Δήμος Ελληνικού: Άγιος Κοσμάς- Αεροδρόμιο του Ελληνικού  (11)

(προηγούμενα κείμενα για Ελληνικό 1, Ελληνικό 2, Ελληνικό 3, Ελληνικό 4, Ελληνικό 5, Ελληνικό 6, Ελληνικό 7, Ελληνικό 8,

Ελληνικό 9, Ελληνικό 10),  (άλλα σχετικά κείμενα)

Επιστροφή στην αρχή

 

Δενδροφύτευση στο Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού - Κυριακή 4 Μαρτίου

Ο Δήμος Ελληνικού - Αργυρούπολης σε συνεργασία με την «Πρωτοβουλία για έναν αυτοδιαχειριζόμενο αγρό στο Ελληνικό» καλεί τους πολίτες να δημιουργήσουν μέσα στο πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού έναν ελαιώνα, με πρώτη φύτευση ελιών την Κυριακή 4 Μαρτίου 2012 στις 11.00π.μ. (συνάντηση στην είσοδο από οδό Αεροπορίας).

Πληροφορίες - Παραγγελίες δέντρων: τηλ. 213 2026025 - 213 2026022.

Η δημιουργία του ελαιώνα εντάσσεται στο γενικότερο πλαίσιο ενεργειών αντίστασης στο ξεπούλημα του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά και υπέρ της δημιουργίας του μητροπολιτικού πάρκου και πραγματοποιείται τη στιγμή που Κυβέρνηση και Τρόικα προωθούν με συνοπτικές διαδικασίες την εκποίησή του.

Συγκεκριμένα σύμφωνα με το Σχέδιο Νόμου που έδωσε στη δημοσιότητα το ΥΠΕΚΑ στις 16.2.2012 ολόκληρη η έκταση των 6.200 στρεμμάτων του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και του Αγίου Κοσμά παραχωρείται άνευ όρων στη λεηλασία των κερδοσκόπων. Ειδικότερα:

. Στα 4.200 στρέμματα προβλέπονται χρήσεις αμιγούς και γενικής κατοικίας, τουρισμού - αναψυχής, επιχειρηματικά πάρκα, εμπορικά κέντρα, υποδομές μεταφορών, καζίνο, γραφεία, τράπεζες, ουρανοξύστες κ.α. Επίσης επιτρέπονται προσχώσεις, κτίρια, εγκαταστάσεις και κάθε λογής μπίζνες στην παραλία, στον αιγιαλό, στον συνεχόμενο ή παρακείμενο θαλάσσιο χώρο και στον πυθμένα.

. Στα υπόλοιπα 2.000 στρέμματα προβλέπονται δρόμοι, τεχνικά έργα, κτίρια που θα καλύπτουν το 15% της έκτασης και ένα «πάρκο»- των κερδοσκόπων και αυτό-με χρήσεις πρασίνου, τουρισμού - αναψυχής, αθλητισμού, πολιτισμού, κοινωφελών λειτουργιών, «πρότυπων αστικών υποδομών».

. Την πρωτοβουλία και το σχεδιασμό για όλα τα παραπάνω θα την έχουν οι ίδιοι οι κερδοσκόποι οι οποίοι ουσιαστικά θα προκαλούν την έκδοση Υπουργικών Αποφάσεων, δηλαδή θα νομοθετούν!

. Οι συντελεστές δόμησης κλιμακώνονται από 0,2 έως 2,2 με δυνατότητα υπέρβασης 20% και το ποσοστό κάλυψης στο σύνολο των 6.200 στρεμμάτων είναι 40%.

Για να προχωρήσουν απρόσκοπτα όλα τα παραπάνω το νομοσχέδιο μεταξύ άλλων προβλέπει:

Ειδικές διαδικασίες εξπρές για την έκδοση αδειών, τις κατεδαφίσεις κ.λ.π. που παρακάμπτουν την ισχύουσα νομοθεσία.

Την άμεση και βίαιη έξωση όλων των δημόσιων και κοινωνικών υπηρεσιών και φορέων που στεγάζονται σε κτίρια εντός του ευρύτερου χώρου όπως ο Δήμος Ελληνικού-Αργυρούπολης, Πολιτιστικοί και Αθλητικοί Σύλλογοι, Υπηρεσίες και εγκαταστάσεις ΑΜΕΑ, ο ΟΚΑΝΑ κλπ.

Ο Δήμος Ελληνικού- Αργυρούπολης (εκφράζοντας όχι μόνο τη θέληση των δημοτών του αλλά και το ζωτικό συμφέρον όλων των κατοίκων του λεκανοπεδίου):

Αντιστέκεται με κάθε τρόπο στο ξεπούλημα του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, υπερασπιζόμενος τη δημόσια περιουσία από την λεηλασία των κερδοσκόπων που θα έχει τεράστιο οικονομικό, περιβαλλοντικό και κοινωνικό κόστος σε βάρος της ζωής μας, της υγείας μας και των μελλοντικών γενιών.

 Παραμένει σταθερός στην τεκμηριωμένη, με τις έγκυρες μελέτες του Πολυτεχνείου και του Πανεπιστημίου, πρόταση για τη δημιουργία του Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πρασίνου με ήπιες πολιτιστικές, αθλητικές και άλλες κοινωνικές υποδομές, που είναι ένα έργο το οποίο μπορεί να αποτελέσει πρότυπο ενός εναλλακτικού μοντέλου πραγματικής ανάπτυξης προς όφελος των πολιτών του λεκανοπεδίου.

Δεν εγκαταλείπει ούτε μια σπιθαμή από τις υποδομές και τις εγκαταστάσεις του μέσα στο αεροδρόμιο.

Ο αγώνας για το Ελληνικό είναι αγώνας για τη ζωή, αγώνας για τις μελλοντικές γενιές, αγώνας για την αξιοπρέπεια.

http://www.elliniko-argyroupoli.gr/

http://www.elliniko-argyroupoli.gr/article.php?id=763

 

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΚΙΝΗΣΗ ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ

ΝΕΟ ΚΙΝΗΜΑ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ

ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗ ΑΡΙΣΤΕΡΩΝ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΩΝ

 

ΕΓΚΛΗΜΑ ΤΟ ΞΕΠΟΥΛΗΜΑ ΚΑΙ Η ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ*

 

            Στα πλαίσια των καταστροφικών μέτρων που προωθούν κυβέρνηση και τρόικα, στις 16/2/2012 δόθηκε στη δημοσιότητα από το ΥΠΕΚΑ σχέδιο νόμου για την “αξιοποίηση” του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού μαζί με την έκταση του Αγίου Κοσμά. Στο Ν/Σ η έκταση αντιμετωπίζεται χυδαία σαν οικόπεδο  προς ανοικοδόμηση, αποκαλύπτοντας την αντίληψη που έχουν για το «δημόσιο συμφέρον» και την «αναπτυξιακή» προοπτική της χώρας. Στην  λογική της “αποπληρωμής του χρέους” θυσιάζεται μαζί με άλλα και η υποχρέωση του Κράτους για την προστασία του περιβάλλοντος και των ελεύθερων χώρων.

            Προβλέπονται σκανδαλώδεις όροι δόμησης (συντελεστές δόμησης, ύψη και κάλυψη), που θα δημιουργήσουν αν εφαρμοστούν, πυκνοδομημένο αστικό χώρο, με αμιγή και γενική κατοικία, τουρισμό, αναψυχή, εμπορικά κέντρα, επιχειρηματικά πάρκα, γραφεία, τράπεζες, ακόμα και ουρανοξύστες, στο 68% της συνολικής έκτασης. Για να παραπλανήσουν τους μη ειδικούς, προωθούν συντελεστές δόμησης και καλύψεις που αναφέρονται στο σύνολο των εκτάσεων, περιλαμβάνοντας όλους τους κοινόχρηστους και κοινωφελείς χώρους (όπως π.χ. τους δρόμους), που σε μια οποιαδήποτε πολεοδομική μελέτη αντιπροσωπεύουν το 40 έως 50%. Έτσι οι συντελεστές δόμησης που μπορεί να φτάνουν το 2,2(!) και οι καλύψεις (40% στο σύνολο των 6200 στρεμμάτων!) στην πραγματικότητα σχεδόν διπλασιάζονται.  Χρησιμοποιείται και πάλι το άλλοθι του Πράσινου Ταμείου για την επικύρωση όχι μόνο των αρχικά προτεινόμενων όρων δόμησης αλλά και της περαιτέρω αύξησής τους, κατά 20%, σε τμήμα της περιοχής.

            Το υποτιθέμενο μητροπολιτικό πάρκο περιορίζεται τυπικά σε 2000 στρέμματα, από τα οποία τα “πάσης φύσεως μόνιμα κτίρια” θα καταλαμβάνουν το 15% της έκτασης δηλαδή 300.000τ.μ.! Αν προσθέσει κανείς σ' αυτά κόμβους, δρόμους, θέσεις στάθμευσης και υπαίθριες χρήσεις άθλησης, συναυλιών, ελικοδρόμιο κ.λ.π., η φυτεμένη περιοχή, αν τελικώς υλοποιηθεί, είναι αμφίβολο αν θα υπερβεί τα 1000 στρέμματα, δηλ. το 18% της έκτασης.

            Το Ν/Σ παραχωρεί στην ιδιωτική εκμετάλλευση όλο τον χώρο (πουθενά δεν προβλέπεται ελεύθερη δημόσια χρήση), αλλά και την μόλις πρόσφατα απελευθερωμένη παραλία, τον αιγιαλό, την θάλασσα και τον πυθμένα της, προβλέποντας και τεχνητές προσχώσεις.

            Τα πάντα στις διαδικασίες του σχεδιασμού προβλέπεται να γίνουν κατά παρέκκλιση από τις ισχύουσες διατάξεις με αποφάσεις των επενδυτών και των υπουργείων με ενδεχόμενη γνώμη διορισμένης από τους υπουργούς πενταμελούς επιστημονικής επιτροπής(!), καταστρατηγώντας κάθε έννοια δημοκρατικών και θεσμικών διαδικασιών, διαμορφώνοντας έναν άλλο κόσμο, αυτό των επενδυτών, με ειδικό καθεστώς ασυλίας και σκανδαλωδών προνομίων σε βάρος του κοινωνικού συνόλου  και της οποιαδήποτε “ισοπολιτείας”. Το προτεινόμενο Σ/Ν για την «αξιοποίηση» του Ελληνικού ακυρώνει στην πράξη οποιαδήποτε πρόταση για το “Ρυθμιστικό Σχέδιο της Αττικής 2021”, που υποτίθεται ότι είναι ακόμα σε διαδικασία διαβούλευσης. Έτσι κι αλλιώς βεβαίως οποιαδήποτε προσπάθεια ρύθμισης του χώρου ακυρώνεται στην πράξη από τη λογική του νομοθετημένου “fast track”.

            Καμιά μελέτη σκοπιμότητας, έστω για τα προσχήματα, δεν αποδεικνύει το δημοσιονομικό όφελος από το ξεπούλημα του πολύτιμου αυτού δημόσιου χώρου, ενώ ακόμα και “τα έργα εξωτερικής υποδομής πρέπει να αναληφθούν από δημόσιους φορείς για την εξυπηρέτηση του Μητροπολιτικού Πόλου”, δηλαδή των μεγαλοεπενδυτών.

            Ταυτόχρονα η κυβέρνηση και οι φορείς που έχουν αναλάβει την εκποίηση του Ελληνικού (Ελληνικό Α.Ε. και Ταμείο Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας Δημοσίου), απαιτούν την άμεση “απελευθέρωση” του χώρου  για να “καθαρίσει” από τις σημερινές λειτουργίες και τις υφιστάμενες κτιριακές εγκαταστάσεις με το επιχείρημα ότι η παρουσία τους εκεί επηρεάζει αρνητικά το τίμημα της πώλησής του. Τις μέρες αυτές μάλιστα ανακοινώθηκε η διακοπή λειτουργίας του αθλητικού κέντρου του Αγίου Κοσμά. 

            Στην κρίσιμη φάση στην οποία βρίσκεται η χώρα μας πρέπει να γίνει αγώνας να σωθούν από το ξεπούλημα και την οικοδόμηση οι δημόσιοι ελεύθεροι χώροι των πόλεων και ιδιαιτέρως του πολύπαθου συγκροτήματος της πρωτεύουσας και των άλλων μεγάλων πόλεων, που αποτελούν, μαζί με την υπόλοιπη δημόσια περιουσία, βασικό στόχο των μεγάλων εγχώριων και διεθνών ιδιωτικών κεφαλαίων. Οι χώροι αυτοί αποτελούν ζωτικής σημασίας απόθεμα για την βελτίωση στο μέλλον των περιβαλλοντικών όρων της ποιότητας της ζωής μας. Δημόσιο συμφέρον είναι η διατήρηση του κοινωνικού χαρακτήρα των δημόσιων ελεύθερων χώρων της Αττικής, πέρα από κάθε λογική ανταποδοτικότητας και εμπορευματοποίησης και όχι αυτά που αναφέρονται στο άρθρο 1 του Ν/Σ, άλλα ψευδεπίγραφα και προσχηματικά (περί “καινοτομίας” ή “στροφής της πόλης προς τη θάλασσα“!) και άλλα ωμά και απροσχημάτιστα (π.χ. “περί τουριστικού πόλου διεθνούς ακτινιβολίας”).

            Η απόπειρα ξεπουλήματος και οικοδόμησης του “Ελληνικού” αποτελεί πείραμα για να μετρηθούν οι αντιστάσεις του λαού της περιοχής στην υποβάθμισή της (ατμοσφαιρική ρύπανση, κυκλοφοριακό, ηχορύπανση κ.λπ.). Αν το πείραμα πετύχει, την ίδια τύχη θα έχουν και οι υπόλοιποι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι, γι αυτό το πρόβλημα δεν αφορά μόνο τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής, αλλά όλου του λαού.

            Οι αρχιτέκτονες έχουμε επίγνωση της βαρύτητας του προωθούμενου προγράμματος. Προσπαθούν να μας κάνουν να παραιτηθούμε από το πάγιο αίτημα της αύξησης των τραγικά ανεπαρκών δημόσιων ελεύθερων χώρων, να μας οδηγήσουν σε μια θέση άμυνας και διαπραγμάτευσης για την δήθεν ανακατανομή τους ανάμεσα σε προνομιούχες και μη περιοχές, να μας κάνουν να συμβιβαστούμε με την ιδέα, ότι ο δημόσιος ελεύθερος χώρος δεν μπορεί παρά να είναι μια καπιταλιστική “ανταποδοτική” επένδυση.  

            Πρέπει να αγωνιστούμε με κάθε δυνατό πρακτικό μέτρο για την απόσυρση και τελικά την αποτροπή εφαρμογής των προβλέψεων του Ν/Σ. Για το σκοπό αυτό πρέπει να επιδιωχθεί η συνεργασία των επιστημονικών των υπόλοιπων κοινωνικών φορέων και της Τοπικής Αυτοδιοίκησης, για να ματαιωθεί το σχεδιαζόμενο οικονομικό και περιβαλλοντικό έγκλημα.

 Αθήνα 14/3/2012

*Το κείμενο βασίζεται σε σχέδιο ψηφίσματος υποβλήθηκε στο Δ.Σ. του Τμήματος Αττικής του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ  και μειψήφισε.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΚΑΤΩ ΤΑ ΧΕΡΙΑ ΑΠΟ ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ

Για μία ακόμα φορά ο ευρύτερος χώρος του πρώην αεροδρομίου του ελληνικού με την περιοχή της πρώην αμερικάνικης βάσης και της παραλίας του Αγίου Κοσμά μπαίνει στο στόχαστρο, αυτή τη φορά της πολιτικής του μνημονίου.

