικότητα (pH), βιοχημικά καταναλισκόμενο οξυγόνο (B. O. D. ), χημικά καταναλισκόμενο οξυγόνο (C. O. D. ), διαλυμένο οξυγόνο (D. O. ), φώσφορος και φωσφορικά (P-P04), άζωτο, νιτρώδη και νιτρικά (N-N03), κολοβακτηριοειδή (TOTAL COLIFORMS) και κολοβακτηρίδια (FECAL OLIFORMS). 

"Tο ΠAKOE εκπονεί τα τελικά συμπεράσματα για την καταλληλότητα ή την ακαταλληλότητα των παραλίων, βάσει στατιστικής μεθοδολογίας. Δηλαδή εξετάζεται η συνεργιστική δράση όλων των παραμέτρων", εξηγεί ο πρόεδρος του ΠAKOE, χημικός -γεωλόγος Παναγιώτης Xριστοδουλάκης

Yψηλές τιμές κολοβακτηριδίων, που ξεπερνούν τις θεσμοθετημένες οριακές τιμές της EE που είναι 100 κολοβακτηρίδια ανά 100 μιλιλίτρ νερού, βρέθηκαν στα ύδατα των ακτών: Kόρινθος Ποσειδώνιο προς Λουτράκι, Σουσάκι , Aγιοι Θεόδωροι II, Eλευσίνα αρχή, Eλευσίνα 500 μέτρα μετά, Λουτρόπυργος αρχή, Aσπρόπυργος, Aκτή Θεμιστοκλέους αρχή, Aκτή Θεμιστοκλέους Διογένης, Bοτσαλάκια, Aκτή EOT Bούλα, Aστήρ Bουλιαγμένης, Bραυρώνα, Aρτέμιδα, Σχοινιάς και Xαλκούτσι ποτάμι. H ύπαρξη υψηλού ποσοστού κολοβακτηριδίων οφείλεται στην απορροή αποχετεύσεων στη θάλασσα. 
ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΠΑΚΟΕ 20% περισσότερη ρύπανση φέτος σε σχέση με πέρυσι "Φέτος προστέθηκαν στη λίστα των απαγορευτικών για κολύμβηση παράκτιων περιοχών ακόμη τέσσερις ακτές: νομαρχίας Kορίνθου, Ποσειδώνιο Kορίνθου προς Λουτράκι, Nέας Περάμου προς το στρατόπεδο και αυτή της Aρτέμιδος" επισημαίνει ο πρόεδρος του ΠAKOE και προσθέτει: "H μόλυνση και η ρύπανση στις 93 παραλίες που πραγματοποιήσαμε μετρήσεις είναι κατά 20% μεγαλύτερη σε σχέση με την περσινή χρονιά. 

Δερματολογικά προβλήματα 
Φέτος η ρύπανση από λάδια και από γράσα είναι δραματική. τιμές των νιτρικών και των φωσφορικών, ρύποι οι οποίοι προέρχονται από λύματα, λιπάσματα και απορρυπαντικά, είναι διπλάσιες από πέρυσι. Eπίσης ιδιαίτερα αυξημένες είναι και οι τιμές των κολοβακτηριδίων κάθε καλοκαίρι σύμφωνα με την Eθνική Στατιστική Yπηρεσία έχουμε αύξηση γυναικολογικών και δερματολογικών προβλημάτων, εξαιτίας της θαλάσσιας μόλυνσης". "Tο γεγονός ότι ανάμεσα στις παραλίες αυτές ορισμένες έχουν και γαλάζια σημαία, συμβαίνει γιατί οι ιδιωτικοί φορείς που διενεργούν τις δειγματοληψίες για την απονομή γαλάζιας σημαίας τις πραγματοποιούν τον Aπρίλιο. Παίρνουν ένα δείγμα καθημερινά, το οποίο όμως δεν μπορεί να είναι αντιπροσωπευτικό της κατάστασης. Διότι για να είναι ένα δείγμα αξιόπιστο θα Πρέπει οι δειγματοληψίες να γίνονται διαφορετικές ώρες, να λαμβάνονται δείγματα νερού στην επιφάνεια, στα 5 εκατοστά , στα 30 εκατοστά και στο ίζημα. O Aπρίλιος δεν είναι μήνας αιχμής για τις παραλίες και επιπλέον τα ξενοδοχεία είναι άδεια. Θα πρέπει ακολούθως να εξετάζονται οι βιολογικοί και να διαπιστώνεται εάν λειτουργούν σωστά και αν οι 
υπερχειλίσεις τους διαρρέουν στη θάλασσα. Eπίσης θεωρώ ότι οι μετρήσεις θα πρέπει να γίνονται από ανεξάρτητους φορείς. 

Tο ΠAKOE συνιστά στους πολίτες να προσέχουν σε ποια νερά κολυμπούν. μην κολυμπούν όταν η θάλασσα πρασινίζει, γιατί τότε είναι γεμάτη σάπια φύκια και πλαγκτόν. η επιφάνειά της ιριδίζει, τότε είναι γεμάτη πετρέλαιο, πίσσες, λάδια και απόβλητα βόθρων. 

Νεοπλασίες και δερματίτιδες 
Eπομένως να μην μπαίνουν σε νερά που το χρώμα τους είναι βαθύ πράσινο και σε θάλασσα που έχει πετρέλαιο, λάδια και απόβλητα βόθρων. βρωμιές αυτές προκαλούν καρκίνο της μήτρας, νεοπλασίες και χρόνιες δερματίτιδες. μην αναδεύουν τη θάλασσα όταν υπάρχει λάσπη στον βυθό. H ύπαρξη λάσπης υποδηλώνει την ύπαρξη μολύβδου και υδραργύρου, που την ανατάραξη μπορεί να εισέλθουν στον οργανισμό από το στόμα και τους πόρους του δέρματος". 

Ποιες είναι οι 48 βρώμικες ακτές 
* 1. Πέραμα 
* 2. Aκτή Θεμιστοκλέους (αρχή) 
* 3. Aκτή Θεμιστοκλέους (Tσακός
* 4. Aκτή Θεμιστοκλέους (Διογένης) 
* 5. Bοτσαλάκια 
* 6. Eδεμ 
* 7. Kαλαμάκι 
* 8. EOT Aλίμου (Γαλάζια σημαία) 
* 9. Γλυφάδα 
* 10. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (A) 
* 11. Πλαζ Aστήρ Γλυφάδα (B) 
* 12. Aκτή EOT Bούλα 
* 13. Aστήρ Bουλιαγμένης 
* 14. Bάρκιζα 
* 15. Aκτή EOT Bάρκιζα 
* 16. Λαγονήσι 
* 17. Παλαιά Φώκαια 
* 18. Λαύριο 
* 19. Δασκαλειό Kερατέας 
* 20. Aυλάκι 
* 21. Bραυρώνα 
* 22. Aρτέμιδα 
* 23. Pαφήνα 
* 24. Nέα Mάκρη 
* 25. Σχοινιάς 
* 26. Σκάλα Ωρωπού 
* 27. Xαλκούτσι (Ποτάμι 1) 
* 28. Xαλκούτσι (Πηγαδάκια 2) 
* 29. Kόρινθος (Nομαρχία
* 30. Kόρινθος (500μ. Πατρα
* 31. Kόρινθος (Ποσειδώνιο προς Λουτράκι) 
* 32. Iσθμια
* 33. Iσθμια II 
* 34. Σουσάκι 
* 35. Motor Oil 
* 36. Aγιοι Θεόδωροι II 
* 37. Aλσος Kέντρο 
* 38. Kινέττα (Camping Costa
* 39. Eλευσίνα αρχή 
* 40. Eλευσίνα ( 500 μέτρα μετά) 
* 41. Eλευσίνα (Kαφέ O Φονιάς) 
* 42. Nέα Πέραμος OTE 
* 43. Nέα Πέραμος (μετά το στρατόπεδο) 
* 44. Nέα Πέραμος (στα 400 μέτρα
* 45. Λουτρόπυργος (αρχή) 
* 46. Λουτρόπυργος 
* 47. Aσπρόπυργος 
* 48. Aσπρόπυργος 
_____ 
Από έγκυρη πηγή έμαθα ότι δυστυχώς ΟΛΕΣ οι παραλίες πλην Πόρτο Γερμενού στην Αττική έπρεπε να έχουν μαύρη σημαία. Λυπάμαι αλλά Κάλαμος, 
Κερατέα είναι τίγκα στα κολοβακτηρίδια. 

ελήφθη από nealikali@yahoo.gr 25-6-2010

 

Επιστροφή στην αρχή

 

«Δεν πληρώνω» είσοδο στην παραλία

Ο υδράργυρος ανέβηκε και τα μέλη του κινήματος «δεν πληρώνω» αποφάσισαν να αναλάβουν δράση στις παραλίες. Η σημερινή τους κινητοποίηση αφορά στο «άνοιγμα» μιας παραλίας στην Αττική.

Τα πούλμαν ξεκίνησαν λίγο μετά τις 10 το πρωί, από διάφορες περιοχές της Αθήνας, με προορισμό παραλίες στις οποίες επιβάλλεται αντίτιμο για την είσοδο.

Στόχος, όπως οι ίδιοι αναφέρουν, είναι οι "ελεύθερες παραλίες χωρίς μπάρες και διόδια".

Παράλληλα, μέλη του κινήματος, στις 6 το απόγευμα, θα ανοίξουν τα διόδια της Πελασγίας, στην Φθιώτιδα. Η προσυγκέντρωση έχει προγραμματιστεί στη Λαμία, μια ώρα νωρίτερα, και στις 5:30 θα ξεκινήσουν τα πούλμαν.

enet.gr, 14:01 Κυριακή 3 Ιουλίου 2011

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Στους ΟΤΑ Α' βαθμού η απλή χρήση αιγιαλού

08/03/2013

http://www.naftemporiki.gr/finance/story/624297
Κοινή Υπουργική Απόφαση για την απευθείας παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού, παραλίας, όχθης και παρόχθιας ζώνης μεγάλων λιμνών και πλεύσιμων ποταμών στους Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης (Ο.Τ.Α.) Α΄ βαθμού, δυνάμει των προβλέψεων του ν.2971/2001 για τον αιγιαλό και την παραλία υπέγραψαν οι υπουργοί Οικονομικών Γ.Στουρνάρας και Εσωτερικών Ε. Στυλιανίδης.

Με την απόφαση  καθορίζονται επίσης οι όροι περαιτέρω παραχώρησης του δικαιώματος από τους ΟΤΑ σε τρίτους ενδιαφερόμενους και εγκρίνονται εκ των προτέρων οι συμβάσεις που θα συναφθούν υπό τους όρους αυτούς.

Η ΚΥΑ συνοδεύεται από αναλυτικό Παράρτημα Τεχνικών Προδιαγραφών, στο οποίο περιγράφονται οι επιτρεπόμενες στους μισθωτές κατασκευές και διαμορφώσεις στους κοινόχρηστους χώρους αιγιαλού και παραλίας.

Οι Τεχνικές Προδιαγραφές λαμβάνουν υπόψη, αφενός, τη βασική επιδίωξη διατήρησης του κοινόχρηστου χαρακτήρα και διαφύλαξης της φυσικής μορφολογίας του αιγιαλού και της παραλίας και, αφετέρου,  την απλοποίηση του πλαισίου και την αποσαφήνιση των δικαιωμάτων των μισθωτών ώστε να ενισχυθεί η ασφάλεια δικαίου και να διευκολυνθεί ο έλεγχος από τις αρμόδιες Υπηρεσίες.

Περαιτέρω, όπως επισσημαίνεται στη σχετική ανακοίνωση, η ΚΥΑ εισάγει μια σειρά από καινοτόμες προβλέψεις με κύριο σκοπό τον εξορθολογισμό και την αποτελεσματικότητα της διαδικασίας παραχώρησης της χρήσης αιγιαλού και παραλίας και, ταυτόχρονα, τη διασφάλιση των συμφερόντων του Δημοσίου και του κοινού.

