Επιστροφή στην αρχική σελίδα Του Παρατηρητηρίου Ελεύθερων Χώρων 

Η Κοροϊδία της Πράσινης Ολυμπιάδας (όλο το ιστορικό)

Η περιβαλλοντική αποτίμηση της Ολυμπιάδας:  από την GREENPEACE, από τη WWF

Πετραλιά κατά Λαλιώτη για το πράσινο. Αντιφάσεις ανάμεσα στα λεγόμενα του πρύτανη και των καθηγητών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου και στους έγχρωμους χάρτες και στις μακέτες που της απέστειλε ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης, όσον αφορά τις δενδροφυτεύσεις και το πράσινο εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων, επισημαίνει με ερώτησή της η βουλευτής της Ν.Δ. Φ. Πάλλη-Πετραλιά. Υπογραμμίζει πως στην ογκώδη πολυτελή έκδοση με τίτλο “2004 - Η άλλη Αττική, οάσεις πρασίνου και ποιότητα ζωής” που της έστειλε τον Ιούλιο, ως απάντηση σε σχετική της ερώτηση, ο κ. Λαλιώτης, αναφέρεται ότι στο χώρο του νέου αεροδρομίου των Σπάτων και σε έκταση 16.000 στρεμμάτων έχουν ήδη φυτευτεί 3.300.000 δένδρα και θάμνοι, ενώ αναγγέλλεται η φύτευση 30.000.000 δένδρων και φυτών εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Αντιθέτως -προσθέτει- το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο σε σχετική ημερίδα “έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου” για την έλλειψη του απαιτούμενου χρόνου που χρειάζεται η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου, αφού ακόμα δεν έχουν γίνει καν οι μελέτες του. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/02/2002)

Επιστροφή στην αρχή

“Κόκκινο” και στο... πράσινο που έχει εξαγγελθεί για την ανάδειξη των ολυμπιακών έργων. Αν δεν ληφθούν γρήγορα μέτρα, “το πρόγραμμα φύτευσης κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα”, προειδοποιούν οι ειδικοί με μελέτη που έχουν υποβάλει στη Βάσω Παπανδρέου. Εκτός από το σημαντικό κόστος των φυτεύσεων, διαπιστώθηκε ότι απαιτούνται και υποδομές 3 δισ. δραχμών, που δεν έχουν καν προβλεφθεί στους προϋπολογισμούς.
Το μνημόνιο που είχαν υπογράψει η Γιάννα Αγγελοπούλου και ο Κ. Λαλιώτης, λίγο πριν ο τελευταίος εγκαταλείψει το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, προβλέπει εκτεταμένη φύτευση σε επιλεγμένα σημεία του Λεκανοπεδίου με 100 εκατ. δένδρα και θάμνους. Το πρώτο ερώτημα ήταν πώς θα εξασφαλιστούν όλα αυτά τα φυτά, το δεύτερο -εξίσου καίριο- είναι η διασφάλιση των ποσοτήτων νερού που απαιτούνται για την άρδευσή τους. Είναι ενδεικτικό ότι για τη δημιουργία των 288 στρεμμάτων πράσινου που προβλέπουν τα σχέδια για τον φαληρικό όρμο απαιτούνται 3.000 κυβικά την ημέρα, από τα οποία έως σήμερα δεν έχει διασφαλιστεί ούτε ...σταγόνα.
Οι υποδομές που απαιτούνται για την υλοποίηση της “επιχείρησης πράσινο” αποτέλεσαν αντικείμενο ειδικής σύσκεψης που έγινε πρόσφατα υπό τη Βάσω Παπανδρέου. Υστερα από κατεπείγουσα εντολή της, οι ειδικοί υπέβαλαν τις προτάσεις τους, όπου επισημαίνουν ότι οι αρδεύσεις δεν μπορεί -ούτε πρέπει- να γίνουν με το πολύτιμο και πόσιμο νερό της ΕΥΔΑΠ. Προτείνουν να διασφαλιστούν υδατικοί πόροι που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτοι:
* Για τις ανάγκες των φυτεύσεων που προγραμματίζονται να γίνουν γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο και το Χωριό να αξιοποιηθούν τα νερά γεωτρήσεων που μπορεί να αναπτυχθούν στις συγκεκριμένες περιοχές, με βάση τις μελέτες του ΙΓΜΕ.
* Για τις ποσότητες νερού που χρειάζονται στις εγκαταστάσεις της ζώνης του Φαλήρου και του Αγίου Κοσμά, καθώς και για την έκταση του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό, να χρησιμοποιηθούν τα νερά που μπορούν να διασφαλιστούν από την επεξεργασία των αστικών λυμάτων του κέντρου της Μεταμόρφωσης.
Το κέντρο επεξεργασίας λυμάτων στη Μεταμόρφωση, σύμφωνα με μελέτη της ΕΥΔΑΠ, μπορεί να “παράγει” σε καθημερινή βάση 20.000 κυβικά νερού το οποίο, ύστερα από μικρή επεξεργασία, κρίνεται από τους υγειονολόγους κατάλληλο για άρδευση. Σήμερα αυτό το σύστημα παραμένει ανεκμετάλλευτο. Οι ειδικοί προτείνουν στην υπουργό να προχωρήσει σε δύο παρεμβάσεις:
* Χρειάζεται τριτοβάθμια επεξεργασία των λυμάτων, που σήμερα υφίστανται μόνο δευτεροβάθμια. Για την επένδυση αυτή απαιτούνται περίπου 550 εκατ. δραχμές, χωρίς τον ΦΠΑ. Αλλα 2 δισ. δραχμές (χωρίς ΦΠΑ) πρέπει να διατεθούν για την κατασκευή αγωγού που μεταφέρει το επεξεργασμένο νερό ώς τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Φαλήρου και του Ελληνικού.
* Τα ανακυκλωμένα νερά της Μεταμόρφωσης είναι επαρκή όμως μόνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για την έκταση των 4.000 στρεμμάτων του Ελληνικού, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει ανακοινώσει πως θα δημιουργηθεί μητροπολιτικό πάρκο. Οι πολλαπλάσιες ανάγκες του πάρκου μπορεί να καλυφθούν επίσης από την επεξεργασία των αστικών λυμάτων. Για το σκοπό αυτό πρέπει να γίνουν από τώρα ειδικές προβλέψεις στο κέντρο επεξεργασίας λυμάτων που ετοιμάζει η ΕΥΔΑΠ για την περιοχή του Ελαιώνα.
* Εμπλοκή υπάρχει και με τη διαμόρφωση του πράσινου στο Ολυμπιακό Χωριό. Ο σχετικός διαγωνισμός ακυρώθηκε όταν διαπιστώθηκαν προβλήματα και χρειάστηκε να προκηρυχθεί καινούριος για τις 4 Μαρτίου. Το κόστος των παρεμβάσεων ανέρχεται σε 730.000 ευρώ και τα έργα πρέπει να παραδοθούν μέσα σε τέσσερις μήνες από την υπογραφή της σύμβασης. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/03/2002)

Επιστροφή στην αρχή

Με αιχμές κατά του Κώστα Λαλιώτη και της Γιάννας Αγγελοπούλου, για το “υπερβολικά φιλόδοξο πρόγραμμα πρασίνου”, στο οποίο είχαν συμφωνήσει για την αναμόρφωση της Αθήνας και τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, επανήλθε στη χθεσινή συνεδρίαση της διυπουργικής η Βάσω Παπανδρέου. Για δεύτερη φορά σε μικρό χρονικό διάστημα (η πρώτη ήταν λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων, μετά τον ανασχηματισμό, όταν απέκτησε ολοκληρωμένη εικόνα για τις υποχρεώσεις του υπουργείου της), η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ χαρακτήρισε “υπερβολή” το πρόγραμμα και ουσιαστικά το “έκοψε”, καθώς, όπως η ίδια συμπλήρωσε, δεν υπάρχουν χρήματα για την εκτέλεσή του. Το πρόγραμμα συμπεριλαμβανόταν στο μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ ΥΠΕΧΩΔΕ και Οργανωτικής Επιτροπής. Το είχαν συνυπογράψει (με όλες τις φανφάρες και τις τυμπανοκρουσίες) ο Κώστας Λαλιώτης με τη Γιάννα Αγγελοπούλου. Προέβλεπε δενδροφυτεύσεις 100.000.000 δενδρυλλίων σε διάφορες περιοχές της Αττικής κοντά σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Θα στοίχιζε 70-80 δισ. δραχμές....
Παράλληλα, η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ζήτησε διαφοροποίηση της διαδικασίας σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των συμβάσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο, δηλαδή να μην αποστέλλονται προς έλεγχο οι συμπληρωματικές συμβάσεις γιατί παρατηρούνται πρόσθετες καθυστερήσεις. Η πρότασή της απορρίφθηκε.
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/03/2002)

Επιστροφή στην αρχή

Δεν αναπληρώνονται οι απώλειες- Ανακοίνωση της Επιτροπής για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων

"Δεν πρόκειται με κανέναν τρόπο να αναπληρωθούν οι απώλειες από την κατασκευή των Ολυμπιακών έργων". Αυτό τονίζει η Γραμματεία της Συντονιστικής Επιτροπής Συλλόγων και Κινήσεων για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων της Αθήνας και την Ποιότητα Ζωής αναφορικά στις εξαγγελίες της υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Β. Παπανδρέου για τις φυτεύσεις ενόψει του 2004.

Σημειώνει, δε, την αναντιστοιχία των δηλώσεών της, με αυτές του προκατόχου της, Κ. Λαλιώτη, ο οποίος μιλούσε για 100 εκατ. δέντρα, ενώ η Β. Παπανδρέου κάνει λόγο για 820.000 δέντρα και 14 εκατ. φυτά.

Με το φάκελο υποψηφιότητας του 1996, τονίζει η Γραμματεία της Συντονιστικής Επιτροπής, η κυβέρνηση δεσμευόταν ότι θα πραγματοποιήσει πρόγραμμα προστασίας των ορεινών όγκων της Αττικής, έκτασης 800.000 στρ. "Αντ' αυτού εκποιεί και εμπορευματοποιεί 3.100 στρ. στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας". Οτι το περιαστικό πράσινο θα αυξηθεί από 19% σε 51%. Οτι το αστικό πράσινο θα αυξηθεί από 1,5-2,5% που είναι σήμερα, σε 10%. Με βάση αυτά, ρωτά την κυβέρνηση, τι συγκεκριμένα προτίθεται να κάνει.

Υπενθυμίζει ότι για ελεύθερους χώρους, όπως το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί, το Πεδίον του Αρεως, ο Ελαιώνας, τα Τουρκοβούνια, το πάρκο της Λαγουμιτζή και τα ρέματα της Αττικής, δεν έχουν παρθεί θετικές για τους κατοίκους αποφάσεις, αντιθέτως εκκρεμούν (Ριζοσπάστης 10-4-2002)

Το Ολυμπιακό Πρόγραμμα για Πράσινο στην Αθήνα http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

Επιστροφή στην αρχή

(17 Οκτωβρίου 2001) Πιο "πράσινη" η Αθήνα το 2004

Εισαγωγή

Ήταν το περασμένο φθινόπωρο που εδώ στο Valentine παρουσιάσαμε ένα θέμα σχετικά με την ανάδειξη των ενδημικών φυτών και της χλωρίδας της Αυστραλίας στα πλαίσια των Ολυμιπιακών αγώνων του Σίδνεϋ. Τότε είχαμε ευχηθεί να συμβεί κάτι ανάλογο και στη χώρα μας. Φαίνεται πως σήμερα μπήκαν οι βάσεις για ένα τέτοιο εγχείρημα τουλάχιστο στα χαρτιά. Στόχος πρώτος η ανάπλαση της Αθήνας και η ανάπτυξη του πράσινου της Αττικής.

Το νέο μνημόνιο

Η πρόεδρος της "Αθήνα 2004" και ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κατά την υπογραφή του σχετικού μνημονίου Διαφορετική, καταπράσινη και ομορφότερη θα είναι η Αθήνα το 2004, όταν θα διεξαχθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Την υπόσχεση αυτή έδωσαν την Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2001 ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Κώστας Λαλιώτης, και η πρόεδρος της "Αθήνα 2004", Γιάννα Αγγελοπούλου, υπογράφοντας ένα ακόμη μνημόνιο. Σύμφωνα με το μνημόνιο, στο ΥΠΕΧΩΔΕ ανήκει η ευθύνη για τα έργα ανάπλασης και τις πολεοδομικές παρεμβάσεις και στην Οργανωτική Επιτροπή οι διαφημίσεις, η οργάνωση και η λειτουργία μιας σειράς άλλων δράσεων κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων. Η προσπάθεια του ΥΠΕΧΩΔΕ με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες είναι να αλλάξει η σημερινή απάνθρωπη εικόνα της πρωτεύουσας, που συγκεντρώνει σχεδόν το μισό ποσοστό της βιομηχανικής παραγωγής, το 55% των οχημάτων ιδιωτικής χρήσης της χώρας, την ώρα που η αναλογία πράσινου ανά κάτοικο είναι από τις χαμηλότερες σε όλο τον κόσμο. Όπως ανέφερε ο κ.Λαλιώτης, μέχρι τον Αύγουστο του 2004 ο επιδιωκόμενος στόχος είναι να έχουν φυτευτεί περίπου 100 εκατομμύρια φυτά σε έκταση περίπου 40.000 στρεμμάτων σε 60 περιοχές της πρωτεύουσας, ενώ το συνολικό κόστος για το συγκεκριμένο πρόγραμμα θα αγγίξει τα 84 δισ. δραχμές. Από την πλευρά της, η κ. Αγγελοπούλου είπε: "Μπορεί να σας προκαλεί έκπληξη το γεγονός ότι υπογράφουμε το μνημόνιο λίγο πριν από την αποχώρηση του υπουργού από το υπουργείο, αλλά το ζήτημα της εικόνας της πόλης είναι σημαντικό και θέλουμε να δεσμεύσουμε τον υπουργό ότι και από τη νέα του θέση θα στηρίξει το έργο αυτό".

Οι τέσσερις στόχοι

Στο μνημόνιο περιλαμβάνονται τέσσερα βασικά προγράμματα του αρμόδιου υπουργείου που αφορούν τη βελτίωση της "εικόνας της πόλης" όπως:

-- Η ανάδειξη και η αναβάθμιση ιστορικών χώρων, όπως ο περιβάλλων χώρος της Ακρόπολης, ο Κεραμικός, το Ζάππειο και το Παναθηναϊκό στάδιο.

-- Η ανάπλαση πλατειών και βασικών οδικών αρτηριών και των πυλών της πόλης (πλ. Συντάγματος, Ομονοίας, Καραϊσκάκη, Βάθη, Μοναστηρακίου, Βικτορίας, Κολωνακίου, Εξαρχείων κλπ., καθώς και οι οδοί Σταδίου, Πανεπιστημίου, Αθηνάς, Ερμού, Μητροπόλεως, Κηφισίας, Ποσειδώνος, κλπ).

-- Η ανάπλαση και αναβάθμιση σημαντικών δημόσιων και ιδιωτικών κτηρίων.

-- Η ανάπτυξη του πρασίνου σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα.

Ένα φιλόδοξο πρόγραμμα

Οπωσδήποτε το πρόγραμμα είναι αρκετά φιλόδοξο αν αναλογιστεί κανείς το υποβαθμισμένο περιβάλλον της Αττικής αλλά και των άλλων αστικών περιοχών της χώρας μας. Σε κάθε περίπτωση, το αρμόδιο υπουργείο βρίσκεται αντιμέτωπο με τη σκληρή πραγματικότητα, την οποία βιώνουν καθημερινά οι κάτοικοι του λεκανοπεδίου και αποτυπώνεται με μεγάλη ακρίβεια από την ψυχρή γλώσσα των αριθμών. Η περιφέρεια της Αττικής, με έκταση μόλις 3,2% της χώρας, έχει συγκεντρώσει 3,5 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή το 35%-40% του πληθυσμού, το 50% των βιομηχανικών δραστηριοτήτων και το 55% των Ι.Χ. Η αναλογία τετραγωνικών μέτρων χώρων πρασίνου ανά κάτοικο είναι από τις χαμηλότερες παγκοσμίως με αναλογία 2,55 τ. μ. για κάθε πολίτη της Αθήνας. Η κατάσταση δεν είναι καλύτερη στη Θεσσαλονίκη, όπου η αναλογία είναι 2,73 τετραγωνικά μέτρα χώρων πρασίνου ανά κάτοικο, την ίδια στιγμή που στο Λονδίνο και τη Ρώμη η αναλογία είναι 9 τ.μ., στο Παρίσι 8,54 τ.μ., τη Βιέννη 20 τ.μ., τη Βαρσοβία 18 τ.μ., το ’μστερνταμ 27 τ.μ., τη Ζυρίχη 35 τ.μ. και την Ουάσιγκτον 50 τ.μ.

Αττική SOS

Θα πρέπει να καταβληθεί συντονισμένη και αρκετά μεγάλη προσπάθεια ώστε να αυξηθεί η αναλογία πρασίνου σε ικανοποιητικά επίπεδα. Ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, σε έναν απολογισμό του προγράμματος "Αττική SOS" πριν από περίπου ένα μήνα, είχε υποσχεθεί ότι με την ολοκλήρωσή του το 2004 η αναλογία τετραγωνικών μέτρων χώρων πρασίνου ανά κάτοικο στην πρωτεύουσα σχεδόν θα διπλασιαστεί καθώς θα διαμορφωθεί από το 2,55 στο 4,5 τ.μ. ανά κάτοικο. Το κόστος της επόμενης φάσης του προγράμματος "Αττική SOS" έχει προϋπολογιστεί σε 40 δισ. δρχ. και περιλαμβάνει δενδροφυτεύσεις στο όρος Αιγάλεω και τον βοτανικό κήπο Διομήδους στην Ιερά οδό, αποκαταστάσεις 1.400 στρεμμάτων ανενεργών λατομείων στην περιοχή της Αττικής, έργα πρασίνου και φυτεύσεις στην "Αττική οδό", το αεροδρόμιο των Σπάτων, το θαλάσσιο μέτωπο και πέριξ των ολυμπιακών αθλητικών εγκαταστάσεων και έργων.