Τον Φεβρουάριο του 2012 (16-02-12) είδε το φως της δημοσιότητας το νέο σχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ που δεν αποτελεί απλά ένα περιβαλλοντικό έγκλημα, αλλά ένα έγκλημα ενάντια στα συμφέροντα και τις διεκδικήσεις όχι μόνο του λαού της Αττικής, αλλά ολόκληρου του ελληνικού λαού. Το σχέδιο νόμου περιγράφει μία άνευ προηγουμένου, σε σχέση με τις μέχρι σήμερα «αναπτυξιακές» εξαγγελίες για το μέλλον του χώρου. Τα μεγαλόπνοα σχέδια του παρελθόντος δίνουν τη θέση στην άνευ όρων επιχειρηματική ανάπτυξη και οικοδομική δραστηριότητα, καθώς πλέον δίνεται η δυνατότητα κατασκευής κτιρίων στον αιγιαλό, η δυνατότητα διπλασιασμού του μικτού συντελεστή δόμησης του πρώην αεροδρομίου, η δυνατότητα κατασκευής πολυόροφων κτηρίων, ενώ καθορίζονται εκτεταμένες προς πολεοδόμηση περιοχές του πρώην αεροδρομίου στις οποίες θα επιτρέπονται οι χρήσεις αμιγούς κατοικίας, γενικής κατοικίας και πολεοδομικού κέντρου με ξενώνες, ξενοδοχεία, εμπορικά καταστήματα, γραφεία, εστιατόρια, κέντρα διασκέδασης, κτίρια εκπαίδευσης, με συντελεστές δόμησης που θα φτάνουν έως το 2,2.

Όλοι καταλαβαίνουμε ότι για να πραγματοποιηθούν αυτά που προβλέπει το σχέδιο νόμου θα χρειαστούν και πολλά «συμπληρωματικά» έργα. Ήδη μπορούμε να φανταστούμε τους «απαραίτητους» αυτοκινητόδρομους που θα κομματιάσουν τον Υμηττό.

Οι κυβερνήσεις διαχρονικά και αδιάλειπτα σχεδίαζαν υπέρ των συμφερόντων των κατασκευαστών, των ομίλων τουριστικών επενδύσεων και των εφοπλιστών. Δεν σχεδίαζαν ποτέ υπέρ των κατοίκων. Σήμερα, μάλιστα, ο χώρος του αεροδρομίου θυσιάζεται για να καλυφθούν οι απαιτήσεις αποπληρωμής ενός χρέος που ο λαός και οι εργαζόμενοι ούτε δημιούργησαν, ούτε και πρέπει να πληρώσουν, θυσιάζεται για να τονωθεί η κερδοφορία και η ανταγωνιστικότητα του ξένου και ελληνικού κατασκευαστικού κεφαλαίου.

Εδώ και πολλά χρόνια όμως οι κάτοικοι όλης της Αθήνας οικοδομούν αντιστάσεις. Έχουν αποδείξει με την δράση τους, ότι ξέρουν να προασπίσουν την ποιότητα ζωής τους, ότι ξέρουν να διεκδικούν για τις δικές τους ανάγκες τους ελάχιστους ελεύθερους χώρους που έχουν απομείνει στην Αθήνα. Έτσι και τώρα δεν θα αφήσουν το χώρο του πρώην αεροδρομίου να γίνει τσιμέντο. Ούτε σπιθαμή γης να μην χαριστεί στην Ελληνικό Α.Ε. Θα υπερασπιστούν τα λαϊκά συμφέροντα και τη δημόσια περιουσία ενάντια στην προσπάθεια επέλασης του κεφαλαίου, θα διεκδικήσουν την ελεύθερη πρόσβαση στο χώρο, θα υπερασπιστούν εκείνες τις εγκαταστάσεις που εξυπηρετούν κοινωνικές ανάγκες (εγκαταστάσεις του αθλητικού κέντρου Αγ. Κοσμά, των υπηρεσιών ΑΜΕΑ, το μητροπολιτικό κοινωνικό ιατρείο κα.), θα υπερασπίσουν το περιβάλλον, την υγεία μας, τη ζωή μας και τη ζωή των μελλοντικών γενιών.

Το κίνημα ανυπακοής δεν πληρώνω πρέπει να δυναμώσει και να επεκταθεί να κεφαλαιοποιήσει την πρόσφατη αναδίπλωση της κυβέρνησης για το χαράτσι, ενώ την ίδια στιγμή γίνονται σημαντικές προσπάθειες δικτύων αλληλεγγύης και εναλλακτικών δικτύων διανομής τροφίμων που έστω και πρωτόλεια προσπαθούν να ικανοποιήσουν βασικές λαϊκές ανάγκες.

Ο εργαζόμενος λαός, ο πραγματικός παραγωγός του πλούτου αυτης της χώρας, αναζητά τον βηματισμό που θα οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση και την κοινωνική καταστροφή που μας επιβάλλει η αντιλαική πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Έτσι και οι τοπικές αντιστάσεις από τον επίμονο αγώνα της Κερατέας, μέχρι το μαζικό κίνημα που αναπτύσσεται για το αεροδρόμιο πρέπει να βρουν το νήμα που τις συνδέει και αυτό δεν είναι άλλο από την αντιπαράθεση με τις αντιλαϊκές πολιτικές.

Οι κάτοικοι λοιπόν μπορούν και πρέπει να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους, δημιουργώντας όρους πραγματικής αντιπαράθεσης και ρήξης, για να δώσουν μια νικηφόρα προοπτική από τις μικρές, μέχρι τις μεγάλες αντιπαραθέσεις, καθώς η μάχη ενάντια στο ξεπούλημα του χώρου και της παράδοσής του σε ιδιωτικά συμφέροντα είναι αναπόσπαστο μέρος της μάχης ενάντια στην πολιτική των μνημόνιων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και πρέπει να συσπειρώσει όλο το λαό και τους εργαζόμενους για να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους. Σε αυτήν την κατεύθυνση είναι πολύ ελπιδοφόρος ο συντονισμός των λαϊκών επιτροπών και συνελεύσεων και η προσπάθεια τους να βρεθούν με τα πρωτοβάθμια σωματεία τόσο τοπικά όσο και κεντρικά.

·         Το πρώην Αεροδρόμιο του Ελληνικού να γίνει Πάρκο Φυσικού Πρασίνου και Αναψυχής, με δυνατότητες ήπιου μαζικού αθλητισμού και ελεύθερης, μη εμπορευματικής πολιτιστικής δραστηριότητας, με καμία επιχειρηματική δραστηριότητα στο χώρο.

·         Να κατοχυρωθεί άμεσα η ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου και στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και αυτό να είναι το μοναδικό καθεστώς λειτουργίας στο σύνολο του χώρου και των εγκαταστάσεων.

Σας καλούμε στη συνέλευση της Επιτροπής την Δευτέρα 19 Μαρτίου και ώρα 18:30 στο ΚΑΠΗ του Αγίου Τρύφωνα με θέμα:

Το αεροδρόμιο του Ελληνικούκαι η πάλη των κατοίκων για τη διεκδίκηση του

Επιτροπή Κατοίκων Γλυφάφας

ενάντια στο μνημόνιο και τις αντιλαϊκές πολιτικές

epitropi@gmail.com - epitropiglyfadas.blogspot.com

(ελήφθη 15-3-2012)

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Οικολόγοι Πράσινοι

μέλος του ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ ΚΟΜΜΑΤΟΣ

Θεματική Ομάδα Ανθρωπογενούς Περιβάλλοντος

                                                                                           16.03.2012

ΕΛΛΗΝΙΚΟ: ‘‘Αξιοποίηση’’ ή εκποίηση;

Στις 15 Μαρτίου το τμήμα Αττικής του Συλλόγου Αρχιτεκτόνων διοργάνωσε συνάντηση με θέμα το Σχέδιο Νόμου για την “αξιοποίηση” του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού.

Τοποθετήθηκαν μέλη του ΔΣ του ΣΑΔΑΣ και των παρατάξεων, εκπρόσωποι κομμάτων, ο Ι.Πολύζος (Πρόεδρος ΟΡΣΑ), η Β.Μπάτσου (ΣΕΠΟΧ), η Ε.Μαΐστρου (ΕΜΠ), ο Ν.Μπελαβίλας (Εργαστήρι Αστικού Περιβάλλοντος Αρχιτεκτονικής Σχολής ΕΜΠ), οι δήμαρχοι Ελληνικού/Αργυρούπολης και Αλίμου Δρ.Κορτζίδης και Θ.Ορφανός και εκπρόσωποι φορέων όπως το Ινστιτούτων Θαλάσσιων Ερευνών. Από τις ομιλίες προέκυψε ότι :

Το Σχέδιο Νόμου δεν αξιοποιεί αλλά εκποιεί όχι μόνο το χώρο του πρώην αεροδρομίου και την παράκτια ζώνη του Αγίου Κοσμά, αλλά και τον αιγιαλό, την παραλία και την ίδια τη θάλασσα όπου επιτρέπει να δημιουργηθούν, με προσχώσεις, νέες εκτάσεις χωρίς περιορισμούς.

Προσφέρονται στους ιδιώτες επενδυτές σκανδαλώδεις όροι δόμησης, με στόχο τη δημιουργία μιας νέας πόλης άνω των 3.000.000 μ2.

Υπονομεύεται προκλητικά το υπό διαβούλευση Ρυθμιστικό Σχέδιο Αθήνας, αφού σε αντίθεση με τους στόχους του:

καταστρατηγούνται όλοι οι νόμιμοι κανόνες και διαδικασίες σχεδιασμού, αδειοδότησης, κατεδαφίσεων,

δεν εξασφαλίζεται η δημιουργία κοινόχρηστου χώρου πράσινου,

δεν διαφυλάσσεται ο κοινόχρηστος χαρακτήρας του θαλάσσιου μετώπου.

Με στόχο να αποδοθεί το «οικόπεδο» καθαρό στους επενδυτές, απομακρύνονται με συνοπτικές διαδικασίες υφιστάμενες εγκαταστάσεις (ολυμπιακές αθλητικές εγκαταστάσεις, αμαξοστάσιο Τραμ, δημόσιες και δημοτικές υπηρεσίες) πολλές από τις οποίες είναι πρόσφατες και κόστισαν πολύ δημόσιο χρήμα. Η κατεδάφιση των κτηρίων τους θα βαρύνει το δημόσιο! Το δημόσιο θα επιβαρυνθεί επιπλέον με το κόστος οδικών έργων στον Υμηττό για την εξυπηρέτηση της επένδυσης. Το συνολικό κόστος για το δημόσιο αναμένεται να ανέλθει στα 2 δις€, ενώ καμία οικονομοτεχνική μελέτη δεν τεκμηριώνει τα έσοδα που θα προκύψουν από αυτή την εκποίηση.

Η εκπρόσωπος των Οικολόγων Πράσινων Νατάσσα Τσιρώνη δήλωσε ότι:

«Η σημερινή κυβέρνηση προχωρά χωρίς προσχήματα, στην υλοποίηση των σχεδίων που εξυφαίνονται, εδώ και χρόνια από τις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ και ΝΔ, με στόχο την δόμηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου, αντί της δημιουργίας ενός αληθινού πάρκου. Ενός πάρκου πρασίνου που ήταν υπόσχεση αλλά κυρίως ανάσα ζωής για τους πολίτες της τσιμεντοτερατούπολης όπου ζούμε.

Βρισκόμαστε επομένως αντιμέτωποι, για πρώτη φορά, με την εκποίηση δημόσιου χώρου. Αυτό που ζήσαμε με την Ολυμπιάδα και την χωροθέτηση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων, επεκτείνεται τώρα με την πολεοδόμηση ‘φιλέτων’ της δημόσιας γης, αρχής γενομένης από το Ελληνικό.

Δυστυχώς η ελληνική κυβέρνηση θεωρεί ότι μπορεί να πείθει τους πολίτες με χάντρες και καθρεφτάκια, μιλώντας για ανάπτυξη, για δημιουργία θέσεων εργασίας, για έσοδα. Επικαλείται μάλιστα το δημόσιο συμφέρον.

Καμία μελέτη σκοπιμότητας δεν εξηγεί όμως το γιατί οι κατοικίες, τα γραφεία, τα καταστήματα και τα ξενοδοχεία αυτής της επένδυσης θα έχουν καλύτερη τύχη από αυτά της υπόλοιπης Αττικής που μένουν αδιάθετα κουφάρια, απούλητα και ξενοίκιαστα. Καμία κυκλοφοριακή μελέτη δεν τεκμηριώνει το πώς το ήδη επιβαρημένο οδικό δίκτυο της ευρύτερης περιοχής θα εξυπηρετήσει τους νέους φόρτους.

Η περαιτέρω επιβάρυνση του περιβάλλοντος της Αττικής είναι όμως βέβαιη.

Εμείς λέμε ότι το πραγματικό δημόσιο συμφέρον, δημοσιονομικό και αναπτυξιακό, δεν είναι η οικοδόμηση και η εκποίηση των ελάχιστων δημόσιων ελεύθερων χώρων αλλά η διατήρηση του κοινωνικού χαρακτήρα τους.

Ο χώρος του Ελληνικού είναι ο τελευταίος μεγάλος ελεύθερος χώρος – απόθεμα για δημιουργία του αναγκαίου πράσινου στην Αθήνα. Αν κτισθεί, θα χαθεί για πάντα η ελπίδα δημιουργίας ενός πραγματικού Μητροπολιτικού Πάρκου. Και τα Μητροπολιτικά Πάρκα έχουν και έσοδα και θέσεις εργασίας, ιδίως όταν διαθέτουν αθλητικές εγκαταστάσεις, εκθεσιακούς και συνεδριακούς χώρους, και αρχαιολογικά ευρήματα όπως το πρώην Αεροδρόμιο. Αποτελούν δε κατ’ εξοχήν αξιοθέατα και πόλους έλξης, σε όλες τις πρωτεύουσες του κόσμου.

Αυτή η πρώτη εκποίηση δημόσιας γης πρέπει να εμποδιστεί, για να μην γίνει κανόνας. Η χώρα μας δεν είναι προς πώληση».

 

Το Γραφείο Τύπου

 

Για περισσότερες πληροφορίες:

Νατάσα Τσιρώνη: 6972335630

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ

ΟΜΑΔΑ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑΣ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΟΤΗΤΑΣ / Ενημερωτικό Δελτίο  Νο 1 - 16.3.2012

Μεταφέρουμε συνοπτικά τα συμπεράσματα και τις αποφάσεις που προέκυψαν από την Συνέλευση της «Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού», που πραγματοποιήθηκε στις 14/3/2012 στο «Πολιτιστικό Κέντρο Ελληνικού:

§  Η «Επιτροπή Αγώνα» αποτελεί  φορέα συσπείρωσης και αγωνιστικής κινητοποίησης όλων όσων θέλουν να συμβάλλουν στην αντίσταση στα σχέδια για το ξεπούλημα και την δόμηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά.

§  Η «Επιτροπή Αγώνα» συντονίζει τις δραστηριότητές της με την Δημοτική Αρχή Ελληνικού-Αργυρούπολης και αναπτύσσει κοινές δράσεις με κοινωνικούς φορείς και συλλογικότητες.

§  Στα πλαίσια της «Επιτροπής Αγώνα» δημιουργούνται και λειτουργούν ανοιχτές Ομάδες Εργασίας, για την προώθηση των αποφάσεων που λαμβάνονται. Από την Συνέλευση, προέκυψε η αναγκαιότητα για την λειτουργία των ακόλουθων Ομάδων Εργασίας:

- Ομάδα Επικοινωνίας και δημοσιότητας ( Στράτος Ιωακείμ, Πάνος Τότσικας, Σπύρος Κίνιας, Φερενίκη Βαταβάλη, Μανόλης Τρίκας,…..)

- Ομάδα προώθησης Συλλόγου «Φίλων Ελληνικού» (Κώστας Δούκας, Γιώργος Βαμβακούσης, Ακης Μπαδογιάννης, Πόλυς Τακόπουλος,….)

- Ομάδα φροντίδας του ελαιώνα και νέων δενδροφυτεύσεων (Νικήτας Πανόπουλος, Γιώργος Σταμάτης, Θανάσης Γιαννόπουλος, Άννα Λαβασά,….)

- Ομάδα συντονισμού δράσεων των  φορέων υπό «έξωση» από τον χώρο του π. Αεροδρομίου (Φερενίκη Βαταβάλη,….)

-  Ομάδα αθλητικών δραστηριοτήτων και παρεμβάσεων (Πέτρος Βλάχος,……)

- Ομάδα επανάχρησης εγκαταστάσεων (Ανδρέας Δάνος,….)

4. Προγραμματιζόμενες δραστηριότητες και εκδηλώσεις μέχρι τέλους Μαρτίου

 - Κατάθεση «Ανοιχτής Επιστολής» προς τους Βουλευτές, για να μην ψηφίσουν τον νομοσχέδιο για το       Ελληνικό που συζητείται στη Βουλή. Εκδήλωση διαμαρτυρίας, μπροστά από την Βουλή στις 22/3, 6 μ.μ, ημέρα ψήφισης του Νόμου. Ανάρτηση πανώ.