Ειδικότερα, προβλέπεται ότι στη διαδικασία παραχώρησης από τους ΟΤΑ προς τρίτους συμμετέχει εκπρόσωπος της αρμόδιας Κτηματικής Υπηρεσίας, με αποφασιστικές αρμοδιότητες ως προς τον καθορισμό του ανταλλάγματος, ώστε να διασφαλιστεί ότι το αντάλλαγμα που ορίζεται είναι δίκαιο και ανταποκρίνεται στις μισθωτικές συνθήκες της περιοχής. Η ρύθμιση αυτή εκτιμάται ότι θα συμβάλλει στην είσπραξη από το Δημόσιο «των πραγματικά αναλογούντων σε αυτό εσόδων από την εκμετάλλευση των κοινόχρηστων πραγμάτων, σε μια περίοδο εξαιρετικά δύσκολης δημοσιονομικής συγκυρίας».

Επιπλέον, ορίζεται ότι οι μισθωτές υποχρεούνται να προσκομίζουν εγγυητική επιστολή υπέρ του Δημοσίου προκειμένου να διασφαλιστεί η άμεση είσπραξη του οφειλόμενου στο Δημόσιο ποσοστού από τις συναπτόμενες μισθώσεις, προς υποβοήθηση των δημοσίων εσόδων και του αρτιότερου σχεδιασμού της κατανομής των εισπραττόμενων κονδυλίων, επʼ ωφελεία του Κράτους και των πολιτών. 

Επίσης, προβλέπεται ότι στα συντασσόμενα μισθωτήρια συμβόλαια οι παραχωρούμενοι κοινόχρηστοι χώροι θα αποτυπώνονται πλήρως κατά θέση και εμβαδόν σε ορθοφωτοχάρτες της «Κτηματολόγιο Α.Ε.». Με τη ρύθμιση αυτή, σημειώνεται, «διευκολύνεται η δημιουργία στις κατά τόπους Κτηματικές Υπηρεσίες πληρέστερου αρχείου των μισθούμενων στη χωρική τους αρμοδιότητα κοινόχρηστων χώρων, το οποίο θα καταστήσει ταχύτερο και αποτελεσματικότερο τον έλεγχο των περιοχών ευθύνης τους και ευχερέστερη την επιβολή των προβλεπόμενων από την κείμενη νομοθεσία κυρώσεων, σε περίπτωση παράβασης των όρων της παραχώρησης της χρήσης των κοινοχρήστων χώρων».

Τέλος, ενισχύεται το σύστημα κυρώσεων σε περίπτωση εκμετάλλευσης των κοινόχρηστων χώρων κατά παράβαση των όρων που τίθενται από την ΚΥΑ.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

"Πράσινο φως" για απευθείας εκμίσθωση αιγιαλού

30 Απριλίου 2013

Στην απευθείας εκμίσθωση αιγιαλού σε τουριστικές επιχειρήσεις, θα μπορούν να προβαίνουν οι Δήμοι, τηρώντας τις προβλεπόμενες διαδικασίες, μετά από σχετική νομοθετική ρύθμιση των υπουργείων Οικονομικών και Τουρισμού. 
Σύμφωνα με την ρύθμιση οι ξενοδοχειακές επιχειρήσεις για το έτος 2013 θα θεωρούνται όμορες προς τον αιγιαλό, εφόσον καταθέσουν αίτηση στις Κτηματικές Υπηρεσίες για την μίσθωση του μεσολαβούντος παλαιού αιγιαλού. Στην περίπτωση αυτή, οι Δήμοι μόνο με την προσκόμιση της σχετικής αίτησης του επιχειρηματία, θα μπορούν να προβούν άμεσα στην απευθείας εκμίσθωση και του αιγιαλού. 
Με την ψηφισθείσα τροπολογία καταγράφονται για πρώτη φορά οι μισθώσεις παλαιού αιγιαλού, ενώ επίσης εξασφαλίζονται άμεσα και πόροι του Δημοσίου από την αξιοποίηση του παλαιού αιγιαλού, που μέχρι τώρα είτε δεν εισπράττονταν καθόλου είτε αφήνονταν στην καλή πίστη των συμβαλλομένων μερών και την ευσυνειδησία της διοίκησης. 
Την πρωτοβουλία για την τροπολογία ανέλαβαν οι βουλευτές Αγγελική Γκερέκου, Γεώργιος Κωνσταντόπουλος, Βασίλειος Υψηλάντης και Βασίλειος Κεγκέρογλου. Η τροπολογία ψηφίσθηκε από τους βουλευτές και των τριών κομμάτων της κυβέρνησης (ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΑΣΟΚ, ΔΗΜΑΡ).

Πηγή εφημερίδα Capital.gr

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΕΛΚΕΘΕ

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ στο ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΚΕΝΤΡΟ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ

Ιστότοπος: http://hercules.ath.hcmr.gr/website/syllogos

Απόψεις του ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΕΥΝΗΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΕΝΤΡΟΥ ΘΑΛΑΣΣΙΩΝ ΕΡΕΥΝΩΝ (ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε.) και του ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΣΤΟ ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. για το σχέδιο νόμου "Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας"

Τις μέρες αυτές έχει τεθεί σε "δημόσια διαβούλευση" το σχέδιο νόμου για την "Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας", το οποίο τροποποιεί ή αντικαθιστά τον ισχύοντα νόμο 2971/2001.

Καταρχήν αποτελεί απορίας άξιο γιατί ένα τέτοιο σχέδιο νόμου που πραγματεύεται μεταξύ άλλων ιδιαίτερης βαρύτητας θέματα τα οποία στην πλειονότητά τους άπτονται της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος (παράκτια, θαλάσσια & παραλίμνια οικοσυστήματα, φυσικό περιβάλλον παράκτιας ζώνης κ.α.) υποβάλλεται προς διαβούλευση από το Υπουργείο Οικονομικών και όχι από το καθ’ ύλη αρμόδιο Υπουργείο Περιβάλλοντος όπως κανείς θα ανέμενε θεωρώντας ότι τα ζητήματα προστασίας περιβάλλοντος είναι πρώτης προτεραιότητας. Παραμένει άγνωστο με ποιους θεσμικούς /επιστημονικούς φορείς συνομίλησε το Υπουργείο Οικονομικών πριν καταλήξει στο παρόν σχέδιο νόμου γιατί από ό,τι φαίνεται, ορισμοί (πχ ορισμός αιγιαλού, ορισμός παλαιού αιγιαλού) διεργασίες της παράκτιας ζώνης, ζητήματα προστασίας των παράκτιων οικοσυστημάτων και ολοκληρωμένης διαχείρισης της παράκτιας ζώνης με όρους αειφορίας, δεν έχουν ληφθεί καν υπ’ όψη από την νομοπαρασκευαστική ομάδα (ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ο ορισμός του παλαιού αιγιαλού ο οποίος γίνεται χωρίς να λαμβάνεται υπ’ όψη ότι η μετατόπιση της γραμμής του αιγιαλού είναι δυνατόν να συμβεί είτε προς τη θάλασσα - όπως το σ/ν υποθέτει - είτε προς την ξηρά). Σε κάθε πάντως περίπτωση το Ελληνικό Κέντρο Θαλάσσιων Ερευνών δεν ρωτήθηκε κατά την διαδικασία σύνταξης του σχεδίου νόμου όπως κανείς θα ανέμενε βάσει του θεσμικού του ρόλου ενώ οφείλουμε να επισημάνουμε ότι είναι και το ίδιο υπό διωγμό (εγκαταστάσεις του ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. στον Άγιο Κοσμά) προς χάρη της επιχειρηματικής αξιοποίησης του παραλιακού μετώπου στην περιοχή του Ελληνικού.

Ο στόχος του σ/ν είναι ξεκάθαρος και τίθεται μάλιστα στο εισαγωγικό κομμάτι της δημόσιας διαβούλευσης: "Η οικονομική σημασία της παράκτιας ζώνης είναι τεράστια και απαιτείται να απελευθερωθούν οι τεράστιες δυνατότητες οικονομικής ανάπτυξης που παρέχει". Η αντίληψη αυτή έχει καλλιεργηθεί συστηματικά μέχρι σήμερα και μάλιστα κατά τους οπαδούς της υπερτερεί της ανάγκης προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος. Έτσι για παράδειγμα η διάβρωση των ακτών λόγω ανθρωπογενών παρεμβάσεων αντιμετωπίζεται πρωτίστως όχι ως θέμα καταστροφής του φυσικού περιβάλλοντος αλλά ως εν δυνάμει απώλεια οικονομικών εσόδων.

Ο αιγιαλός, οι παραλίες, οι όχθες λιμνών και ποταμών και οι παρόχθιες ζώνες αποτελούν ουσιώδη στοιχεία του φυσικού περιβάλλοντος και ως τέτοια προστατεύονται συνταγματικά (άρθρο 24 του Ελληνικού Συντάγματος). Ταυτόχρονα όμως αποτελούν ευπαθή και σχετικά εύθραυστα οικοσυστήματα ταοποία χρήζουν ιδιαίτερης προστασίας εξαιτίας μάλιστα των συνεχών και εκτεταμένων πιέσεων που δέχονται λόγω της οικονομικής ανάπτυξης. Η ίδια αντιμετώπιση υπάρχει και στο Κοινοτικό Δίκαιο σύμφωνα με την έννοια της ολοκληρωμένης διαχείρισης των παράκτιων ζωνών. Η προστασία των ακτών ενισχύθηκε ιδιαίτερα από τη νομολογία του Συμβουλίου της Επικρατείας που έχει κρίνει, μεταξύ άλλων, ότι οι ακτές συνιστούν ουσιώδες στοιχείο του φυσικού περιβάλλοντος και τυγχάνουν συνταγματικής προστασίας ευθέως από το άρθρο 24 του Συντάγματος και μάλιστα πρέπει να τελούν υπό καθεστώς ειδικής μεταχείρισης η οποία πρέπει να εκτείνεται στη χερσαία και θαλάσσια ζώνη αυτών ως οικοσυστημάτων.

Αντίθετα με όλα τα παραπάνω, στο παρόν σχέδιο νόμου η παράκτια, παραλίμνια και παραποτάμια ζώνη δεν αντιμετωπίζεται πρωτίστως ως τμήμα του φυσικού περιβάλλοντος που η πολιτεία οφείλει να προστατεύσει κατ’ επιταγή του άρθρου 24 του Συντάγματος της χώρας και να διαχειριστεί με βάση της αρχές της αειφόρου ανάπτυξης αλλά καθαρά ως μέσο άτακτης επίτευξης οικονομικού κέρδους.

Για να κατανοήσουμε πώς επιτυγχάνεται ο στόχος αυτός, αξίζει έτσι να δούμε ορισμένα χαρακτηριστικά σημεία από το σ/ν όπως κατατέθηκε από το Υπουργείο Οικονομικών:

Α. Καταρχήν, οι παράγραφοι 1-3 του άρθρου 2 του υφιστάμενου νόμου 2971/2001 καταργούνται. Να σημειώσουμε ότι οι παράγραφοι αυτές κινούμενες στα πλαίσια που ορίζει το άρθρο 24 του Συντάγματος προβλέπουν έως σήμερα:

1. Ο αιγιαλός, η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη είναι πράγματα κοινόχρηστα και ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο, το οποίο τα προστατεύει και τα διαχειρίζεται.

2. Η προστασία του οικοσυστήματος των ζωνών αυτών είναι ευθύνη του Κράτους.

3. Ο κύριος προορισμός των ζωνών αυτών είναι η ελεύθερη και απρόσκοπτη πρόσβαση προς αυτές. Κατ’ εξαίρεση ο αιγιαλός, η παραλία, η όχθη και η παρόχθια ζώνη μπορούν να χρησιμεύσουν για κοινωφελείς περιβαλλοντικούς και πολιτιστικούς σκοπούς και για απλή χρήση της παραγράφου 1 του άρθρου 13, καθώς επίσης και για την εξυπηρέτηση υπέρτερου δημοσίου συμφέροντος.