Τι θα γίνει με το νερό;

Δεν θα πρέπει να ξεχνάμε όμως έναν βασικό παράγοντα που θα επηρεάζει την ανάπτυξη και την συντήρηση αυτών των φυτών, το νερό. Οι δημοσιογράφοι έθεσαν το θέμα στον υπουργό. Με 100 εκατομμύρια δένδρα και φυτά να φυτεύονται σε περιοχές της Αττικής, ποιός είναι ο όγκος του νερού που θα χρειαστεί για το πότισμά τους και η ΕΥΔΑΠ μπορεί να σηκώσει το βαρύ αυτό φορτίο σε περίοδο "ισχνών αγελάδων" για τα υδάτινα αποθέματα της εταιρείας; Η απάντηση του κυρίου Λαλιώτη ήταν ότι κάθε παρέμβαση θα συνοδεύεται με ανάλογη πρόβλεψη για την επίλυση του προβλήματος σε τοπικό επίπεδο. Οι λύσεις θα αναζητηθούν με εκτεταμένες γεωτρήσεις, τεχνικά έργα (υδατοδεξαμενές για τη συλλογή των όμβριων υδάτων) και επιλογή φυτών με αντοχή σε ιδιόμορφες κλιματολογικές συνθήκες και συνθήκες λειψυδρίας. Τι κερδίζει ο πρωτογενής τομέας; Ίσως είναι νωρίς για τέτοιες αναφορές αφού δεν έχει ακόμη στεγνώσει το μελάνι στις υπογραφές του μνημονίου, όμως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι από το τεράστιο αυτό έργο θα πρέπει πρωτίστως να ωφεληθεί ο πρωτογενής τομέας και αναφερόμαστε συγκεκριμένα στους Έλληνες παραγωγούς ανθοκομικών φυτών και καλλωπιστικών θάμνων. Οπωσδήποτε θα πρέπει να υπάρξει ένα συντονιστικό όργανο που θα καταδείξει τις ανάγκες κάθε περιοχής και θα υποδείξει τα είδη που πρέπει να φυτευτούν. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποφύγουμε τον κίνδυνο να ολιγωρήσουμε έτσι ώστε οι ανάγκες σε πράσινο να μην μπορούν να καλυφθούν από την εγχώρια αγορά και να χρειαστεί να καταφύγουμε σε εισαγωγές σπαταλώντας πολύτιμο συνάλλαγμα. Χρόνος υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει και βούληση.

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm (17-11-2001)

Τα φυτά για το 2004 πρέπει να είναι ελληνικά

Ακριβώς πριν ένα μήνα την Τρίτη 16 Οκτωβρίου 2001 ο τότε υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, Κώστας Λαλιώτης, και η πρόεδρος της "Αθήνα 2004", Γιάννα Αγγελοπούλου, υπέγραψαν ένα μνημόνιο σχετικά με την ανάπλαση του πράσινου της Αττικής στα πλαίσια των αγώνων του 2004. Είχαμε επισημάνει τότε: "Ίσως είναι νωρίς για τέτοιες αναφορές αφού δεν έχει ακόμη στεγνώσει το μελάνι στις υπογραφές του μνημονίου, όμως θα πρέπει να επισημάνουμε ότι από το τεράστιο αυτό έργο θα πρέπει πρωτίστως να ωφεληθεί ο πρωτογενής τομέας και αναφερόμαστε συγκεκριμένα στους Έλληνες παραγωγούς ανθοκομικών φυτών και καλλωπιστικών θάμνων. Οπωσδήποτε θα πρέπει να υπάρξει ένα συντονιστικό όργανο που θα καταδείξει τις ανάγκες κάθε περιοχής και θα υποδείξει τα είδη που πρέπει να φυτευτούν. Σε κάθε περίπτωση πρέπει να αποφύγουμε τον κίνδυνο να ολιγωρήσουμε έτσι ώστε οι ανάγκες σε πράσινο να μην μπορούν να καλυφθούν από την εγχώρια αγορά και να χρειαστεί να καταφύγουμε σε εισαγωγές σπαταλώντας πολύτιμο συνάλλαγμα. Χρόνος υπάρχει. Αρκεί να υπάρχει και βούληση." Σήμερα ένα μήνα μετά φαίνεται ότι κάτι ξεκίνησε. Σε σημερινό δημοσίευμα της εφημερίδας Καθημερινή αναφέρονται τα εξής: "Εξαιρετική ευκαιρία για τις ελληνικές δενδρώδεις καλλιέργειες χαρακτήρισε ο υπουργός Γεωργίας κ. Γ. Δρυς, το γεγονός της δεντροφύτευσης εν όψει του 2004. "Θα φυτευτούν περίπου 8 εκ. δενδρώδη φυτά και είναι σημαντικό να είναι ελληνικά και όχι εισαγόμενα. Με αυτό τον τρόπο και θα ενισχύσουμε τους Ελληνες παραγωγούς και εμπόρους πολλαπλασιαστικού υλικού αλλά και θα μπορέσουμε να τα διατηρήσουμε και μετά ώστε να κερδίσουμε πράσινο", δήλωσε ο υπουργός Γεωργίας μετά συνάντηση που είχε με τους εκπροσώπους των φυτωριούχων. Για να μπορέσουν όμως να φυτευτούν ελληνικά φυτά... πρέπει να υπάρχουν τη στιγμή που όπως είναι γνωστό οι ξένες ποικιλίες χρησιμοποιούνται κατά κόρον με αποτέλεσμα τα πάρκα και οι πλατείες να έχουν γεμίσει με ξένες ποικιλίες που βέβαια δεν μπορούν να επιβιώσουν στις ελληνικές συνθήκες. Σύμφωνα με τον κ. Δρυ, "το υπουργείο Γεωργίας είναι αποφασισμένο να προχωρήσει στην επίλυση των προβλημάτων του κλάδου και την ενίσχυσή του ώστε το ελληνικό πολλαπλασιαστικό υλικό να είναι επώνυμο και ανταγωνιστικό". Για το λόγο αυτό ο Οργανισμός Πιστοποίησης και Επίβλεψης Γεωργικών Προϊόντων, θα ανταποκριθεί αμέσως στις αιτήσεις των επιχειρήσεων και των συνεταιρισμών για τη χορήγηση των σημάτων ποιότητας. Επίσης ενδέχεται να συσταθεί διεπαγγελματική οργάνωση. Πάντως θα γίνουν οι αναγκαίες νομοθετικές μεταβολές για τη χορήγηση των αδειών στους Ελληνες φυτωριούχους αλλά και θα καθιερωθούν σύγχρονες προδιαγραφές λειτουργίας τους και θα συσταθεί επικυρωμένο μητρώο φυτωριούχων. Ακόμη θα δημιουργηθεί εθνικός κατάλογος ποικιλιών και θα γίνει προσπάθεια να συνδεθεί με την αγορά η έρευνα για τις ποικιλίες που γίνεται από το Εθνικό Ιδρυμα Αγροτικών-Γεωργικών Ερευνών." Όπως βλέπετε οι εξαγγελίες είναι κατ' αρχήν θετικές. Απομένει να δούμε αν θα υλοποιηθούν. Πέρα από τα ευχολόγια και τις προδιαγραφόμενες ευκαιρίες υπάρχουν δύο καυτά θέματα. Πρώτο, ότι αυτές οι γραφειοκρατικές διαδικασίες είναι χρονοβόρες και ίσως καταστήσουν ανέφικτη την παρουσία ικανού αριθμού φυτών εγχώριας παραγωγής που να τηρούν κάποιες προδιαγραφές και από πλευράς ποιότητας αλλά και από πλευράς ηλικίας. Ιδιαίτερα αν αναλογιστούμε ότι θέλουμε να παρουσιάσουμε μια πράσινη πρωτεύουσα το 2004 και αυτό δεν επιτυγχάνεται βέβαια με νεαρά φυτά που θα φυτευτούν το 2003. Δεύτερο, ότι ο ουσιαστικός αγοραστής αλλά και εγγυητής αυτής της παραγωγής θα πρέπει επιτέλους να είναι το ίδιο το κράτος. Είναι καιρός να πάψουμε να κρυβόμαστε πίσω από το δάκτυλό μας. Δεν πρόκειται να ενισχυθεί η ελληνική ανθοκομία όταν το ίδιο το κράτος δεν επενδύει ουσιαστικά, και όχι μόνο με το πρόσχημα των ολυμπιακών αγώνων στην αναβάθμιση του περιβάλλοντος, και στην βελτίωση της ποιότητας ζωής των Ελλήνων. Είναι απαράδεκτο να συγκαταλέγονται η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη μεταξύ των πόλεων με την χαμηλότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο παγκοσμίως. (2,55 τ. μ. για κάθε πολίτη της Αθήνας, 2,73 για κάθε πολίτη της Θεσσαλονίκης) Μια ουσιαστική ενίσχυση της Ελληνικής ανθοκομίας θα έχει πολλαπλά οφέλη για την χώρα μας. Μιχάλης Πολίτης

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm (2-8-2002)

Το πράσινο του 2004 θα μας κοστίσει ακριβά (Από τις Tάνια Γεωργιοπούλου - Mανίνα Nτάνου)

Πράσινο με... ημερομηνία λήξεως κινδυνεύει να αποκτήσει το Ολυμπιακό Χωριό, όπως και τα άλλα έργα του 2004, λόγω της υπερβολικής καθυστέρησης στο πρόγραμμα "Ολυμπιακού Πρασίνου", προϋπολογισμού 206 εκατ. ευρώ, που -όπως είχαν υποσχεθεί οι αρμόδιοι- θα μεταμόρφωνε την Αθήνα. Τα χρονικά περιθώρια για την προετοιμασία των φυτών εξαντλούνται, οι συμβάσεις δεν έχουν καν υπογραφεί, ενώ όλα δείχνουν ότι μέρος του έργου θα καλυφθεί με (ακριβότερες) εισαγωγές για "ντεκόρ", είδη που θα ξεραθούν αμέσως μετά... Πολλά δέντρα και φυτά θα έδιναν ανάσα σε όλα τα ολυμπιακά έργα, αθλητικά και οδικά. Πλούσιο πράσινο έχει προβλεφθεί για την Ενοποίηση των Αρχαιολογικών Χώρων. Ένα ντεκόρ καταδικασμένο να ξεραθεί "Πράσινη Αθήνα" είχε υποσχεθεί ο κ. Κώστας Λαλιώτης εν όψει του 2004, εξαγγέλλοντας "πρόγραμμα" εκατομμυρίων δένδρων και φυτών που θα πλημμύριζαν την πόλη. Περισσότερο μετριοπαθής -ή ρεαλίστρια-, του προκατόχου της, η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ, κ. Βάσω Παπανδρέου, ανακοίνωσε ένα συγκεκριμένο πρόγραμμα: Θα φυτευτούν 822.500 δέντρα, 14.000.000 θάμνοι και 4.150 στρέμματα θα καλυφθούν με φυτά, άνθη και χλοοτάπητες, τα οποία για να αρδευτούν απαιτούνται σύμφωνα με τις εκτιμήσεις περίπου 20.800 κυβικά μέτρα νερό την ημέρα. Τα έργα πρασίνου θα κοστίσουν 206,6 εκατομμύρια ευρώ. Τόνισε μάλιστα ότι η σχέση των τετραγωνικών πρασίνου ανά κάτοικο είναι ιδιαιτέρως χαμηλή στην πρωτεύουσα και ότι η Αττική έχει ανάγκη πρασίνου ανεξαρτήτως Ολυμπιακών Αγώνων. Έχουν γίνει ελάχιστα Δύο χρόνια πριν από την έναρξη των Αγώνων, ωστόσο, ελάχιστα έχουν γίνει σε σχέση με το πράσινο στην πόλη που θα φιλοξενήσει τους Αγώνες του 2004. Την εβδομάδα που πέρασε προκηρύχθηκαν δύο έργα αναβάθμισης υφιστάμενων χώρων πρασίνου, που αφορούν στο Πεδίον του ’ρεως και τον Εθνικό Κήπο. Στις περισσότερες όμως των περιπτώσεων, επειδή το πράσινο είναι το τελευταίο "κομμάτι" των έργων μετά την ολοκλήρωση όλων των τεχνικών εργασιών, ελάχιστη σημασία δίνεται. Τρεις μόνο συμβάσεις με συγκεκριμένα φυτώρια έχουν υπογραφεί - για το Φάληρο, τον ’γιο Κοσμά και τον Σχινιά. Κατά τα άλλα, στην πλειονότητά τους τα ελληνικά φυτώρια γνωρίζουν μόνο... γενικά τις ποσότητες φυτών που θα χρειαστούν. Ακόμη, αν και οι γεωτρήσεις για το νερό έχουν προχωρήσει, σοβαρές ενστάσεις εγείρονται για το εάν τελικά θα υπάρξει επάρκεια νερού για άρδευση. Το βασικότερο, όμως, των προβλημάτων είναι ότι δεν υπάρχει καμία πρόβλεψη για τη συντήρηση του πρασίνου μετά το 2004. Διότι, για την Αθήνα, σημασία δεν έχει μόνο το ολυμπιακό πράσινο, αλλά κυρίως το μετα-ολυμπιακό πράσινο. Όπως χαρακτηριστικά επισημαίνει ο κ. Μιχάλης Στογιάννης, πρόεδρος της Πανελλήνιας Ένωσης Γεωπόνων Εργοληπτών Έργων Πρασίνου, "για να φυτευτεί ένα δέντρο χρειάζονται 10 δραχμές, όμως για να συντηρηθεί χρειάζονται 100. Πόσο και πώς θα είναι το πράσινο της Αθήνας θα φανεί την άνοιξη του 2005". Ενταγμένα στη μελέτη κάθε έργου Τα έργα πρασίνου έχει προβλεφθεί να γίνουν εντός και γύρω από τα ολυμπιακά αθλητικά έργα, στο πλαίσιο των μεγάλων συγκοινωνιακών έργων, των ολυμπιακών αναπλάσεων και της Ενοποίησης των Αρχαιολογικών Χώρων. Ακόμη, προβλέπεται να βελτιωθούν οι υφιστάμενοι χώροι πρασίνου, να γίνουν αναδασώσεις και να φυτευτεί πράσινο στα έργα αποκατάστασης των λατομείων. Πρόκειται ουσιαστικά είτε για "νέο" πράσινο, το οποίο όμως θα φυτευτεί μετά την ολοκλήρωση των όποιων εργασιών, ή για έργα πρασίνου που θα πρέπει να γίνουν ώστε να αποκατασταθεί το τοπίο μετά την εκτέλεση τεχνικών έργων, όπως τα έργα οδοποιίας. Και στις δύο περιπτώσεις τα έργα πρασίνου, εμπεριέχονται στη μελέτη του έργου που συνοδεύουν. Μετά τη δημοπράτηση του έργου και σύμφωνα με τη νομοθεσία ανατίθενται ως υπεργολαβία από την εταιρεία που έχει αναλάβει το έργο σε Εργοληπτική Εταιρεία Έργων Πρασίνου, η οποία με τη σειρά της είναι υποχρεωμένη να συνεργάζεται με ένα συγκεκριμένο φυτώριο. Όπως όμως τονίζει ο κ. Στογιάννης "τα έργα πρασίνου θα έπρεπε να δημοπρατούνται αυτόνομα. Είναι φυσικό οι εργολάβοι να ενδιαφέρονται για το μπετόν και εμείς για το πράσινο, δύο πράγματα που είναι αντίθετα. Οι εργολάβοι δίνουν ως υπεργολαβία τα έργα πρασίνου μειώνοντας όσο είναι δυνατόν τα κονδύλια, οπότε το πράσινο υπολείπεται. Είναι χαρακτηριστικό ότι στις τρεις περιπτώσεις στις οποίες έγινε ανάθεση των έργων πρασίνου, ο προϋπολογισμός ήταν μόνο (προ ευρώ υπολογισμός) 100 εκατομμύρια δραχμές για κάθε σημείο".

Τα φυτά χρειάζονται το χρόνο τους

Ακολουθώντας τις συμβουλές των ειδικών, το YΠEXΩΔE επέλεξε δένδρα και φυτά που ταιριάζουν στο αττικό τοπίο και στους τόπους φύτευσης. Όμως η ανάπτυξη των φυτών δεν μπορεί να επισπευστεί όπως -ίσως- τα υπόλοιπα έργα. Ο κ. Κώστας Ματσούκας, μέλος της κοινοπραξίας των Ανθοκομικών Συνεταιρισμών Ελλάδας εξηγεί: "Kάθε φυτό θέλει προεργασία για να φυτευτεί και χρόνο για να μεγαλώσει. Για παράδειγμα, χρειάζονται έξι μήνες για να προετοιμαστούν οι θάμνοι, οι πικροδάφνες, οι μυρτιές και άλλα. Έχουμε αυξήσει την παραγωγή φυτών αλλά θα πρέπει να υπάρξουν συγκεκριμένες παραγγελίες, δεσμεύσεις και προκαταβολές για να "φτιάξουμε" τα φυτά που απαιτούνται". Όμως, ακόμη κι αν όλα αυτά γίνουν, ίσως τελικά να μην αποφύγουμε -όπως λένε οι φήμες- τις εισαγωγές φυτών (στην Ισπανία, αυτό είχε αποφευχθεί και η κάλυψη των αναγκών σε δενδρύλλια για τους Ολυμπιακούς στη Βαρκελώνη το 1996 υπήρξε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για την ανάπτυξη των ισπανικών φυτωρίων). Φυτά, τα οποία θα αποτελέσουν απλώς το "ντεκόρ" των έργων για να ξεραθούν αμέσως μετά. "Τα φυτά θα ποτίζονται από γεωτρήσεις. Όμως, με δεδομένο ότι ο υδροφόρος ορίζοντας της Αττικής είναι εξαντλημένος, είναι πιθανό αυτές οι γεωτρήσεις να μην αποδίδουν όσο χρειάζεται έπειτα από μερικά χρόνια. Μια λύση θα ήταν, με έναν αγωγό να μεταφέρονται τα νερά των αποβλήτων που συγκεντρώνονται στο σταθμό της Μεταμόρφωσης, ώστε να έχουμε συνέχεια μεγάλες ποσότητες νερού ή να γίνουν δεξαμενές συλλογής στα σημεία όπου θα υπάρχει πράσινο", τονίζει ο κ. Στογιάννης. Ο αντίλογος που προβάλλεται ότι δεν υπήρχε χρόνος να γίνει η μελέτη για ένα τέτοιο έργο... Ωστόσο ο κ. Στογιάννης επιμένει: "Μελέτες υπάρχουν. Απλώς το πράσινο δεν είναι προτεραιότητα". Ολυμπιακό Χωριό: Χωρίς ένα δέντρο Από τον περασμένο Φεβρουάριο, ο πρόεδρος της συντονιστικής επιτροπής παρακολούθησης της προετοιμασίας της Αθήνας για το 2004, Nτένις Oσβαλντ, είχε εκφράσει τις ανησυχίες του για τις καθυστερήσεις στα έργα πρασίνου του Ολυμπιακού Χωριού, κι αυτό γιατί τα δενδρύλλια που θα φυτευθούν χρειάζονται ένα χρονικό διάστημα για να μεγαλώσουν... Παρ' όλα αυτά, η μελέτη πρασίνου του Ολυμπιακού Χωριού (η μόνη αυτόνομη μελέτη πρασίνου) που ανατέθηκε από την "Ολυμπιακό Χωριό 2004 Α.Ε." σε κοινοπραξία έξι μελετητικών γραφείων πριν από μερικούς μήνες, δεν έχει ολοκληρωθεί ακόμα. Έτσι καθυστερεί η προκήρυξη για την προμήθεια των δενδρυλλίων, ενώ στο πλαίσιο περικοπών των εξόδων "έπεσε στο τραπέζι" και η πρόταση τα δενδρύλλια να αγοραστούν μικρά, για να είναι φθηνότερα. Με αυτόν τον τρόπο, ο προϋπολογισμός πέφτει από τα 10 εκατομμύρια ευρώ στα 5, αλλά ταυτόχρονα είναι αμφίβολο αν τα δενδρύλλια θα έχουν προλάβει να γίνουν... δέντρα έως το 2004. Προκειμένου μάλιστα να βρεθεί λύση στο πρόβλημα, κάποια στιγμή κυκλοφόρησαν και σενάρια ύπαρξης "δωρητών", οι οποίοι θα δρουν ως χορηγοί των Ολυμπιακών Αγώνων, προσφέροντας δένδρα... Το μόνο σίγουρο είναι πως οι όποιες ανάγκες άρδευσης του πρασίνου του Ολυμπιακού Χωριού θα καλυφθούν από γεωτρήσεις, που προβλέπονται στα πλαίσια της γενικής εργολαβίας του έργου Φυτά προσαρμοσμένα σε ιστορία και τοπίο Mε κριτήρια την ιστορική παρουσία τους στο αττικό τοπίο, την περιβαλλοντική αξία και αισθητική τους, τη βελτίωση του μικροκλίματος, την ενίσχυση και προστασία της υπάρχουσας βλάστησης, καθώς και τη δυνατότητα παραγωγής και ανεύρεσής τους στα ελληνικά φυτώρια επιλέχθηκαν, σύμφωνα με το YΠEXΩΔE, τα είδη των φυτών που θα χρησιμοποιηθούν για τα ολυμπιακά έργα. Προκειμένου δε να διατηρηθεί η βιοποικιλότητα του χώρου, αλλά να είναι και οικονομικότερη η μετέπειτα συντήρηση του πρασίνου, τα είδη των φυτών έχουν επιλεγεί ανάλογα με το περιβάλλον -περιαστικό ή αστικό- στο οποίο θα φυτευθούν. Για παράδειγμα, στο περιαστικό περιβάλλον, οι φυτεύσεις αποσκοπούν στη δημιουργία πρασίνου άριστα προσαρμοσμένου στις ιδιαίτερες κλιματικές και εδαφικές συνθήκες που συγκροτούν το αττικό τοπίο, ενώ στα θαλάσσια μέτωπα προτείνονται φυτικά είδη, τα οποία αναπτύχθηκαν κατά το παρελθόν με ανθεκτικότητα στις παραθαλάσσιες συνθήκες (αρμύρα, θαλάσσιος αέρας). Eιδικότερα δε στις περιπτώσεις που υπάρχουν δέλτα ποταμών ή εκβολές ρεμάτων επιβάλλεται η αποκατάσταση υδροχαρούς βλάστησης. Oσον αφορά στο κυκλοφοριακό δίκτυο, επιλέγονται κατηγορίες φυτών όπως τα πλατύφυλλα αειθαλή, τα φυλλοβόλα που επιδέχονται κλάδεμα, οι θάμνοι και τα ποώδη πολυετή φυτά. Tάνια Γεωργιοπούλου - Mανίνα Nτάνου Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 1/09/2002