- Κατάληψη της εισόδου του κτιρίου όπου στεγάζεται το «Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων της Δημόσιας Περιουσίας», στις 30/3, ημερομηνία κατάθεσης από «επενδυτές» των εκδηλώσεων ενδιαφέροντος για την εκμετάλλευση του χώρου του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΣΑΔΑΣ – ΠΕΑ Τμήμα ΑΤΤΙΚΗΣ

Βρυσακίου 15 & Κλάδου, 10555 Αθήνα, τηλέφωνο : 210.3213871 Email: tmattikissp @ gmai l . com

Α.Π. 177 Αθήνα 16 Μαρτίου 2012

ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΣΑΔΑΣ – ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΑΤΤΙΚΗΣ

ΕΙΣΗΓΗΣΗ ΤΟΥ ΔΣ ΤΟΥ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΣΤΗΝ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΗ ΕΚΔΗΛΩΣΗ ΓΙΑ ΤΟ τ. ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΣΤΙΣ 15.3.12 ΣΤΟ ΤΕΕ

ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΚΑΙ Η ΔΙΑΡΚΩΣ ΕΞΕΛΙΣΣΟΜΕΝΗ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΛΗΡΗ ΟΙΚΟΔΟΜΗΣΗ ΤΟΥ

Όταν τον Μάρτιο του 2001 μετεγκαταστάθηκε το Διεθνές Αεροδρόμιο Αθηνών από το Ελληνικό στα Σπάτα, απελευθερώθηκε για νέα χρήση μια πολύ μεγάλη έκταση περίπου 5.300,0 στρ., στα ΝΑ όρια του Λεκανοπεδίου της Αθήνας, σχετικά κοντά στο κέντρο της Πόλης, ανάμεσα στον Υμηττό και τον Σαρωνικό. Με την έκταση αυτή μπορεί να συνεργαστεί για να παραλάβει ‘τη νέα χρήση’ η αμέσως παρακείμενη παράκτια ζώνη, περίπου 900,0 στρ., του Αγίου Κοσμά. Αποκτήθηκε έτσι ένας χώρος 6.200,0 στρ., ο οποίος δημιούργησε προσδοκίες τόσο για την αναζωογόνηση των περιφερειακών γειτονικών περιοχών, που με την απομάκρυνση του αεροδρομίου αναβαθμίζονταν, όσο και για τις δυνατότητες που θα παρείχε για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων στις πυκνοδομημένες συνοικίες της πόλης της Αθήνας, του κέντρου της και της περιοχής του Ελαιώνα.

Εν όψει της μεταφοράς του αεροδρομίου, ανατέθηκε από τον Οργανισμό Αθήνας και εκπονήθηκε το 1996 – 2001 ερευνητικό πρόγραμμα στον τομέα πολεοδομίας και χωροταξίας του ΕΜΠ, με στόχο να προσδιοριστούν οι κατευθυντήριες γραμμές αυτής της απροσδιόριστης ακόμη νέας χρήσης, που πάντως από την αρχή αναγγέλθηκε με τον γενικό τίτλο ‘Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού’.

Το 2004, προκηρύχτηκε από τον Οργανισμό Αθήνας, με την υποστήριξη της Διεθνούς Ένωσης Αρχιτεκτόνων (UIA), διεθνής αρχιτεκτονικός διαγωνισμός Ιδεών, για το ‘Μητροπολιτικό Πάρκο και την Πολεοδομική Ανάπτυξη του Ελληνικού’, με πρόγραμμα βασισμένο στην προηγούμενη έρευνα του ΕΜΠ. Ο διαγωνισμός είχε μεγάλη επιτυχία, αφού συμμετείχαν 159 διεθνείς ομάδες αρχιτεκτόνων.

Δόθηκαν τρία βραβεία και έξη έπαινοι.

Το 2006, ο Οργανισμός Αθήνας ανέθεσε στην Ομάδα Μελέτης του πρώτου βραβείου, αρχιτέκτονες David Serero, Elena Fernadez και Philippe Coignet, την επικαιροποίηση και την εξειδίκευση της Μελέτης Γενικής Διάταξης και του Προγράμματος Ανάπτυξης’ της συνολικής περιοχής του Ελληνικού.

Το πρόγραμμα που είχε δοθεί στους διαγωνιζόμενους, και το οποίο αποτέλεσε τη βάση και αυτής της μελέτης ήταν: Δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου 4.000,0 στρ., ζώνες ήπιας πολεοδομικής ανάπτυξης 1.000,0 στρ. και 300,0 στρ. παραμένουσες δραστηριότητες, με Σ.Δ. 1 στις περιοχές ανάπτυξης και μέσο Σ.Δ. στη συνολική έκταση 0,25. Η Γ’ Φάση αυτής της Μελέτης ολοκληρώθηκε και παραδόθηκε τον Ιανουάριο του 2007. Στην εκπόνησή της συμμετείχαν και ελληνικά γραφεία μελετών, υδραυλικών και συγκοινωνιολόγων.

Συγχρόνως εκπονήθηκε εκ νέου ερευνητικό πρόγραμμα, με αντικείμενο ‘Ολοκλήρωση και επικαιροποίηση του Ερευνητικού ... κλπ’, πάλι από τον τομέα πολεοδομίας και χωροταξίας του ΕΜΠ, το οποίο παραδόθηκε τον Μάρτιο του 2007.

Συμπερασματικά μπορεί να διατυπωθεί ότι οι τέσσερις αυτές προσεγγίσεις στηρίζονταν σε δημιουργία πάρκου πρασίνου 4.000,0 στρ., σε 300,0 στρ. παραμένουσες δραστηριότητες και στην αξιοποίηση για οικιστική ανάπτυξη και επιχειρηματικά πάρκα 1.000,0 στρ., με προβλεπόμενο να κατασκευαστεί νέο κτιριακό απόθεμα 1.000.000,0 μ2. Καμία ειδική πρόβλεψη δεν υπήρξε σε όλες τις μελετητικές προσεγγίσεις για χρήση αυτού του νέου κτιριακού αποθέματος για την αντιμετώπιση των οξυμένων προβλημάτων στις πυκνοδομημένες συνοικίες της πόλης της Αθήνας, αλλά πάντοτε τέτοια πρόβλεψη ήταν δυνητικά εφικτή.

Σε αυτή τη φάση, το 2008, η αντίδραση των όμορων Δήμων της περιοχής και με τη στήριξη της ΤΕΔΚΝΑ εκδηλώθηκε, μεταξύ άλλων, με την ανάθεση νέου ερευνητικού προγράμματος, το οποίο ολοκληρώθηκε τον Δεκέμβριο του 2008 – 2010, πάλι στο ΕΜΠ, αλλά αυτή τη φορά στο εργαστήριο αστικού περιβάλλοντος. Οι Δήμοι διαφωνούσαν απολύτως με την όποια αξιοποίηση της έκτασης του Ελληνικού, πέραν της δημιουργίας πάρκου πρασίνου, φυσικά με ενσωματωμένες αθλητικές, πολιτιστικές και δραστηριότητες αναψυχής. Την αντίληψη αυτή υποστηρίζει, ολοκληρώνει και εξειδικεύει η συγκεκριμένη πέμπτη ερευνητική προσέγγιση. Οι οξύτατες αντιδράσεις της αυτοδιοίκησης και πολλών κινημάτων πολιτών, με την υποστήριξη και κομμάτων της αντιπολίτευσης, οδήγησαν στο πάγωμα της υπόθεσης έως και τις εκλογές του 2009.

Η νέα φάση για την ανάπτυξη της περιοχής ανακοινώθηκε επισήμως τον Σεπτέμβριο του 2010, όταν υπουργοί, συνοδευόμενοι από μέλη της τότε πρωθυπουργικής οικογένειας, μετέβησαν στο Κατάρ, όπου ‘έκλεισαν’ επενδυτική συμφωνία για την σούπερ αξιοποίηση του Ελληνικού, με ουρανοξύστες, κρουαζιερόπλοια, λίγο Monaco και πολύ Las Vegas, αλλά και ... πολλές θέσεις εργασίας. Σε αυτό το πλαίσιο ήρθε και ισπανός πολεοδόμος που οργάνωσε το νέο Σχέδιο Γενικής Διάταξης, με πλήθος οικοδομικών τετραγώνων στο θαλάσσιο μέτωπο, που να αντιστοιχεί στις ανάγκες του πραγματικά νέου προγράμματος. Οι αντιδράσεις υπήρξαν οξύτατες από πολλούς φορείς, πέραν των αυτοδιοικητικών, αλλά ίσως -ευτυχώς αυτή τη φορά- η ‘συμφωνία’ να ήταν στον αέρα και τίποτε δεν προχώρησε.

Το 2010, δημιουργήθηκε η ‘Ελληνικό Α.Ε.’, στην οποία ανετέθη το καθήκον της αξιοποίησης και της διαχείρισης της έκτασης του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, συμπληρωμένης με την παράκτια ζώνη, δηλαδή της έκτασης των 6.204,0 στρ. Ο προσανατολισμός της νέας αξιοποίησης επαναπροσδιορίστηκε και προκρίθηκε προγραμματικά η δημιουργία ‘μητροπολιτικού πόλου έλξης διεθνούς εμβέλειας, με επίδραση στη Μεσόγειο, στα Βαλκάνια και Διεθνώς’. Το νέο Σχέδιο Γενικής Διάταξης της έβδομης μελετητικής προσέγγισης προκρίνει τη δημιουργία ‘πάρκου υψηλής ποιότητας 2.000,0 στρ. και πρότυπη ανάπτυξη, με δημιουργία μαρίνας, ξενοδοχείων υψηλής στάθμης, ζωνών εμπορίου και ψυχαγωγίας και περιοχών κατοικίας’, με μέσο Σ.Δ. 0,3, ήτοι με την κατασκευή περίπου 2.000.000,0 μ2 νέου κτιριακού αποθέματος.

Αλλά ούτε αυτή η προσέγγιση δεν ικανοποιούσε τους στόχους του δεύτερου μνημονίου, και έτσι ανεστάλη προσωρινά η λειτουργία της ‘Ελληνικό Α.Ε.’ και ανατέθηκε στα τέλη του 2011 στο Τ.Α.Ι.Π.Ε.Δ. (Ταμείο Αξιοποίησης της Ιδιωτικής Περιουσίας του Ελληνικού Δημοσίου) η διατύπωση νέου προγράμματος για την αξιοποίηση της περιοχής. Κατατέθηκε στη Βουλή την προηγούμενη εβδομάδα, μετά από 7 μέρες δημόσια διαβούλευση, Σχέδιο Νόμου ‘ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΤΟΥ ΠΡΏΗΝ ΑΕΡΟΔΡΟΜΊΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ’, με στόχο, όπως διατυπώνεται στην Εισηγητική Έκθεση ‘την προσέλκυση επενδύσεων και όχι την πώληση των περιουσιακών στοιχείων’.

Δυστυχώς όμως, τώρα πλέον, αφού τα τελευταία χρόνια έγιναν όλες οι προσπάθειες για να απομειωθεί η αξία της δημόσιας περιουσίας γενικότερα, το Ελληνικό αντιμετωπίζεται χυδαία ως οικόπεδο προς εκμετάλλευση, το οποίο πωλείται κυριολεκτικά και σε χαμηλή τιμή. Σε γενικές γραμμές, στο Σχέδιο Νόμου προβλέπονται τα ακόλουθα: · περιορισμός του πάρκου πρασίνου στα 2.000,0 στρ., με ενσωματωμένα στην έκταση δρόμους, τεχνικά έργα και τα πάσης φύσεως μόνιμα κτίρια που θα ανεγερθούν για την εξυπηρέτηση του Πάρκου, που σημαίνει περίπου 1500,0 στρ. αφιερωμένα στο πάρκο πρασίνου, δίχως να είναι υποχρεωτικός ο δημόσιος χαρακτήρας του, ούτε καν η συγκρότησή του σε ενιαίο συνεχιζόμενο χώρο.

· προσδιορίζεται γενικό πλαίσιο επιτρεπόμενων χρήσεων γης και οι επενδυτές αποφασίζουν για το που και ποιες θα εγκατασταθούν σε κάθε μία ζώνη, όπως χρήσεις γης, με ορισμό ανώτατου μικτού επιτρεπόμενου συντελεστή δόμησης στο σύνολο της έκτασης 0,4, δηλαδή περί τα 2.500.000,0 μ2 νέου κτιριακού αποθέματος, το οποίο υπό προϋποθέσεις -σε ανταλλακτική συμφωνία με τους όμορους Δήμους- μπορεί να αυξηθεί και να αποκτηθούν περί τα 3.000.000,0 μ2 νέου κτιριακού αποθέματος.

· ο αριθμός ορόφων και η κάλυψη αφήνεται στα χέρια των επενδυτών, οι οποίοι μπορούν να κατασκευάσουν υψηλά κτίρια με αιτιολογικό να καταστεί η έκταση ή τμήμα αυτής σημείο προορισμού (landmark destination) και να μην επιδεινώνεται το οικιστικό περιβάλλον ομόρων κτιρίων ή οικιστικών περιοχών από την άποψη των συνθηκών ηλιασμού, φωτισμού και αερισμού, αλλά και μεγάλες πυκνότητες κάλυψης (μέγιστο ποσοστά κάλυψης στο σύνολο της έκτασης 40%!).

· παραχωρείται στην ιδιωτική εκμετάλλευση η χρήση του αιγιαλού και της θάλασσας, επιτρέπονται τεχνητές προσχώσεις έπ’ αυτής, όπου επί των τεχνητών προβλητών και εξεδρών επιτρέπεται η ανέγερση κτιρίων, στο πλαίσιο των χρήσεων γης και όρων και περιορισμών δόμησης κάθε ζώνης (!).

· νομιμοποιούνται όλες οι προτάσεις κατά παρέκκλιση από τις ισχύουσες διατάξεις, με ειδικές υπουργικές αποφάσεις, μετά από πρόταση των επενδυτών και με ενδεχόμενη γνώμη από διορισμένη επιστημονική επιτροπή από τους υπουργούς.

Ο ΣΑΔΑΣ Αττικής, τμήμα του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, εκτιμά ότι η διατήρηση του κοινωνικού χαρακτήρα των δημόσιων ελεύθερων χώρων της χώρας και της Αττικής, ειδικότερα, συγκροτεί πράξη δημοσίου συμφέροντος και πιστεύει ότι, στην κρίσιμη φάση που βρισκόμαστε, πρέπει να δοθεί αγώνας να σωθούν από το ξεπούλημα και την οικοδόμηση οι δημόσιοι ελεύθεροι χώροι των πόλεων, οι οποίοι αποτελούν ζωτικό απόθεμα για τη βελτίωση των περιβαλλοντικών όρων της ποιότητας ζωής των παρόντων, αλλά και των παιδιών μας στο μέλλον. Η απόπειρα ξεπουλήματος του Ελληνικού αποτελεί πείραμα, που εάν πετύχει, θα έχουν την ίδια τύχη και οι υπόλοιποι μεγάλοι ελεύθεροι χώροι στη χώρα.

Αντισταθμιστικά οφέλη μπορούν να δοθούν και σε άλλες πυκνοδομημένες περιοχές της Αθήνας σε συνδυασμό με Αστικές Αναπλάσεις και εφαρμογή Πολεοδομικών κινήτρων περιβαλλοντικής αναβάθμισης και βελτίωσης της ποιότητας ζωής που προβλέπονται στο Άρθρο 10 του επίσης προς ψήφιση Σχεδίου Νόμου για τον Νέο Οικοδομικό Κανονισμό.

Ο ΣΑΔΑΣ Αττικής προβληματίζεται επίσης για το εάν τελικά υπάρχει επιστήμη της πολεοδομίας και της χωροταξίας, διότι ακούγεται παράλογο ότι για τον ίδιο χώρο, αναντικατάστατο πλούτο που διαθέτει ακόμη το Λεκανοπέδιο Αττικής, σε χρονικό διάστημα δέκα ετών, μπορεί συγχρόνως να τεκμηριώνεται ‘επιστημονικά’ η αναγκαιότητα του να μείνει όλος ελεύθερος, μέχρι του να κτίζονται 3.000.000,0 μ2 και μάλιστα από το Τμήμα της Σχολής Αρχιτεκτόνων του ΕΜΠ. Θεωρεί ότι οι συνάδελφοι αρχιτέκτονες – διδάσκοντες οφείλουν να συνεργάζονται στο θεσμικό τους όργανο, που οπωσδήποτε είναι το Τμήμα και να επεξεργάζονται και να προβάλλουν προς τα έξω κοινές αντιλήψεις.