Β. Τα ιδιαίτερα ασφυκτικά χρονικά πλαίσια (6 μήνες) που δίνονται κατά την παράγραφο 3 του άρθρου 3 στις Κτηματικές Υπηρεσίες για τον έλεγχο της ορθότητας των προσωρινών οριογραμμών υποδηλώνουν ανεξήγητη βιασύνη από πλευράς Υπουργείου και πρακτικά δεν δίνουν στις Υπηρεσίες αυτές τα περιθώρια για ουσιαστικούς ελέγχους. Στην πλειονότητα των περιπτώσεων θα οδηγήσουν στη defacto αποδοχή των προσωρινών οριογραμμών από πλευράς Κτηματικών Υπηρεσιών. Αξίζει να σημειωθεί ότι η προσωρινή οριοθέτηση του αιγιαλού γίνεται σύμφωνα με τα στοιχεία της ΚΤΗΜΑΤΟΛΟΓΙΟ Α.Ε. η οποία για την χάραξη της οριογραμμής χρησιμοποίησε την μεθοδολογία της φωτοερμηνείας με χρήση ορθοφωτοχαρτών που σαν μέθοδος εμφανίζει κατά περίπτωση εγγενή προβλήματα (αδυναμία απόδοσης βαθυμετρίας και μορφολογίας βυθού, κλίσης δέντρων, αδυναμία διάκρισης ποιοτικών διαφορών στο υλικό της ακτής) και  εικάζεται ότι σε αρκετές περιπτώσεις τείνει να αποδίδει το όριο του αιγιαλού πιο κοντά στην ακτογραμμή από ότι στην πραγματικότητα βρίσκεται (απώλεια κοινόχρηστου χώρου).

Ο αιγιαλός ως εξαρτώμενος από διάφορα φυσικά φαινόμενα και διεργασίες (κυματισμοί, μόνιμες ή παροδικές μεταβολές της στάθμης της θάλασσας, φυσική ή ανθρωπογενής διάβρωση της ακτής, μεταφορά και απόθεση φερτών υλικών) τα οποία μπορούν να μεταβάλλονται στο χρόνο (πχ φυσικές ή ανθρωπογενείς κλιματικές μεταβολές) πρέπει να οριοθετείται βάσει διεπιστημονικών και επαρκώς τεκμηριωμένων κριτηρίων έχοντας πάντα κατά νου ότι η οριοθέτησή του είναι μια πολυδιάστατη διαδικασία.

Γ. Στην παράγραφο 4 του άρθρου 8 «Νέα οριοθέτηση αιγιαλού», ο  επανακαθοριζόμενος αιγιαλός ή ο προκύπτων παλαιός αιγιαλός σε περιπτώσεις επανακαθορισμού του αιγιαλού σε περιοχές χαρακτηρισμένες ως Τουριστικά Δημόσια Κτήματα (πχ Αλυκές Αναβύσσου) επιχειρείται να ενοποιηθεί με το ήδη υπάρχον Τουριστικό Δημόσιο Κτήμα. Κατ΄ αυτό τον τρόπο περιοχές που έχουν ήδη χαρακτηριστεί ως Τουριστικά Δημόσια Κτήματα ενοποιούνται κατά παρέκκλιση του άρθρου 24 του Συντάγματος με τον αιγιαλό και την προστιθέμενη σε αυτόν παραλία και μπορούν έτσι να παραχωρηθούν ως ενιαίοι προς εκμετάλλευση χώροι ή να πωληθούν για ιδιωτικές επενδύσεις.

Δ. Κατά το άρθρο 10, παράγραφο 4 μπορεί να παραχωρείται η χρήση αιγιαλού, κοινόχρηστης παραλίας, όχθης, κοινόχρηστης παρόχθιας ζώνης κλπ ακόμη και αν στην παραχωρούμενη έκταση περιλαμβάνονται κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα. Μόνη προϋπόθεση η σύμφωνη γνώμη του αρμόδιου κατά περίπτωση Υπουργείου! Να σημειώσουμε επίσης ότι τόσο η Τοπική Αυτοδιοίκηση όσο και η Περιφέρεια δεν υπεισέρχονται πουθενά στην όλη διαδικασία παραχώρησης!

Ε. Στο άρθρο 11 του σ/ν με fast-track διαδικασίες παραχωρείται η «απλή χρήση αιγιαλού και παραλίας» με μόνο ζητούμενο την εξασφάλιση χρηματικού ανταλλάγματος ενώ αφαιρούνται όλοι οι περιορισμοί στην έκταση της παραλίας που μπορεί να παραχωρηθεί. Σε ολόκληρο το άρθρο δεν γίνεται καμία αναφορά στην διασφάλιση όρων προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και δεν κρίνεται σκόπιμη η ύπαρξη έστω και υποτυπώδους περιβαλλοντικής μελέτης πριν την παραχώρηση της «απλής χρήσης».

Είναι χαρακτηριστικό ότι και στο άρθρο δεν γίνεται καμία αναφορά στην υποχρέωση εξασφάλισης ελεύθερης και απρόσκοπτης πρόσβασης στον αιγιαλό. Τέλος μέσω της πρόβλεψης για παραχώρηση τμημάτων αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας σε πρόσωπα που εκμεταλλεύονται όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις (παρ. 2) επιχειρείται να ιδιωτικοποιηθεί και δια νόμου το κομμάτι της παραλίας μπροστά από τα κάθε λογής ξενοδοχεία χωρίς μάλιστα να μπαίνει το οποιοδήποτε προαπαιτούμενο (πχ διασφάλιση όρων προστασίας του θαλάσσιου και παράκτιου περιβάλλοντος) πλην φυσικά του χρηματικού ανταλλάγματος.

ΣΤ. Με το άρθρο 12 του σ/ν διευκολύνεται η δημιουργία μόνιμων κατασκευών από ιδιώτες σε παράλιες ή παρόχθιες ζώνες προς εξυπηρέτηση επιχειρηματικών σκοπών και θέτοντας ως μοναδική προϋπόθεση η παραχώρηση να κρίνεται από τον Γενικό Γραμματέα της Αποκεντρωμένης Διοίκησης ως απολύτως απαραίτητη για την επίτευξη των σκοπών αυτών.

Ζ. Το άρθρο 13 (εξόχως προβληματικό και αντισυνταγματικό) παραχωρεί θαλάσσιο ή λιμναίο χώρο (παρ. 1) χωρίς καν να απαιτεί να τηρούνται στοιχειώδεις περιβαλλοντικοί όροι (δεν προβλέπεται η ύπαρξη μελέτης), προβλέπει την επιχωμάτωση (μπάζωμα) του θαλάσσιου χώρου και τον χωρίς τήρηση καμίας προδιαγραφής καθαρισμό με μηχανικά μέσα των παραλιών από άχρηστα υλικά. Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι η διαδικασία καθαρισμού με μηχανικά μέσα (ποια είναι ακριβώς αυτά τα μηχανικά μέσα δεν προσδιορίζεται πουθενά – φυσικά όλοι μας έχουμε δει κατά καιρούς τις μπουλτόζες και τα φορτηγά να εισβάλλουν στις παραλίες λίγο πριν την έναρξη της θερινής περιόδου) των άχρηστων υλικών (ο καθένας μπορεί να χαρακτηρίσει ως άχρηστο υλικό ότι δεν τον βολεύει χάριν του κέρδους) μπορεί να καταστεί ιδιαίτερα επικίνδυνη για τα παράκτια οικοσυστήματα και δεν μπορεί σε καμία περίπτωση να γίνεται με απλή ενημέρωση της Κτηματικής Υπηρεσίας και της λιμενικής αρχής όπως το συγκεκριμένο άρθρο προβλέπει. Απαιτείται περιβαλλοντική μελέτη, άδεια και έγκριση!

Τέλος η παράγραφος 5 με την οποία «επιτρέπεται η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου, για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων η οποία έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των Στρατηγικών Επενδύσεων ή για την οποία έχει εγκριθεί ΕΣΧΑΔΑ ή ΕΣΧΑΣΕ» αποτελεί κατάφωρη παραβίαση της προστασίας του φυσικού περιβάλλοντος και εγείρει σοβαρά ζητήματα αντισυνταγματικότητας. Δυστυχώς το μόνο που εφαρμόζεται και σε αυτή την περίπτωση είναι ο σχετικός κανόνας «το κέρδος πάνω από όλα» χωρίς καμία πρόβλεψη για αειφόρο ανάπτυξη και χρηστή διαχείριση της παράκτιας ζώνης. Το αν για παράδειγμα τέτοιου είδους επιχωματώσεις διαταράσσουν την δυναμική του γειτονικού παράκτιου συστήματος δεν φαίνεται να απασχολεί καθόλου το νομοθέτη. Θα πρέπει επίσης να σημειώσουμε ότι για μεγάλες ξενοδοχειακές μονάδες η έκταση της επιχωμάτωσης μπορεί να λάβει μεγάλες διαστάσεις αφού υπάρχει η πρόβλεψη των 5 τετραγωνικών μέτρων για κάθε κλίνη της τουριστικής μονάδας.

Η. Στο άρθρο 15 εισάγεται η εκ των υστέρων νομιμοποίηση αυθαίρετων κτισμάτων στον αιγιαλό, την παραλία ή την θάλασσα και μάλιστα αδιακρίτως χωρίς καν να λαμβάνεται υπ’ όψη (ή να λαμβάνεται πολύ χαλαρά) η προστασία του θαλάσσιου ή του παράκτιου οικοσυστήματος και εν γένει του φυσικού περιβάλλοντος όπως το Σύνταγμα επιτάσσει. Σειρά αυθαίρετων κατασκευών από ξενοδοχειακές μονάδες για τις οποίες οι τοπικές κοινωνίες έχουν δικαίως και επανειλημμένα αντιδράσει δίνεται δια μέσω αυτού του άρθρου η ευκαιρία να νομιμοποιηθούν.

Θ. Το άρθρο 16 τιτλοφορείται "Αντάλλαγμα χρήσης – Πρόστιμο αυθαίρετης  χρήσης". Σκανδαλωδώς και παρά τον τίτλο του άρθρου καμία αναφορά σε "Πρόστιμο αυθαίρετης χρήσης" δεν γίνεται σε όλη την έκτασή του γεγονός που παραπέμπει στο ότι το αντάλλαγμα χρήσης ταυτίζεται με το πρόστιμο αυθαίρετης χρήσης και φυσικά στο ότι ο νομοθέτης αντιλαμβάνεται την οποιαδήποτε αυθαίρετη χρήση ως ζήτημα απόλυτα τακτοποιήσιμο. Πουθενά επίσης δεν προβλέπεται περιβαλλοντική επίπτωση απαγορευτική για την χρήση (όλα τακτοποιούνται με το κατάλληλο χρηματικό αντάλλαγμα) ενώ για τον συντελεστή βαρύτητας των περιβαλλοντικών επιπτώσεων αποφασίζει ο Υπουργός Οικονομικών (επιστημονικοί φορείς, ΥΠΕΚΑ, ανεξάρτητες αρχές κλπ δεν φαίνεται να λαμβάνουν μέρος).