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm (12-7-2004)

Ολυμπιακό πράσινο. Το πιο σύντομο ανέκδοτο (Από την Tάνια Γεωργιοπούλου)

Χωρίς νερό, επιλεγμένα με γνώμονα το κόστος (το οποίο ούτως ή άλλως την τελευταία στιγμή, θα είναι υψηλό), τα ελάχιστα δέντρα που "αντιπροσωπεύουν" τα εκατό εκατομμύρια φυτά της Ολυμπιάδας που είχε προαναγγείλει ο πρώην Υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Λαλιώτης, παλεύουν να επιβιώσουν. Γιατί κανείς δεν είχε σκεφτεί - δεν είναι εξάλλου δουλειά των μηχανικών που είχαν αναλάβει το έργο - ότι το καλοκαίρι είναι η χειρότερη εποχή για μεταφυτεύσεις. Γιατί, για μία ακόμη φορά αποδεικνύουμε περίτρανα ότι τα φυτά δεν είναι για μας ζωντανοί οργανισμοί αλλά απλό χρώμα, μια πινελιά στο φινίρισμα των Ολυμπιακών έργων. Μπορεί να δυσκολεύεστε να φτάσετε στον τόπο εργασίας σας... Μπορεί να δυσκολεύεστε να αναπνεύσετε από τη σκόνη και τη ζέστη, αλλά τουλάχιστον βρίσκεστε σε ένα καταπράσινο τοπίο ανάμεσα σε χιλιάδες δέντρα, θάμνους και λουλούδια. Δεν τα βλέπετε; Μόνον ελάχιστα ξεραμένα και κουτσουρεμένα φυτά αντικρίζετε; Μην ανησυχείτε, μετά τους Ολυμπιακούς θα τα ξεριζώσουμε... Εκτός απ' όλα τα άλλα καλά που θα έφερνε η διοργάνωση της Ολυμπιάδας στη χώρα μας, θα άλλαζε την όψη της Αθήνας, σε ό,τι αφορά το πράσινο. Εκατό εκατομμύρια φυτά θα φυτεύονταν σύμφωνα με τις εξαγγελίες του πρώην υπουργού ΠΕΧΩΔΕ κ. Κώστα Λαλιώτη το 2001, στα Ολυμπιακά Οδικά Εργα στις πλατείες και, βεβαίως, στους "ολυμπιακούς πόλους" κατά την ορολογία του υπουργείου, δηλαδή τους τόπους όπου θα γίνονταν (τότε) οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Η τέως υπουργός ΠΕΧΩΔΕ κ. Βάσω Παπανδρέου λίγους μήνες αργότερα φάνηκε περισσότερο φειδωλή στις εξαγγελίες, καθώς η ποσότητα των φυτών μειώθηκε αισθητά. Η υπουργός είχε μιλήσει τότε για 820.000 δέντρα, 14 εκατομμύρια θάμνους και 4.150 στρέμματα φυτοκάλυψης με χλοοτάπητες και ανθόφυτα. Διευκρίνισε μάλιστα ότι για την άρδευση τους δεν θα χρησιμοποιηθεί το νερό της ΕΥΔΑΠ, αλλά γεωτρήσεις. Από τότε βέβαια κύλησε πολύ νερό στο αυλάκι και δυστυχώς εκείνοι που έλεγαν ότι η Ολυμπιάδα της Αθήνας δεν θα είναι καθόλου "πράσινη", μεταξύ των οποίων και εμείς, όχι απλώς επιβεβαιώθηκαν, αλλά κυριολεκτικά φάνηκαν να μαντεύουν τα μελλούμενα. Ενα μήνα πριν από την έναρξη των Αγώνων, ελάχιστες φυτεύσεις έχουν γίνει. Το χειρότερο; Δεν υπάρχει η υποδομή ώστε τα φυτά που μπαίνουν κακήν κακώς σαν το "απαραίτητο φινίρισμα των έργων" να ζήσουν και πολύ περισσότερο δεν υπάρχει η υποδομή για να γίνουν μεταολυμπιακές φυτεύσεις. Με λίγα λόγια, δεν υπάρχει νερό. Δυστυχώς όμως, η αλήθεια είναι πολύ πιο σκληρή: Εκείνοι που μιλούσαν για την "πράσινη Αθήνα", ψεύδονταν ηθελημένα, εφόσον οι ενέργειες που έκαναν πριμοδοτούσαν το μπετόν και "έτρωγαν" το πράσινο. Ετσι, τα έργα πρασίνου δεν δημοπρατήθηκαν αυτόνομα. Αντίθετα, "δόθηκαν" στους εργολάβους, οι οποίοι με τη σειρά τους ανέθεταν την υπεργολαβία σε κάποιον εργολήπτη έργων πρασίνου με το μικρότερο δυνατό κόστος. Οπως λέει χαρακτηριστικά στέλεχος του ΥΠΕΧΩΔΕ, σε κάθε περίπτωση τη διαχείριση είχαν οι μηχανικοί και όχι οι γνωρίζοντες, δηλαδή οι γεωπόνοι. "Το παιχνίδι παιζόταν απ' ευθείας με τους εργολάβους που βέβαια δεν ενδιαφέρονταν καθόλου αν θα γίνουν και πώς οι εργασίες που αφορούσαν στο πράσινο". Τα φυτά και τα δέντρα ήταν για την αντίληψη όλων των εμπλεκομένων απλώς "ένα τελείωμα του έργου"... Σε ελάχιστες περιπτώσεις υπήρξαν μελέτες για το πράσινο - και αυτές πρόχειρα φτιαγμένες επειδή τυπικά απαιτούνταν προκειμένου να αναλάβει κάποιος το έργο. Ετσι, συμφωνά με τη μελέτη, στις παρυφές αλλά και όπου επιτρεπόταν και στην ενδιάμεση νησίδα των 17 χιλιομέτρων της Μαραθώνιας Διαδρομής θα φυτεύονταν περίπου 10.000 δέντρα και 15.000 θάμνοι. Περίπου 500 πλατάνια φυτεύτηκαν τον Ιανουάριο του 2003 και κάποια άλλα φυτά τον Απρίλιο. Οι φυτεύσεις διακόπτονταν επειδή δεν είχε ολοκληρωθεί το έργο. Αν διατρέξει κάποιος τη Μαραθώνια Διαδρομή σήμερα θα δει πως και αυτά τα φυτά που έχουν φυτευτεί έχουν αρχίσει να ξεραίνονται. Αυτό συμβαίνει γιατί απλώς δεν υπάρχει νερό! Μέρος του αρδευτικού δικτύου έχει φτιαχτεί, αλλά δεν έχουν μπει οι σωλήνες που θα φέρουν το νερό γιατί απλούστατα δεν ξέρει κανείς από πού θα έρθει! Υδροφόρες, πάντως, "φροντίζουν" όσο γίνεται να διατηρηθούν τα ελάχιστα δέντρα που έχουν φυτευτεί. Στην πραγματικότητα, η λογική υπαγορεύει έτσι και αλλιώς να μη φυτευτεί οτιδήποτε άλλο μεσούντος του Ιουλίου και χωρίς νερό. Παρόμοια είναι η κατάσταση και στο έργο που θα άλλαζε την όψη της Παραλιακής. Κάτω από την περίφημη Εσπλανάδα, η μελέτη όριζε την φύτευση πεύκων. Τελικά, φυτεύτηκαν αγγελικές, φθηνότερη για τον εργολάβο λύση, που θέλουν όμως επιμελημένη συντήρηση για να αντέξουν. Τα φυτά σε αυτήν την περίπτωση, αντίθετα από τις εξαγγελίες, ποτίζονται από το δίκτυο της ΕΥΔΑΠ, ενώ η παροχή νερού δεν επαρκεί. Στη Λεωφόρο Ποσειδώνος όπου μοιάζει να έχουν φυτευτεί σωλήνες δεν υπάρχει μελέτη πρασίνου. Απλώς μέσα στα υδραυλικά έργα υπήρχαν κάποια... κονδύλια για σωληνώσεις και ο εργολάβος πέρασε τους σωλήνες. Το ίδιο συνέβη και στη Βάρης - Κορωπίου: πέρασαν τους σωλήνες γιατί ήταν μέσα στην εργολαβία, χωρίς όμως κανείς να γνωρίζει από πού θα έρθει το νερό. Ενα λοφάκι μέσα στη νησίδα περίπου τριακόσια μέτρα μετά τη στροφή από την Ευελπίδων, έχει σπαρεί εδώ και δυο μήνες αλλά ματαίως αναμένεται να φυτρώσει οτιδήποτε. Στο Ολυμπιακό Στάδιο, αφού ολοκληρώθηκαν οι πομπώδεις κατασκευές αυτές τις μέρες, γίνονται φυτεύσεις στα γρήγορα. Τέτοια εποχή όμως το μέλλον αυτών των φυτών είναι μάλλον δυσοίωνο. Οι μεταφυτεύσεις πρέπει να γίνονται έως τα τέλη Απριλίου. Χαρακτηριστικό παράδειγμα του ότι το Ολυμπιακό πράσινο ήταν μόνο "χρώμα" για τους αρμοδίους είναι το γκαζόν του Τραμ και οι χλοοτάπητες στο Ελληνικό που ήδη έχουν αρχίσει να ξεραίνονται. Το γκαζόν επελέγη γιατί έχει άμεσο αισθητικό αποτέλεσμα. Χρειάζεται όμως ειδικό χώμα και συγκεκριμένο τρόπο τοποθέτησης. Στο γκαζόν του Τραμ δεν λειτουργεί το αυτόματο πότισμα οπότε ποτίζεται με το "χέρι". Το αποτέλεσμα είναι οφθαλμοφανές. Σε κάποια σημεία μάλιστα το γκαζόν ήδη "αποσύρεται" και αντικαθίσταται με πλάκες. Κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών Αγώνων φαίνεται ότι μία από τις ατραξιόν θα είναι οι υδροφόρες που θα πηγαινοέρχονται για να ξεδιψάσουν τα φρεσκοφυτεμένα φυτά που θα αγωνίζονται για να επιβιώσουν. Σύμφωνα με τους γεωπόνους που δεν ρωτήθηκαν σε όλη αυτή τη διαδικασία, πρέπει να σταματήσουν οι φυτεύσεις. "Πρόκειται πια για πεταμένα λεφτά. Είναι προτιμότερο μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες να πούμε: "Μας χρωστάτε την πράσινη ανάπλαση που υποσχεθήκατε"". Τα φυτά δεν μπορούν να ξεπεράσουν τη διαδικασία της μεταφύτευσης με τις υψηλές θερμοκρασίες του ελληνικού καλοκαιριού και επιπλέον έχουν μεγάλες ανάγκες για νερό. Πρόκειται για ζωντανούς οργανισμούς αλλά όπως φαίνεται αυτό διέλαθε της προσοχής των "αρμοδίων". Επιπλέον, τα φυτά που φυτεύονται τώρα είναι ακριβοπληρωμένα, κοστίζουν έως και τρεις φορές περισσότερο. "Είναι φυσικό να σου κοστίσει πολύ, όταν ψάχνεις πλατάνια μέσα στο κατακαλόκαιρο", αναφέρει ένας εισαγωγέας. Φυσικά, παραμονές των Ολυμπιακών Αγώνων κανείς δεν ασχολείται με το πράσινο. Εδώ είδαμε και πάθαμε να τελειώσουν τα έργα. Αναγνωρίζεται μόνον η καλλωπιστική του αναγκαιότητα, οπότε όλο και κάτι φυτεύεται, άναρχα, χωρίς σχεδιασμό και κυρίως χωρίς ελπίδα να επιβιώσει. Η Πράσινη Αθήνα είναι ένα στοίχημα που χάθηκε κάτω από τόννους μπετόν. Tάνια Γεωργιοπούλου Αναδημοσίευση από την Καθημερινή της Κυριακής 12/07/2004

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm (12-7-2004)

Δήμος Αθηναίων - Ολυμπιακή προετοιμασία της πόλης. Κάπου υπάρχει πράσινο. (Από τους Μαίρη Υφαντή και Μιχάλη Πολίτη)

Ο εθνικός κήπος Τα ψέματα τελειώσανε όπως και ο χρόνος που έμεινε για την έναρξη των Ολυμπιακών αγώνων. Κάνοντας μια πρόχειρη εκτίμηση μπορούμε να πούμε ότι η Αθήνα έχασε την μοναδική ευκαιρία να κερδίσει σε πράσινο και σε ποιότητα ζωής. Κάτι που οι κάτοικοι της πρωτεύουσας το είχαν και θα το έχουν ανάγκη. Το περίφημο Ολυμπιακό πράσινο αποδείχθηκε τελικά φιάσκο, προς δόξα των εργολάβων αλλά και των πολιτικών μεγαλοστομιών. Τουλάχιστο είχαμε την παρουσία κάποιου έργου από πλευράς του Δήμου Αθηναίων και αυτό γιατί οι προϋπολογισμοί ήταν σε πιο λογικά πλαίσια άρα και οι προσδοκίες μας περιορισμένες. Ιδιαίτερα ικανοποιημένη από τη πορεία των Ολυμπιακών προγραμμάτων του δήμου Αθηναίων εμφανίστηκε τον προηγούμενο μήνα, η δήμαρχος Αθηναίων, Ντόρα Μπακογιάννη παρουσιάζοντας στο δημοτικό συμβούλιο της Αθήνας τη πορεία της προετοιμασίας της πόλης ενόψει των Ολυμπιακών και Παραολυμπιακών Αγώνων. "Το πρόγραμμα 'Ολυμπιακή Προετοιμασία της πόλης' που καταρτίσθηκε από τη δημοτική αρχή τον Ιανουάριο του 2003 αποτελεί το μεγαλύτερο επενδυτικό πρόγραμμα αλλά και το πιο πολυσύνθετο και δύσκολο εγχείρημα που υλοποιήθηκε ποτέ από το δήμο της Αθήνας", υπογράμμισε η κα Μπακογιάννη. Ένα από τα βασικά υποπρογράμματα του συνολικού έργου είναι και η ενίσχυση του πράσινου της Αθήνας. Σχετικά με τις δράσεις για την ενίσχυση του πρασίνου στη πόλη όπως έγινε γνωστό ο δήμος Αθηναίων έχει ήδη προχωρήσει στη φύτευση 7.000 δένδρων σε δενδροστοιχίες, λόφους, πλατείες άλση και λοιπούς χώρους πρασίνου, στη φύτευση 33.000 θάμνων σε λόφους, άλση, πλατείες και λοιπούς χώρους πρασίνου, στη φύτευση 300.000 ανθοφόρων λουλουδιών σε αστικούς χώρους, στη δημιουργία κινητού πρασίνου, με γλάστρες και ζαρντινιέρες, στο κλάδεμα 26.000 δένδρων και τέλος στην αναδάσωση μεγάλων χώρων, όπως στο λόφο Φιλοπάππου, το άλσος Συγγρού, την Ακαδημία Πλάτωνος, κ.α. Επιπλέον δημιουργήθηκαν νέοι χώροι πρασίνου, όπως το ’λσος Αλεπότρυπας, το Παρόχθιο ’λσος Ποδονύφτη, το Φιξ- Πατησίων κλπ., τοποθετήθηκαν νέα καθίσματα σε κοινόχρηστους χώρους πρασίνου ενώ σύντομα ολοκληρώνεται και η ανάπλαση του Λυκαβηττού. Ο προϋπολογισμός του προγράμματος είναι 7.000.000 ευρώ και το ποσοστό υλοποίησης του ανέρχεται σήμερα στο 89%. Σε σύγκριση με τις Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και το περίφημο Ολυμπιακό πράσινο, ο Δήμος Αθηναίων μάλλον κερδίζει τις εντυπώσεις. Υπάρχει η αίσθηση ότι είναι ο μόνος φορέας που ακολούθησε κάποιο πρόγραμμα στη φύτευση. Όλες οι πλατείες, όπου υπήρχε χώμα ή γκαζόν, έχουν γεμίσει με λουλούδια, κάνες, δαφνούλες, άλυσσο, σάλβιες, ντάλιες κ.λ.π. Βέβαια ο όγκος των φυτών αφορά κυρίως εποχιακά φυτά, αλλά οι ποσότητες κρίνονται ικανοποιητικές. Τα φορτηγάκια του Δήμου συνεχίζουν να κυκλοφορούν φορτωμένα μέχρι τα μπούνια με μικρά γλαστράκια για μεταφύτευση. Ειλικρινά, ο Δήμος Αθηναίων κάνει πολύ καλή δουλειά αυτό τον καιρό - αν βέβαια φρόντιζαν να φυτέψουν και περισσότερα πολυετή θα ήταν ακόμη καλύτερα. Δεν θα πρέπει να παραβλέψουμε και μια σημαντική διαφορά. Ο Δήμος Αθηναίων έχει αναλάβει κυρίως την συντήρηση και αναβάθμιση χώρων πρασίνου, πάνω στην ήδη υπάρχουσα υποδομή σε αντίθεση με τα Ολυμπιακά έργα στα οποία η όλη υποδομή έπρεπε να δημιουργηθεί από την αρχή. Αυτή η υπάρχουσα υποδομή (κήποι, πάρκα, άλση) είναι ίσως και μοναδική ελπίδα σωτηρίας του πράσινου αυτής της πόλης. Είχε την τύχη βλέπετε αυτή η υποδομή να μην συμπεριλαμβάνεται στα σχέδια των "αναπλαστών" ολυμπιακών εργολάβων τσιμέντου. Μαίρη Υφαντή - Μιχάλης Πολίτης