Τέλος, ο ΣΑΔΑΣ Αττικής, τμήμα του ΣΑΔΑΣ-ΠΕΑ, δηλώνει ότι θα πάρει κάθε δυνατό πρακτικό μέτρο για την διασφάλιση των δημόσιων ελεύθερων χώρων της Αττικής και θα επιδιώξει να αποτραπεί η εφαρμογή των προβλέψεων του Σχεδίου Νόμου. Για τον σκοπό αυτό θα συνεργαστεί με άλλους επιστημονικούς και κοινωνικούς φορείς για την επίτευξη των στόχων αυτών.__

 

Επιστροφή στην αρχή

 

«ΑΞΙΟΠΟΙΗΣΗ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ»-  ΕΤΣΙ  ΕΝΝΟΟΥΝ  ΤΗΝ ΑΝΑΠΤΥΞΗ;

(τοποθέτηση στην ημερίδα του ΣΑΔΑΣ –ΠΕΑ την 15.3.12)

 

Το μοντέλο ανάπτυξης που ακολουθήθηκε, με  τις πολιτικές του real estate, της αντιπαροχής, της ανεξέλεγκτης οικοδομικής δραστηριότητας, δημιούργησε   εύκολο κέρδος  για τους λίγους. Κατά τη διαδικασία  της αστικοποίησης, πολλές μετατροπές γίνονται  και  φυσικά τοπία  αντικαθίστανται  από περιοχές  με πυκνές κτιριακές εγκαταστάσεις. Η συνεχής επέκταση της πόλης  και πέρα από το λεκανοπέδιο (Μεσόγεια) με ταυτόχρονη απαξίωση της αγροτικής γης, η μείωση των ελεύθερων χώρων, η καταστροφή της φύσης, η κατασπατάληση  φυσικών πόρων, παράλληλα με τους νέους ρύπους και την ιονίζουσα ακτινοβολία και ηχορρύπανση,   επιδεινώνουν την οικολογική κρίση και κάνουν την Αθήνα,  μη φιλική και μη βιώσιμη για τους κατοίκους της.  Η παράδοση στους ιδιώτες της δημόσιας περιουσίας μέσω  της ΕΤΑ ΑΕ και της Ολυμπιακά  Ακίνητα  ΑΕ    επέφερε επιπρόσθετα περιβαλλοντικά βάρη. Σημαντικός παράγοντας που συνέβαλε  στην περιβαλλοντική υποβάθμιση της Αττικής είναι  και οι πυρκαγιές  στους ορεινούς όγκους (Πάρνηθα, Πεντέλη, Υμηττός) των τελευταίων χρόνων. Αποτέλεσμα  των αλλαγών  αυτών, καθώς  και της αύξησης των μεταφορών και  της κατανάλωσης ενέργειας,  είναι η τροποποίηση  στοιχείων του κλίματος,  μέσα και γύρω από την αστική περιοχή.

Οι πράσινοι πνευμόνες, μικρής, μεσαίας και μεγάλης κλίμακας μέσα στην πόλη και η  σύνταξη σχεδίου  και στρατηγικής  θέσεων είναι σημαντικά όπλα   για την αντιμετώπιση  της οικολογικής κρίσης  και της κλιματικής αλλαγής.

Δυστυχώς όμως, οι ελεύθεροι χώροι της Αττικής συνεχώς λιγοστεύουν. Εδώ πρέπει να αναφέρουμε ότι  πριν από 60 χρόνια  ήταν κτισμένο  το 17,7% του λεκανοπεδίου, ενώ  σήμερα  το ποσοστό αυτό φτάνει  το 68%.   Δεν είναι τυχαίο δε, ότι το πράσινο στην Αθήνα πλησιάζει  τα 2τμ/κάτοικο, όταν σε πανευρωπαϊκό επίπεδο, σε μεγάλες  πρωτεύουσες κυμαίνεται από 25 μέχρι και 50 τμ/κάτοικο.

Ένας από τους τελευταίους μεγάλους ελεύθερους χώρους είναι και το πρώην αεροδρόμιο Ελληνικού, που έχει έκταση περί τα 6.500 στρ. Τα σχέδια «αξιοποίησης» δεν είναι καινούργια, έχουν ξεκινήσει από το 1998, αλλά μετά την μεταφορά του αεροδρομίου στα Σπάτα το 2001, έγιναν πιο συγκεκριμένα. Τον Νοέμβριο του 2000, επί υπουργίας Σουφλιά, το Ελληνικό διαφημιζόταν ως το μεγαλύτερο πάρκο της Ευρώπης, ενώ παράλληλα προβλεπόταν και η δημιουργία «κάποιων» κτιρίων για την κάλυψη των εξόδων δημιουργίας του .

Τότε το ΕΜΠ και η Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Αττικής στάθηκαν αρνητικά στα σχέδια, ενώ το Πανεπιστήμιο Αθηνών τοποθετήθηκε θετικά στην αναγκαιότητα δημιουργίας  Μητροπολιτικού Πάρκου στο Ελληνικό, για περιβαλλοντικούς λόγους, που αφορούν όλη την Αττική. 

Σήμερα, στην Ελλάδα του Μνημονίου που όλα θυσιάζονται στην εξυπηρέτηση του δημόσιου χρέους, ο δημόσιος πλούτος, οι φυσικοί μας πόροι, οι ίδιοι οι άνθρωποι, η εκποίηση του πρώην  αεροδρομίου είναι η αρχή για εκποίηση της  εθνικής μας περιουσίας, η οποία δεν θα σταματήσει στο Ελληνικό, θα επεκταθεί και σε άλλα «φιλέτα» της δημόσιας γης. 

Το αεροδρόμιο του Ελληνικού μαζί με την παραλία του Αγ. Κοσμά  έχουν μεταφερθεί  στο Ταμείο Αξιοποίησης Δημόσιας Περιουσίας  του Δημοσίου  και έχουν «βγεί στο σφυρί»,  από θεσμικούς και μη  παράγοντες, ψάχνοντας επενδυτές. Επενδυτές από το Κατάρ, την Κίνα, την Ευρώπη κ.α.  Και όλα αυτά για 5 δις ευρώ (εκτιμήσεις εγχώριων  οικονομικών κύκλων), όσο περίπου είναι το ποσό  για τόκους δημόσιου χρέους  τριών περίπου μηνών.

Με το προσχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ με τίτλο  «Σχέδιο ανάπτυξης  του πρώην  αεροδρομίου  και άλλες διατάξεις» δίνεται η χαριστική βολή  σε έναν από τους τελευταίους αδόμητους χώρους  της Αττικής.

Στο Προσχέδιο  ο συντελεστής από 0,4  που περιείχε η πρόσκληση  του Δεκεμβρίου 2011  του Ταμείου, τώρα μπορεί να φθάσει  και 0,6, δηλ. τουλάχιστον  3 εκατ τμ τσιμέντου, ακόμη και στον αιγιαλό  και το θαλάσσιο μέτωπο. Σε περιοχές  με χρήση κατοικίας  και πολεοδομικού κέντρου  ο Σ.Δ. μπορεί να φθάσει  και το 2,2, ενώ επιτρέπεται και  η ανέγερση ουρανοξυστών  στο τμήμα  της έκτασης  που βλέπει στη λεωφ. Βουλιαγμένης  και Ποσειδώνος. Στις ζώνες ανάπτυξης  ισχύουν  οι κατηγορίες χρήσεων γης που προβλέπονται  από το Μεσοπρόθεσμο (τουρισμός, ξενοδοχεία, συνεδριακά κέντρα, επιχειρηματικά πάρκα, γήπεδα, εμπορικά  κέντρα –αναψυχή, καζίνο, γήπεδα γκολφ κλπ). Τις τελευταίες μέρες δε, προστέθηκαν  και οι χρήσεις «εκπαίδευση και έρευνα». Το μέγιστο ύψος κάλυψης  στις προς πολεοδόμηση περιοχές  θα καθοριστεί  από τις πολεοδομικές μελέτες,  οι οποίες θα εγκριθούν ως προς τη νομιμότητα  από ΚΥΑ και όχι Π.Δ.,  που εξετάζονται από το ΣΤΕ.

Με το εν λόγω προσχέδιο  θεσμοθετείται η απομάκρυνση  όλων των εγκαταστάσεων  και των φορέων  από τον χώρο του αεροδρομίου. Χαρακτηριστικό είναι, ότι τα δικαστήρια και ο νόμος θα κρίνουν μετά, το νόμιμο της όλης διαδικασίας. Από την απομάκρυνση, με πρόσφατη τροποποίηση εξαιρούνται οι εγκαταστάσεις  του αμαξοστασίου του τραμ και του κέντρου Ελέγχου Περιοχής  Αθηνών –Μακεδονίας  της ΥΠΑ. Οι Δήμοι του Ελληνικού –Αργυρούπολης και οι άλλοι όμοροι δεν θα έχουν καμιά αρμοδιότητα στο χώρο. Το Μητροπολιτικό Πάρκο  από τα 6.500 στρ περιορίζεται  στα 2000 στρ, ή 1500 σύμφωνα με δημοσίευμα της Καθημερινής,  από τα οποία,  μόνο το 75% θα είναι καθαρό πράσινο.

Μιλάμε λοιπόν για μια βαρβαρότητα στο Ελληνικό, ένα  νέο «ελ ντοράντο»,  για κάθε λογής  κερδοσκόπους.

Τέλος, δεν συμφωνούμε  με τη λογική που προωθείται για μικρά πάρκα σε όλη την Αθήνα, σαν αντιστάθμισμα στην «αξιοποίηση» του Ελληνικού. Τα μικρά πάρκα δεν μπορούν  να υποκαταστήσουν, αλλά να συμπληρώσουν  το μεγάλο περιβαλλοντικό όφελος για την Αττική, που περιέχει ο μεγάλος, «εν δυνάμει» πνεύμονας πρασίνου,  του πρώην αεροδρομίου του  ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ.

Όλοι, κόπτονται για την ανάπτυξη. Η λεγόμενη «αξιοποίηση του Ελληνικού» θεωρείται  ότι βοηθά στην κατεύθυνση αυτή. Ποιά όμως ανάπτυξη, για όφελος ποιού;

Ανάπτυξη με εκποίηση δημόσιας περιουσίας σε εποχή ύφεσης; Δουλειές για  εργαζόμενους σε συνθήκες τριτοκοσμικές; Με τα καταστήματα  και τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις να κλείνουν, φαινόμενο, που αν προχωρήσει η «αξιοποίηση» θα ενταθεί στη γύρω του πρώην αεροδρομίου περιοχή.

Δυστυχώς, το Περιφερειακό Συμβούλιο Αττικής στην συνεδρίαση  που έγινε την 21Φεβρουαρίου, παρά το αίτημα της ΑΤΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ –ΟΧΙ ΣΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ  δεν πήρε απόφαση ενάντια στα σχέδια εκποίησης, αλλά παρέπεμψε το θέμα στο μέλλον.

Εμείς όμως επιμένουμε: 

Ο Ελαιώνας, το άλσος Γουδή, το πάρκο  Αντώνης Τρίτσης μαζί με το Ελληνικό αποτελούν ελπίδα περιβαλλοντικής  ανάσας όλου του λεκανοπεδίου. 

Nα γίνει λοιπόν το ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΥΨΗΛΟΥ ΠΡΑΣΙΝΟΥ, για όφελος όλων των    κατοίκων της Αττικής, με ήπιες, αθλητικές, πολιτιστικές και κοινωνικές χρήσεις. Σχετική  πρόταση έχει διατυπωθεί και από το ΕΜΠ.

Δεν είναι ένα τοπικό ζήτημα η εκποίηση του  αεροδρομίου, είναι υπερτοπικό θέμα και σαν τέτοιο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Έχει διαστάσεις όχι μόνο περιβαλλοντικές, αλλά και κοινωνικές, οικονομικές, ακόμη και εθνικές.

Ο αγώνας δεν πρέπει να σταματήσει με την πιθανή ψήφιση του εν λόγω νομοσχέδιο. Οι πολίτες και τα κινήματα,  η τοπική αυτοδιοίκηση, οι επιστημονικοί και συνδικαλιστικοί φορείς,  θα αγωνιστούν να αποτρέψουν το ξεπούλημα. Θα προστατεύσουν  το δημόσιο χώρο και τη δημόσια περιουσία και θα παλέψουν για την εφαρμογή ενός άλλου  μοντέλου ανάπτυξης. Ενός μοντέλου   συμβατού με το Περιβάλλον και την ορθολογική διαχείριση των φυσικών πόρων, έξω από τις πολιτικές των  Μνημονίων και της λιτότητας.

ΧΑΡΑ  ΚΑΦΑΝΤΑΡΗ

Γεωλόγος

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια

ΤΟ ΑΕΡΟΔΡΟΜΙΟ ΑΝΗΚΕΙ ΣΤΟ ΛΑΟ

Η κρίση και το ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας

Η πολιτική της κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, η πολιτική των μνημονίων και της τρόικας απειλεί να οδηγήσει τους εργαζόμενους στην πλήρη εξαθλίωση. Το κεφάλαιο, τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκόσμια, έχει επιλέξει ως απάντηση στη βαθιά κρίση του καπιταλισμού να «ξεκαθαρίσει» με τις κατακτήσεις ενός αιώνα των λαών, ενώ σε επίπεδο ΕΕ οι ψευδαισθήσεις για τον πραγματικό ρόλο της γκρεμίζονται, καθώς η υπεράσπιση της ΟΝΕ, του ευρώ και της ρευστότητας των τραπεζών οδηγεί ευρύτατα λαϊκά στρώματα στην οικονομική καταστροφή και την εξαθλίωση, με τις απολύσεις και τη μείωση των μισθών, τη φορομπηξία, την ακύρωση κάθε είδους εργασιακού και ασφαλιστικού δικαιώματος, τον εντεινόμενο αυταρχισμό και την εκρηκτική αύξηση της ανεργίας που ξεπερνά κατά πολύ το 20%.

Ήδη, από το 2010 με την ψήφιση του 1ου Μνημόνιου, μεθοδεύεται το ξεπούλημα τόσο των κρατικών επιχειρήσεων, όσο και της ακίνητης περιουσίας του κράτους που έφερε ως αποτέλεσμα τη θεσμοθέτηση της διαδικασίας του fast track – το «μνημόνιο του φυσικού περιβάλλοντος» - μέσω του οποίου το κάθε επιχειρηματικό σχέδιο αναγορεύεται σε «εθνικό στόχο» και με ala carte προεδρικά διατάγματα γίνεται πλέον εφικτή η παραβίαση κάθε έννοιας περιβαλλοντικής προστασίας, κανονιστικών ρυθμίσεων σε επίπεδο πολεοδομικού σχεδιασμού, παραχωρούνται αιγιαλός και παραλία και κατοχυρώνεται η δυνατότητα απαλλοτριώσεων με μόνο στόχο την εξασφάλιση της κερδοφορίας των κεφαλαίων που επενδύονται.

Με το fast track κλιμακώθηκαν επικίνδυνα οι σκληρές αντιλαϊκές πολιτικές των τελευταίων δύο δεκαετιών που οδήγησαν στην ερήμωση της υπαίθρου με την καταστροφή της αγροτικής γης και την άνευ όρων παράδοση σε τουριστικές επενδύσεις (Π.Ο.Τ.Α., γήπεδα golf, κ.α.), στην καταστροφή του φυσικού περιβάλλοντος, είτε με τη σταδιακή τσιμεντοποίηση, είτε με τις πυρκαγιές, στην επιδείνωση των όρων ζωής των λαϊκών στρωμάτων στα αστικά κέντρα, στην ανταποδοτικότητα και την επιχειρηματικοποίηση κοινωνικών παροχών στην εκπαίδευση, στην υγεία, στη διαχείριση των απορριμμάτων κ.α. που επιβάλλει παράλληλα και το «Πρόγραμμα Καλλικράτης».