Συνοψίζοντας λοιπόν, το σ/ν επιχειρεί να αλλάξει πλήρως και επί τα χείρω τον δημόσιο και κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού, της παραλίας, της όχθης και της παρόχθιας ζώνης και ταυτόχρονα έννοιες όπως προστασία του φυσικού περιβάλλοντος, αειφορία και χωροταξικός σχεδιασμός βγαίνουν στο περιθώριο προς χάρη της άτακτης επίτευξης επιχειρηματικού κέρδους χωρίς όρους και κανόνες. Σε κάθε περίπτωση το σ/ν παρουσιάζει πάρα πολλά επιστημονικά προβλήματα, γυρίζει την πλάτη στην προστασία του παράκτιου, παραλίμνιου και παραποτάμιου περιβάλλοντος ως κοινόχρηστων αγαθών και απέχει πολύ από το να είναι ένα σύγχρονο εργαλείο ολοκληρωμένης διαχείρισης με γνώμονα την αειφορία.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο του Συλλόγου Ερευνητών ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε

Η Πρόεδρος

Ο Γενικός Γραμματέας

 

Επιστροφή στην αρχή

 

 

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΓΙΑ ΔΥΟ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΑ ΠΕΡΙ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙ ΧΩΡΟΤΑΞΙΑΣ

20 Μαΐου 2014

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ Περιβάλλοντος και Πολιτισμού

 

            Δύο από τις απαραίτητες προϋποθέσεις για την οικονομική ανόρθωση της χώρας είναι αφ’ ενός η εδραίωση της ασφάλειας δικαίου και αφ’ ετέρου η ενθάρρυνση εκείνων των επενδύσεων, οι οποίες έχουν προοπτική να είναι μακροχρόνια βιώσιμες. Πρόσφατη άλλωστε είναι η δυσάρεστη εμπειρία με τις οικονομικές φούσκες της Ισπανίας και της Ιρλανδίας. Εκεί τον ενθουσιασμό μιας δήθεν αναπτυξιακής πολιτικής, που στηρίχθηκε στην πεποίθηση ότι συγκεκριμένες μορφές τουριστικής ή κτηματομεσιτικής ανάπτυξης ήταν τόσο καθολικά δημοφιλείς ώστε να αποτελέσουν σίγουρες συνταγές επιτυχίας εις το διηνεκές, ενώ στην πραγματικότητα αποδείχθηκαν προφάσεις αναπτυξιακής κραιπάλης, διαδέχθηκαν έτη σκληρής πειθαρχίας και δημοσιονομικών περιορισμών, που άλλωστε ακόμα συνεχίζονται.

            Τα δύο υπ’ όψιν νομοσχέδια φαίνεται δυστυχώς, παρά την ύπαρξη κάποιων θετικών στοιχείων, να τείνουν προς την αντίθετη κατεύθυνση, δηλαδή την ανασφάλεια δικαίου, την ενίσχυση ενός πελατειακού και εξ’ ου μη ορθολογικού πολιτικού/ οικονομικού συστήματος και την ενθάρρυνση μη βιώσιμων επενδύσεων με κίνδυνο μεγάλης ζημίας στην εθνική οικονομία. Πρέπει βέβαια να τονισθεί εξαρχής ότι η έννοια της «ασφάλειας δικαίου» δεν είναι ταυτόσημη με την έννοια «βεβαιότητας δικαστού». Όταν δίκαζε έναν υπόδουλο ραγιά ένας ανεξέλεγκτος βεζύρης, ο ραγιάς είχε βεβαιότητα για την πηγή της εξουσίας αλλά ασφάλεια ούτε καν για την ζωή του.

            Η επικρατούσα ροπή προς μια αυξανόμενη «ανασφάλεια δικαίου» είναι εμφανής στην περίπτωση του νομοσχεδίου με τίτλο «Χωροταξικός και Πολεοδομικός Σχεδιασμός», καθώς υποβαθμίζει τον χωροταξικό σχεδιασμό σε εθνικό και περιφερειακό επίπεδο, κατ’ εξοχήν παράγοντα σταθερότητας και εξ ου προσέλκυσης σοβαρών επενδύσεων, για χάρη των Ειδικών Χωραταξικών Σχεδίων που αφορούν τομεακές οικονομικές δραστηριότητες. Επιπλέον το νομοσχέδιο προβλέπει τη πρωτόγνωρη δυνατότητα τροποποίησης των Χωροταξικών Σχεδίων με απλή Υπουργική Απόφαση –και μάλιστα ανα πάσα στιγμή κατά την προσωπική κρίση του Υπουργού. Το αποτέλεσμα θα είναι να ενισχύσει τις γνωστές πελατειακές τάσεις της κοινωνίας μας, εφ’ όσον θα είναι στο χέρι της εκάστοτε διοίκησης να ευνοήσει προτιμώμενους από την ίδια επενδυτές ενάντια σε ήδη εγκατεστημένες και λειτουργικές οικονομικές μονάδες ή σε βάρος κατοικημένων περιοχών. Έτσι όμως μειώνεται περαιτέρω η «ασφάλεια δικαίου». Μοιραίο αποτέλεσμα: ξένοι επενδυτές που αρνούνται να «καταστούν πελάτες» ώστε να πετύχουν επιχειρηματικά, δεν θα επενδύσουν στην πραγματική οικονομία της χώρας, αλλά μόνον ίσως σε ομόλογα, δηλαδή στον γενικότερο «ελληνικό κίνδυνο».

            Παρεμφερείς είναι οι αδυναμίες του νομοσχεδίου περί αιγιαλού. Σε μια εποχή όταν η τεράστια πλειονότητα της διεθνούς επιστημονικής κοινότητας που μελετά το φαινόμενο της κλιματικής αλλαγής επιμένει ότι απαιτούνται εξίσου μέτρα αποτροπής  και μέτρα προσαρμογής στο φαινόμενο, το νομοσχέδιο περί αιγιαλού με τίτλο «Οριοθέτηση, Διαχείριση και Προστασία Παραλίας και Αιγιαλού», αντί να διευρύνει την περιοχή αιγιαλού -ως όφειλε, εν όψει μάλιστα των πρόσφατων επιστημονικών επισημάνσεων για σοβαρότατη τήξη παγετώνων στην Δυτική Ανταρκτική (επισυνάπτονται) -αποδέχεται την πρόσφατη κοντόφθαλμη τάση για περιορισμό του εύρους του αιγιαλού, σε ορισμένες περιπτώσεις μάλιστα σε έκταση μόνο δέκα μέτρων από την  θάλασσα.

            Μήπως η Διοίκηση πιστεύει ότι μόνον η Ελλάδα δεν θα υποστεί τις συνέπειες της ήδη συντελούμενης παγκόσμιας κλιματικής αλλαγής, δηλαδή της αναμενόμενης ανόδου της στάθμης της θάλασσας; Ή μήπως δεν έχει ενστερνιστεί ακόμα το Πρωτόκολλο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για την Ολοκληρωμένη Διαχείριση Παράκτιων Ζωνών; Ή τέλος, μήπως ακολουθεί το γνωστό ρητό του Λουδοβίκου XV Apres moi le deluge” («Μετά από μένα ο κατακλυσμός»), που φαντάζει ιδιαίτερα επιτυχημένο στην συγκεκριμένη περίπτωση, εφ’ όσον τα περισσότερα κτίσματα σε όποια «απελευθερωμένη περιοχή» μοιραία θα καταποντιστούν σε λίγες δεκαετίες, αφού βέβαια έχουν πρόσκαιρα ικανοποιηθεί κάποιοι «πελάτες» της γενιάς μας;

            Και όμως ήδη υπάρχουν χώρες, όπως η Μεγάλη Βρετανία, όπου κάθε χρόνο χάνονται για πάντα κάποιες παραδοσιακά χερσαίες περιοχές στις μαινόμενες χειμερινές τρικυμίες. Και ναι μεν το ανάγλυφο των ελληνικών ακτών είναι γενικά εντονότερο από το αγγλικό, υπάρχουν όμως και εδώ σοβαρά απειλούμενες περιοχές, όπως π.χ. η Δυτική Πελοπόννησος, η Αιτωλοακαρνανία, ο Παγασητικός και ο Θερμαϊκός Κόλπος.

             Εάν το πρώτο σφάλμα, δηλαδή της αποφυγής μιας αναγκαίας και ουσιαστικής επέκτασης της προστατευμένης ζώνης του αιγιαλού, παραμένει αναιτιολόγητο, το δεύτερο σφάλμα, η πρόταση νομιμοποίησης αυθαιρέτων στον αιγιαλό και την παραλία, είναι δυστυχώς αναμενόμενη. Η πρόταση αυτή όχι μόνο δεν θα οδηγήσει σε ασφάλεια δικαίου και έτσι την προώθηση των υγιών επενδύσεων που επιθυμεί η Διοίκηση αλλά σε ακυρώσεις κανονιστικών πράξεων που θα στηριχθούν σε έναν νόμο επισφαλή και ίσως σε μια σειρά κυρώσεων από τις υπηρεσίες της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

            Έχει καταστεί πλέον εμφανές ότι η ελληνική Διοίκηση επιδεικνύει μια μακροχρόνια τάση να ευνοεί όχι εκείνους τους πολίτες που τηρούν τους νόμους αλλά εκείνους που δεν τους τήρησαν, ως εκ τούτου έχουν κίνητρο να «τακτοποιηθούν» και έτσι θα χρωστούν πελατειακή χάρη για την όποια «τακτοποίηση». Οποιαδήποτε όμως συλλογική τακτοποίηση παρανομίας νομοτελειακά ενθαρρύνει σωρεία μελλοντικών παρανομιών και ως εκ τούτου απομακρύνει την ημέρα που θα αναγνωρισθούμε από ξένους και εγχώριους επενδυτές ως χώρα ασφάλειας δικαίου. Με λίγα λόγια συνεχίζομε στον γνώριμό μας αλλά λανθασμένο δρόμο.

            Το τρίτο σφάλμα αποτελεί προϊόν της συνύπαρξης του πρώτου και του δεύτερου. Η προϊούσα κλιματική αλλαγή, συνδυαζόμενη με το πρόβλημα της φτώχειας στον αναπτυσσόμενο κόσμο και με τα σοβαρά λάθη που ήδη έγιναν κατά την περίοδο της συνεχώς αυξανόμενης ευημερίας, θα αποτελέσει έντονη πρόκληση για ολόκληρο το ανθρώπινο γένος κατά τον επόμενο αιώνα. Μέσα από την επακόλουθη δίνη της αβεβαιότητας, προκύπτουν ήδη τουλάχιστον επτά ασφαλείς διαπιστώσεις. Πρώτον, ότι η συνεισφορά της επιστημονικής κοινότητας είναι πλέον θεμελιώδους σημασίας και απαιτείται να είναι διαρκής. Περαιτέρω, ότι ενώ στο παρελθόν η τεχνολογία χρησιμοποιόταν για να δαμάσει την φύση με στόχο την συνεχή αύξηση των ποσοτικών δεικτών «ευημερίας», στο μέλλον η τεχνολογία θα χρησιμοποιείται σε συνεργασία με τις φυσικές δυνάμεις και με πλήρη επίγνωση ότι τουλάχιστον στον ανεπτυγμένο κόσμο αρκετοί από τους παραδοσιακούς ποσοτικούς δείκτες ευημερίας θα πρέπει σταδιακά να μειωθούν και σε ορισμένες περιπτώσεις να μειωθούν κατακόρυφα, ακόμα και εάν τελικά διατηρηθούν τα ίδια ποθητά επίπεδα ευημερίας. Πιο συγκεκριμένα, θα απαιτηθεί έντονη μείωση στην ένταση κατανάλωσης ενέργειας και στην ένταση κατανάλωσης νερού. Επιπλέον, θα απαιτηθεί ριζική μεταβολή σε αρκετές συνήθειες του ανεπτυγμένου κόσμου, ιδιαίτερα της κατανάλωσης βιομηχανικά παραγόμενου κρέατος, σύγχρονη πρακτική που επιβαρύνει επικίνδυνα τα οικοσυστήματα του πλανήτη, όπως επίσης της κατανάλωσης πολλών ειδών ψαριών λόγω της παρατεταμένης και καταστροφικής υπεραλίευσης κατά την διάρκεια του περασμένου αιώνα. Τέλος θα είναι πολύ πιο ριψοκίνδυνη η εντατική οικοδόμηση των παραλιών και του αιγιαλού για οικονομικούς σκοπούς.