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

Ολυμπιακές Πετούνιες (Από τον ’γγελο Γροντά)

Η αντιπαλότητα, οι τριβές και ο ανταγωνισμός των δυο πόλεων δεν είναι κάτι καινούριο. Χιλιάδες χρόνια πριν συμβαίναν ακριβώς τα ίδια. Ηταν οι σύγκρουση διαφορετικών πολιτισμών, κουλτούρας και τρόπου σκέψης που οδηγούσε σχεδόν πάντα σε μάχες. Φυσικά τότε υπήρχαν οι πόλεις κράτη και ήταν αυτόνομες και αυτάρκεις. Οι πόλεμοι ήταν συχνό φαινόμενο είτε με όπλα είτε καθαρά οικονομικοί. Ολες αυτές οι προστριβές σταματούσαν για χάρη ενός γεγονότος που έχει το όνομα της μητέρας του Μ. Αλέξανδρου. Ολυμπιάδα. Πολεμιστές από όλη την Ελλάδα άφηναν για λίγο τα όπλα που σκορπούσαν τον θάνατο και κατηφόριζαν στην Αρχαία Ολυμπία για να πολεμήσουν με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο. Ένα τρόπο ειρηνικό με ένα τελείως διαφορετικό τρόπο σκέψης αλλά με τον ίδιο στόχο. Την πολυπόθητη νίκη. Τα χρόνια πέρασαν. Η Ολυμπιάδα απαγορεύτηκε ως ειδωλολατρική. Η Ολυμπία γέμισε αγριόχορτα και σκόνη. Η Αθήνα έγινε πρωτεύουσα της Ελλάδας και ως τέτοια όλη η υπόλοιπη χώρα οφείλει να την τρέφει και να την ανατρέφει με τρόφιμα και φορολογίες. Είχα αφήσει μια Αθήνα βρώμικη, με νέφος, μποτιλιάρισμα και ανεπαρκείς συγκοινωνίες. Ολοι έτρεχαν πάνω κάτω με λόγο η χωρίς και για έναν Θεσσαλονικιό όλη αυτή η κίνηση έμοιαζε σαν να είχε γίνει σεισμός. Χιλιάδες αυτοκίνητα στοιβαγμένα για ώρες σε κεντρικές αρτηρίες, άνθρωποι να περπατάνε σχεδόν τρέχοντας, μάσκες στα πρόσωπα για το καυσαέριο, επιβάτες κρεμασμένοι σα σταφύλια από τα λεωφορεία. Τον Αύγουστο του 2004 τίποτα από αυτά δεν ίσχυε πια. Οι "Αθηναίοι" είχαν ξορκίσει τον δαίμονα τους μια για πάντα. Με την συνδρομή όλης της Ελλάδας -θελημένη η μη-, με κομμένα κονδύλια από τη Β.Ελλάδα, με φορολογίες που όλα τα έσοδα κατέληγαν εκεί, η Αθήνα έγινε επιτέλους αυτό που έπρεπε. Μια σύγχρονη μεγαλούπολη με συγκοινωνίες που φτάνεις στον προορισμό σου άμεσα, πεντακάθαρη, με στάδια που τρίβεις τα μάτια σου, με ΟΛΟ το Θησείο πλακόστρωτο, με την Αττική Οδό που νομίζεις ότι είσαι σε έργο του Σπιλμπεργκ. Α ναι. Και χωρίς καθόλου πράσινο. Ο μέσος Θεσσαλονικιός που θα κατέβει στην Αθήνα τώρα, και αφού ξεπεράσει το σοκ του εντυπωσιασμού (είναι πραγματικά τεράστια η διαφορά) θα αναλογιστεί με πίκρα και παράπονο ότι όλα αυτά έγιναν με ΔΙΚΑ του λεφτά αλλά όχι στη ΔΙΚΗ του πόλη. Γυρνώντας από Αθήνα με αυτοκίνητο ένοιωσα κάτι που δύσκολα περιγράφεται με λόγια. Ένοιωσα μια απέραντη θλίψη. Η ομίχλη, τα κίτρινα φώτα του δρόμου, οι πινακίδες που μας πληροφορούν για το πόσο κοντά είναι τα σύνορα, η λιγοστή κίνηση στην είσοδο της πόλης με έκαναν και τρόμαξα. Αναστέναξα μην έχοντας άλλο τρόπο να ισορροπήσω μέσα μου το τεράστιο μέγεθος της εγκατάλειψης και του μαρασμού. Μέσα σε πέντε μόλις ώρες είχα έρθει αντιμέτωπος με δυο τόσο διαφορετικούς κόσμους που η σύγκριση δεν μπορούσε παρά να είναι αναγκαία. Ένα μεγάλο γιατί με τύλιξε και έκανε το στομάχι μου κόμπο. Η Αθήνα σκαβόταν ΟΛΗ μέρα και ΟΛΗ νύχτα στην κυριολεξία. Παντού έβλεπες εργάτες, μηχανήματα, λωρίδες επισήμανσης έργων (σίγουρα αυτός που τις τύπωσε έχει κερδίσει τα άπειρα γιατί μιλάμε για χιλιάδες χιλιόμετρα) και κατακόκκινα άυπνα μάτια. 4 η ώρα το πρωί άλλαζαν το πεζοδρόμιο στον Λυκαβηττό. Δρόμοι ξεφύτρωναν από παντού, γυαλιστερές άσφαλτοι, πεζοδρόμια που ντρεπόσουν να πατήσεις, προαστιακός, τραμ, ηλεκτρικός, λεωφορεία, ταξί, μετρό, κυλιόμενες σκάλες, στάδια, φώτα, κάμερες. Α ναι. Και μερικές ελίτσες που και που. Η Θεσσαλονίκη γέμισε πετούνιες. Οχτώ χιλιάδες ανακοίνωσε με υπερηφάνεια ο δήμαρχος. Τι μεγαλειώδες! Σε μια πόλη που πνίγεται από το καυσαέριο, που δεν έχει συγκοινωνίες, που στο μποτιλιάρισμα άνετα βλέπεις μια ταινία στη διαδρομή ΧΑΝΘ-Βαρδάρη, που δεν έχει δρόμους, δεν έχει βιβλιοθήκες, δεν έχει στάδια, γυμναστήρια, επαρκή φωταγώγηση, που μια μπόρα μετατρέπει την πόλη σε μαλαισιανό χωριό, φυτεύτηκαν 8000 πετούνιες ως Ολυμπιακό έργο. Σε μια πόλη που πάνε 200 χρόνια πια Aθηνοκεντρικής κοροϊδίας. Θα πλήρωνε ποτέ κάποιος για να χτίσει το σπίτι κάποιου άλλου; Δε νομίζω. Αν έχει κάποιος κατοικίδιο θα καταλάβει. Το ζώο αυτό γίνεται μέλος της οικογένειας. Ζει μαζί σου, κοιμάται μαζί σου, παίζει μαζί σου. Το σέβεσαι, το αγαπάς και το φροντίζεις σαν ίσο. Όταν πεινάει του βάζεις φαγητό από το ΙΔΙΟ που τρως και εσύ. Δεν του πετάς αποφάγια. Αυτή τη στιγμή η Αθήνα είναι ένας γιγάντιος κηφήνας που βυζαίνει την Ελλάδα από άκρη σε άκρη. Δεν παράγει τίποτα πέρα από υπουργεία, νόμους και θεσμούς. Νερό από αλλού, τρόφιμα, φρούτα, λαχανικά, γάλα, σιτηρά, ρούχα, όλα από την υπόλοιπη Ελλάδα η οποία στενάζει και αγκομαχάει ζητώντας μια καλύτερη ποιότητα ζωής. Οι Ολυμπιακές πετούνιες ήταν πανέμορφες, γέμισαν την πόλη χρώμα και αισιοδοξία, οι υποσχέσεις ξαναφούντωσαν και το παιχνίδι αρχίζει από την αρχή. Α ναι. Ξέχασα να αναφέρω ότι οι πετούνιες είναι φυτά εποχής. Αγγελος Γροντάς Θεσσαλονίκη http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

επιστροφή

Έχουμε αγώνα αύριο για το ...Ενιαίο Πράσινο (Από τον Νίκο Θυμάκη)

Ο όρος "ολυμπιακό Πράσινο" χρησιμοποιήθηκε καταχρηστικά για να περιγράψει τα έργα πρασίνου που έγιναν με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες στις "ολυμπιακές" πόλεις. Σίγουρα, είναι πολύ λιγότερο από ότι είχε αρχικά προβλεφθεί. Επίσης, είναι δεδομένο, ότι φτιάχτηκε κυριολεκτικά ... "στο πόδι", την τελευταία στιγμή, υπό δύσκολες "φυτοτεχνικά" και "εργοταξιακά" συνθήκες κι αυτό σημαίνει ότι απαιτείται ιδιαίτερη κι εντατική συντήρηση προκειμένου να έχουμε τις ελάχιστες απώλειες. Θα τολμούσαμε να χρησιμοποιήσουμε τη φράση που πολλές φορές λέμε κάποιοι συνάδελφοι μεταξύ μας: "η κατάσταση είναι...αμφίρροπος"! Το ζητούμενο σε αυτήν την περίπτωση δεν είναι να δώσουμε αριθμητικά στοιχεία, νούμερα ψυχρά , όπως, πόσα τετραγωνικά μέτρα πρασίνου αντιστοιχούν σε κάθε κάτοικο, πόσα δένδρα, θάμνοι κι εποχιακά φυτεύτηκαν τελικά, κλπ. Αυτό που οφείλουμε όλοι υπεύθυνα πλέον να δούμε , είναι τι γίνεται τώρα, από εδώ και πέρα. Το τι δεν έγινε, ο καθένας για το χώρο που τον αφορά το γνωρίζει πολύ καλά. Μόνο μία σοβαρή παρατήρηση: κατά τη γνώμη μας το Πράσινο είναι ενιαίο, έτσι πρέπει να αντιμετωπίζεται. Είναι κληρονομιά που την έχουμε "δανειστεί" από τα παιδιά μας κι οφείλουμε να την επιστρέψουμε εντόκως... Έτσι λοιπόν: - οι Γεωτεχνικοί (Γεωπόνοι και Δασολόγοι) που ασχολήθηκαν με αυτό το κομμάτι, μέσα σε όλη την προχειρότητα και την κεκτημένη ταχύτητα, απέκτησαν μία εμπειρία και πιθανόν κάποια τεχνογνωσία. Ας αξιοποιηθούν από εδώ και πέρα όλα αυτά με την πρέπουσα λογική. Τα έργα Πρασίνου να πάψουν επιτέλους να αντιμετωπίζονται σαν το τελευταίο τμήμα της εργολαβίας των τεχνικών έργων και μάλιστα να εκτελούνται από μηχανικούς οι οποίοι σε αυτόν τον τόπο νομίζουν ότι τα ξέρουν όλα... - το εδαφικό υπόστρωμα είναι ο ζωτικός χώρος που θα αναπτυχθεί το φυτό. Αν δεν είναι το κατάλληλο, η βιωσιμότητα του φυτικού υλικού είναι υπό αναίρεση και το κόστος της "προσπάθειας για επιβίωση" (ξεφεύγουμε πια από τα όρια της συντήρησης) γίνεται πολύ μεγαλύτερο από ότι είχε αρχικά προβλεφθεί. Δυστυχώς, σε πολλά έργα, το χώμα που χρησιμοποιήθηκε ήταν επιεικώς ...άθλιο! Το μεγαλύτερο όμως δυστύχημα είναι ότι υπήρξαν επιβλέποντες που κατήγγειλαν εργολάβους για αυτό το θέμα και την επόμενη μέρα άλλαξαν θέση (τι πρωτότυπο αλήθεια...). - Κατά τη γνώμη κάποιων ειδικών, θα μπορούσε να δημιουργηθεί ένας φορέας συντήρησης του "ολυμπιακού πρασίνου". Είναι μία σκέψη που έχει λογική βάση. Αυτό όμως το οποίο θα είναι πιο ουσιαστικό, είναι αφενός οι Διευθύνσεις Πρασίνου των Δήμων (όλης της χώρας) να αποκτήσουν εξειδικευμένο προσωπικό (γεωτεχνικούς, εργατοτεχνίτες, κηπουρούς) για να συντηρήσουν αυτούς που θα τους αποδοθούν ως χώροι πρασίνου και να τους αναπτύξουν, αφετέρου, οι εργολάβοι που θα αναλάβουν να συντηρήσουν τα υπόλοιπα έργα να πληρούν ως επιχειρηματικές δραστηριότητες κάποιες συγκεκριμένες ποιοτικές προδιαγραφές (κάτι σαν ISO) ως προϋπόθεση ανάληψης έργου. Ζητούμε την ποιοτική αναβάθμιση. Το ΥΠΕΧΩΔΕ που έχει ευθύνη για μεγάλο τμήμα του πρασίνου της χώρας, να αποκτήσει επιτέλους δική του , αυτόνομη Διεύθυνση Πρασίνου. - Οι πολίτες ως προς το θέμα του πρασίνου, όσο και ο Τύπος, "ταρακουνήθηκαν". Το Πράσινο ακούστηκε κι έτσι όλοι τώρα είναι... υποψιασμένοι, έμαθαν τουλάχιστον να το διεκδικούν ή και να το υπερασπίζονται. Οφείλουμε ο καθένας από το δικό του μετερίζι, να πολεμούμε για να διατηρηθεί το υπάρχον Πράσινο και να αυξηθεί. Και δεν εννοώ μόνο τους "επαΐοντες". Κάθε πολίτης μπορεί να βοηθήσει σε αυτό με τη στάση του. Η αγάπη για το Πράσινο δεν εξαντλείτε στα λόγια μόνο. Αγαπούμε και προσέχουμε το δένδρο που είναι έξω από το σπίτι μας; Καταγγείλαμε έναν βανδαλισμό ή μία κλοπή φυτών στο πάρκο της γειτονιάς μας; Μάθαμε τα παιδιά μας να μην πετάνε σκουπίδια στα πάρκα; Απαιτήσαμε καλύτερη περιβαλλοντική εκπαίδευση; Σχολικούς κήπους; Προσέχομε τα κατοικίδια να μην κάνουν τις ακαθαρσίες τους στο χλοοτάπητα της νησίδας ή του πάρκου; Ζητήσαμε να καθαρίζουμε και να ποτίζουμε σε ομάδες ανά γειτονιά τα πάρκα και μικρούς χώρους Πρασίνου ή τα αφήνουμε όλα στο κράτος γιατί πληρώνουμε και μόνο απαιτούμε; Έ χουμε πληροφορηθεί ότι το Πράσινο είναι κάτι ακριβό κι θέλει προσοχή; Τελικά, αποκτήσαμε μετά από τις 30 περίπου μέρες "καλής διαγωγής μας", πολιτισμό στη συμπεριφορά μας; Ίσως, το μεγαλύτερο όφελος από την τέλεση αυτής της φιέστας στη χώρα μας να ήταν ακριβώς αυτό. Ας μη χαθεί τώρα που τελείωσαν οι Αγώνες. Η μιζέρια να αποτελέσει παρελθόν... Δεν υπάρχει λοιπόν "ολυμπιακό" και "μεταολυμπιακό" Πράσινο. Υπάρχουν "ολυμπιακά οφέλη" που πρέπει να αξιοποιηθούν και "μεταολυμπιακοί χειρισμοί" που οφείλουμε να κάνουμε για να αποκτήσουμε καλύτερο ποιοτικότερο Πράσινο. Κλείνοντας, και για να μη μιλάμε χωρίς υπαρκτά παραδείγματα, ας αναφερθούμε στον "ολυμπιακό" Δήμο Βόλου. Αξιοποίησε τα κονδύλια, δημιούργησε αξιόλογο Πράσινο κι επένδυσε σε αυτό. Αλλά εκεί, βρέθηκαν άνθρωποι με μεράκι, όρεξη και πίστη στον "παιδευτικό ρόλο" του Πρασίνου , όπως ο Αντιδήμαρχος κ. Αριστοτέλης Δουλόπουλος, που με αγάπη κι όρεξη για την πόλη τους, προχώρησαν και δημιούργησαν. Μακάρι να υπήρχαν άλλοι 10... Νίκος Θυμάκης Γεωπόνος

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

Έρχομαι απ' το Πεκίνο... (Από τον Μιχάλη Πολίτη)