Η κατεύθυνση του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας εντάθηκε με την ψήφιση του Μεσοπρόθεσμου Προγράμματος ανοίγοντας το δρόμο για το ξεπούλημα των ΔΕΚΟ, των αεροδρομίων, των λιμανιών, των δρόμων, των σιδηροδρόμων, των ορυχείων και συνολικότερα κάθε δραστηριότητας και πλουτοπαραγωγικής πηγής κρίσιμης για την επιβίωση του ελληνικού λαού. Την ίδια στιγμή ξεπουλιέται και ο φυσικός πλούτος της χώρας και τα φυσικά διαθέσιμα, δάση και παραλίες, δημόσιες εκτάσεις εντός και εκτός του οικιστικού ιστού, αλλά και ακίνητη και κινητή περιουσία κάθε είδους.

Στο πλαίσιο αυτό, το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού και άλλοι πολύτιμοι χώροι για τους κατοίκους της Αθήνας μπαίνουν στο στόχαστρο, όπως το παραλιακό μέτωπο του Σαρωνικού, τα «μπαρουτάδικα» στο Αιγάλεω, οι «αναξιοποίητες ολυμπιακές εγκαταστάσεις», ο χώρος της ΠΥΡΚΑΛ σε Δάφνη-Υμηττό καθώς και δεκάδες περιοχές ανά την Ελλάδα που κινδυνεύουν να αποδοθούν σε κάθε είδους τουριστική και κατασκευαστική «αξιοποίηση».

Αυτή η επίθεση ολοκληρώνεται με την πρόσφατη υπερψήφιση της Νέας Δανειακής Σύμβασης και την επιβολή ενός εργασιακού και κοινωνικού μεσαίωνα, αλλά και τον πλήρη έλεγχο των δημοσιονομικών της χώρας με τη σύσταση του «ειδικού λογαριασμού» διαχείρισης του ελληνικού χρέους. Το ξεπούλημα της χώρας πλέον δρομολογείται με όρους χειρότερους και από αυτούς των δανειακών συμβάσεων των αρχών του προηγούμενου αιώνα και του «μονοπωλείου των σπίρτων», με όρους που ξεπερνούν τα αποτελέσματα πολεμικών καταστροφών και που ως προς τα οικονομικά τους αποτελέσματα ενδεχομένως σύντομα να συγκρίνονται με αυτά της ναζιστικής κατοχής.

Το αεροδρόμιο στο στόχαστρο

Ειδικά ο ευρύτερος χώρος του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού (παραλία Αγ. Κοσμά, στρατιωτικές εγκαταστάσεις, γκολφ κ.α.), λόγω του μεγέθους αλλά και της θέσης του στο αστικό συγκρότημα της Αθήνας, χρόνια τώρα διαδραματίζει κομβικό ρόλο σε διάφορα αναπτυξιακά σχέδια που κατά περιόδους έχουν εκπονηθεί, με βασικό πάντα παρονομαστή την επιχειρηματική αξιοποίηση του χώρου και την οικιστική του ανάπτυξη. Η διεξαγωγή των ολυμπιακών αγώνων ειδικότερα τον μετέτρεψε στην κορωνίδα της εκσυγχρονιστκής προπαγάνδας, των ιδεολογημάτων δηλαδή της «ισχυρής Ελλάδας σε ισχυρή Ευρώπη» της περιόδου διοργάνωσής τους μέχρι και της «πράσινης ανάπτυξης» του ΓΑΠ, των μεγάλων έργων και του τερατουργήματος της ολυμπιάδας, που πέταξε πάνω από 30 δισ. € στη μαύρη τρύπα των άχρηστων ολυμπιακών έργων και της ρεμούλας των κατασκευαστικών εταιρειών. Και όλα αυτά κόντρα πάντα στις λαϊκές ανάγκες και διεκδικήσεις για τη μετατροπή του σε ελεύθερο χώρο πρασίνου.

Και κατά το παρελθόν τα διάφορα σχέδια «αξιοποίησης» του χώρου του πρώην αεροδρομίου σχετίζονταν άμεσα με γενικότερους αναπτυξιακούς σχεδιασμούς και τον ευρύτερο οικονομικό ρόλο που το πολεοδομικό συγκρότημα της Αθήνας καλούταν να διαδραματίσει από την περίοδο των ολυμπιακών αγώνων ως μητροπολιτικός πόλος ανάπτυξης και σε άμεση σχέση πάντα με την ευρωπαϊκή χωροταξική πολιτική και την περιφερειακή ολοκλήρωση της Ε.Ε. Στο πλαίσιο αυτό, τόσο το πρώην αεροδρόμιο, όσο και άλλες ολυμπιακές εγκαταστάσεις αλλά και έργα υποδομής – όπως οι νέοι αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό – σχεδιάζονταν ώστε να αποτελέσουν ένα «ολοκληρωμένο πλέγμα πόλων και αξόνων ανάπτυξης», με σκοπό να στηριχθεί η κερδοφορία συγκεκριμένων μερίδων του ελληνικού κεφαλαίου (κατασκευές, τουρισμός, εμπόριο). Και κάθε φορά με το επιχείρημα της δημιουργίας θέσεων εργασίας, για να χρυσωθεί το χάπι των καταστροφικών συνεπειών που μακροπρόθεσμα έχει η «ανάπτυξή» τους και που το βιώνουμε σήμερα.

Ενώ χρόνια λοιπόν μεθοδεύεται η «αξιοποίηση» του πρώην αεροδρομίου και η παράδοσή του σε επιχειρηματικά συμφέροντα,  χρόνια τώρα απεγνωσμένες ήταν και είναι οι απόπειρες από τους εκάστοτε κυβερνώντες και τους διάφορους απολογητές τους – ΜΜΕ, θεσμικούς – επιστημονικούς φορείς αλλά και καλοπληρωμένους ακαδημαϊκούς «ερευνητές» - να αποκρύψουν την αλήθεια από το λαό της Αθήνας μέσω επιστημονικών μελετών, είτε αποσιωπώντας σκόπιμα τους πραγματικούς σχεδιασμούς, είτε προβάλοντας επίπλαστα διλήμματα για το καλό του λαού της Αθήνας, όπως σχέδια «αστικής ανάπλασης» και μία σειρά πολεοδομικών και χωροταξικών σχεδίων και μελετών, που πίσω από την επίφαση της επιστημονικής αντικειμενικότητας και της ουδετερότητας στην πραγματικότητα πάντα αυτές ικανοποιούσαν τους κατά περιόδους επιχειρηματικούς σχεδιασμούς και τις ανάγκες του κεφαλαίου.

Η τελική φάση της επίθεσης

Το σχέδιο νόμου που κατέθεσε το ΥΠΕΚΑ στις 14/2 αποδεικνύει ότι οι κατά καιρούς εξαγγελίες και τα σχέδια για «μητροπολιτικά πάρκα» δεν αποτελούσαν παρά μία ακόμη φούσκα. Αποδεικνύει ότι το πρώην αεροδρόμιο του ελληνικού βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των απαιτούμενων θυσιών, από την πολιτική της κυβέρνησης, των μνημονίων, της ΕΕ και του ΔΝΤ. Θυσιάζεται όχι απλά για την εξυπηρέτηση του χέους και των «κερατιάτικων» της ανάπτυξης, αλλά η εκποίησή του αποτελεί μία διαδικασία στρατηγικού χαρακτήρα για το κεφάλαιο και την αστική τάξη της χώρας. Θυσιάζεται για να εξυπηρετηθεί ο «στόχος» της παραμονής στην ευρωζώνη και συνακόλουθα στην ΕΕ, αλλά και για να διαμορφωθούν μεσοπρόθεσμα καλύτεροι όροι διατήρησης αλλά και επέκτασης της κερδοφορίας του κεφαλαίου στους ελεύθερους χώρους, στη γη και γενικά στις πλουτοπαραγωγικές πηγές. Αποτελεί, επίσης, και ένα πολιτικό «πείραμα» που θα οδηγήσει άμεσα στο ξεπούλημα κάθε μικρού και μεγάλου ελεύθερου χώρου, δημόσιας γης, νησίδων, ορυκτού πλούτου, εγκαταστάσεων κ.α., αλλά και των ΔΕΚΟ που μαζί με τα σχολεία, την υγεία, την κοινωνική ασφάλιση, τα εργατικά και δημοκρατικά δικαιώματα θα θυσιαστούν, όπως οι εργαζόμενοι και η κοινωνική πλειοψηφία, για τις ανάγκες της αστικής τάξης.

Σήμερα λοιπόν, φαίνεται ότι βρισκόμαστε στη «τελική ευθεία» της εκποίησης του πρώην αεροδρομίου και συνακόλουθα της κρατικής περιουσίας. Σε συνέχεια της συστάσεως λίγους μήνες πριν της «Ελληνικό Α.Ε.» με σκοπό «τη διοίκηση, τη διαχείριση και την αξιοποίηση της έκτασης και των εγκαταστάσεων του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού» και κατόπιν του «Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου Α.Ε.» με «αποκλειστικό σκοπό την αξιοποίηση περιουσιακών στοιχείων της ιδιωτικής περιουσίας του Δημοσίου, καθώς και περιουσιακών στοιχείων των δημοσίων επιχειρήσεων των οποίων το μετοχικό κεφάλαιο ανήκει εξ ολοκλήρου, άμεσα ή έμμεσα, στο Δημόσιο ή σε Ν.Π.Δ.Δ. ...» ενώ «και το προϊόν αξιοποίησης χρησιμοποιείται αποκλειστικά για την αποπληρωμή του δημοσίου χρέους της χώρας...» (Νόμος 3986, ΦΕΚ 152/Α/01.07.2011), το σχέδιο νόμου του ΥΠΕΚΑ δεν αποτελεί απλά ένα περιβαλλοντικό έγκλημα, αλλά ένα έγκλημα ενάντια στα συμφέροντα και τις διεκδικήσεις όχι μόνο του λαού της Αττικής, αλλά ολόκληρου του ελληνικού λαού.

Το σχέδιο νόμου περιγράφει μία άνευ προηγουμένου καταστροφική παρέμβαση, σε σχέση με τις μέχρι σήμερα «αναπτυξιακές» εξαγγελίες για το μέλλον του χώρου. Τα μεγαλόπνοα σχέδια του παρελθόντος δίνουν τη θέση στην άνευ όρων επιχειρηματική ανάπτυξη και οικοδομική δραστηριότητα, ενώ ταυτόχρονα μέσα από τις διατάξεις του «κονιορτοποιείται» κάθε είδους ισχύουσα πολεοδομική νομοθεσία διαμορφώνοντας ένα ελαστικό πλαίσιο χρήσεων και όρων δόμησης, (π.χ. για τον κοινόχρηστο χαρακτήρα του αιγιαλού, τις κατεδαφίσεις κτιρίων, την εισφορά σε γη και χρήμα, κτλ). ,καθώς και ένα ευέλικτο πλέγμα διαδικασιών εφαρμογής του επενδυτικού σχεδίου (θεσμικές διαδικασίες, λειτουργία αρμόδιων φορέων, επιτάχυνση διαδικασιών έκδοσης περιβαλλοντικών όρων, έκδοση οικοδομικών αδειών κ.α.), με αποκλειστικό στόχο το ξεπέρασμα των διοικητικών και θεσμικών εμποδίων για την ευκολότερη παράδοση του χώρου - είτε  συνολικά, είτε σταδιακά - σε ιδιωτικά συμφέροντα και επενδυτές, ενώ άμεσα περιέρχεται στην αρμοδιότητα της «Ελληνικό ΑΕ» η χρήση, η διοίκηση, η διαχείριση και η εκμετάλλευση της παραλίας του Αγίου Κοσμά, και του Ολυμπιακού Κέντρου Ιστιοπλοΐας, ακριβώς όπως έχει ήδη συμβεί με την έκταση του πρώην αεροδρομίου, για να αποτελέσει το «φορέα διαχείρισης» των κατατιθέμενων επενδυτικών σχεδίων.

Αναλυτικότερα, προβλέπεται η πλέον μικρότερη έκταση ενιαίου χώρου πρασίνου που μπορεί να μην ξεπερνά τα 1.700στρ. σε σύνολο περίπου 6.500στρ., η πολεοδόμηση εκτεταμένων περιοχών και η οικοδόμηση οικιστικών ενοτήτων με αμιγή και γενική κατοικία, καθώς και πολεοδομικά κέντρα. Επίσης, καθορίζονται εκτεταμένες ειδικές ζώνες, εντός των οποίων επιτρέπεται η ανάπτυξη κάθε είδους χρήσεων, περιλαμβάνοντας εκτός των άλλων τουριστικές εγκαταστάσεις, γήπεδα γκολφ, εμπορικές χρήσεις μεγάλης κλίμακας, λιμενικές εγκαταστάσεις, θεματικά πάρκα, καζίνα, κατοικίες, ιδιωτικά νοσοκομεία, ιδιωτικά πανεπιστήμια και κέντρα διασκέδασης. Επιτρέπεται η ανέγερση πολυόροφων κτηρίων καθώς και οι εκτεταμένες παρεμβάσεις στην παραλία, η δυνατότητα προσχώσεων στο θαλάσσιο μέτωπο, ενώ συνολικά παραχωρούνται η παραλία και ο αιγιαλός δίνοντας τη δυνατότητα κατασκευής τεχνητών νησίδων και λιμενικών  εγκαταστάσεων, χωρίς καμία απολύτως μέριμνα για τη φυσιογνωμία των ακτών της Αττικής, τα θαλάσσια οικοσυστήματα και το αστικό τοπίο. Την ίδια στιγμή, προσδιορίζονται εξαιρετικά υψηλοί όροι εκμετάλλευσης της γης με ΣΔ που κυμαίνονται από 0,2 έως 2,2 (!), οι οποίοι υπό όρους μπορεί να προσαυξάνονται κατά ποσοστό έως και 20%, ανά ζώνη ανάπτυξης ή περιοχή προς πολεοδόμηση καθώς και επιτρεπόμενη κάλυψη 30% με 40% (!).

Το αδιέξοδο των διαχειριστικών λογικών

Και κατά το πρόσφατο παρελθόν, αλλά ακόμα και σήμερα, τόσο για μάχες που δίνονται για την προάσπιση του φυσικού περιβάλλοντος και των συμφερόντων των κατοίκων, όσο και για συνολικότερες μάχες που αφορούν το λαϊκό και εργατικό κίνημα, υπάρχει πληθώρα παραδειγμάτων, όπου ο πολιτικός στόχος που  θέτουν πολιτικές δυνάμεις του χώρου της «ευρύτερης» αριστεράς δεν είναι η συνολική ανατροπή της εκάστοτε αντιδραστικής ρύθμισης ή αντιλαϊκής πολιτικής, αλλά  η προσπάθεια – κυρίως μέσω θεσμικών οδών και δευτερευόντως μέσω κινηματικών διαδικασιών – «ελάφρυνσης» των επιπτώσεων και «τροποποίησης» των ασκούμενων πολιτικών. Αυτές οι αντιλήψεις, που είτε δεν πιστεύουν στη νικηφόρα προοπτική των αγώνων, είτε αναπαράγουν πλευρές της κυρίαρχης πολιτικής σε ό,τι αφορά κυρίως την προσήλωση στην «ευρωπαϊκή προοπτική» της χώρας, οδήγησαν τις τελευταίες δεκαετίες στον «αφοπλισμό» του λαϊκού κινήματος, με αποκορύφωμα την πλήρη αποδιάρθρωση του εργατικού και συνδικαλιστικού κινήματος, την απογύμνωση του από πολιτικούς στόχους και την απονέκρωση και γραφειοκρατικοποίηση των δομών του.

Αυτές οι «διαχειριστικές λογικές» που ως ένα βαθμό εξασφάλισαν για τα λαϊκά στρώματα μία μερική βελτίωση του επιπέδου ζωής τις δύο πρώτες τετραετίες των κυβερνήσεων του ΠΑΣΟΚ (βλ. «κοινωνικό συμβόλαιο», «κράτος δικαίου» κλπ), ήδη με την ένταξη της χώρας στην ΟΝΕ και ακόμα περισσότερο με την έναρξη της διεθνούς οικονομικής κρίσης, αποδεικνύεται ότι έχουν εξαιρετικά υψηλό τίμημα για τα λαϊκά συμφέροντα και αποτελούν ανάχωμα για την οικοδόμηση σήμερα των αναγκαίων κοινωνικών και πολιτικών αντιστάσεων για την ανατροπή της αντιλαϊκής πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Ειδικά σε σχέση με το χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού – αντίστοιχα και με το κίνημα ενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους στον Υμηττό – αυτές οι αντιλήψεις δίνουν ιδιαίτερη έμφαση στη διατύπωση ενός «εναλλακτικού» αναπτυξιακού σχεδίου για την περιοχή, μιας πιο «φιλικής στο περιβάλλον» χωροταξικής πολιτικής, που τελικά όμως αδυνατεί αλλά και δε θέλει να αντιληφθεί ότι δεν υπάρχει «ουδέτερος σχεδιασμός», αλλά αντίθετα η χωροταξική πολιτική των τελευταίων ετών στη χώρα είναι απόρροια της ευρωπαϊκής περιφερειακής πολιτικής στο πλαίσιο της «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης».