            Το αναπόφευκτο συμπέρασμα από τις επτά αυτές διαπιστώσεις είναι ότι θα είναι απολύτως αναγκαία η διαρκής και ενεργός συμμετοχή της επιστημονικής κοινότητας στους θεσμούς μιας δημοκρατικής κοινωνίας, για να μπορεί να ανταποκριθεί η κοινωνία εκείνη στις σοβαρότατες επερχόμενες προκλήσεις. Δεν μπορούν σύνθετα προβλήματα να λύνονται με έναν γενικευμένο νόμο και έναν μοναδικό πολιτικό κριτή. Παράδειγμα η απόφαση εάν πρέπει ή δεν πρέπει να αδειοδοτηθεί μια συγκεκριμένη προτεινόμενη επιχωμάτωση. Οι επιχωματώσεις αποτελούν κατά κανόνα βαρειά και εξ ου αποφευκτέα επέμβαση στο φυσικό περιβάλλον αλλά υπάρχουν επίσης περιπτώσεις όπου μπορεί να κριθεί ότι αποτελούν αποδεκτή λύση. Η τελική κρίση για την κάθε περίπτωση θα είναι ασφαλώς της εκάστοτε πολιτικής ηγεσίας, μόνον όμως μετά από υποχρεωτική συμβουλευτική εισήγηση ενός επιστημονικού οργάνου.

            Ένα τέτοιο όργανο ευτυχώς ήδη υπάρχει, και μάλιστα από το 1999. Είναι το Εθνικό Συμβούλιο Χωροταξίας, στο οποίο συμμετέχουν αντιπρόσωποι των κοινωνικών εταίρων και της κοινωνίας των πολιτών. Δυστυχώς αντί να έχει δημιουργηθεί κατά την τελευταία δεκαπενταετία παράδοση συνεχούς εποικοδομητικού διαλόγου μεταξύ των εκάστοτε πολιτικών ηγεσιών και του οργάνου αυτού, μια πολιτική ηγεσία δεν το συγκάλεσε για περισσότερο από τρία ολόκληρα χρόνια και στη συνέχεια το συγκαλούν οι εκάστοτε διοικήσεις μόνον ως νομική υποχρέωση πριν από την εφαρμογή των δικών τους, ήδη ειλημμένων και κατά κανόνα μη επιστημονικά θεμελιωμένων, αποφάσεων. Η διαδικασία είναι προφανώς απολύτως απαράδεκτη, διότι έτσι υπονομεύεται η πιο βασική προϋπόθεση οιασδήποτε εθνικής προσπάθειας να συνδυασθούν η αντιμετώπιση των προβλημάτων που ήδη εκτέθηκαν και η επίτευξη αξιόλογου επιπέδου οικονομικής ανάπτυξης.

            Εάν επιθυμούμε να δώσομε σε μελλοντικούς επενδυτές αλλά και στους Έλληνες πολίτες γενικότερα αίσθημα ασφάλειας δικαίου, ο ενδεδειγμένος τρόπος είναι η παγίωση μιας παράδοσης διαλόγου μεταξύ του ήδη υπάρχοντος αλλά ουσιαστικά αγνοημένου επιστημονικού οργάνου και της εκάστοτε δημοκρατικά εκλεγμένης Διοίκησης. Μέσα από έναν τέτοιο διάλογο και με την σταδιακή διαμόρφωση προηγουμένων θα μπορούν να αντιμετωπίζονται οι όποιες κατά καιρούς προτάσεις επιχωματώσεων ή κατ’ εξαίρεσιν περιορισμών στην ελεύθερη πρόσβαση πολιτών σε κάποιες λίγες ακτές. Απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί ένα τέτοιο επιστημονικό όργανο να προεδρεύεται από επιστήμονα και να αποτελείται από επιστήμονες που προέρχονται από τους κοινωνικούς εταίρους και από εκείνες τις οργανώσεις των πολιτών που ασχολούνται ενεργά με θέματα χωροταξίας, όχι από μέλος της Διοίκησης

            Όσον αφορά προτάσεις επενδύσεων που προϋποθέτουν την δημιουργία μόνιμων ιδιωτικών κατασκευών στις παραλίες για επιχειρηματικό σκοπό, δυστυχώς δεν έχουν γίνει ακόμα αρκούντως αντιληπτά ούτε τα κυριότερα θετικά στοιχεία του ελληνικού τουρισμού, ούτε και ο μεγαλύτερος κίνδυνος που τα απειλεί. Τα πιο θετικά συστατικά στοιχεία είναι η απαράμιλλη ποιότητα της ελληνικής φύσης και η αναντίρρητη αξία της πολιτισμικής παράδοσης του ελληνισμού. Αυτά αποτελούν μείζονα συγκριτικά πλεονεκτήματα για την οικονομία μας, που εξηγούν την εύλογη ελπίδα όσων δραστηριοποιούνται στον τουρισμό, να εισπράττονται στο μέλλον κατά μέσον όρον από τον κάθε επισκέπτη περισσότερα σε σύγκριση με άλλες χώρες ανταγωνιστικές. Όσο περισσότερες όμως είναι οι μόνιμες κατασκευές στις παραλίες τόσο θα υστερούμε στον ποιοτικό τουρισμό. Αντίθετα ο σεβασμός του τοπίου αποτελεί σημαντικό τουριστικό θέλγητρο. Με άλλα λόγια οι κατασκευές στις παραλίες πρέπει να είναι ελάχιστες και για τουριστικούς και για κλιματικούς λόγους και εάν υπάρχουν, πρέπει να εναρμονίζονται απόλυτα με το τοπίο, κάτι που εμφανώς δεν συμβαίνει σήμερα κατά κανόνα στη χώρα μας.

            Τέταρτο και συναφές σφάλμα αποτελεί η πρόβλεψη του νομοσχεδίου να καταργηθεί το ανώτατο όριο των 500τ.μ. για επιχειρηματική εκμετάλλευση, όπως και η συνακόλουθη υποχρέωση για ελεύθερες ζώνες εκατόν τουλάχιστον μέτρων μεταξύ περιοχών επιχειρηματικής εκμετάλλευσης. Χαρακτηριστικό στοιχείο οποιασδήποτε περιοχής με φθηνότερο τουριστικό προϊόν είναι ακριβώς η απουσία ελεύθερων μη εμπορεύσιμων χώρων στις παραλίες. Η προφορική απάντηση που μας έδωσε το Υπουργείο Οικονομικών ότι εννοεί απλώς να μειώσει τα εκατό μέτρα σε εβδομήντα δεν αναφέρεται σε καμία διάταξη του νομοσχέδιου περί αιγιαλού στη σημερινή του μορφή. Αντί οποιασδήποτε μείωσης ελεύθερων μη εμπορεύσιμων χώρων στις παραλίες μια μακρόπνοη τουριστική πολιτική θα αύξανε αυτούς τους χώρους με στόχο να αναβαθμίσει το συνολικό ελληνικό τουριστικό προϊόν. 

Πρόσφατα ένα Δημοτικό Συμβούλιο πρότεινε, όπως ακριβώς προτείνει το νομοσχέδιο, να επεκτείνει τις εμπορευόμενες παραλιακές περιοχές. Ευτυχώς αντιμετώπισε σθεναρά αντίθεση από το οικείο Σωματείο Ενοικιαζομένων Δωματίων του Δήμου αλλά και των εν Αθήναις και Ρόδω συντοπιτών του νησιού. Έτσι ακύρωσε την αρχική του απόφαση. Προφανώς οι πολίτες που δραστηριοποιούνται στον τουρισμό έχουν καλώς αντιληφθεί μια πραγματικότητα που διέφυγε από τους συντάκτες του συγκεκριμένου νομοσχεδίου.

            Ασφαλώς αποτελεί εύλογη επιθυμία της Διοίκησης, όπως και οποιασδήποτε επιχείρησης, να μεγιστοποιήσει τα οικονομικά οφέλη από σημαντικές τουριστικές επενδύσεις. Εάν όμως οι αποφάσεις παραμένουν στα χέρια πολιτικών προσώπων ή διοικητικών υπαλλήλων, χωρίς τον εποικοδομητικό έλεγχο ενός πολυμελούς επιστημονικού οργάνου, θα εμπεδωθεί η αντίληψη ότι επιδεικνύεται εύνοια και γενικότερα ότι προωθείται η δημιουργία μιας νέας ολιγαρχίας εις βάρος της συνταγματικής επιταγής για κοινόχρηστη χρήση των παραλιών και της ισόνομης μεταχείρισης των πολιτών.

            Είναι επομένως απαραίτητο οι εξαιρέσεις στους γενικούς κανόνες να είναι λίγες και πλήρως αιτιολογημένες. Αντίθετα όμως, το νομοσχέδιο «Χωροταξικός και Πολεοδομικός Σχεδιασμός» εξουσιοδοτεί έναν και μόνο υπάλληλο στην κάθε περίπτωση (τον Γενικό Γραμματέα Αποκεντρωμένης Διοίκησης) της κεντρικής διοίκησης, ο οποίος δεν αποκλείεται να υφίσταται έντονη πίεση, να λαμβάνει πολύ σημαντικές αποφάσεις αυτού του είδους. Δεν μπορούσε να υπάρξει καλύτερος τρόπος για να μειωθεί έτι περαιτέρω η δημόσια εμπιστοσύνη προς τη Διοίκηση και την ασφάλεια δικαίου.

            Πέμπτο, το νομοσχέδιο περί αιγιαλού, σύμφωνα άλλωστε με την επικρατούσα αλλά βαθύτατα λανθασμένη αντίληψη ότι η πρόσκαιρη οικοδομική δραστηριότητα (βλ. ΗΠΑ, Ιρλανδία, Ισπανία και, σήμερα, Κίνα) ισούται με μακροχρόνια οικονομική ανάπτυξη, σκόπιμα αγνοεί ότι οι προστατευόμενες περιοχές που έχουν ενταχθεί στο πανευρωπαϊκό Δίκτυο Natura 2000 προσφέρουν όχι μόνον περιβαλλοντικά και αισθητικά αλλά και οικονομικά στην υγιή ανάπτυξη του ελληνικού τουρισμού. Πολλές προστατευόμενες περιοχές ήδη αριθμούνται μεταξύ των σημαντικότερων χώρων περιπατητικού ή ιστιοπλοϊκού τουρισμού, ενώ άλλες μπορούσαν να προστεθούν με τον κατάλληλο σχεδιασμό και την δημιουργία ή επέκταση υποδομών για τα δύο αυτά δημοφιλή και προσοδοφόρα είδη τουρισμού. Συχνά διασώζουν σπάνια και μάλιστα ενδημικά είδη χλωρίδας και πανίδας. Τα οικοσυστήματα τους προσφέρουν διαχρονικά καίριες υπηρεσίες σε ευρύτερες περιοχές. Σε πολλές περιπτώσεις αποτελούν την απαραίτητη προϋπόθεση μιας επιτυχημένης γειτονικής επιχειρηματικής δραστηριότητας, χωρίς να αποκλείεται να φιλοξενούν ήπιες οικονομικές δραστηριότητες και οι ίδιες. Είναι όμως συχνά οικονομικά ασύμφορη και πάντα περιβαλλοντικά επιζήμια η επέκταση βαρειών ή έντονων οικονομικών δραστηριοτήτων, όπως είναι κατά κανόνα τα σύνθετα τουριστικά καταλύματα, σε περιοχές Natura χωρίς προηγούμενη επιστημονική έρευνα και αξιολόγηση της κάθε περιοχής που έχει ενταχθεί στο πανευρωπαϊκό δίκτυο Natura 2000. Εδώ και πάλι είναι απαραίτητη η συμβολή και συμβουλή του Εθνικού Συμβουλίου Χωροταξίας.

            Μια ανάλογη παράλειψη του Νομοσχεδίου είναι η απαρίθμηση ορισμένων μόνον εκ των λιμνών και ποταμών της επικράτειας για τις οποίες προβλέπει την οριοθέτηση της όχθης (έστω με ανεπαρκές κατώτατο όριο), ενώ όλες οι λίμνες και τα ποτάμια -και όχι μόνο τα μεγαλύτερα- είναι σημαντικά από οικολογικής άποψης.