Οι αυτοκρατορικοί κήποι του Πεκίνου. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, εκτός από ένα παγκόσμιας σημασίας αθλητικό και πολιτιστικό γεγονός, είναι και μια τεράστια ευκαιρία για μπίζνες. Έτσι με την ανακοίνωση του ονόματος της πόλης που θα φιλοξενήσει την επόμενη ή μάλλον την μεθεπόμενη Ολυμπιάδα ξεκινά ένας αγώνας δρόμου και ένας πόλεμος συμφερόντων σχετικά με ποιοι και πώς θα αναλάβουν τα κατασκευαστικά έργα. Και για να δοθεί μεγαλύτερη έμφαση, αλλά και για να διευρυνθεί η οικονομική πίτα, συνήθως τα έργα των Ολυμπιακών συμπεριλαμβάνονται σε ένα ευρύτερο κατασκευαστικό σχέδιο προσαρμοσμένο στις ανάγκες και τις προτεραιότητες της διοργανώτριας πόλης. Αυτός ο πρόλογος είναι απαραίτητος, ώστε να γίνει ευκολότερα κατανοητό, γιατί το Ολυμπιακό πράσινο της Αθήνας κατέληξε σε μια μάλλον χαμένη υπόθεση. Ήταν τελικά θέμα προτεραιότητας και επενδυτικού ενδιαφέροντος. Το διάστημα λοιπόν που εμείς στην Ελλάδα πανηγυρίζαμε ακόμα για την ανάθεση των Ολυμπιακών αγώνων στην Αθήνα, η εκστομίζαμε μεγαλοστομίες για εκατομμύρια φυτά, που επρόκειτο "θεωρητικά" να φυτευτούν στην Αττική γη, οι Κινέζοι στο Πεκίνο είχαν πιάσει ήδη δουλειά. Το project "Πράσινο Πεκίνο". Το πρόγραμμα "Πράσινο Πεκίνο" αλλάζει την όψη της Κινέζικης πρωτεύουσας. Το πρώτο τους σημαντικό βήμα ήταν να εντάξουν τα Ολυμπιακά τους έργα, στο ίδιο σχέδιο με το δεκαετές πρόγραμμα περιβαλλοντολογικής ανάπλασης του Πεκίνου. Ο γενικότερος στόχος ήταν να χρησιμοποιηθούν ήπιες μορφές ενέργειας και φιλικά προς το περιβάλλον υλικά για την κατασκευή ολυμπιακών εγκαταστάσεων, παράλληλα με μια φυτική ανάπλαση του όλου χώρου αλλά και της πόλης γενικότερα. Έτσι μέσα στο 2001 δημιουργήθηκε το γενικό πλάνο ανάπλασης και οι γεωτεχνικοί με τους σχεδιαστές τοπίου ετοιμάστηκαν να παρουσιάσουν αυτό, που θα φαινόταν σαν η ιδανικότερη λύση. Με το θέμα "πράσινο" να γνωρίζει ιδιαίτερη δημοτικότητα, παγκόσμια, οι σχεδιαστές του Ολυμπιακού Πάρκου του Πεκίνου έδωσαν πρώτη προτεραιότητα στην προστασία του περιβάλλοντος. Το πράσινο θα καλύπτει ένα ποσοστό 62.55% της συνολικής περιοχής, περιβάλλοντας το ολυμπιακό χωριό με δέντρα και λουλούδια. Ξέχωρα απ' αυτό πράσινη ζώνη εύρους 100 μέτρων, σαν ένας πράσινος διάδρομος, θα κατασκευαστεί περιμετρικά όλης της πόλης του Πεκίνου, την κατάλληλη ώρα. Προηγμένης τεχνολογίας συστήματα περιβαλλοντολογικής προστασίας θα υιοθετηθούν. Γεωθερμία, ηλιακή ενέργεια και άλλες μορφές καθαρής ενέργειας θα αντικαταστήσουν τα παραδοσιακά βρώμικα καύσιμα, όπως το κάρβουνο. Τα απορρίμματα είτε θα μετατραπούν σε οργανικό λίπασμα, είτε θα υπάρξει ασφαλής επεξεργασία απαλλαγής τους, και το νερό που θα χρησιμοποιηθεί, θα ανακυκλωθεί για να ποτίσει τις περιοχές του πράσινου. Παράλληλα με το Πράσινο Ολυμπιακό Πάρκο, ένα ακόμα πιο πράσινο Πεκίνο είναι επίσης στο μυαλό των σχεδιαστών. Κατά την διάρκεια της πρώτης περιόδου (2001-5), στο Πεκίνο θα κατασκευαστούν τρεις οικολογικές ζώνες, ελπίζοντας να αυξήσουν τις πράσινες περιοχές της πόλης κατά 48%. Μέσα στο 2005, η πόλη θα έχει αναπτύξει ένα πλήρες και ασφαλές σύστημα διαχείρισης απορριμμάτων, καθώς και εξοικονόμησης του 96% του χαμένου νερού, επιτρέποντας στην κινέζικη πρωτεύουσα να συγκριθεί με προηγμένες πόλεις όπως το Τόκιο και η Νέα Υόρκη. Το αρχιτεκτονικό σχέδιο του Ολυμπιακού πάρκου Η μακέτα του Ολυμπιακού πάρκου. Το τελικό σχέδιο του πάρκου περιλαμβάνει πλήρη αναμόρφωση του τοπίου και με βάση ότι όλο το πάρκο θα είναι υπερυψωμένο τουλάχιστο 10 μέτρα από την υπόλοιπη περιοχή. Το πάρκο χωρίζεται σε επίπεδα και θεματικές ενότητες, αφήνοντας τους σχεδιαστές τοπίων να ξεδιπλώσουν τις αρετές τους. Εκτεταμένη βλάστηση, όπως δάση, λειμώνες και καλαμιές, καθώς και τεχνητά διαμορφωμένα λιβάδια, κήποι, και υδρόβια βλάστηση. Το μοντέλο που επιλέχτηκε παρουσιάζει όλα τα χαρακτηριστικά της άγριας φύσης της Κίνας. Οι κήποι επεκτείνονται σε μια μεγάλη περιοχή με νερό της λίμνης χωρίζοντας την σε διαφορετικά επίπεδα και δίνοντας πρόσβαση στους επισκέπτες σε φράγματα και καταρράκτες. Στην δυτική πλευρά του πάρκου κυριαρχούν τα δάση που είναι πολύ πυκνά και αραιώνουν όσο πλησιάζει κανείς στην ανατολική πλευρά. Στο συνολικό τοπίο του πάρκου υπάρχουν περιοχές με ναούς, τάφους και κτίρια από εγκαταλειμμένα χωριά. Διάφοροι κήποι με διαφορετικά θέματα έχουν φυτευτεί για να θυμίσουν στον επισκέπτη την ιστορία της περιοχής. Ο κεντρικός ολυμπιακός άξονας σκιάζεται από δέντρα που αναπτύσσονται με ρυθμό, ανάμεσα σε ξέφωτα με σιντριβάνια. Τέλος στην ανατολική πλευρά το όλο μόρφωμα σπάζει ανάμεσα στην φυτεμένη περιοχή και στους φυτικούς φράχτες από βάτα και ένας υδάτινος διάδρομος δίνει πρόσβαση από τον άξονα στους κήπους της Κίνας. Πέντε τυπικά κινέζικα τοπία με τα πέντε χρώματά τους προβάλουν το βασικό θέμα στο οποίο βασίζεται όλος ο σχεδιασμός του πάρκου. Η διαδικασία ανάθεσης Η γνωστή πλατεία Tiananmen ετοιμάζεται να υποδεχτεί την Ολυμπιάδα. Δύο χρόνια μετά (2003) και μέσα από μια διαδικασία ευρείας ψηφοφορίας έφτασε η στιγμή της ανάθεσης. Έρχομαι απ' το Πεκίνο... (Από τον Μιχάλη Πολίτη) (σελίδα 3) Τρεις μεγάλες κοινοπραξίες, ανάμεσα σε 51 υποψήφιες, ήταν οι τελικοί νικητές του διαγωνισμού για την ανάθεση της κατασκευής και διαμόρφωσης του Πράσινου Ολυμπιακού πάρκου του Πεκίνου. Υπήρξαν υποψηφιότητες και εφαρμογές από 12 χώρες μεταξύ των οποίων οι Η.Π.Α. η Ιαπωνία, η Αυστραλία και η Μ. Βρετανία. Οι κοινοπραξίες που επικράτησαν ήταν η US Edaw Inc and China Architecture Design and Research Group, η US Sasaki Associates Inc μαζί με την Beijing Tsinghua Urban Planning Design Academy και η Beijing Turen Landscape Planning Design Institute. Οι αμερικανοκινέζικες κοινοπραξίες ανέλαβαν τελικά το τεράστιο αυτό έργο. Η κοινοπραξία Sasaki Associates με έδρα το San Francisco των ΗΠΑ, ανέλαβε τελικά το έργο κατασκευής του Ολυμπιακού πάρκου, σε πείσμα όσων αντιμάχονταν στο σχέδιό της, που περιελάμβανε τη χρήση μεγάλων ποσοτήτων νερού. Νερό το οποίο είναι δυσεύρετο στο Πεκίνο. Χρονιές με παρατεταμένη ανομβρία επιδείνωσαν το πρόβλημα έλλειψης νερού στην Κίνα που είχαν ήδη δημιουργήσει οι άνθρωποι με την ανεξέλεγκτη ανάπτυξη της βιομηχανίας, την υπεράντληση υδάτων και την κακή διαχείρισή τους. Στη χώρα ξεκίνησε ένα πρόγραμμα ύψους 22 δισεκατομμυρίων δολαρίων για να μεταφερθεί νερό στις πληγείσες βόρειες περιοχές από υπερχειλισμένες περιοχές του νότου. Η πρωτεύουσα επίσης δεσμεύτηκε να προσθέσει μια ντουζίνα νέα εργοστάσια διαχείρισης νερού μέχρι το 2008, για να καθαρίσουν τα κανάλια και τα ποτάμια που έχουν γεμίσει από λύματα. Γιατί όχι εμείς; Χαλί από νούφαρα στο πάρκο Zhuzhi Yuan (Πορφυρό Μπαμπού) στο δυτικό Πεκίνο. Να σκεφτεί κανείς ότι στο Πεκίνο υπάρχει λειψυδρία! Εδώ θα ήθελα να κάνω μερικές παρατηρήσεις. Πρώτον ότι σε μια μολυσμένη και με προβλήματα λειψυδρίας πόλη όπως το Πεκίνο, βρέθηκαν τρόποι να γίνει διαχείριση νερού, με σκοπό να διατεθεί αυτό για τις ανάγκες των φυτών, πράγμα που δεν έγινε βεβαίως στον βαθμό που έπρεπε στην Αθήνα. Επίσης φαίνεται καθαρά ο καταλυτικός ρόλος πού έπαιξε ο ξένος παράγοντας και μάλιστα ο αμερικάνικος. Είναι φανερό ότι οι Αμερικάνοι επιθυμούσαν διακαώς να αναλάβουν τα έργα ανάπλασης του Πεκίνου, διαφημίζοντας μάλιστα ότι το μεγάλο περιβαλλοντολογικό πάρκο του Πεκίνου θα είναι εφάμιλλο, αν όχι καλύτερο, από το Central Park της Νέας Υόρκης. Είναι επίσης φανερό ότι τέτοια μεγαλεπήβολα σχέδια ήταν ουσιαστικά αδύνατον να πραγματοποιηθούν στην Ολυμπιάδα της Αθήνας, και έτσι καταλήξαμε να διοργανώσουμε τους αγώνες με την λιγότερη επένδυση σε πράσινο αλλά και με την ακριβότερη επένδυση σε ασφάλεια. Ο νοών νοείτο. Φυσικά σε όλα αυτά συνετέλεσε και η κουλτούρα που έχουν οι Κινέζοι σαν λαός και η ιδιαίτερη σχέση τους με τα λουλούδια. Έτσι ένα πρόγραμμα φυτικής ανάπλασης βρήκε ένθερμους υποστηρικτές τα εκατομμύρια των Κινέζων που βάλθηκαν με την ευκαιρία των αγώνων να αναδείξουν την χλωρίδα τους και μέσα από αυτήν την πολιτιστική τους κληρονομιά. Έτσι μεσούσης της Ολυμπιάδας της Αθήνας τον Αύγουστο του 2004 και ενώ οι Κινέζοι αθλητές σάρωναν τα μετάλλια, στο Πεκίνο ξεκινούσε ένας φυτευτικός μαραθώνιος. Οι Κινέζοι δεν κάνουν... τον "Κινέζο" Οι Κινέζοι κηποτέχνες βρίσκονται πια σε συνεχή εγρήγορση φυτεύοντας νέες ποικιλίες λουλουδιών ώστε η πόλη να είναι ολάνθιστη όταν θα φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008. Η Μια τεράστια σύνθεση από 1000 ανθισμένες γλάστρες που αναπαριστάνουν το έμβλημα των ολυμπιακών αγώνων του καθηλώνει τους επισκέπτες στον βοτανικό κήπο του "Λόφου των αρωμάτων". Περισσότερες από 600 ποικιλίες έχουν φυτευτεί στα φυτώρια που βρίσκονται στον "Λόφο των Αρωμάτων", μισή ώρα οδικώς, δυτικά του Πεκίνου. Οι γεωπόνοι θα διαλέξουν μερικά από αυτά τα λουλούδια για να φυτευτούν γύρω από την πόλη ώστε να εκτιμηθεί η εμφάνισή τους, είπε ο Zhang Lannian, επικεφαλής της ομάδας έρευνας για την εγκατάσταση των νέων ποικιλιών. Η ομάδα έρευνας συστάθηκε πέρσι (2003) για να διευθετήσει το πρόβλημα που υπήρχε, ότι δηλαδή λίγα ντόπια φυτά ανθίζουν κατά την διάρκεια του καλοκαιριού εξαιτίας των υψηλών θερμοκρασιών και της υψηλής υγρασίας που υπάρχουν στην κινέζικη πρωτεύουσα. Ο Zhang Lannian είπε ότι το πιο σημαντικό κριτήριο για την επιλογή των νέων λουλουδιών ήταν η περίοδος ανθοφορίας να βρίσκεται μεταξύ Ιουλίου και Σεπτεμβρίου, την περίοδο δηλαδή που γίνονται οι αγώνες. Το πρόγραμμα εξωραϊσμού του Πεκίνου αναμένεται να κοστίσει 1,6 δισεκατομμύρια δολάρια. Περίπου 5 εκατομμύρια γλάστρες με λουλούδια θα φυτευτούν σε κήπους και κατά μήκος των δρόμων γύρω απ' την πόλη μέσα στα επόμενα δύο χρόνια για να δοκιμαστεί με ποιον τρόπο θα προσαρμοστούν αυτά στο τοπικό κλίμα. Μια τριετής περίοδος εκτίμησης και αξιολόγησης των λουλουδιών θεωρείται απαραίτητη πριν παρθεί η τελική απόφαση σχετικά με το ποια λουλούδια θα χρησιμοποιηθούν κατά την διάρκεια των αγώνων του 2008. Η λίμνη Xuanwu, μέρος αναψυχής των αυτοκρατόρων, είναι σήμερα ένα ιστορικό πάρκο. Η Wang Zhongying, υπεύθυνη τύπου του Δημοτικού Γραφείου Πάρκων του Πεκίνου, είπε ότι σαράντα γένη από υποψήφια Ολυμπιακά λουλούδια, συμπεριλαμβανομένων των Malus spectabilis (τσιντόνιας), του κινέζικου ρόδου (ιβίσκου του σινικού), και της μέντας, καλλιεργούνται ήδη σε ένα πάρκο στην περιοχή Xuanwu και κατά μήκος κάποιων περιοχών του δρόμου "Των τριών δαχτυλιδιών". Πολλά από τα λουλούδια προέρχονται από άλλες περιοχές της Κίνας ή από το εξωτερικό, με σκοπό να αναδειχθούν τα πλεονεκτήματα της κάθε ποικιλίας και στο Πεκίνο. Προτεραιότητα δίνεται στις ντόπιες ποικιλίες καθώς όπως λένε οι ερευνητές, υπάρχει κίνδυνος η πόλη να χάσει την παραδοσιακή της χλωρίδα αν επικρατήσουν τα είδη του εξωτερικού. Παράλληλα ερευνητές "οργώνουν" τις περιοχές γύρω απ' την πόλη στην προσπάθεια να ανακαλύψουν νέα είδη φυτών που πιθανώς δεν έχουν καταγραφεί και να παράγουν νέες ποικιλίες από αυτά. Εν κατακλείδι Η είσοδος τουο πάρκου Zhongshan στην "Απαγορευμένη Πόλη". Το πάρκο είναι γνωστό για τα χιλίων ετών κυπαρίσσια του. Θα ήταν εκ των προτέρων ατυχής μια σύγκριση των έργων για τους Ολυμπιακούς αγώνες του Πεκίνου, μ' αυτούς της Αθήνας. Τα γεωγραφικά, πληθυσμιακά και οικονομικά μεγέθη των δύο χωρών απαγορεύουν κάτι τέτοιο. Στο μόνο που ίσως μπορεί να γίνει μια σύγκριση είναι στις προτεραιότητες. Και στις δύο πόλεις τα έργα που έγιναν και γίνονται, έχουν σκοπό την αναβάθμιση της ποιότητας ζωής, με τη διαφορά ότι στο Πεκίνο αυτή η αναβάθμιση έχει κύριο άξονα τη φύση και το πράσινο. Είναι αν θέλετε και θέμα κουλτούρας. Στην προσπάθεια να αποκτήσει η ελληνική πρωτεύουσα σύγχρονο συγκοινωνιακό δίκτυο, υποβαθμίστηκαν τα υπόλοιπα έργα ανάπλασης. Όπως λέει και ο λαός. "Θα αφήναμε τον γάμο, να πάμε για πουρνάρια;" Τον "γάμο" διαλέξαμε λοιπόν. Τι κι αν ακόμα και τα πουρνάρια, θα είναι σε λίγο δυσεύρετα στην Αττική. Τον "γάμο" διαλέξαμε γι' αυτό και τώρα δεν δικαιούμαστε να γκρινιάζουμε που θα πληρώσουμε τη "νύφη". Μιχάλης Πολίτης

Πηγές: http://www.schmidt-landschaftsarchitekten.de/ projekte_wettbewerbserfolge.php?id=76 http://www.china.org.cn/english/2001/Apr/11125.htm http://english.people.com.cn/200311/19/eng20031119_128525.shtml http://www.dailytimes.com.pk/ default.asp?page=story_28-7-2002_pg2_24 http://www.chinadaily.com.cn/ english/doc/2004-08/23/content_367937.htm http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/asia-pacific/3589906.stm http://www.business2005.gr/eC_NewsItem.asp?id=3159&lg=el