Αυτό εκφράζει εξάλλου και η προσπάθεια δημιουργίας «κινήματος από τα πάνω» με τη συγκρότηση ενός συνασπισμού πολιτικών φορέων, με πρωτοβουλία της δημοτικής αρχής Αργυρούπολης-Ελληνικού, της «Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού» με βάση ακριβώς  τα «αυταπόδεικτα» - αν μη τι άλλο - «πορίσματα» μιας πρόσφατης μελέτης του Ε.Μ.Π., ότι είναι τελικά «φτηνή και εφικτή» μία άλλη πολιτική «διαχείρισης», «ήπιας ανάπτυξης», «αυτοχρηματοδότησης», «ανταποδοτικότητας», που ταυτόχρονα θα στηρίζει τη μικρή και μεσαία επιχειρηματικότητα, την «τουριστική αναβάθμιση» της Αττικής κ.ο.κ.

Παρόμοια και με δυσδιάκριτα τα όρια, ο «συντονισμός των τριών όμορων δήμων», δεν παραγνωρίζει απλά το ρόλο και τη λειτουργία των Ο.Τ.Α. ως κομμάτι του κρατικού μηχανισμού, αλλά δίνει «πολιτικό οξυγόνο» στους πολιτικούς εκφραστές των μνημονίων στην περιοχή – τις δημοτικές παρατάξεις του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ – και ακόμα περισσότερο, ως αντιστάθισμα στις επιπτώσεις του Καλλικράτη, διεκδικεί πρακτικά μέρος της νομής του χώρου με την εγκατάσταση δημοτικών υπηρεσιών αλλά και τις σκέψεις για ΧΥΤΑ και διαδημοτικό νεκροταφείο, ανοίγοντας τελικά «κερκόπορτες» για την εγκατάσταση εντός του χώρου κάθε είδους χρήσης και δραστηριότητας οποιουδήποτε φορέα και όλα αυτά στο πλαίσιο πάντα του «οράματος» μιας «άλλης αξιοποίησης» και την «αγωνιστική» διαχείριση του εκάστοτε δήμου...

Στο ίδιο πλαίσιο κινείται και η προσπάθεια σύστασης «αστικής μή κερδοσκοπικής εταιρείας» μέσω της οποίας θα διεκδικηθεί «κομμάτι της πίτας» – σαν άλλη Μ.Κ.Ο. που θα βρει δουλειά στους ανέργους.

Αυτού του τύπου οι δομές ουδεμία σχέση έχουν, ούτε με τα λαϊκά συμφέροντα, ούτε και με πραγματικές δημοκρατικές κινηματικές δομές, αλλά αντίθετα, ανοίγοντας το δρόμο σε «πολιτικές συμμαχίες», είτε εκφράζουν ένα «θολό» αντιμνημονιακό λόγο ή έναν στείρο περιβαλλοντικό αγώνα, καταλήγουν τελικά να εγκλωβίζουν τις αγωνιστικές διαθέσεις των κατοίκων μετατρέποντας τους σε χειροκροτητές και αγωνιστικό ακροατήριο.

Τη στιγμή λοιπόν που οι ανάγκες του κεφαλαίου για το ξεπέρασμα της κρίσης σαρώνουν κάθε είδους κοινωνική κατάκτηση, που ο λαός στενάζει κάτω από το βάρος της πολιτικής των μνημονίων της ΕΕ και του ΔΝΤ, που καλείται να πληρώσει ένα χρέος που δε δημιούργησε, που του αφαιρούνται κατακτήσεις ενός αιώνα και ο βασικός μισθός μόλις που ανέρχεται στα 400€, οι παραπάνω αντιλήψεις και πρακτικές σε σχέση με το αναγκαίο περιεχόμενο του κινήματος και τις δομές του, το ρόλο των θεσμικών φορέων και των Ο.Τ.Α. και η ιδεολογική εμμονή σε μία «άλλου τύπου» ανάπτυξη, στην «πάλη» για μια «ρεαλιστική λύση» και για έναν ετεροχρονισμένο «τίμιο συμβιβασμό», ανάμεσα στις λαϊκές διεκδικήσεις και τα σχέδια του κεφαλαίου, όχι μόνο δε συμβάλλουν στη δυνατότητα νικηφόρας διεκδίκησης του χώρου, αλλά αντίθετα αφαιρούν την όποια δυνατότητα βαθέματος του αγώνα και σύνδεσής του με το συνολικό πολιτικό αγώνα που δίνει ο λαός αυτή την περίοδο για την ανατροπή της αντιλαϊκής επίθεσης.

Για τη νικηφόρα προοπτική του κινήματος

Ο χώρος όμως του αεροδρομίου δε σηματοδοτεί μόνο τις επιλογές του ελληνικού αστισμού. Σηματοδοτεί τον ιδρώτα των προσφύγων που μετέτρεψαν αυτή τη βραχώδη έκταση σε κηπούπολη, τον πόνο της καταστροφής από τους βομβαρδισμούς του 1943-’44, την αγωνία των μεταναστών του 1950-’60 που κατοίκησαν στην περιοχή για μια καλύτερη ζωή, τον αγώνα του λαού ενάντια στις αμερικάνικες βάσεις και πρόσφατα την εντεινόμενη πάλη των κατοίκων για τη μετατροπή του χώρου σε πάρκο υψηλού πρασίνου χωρίς επιχειρηματικές δραστηριότητες, για ανοιχτές παραλίες, ενάντια στους νέους αυτοκινητόδρομους και για την προστασία του Υμηττού.

Ο αγώνας για την αποτροπή της εκποίησης του πρώην αεροδρομίου είναι πιο επίκαιρος από ποτέ και δεν μπορεί παρά να  διεκδικήσει το κατοχυρωμένο στη συνείδηση του λαού αίτημα για μετατροπή του πρώην αεροδρομίου σε χώρο ελεύθερο, σε πάρκο υψηλού πρασίνου, σε πάρκο του λαού και όχι του κεφαλαίου.

Γιατί είναι ο κοινός αγώνας με αυτόν των εργαζομένων για να μην ξεπουληθούν οι ΔΕΚΟ, για να υπάρχουν εργασιακά και ασφαλιστικά διακαιώματα, για να σταματήσει η κλοπή των λαϊκών εισοδημάτων με την αλλεπάλληλη φοροληστεία, για να προασπιστούν οι δημοκρατικές και κοινωνικές κατακτήσεις του λαού.

Πλέον, βρισκόμαστε στη «τελική ευθεία» και ο αγώνας για την αποτροπή της εκποίησης του πρώην αεροδρομίου και συνακόλουθα της κρατικής περιουσίας είναι πιο αναγκαίος από ποτέ. 

Ο εργαζόμενος λαός, ο πραγματικός παραγωγός του πλούτου αυτής της χώρας, οφείλει να βρει το βηματισμό που θα τον οδηγήσει στην έξοδο από την κρίση και την κοινωνική καταστροφή που μας επιβάλλει η αντιλαϊκή πολιτική κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ. Έτσι και οι τοπικές αντιστάσεις - από τον επίμονο αγώνα της Κερατέας, μέχρι το μαζικό κίνημα που μπορεί να αναπτυχθεί για το αεροδρόμιο - πρέπει να βρουν το νήμα που τις συνδέει και αυτό δεν είναι άλλο από την αντιπαράθεση με τις αντιλαϊκές πολιτικές.

Οι κάτοικοι και οι εργαζόμενοι λοιπόν μπορούν και πρέπει να πάρουν τον αγώνα στα χέρια τους, δημιουργώντας όρους πραγματικής αντιπαράθεσης και ρήξης, σε ένα μέτωπο αντίστασης και ανατροπής για να δώσουν την αναγκαία νικηφόρα προοπτική στις μικρές, αλλά και στις μεγάλες αντιπαραθέσεις, καθώς η μάχη ενάντια στο ξεπούλημα του χώρου και της παράδοσής του σε ιδιωτικά συμφέροντα είναι αναπόσπαστο μέρος της συνολικής πολιτικής μάχης ενάντια στην πολιτική των μνημονίων κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ και πρέπει να συσπειρώσει όλο το λαό και τους εργαζόμενους για να πάρουν την υπόθεση στα χέρια τους!

Σήμερα ο αγώνας για το αεροδρόμιο οφείλει:

·         Να διεκδικήσει τη μετατροπή του πρώην αεροδρομίου σε πάρκο υψηλού πρασίνου, χωρίς επιχειρηματικές δραστηριότητες, χωρίς οικοπεδοποίηση και οικιστική ανάπτυξη, απέναντι σε διαχειριστικές λογικές «αυτοχρηματοδότησης του πάρκου», «άλλης αξιοποίησης» ή ακόμα και «πράσινης ανάπτυξης» που τα «αποτελέσματά» τους φαίνονται από τα φουγάρα του Θριασίου, τα κατεστραμμένα Μεσόγεια, τη «διπλή ανάπλαση» του Ελαιώνα, το «Μητροπολιτικό Πάρκο» στο Γουδί και επαναφέρουν από την πίσω πόρτα την κυρίαρχη πολιτική.

·         Να μην εγκλωβιστεί στο πλαίσιο ενός πολιτικού μετώπου διαμαρτυρίας ετερόκλητων πολιτικών ή/και θεσμικών φορέων, παρέχοντας άλλοθι σε όσους στηρίζουν ή και υλοποιούν την κυρίαρχη πολιτική όλα αυτά τα χρόνια, ούτε επίσης και στο πλαίσιο ενός περιβαλλοντικού κινήματος που, εθελοτυφλώντας, αδυνατεί να ανοίξει δρόμους στην κοινωνική δυναμική.

·         Να ακολουθήσει το ισχυρό χνάρι της λαϊκής αυτοοργάνωσης, των λαϊκών επιτροπών και συνελεύσεων, που είχε σημαντική συμβολή στην αναστολή της κατασκευής των νέων αυτοκινητόδρομων στη νότια Αθήνα.

·         Να εμπιστευθεί τις ανεξάντλητες δυνάμεις του λαού και να συναντήσει τον άκαμπτο αγώνα των κατοίκων της Κερατέας, με τις νέες δυναμικές μορφές κοινωνικής αντίστασης που γεννά η διογκούμενη κοινωνική οργή, όπως το κίνημα της ανυπακοής για τα εισιτήρια και τα διόδια, το κίνημα ενάντια στους αυτοκινητόδρομους, αλλά και τους αγώνες για δημόσια δωρεάν εκπαίδευση και υγεία και την εντεινόμενη πάλη των εργαζομένων και της νεολαίας για τα δικαιώματά τους, ενάντια στην κυρίαρχη πολιτική.

·         Να αποτελεί αναπόσπαστο τμήμα και σημαντικό σταθμό της πάλης του λαού ενάντια στα μνημόνια, που η επιτυχημένη της έκβαση θα αποτελέσει σταθμό του κινήματος συμβάλλοντας έτσι και στην ανατροπή της κυβέρνησης και την ρήξη με την κυρίαρχη πολιτική, ΕΕ και ΔΝΤ.

Να απαιτήσουμε:

·         Το πρώην αεροδρόμιο του Ελληνικού να γίνει Πάρκο Φυσικού Πρασίνου, πάρκο του λαού και όχι του κεφαλαίου. Οι υπάρχουσες ή άλλες υποδομές να αποδοθούν στις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της Αθήνας (μαζικό αθλητισμό, πολιτιστικές δραστηριότητες κ.α.).

·         Να κατοχυρωθεί άμεσα η ελεύθερη και δωρεάν πρόσβαση στο χώρο του πρώην αεροδρομίου, στις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και την παραλία του Αγίου Κοσμά.

·         Καμία οικοπεδοποίηση και οικιστική-οικοδομική «ανάπτυξη». Καμία εκχώρηση όλου ή τμήματος του χώρου σε ιδιώτες επιχειρηματίες για κανένα λόγο και με καμιά μορφή. Το κράτος – κεντρικό, περιφερειακό και τοπικό - να αναλάβει το κόστος για την κατασκευή και τη συντήρηση του πάρκου, χωρίς καμία αύξηση τελών και φορολογίας. Οι εργαζόμενοι δεν θα πληρώσουν!

·         Να απομακρυνθούν όλες οι χρήσεις και να απαγορευτούν όλες οι δραστηριότητες (πίστες αυτοκινήτων, εκθέσεις, εγκαταστάσεις κινηματογραφήσεων, στρατιωτικές και αστυνομικές εγκαταστάσεις, κάμερες , κλπ), που υπονομεύουν τη μετατροπή του σε Πάρκο Φυσικού Πρασίνου.

·         Καμία νέα λεωφόρος στην περιοχή. Δωρεάν μαζικές μεταφορές για τους κατοίκους. Απομάκρυνση των ξενυχτάδικων και κάθε ιδιωτικής εγκατάστασης από την παραλία.

Εμπρός στο δρόμο του αγώνα

Η Πρωτοβουλία Κατοίκων στα Νότια εδώ και χρόνια έχει επισημάνει ότι ο αγώνας για  το πρώην αεροδρόμιο αποτελεί ένα κρίσιμο ζήτημα για το λαϊκό και εργατικό κίνημα και τις οργανωμένες δυνάμεις που συμμετέχουν σε αυτό.

Πλέον, το καταστροφικό ενδεχόμενο του οριστικού ξεπουλήματος του χώρου βρίσκεται προ των πυλών γεγονός που κάνει επιτακτική την ανάγκη της οικοδόμησης των αναγκαίων κινηματικών και πολιτικών δομών με σκοπό την νικηφόρα διεκδίκηση του χώρου του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού προς όφελος των λαϊκών συμφερόντων, για να γίνει πάρκο του λαού και όχι του κεφαλαίου , αλλά και την ενίσχυση της συνολικής μάχης για την ανατροπή των μνημονίων και της πολιτικής κυβέρνησης – ΕΕ – ΔΝΤ.

Δύο χρόνια τώρα, το εργατικό και λαϊκό κίνημα δίνει σκληρές μάχες στην κατεύθυνση της συνολικής ανατροπής της αντιλαϊκής πολιτικής. Από την πρόσφατη όξυνση των εργατικών αγώνων, τα κινήματα ανυπακοής και των πλατειών και τα αλεπάλληλα ξεσπάσματα της οργής και αγανάκτησης του λαού φαίνεται ότι και η μάχη για το αεροδρόμιο μπορεί να ακολουθήσει νικηφόρα πορεία.

Ως σχήμα γειτονιάς, ως αριστερή αντικαπιταλιστική κίνηση πόλης θα συμβάλλουμε με όλες τις δυνάμεις μας σε αυτή την κατεύθυνση. Ειδικότερα για το ζήτημα του αεροδρομίου θεωρούμε κρίσιμη τη συνεύρεσή μας με όλες τις αγωνιζόμενες δυνάμεις τόσο σε επίπεδο κοινής δράσης, όσο και σε επίπεδο – στο βαθμό που είναι εφικτό – κοινής πολιτικής συμπόρευσης θεωρώντας ότι αυτό θα συνεισφέρει τόσο στην ενίσχυση των λαϊκών διεκδικήσεων όσο και στην οικοδόμηση σε κάθε γειτονιά, σε κάθε περιοχή των αναγκαίων μορφών λαϊκής αυτοοργάνωσης και αγώνα, των αναγκαίων κοινωνικών όρων για την αποτροπή του ξεπουλήματος του αεροδρομίου και της δημόσιας περιουσίας, αλλά και γενικότερα για ένα κίνημα ρήξης και ανατροπής με τις αντιλαϊκές πολιτικές κυβέρνησης/ΕΕ/ΔΝΤ.

Το επόμενο διάστημα θα πάρουμε πρωτοβουλίες για να αξιοποιηθεί τόσο η κατακτημένη αγωνιστική εμπειρία και δομές που έχει δημιουργήσει η κοινή δράση στο κίνημα, όσο όμως και για τη συγκρότηση της αναγκαίας – κατά την άποψη μας - ανοιχτής, δημοκρατικής, αγωνιζόμενης Πρωτοβουλίας που θα συμβάλλει στο μαζικό λαϊκό αγώνα για το Ελληνικό.