            Ακριβώς διότι υπάρχουν καίρια προβλήματα προς επίλυση όσον αφορά τον αιγιαλό και ακόμη περισσότερα που απαιτούν την ύπαρξη ενός άρτιου πλαισίου επιστημονικής χωροταξικής διαβούλευσης, είναι απαραίτητο να μην αλλάξει με τον τρόπο που προτείνεται η χωροταξική διαβούλευση ώστε να μπορούν να αντιμετωπισθούν, μεταξύ άλλων, με ρεαλιστικό και υπεύθυνο τρόπο και τα θέματα του αιγιαλού. Η χώρα πρέπει πάση θυσία να ξεφύγει από την νομική ανασφάλεια και πελατειακή εύνοια που αποτελούν βαρύτατη κληρονομιά παλαιότερων ξένων δυναστών στους σημερινούς Έλληνες. Η κληρονομιά αυτή συνεχίζει να ταλανίζει την χώρα, και να μας χωρίζει όλο και εντονότερα διαχρονικά από το Ευρωπαϊκό γίγνεσθαι. Άλλωστε, όπως αποδεικνύει η επισυναπτόμενη γελοιογραφία, ασφαλώς με υπερβολή, η κληρονομιά αυτή, ιδιαίτερα με την σημερινή τάση θεοποίησης του θεσμού των σύνθετων τουριστικών καταλυμάτων ως πανάκεια λύση του οικονομικού προβλήματος της χώρας, προσαυξάνει την ευρύτατα δυστυχώς διαδεδομένη δυσπιστία των πολιτών ενάντια στην Διοίκηση.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΨΗΦΙΣΜΑ

Οι φορείς που υπογράφουν παρακάτω, μετά τη συγκέντρωση στο Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος την Πέμπτη 15 Μαΐου 2014, λαμβάνοντας υπόψη τις διατάξεις του Σχεδίου Νόμου με τίτλο: «Οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας», καταγγέλλουν ότι:

Μετά τη δημόσια γη, τον χωροταξικό και πολεοδομικό σχεδιασμό και τις διαδικασίες περιβαλλοντικής αδειοδότησης, στο βωμό της «ανάπτυξης» επιχειρείται τώρα να θυσιαστεί και το πολυτιμότερο τμήμα της κοινόχρηστης δημόσιας γης, δηλ. ο αιγιαλός και οι παράκτιες και παραλίμνιες περιοχές.

Το νομοσχέδιο έχει συνταχθεί κατά παράβαση του άρθρου 24 του Συντάγματος και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας για την προστασία των ακτών και του τοπίου, χωρίς το αναγκαίο επιστημονικό έρεισμα και χωρίς τη συμμετοχή των αρμόδιων επιστημονικών δημοσίων φορέων, με σκοπό να άρει, μετά τους διαδικαστικούς, και κάθε ουσιαστικό περιορισμό στις επενδυτικές προτάσεις.

Οι ρυθμίσεις πλήττουν ευθέως και ανεπανόρθωτα τον πυρήνα του φυσικού και πολιτιστικού κεφαλαίου της χώρας, ακτές, υγρότοπους, ευπαθή οικοσυστήματα, ενάλιες και παράκτιες αρχαιότητες, τοπίο και φυσικούς σχηματισμούς, για πρώτη δε φορά στην ιστορία, οι ακτές χάνουν τον κοινόχρηστο χαρακτήρα τους και οι πολίτες την ελεύθερη πρόσβαση σ’ αυτές. Ταυτόχρονα, επιβραβεύονται για άλλη μια φορά οι καταπατητές σε βάρος του Κράτους Δικαίου.

Η εφαρμογή του νομοσχεδίου, αξιολογούμενη ακόμα και με στυγνή οικονομική λογική, θα στερήσει τη χώρα από το σπουδαιότερο συγκριτικό της πλεονέκτημα και τη μοναδική της ευκαιρία για ανάκαμψη μέσω βιώσιμης ανάπτυξης.

Οι οργανώσεις που υπογράφουν το παρόν ψήφισμα δηλώνουν ότι δεν θα επιτρέψουν στη μαύρη τρύπα του χρέους να καταπιεί το φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον της χώρας, δηλ. την ίδια την επιβίωση, φυσική, ηθική και πνευματική του λαού της για το παρόν και το μέλλον.

Ενώνουν τη φωνή τους με τις αντιδράσεις φορέων και πολιτών που ήδη σε αριθμό 111.930 και πλέον ζήτησαν την απόσυρση του νομοσχεδίου και καλούν τους βουλευτές και τα κόμματα να γνωστοποιήσουν στους πολίτες άμεσα τη σαφή θέση τους απέναντί του.

 

Οι Υπογράφοντες Φορείς

1.        Επιμελητήριο Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος

2.        Πανελλήνιο Δίκτυο Οικολογικών Οργανώσεων (ΠΑΝ.Δ.ΟΙΚ.Ο.)

       (Δίκτυο 87 οικολογικών οργανώσεων)

3.        Γενική Συνομοσπονδία Εργατών Ελλάδος (Γ.Σ.Ε.Ε.)

4.        Ελληνική Επιτροπή Υδρογεωλογίας

5.        Σύλλογος Ελλήνων ΑΡΧΑΙΟΛΟΓΩΝ (Σ.Ε.Α.)

6.        ΕΛ.ΚΕ.Θ.Ε. (Ελληνικό Κέντρο Θαλασσίων Ερευνών)

7.        Ε.Κ.ΠΟΙ.ΖΩ. (Ένωση Καταναλωτών – Ποιότητα Ζωής)

8.        Ελληνική ΟΡΝΙΘΟΛΟΓΙΚΗ Εταιρεία

9.        ΓΕΩΤΕΧΝΙΚΟ ΕΠΙΜΕΛΗΤΗΡΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ (ΓΕΩΤ.Ε.Ε.)

10.    ΔΙΚΤΥΟ Οικολογικών Οργανώσεων ΑΙΓΑΙΟΥ

11.    Πανελλήνια Ομοσπονδία Γεωτεχνικών Δημοσίων Υπαλλήλων (ΠΟΓΕΔΥ)

12.    ΣΑΔΑΣ - Πανελλήνια Ένωση Αρχιτεκτόνων

13.    ΜΟNUMENTA, Αστική μη κερδ. εταιρεία για την προστασία της φυσικής και αρχιτεκτονικής κληρονομιάς Ελλάδας και Κύπρου

14.    «ΑΡΧΙΠΕΛΑΓΟΣ»  Ινστιτούτο Θαλάσσιας Προστασίας

15.    Ανθρωπολογική Εταιρεία Ελλάδας

16.    «ΒΙΟΖΩ» - Πανελλήνια Ένωση Καταναλωτών

17.    Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Μαγνησίας

18.    Αρχίλοχος Πάρου

19.    Πολιτιστικός-Οικολογικός Σύλλογος Μικρασιατών Λουτρών Λέσβου Το ΔΕΛΦΙΝΙ

20.    ΜΚΟ «Σόλων» για τη σύνθεση και τον οικολογικό πολιτισμό

21.    Συντονιστική Επιτροπή για τη Διάσωση της παραλίας Σαρωνικού

22.    Περιβαλλοντική Πρωτοβουλία Κέρκυρας

23.    Δίκτυο EcoCorfu ΟικοΚέρκυρα

24.    Κίνηση Πολιτών για τη Διάσωση της Οίτης

25.    «Φαληρός» Περιβαλλοντικός Σύλλογος Π. Φαλήρου

26.    Οικολογική Συνεργασία Παλαιού Φαλήρου

27.    Οικολόγοι Ριζοσπάστες

28.    Οικολογικός Σύλλογος Προστασίας Κορινθιακού Κόλπου (ΟΙΚΟ.ΣΥΛ.Κ.Ο.)

29.    ΑΛΚΥΩΝ – Ομοσπονδία Οικολογικών Οργανώσεων Κορινθιακού Κόλπου

30.    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Φιλοθέης

31.    Κίνηση πολιτών κατά του ξεπουλήματος και της καταστροφής του Ερημίτη, Κασσιώπη Κέρκυρας

32.    Περιβαλλοντική οργάνωση «Νέες Δρυάδες» (Αθήνα)

33.    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Ν. Ρόδου

34.    ΦΙΛΟΙ της ΦΥΣΗΣ

35.    Σύλλογος Κατελειού για τη μελέτη και προστασία της θαλάσσιας και χερσαίας ζώνης Κεφαλληνίας

36.    Κίνηση Πολιτών Μοσχάτου "Μεσοποταμία"

37.    Περιβαλλοντική Παρέμβαση ‘Η ΑΝΤΙΝΙΩΤΗ’, Κέρκυρα

38.    Σωματείο Οικιστικής Ανάπτυξης & Προστασίας του Περιβάλλοντος Πρασσών-Κιμώλου «Το Πρασσονήσι»

39.    Δίκτυο Περιβαλλοντικής και Πολιτιστικής Προστασίας της Λακωνίας

40.    «Νότιον Σήμα» (κίνηση πολιτών των νοτίων προαστίων Αττικής)

41.    Οικολογική Ομάδα Ροδόπης

42.    Οικολογική Κίνηση Δήμου Χορτιάτη

43.    Φίλοι Περιβάλλοντος Ιερισσού

44.    Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό

45.    Κίνηση Πολιτών για τη προστασία του Ευρυτανικού Περιβάλλοντος

46.    ΦΙΛΟΔΑΣΙΚΗ Ένωση Αθηνών

47.    Περιβαλλοντική Εταιρεία Πρέβεζας

48.    Οικολογική Ομάδα Βέροιας

49.    Περιβαλλοντικός & Πολιτιστικός Σύλλογος Κιάτου «ΟΙΚΟ ΖΩΗ»

50.    Οικολογικός, Περιβαλλοντικός και Πολιτιστικός Σύλλογος «Οι Κουκουναριές», Σκιάθος

51.    Αγροπεριβαλλοντική Ομάδα Βιοκαλλιεργητών Δυτικής Ελλάδας

52.    Οικολογική Παρέμβαση Ηρακλείου

53.    Οικολογική Κίνηση Κοζάνης

54.    Οικολογική Κίνηση Δράμας

55.    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Παραλίας Ακράτας

56.    Σπηλαιολογικός Όμιλος Κρήτης

57.    Όμιλος Φίλων του Δάσους (Λαμία)

58.    Κέντρο για τη μελέτη και την προστασία του περιβάλλοντος και της πολιτιστικής κληρονομίας στη Λίμνη Βοιβηίδα – Κάρλα (ΚΕ.ΜΕ.ΒΟ.)

59.    Κίνηση για την προστασία του Αώου

60.    Περιβαλλοντικός Όμιλος Σαλαμίνας ΠΕΡΙΒΟΣ

61.    Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ρεθύμνου

62.    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος και Ρεματιάς Πεντέλης - Χαλανδρίου

63.    Εξωραϊστικός Σύλλογος Πύργου Θορικού « Η Γαλήνη» (Κερατέα Αττικής)

64.    Σύλλογος Προστασίας Περιβάλλοντος Χαλκίδας

65.    Σύλλογος ΙΛΙΣΟΣ

66.    Κίνηση Πολιτών ΕCOELEUSIS, Ελευσίνα

67.    Ένωση Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Κορινθίας

68.    Οικολογική Κίνηση Πάτρας (ΟΙ.ΚΙ.ΠΑ.)