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

Ημ:16-10-2001 Πράσινο μνημόνιο από ΥΠΕΧΩΔΕ και ΄Αθήνα 2004΄

Δενδροφυτεύσεις, πράσινο και αισθητικές παρεμβάσεις για τη βελτίωση της εικόνας της πόλης αλλά και ειδικότερα στις περιοχές όπου θα κατασκευαστούν Ολυμπιακά έργα, προανήγγειλαν (16.10.2001) ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κώστας Λαλιώτης και η πρόεδρος της "Αθήνα 2004" Γιάννα Αγγελοπούλου, κατά τη διάρκεια της υπογραφής σχετικού μνημονίου από τις δύο πλευρές. Συγκεκριμένα, ο στόχος είναι να έχουν φυτευτεί περίπου 100 εκατομμύρια φυτά σε έκταση 37 - 40.000 στρεμμάτων σε 60 περιοχές της Αττικής, οι οποίες συνδέονται με τους Ολυμπιακούς αγώνες, με συνολικό κόστος του προγράμματος τα 84 δισ. δρχ. Οι παρεμβάσεις χαρακτηρίστηκαν και από τις δύο πλευρές κρίσιμες, ενώ η πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής σχολίασε ότι το μνημόνιο υπογράφεται λίγες μέρες πριν την αποχώρηση του Κ.Λαλιώτη από το υπουργείο, γιατί το ζήτημα της εικόνα της πόλης είναι σημαντικό "και θέλουμε να δεσμεύσουμε τον υπουργό ότι και από την νέα του θέση θα στηρίξει το έργο αυτό". Σύμφωνα με το μνημόνιο η ευθύνη των έργων και των πολεοδομικών παρεμβάσεων ανήκει στο ΥΠΕΧΩΔΕ, ενώ η "Αθήνα 2004" είναι αρμόδια για τις διαφημίσεις και την οργάνωση και λειτουργία μιας σειράς συγκεκριμένων χώρων πριν και κατά τη διάρκεια των Ολυμπιακών αγώνων. Στο μνημόνιο περιλαμβάνονται τέσσερα βασικά προγράμματα του αρμόδιου υπουργείου που αφορούν την βελτίωση της "εικόνας της πόλης". Αυτά είναι: 1. Η ανάδειξη και η αναβάθμιση ιστορικών χώρων, όπως ο περιβάλλων χώρος της Ακρόπολης, ο Κεραμεικός, το Ζάππειο και το Παναθηναϊκό Στάδιο. 2. Η ανάπλαση πλατειών και βασικών οδικών αρτηριών και των πυλών της πόλης (πλ. Συντάγματος, Ομόνοιας, Καραϊσκάκη, Βάθη, Μοναστηρακίου, Βικτορίας Κολωνακίου, Εξαρχείων κλπ., καθώς και οι οδοί Σταδίου, Πανεπιστημίου, Αθηνάς, Ερμού, Μητροπόλεως, Κηφισίας, Ποσειδώνος, κλπ). 3. Η ανάπλαση και αναβάθμιση σημαντικών δημόσιων και ιδιωτικών κτηρίων. 4. Η ανάπτυξη του πρασίνου σε όλο το πολεοδομικό συγκρότημα.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΥ: Φαντάζομαι ότι θα σας προξενήσει έκπληξη το γεγονός, ότι επί τη αποχωρήσει του υπουργού, του κ. Λαλιώτη, του αγαπητού φίλου του Κώστα από το Υπουργείο, βρεθήκαμε εδώ να υπογράφουμε, να συνυπογράφουμε μνημόνια συνεργασίας και μάλιστα για ένα θέμα για το οποίο δεν ήταν συμβατική μας υποχρέωση, έτσι δεν είναι υπουργέ; Αλλά που τελικά δεσμευτήκατε βεβαίως να υλοποιήσετε. Είναι μία συνεργασία που υπογράφουμε και που αφορά στην εικόνα της πόλης κατά τη διάρκεια των Αγώνων, αλλά πιο σημαντικό ακόμα, τις παρεμβάσεις που θα μείνουν μετά τους Αγώνες στην Αθήνα. Και αποφασίσαμε να το συνυπογράψουμε σήμερα για να προλάβουμε βεβαίως την αποχώρηση του υπουργού και να τον δεσμεύσουμε ότι και από την καινούργια του θέση θα κοιτάξει με περισσή ευαισθησία όλη αυτή την προσπάθεια την οποία στήριξε μέχρι τώρα. Θεωρούμε ότι η Κυβέρνηση έχει υποχρέωση να στηρίξει αυτή την προσπάθεια και να υλοποιήσουμε την υπόσχεση που δώσαμε στην παγκόσμια Κοινότητα και στους Ελληνες. Ότι, δηλαδή, θα κάνουμε Μοναδικούς Αγώνες και να αναβαθμίσουμε και την εικόνα του Ολυμπιακού Κινήματος διεθνώς. Αντικείμενο της σημερινής μας συνεργασίας είναι το πράσινο που θα αναπτυχθεί στην Αθήνα και αυτό έχει στόχο την αναβάθμιση της εικόνας της Αθήνας και της Αττικής γενικότερα. Αλλά και άλλες αισθητικές και λειτουργικές παρεμβάσεις, όπως παραδείγματος χάριν οι πύλες εισόδου της Αθήνας στη διάρκεια του 2004. Ο στόχος μας είναι να δουλέψουμε, ούτως ώστε όλα να είναι έτοιμα τον Αύγουστο του 2004 και φυσικά να μείνουν μετά ως κληρονομιά. Οι υπαίθριοι δημόσιοι χώροι συγκέντρωσης κοινού, οι χώροι του πράσινου και της αναψυχής και τμήματα του οικιστικού ιστού μέσα από τα οποία αναδεικνύεται η ιστορία, ο πολιτισμός, η αισθητική αντίληψη της χώρας μας. Το θέμα, αισθητική αντίληψη έχει μια ιδιαίτερη θέση σε αυτή εδώ την προσπάθεια. Και μας ενδιαφέρει, πέραν από την περίοδο αυτή, την μικρή περίοδο των Αγώνων, να αφήσουμε μια δυναμική και μια ζωντανή παρακαταθήκη των Ολυμπιακών Αγώνων στη χώρα μας. Τις λεπτομέρειες θα σας τα πει υπουργός, πόσες χιλιάδες στρέμματα πρασίνου, τι παρέμβαση θα γίνει κλπ. Ηδη η παρέμβαση έχει γίνει αισθητή στην ανάπλαση του κέντρου της Αθήνας. Υπάρχουν και άλλα πιο πρακτικά ζητήματα, αλλά από πλευράς αισθητικής παρέμβασης είναι πολύ σημαντικά, όπως η απομάκρυνση των ακαλαίσθητων πινακίδων και διαφημίσεων που δυστυχώς υπάρχουν παντού. Και γενικά αποφασίσαμε να συνδιαχειριστούμε την εικόνα και την ταυτότητα των Αγώνων στην πόλη μας. Ευχαριστούμε και θα σας εξηγήσει ο υπουργός τι επιμέρους προγράμματα θα συνδιαχειριστούμε. Κ. ΛΑΛΙΩΤΗΣ: Πιστεύω, ότι η περιγραφή που έκανε η κα Αγγελοπούλου είναι μια περιγραφή με ενάργεια και γλαφυρότητα, γιατί ο σκοπός είναι κοινός. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, η Ολυμπιάδα του 2004 να έχει ως αναφορά την Αττική, την Αθήνα, μια πόλη με ιστορία δεκάδων αιώνων, αλλά και μια πόλη με σύγχρονο πρόσωπο και με προοπτική. Αυτό τι σημαίνει; Σημαίνει ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ένα απόθεμα όχι μόνο για το παρελθόν της Αθήνας και της Αττικής, αλλά και για το παρόν και για το μέλλον της. Και το απόθεμα αυτό θα πρέπει να είναι απόθεμα πολιτισμικό, γιατί θα πρέπει να συνδέεται με την ταυτότητα της πόλης και απόθεμα οικολογικό, φυσικό, περιβαλλοντικό που θα συνδέεται με το ανθρωπογενές και το φυσικό περιβάλλον του μέσα στον αστικό χώρο της Αττικής, αλλά και στον περιαστικό χώρο και στους ορεινούς όγκους. Είπε η κα Αγγελοπούλου, ότι δεν αποτελούσε συμβατική υποχρέωσή μας. Κι αυτό είναι αλήθεια. Στο φάκελο της διεκδίκησης υπήρχαν ορισμένες γενικές αναφορές για μεγάλες παρεμβάσεις που είχαμε σχεδιάσει από το 1994 κατά την υποβολή του φακέλου τα επόμενα χρόνια. Αυτό βεβαίως δεν αποτελούσε συμβατική υποχρέωση, ούτε αποτελεί. Θεώρησα όμως ότι είναι αναγκαίο, όπως κάναμε και για τα έργα υποδομής, τα οδικά έργα, τα έργα των υποδομών στον τομέα των μεταφορών, αλλά και στα αθλητικά έργα, θεώρησα ότι ήταν αναγκαίο και σκόπιμο η Ελληνική Κυβέρνηση να έχει κατά κάποιο τρόπο μια αναφορά δεσμευτική χωρίς να αποτελεί συμβατική της υποχρέωση σε ένα μνημόνιο συναντίληψης, όπως έχουμε και για τα οδικά έργα και για τα αθλητικά έργα. Γιατί πιστεύουμε, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες, δεν είναι αγώνες που έχουν σχέση με την πραγματικότητα μιας πόλης, με την ταυτότητα μιας πόλης 15 μέρες, είναι μια υπόθεση εξόχως σημαντική, είναι μια εθνική υπόθεση, είναι μια υπόθεση που συνδέεται με το παρόν και το μέλλον της Αθήνας και της Αττικής και βεβαίως και με το παρόν και το μέλλον και των άλλων Ολυμπιακών Πόλεων: της Πάτρας, του Ηρακλείου, του Βόλου και της Θεσσαλονίκης, γιατί και εκεί γίνονται αντίστοιχες παρεμβάσεις σε συγκεκριμένους τομείς. Αυτό το οποίο υπογράφουμε σήμερα ως μνημόνιο συναντίληψης και που έχει ως τίτλο: "Μνημόνιο συναντίληψης συνεργασίας για την υλοποίηση έργων ολυμπιακού πρασίνου και αναβάθμιση της εικόνας της Αθήνας και της Αττικής" δεν είναι κάτι που θα αρχίσει από εδώ και πέρα, είναι κάτι που έχει αρχίσει. Πολλά από αυτά τα οποία συνθέτουν το παζλ όλων αυτών των παρεμβάσεων έχουν ολοκληρωθεί, έχουν δοθεί σε λειτουργία είτε είναι μεγάλες παρεμβάσεις, είτε είναι μικρότερες παρεμβάσεις, δηλαδή είτε είναι μητροπολιτικές παρεμβάσεις, είτε είναι τοπικές ή δημοτικές παρεμβάσεις. Θεωρούμε, ότι είναι πολύ σημαντικό, ότι με αυτό το μνημόνιο θα δημιουργηθεί και η προϋπόθεση να προχωρήσουμε πιο γρήγορα χρησιμοποιώντας το μνημόνιο ως καταλύτη. Και δεν είναι τυχαίο ότι αυτά τα οποία αναφέρονται στο σχεδιασμό μας έχουν και συγκεκριμένους διασφαλισμένους πόρους, που έχουν χρονικό ορίζοντα μέχρι το 2004 για την εκτέλεση των έργων, άρα την κάλυψη όλων των απαιτούμενων χρηματοδοτήσεων, αλλά ορισμένα επειδή είναι και στο Γ ΚΠΣ έχουν και μια προέκταση, γιατί έχει μια σημασία οι μεγάλες παρεμβάσεις που κάνουμε στους ορεινούς όγκους, όπως το Ορος Αιγάλεω. Υπάρχουν δύο διακριτές ενότητες, όπως θα δείτε εδώ στο μνημόνιο: Είναι η μία ενότητα που αναφέρεται στο 2004 με μήνυμα: "Η άλλη Αττική, η άλλη Αθήνα" και αναφέρεται στις υποδομές, στις αναπλάσεις, στην αισθητική αναβάθμιση, στο περιβάλλον, την ποιότητα ζωής και την περιβαλλοντική, την πολιτισμική ταυτότητα, αλλά και την κατοχύρωση της κοινωνικής και της παραγωγικής συνοχής της πόλης. Δηλαδή είναι προγράμματα, είναι δράσεις, είναι παρεμβάσεις, είναι έργα συνολικά για το μητροπολιτικό κέντρο, την μητροπολιτική περιοχή της Αττικής, γιατί περιλαμβάνεται και η Αθήνα, περιλαμβάνεται και ο Πειραιάς, περιλαμβάνεται όλη η παράκτια ζώνη, περιλαμβάνονται όλοι οι Δήμοι. Τα έργα τα οποία, οι παρεμβάσεις που έχουν ολοκληρωθεί, είτε ολοκληρώνονται, είτε σχεδιάζονται, σε σχέση με το 2004, έχουν ένα συνολικό προϋπολογισμό, περίπου 84 δισεκατομμύρια. Αυτοί οι πόροι, είναι διασφαλισμένοι κυρίως από εθνικούς πόρους, αλλά και από κοινοτικούς πόρους, γιατί είναι ορισμένα προγράμματα που εντάσσονται στο Γ ΚΠΣ. Αυτή είναι η μία ενότητα. Και εδώ θα ήθελα να σας αναφέρω, πως ήταν πριν από ορισμένα χρόνια το κέντρο της Αθήνας, πως μετεξελίχθηκε με την παρέμβαση συνεργού, πως συνεχίζεται με τις παρεμβάσεις στην ευρύτερη περιοχή του ιστορικού κέντρου, στου Ψυρρή, στο Θησείο, στο Μεταξουργείο. Πως ήταν το πλάνο για την ενοποίηση και την ανάδειξη των αρχαιολογικών χώρων πριν από την ολοκλήρωση της Διονυσίου Αρεοπαγίτου, πως είναι σήμερα και πως θα είναι αύριο με την συνέχειά της. Το ίδιο φέρω ως παράδειγμα, το παράδειγμα της Ομόνοιας. Πως ήταν και πως είναι. Και στο λειτουργικό επίπεδο και στο καθαρά πολεοδομικό επίπεδο, γιατί έχει πολύ μεγάλη σημασία ότι είναι το σημείο αναφοράς, είναι η καρδιά της πόλης και βεβαίως και το αισθητικό, με τις παρεμβάσεις που κάνουμε, όχι μόνο γύρω από την πλατεία, αλλά και στους άλλους δρόμους, στην περιοχή Αγίου Κωνσταντίνου στην Αθηνάς. Είπε η κυρία Αγγελοπούλου για τις πύλες. Είναι γεγονός ότι οι πύλες προσδιορίζουν ένα μικρό πολιτικό κέντρο. Ένα αστικό κέντρο. Έχει πολύ μεγάλη σημασία πως αναδεικνύονται. Δεν θα ήθελα αυτή τη στιγμή, να σας πω τι έχουμε μελετήσει, τι έχουμε σχεδιάσει, θα ήθελα να σας πω, τι έχουμε κάνει, τι κάνουμε. Εάν έχετε βγει προς την Κόρινθο, στην περιοχή του Χαϊδαρίου, στο Δαφνί, γίνεται μια παρέμβαση που είναι η μία πύλη, η οποία, θα επεκταθεί και προς τον Ασπρόπυργο. Δηλαδή αναφέρομαι στην παρέμβαση που κάνουμε μπροστά από το νοσοκομείο. Τώρα η άλλη ενότητα. Η άλλη ενότητα αναφέρεται πάλι στο 2004 και στην άλλη Αττική με αιχμή βεβαίως, τις αναπλάσεις και το πράσινο, το αστικό, το περιαστικό, αλλά και το πράσινο των ορεινών όγκων. Οι παρεμβάσεις που κάνουμε είναι συνδυαστικές με τις προηγούμενες, της άλλης ενότητας, όπως τις ανέπτυξα, έχουν έναν προϋπολογισμό περίπου 40 δισεκατομμυρίων. Αυτό που ίσως να ξενίζει ορισμένους, είναι αυτό που αναφέραμε, ότι για την περίοδο από τώρα μέχρι και το 2004, αλλά αυτό που εκτείνεται και στο 2006, κυρίως για το πρόγραμμα, για την αναδάσωση, για τη δενδροφύτευση του Ποικίλου Ορους και του Αιγάλεω Ορους. Θα φυτευθούν 100 εκατομμύρια φυτά, σε έκταση 100.000 στρεμμάτων, με συνολική δαπάνη 40 δισεκατομμυρίων δρχ. Και αναφέρομαι ότι εξ αυτών, τα 3,5 εκατομμύρια είναι δένδρα, τα 15 εκατομμύρια περίπου, είναι θάμνοι, τα 16 εκατομμύρια είναι ανθόφυτα και περίπου τα 57 εκατομμύρια, είναι τα φυτά εδαφοκάλυψης και τα διάφορα άλλα φυτά 10 εκατομμύρια. Η μελέτη έχει γίνει. Έχουμε προσδιορίσει που θα είναι το πεδίο της παρέμβασης, των αναπλάσεων σε σχέση με το πράσινο, είναι 60 περιοχές και αυτός ο αριθμός, δείχνει την πολλαπλότητα των έργων και των παρεμβάσεων, δεύτερο είναι έργα πρασίνου και ανάδειξης του περιβάλλοντος χώρου σε έξι ολυμπιακούς πόλους, όπως είναι το Ολυμπιακό Χωριό, όπως είναι η Νίκαια, όπως είναι τα Ανω Λιόσια κλπ. Επίσης είναι έργα πρασίνου, στα έργα υποδομών, όπως είναι στην Αττική Οδό ή στο Αεροδρόμιο που έχουν αρχίσει να γίνονται πραγματικότητα, αλλά και στα άλλα έργα, που έχουν σχέση με τους ολυμπιακούς δακτυλίους παραδείγματος χάρη, στον Κηφισό. Επίσης υπάρχουν αρκετά προγράμματα που βρίσκονται σε εξέλιξη, από το πρόγραμμα "ΑΤΤΙΚΗ SOS" που είχαμε καταθέσει ως Υπουργείο Περιβάλλοντος το 1994, και αναφέρεται αυτό το πρόγραμμα σε μεγάλες παρεμβάσεις για το αστικό πράσινο και τη σύγκρισή του με το περιαστικό. Παραδείγματος χάρη, έχει ολοκληρωθεί η ανάπλαση δύο παλιών χωματερών που έχουν συνολική έκταση 2.500 στρέμματα. Στην παλιά χωματερή στο Σχιστό και στα Ανω Λιόσια. Επίσης όπως γνωρίζετε, το Υπουργείο Περιβάλλοντος, σε συνεργασία με τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου της Αθήνας, έχει κάνει πολύ σημαντικές παρεμβάσεις, στην αποκατάσταση των αδρανών λατομείων, για να μην έχει αυτή την εικόνα του σεληνιακού τοπίου η Αττική. Αν δείτε προς την Πεντέλη, θα δείτε ότι σιγά-σιγά κλείνουν αυτές οι χαίνουσες πληγές, που είναι το μεγαλείο ορισμένων προηγούμενων δεκαετιών, δεκαετιών που δεν παίρνει ουδείς την ευθύνη, για το τι έγινε στη χώρα και στην Αττική. Αλλά ας το αφήσουμε αυτό, δεν έχει σημασία. Σημασία έχει ότι μπορούμε να παρεμβαίνουμε. Και παρεμβαίνουμε και το αποτέλεσμα είναι πολύ σημαντικό. Για τις αναπλάσεις, οι δραστηριότητες, τα έργα και οι παρεμβάσεις, χωρίζονται ανάμεσα στο ΥΠΕΧΩΔΕ, που είναι ο Φορέας Σχεδιασμού και Υλοποίησης, είναι η Γενική Διεύθυνση Ειδικών Εργων και η ανώνυμη εταιρεία της ενοποίησης των αρχαιολογικών χώρων. Βέβαια φιλοδοξούμε να μετεξελιχθεί αυτή η εταιρεία ως Εταιρεία Αστικών Παρεμβάσεων, μητροπολιτικών, γιατί ουσιαστικά, αυτό κάνει. Με το δεδομένο, ότι για συλλογικές υπηρεσίες παρεμβαίνουν στο χώρο τους, με το δικό τους τρόπο. Και εμείς, δεν θέλουμε να εμπλακούμε. Ουσιαστικά η Εταιρεία Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων, έχει σημείο αναφοράς τις αστικές, πολεοδομικές, παρεμβάσεις, τις αναπλάσεις, που δεν έχουν σχέση με το Υπουργείο Πολιτισμού. Εν πάση περιπτώσει, θα τροποποιηθεί το Καταστατικό, είτε με την υπογραφή μου, είτε με την υπογραφή του επόμενου. Αυτό είναι βέβαιο. Εδώ θα ήθελα να σας πω, ότι οι παρεμβάσεις που γίνονται, για τις αναπλάσεις, για την αισθητική και περιβαλλοντική αναβάθμιση πολλών περιοχών που πρέπει να συνδεθούν με τους Ολυμπιακούς Αγώνες, είναι περίπου 120 παρεμβάσεις και έργα, ο προϋπολογισμός όπως είπα και πριν, είναι 84 δισεκατομμύρια και περιλαμβάνουν έργα ανάπλασης και αισθητικής αναβάθμισης, σε 60 περιοχές, σε όλη την Αττική, που καλύπτουν περίπου αυτές οι περιοχές, 37-40.000 στρέμματα και αναφέρονται σε οδικούς άξονες, είτε είναι πύλες, είτε είναι εσωτερικές διαδρομές, συνολικού μήκους 120 χιλιομέτρων. Τα λέω αυτά, για να καταλάβετε, ότι δεν είναι μόνο το Κέντρο. Τι κάνουμε στη Διονυσίου Αρεοπαγίτου εκεί γύρω από την Ακρόπολη. Τι κάνουμε στου Ψυρρή, τι κάνουμε στο Μεταξουργείο ή στην Πειραιώς, ή τι κάνουμε στην Ομόνοια. Θα δώσω ενδεικτικά παραδείγματα γιατί μπορείτε να καταλάβετε τι θα γίνει. Γιατί αυτό το πρόγραμμα, επεκτείνεται και στο Μαραθώνα, επεκτείνεται και στη Σαλαμίνα, επεκτείνεται και στην παράκτια ζώνη του Πειραιά, με τα αρχαία τείχη, με την είσοδο του Πειραιά, με τα πάντα. Δηλαδή θα είναι μια άλλη Αττική και νομίζω ότι αυτή είναι μια κληρονομιά, που θα αφήσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην πόλη, την Αθήνα, στη μητροπολιτική περιοχή, στο μητροπολιτικό κέντρο της Αττικής και βεβαίως, σε 3,5 εκατομμύρια ανθρώπους, δηλαδή σε 10 εκατομμύρια Ελληνες, γιατί αυτό δεν αναφέρεται μόνο όπως είπα, στην Αττική, αναφέρεται ως σχέδιο παρέμβασης και στις άλλες πέντε ολυμπιακές πόλεις. Και βεβαίως, εδώ θα ήθελα να πω, ότι παραδείγματος χάρη, στην μητροπολιτική περιοχή της Θεσσαλονίκης, έχουν γίνει σημαντικές παρεμβάσεις, με αιχμή την πολιτιστική πρωτεύουσα του 1997 και σε επίπεδο υποδομών περιβάλλοντος και σε επίπεδο υποδομών πολιτισμού και στο επίπεδο πρασίνου και μεγάλων ή μικρών αναπνοών. Και αυτά συνεχίζονται. Θέλω να πω ότι δεν μπορεί να γίνει μια σύγκριση ότι στην Αθήνα διαθέτουμε 120 δισεκατομμύρια για την αισθητική, για την εικόνα της πόλης, για τη σήμανση, ενώ στην Θεσσαλονίκη 10 ή 15 δισεκατομμύρια. Η Θεσσαλονίκη πήρε περίπου 120 δισεκατομμύρια για συγκεκριμένους λόγους και πιστεύω ότι έχουν γίνει σημαντικές παρεμβάσεις. Δηλαδή στην Ομόνοια, κάνουμε τώρα την παρέμβαση εμείς, στην πλατεία Αριστοτέλους, έχει γίνει πριν από 5 χρόνια. Τα λέω αυτά, γιατί δεν θα ήθελα, οι Ολυμπιακοί Αγώνες να γίνουν ένα μπαλάκι του πινγκ-πονγκ μεταξύ Κέντρου και Περιφέρειας. Εχουμε πει και ισχύει η δέσμευση, που έχει πει και ο κ.Πρωθυπουργός, έχω πει κι εγώ, έχουν πει όλοι οι κ.κ. Υπουργοί. Ότι οι πόροι του Γ ΚΠΣ, που είναι 18 τρισεκατομμύρια, κατανέμονται με απόλυτη ιεράρχηση και προτεραιότητα σε όλες τις Περιφέρειες. Συνολικά η χρηματοδότηση των έργων και των παρεμβάσεων, για την ισόρροπη ανάπτυξη της Ελλάδας, στις Περιφέρειες καλύπτει το 80% του προϋπολογισμού των 18 τρισεκατομμυρίων και το 20% για την Αττική. Το λέω αυτό διότι δεν θα ήθελα σε καμία περίπτωση, οι Ολυμπιακοί Αγώνες, να συνδεθούν με την Αθήνα ή την Αττική. Οι Ολυμπιακοί Αγώνες, συνδέονται με την Ελλάδα, μιλάμε για την Ελλάδα του 2004 και όχι για την Αθήνα του 2004. Η Ελλάδα θα υποδεχτεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες στο σύνολό της σε όλα τα γεωγραφικά της σημεία, με όλους τους Ελληνες και τους Ελληνες που ζουν στην Ελλάδα αλλά και τους Ελληνες της διασποράς και βεβαίως υπάρχει διακριτό σημείο αναφοράς στην Αθήνα την πόλη δηλαδή που διοργανώνει, που φιλοξενεί τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Είμαστε σίγουροι ότι απ την άποψη αυτή οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην Αθήνα και στην Ελλάδα θα είναι αγώνες ανεπανάληπτοι διότι υπάρχει το παρελθόν της Ελλάδας και υπάρχει βεβαίως και το παρόν της σύγχρονης Ελλάδας και το πρόσωπο της σύγχρονης Ελλάδας.