(ελήφθη 18-3-2012)

 

Επιστροφή στην αρχή

 

ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΙΚΟ ΠΑΡΚΟ ΣΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ

Ανοιχτή επιστολή προς τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου

ΝΑ ΜΗΝ ΨΗΦΙΣΤΕΙ ΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΝΟΜΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ!

Σε συνέχεια των διαδικασιών που έχουν δρομολογήσει τους τελευταίους μήνες κυβέρνηση και τρόικα, κατατέθηκε πρόσφατα στη Βουλή και προωθείται προς ψήφιση ένα απαράδεκτο σχέδιο νόμου για την «αξιοποίηση» του Ελληνικού με πρόσχημα την εξυπηρέτηση του δημόσιου συμφέροντος. Με το νόμο αυτό, προβλέπονται εντατικές  χρήσεις και σκανδαλώδεις όροι δόμησης οι οποίοι, αν εφαρμοστούν, δίνουν την δυνατότητα στους επίδοξους επενδυτές να οικοδομήσουν στην συνολική έκταση των 6.200 περίπου στρεμμάτων, κτιριακές εγκαταστάσεις 3.500.000 περίπου εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων, μετατρέποντας το  χώρο του πρώην αεροδρομίου του Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά σε ένα νέο πολεοδομικό κέντρο στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ουσιαστικά σε μια «πόλη μέσα στην πόλη».

Ανάμεσα σε άλλα το σχέδιο νόμου προβλέπει τα εξής:

·         Περιέρχεται στην “Ελληνικό Α.Ε” η χρήση, η διοίκηση, η διαχείριση και η εκμετάλλευση της παραλίας του Αγίου Κοσμά και συγκεκριμένα του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Νεότητας (ΕΑΚΝ) και του Ολυμπιακού Κέντρου Ιστιοπλοΐας, ακριβώς όπως έχει ήδη συμβεί με την έκταση του πρώην αεροδρομίου, για να παραχωρηθούν στην συνέχεια στους «επενδυτές».

·         Δίνεται η δυνατότητα δημιουργίας προσχώσεων στο θαλάσσιο μέτωπο όπου θα επιτρέπεται και η οικοδόμηση και ταυτόχρονα, παραχωρείται  η παραλία , ο αιγιαλός, η θάλασσα και ο βυθός της στους επενδυτές. Ανάβει το πράσινο φως αφενός για να ανεγερθούν ουρανοξύστες και άλλες φαραωνικές κτιριακές κατασκευές, αφετέρου για να δημιουργηθούν τεχνητά νησιά και λιμενικές εγκαταστάσεις κατά τα πρότυπα του Dubai, χωρίς καμία απολύτως μέριμνα για τη φυσιογνωμία των ακτών της Αττικής, τα θαλάσσια οικοσυστήματα και το αστικό τοπίο.

·         Επιτρέπεται η ανάπτυξη κάθε είδους χρήσεων, περιλαμβάνοντας εκτός των άλλων τουριστικές εγκαταστάσεις, κέντρα διασκέδασης, γήπεδα γκολφ, εμπορικές χρήσεις μεγάλης κλίμακας, λιμενικές εγκαταστάσεις, θεματικά πάρκα, καζίνα, κατοικίες, ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδιωτικά πανεπιστήμια. Παράλληλα, όχι μόνο αγνοείται επιδεικτικά η παρουσία και η σημασία των υφιστάμενων χρήσεων κοινωνικής πρόνοιας, εκπαίδευσης, αθλητισμού, πολιτισμού, διοίκησης και μεταφορών, αλλά προγραμματίζεται η άμεση απομάκρυνσή τους από το χώρο και η μετεγκατάστασή τους , η οποία, πέραν των άλλων συνεπάγεται κόστος για το ελληνικό δημόσιο άνω του 1 δις ευρώ.

·         Προβλέπεται η δημιουργία  ενός  «Πάρκου» 2.000 στρ. που ούτε ενιαίο, ούτε κοινόχρηστο θα είναι και ταυτόχρονα ένα μεγάλο μέρος του θα καταλαμβάνεται από κτιριακές κατασκευές και τεχνικές υποδομές.

·         Την ίδια στιγμή που η κυβέρνηση αδιαφορεί με τον πιο προκλητικό τρόπο για το πάγιο αίτημα της τοπικής κοινωνίας για τη δημιουργία ενός δημόσιου και  κοινόχρηστου Μητροπολιτικού Πάρκου πρασίνου στο σύνολο της έκτασης, προσπαθεί να εξαγοράσει τους δήμους της περιοχής προσφέροντας μέσω του Πράσινου Ταμείου, ενός φορέα που η ίδια έχει πρακτικά ακυρώσει, ένα  μέρος της υπεραξίας από την εκμετάλλευση του Ελληνικού.

·         Τέλος, επισημαίνεται ότι με τη λειτουργία του λεγόμενου «Μητροπολιτικού Πόλου Ελληνικού», συνδέονται δημόσια έργα υποδομής που προβλέπεται να ξεπεράσουν το 1 δις ευρώ (Αυτοκινητόδρομοι στον Υμηττό κ.α), τα οποία θα κληθούν να πληρώσουν όχι οι ξένοι «επενδυτές», αλλά οι ως  συνήθως  άγρια φορολογούμενοι Έλληνες πολίτες.

Κατόπιν των όσων επισημαίνονται παραπάνω, θεωρούμε  απαράδεκτη την κατάθεση στην Βουλή αυτού του  νομοσχέδιου, το οποίο στο όνομα της «αξιοποίησης», προωθεί την εκποίηση της δημόσιας γης καθώς και την παραχώρησή της σε ιδιώτες για μακροχρόνια εκμετάλλευση και  για το οποίο έχουν ήδη εκφράσει την αντίθεσή τους οι εκπρόσωποι της Τοπικής Αυτοδιοίκησης στην Αττική (ΠΕΔΑ), επιστημονικοί φορείς (Τ.Ε.Ε, ΣΑΔΑΣ κ.ά), κοινωνικοί φορείς και κινήσεις πολιτών.

 Καλούμε τους Βουλευτές του Ελληνικού Κοινοβουλίου να το καταψηφίσουν, διαχωρίζοντας την θέση τους από επιλογές που θα έχουν εξαιρετικά καταστροφικές κοινωνικές, πολεοδομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις στην Αττική.

 Τους καλούμε επίσης να συνταχθούν μαζί μας στο αγώνα για τη δημιουργία ενός δημόσιου και κοινόχρηστου Μητροπολιτικού Πάρκου πρασίνου με ήπιες δραστηριότητες αθλητισμού, πολιτισμού και κοινωφελείς  εγκαταστάσεις για όλους τους κατοίκους της Αθήνας!

19 Μαρτίου 2012

Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού

parkoellinikou@gmail.com – http // parkoellinikou.blogspot.com

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Οι Οικολόγοι Πράσινοι για τις ενέργειες αξιοποίησης του Ελληνικού

 

Πέμπτη, 22 Μάρ. 2012,

Η πρώτη εκποίηση δημόσιας γης τίθεται σήμερα προς ψήφιση στη Βουλή και αφορά την «αξιοποίηση του πρώην Αεροδρομίου του Ελληνικού και της παράκτιας Ολυμπιακής ζώνης του Αγίου Κοσμά».

Αξιοποίηση που θα επιβαρύνει περαιτέρω το ήδη υποβαθμισμένο περιβάλλον της Αθήνας, θα προσθέσει 3,5 εκατομμύρια τετραγωνικά μέτρα δόμησης, θα υποθηκεύσει 3 χλμ. θαλάσσιου μετώπου του Σαρωνικού, θα επιβαρύνει κυκλοφοριακά το ήδη κορεσμένο οδικό δίκτυο. Αξιοποίηση που δεν συνοδεύεται από καμία οικονομοτεχνική μελέτη που να τεκμηριώνει το οικονομικό όφελος αυτής της επένδυσης και τη βιωσιμότητά της.

Πέρα όμως από την διαφωνία μας με την ουσία αυτής της «αξιοποίησης», είναι σκόπιμο να σταθούμε στις διαδικασίες που εγκαινιάζονται με αφορμή αυτό το νομοσχέδιο: προσχηματική διαβούλευση, συνοπτικές διαδικασίες ψήφισης και άθλιες τροπολογίες στο παρά πέντε, στη λογική του «ό,τι περάσει».

Σοκαρισμένοι παρακολουθούμε την κυβέρνηση να αγνοεί επιδεικτικά τις θέσεις του επιστημονικού κόσμου αλλά και της τοπικής κοινωνίας, να καταστρατηγεί όλους τους νόμιμους κανόνες και διαδικασίες σχεδιασμού, να υπονομεύει τους στόχους του Ρυθμιστικού Σχεδίου.

Εμείς καλούμε τους βουλευτές να μην συναινέσουν σε αυτή την αντιδημοκρατική και αυθαίρετη άσκηση εξουσίας. Να μη συναινέσουν στην ταφόπλακα του περιβάλλοντος της Αθήνας.

Οι δημόσιοι ελεύθεροι χώροι δεν είναι οικόπεδα για «σκότωμα». Είναι το απόθεμα για τη βελτίωση του περιβάλλοντος και της ποιότητας ζωής μας. Της δικής μας και των παιδιών μας.

 

Επιστροφή στην αρχή

 

23 Μάρτιος 2012

Να μην τους επιτρέψουμε να ολοκληρώσουν τα σχέδιά τους για το Ελληνικό!

Του Πάνου Τότσικα

Ψηφίστηκε την περασμένη Πέμπτη το νομοσχέδιο με τίτλο Αξιοποίηση του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού σε έκταση 6.204 στρεμμάτων, στην οποία περιλαμβάνεται και όλος ο παραλιακός χώρος του Αγίου Κοσμά, από την παραλία Αλίμου έως την παραλία της Γλυφάδας, συμπεριλαμβανομένου του Ολυμπιακού Κέντρου Ιστιοπλοΐας και του Εθνικού Αθλητικού Κέντρου Νεότητας Αγίου Κοσμά.
Σύμφωνα με το άρθρο 1 του ν/σ, «η αξιοποίηση… συνιστά σκοπό εντόνου δημοσίου συμφέροντος με τον οποίο επιδιώκεται… η συμβολή στους εθνικούς δημοσιονομικούς και αναπτυξιακούς στόχους για την αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας… η δημιουργία ενός μητροπολιτικού πόλου πολλαπλών λειτουργιών, εθνικής εμβέλειας και διεθνούς αναφοράς…». Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του εγχώριου οικονομικού επιτελείου, «το Ελληνικό θεωρείται η ναυαρχίδα της ιδιωτικοποίησης της δημόσιας περιουσίας και μπορεί να επιφέρει κεφάλαια περί τα 5 δισ. ευρώ». (Σπ.Πολλάλης, πρόεδρος της «Ελληνικό Α.Ε», 26.2.2012)
Ωστόσο, τίθενται μια σειρά από ζητήματα: Ποιοι και γιατί θα επενδύσουν 5 δισ. ευρώ; Με ποιους όρους θα γίνει αυτό; Ποιοι θα επωφεληθούν από αυτή την κίνηση, εκτός από τους επενδυτές; Τι σημαίνει, εν τέλει, «αξιοποίηση της δημόσιας περιουσίας»; Τι σημαίνει «ανάπτυξη»;
Είναι προφανές ότι στα παραπάνω ερωτήματα υπάρχουν και δίδονται πολλαπλές απαντήσεις, οι οποίες συνδέονται με την οπτική γωνία που βλέπει το ζήτημα ο καθένας. Και είναι επίσης προφανές ότι η ιδιωτικοποίηση της δημόσιας περιουσίας, συμπεριλαμβανομένου και του πρώην Αεροδρόμιου Ελληνικού, δεν θα επιφέρει κέρδη σε όλους τους Έλληνες.
Είναι προφανές ότι, από τη λεγόμενη «αξιοποίηση» και τη μακροχρόνια οικονομική εκμετάλλευση του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας Αγ. Κοσμά, θα κερδίσουν, κυρίως, κάποιοι ξένοι «επενδυτές» οι οποίοι καραδοκούν να αρπάξουν την ευκαιρία (Ευρωπαίοι, Αμερικάνοι, Καταρέζοι, Κινέζοι - αυτό θα το μάθουμε αργότερα) και ελάχιστοι ντόπιοι. Θα επωφεληθούν ελάχιστοι Έλληνες εργαζόμενοι, οι οποίοι σε εργασιακές συνθήκες «γαλέρας», με μισθούς και μεροκάματα πείνας, θα κληθούν να οικοδομήσουν και να συντηρήσουν τα μεγαλεπήβολα σχέδια των «επενδυτών».
Επισημαίνεται ότι το ν/σ προωθήθηκε από τον υπουργό ΠΕ.ΚΑ. Γ.Παπακωσταντίνου, ο οποίος μετά τις «μνημειώδεις» παρεμβάσεις του στην οικονομία, ανέλαβε να ξεπαστρέψει και το φυσικό περιβάλλον της χώρας.

Μια «πόλη μέσα στην πόλη»
Η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, ενόψει της ψήφισης του ν/σ, απηύθυνε «Ανοιχτή Επιστολή προς τους βουλευτές του ελληνικού Κοινοβουλίου» -καλώντας τους να μην ψηφίσουν το σχέδιο νόμου- στην οποία αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής: «…Με το νόμο αυτό προβλέπονται εντατικές χρήσεις και σκανδαλώδεις όροι δόμησης οι οποίοι, αν εφαρμοστούν, δίνουν τη δυνατότητα στους επίδοξους επενδυτές να οικοδομήσουν κτιριακές εγκαταστάσεις 3.720.000 τετραγωνικών μέτρων, μετατρέποντας το χώρο του πρώην Aεροδρομίου του Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά σε ένα νέο πολεοδομικό κέντρο στο λεκανοπέδιο της Αττικής, ουσιαστικά σε μια “πόλη μέσα στην πόλη”».
Ακόμη, επισημαίνει ότι με το σχέδιο νόμου «…επιτρέπονται κάθε είδους χρήσεις, περιλαμβάνοντας, τουριστικές εγκαταστάσεις, κέντρα διασκέδασης, γήπεδα γκολφ, εμπορικές χρήσεις μεγάλης κλίμακας, λιμενικές εγκαταστάσεις, θεματικά πάρκα, καζίνα, κατοικίες, ιδιωτικά νοσοκομεία και ιδιωτικά πανεπιστήμια, ερευνητικά κέντρα και κτίρια διοίκησης… Δίνεται η δυνατότητα δημιουργίας προσχώσεων στο θαλάσσιο μέτωπο, όπου θα επιτρέπεται και η οικοδόμηση και ταυτόχρονα, παραχωρείται η παραλία, ο αιγιαλός, η θάλασσα και ο βυθός της στους επενδυτές. Ανάβει το πράσινο φώς αφενός για να δημιουργηθούν ουρανοξύστες και άλλες φαραωνικές κτιριακές κατασκευές, αφετέρου για να δημιουργηθούν τεχνητά νησιά και λιμενικές εγκαταστάσεις κατά τα πρότυπα του Ντουμπάι, χωρίς καμιά απολύτως μέριμνα για την φυσιογνωμία των ακτών της Αττικής, τα θαλάσσια οικοσυστήματα και το αστικό τοπίο…».