69.    Εταιρία Προστασίας Περιβάλλοντος Ρίου

70.    ΗΛΕΣΙΟΝ μη κερδοσκοπικός οργανισμός περιβάλλοντος

71.    Οικορούμελη

72.    ΓΡΑΙΓΟΣ αμκε, Λαμία

73.    Κίνηση για την σωτηρία της Γκιώνας

74.    Οικολογική Κίνηση Σερρών

75.    Κίνηση Περιβάλλοντος & Οικολογίας Σάμου

76.    Περιβαλλοντικός Σύλλογος Ιτάνου (Σητεία Κρήτης)

77.    Κίνηση Πολιτών Μεσαράς για το Περιβάλλον (Κρήτη)

78.    Οικολογική Κίνηση Μιραμβέλλου (Κρήτη)

79.    Δίκτυο Προστασίας Σαρωνικού

80.    Εναλλακτική δράση για ποιότητα ζωής (Αθήνα)

81.    Αιτωλική Εταιρία προστασίας τοπίου και περιβάλλοντος

82.    Σύνδεσμος Γουρνών Ανάπτυξη και Περιβάλλον (Χερσόνησος, Κρήτη)

83.    Συντονιστικός φορέας Συλλόγων για την προστασία του υγροτόπου Βουρκάρι Μεγάρων

84.    Φορέας Διαχείρισης Στενών και Εκβολών Ποταμών Αχέροντα και Καλαμά

85.    Πόλις - Διεθνές Δίκτυο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης

86.    Αυτόνομοι Μηχανικοί Ανατολικής Κρήτης

87.    Σύλλογος Γονέων και Κηδεμόνων Γενικού Λυκείου Νέας Περάμου Καβάλας

88.    Μορφωτικός Πολιτιστικός Σύλλογος Νέας Περάμου Καβάλας

89.    Σύλλογος Οικολόγων Ύδρας "Η Υδραίισσα Φώκια"

90.    Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Όμιλος (ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο.) Μάνης

91.    Σύλλογος Φίλων Δάσους και Παραλίας Ελαίας (Τριφυλία)

92.    "RE:THINK PROJECT",  για την συνοικιακή κομποστοποίηση/δημιουργική ανακύκλωση

93.    Πολιτιστικός Σύλλογος Κέντρου Αμπελοκήπων

94.    Περιβαλλοντικός Πολιτιστικός Όμιλος (ΠΕΡΙ.ΠΟΛ.Ο.) Αττικής

95.    Ριζοσπαστική Κίνηση Πολιτών Βάρης, Βούλας, Βουλιαγμένης

96.    Αυτοδιαχειριζόμενο Κάμπινγκ Βούλας

97.    Άνω Κάτω Καλαμάκι – Δημοτική Κίνηση

98.     

----------------------------------------------------

(Το ΨΗΦΙΣΜΑ είναι ανοιχτό για ΥΠΟΓΡΑΦΕΣ. Μπορείτε να το προσυπογράψετε στο email: info@environ-sustain.gr)

 

Μπορείτε να το βρείτε και στο facebook:

https://www.facebook.com/notes/%CE%B5%CF%80%CE%B9%CE%BC%CE%B5%CE%BB%CE%B7%CF%84%CE%AE%CF%81%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B2%CE%AC%CE%BB%CE%BB%CE%BF%CE%BD%CF%84%CE%BF%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%B2%CE%B9%CF%89%CF%83%CE%B9%CE%BC%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%BF%CF%82/%CF%88%CE%AE%CF%86%CE%B9%CF%83%CE%BC%CE%B1-97-%CF%86%CE%BF%CF%81%CE%AD%CF%89%CE%BD-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%BA%CF%84%CE%AD%CF%82/291517377680690

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Δημοσιεύεται στο Left.gr

ΚΡΙΤΙΚΗ ΑΠΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ “ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΙΟΘΕΤΗΣΗ, ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΗ ΚΑΙ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΑΙΓΙΑΛΟΥ ΚΑΙ ΠΑΡΑΛΙΑΣ”

των  Μαριλένας Ιατρίδου και  Ελένης Πορτάλιου

 

Το σχέδιο νόμου για την «οριοθέτηση, διαχείριση» και κατ’ ευφημισμόν «προστασία αιγιαλού και παραλίας», που έχει συναντήσει τη γενική ελληνική και διεθνή κατακραυγή, οδηγεί σε μη αναστρέψιμη καταστροφή το παράλιο, παραλίμνιο και παραποτάμιο φυσικό και πολιτισμικό κεφάλαιο της χώρας, καθώς αίρει την κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, επιτρέποντας επεμβάσεις στο ανεπανάληπτο και πολύμορφο ελληνικό τοπίο, με την ιδιαίτερη ταυτότητα της βιοποικιλότητας, της εναλλαγής και της μικροκλίμακας.

Το σχέδιο νόμου καταργεί την απρόσκοπτη κοινωνική πρόσβαση στις περιοχές που αναφέρεται και οι οποίες αποτελούν δημόσια κτήση, δηλαδή κοινόχρηστα αγαθά, προσβάσιμα σε όλους τους πολίτες. Καταργεί, δηλαδή, ένα τρόπο κοινωνικής συμβίωσης/συλλογικής αναψυχής, που έχει διαμορφωθεί σε βάθος χρόνου και αφορά τα εκατομμύρια κατοίκων της χώρας.

Το σχέδιο νόμου παραδίδει στο ιδιωτικό κεφάλαιο προς εκμετάλλευση ένα φυσικό και πολιτισμικό πόρο ανυπολόγιστης αξίας, καθώς αυτός φέρει ιδιαίτερα, μοναδικά χαρακτηριστικά, που σε αρκετές περιπτώσεις έχουν οδηγήσει στη θεσμοθέτηση περιοχών ως εξαιρετικού φυσικού κάλλους. Με την επιτρεπόμενη εντατική εκμετάλλευση, οι παράλιες, παραλίμνιες και παραποτάμιες ζώνες πρόκειται ν’ αλλοιωθούν ως προς το φυσικό τους ανάγλυφο και να δομηθούν, οδηγώντας σε απρόσωπα και καταρρέοντα πρότυπα τουριστικής ανάπτυξης, μαζικού, all inclusive, τουρισμού (Τυνησία, Ισπανία) και σε φούσκα ακινήτων, δηλαδή σε πληθωρισμό εγκαταστάσεων διαμονής και αναψυχής.

Το σχέδιο νόμου έχει συνταχθεί κατά παράβαση των άρθρων 24 και 5 του Συντάγματος και των διεθνών υποχρεώσεων της χώρας για την προστασία των ακτών και του τοπίου, όπως είναι η σύμβαση της Βαρκελώνης , η οποία ισχύει ανεξαρτήτως αν έχει κυρωθεί με νόμο, και απαγορεύει τη δόμηση εντός 100 μ. παράλιας ζώνης.

Τίθεται το ερώτημα : γιατί χρειάζεται ένας νέος νόμος, όταν ο ισχύων 2971/2001 μπορεί να προστατεύει οριακά, με ορισμένες αναγκαίες προσθήκες, τον αιγιαλό και την παραλία, εφ’ όσον βέβαια εφαρμόζεται. Όπως γνωρίζουμε, όμως, η οικοδομική αυθαιρεσία, είναι εκτεταμένη και συνίσταται σε ιδιωτικά αυθαίρετα πάσης φύσεως και μεγέθους, σε κατάληψη από επιχειρηματίες τουρισμού και αναψυχής κοινοχρήστων ακτών, σε ιδιωτικές περιφράξεις παραλιών, σε νυχτερινά διασκεδαστήρια πάνω στο κύμα, σε ρύπανση υδάτινων πόρων και καταστροφή οικοσυστημάτων, κ.λπ.

Προάγγελος καταστροφικών «επενδύσεων» μαμούθ, στις οποίες η σημερινή κυβέρνηση ομνύει και τις προωθεί με το σχέδιο νόμου και τις Στρατηγικές Επενδύσεις μέσω ΤΑΙΠΕΔ, υπήρξαν οι ΠΟΤΑ (Πρότυπη Οργανωμένη Τουριστική Ανάπτυξη) στην Πύλο και στα Ιαματικά Λουτρά Κυλλήνης. Στην Πύλο ιδιωτικοποιήθηκαν τεράστιες εκτάσεις,  δημιουργήθηκε μια ισομεγέθης με την πόλη κλειστή τουριστική πόλη και επλήγη ο τοπικός τουρισμός μικρής κλίμακας , ο οποίος πρέπει, επίσης, να αναπτύσσεται τηρώντας όλους τους περιβαλλοντικούς και άλλους κανόνες προστασίας.

Ο ισχύων, λοιπόν, νόμος τροποποιείται όχι για να καλυφθούν υπαρκτά κενά αλλά για να εισαχθούν δυσμενέστερες διατάξεις που επιτρέπουν μαζική κερδοσκοπική εκμετάλλευση και αποκλειστική εκμίσθωση της δημόσιας κτήσης από επιχειρήσεις. Είναι χαρακτηριστικό των κινήτρων προώθησης του νομοσχεδίου ότι το εισάγει ο υπουργός Οικονομικών, ενώ αυτό πραγματεύεται θέματα που αφορούν κατά κύριο λόγο το ΥΠΕΚΑ.

Οι παραπάνω γενικές διαπιστώσεις συγκεκριμενοποιούνται στα αντίστοιχα άρθρα του σχεδίου νόμου που εξετάζονται στη συνέχεια.

 

ΑΡΘΡΟ 2 «Κυριότητα  και προορισμός αιγιαλού, παραλίας, παλαιού αιγιαλού, όχθης, παρόχθιας ζώνης και παλαιάς όχθης»

Με μικρές φραστικές αλλαγές στις γενικές αρχές του ισχύοντος νόμου αφαιρείται η κατά προτεραιότητα προστασία των οικοσυστημάτων, που αποτελεί βασικό στόχο της δημόσιας διαχείρισης, με ελάχιστες, για πολύ ειδικούς λόγους, εξαιρέσεις.

Επίσης, το άρθρο 2, εξαιρεί από τον ορισμό όχθεων και παρόχθιων ζωνών μεγάλο αριθμό λιμνών και ποταμών της χώρας, μικρότερης έκτασης και όχι μόνο. Στις εξαιρέσεις του άρθρου 2 αναφέρονται περιπτώσεις οι οποίες απορρέουν από σχετική υποχρέωση διεθνών συμβάσεων. Πρόκειται για τις μνημονιακές δεσμεύσεις της χώρας.

 

ΑΡΘΡΟ 6 «Υποχρεωτική χάραξη παραλίας»

Είναι απαράμιλλη η σπουδή με την οποία αντιμετωπίζεται «η έκδοση άδειας για την εκτέλεση εργασιών κατασκευής λιμενικών, βιομηχανικών και τουριστικών ή ιδιωτικών εν γένει έργων» ώστε, αν αυτή δεν έχει εκδοθεί εντός 2 μηνών, να θεωρείται αυτοδίκαια «η ύπαρξη ζώνης παραλίας πλάτους 10μ.». Δεδομένης της ισχύουσας γραφειοκρατίας και της υποβάθμισης ή ανυπαρξίας αρμόδιων υπηρεσιών, η παραλιακή ζώνη θα περιοριστεί σε πολλές περιπτώσεις στα 10μ.

 

ΑΡΘΡΑ 10,11,12 ΚΑΙ 13 ΤΟΥ ΤΡΙΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Εδώ περιλαμβάνονται τα επικίνδυνα επίμαχα σημεία - στόχοι της κυβερνητικής πολιτικής

 

ΑΡΘΡΟ 10 «Γενικές ρυθμίσεις για τις παραχωρήσεις»

Στο άρθρο 10 «επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης αιγιαλού, κοινόχρηστης παραλίας, όχθης, κοινόχρηστης παρόχθιας ζώνης, πυθμένα και υδάτινου τμήματος θάλασσας και ποταμού με σκοπό την οικονομική τους αξιοποίηση και την εκτέλεση έργων, σύμφωνα με τις ειδικότερες διατάξεις των άρθρων 11,12,13. Η πρόσβαση του κοινού στις παραχωρούμενες εκτάσεις δεν είναι δεδομένη αλλά παρέχεται κατόπιν στάθμισης συμφερόντων». Αδιανόητο είναι, παρότι περιέχεται στο σχέδιο νόμου, το ότι στις παραχωρούμενες εκτάσεις μπορεί να περιλαμβάνονται «κηρυγμένοι αρχαιολογικοί χώροι, μνημεία, ιστορικοί τόποι ή προστατευόμενες περιβαλλοντικά περιοχές, τοπία ιδιαίτερου φυσικού κάλλους ή ευπαθή οικοσυστήματα, με σύμφωνη γνώμη των κατά περίπτωση αρμόδιων υπουργείων».