Τέλος στις αυταπάτες
Με το ν/σ που ψηφίστηκε, επιχειρείται να δοθεί η εντύπωση ότι όμοροι δήμοι θα καρπωθούν ένα μέρος της υπεραξίας από την εκμετάλλευση του πρώην αεροδρομίου, μέσω του λεγόμενου «Πράσινου Ταμείου», δηλαδή ενός φορέα που ουσιαστικά και πρακτικά έχει ακυρωθεί. Πρόκειται προφανώς για εμπαιγμό, με στόχο να ανακοπούν οι αντιδράσεις από επιλογές που θα έχουν εξαιρετικά καταστροφικές κοινωνικές, πολεοδομικές και περιβαλλοντικές επιπτώσεις, όχι μόνο στην περιοχή του Ελληνικού αλλά σε ολόκληρη την Αττική.
Ακόμη, με τα σχέδια που προωθούνται, δίνεται τέλος και στις αυταπάτες που είχαν καλλιεργηθεί ότι από την «αξιοποίηση» του Ελληνικού θα προκύψουν χρήματα ώστε να δημιουργηθούν χώροι πράσινου σε άλλες περιοχές της Αθήνας και της Αττικής. Γίνεται πλέον σαφές ότι το όποιο οικονομικό όφελος προκύψει, θα διατεθεί για τη μείωση του δημόσιου χρέους το οποίο παρά το «κούρεμα» ανέρχεται στα 290 δισ. ευρώ εξ αιτίας των αλόγιστων αλλά επικερδών επιλογών προηγούμενων διαχειριστών της εξουσίας. Επισημαίνεται ακόμη ότι, τα αναμενόμενα 5 δισ. ευρώ από το ξεπούλημα του Ελληνικού, ακόμα και αν εισπραχθούν, θα καλύψουν το δημόσιο χρέος τόκων μόνο… τριών μηνών. Οπότε, άνθρακας ο θησαυρός…
Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες, γίνεται φανερό ότι η «αξιοποίηση» συνδέεται με το ξεπούλημα του Ελληνικού και η «ανάπτυξη» με την παραχώρηση του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας σε κάποιους κερδοσκόπους για μακροχρόνια εκμετάλλευση.

Ο αγώνας συνεχίζεται
Απέναντι στα σχέδια για την ιδιωτικοποίηση του δημόσιου χώρου του πρώην αεροδρομίου και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, έχει αναπτυχθεί ένα μέτωπο αντίστασης που περιλαμβάνει τις Δημοτικές Αρχές των όμορων δήμων, κοινωνικούς φορείς, συλλογικότητες πρωτοβουλίες κατοίκων κ.ά.
Στο μέτωπο αυτό πρωτοστατεί η Δημοτική Αρχή Ελληνικού-Αργυρούπολης, με επικεφαλής τον δήμαρχο Χρήστο Κορτζίδη, η οποία αποτελεί και τον κύριο πόλο συντονισμού των κινητοποιήσεων και των παρεμβάσεων που προωθούνται.
Σημαντικό ρόλο στις δραστηριότητες που αναπτύσσονται, έχει και η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, η οποία «αποτελεί φορέα συσπείρωσης και αγωνιστικής κινητοποίησης όλων όσων θέλουν να συμβάλουν στην αντίσταση στα σχέδια για το ξεπούλημα και την δόμηση του χώρου του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά». Όπως επισημαίνει η Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού, αξιοποίηση του Ελληνικού, μπορεί να σημαίνει και δημιουργία ενός ελεύθερου-δημόσιου Μητροπολιτικού Πάρκου υψηλού πράσινου, με παράλληλη λειτουργία αθλητικών, πολιτιστικών και κοινωνικών δραστηριοτήτων σε όσες υφιστάμενες εγκαταστάσεις μπορούν να αξιοποιηθούν για τις ανάγκες των κατοίκων της Αττικής.
Η Επιτροπή Αγώνα πραγματοποίησε τον περασμένο χρόνο σημαντικές εκδηλώσεις στο χώρο του πρώην Αεροδρομίου (Φεστιβάλ Αντίστασης και Δημιουργίας, Συναυλία Μίκη Θεοδωράκη, Έκθεση 130 εικαστικών και παράλληλες εκδηλώσεις κ.ά.), ενώ για το επόμενο διάστημα προγραμματίζει σε συνεργασία με τον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης μια σειρά δράσεις, τόσο στο χώρο του Ελληνικού και της παραλίας του Αγίου Κοσμά, όσο και στο κέντρο της Αθήνας.
Ακόμη, εδώ και ένα περίπου χρόνο, σημαντική παρέμβαση αναπτύσσει και η Πρωτοβουλία για έναν αυτοδιαχειριζόμενο αγρό στο Ελληνικό, σε έκταση 2,5 στρεμμάτων που της παραχωρήθηκε από τον Δήμο Ελληνικού στον χώρο της πρώην Αμερικάνικης Βάσης. Όπως αναφέρεται σε κείμενο του Αυτοδιαχειριζόμενου Αγρού, «…από την πρώτη στιγμή είχαμε επισημάνει ότι το εγχείρημά μας, πέραν των άλλων, εντάσσεται στον γενικότερο αγώνα για την διάσωση του χώρου του πρώην Αεροδρομίου Ελληνικού από το ξεπούλημα που απαιτούν οι λεγόμενοι ξένοι επενδυτές και σχεδιάζουν οι ντόπιοι διαχειριστές των συμφερόντων τους…».
Πρόσφατα, στις 4/3, ο Αυτοδιαχειριζόμενος Αγρός στο Ελληνικό σε συνεργασία με τον Δήμο Ελληνικού-Αργυρούπολης, με μια μαζική δενδροφύτευση στην οποία πήραν μέρος γύρω στα 3.000 άτομα από όλη την Αττική, προχώρησαν στη δημιουργία ενός ελαιώνα σε έκταση 15 περίπου στρεμμάτων στον χώρο του πρώην αεροδρομίου, ενώ προγραμματίζεται και η δενδροφύτευση οπωροφόρων δέντρων, αμυγδαλιών, ροδιών, αμπελιών κ.ά., σε μια κίνηση ενδεικτική του τι θα μπορούσε να σημαίνει «αξιοποίηση» ενός μέρους της συνολικής έκτασης του χώρου.
Για το επόμενο διάστημα, σε αντιπαράθεση με τους νόμους και τα σχέδια της σημερινής κυβέρνησης και των αυριανών διαχειριστών των κυρίαρχων οικονομικών συμφερόντων, προγραμματίζονται στο πρώην Αεροδρόμιο Ελληνικού και την παραλία του Αγίου Κοσμά, από διάφορους κοινωνικούς φορείς, αθλητικές και πολιτιστικές εκδηλώσεις, επανάχρηση υφιστάμενων εγκαταστάσεων, ώστε να γίνει στην πράξη αντιληπτό προς κάθε επίδοξο «επενδυτή» ότι το Ελληνικό δεν πωλείται και ότι οι αντικοινωνικοί νόμοι καταργούνται με κοινωνικές αντιστάσεις…

Ο Πάνος Τότσικας είναι μέλος
της Επιτροπής Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού.

http://e-dromos.gr/index.php?option=com_k2&view=item&id=7998:

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Γιορτή  στον χώρο του Ελληνικού

Το περασμένο Μάρτιο πολίτες απο διάφορες γειτονιές της Αθήνας φύτεψαν 1150 ελιές, δημιουργώντας έναν Ελαιώνα στον χώρο του πρώην αεροδρομίου Ελληνικού, σε μια συμβολική προσπάθεια επανοικειοποίησης του χώρου και δημιουργίας ενός Μητροπολιτικού Πάρκου  πράσινου, με πολιτιστικές, αθλητικές και άλλες κοινωφελείς δραστηριότητες. 

Η ενέργεια αυτή αποτελούσε παράλληλα μια  έμπραχτη αντίσταση στα σχέδια παραχώρησης του Ελληνικού και της παραλίας του Αγ.Κοσμά σε ιδιώτες και δόμησης ενός νέου πολεοδομικού συγκροτήματος  3, 7 εκατομμυρίων τετραγωνικών μέτρων!

Την Κυριακή 30 Σεπτεμβρίου στις 1 το μεσημέρι, η "Πρωτοβουλία δια έναν αυτοδιαχειροζόμενο αγρό στο Ελληνικό, ο Κοινωνικός Συνεταιρισμός Αργυρούπολης-Ελληνικού "Βλαστός", ο Σύλλογος Δρομέων Νοτίων Προαστείων Αττικής " Ευκλής" και άλλες συλλογικότητες,  συνδιοργανώνουν γιορτή  στον χώρο του Ελαιώνα με δωρεάν μουσική και μεζέ, σε συνεργασία με την "Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο Ελληνικού" και  με την υποστήριξη των δήμων Αργυρούπολης-Ελληνικού, Αλίμου και Γλυφάδας.
Είσοδος στον χώρο του αεροδρομίου και τον Ελαιώνα υπάρχει:
 * Ανατολικά (τέρμα οδού Αεροπορίας- ΚΤΕΟ) και 
  *Δυτικά από την παραλιακή λεωφόρο Ποσειδώνος (πρώην Ολυμπιακή)

ΔΕΙΤΕ ΤΗΝ ΑΦΙΣΑ ΕΔΩ

Πρωτοβουλία για έναν αυτοδιαχειριζόμενο αγρό στο Ελληνικό

e-mail πρωτοβουλίας: agroselliniko@gmail.com   bloghttp://agroselliniko.blogspot.com/

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Υπολειτουργεί η Επιτροπή Αγώνα Ελληνικού

11/12/2012 5:34 μμ, ο/η spyros kinias έγραψε:

Το χρονικό ενός προαναγγελθέντος Θανάτου" ή γιά μας "ΤΟ ΧΡΟΝΙΚΌ ΜΙΑΣ ΠΡΟΑΝΑΓΓΕΛΘΕΙΣΑΣ ΑΠΟΤΥΧΊΑΣ" κατέληξε ο "αγώνας" για το Μητροπολιτικό Πάρκο. ΄Ηταν μοιραίο ότι αφ' ενός η τακτική που ακολουθήθηκε μέχρι σήμερα από την ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΓΩΝΑ εδώ και δύο περίπου χρόνια δύο  περιόδους, ατόνησε και αδράνησε μέχρι που σώπασε.... Τα φαινόμενα φθοράς ήταν εμφανή σε όλους ή σε όσους συμμετέχουν ή παρακολουθούν την υπόθεση Αεροδρομίου Ελληνικού ή Μητροπολιτικού Πάρκου εδώ και μία δεκαετία.     Τα έχω επαναλάβει γραπτά και προφορικά αρκετά και επιβεβαιώνεται και από τις επιτυχημένες προσπάθειες του παρελθόντος όταν οι συναντήσεις κατέληγαν σε αποφασιστικές κινήσεις , προσπάθειες και αγώνες. Δεν ήταν ΤΥΧΑΙΑ η ακύρωση δύο φορές, σχεδόν ετοίμων σχεδίων για εκποίηση μέρους του πρώην Α/Δ με το πρόσχημα "να αντιμεπωπισθούν οι δαπάνες δημιουργίας και συντήρησης του Πάρκου"επί Κυβερνήσεων Σημίτη-Β.Παπανδρέου και Λαλιώτη καθώς και  Καραμανλή - Σουφλιά. Αλλά τότε είμαστε οργανωμένοι και κυρίως με πίστη και αγωνιστικότητα γι' αυτό που παλεύαμε. Υπενθυμίζω απλά τις πολυπρόσωπες συγκεντρώσεις μέσα στο   Α/Δ, τους  αποκλεισμούς  λεοφόρων, την κατάληψη της Ολυμπιακής Μαρίνας (που μέσα σε ένα 24ωρο άλλαξαν τα σχέδια δόμησης της παραλίας Ελληνικού). Αλλά μόνον και μόνον η εγκατάληψη όλων των σχεδίων για το πρώην Α/Δ, ακόμα και του διεθνούς αρχιτεκτονικού διαγωνισμού, επιβεβαιώνουν ότι οι προσπάθειες οι κινητοποιήσεις και οι αγώνες είχαν αποτέλεσμα.

Αυτή την φορά για διάφορους λόγους, που δεν είναι οι συνθήκες και ο χρόνος κατάλληλος  να  εξηγηθούν , αναλωθήκαμε άθελα , τυχαία ή σκόπιμα σε ατέρμονες συζητήσεις (ή τοποθετήσεις) συχνά επαναλαμβανομένων απόψεων και θέσεων . Και απ' όλες τις παράλληλες ή επάλληλες  εκδηλώσεις  που

 απλά είχαν σαν προμετωπίδα το Μητροπολιτικό  Πάρκο ,ελάχιστες είχαν κάποιο  αποτέλεσμα, όπως η μουσική εκδήλωση με το Μ.Θεοδωράκη ή η δενδροφύτευση (έστω και αν  αυτή έγινε με υπόδειξη χώρου της ΕΛΛΗΝΙΚΟ Α.Ε!.)

Σήμερα τα γεγονότα για το Α/Δ και ΟΛΗ την παραλία του Ελληνικού για  το  κυριολεκτικά  ξεπούλημα  στο 100%, τρέχουν σε σημείο που δεν τα φθάνει ούτε η  καλή πρόθεση κάποιων, ούτε ο ενθουσιασμός, ούτε τα οράματα άλλων, έστω και λίγων. ΄Αλλωστε η πηγή για τον αγώνα που ήταν η καλούμενη "επιτροπή αγώνα"φυλλορόησε ακόμη και από πρωτεργάτες, που ο καθένας για τους δικούς του λόγους, αποστασιοποιήθηκε, απομακρύνθηκε ή σώπασε....

Ετσι ακόμα και υπεύθυνοι, ανεύθυνοι και ανευθυνουπεύθυνοι, όλοι μαζί συνέβαλλαν στην σημερινή θλιβερή εικόνα.

Εγά πάντως προσωπικά, έστω και μέχρι την τελευταία στγμή, θα αγωνιστώ με ΚΑΘΕ ΤΡΟΠΟ, εμφανώς ή αφανώς,

Αν υπάρχουν και κάποιοι άλλοι που συμμερίζονται τά παραπάνω ας ενώσουν την φωνή τους. Ακάμη και αυτό θα προσθέσει κάτι....

Σπύρος Κίνιας

 

11-12-2012

είναι προφανές ότι υπάρχει ένα πρόβλημα  με την "Επιτροπή Αγώνα για το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Ελληνικό"   η οποία έχει να συναντηθεί και να συνεδριάσει από το καλοκαίρι.
Τι και ποιοί φταίνε γιαυτό, είναι μια μεγάλη ιστορία και θέλει πολλή συζήτηση    την οποία δεν νομίζω πως πρέπει να ανοίξουμε εδώ.
Έχουν γίνει πολύ περισσότερα και πολύ σημαντικότερα πράγματα   και βέβαια, κάποια στιγμή θά έπρεπε να γίνει μια αποτίμηση και ένας απολογισμός.

Πάνος Τότσικας

 

11-12-2012

Πολύ βιαστικός φαινεσαι φίλε Σπύρο.
Τίποτα δεν τέλειωσε.
Απλά κάθε εποχή έχει τις δικές της δυσκολίες.
Χαίρομαι που δηλώνεις ζωντανός στις επάλξεις
κράτησέ το αυτό και όρεξη νάχουμε να παλέβουμε.
Άκης Μπαδογιάννης

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Απέσυρε το ενδιαφέρον για το «Ελληνικό» το Κατάρ

Τετάρτη, 16 Ιανουαρίου 2013 14:49

 «Πόρτα» από το κρατικό Fund του Κατάρ, έφαγε η ελληνική κυβέρνηση και κατ’ επέκταση το Ταμείο Αποκρατικοποιήσεων για την «αξιοποίηση» του πρ. αεροδρομίου στο Ελληνικό. Η Qatari Diar απέσυρε το ενδιαφέρον της ακολουθώντας το δρόμο του αμερικάνου μεγιστάνα των ακινήτων Ντόναλντ Τραμπ.

Την απαραίτητη συμφωνία εμπιστευτικότητας υπέγραψαν τελικά μόνο τρεις εταιρείες, οι Elbit Cochin Ltd, London & Regional Properties και Lamda Development, στις οποίες θα μοιραστούν τα τεύχη του διαγωνισμού, καθώς και οι λεπτομέρειες για την πρόσβαση στα τεχνικά και νομικά στοιχεία του έργου για τη διενέργεια των αναγκαίων ελέγχων.

Σύμφωνα με χθεσινή (Τρίτη) ανακοίνωση του Ταμείου Αξιοποίησης Ιδιωτικής Περιουσίας του Δημοσίου (ΤΑΙΠΕΔ), στο πλαίσιο της β΄ φάσης του διαγωνισμού για την αξιοποίηση του «Ελληνικού», στους χώρους του πρώην αεροδρομίου θα πραγματοποιηθούν, την επόμενη εβδομάδα, συναντήσεις παρουσιάσεων και επισκέψεων από τους τρεις ενδιαφερόμενους επενδυτές. Η υποβολή των τεχνικών προσφορών αναμένεται τον Ιούλιο.

http://www.attikipress.gr/40083/apesyre-to-endiaferon-gia-to-ellhniko-to-katar?utm_source=dlvr.it&utm_medium=facebook

 

Επιστροφή στην αρχή

 

Επιστροφή στην αρχή