Πρόκειται για την ιδιωτική εκμετάλλευση των κατ’ εξοχήν μη δυνάμενων ν’ αξιοποιηθούν, λόγω της εξαιρετικής τους σημασίας, οικοσυστημάτων, πολιτιστικών και φυσικών μνημείων, τα οποία σε σύντομο χρονικό διάστημα θα καταστραφούν λόγω της ευπάθειας του χαρακτήρα τους και φυσικά δεν θα αναγεννηθούν από τις στάχτες τους.

 

ΑΡΘΡΟ 11 «Παραχώρηση απλής χρήσης αιγιαλού και παραλίας»

ΑΡΘΡΟ 12 «Παραχώρηση χρήσης για την εκτέλεση έργων»

Στο άρθρο 11 επιτρέπεται χωρίς κανένα περιορισμό χαρακτήρα και μεγέθους η παραχώρηση της απλής χρήσης αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας «για την εξυπηρέτηση λουομένων ή την αναψυχή του κοινού», όπως και η παραχώρηση «τμημάτων αιγιαλού και κοινόχρηστης παραλίας σε πρόσωπα που εκμεταλλεύονται όμορες ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, κατασκηνώσεις (κάμπινγκ) και καταστήματα υγειονομικού ενδιαφέροντος». Με τις παραχωρήσεις αυτές μπορεί να ιδιωτικοποιηθεί πλήρως η παραλία και η ελεύθερη πρόσβαση του κοινού σ’ αυτή ν’ απαγορευτεί. Δεν πρόκειται, όμως, μόνο γι’ αυτή την επίπτωση. Ορισμένοι θεωρούν ήπιες και αναστρέψιμες χρήσεις τα τραπεζοκαθίσματα, τις ξύλινες κατασκευές, τις ομπρέλες, τα υπαίθρια αναψυκτήρια, κ.λπ. Αυτό δεν είναι σωστό, γιατί όλη αυτή η συσσώρευση αστικών χρήσεων στο φυσικό τοπίο διαταράσσει τα ευπαθή οικοσυστήματα και οπωσδήποτε εγκαθιστά ένα τεχνητό στη θέση του φυσικού περιβάλλοντος.

Τα παραπάνω ισχύουν ομοίως για την προβλεπόμενη στο άρθρο 13 παραχώρηση «θαλάσσιου ή λιμναίου χώρου χωρίς παρέμβαση στον αιγιαλό ή την όχθη, για την τοποθέτηση α) πλωτών εξεδρών εμβαδού μέχρι 150 τ.μ., β) θαλάσσιων ή λιμναίων πάρκων αναψυχής έως και 1500 τ.μ. για την εξυπηρέτηση πολιτιστικών σκοπών ή ψυχαγωγίας των λουόμενων ή άλλων σκοπών που προβλέπονταν από ειδικές διατάξεις».

Όταν πηγαίνουμε στη φύση δεν χρειάζεται να καταναλώνουμε άσχετες με το περιβάλλον και προσφερόμενες με οικονομικό αντίκτυπο υπηρεσίες. Τα παιδιά για παράδειγμα παίζουν στη θάλασσα, δεν έχουν ανάγκη νεροτσουλήθρες ή ντίσνεϊλαντ πάνω στα κύματα. Εγκαταστάσεις όπως οι προβλεπόμενες παραπάνω πλήττουν βάναυσα την απόλαυση και την αισθητική του τοπίου, δημιουργώντας ανάλογα προβλήματα με αυτά που δημιουργούν οι λεγόμενες ήπιες κατασκευές.

Με το άρθρο 12 «παραχωρείται η χρήση αιγιαλού, παρακείμενης στον αιγιαλό ζώνης θάλασσας ή λιμνοθάλασσας πλάτους μέχρι 500 μ., όχθης, παρόχθιας ζώνης και υδάτινου στοιχείου ποταμών ή λιμνών που αναφέρει το άρθρο 2, σε φορείς του δημοσίου και ιδιωτικές επιχειρήσεις» για πάσης φύσεως σκοπούς είτε τέλεσης  έργων είτε για την εφαρμογή άλλων επιχειρηματικών σχεδίων. Είναι σίγουρο  ότι, ιδιαίτερα σε τουριστικές περιοχές, δεν θα υπάρξει ελεύθερη παραλία αλλά εν σειρά ιδιωτικές εγκαταστάσεις πάνω στο κύμα.

 

ΑΡΘΡΟ 13   «Ειδικές περιπτώσεις παραχώρησης»

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται η παραχώρηση της χρήσης «νησίδων, υφάλων, σκοπέλων και αβαθών θαλάσσιων εκτάσεων και του συνεχόμενου αιγιαλού και της παραλίας για την εξυπηρέτηση σκοπών γεωργικών, κτηνοτροφικών, αλιευτικών, ναυταθλητικών, τουριστικών και εν γένει επιχειρηματικών». Είναι προφανές ότι τα παραπάνω, πλην ορισμένων παραγωγικών δραστηριοτήτων του πρωτογενούς τομέα που δεν αντιτίθενται στην ισορροπία των οικοσυστημάτων, θα διαταράξουν τα οικοσυστήματα και μπορεί να έχουν αλυσιδωτές επιπτώσεις στην αναπαραγωγή της ιχθυοπανίδας, στη διαμονή ζώων και πουλιών, στη βιοποικιλότητα και εν γένει την αναπαραγωγή φυσικών πόρων.

Στο άρθρο 13 επιτρέπεται, επίσης, «η επιχωμάτωση θαλάσσιου χώρου για την εξυπηρέτηση επιχειρήσεων που ασκούν σε όμορη με τον αιγιαλό έκταση επιχειρηματική δραστηριότητα τουριστικών μονάδων, η οποία έχει ενταχθεί στο θεσμικό πλαίσιο των στρατηγικών επενδύσεων» (περιοχές που παραχωρούνται από το ΤΑΙΠΕΔ ή εντάσσονται στο fast truck). Για κάθε ξενοδοχειακή κλίνη, η θάλασσα μπαζώνεται 5 τ.μ. Αυτό φαίνεται να φωτογραφίζει το Ελληνικό και άλλες γνωστές περιπτώσεις.

 

ΑΡΘΡΟ 15 «Νομιμοποίηση αυθαίρετων κατασκευών»

«Έργα που κατασκευάστηκαν πριν την έναρξη ισχύος του νόμου στον αιγιαλό(!), την παραλία, ή τη θάλασσα, την όχθη, την παρόχθια ζώνη και το υδάτινο στοιχείο ποταμών και λιμνών που αναφέρονται στο άρθρο 2 μπορούν να νομιμοποιηθούν».

Αν συσχετίσουμε  την παραπάνω διάταξη με τις περιπτώσεις των αλλεπάλληλων κατά καιρούς νομιμοποιήσεων γενεών αυθαίρετων κατασκευών, είναι η πρώτη φορά που δεν εξαιρούνται οι κατασκευές τις οποίες  ορίζει το σχέδιο νόμου. Μια φορά στο παρελθόν υπήρξαν κατ’ εξαίρεση νομιμοποιήσεις κτισμάτων ειδικά του ΕΟΤ, που είχαν κατασκευαστεί, όμως, εντός μιας ορισμένης χρονικής περιόδου. Ο στόχος είναι εισπρακτικός, αν και ελλοχεύει ο κίνδυνος δικαστικής προσβολής της νομιμοποίησης. Επομένως, οι αυθαιρετούντες μικροϊδιοκτήτες δεν είναι σίγουρο ότι θα σπεύσουν, μετά και τις πρόσφατες εμπειρίες, να νομιμοποιήσουν τα αυθαίρετά τους. Σίγουρα όμως οι αυθαίρετοι επιχειρηματίες με τις παράνομες εγκαταστάσεις ξενοδοχείων, κέντρων αναψυχής κ.λπ. θα επιβραβευτούν και το πιθανότερο θα συνεχίσουν με νέες αυθαιρεσίες.   

 

ΑΡΘΡΟ 19 «Καθορισμός της ζώνης λιμένα»

Αν και κατ’ αρχήν «η χερσαία ζώνη κατ’ αρχήν δεν επιτρέπεται να επεκτείνεται πέρα από την πλησιέστερη ρυμοτομική γραμμή του εγκεκριμένου σχεδίου πόλης», αμέσως μετά θεσπίζονται εξαιρέσεις με «σύμφωνη γνώμη του ΥΠΕΚΑ». Η διάταξη αυτή δεν είναι αποδεκτή ιδίως για τα νησιά και τους παραδοσιακούς οικισμούς. Επίσης, επιτρέπεται «η περίφραξη ολόκληρης ή μέρους της οριοθετημένης χερσαίας ζώνης λιμένα». Η διάταξη αυτή είναι, επίσης, απαράδεκτη γιατί αίρει τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του λιμένα.   

 

ΓΙΑ ΕΝΑ ΜΑΖΙΚΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΠΟΣΥΡΣΗΣ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ ΝΟΜΟΥ

 

Τούτων δεδομένων, το σχέδιο νόμου «για την οριοθέτηση, διαχείριση και προστασία αιγιαλού και παραλίας» είναι απαράδεκτο και πρέπει ν’ αποσυρθεί.

Ευτυχώς έχουν ευαισθητοποιηθεί πολλές δεκάδες περιβαλλοντικές, κοινωνικές, επιστημονικές οργανώσεις και χιλιάδες ενεργοί πολίτες σε όλη την Ελλάδα, που συντονίζονται στο Δίκτυο «ΠΑΡΑΛΙΕΣ ΩΡΑ ΜΗΔΕΝ». Το Δίκτυο γενικά και ειδικότερα η οργανωτική επιτροπή διαχέουν τη γνώση και την κριτική  πανελλαδικά, στηρίζουν τοπικές εκδηλώσεις, παράγουν έντυπο υλικό για διανομή, παρεμβαίνουν στα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης,  κινητοποιούν τους πολίτες άλλων ευρωπαϊκών χωρών.

Σημαντικό μέσον πίεσης αποτελεί η συγκέντρωση υπογραφών που γίνεται μέσα από τις πλατφόρμες avaaz.org, change.org, Facebook. Ήδη οι υπογράφοντες πλησιάζουν τις 200.000 και ο στόχος είναι μισό εκατομμύριο. Ο Υπέρ-Μαραθώνιος «240 χιλιόμετρα για τον Αιγιαλό», που θα διεξαχθεί από τις 8 ως τις 12 Ιουλίου και συντονίζεται από το ραδιόφωνο 105,5 Στο Κόκκινο, προγραμματίζεται ήδη.

Στην ιστοσελίδα του Δικτύου θα αναρτώνται όλα τα στοιχεία και οι εκδηλώσεις ώστε να ενισχύονται οι κατά τόπους οργανωτές από περισσότερο κόσμο. Οι φορείς που προστίθενται στην αρχική λίστα μπορεί να υπογράφουν το κοινό ψήφισμα των ήδη περίπου 100 φορέων και να το διακινούν σε άλλους.

(ελήφθη 23-6-2014)

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Ψηφίσματα για τον αιγιαλό

Στην Ελληνική γλώσσα
https://secure.avaaz.org/el/petition/Ypoyrgo_Oikonomikon_G_Stoyrnara_Ypografoyme_Ohi_sto_xepoylima_ton_Ellinikon_paralion/?dKGNegb
(151.000 υπογραφές περίπου, στις 9/7/2014)
https://secure.avaaz.org/el/greece_coastbill_sam/?r=act
(3.000 υπογραφές περίπου, στις 9/7/2014)

Για τους Πολίτες άλλων χωρών:

Στην αγγλική γλώσσα:
https://secure.avaaz.org/en/petition/Ypoyrgo_Oikonomikon_G_Stoyrnara_Ypografoyme_Ohi_sto_xepoylima_ton_Ellinikon_paralion/
http://www.change.org/petitions/greek-goverment-stop-proposed-legislation-for-the-greek-shoreline
(
32.300 υπογραφές περίπου, στις 9/7/2014)
fb group: 
Greek Seashore 0 Hour
Post a photo of your favorite Greek seashore and help save it !
https://www.facebook.com/groups/793753250689433/

 

Επιστροφή στην αρχή