Σχετικά κείμενα: Συνάντηση ΄Αθήνα 2004΄ - Greenpeace Το πρόγραμμα LIFE μπορεί να βοηθήσει την Ολυμπιάδα Πλουσιότερη κατά 100 εκατομμύρια φυτά θα είναι η Αττική μέχρι το 2004 Το περιβάλλον του Ολυμπιακού Χωριού ΄Πράσινη΄ Ολυμπιάδα το 2004

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm Ημ:21-9-2001

Συνάντηση ΄Αθήνα 2004΄ - Greenpeace

Τα περιβαλλοντικά θέματα που σχετίζονται με τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων γενικότερα και ειδικότερα με το Ολυμπιακό Χωριό, το μεγαλύτερο από τα προγραμματιζόμενα Ολυμπιακά έργα, συζήτησε στη διάρκεια συνάντησης εργασίας (20.9.2001) η πρόεδρος της Οργανωτικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004" Γιάννα Αγγελοπούλου με το Διευθυντή του Ελληνικού τμήματος της Greenpeace Στέλιο Ψωμά. Και οι δύο συμφώνησαν στους κύριους περιβαλλοντικούς στόχους και τις κατευθύνσεις που εναρμονίζονται με τις δεσμεύσεις μας απέναντι στη ΔΟΕ, εμπνέονται από τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης και βασίζονται στην προηγούμενη εμπειρία διοργάνωσης Ολυμπιακών Αγώνων. Όπως τόνισε ο Στ. Ψωμάς, η πλειοψηφία των προτάσεων της Greenpeace (http://www.greenpeace.org) σε θέματα ενέργειας, αποφυγής τοξικών υλικών, διαχείρισης νερού και αποβλήτων κλπ. έχει ήδη συμπεριληφθεί στις προδιαγραφές Ολυμπιακής χρήσης για το Ολυμπιακό Χωριό, οι οποίες έχουν συνταχθεί από την Οργανωτική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων "Αθήνα 2004". Οπως τόνισε ο Στ. Ψωμάς οι προδιαγραφές αυτές, δεν έχουν ενσωματωθεί ακόμα στα τελικά κατασκευαστικά σχέδια του Ολυμπιακού Χωριού, κάτι που πρέπει να γίνει άμεσα. Από την πλευρά της η Γ. Αγγελοπούλου εξέφρασε τη βούληση της Οργανωτικής Επιτροπής να εργασθεί για την υλοποίηση όλων των κοινών στόχων και δήλωσε ότι όλο το δυναμικό της "Αθήνα 2004" είναι στη διάθεση του Οργανισμού Εργατικής Κατοικίας και των υπευθύνων για το σχεδιασμό και την κατασκευή του Ολυμπιακού Χωριού, με στόχο την ενσωμάτωση των καλύτερων δυνατών περιβαλλοντικών όρων στο μεγαλύτερο οικιστικό έργο της Ελλάδας, αλλά και ενός από τα μεγαλύτερα της Ευρώπης. Αρωγοί στην προσπάθεια αυτή, όπως είπε, μπορούν να γίνουν οι μη κυβερνητικές οργανώσεις, οι οποίες στον τομέα του περιβάλλοντος διακρίνονται από εξαιρετικό πλούτο ιδεών και αίσθημα προσφοράς και ευθύνης".  

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm

Ημ:19-9-2001 Το πρόγραμμα LIFE μπορεί να βοηθήσει την Ολυμπιάδα

Σημαντικά έργα και δραστηριότητες της Ολυμπιάδας έχουν τη δυνατότητα να ενταχθούν στο πρόγραμμα LIFE -Περιβάλλον. Πόσο μάλλον που τα Ολυμπιακά έργα, σύμφωνα με τις συμβάσεις που έχει υπογράψει η χώρα για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, θα πρέπει να ενσωματώνουν τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι η πιθανή ένταξη έργων, τμημάτων τους ή δράσεων στο πρόγραμμα, θα αποτελέσει την πλέον αδιαφιλονίκητη απόδειξη για την ποιότητά τους και τις επιδράσεις τους στο περιβάλλον. Οι επιχειρήσεις και οι φορείς είναι χρήσιμο να αξιοποιήσουν τον συγκεκριμένο χρηματοδοτικό μέσον, καθώς οποιοδήποτε έργο μεγάλης έκτασης θα μπορούσε να χρηματοδοτηθεί από το πρόγραμμα, αλλά και δράσεις όπως η διαχείριση υλικών, τροφίμων και συσκευασιών, νερού, αποβλήτων, δράσεις ανακύκλωσης κλπ θα μπορούσαν να αποτελέσουν καινοτομικές δράσεις για μια φιλική προς το περιβάλλον Ολυμπιάδα. Θα πρέπει να σημειωθεί ότι το πρόγραμμα χρηματοδοτεί το 30-50% των επιλέξιμων έργων και περιλαμβάνει μεταξύ άλλων, επιλέξιμες δράσεις Εργα επίδειξης που : - Ενσωματώνουν το περιβάλλον και τις αρχές της βιώσιμης ανάπτυξης στο χωροταξικό σχεδιασμό - Προάγουν τη βιώσιμη διαχείριση των υπογείων και επιφανειακών υδάτων - Ελαχιστοποιούν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις από οικονομικές δραστηριότητες - Προάγουν την ανακύκλωση - Μειώνουν τις περιβαλλοντικές επιπτώσεις με παρέμβαση στην αλυσίδα παραγωγής και χρήσης τους Προθεσμία υποβολής προτάσεων: 31-10-2001 Το πλήρες κείμενο βρίσκεται στη διεύθυνση : (http://europa.eu.int/comm/life/envir/infopk/index-el.htm) Περισσότερες πληροφορίες: ΥΠΕΧΩΔΕ, τηλ. 8650214, 8627444, αρμόδιοι Κ Παπαμητρόπουλος και Η. Διαβάτης.

επιστροφή

http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm Ημ:12-9-2001

Πλουσιότερη κατά 100 εκατομμύρια φυτά θα είναι η Αττική μέχρι το 2004

Ένα γιγαντιαίο πρόγραμμα ανάπλασης της Αττικής επιχειρεί το Υ.ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. και ο Οργανισμός της Αθήνας με στόχο την αισθητική και ποιοτική αναβάθμιση της πόλης που θα φιλοξενήσει τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2004. Η Αττική του 2004 - η "’λλη Αττική" - θα είναι πλουσιότερη κατά 100 εκατομμύρια φυτά που θα καλύψουν εκτάσεις πρασίνου πάνω από 100.000 στρέμματα και οδικό δίκτυο μεγαλύτερο από 120 χιλιόμετρα, σύμφωνα με το Πρόγραμμα για την Ενοποίηση Χώρων και Διαδρομών Πρασίνου και Αναψυχής, προϋπολογισμού 40 δισ. δρχ., που παρουσίασε σε συνέντευξη τύπου (11/9/2001) ο υπουργός ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. Κώστας Λαλιώτης. Το Πρόγραμμα "2001 - 2004: Η ΑΛΛΗ ΑΤΤΙΚΗ", σε συνδυασμό με τις συνεχιζόμενες παρεμβάσεις από το Πρόγραμμα "Αττική SOS", που ξεκίνησε το 1994, αλλά και τις αναπλάσεις για την ενίσχυση του αστικού και περιαστικού πρασίνου, θα δημιουργήσουν το άλλο πρόσωπο της Αττικής. Η επιτυχής έκβαση, όμως, του εν λόγω προγράμματος άπτεται, σύμφωνα με τον κ. Νικό Χριστοδουλάκη, επίκουρο καθηγητή Βοτανικής του Πανεπιστημίου Αθηνών, του σωστού σχεδιασμού των αρμοδίων φορέων, αλλά και στο τι θα φυτέψουν και πως. Ποια πιστεύεται ότι θα είναι η συμβολή του Προγράμματος "2001 - 2004: Η ΑΛΛΗ ΑΤΤΙΚΗ" στην αισθητική και ποιοτική αναβάθμιση της Αττικής; Η διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, που έδωσε το έναυσμα για αυτή τη γιγαντιαία ανάπλαση της Αττικής, πιστεύω ότι αποτελεί μια πολύ καλή ευκαιρία για την πρωτεύουσα να αλλάξει όψη και να γίνει πιο φιλική προς τους κατοίκους της. Η προσπάθεια που έχει ξεκινήσει για τη φύτευση 100 εκατομμυρίων φυτών μέχρι το 2004 είναι ένα φιλόδοξο σχέδιο ιδιάζουσας σημασίας. Η πραγματοποίησή του θα είναι ένα θείο δώρο για την πρωτεύουσα, που βρίσκεται πλέον σε τραγική κατάσταση ιδιαίτερα λόγω της γεωγραφικής της θέσης. Το λεκανοπέδιο της Αττικής περικλείεται από ορεινούς όγκους, με αποτέλεσμα η ταχύτατη, συνεχής και χωρίς κανένα πρόγραμμα ανάπτυξη που συντελείται στην περιοχή - ιδιαίτερα από τη δεκαετία του ΄60 και μετά - να έχει επηρεάσει σε μεγάλο βαθμό τις κλιματικές συνθήκες και την ποιότητα της ατμόσφαιρας. Ενδεικτικό της κατάστασης που βρίσκεται η Αθήνα σήμερα είναι ότι οι δορυφόροι που καταγράφουν την παραγωγικότητα, τα οικοσυστήματα κλπ. διάφορων περιοχών του πλανήτη, με βάση τις πληροφορίες που έχουν για την αναγνώριση των πόλεων την Αθήνα δεν την αναγνωρίζουν ως πόλη, αλλά τη θεωρούν μια βραχώδη περιοχή. Υπό αυτές τις συνθήκες λοιπόν και 100 χιλιάδες ρίζες ραδίκια να φυτεύονταν θα ήταν "μια ανάσα ζωής" για την Αθήνα, ένα μεγάλο δώρο. Εδώ όμως δεν μιλάμε για 100 χιλιάδες ρίζες, αλλά για 100 εκατομμύρια φυτά. Η υλοποίηση, λοιπόν, αυτού του φιλόδοξου προγράμματος θα αλλάξει δραστικά προς το καλύτερο τις κλιματικές συνθήκες. Το οξυγόνο που θα εκλύουν τα φυτά θα βελτιώσει την ποιοτική σύσταση της ατμόσφαιρας, ενώ παράλληλα τα φυτά θα αποτελέσουν ένα "αντίδοτο" κατά της θερμοκρασιακής αναστροφής που προκαλείται από τη νυχτερινή ακτινοβολία που διαχέει στην ατμόσφαιρα το τσιμέντο και η οποία παγιδεύει τους ρύπους στα χαμηλά ατμοσφαιρικά στρώματα κάνοντας τη ζωή των κατοίκων της πρωτεύουσας αφόρητη. Τι πρέπει να προσέξουν οι αρμόδιοι φορείς που έχουν αναλάβει την υλοποίηση του προγράμματος αυτού; Καταρχήν, αυτό που πρέπει να λάβουν υπόψη τους είναι τα χαρακτηριστικά της περιοχής. Όταν μιλάμε για την Αττική, μιλάμε για μια περιοχή όπου το νερό είναι πολύτιμο, για μια περιοχή που έχει τη δική της χλωρίδα και έχει εξελιχθεί με αυτή. Οπότε, θα πρέπει να επιλεγούν δέντρα και φυτά, τα οποία να αποτελούν μέρος της χλωρίδας του Αττικού τοπίου, όπως είναι η ελιά, η χαρουπιά, η πικροδάφνη, η δάφνη κλπ. Μεγάλη σημασία θα πρέπει να δώσουν επίσης στην κατάσταση που θα έχουν τα φυτά όταν θα φυτευτούν. Διότι, οι δυνατότητες επιβίωσης, η προσοχή και η φροντίδα που χρειάζεται ένα φυτό διαφέρει εάν αυτό είναι ένα κλαδάκι ή ένα δέντρο. Ένα ανεπτυγμένο φυτό είναι σαφώς πιο ανθεκτικό. Τέλος, θα ήθελα να τονίσω ότι η επιτυχία της μεγάλης αυτής προσπάθειας εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την "προστασία" του προγράμματος. Αρκετές φορές στο παρελθόν έχουμε δει χώρους πρασίνου να γίνονται "θύματα" στο όνομα του πολιτισμού και της ανάπτυξης. Το πρόγραμμα περιλαμβάνει επίσης τη δημιουργία "Οάσεων Πρασίνου στην καρδιά της Αθήνας". Πόσο εύκολο είναι να επιβιώσουν τα φυτά σε αυτά τα σημεία της πρωτεύουσας, όπου λόγω της "κυριαρχίας" του τσιμέντου, της αυξημένης κίνησης κλπ., το περιβάλλον είναι πολύ επιβαρημένο; Η αλήθεια είναι ότι σε αρκετά σημεία της Αθήνας, και ιδιαίτερα στο κέντρο, υπάρχουν ιδιόρρυθμες μικροκλιματικές συνθήκες και είναι πολύ δύσκολο να αντέξουν κάποια φυτά. Γι΄ αυτό είπα και πριν ότι χρειάζεται ένας σωστός σχεδιασμός. Ήδη από το 1983 το Πανεπιστήμιο Αθηνών, στο πλαίσιο ενός προγράμματος ελέγχου των συνθηκών ρύπανσης της Αττικής και των επιδράσεων πάνω στα φυτά, είχε κάνει μια έρευνα από την οποία διαπιστώθηκε ότι υπάρχουν κάποια φυτά (ελιά, δάφνη κλπ.) που μπορούν να αντέξουν και να παραμείνουν παραγωγικά - δηλαδή να κάνουν φωτοσύνθεση και να παράγουν οξυγόνο - κάτω από αυτές τις συνθήκες. Τότε οι υπεύθυνοι δεν έδωσαν την πρέπουσα σημασία στην έρευνα αυτή. Ελπίζω, στην προσπάθεια που γίνεται σήμερα, οι αρμόδιοι του προγράμματος να λάβουν υπόψη τους τα πορίσματα της έρευνας, αλλιώς το 2004 θα "κλαίμε" και πάλι για τη χαμένη ευκαιρία.

ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "2001 - 2004 : Η ΑΛΛΗ ΑΤΤΙΚΗ" ΑΝΑΛΥΤΙΚΑ ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ "ΑΤΤΙΚΗ SOS" http://www.valentine.gr/Athens-2004_gr.htm Ημ:11-5-2001

επιστροφή

Πράσινη΄ Ολυμπιάδα το 2004

Περίπου 15.000 στρέμματα της Αττικής προβλέπεται να φυτευτούν με δένδρα, θάμνους και φυτά, ενόψει των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004. Σύμφωνα με τον σχεδιασμό που έχει γίνει κατόπιν συνεργασίας της "Αθήνα 2004", με το ΥΠΕΧΩΔΕ και τον Οργανισμό Ρυθμιστικού Σχεδίου Αθήνας, σε χώρους πρασίνου, θα διαμορφωθούν: - 5.000 από τα 14.000 στρέμματα (περίπου το 35%) των εκτάσεων που θα καταλάβουν οι Ολυμπιακές εγκαταστάσεις και τα Ολυμπιακά Χωριά. - 10.500 από τα 25.000 στρέμματα (περίπου το 40%) που καταλαμβάνουν τα οδικά έργα και οι αναπλάσεις περιοχών. Για τις εκτάσεις αυτές υπολογίζεται να απαιτηθούν: - 290.000 δένδρα, το 50% των οποίων θα έχουν ύψος πάνω από 2,5 μέτρα - 1.170.000 μεγάλοι θάμνοι - 11.100.000 μικροί θάμνοι και πόες - 16.000.000 ανθόφυτα - 57.000.000 φυτά εδαφοκάλυψης Οι προδιαγραφές και κατευθύνσεις που έχουν καταγραφεί από τους τρεις φορείς που συνεργάζονται γι΄ αυτό το τεράστιας σημασίας έργο, προβλέπουν: - τη χρήση ιθαγενών φυτών για τις φυτεύσεις εκτός του αστικού ιστού (αναπλάσεις φυσικού και αγροτικού περιβάλλοντος) - τη χρήση φυτών με έντονη ιστορική αξία και συμβολική δύναμη - τη δημιουργία Ιστορικών Κήπων, όπου μέσα από την ιστορία και τον συμβολισμό των φυτών ο ξένος θα μαθαίνει για τη συνέχεια της ελληνικής ιστορίας - τη δημιουργία Αγροτικών Κήπων, που θα προάγουν τα φυσικά ελληνικά προϊόντα - τη χρήση φυτών που βελτιώνουν τις μικροκλιματικές συνθήκες - τη δημιουργία ζωνών επιβράδυνσης πυρκαγιών και ζωνών αντιπλημμυρικής φύτευσης - την κατά το δυνατόν διατήρηση υπαρχόντων μεγάλων δέντρων και τη μεταφύτευση δέντρων ώστε αυτά να διασωθούν - την εξοικονόμηση νερού και όπου δυνατόν την ανακύκλωση νερού άλλων χρήσεων για άρδευση, και - την ελαχιστοποίηση της χημικής μόλυνσης από λιπάσματα και φυτοφάρμακα μέσω της χρησιμοποίησης βιολογικών φυτεύσεων και βιολογικών μεθόδων διαχείρισης.  

Πετραλιά κατά Λαλιώτη για το πράσινο. Αντιφάσεις ανάμεσα στα λεγόμενα του πρύτανη και των καθηγητών του Γεωπονικού Πανεπιστημίου και στους έγχρωμους χάρτες και στις μακέτες που της απέστειλε ο πρώην υπουργός ΠΕΧΩΔΕ Κ. Λαλιώτης, όσον αφορά τις δενδροφυτεύσεις και το πράσινο εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων, επισημαίνει με ερώτησή της η βουλευτής της Ν.Δ. Φ. Πάλλη-Πετραλιά. Υπογραμμίζει πως στην ογκώδη πολυτελή έκδοση με τίτλο “2004 - Η άλλη Αττική, οάσεις πρασίνου και ποιότητα ζωής” που της έστειλε τον Ιούλιο, ως απάντηση σε σχετική της ερώτηση, ο κ. Λαλιώτης, αναφέρεται ότι στο χώρο του νέου αεροδρομίου των Σπάτων και σε έκταση 16.000 στρεμμάτων έχουν ήδη φυτευτεί 3.300.000 δένδρα και θάμνοι, ενώ αναγγέλλεται η φύτευση 30.000.000 δένδρων και φυτών εν όψει των Ολυμπιακών Αγώνων. Αντιθέτως -προσθέτει- το Γεωπονικό Πανεπιστήμιο σε σχετική ημερίδα “έκρουσε τον κώδωνα του κινδύνου” για την έλλειψη του απαιτούμενου χρόνου που χρειάζεται η υλοποίηση ενός τέτοιου έργου, αφού ακόμα δεν έχουν γίνει καν οι μελέτες του. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 13/02/2002)

“Κόκκινο” και στο... πράσινο που έχει εξαγγελθεί για την ανάδειξη των ολυμπιακών έργων. Αν δεν ληφθούν γρήγορα μέτρα, “το πρόγραμμα φύτευσης κινδυνεύει να τιναχθεί στον αέρα”, προειδοποιούν οι ειδικοί με μελέτη που έχουν υποβάλει στη Βάσω Παπανδρέου. Εκτός από το σημαντικό κόστος των φυτεύσεων, διαπιστώθηκε ότι απαιτούνται και υποδομές 3 δισ. δραχμών, που δεν έχουν καν προβλεφθεί στους προϋπολογισμούς.
Το μνημόνιο που είχαν υπογράψει η Γιάννα Αγγελοπούλου και ο Κ. Λαλιώτης, λίγο πριν ο τελευταίος εγκαταλείψει το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, προβλέπει εκτεταμένη φύτευση σε επιλεγμένα σημεία του Λεκανοπεδίου με 100 εκατ. δένδρα και θάμνους. Το πρώτο ερώτημα ήταν πώς θα εξασφαλιστούν όλα αυτά τα φυτά, το δεύτερο -εξίσου καίριο- είναι η διασφάλιση των ποσοτήτων νερού που απαιτούνται για την άρδευσή τους. Είναι ενδεικτικό ότι για τη δημιουργία των 288 στρεμμάτων πράσινου που προβλέπουν τα σχέδια για τον φαληρικό όρμο απαιτούνται 3.000 κυβικά την ημέρα, από τα οποία έως σήμερα δεν έχει διασφαλιστεί ούτε ...σταγόνα.
Οι υποδομές που απαιτούνται για την υλοποίηση της “επιχείρησης πράσινο” αποτέλεσαν αντικείμενο ειδικής σύσκεψης που έγινε πρόσφατα υπό τη Βάσω Παπανδρέου. Υστερα από κατεπείγουσα εντολή της, οι ειδικοί υπέβαλαν τις προτάσεις τους, όπου επισημαίνουν ότι οι αρδεύσεις δεν μπορεί -ούτε πρέπει- να γίνουν με το πολύτιμο και πόσιμο νερό της ΕΥΔΑΠ. Προτείνουν να διασφαλιστούν υδατικοί πόροι που σήμερα παραμένουν ανεκμετάλλευτοι:
* Για τις ανάγκες των φυτεύσεων που προγραμματίζονται να γίνουν γύρω από το Ολυμπιακό Στάδιο και το Χωριό να αξιοποιηθούν τα νερά γεωτρήσεων που μπορεί να αναπτυχθούν στις συγκεκριμένες περιοχές, με βάση τις μελέτες του ΙΓΜΕ.
* Για τις ποσότητες νερού που χρειάζονται στις εγκαταστάσεις της ζώνης του Φαλήρου και του Αγίου Κοσμά, καθώς και για την έκταση του παλιού αεροδρομίου στο Ελληνικό, να χρησιμοποιηθούν τα νερά που μπορούν να διασφαλιστούν από την επεξεργασία των αστικών λυμάτων του κέντρου της Μεταμόρφωσης.
Το κέντρο επεξεργασίας λυμάτων στη Μεταμόρφωση, σύμφωνα με μελέτη της ΕΥΔΑΠ, μπορεί να “παράγει” σε καθημερινή βάση 20.000 κυβικά νερού το οποίο, ύστερα από μικρή επεξεργασία, κρίνεται από τους υγειονολόγους κατάλληλο για άρδευση. Σήμερα αυτό το σύστημα παραμένει ανεκμετάλλευτο. Οι ειδικοί προτείνουν στην υπουργό να προχωρήσει σε δύο παρεμβάσεις:
* Χρειάζεται τριτοβάθμια επεξεργασία των λυμάτων, που σήμερα υφίστανται μόνο δευτεροβάθμια. Για την επένδυση αυτή απαιτούνται περίπου 550 εκατ. δραχμές, χωρίς τον ΦΠΑ. Αλλα 2 δισ. δραχμές (χωρίς ΦΠΑ) πρέπει να διατεθούν για την κατασκευή αγωγού που μεταφέρει το επεξεργασμένο νερό ώς τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις του Φαλήρου και του Ελληνικού.
* Τα ανακυκλωμένα νερά της Μεταμόρφωσης είναι επαρκή όμως μόνο για τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Για την έκταση των 4.000 στρεμμάτων του Ελληνικού, ο ίδιος ο πρωθυπουργός έχει ανακοινώσει πως θα δημιουργηθεί μητροπολιτικό πάρκο. Οι πολλαπλάσιες ανάγκες του πάρκου μπορεί να καλυφθούν επίσης από την επεξεργασία των αστικών λυμάτων. Για το σκοπό αυτό πρέπει να γίνουν από τώρα ειδικές προβλέψεις στο κέντρο επεξεργασίας λυμάτων που ετοιμάζει η ΕΥΔΑΠ για την περιοχή του Ελαιώνα.
* Εμπλοκή υπάρχει και με τη διαμόρφωση του πράσινου στο Ολυμπιακό Χωριό. Ο σχετικός διαγωνισμός ακυρώθηκε όταν διαπιστώθηκαν προβλήματα και χρειάστηκε να προκηρυχθεί καινούριος για τις 4 Μαρτίου. Το κόστος των παρεμβάσεων ανέρχεται σε 730.000 ευρώ και τα έργα πρέπει να παραδοθούν μέσα σε τέσσερις μήνες από την υπογραφή της σύμβασης. (ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/03/2002)

επιστροφή

Περικοπές στο Ολυμπιακό Πράσινο από Β. Παπανδρέου

Με αιχμές κατά του Κώστα Λαλιώτη και της Γιάννας Αγγελοπούλου, για το “υπερβολικά φιλόδοξο πρόγραμμα πρασίνου”, στο οποίο είχαν συμφωνήσει για την αναμόρφωση της Αθήνας και τις ανάγκες των Ολυμπιακών Αγώνων του 2004, επανήλθε στη χθεσινή συνεδρίαση της διυπουργικής η Βάσω Παπανδρέου. Για δεύτερη φορά σε μικρό χρονικό διάστημα (η πρώτη ήταν λίγες μέρες μετά την ανάληψη των καθηκόντων, μετά τον ανασχηματισμό, όταν απέκτησε ολοκληρωμένη εικόνα για τις υποχρεώσεις του υπουργείου της), η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ χαρακτήρισε “υπερβολή” το πρόγραμμα και ουσιαστικά το “έκοψε”, καθώς, όπως η ίδια συμπλήρωσε, δεν υπάρχουν χρήματα για την εκτέλεσή του. Το πρόγραμμα συμπεριλαμβανόταν στο μνημόνιο συνεργασίας μεταξύ ΥΠΕΧΩΔΕ και Οργανωτικής Επιτροπής. Το είχαν συνυπογράψει (με όλες τις φανφάρες και τις τυμπανοκρουσίες) ο Κώστας Λαλιώτης με τη Γιάννα Αγγελοπούλου. Προέβλεπε δενδροφυτεύσεις 100.000.000 δενδρυλλίων σε διάφορες περιοχές της Αττικής κοντά σε αθλητικές εγκαταστάσεις. Θα στοίχιζε 70-80 δισ. δραχμές....
Παράλληλα, η υπουργός ΠΕΧΩΔΕ ζήτησε διαφοροποίηση της διαδικασίας σε ό,τι αφορά τον έλεγχο των συμβάσεων από το Ελεγκτικό Συνέδριο, δηλαδή να μην αποστέλλονται προς έλεγχο οι συμπληρωματικές συμβάσεις γιατί παρατηρούνται πρόσθετες καθυστερήσεις. Η πρότασή της απορρίφθηκε.
(ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 21/03/2002)

επιστροφή

Δεν αναπληρώνονται οι απώλειες- Ανακοίνωση της Επιτροπής για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων

"Δεν πρόκειται με κανέναν τρόπο να αναπληρωθούν οι απώλειες από την κατασκευή των Ολυμπιακών έργων". Αυτό τονίζει η Γραμματεία της Συντονιστικής Επιτροπής Συλλόγων και Κινήσεων για την Προστασία των Ελεύθερων Χώρων της Αθήνας και την Ποιότητα Ζωής αναφορικά στις εξαγγελίες της υπουργού ΠΕΧΩΔΕ Β. Παπανδρέου για τις φυτεύσεις ενόψει του 2004. Σημειώνει, δε, την αναντιστοιχία των δηλώσεών της, με αυτές του προκατόχου της, Κ. Λαλιώτη, ο οποίος μιλούσε για 100 εκατ. δέντρα, ενώ η Β. Παπανδρέου κάνει λόγο για 820.000 δέντρα και 14 εκατ. φυτά. Με το φάκελο υποψηφιότητας του 1996, τονίζει η Γραμματεία της Συντονιστικής Επιτροπής, η κυβέρνηση δεσμευόταν ότι θα πραγματοποιήσει πρόγραμμα προστασίας των ορεινών όγκων της Αττικής, έκτασης 800.000 στρ. "Αντ' αυτού εκποιεί και εμπορευματοποιεί 3.100 στρ. στον Εθνικό Δρυμό της Πάρνηθας". Οτι το περιαστικό πράσινο θα αυξηθεί από 19% σε 51%. Οτι το αστικό πράσινο θα αυξηθεί από 1,5-2,5% που είναι σήμερα, σε 10%. Με βάση αυτά, ρωτά την κυβέρνηση, τι συγκεκριμένα προτίθεται να κάνει. Υπενθυμίζει ότι για ελεύθερους χώρους, όπως το Μητροπολιτικό Πάρκο στο Γουδί, το Πεδίον του Αρεως, ο Ελαιώνας, τα Τουρκοβούνια, το πάρκο της Λαγουμιτζή και τα ρέματα της Αττικής, δεν έχουν παρθεί θετικές για τους κατοίκους αποφάσεις, αντιθέτως εκκρεμούν (Ριζοσπάστης 10-4-2002)

επιστροφή

"Λίφτινγκ" πρασίνου στην Aθήνα

Mετά τις μεγαλόπνοες υποσχέσεις Λαλιώτη, υλοποιείται η περισσότερο τεχνοκρατική και εφικτή πρόταση της Bάσως Παπανδρέου Aπό τα μεγαλόπνοα σχέδια του τέως υπουργού ΠEXΩΔE Kώστα Λαλιώτη φαίνεται πως με τη νέα υπουργό, κ. Bάσω Παπανδρέου, περνάμε σε πιο τεχνοκρατικά και περιορισμένα, αλλά σαφώς πιο υλοποιήσιμα. Eνενήντα έξι έργα αναπλάσεων ανακοίνωσε η υπουργός πρόσφατα με χρονικό ορίζοντα ολοκλήρωσης την άνοιξη του 2004, μεταξύ των οποίων και κάποια που μας θυμίζουν πολυαναμενόμενα και πολύπαθα έργα που είχαν ανακοινωθεί από τις αρχές ή τα μέσα της δεκαετίας του '90. Aνάμεσά τους η ανάπλαση της οδού Πειραιώς, η οποία έχει εξαγγελθεί από τον τέως υπουργό ΠEXΩΔE από το 1995, η ανάκτηση και ανάπλαση του θαλασσίου μετώπου από το Φάληρο έως τη Bουλιαγμένη που επίσης συζητείται τουλάχιστον μία πενταετία, καθώς και η ενοποίηση χώρων πρασίνου, πολιτιστικών και κοινωφελών λειτουργιών στην ευρύτερη περιοχή του Γουδίου, ένα έργο που μας θυμίζει έντονα το σχέδιο δημιουργίας μητροπολιτικού πάρκου αναψυχής και πρασίνου που είχε υποσχεθεί ο τ. υπουργός από τα μέσα της δεκαετίας του '90. Mιλάμε, λοιπόν, για τρία τουλάχιστον μικρά θαύματα; Πώς είναι δυνατόν έργα που καθυστερούσαν ολόκληρα χρόνια, για πολλούς και διάφορους λόγους, να γίνονται τώρα -χωρίς πολλές κουβέντες και προβλήματα- πραγματικότητα μέσα σε ενάμιση χρόνο; Tο υπουργείο φαίνεται πως βρήκε μια πιο βολική λύση. Προκειμένου να έχει ολοκληρώσει κάτι έως τους Oλυμπιακούς Aγώνες "κόβει δρόμο" προχωρώντας παράλληλες μελέτες μικρότερων και κυρίως αισθητικών παρεμβάσεων στα σημεία αυτά, οι οποίες έχουν περισσότερες πιθανότητες να ολοκληρωθούν εντός χρονικών ορίων. Eτσι, δεν θα προχωρήσουν μεν οι αρχικές εις βάθος αναπλάσεις που είχε υποσχεθεί -μάλλον ελαφρά τη καρδία- ο κ. Λαλιώτης, αλλά θα γίνει ένα πρώτο βήμα έως το 2004. Aς ελπίσουμε απλώς αυτό το πρώτο βήμα να μη σταθεί αφορμή να ξεχάσουμε τα επόμενα...

"Λίφτινγκ 10 δισ. στην Πειραιώς". Hταν Mάρτιος του 1995 όταν οι τίτλοι των εφημερίδων έγραφαν αυτή τη φράση με μεγάλα γράμματα για την ανάπλαση της ιστορικής οδού, η οποία σύμφωνα με τον τότε υπουργό ΠEXΩΔE Kώστα Λαλιώτη, θα ολοκληρωνόταν έως το 2000. Eννέα σημεία παρέμβασης ανακοινώνονταν τότε - μεταξύ των οποίων η πλατεία Kουμουνδούρου, ο Kεραμεικός, τα σφαγεία του Tαύρου κ.λπ. Παρεμβάσεις οι οποίες καθορίζονταν και με σχετικό Προεδρικό Διάταγμα που άρχισε να δουλεύεται τότε, δεδομένου ότι οι ρυθμίσεις αφορούσαν και καθορισμό χρήσεων γης και πολεοδομικές παρεμβάσεις. Δύο χρόνια αργότερα, οι τίτλοι των εφημερίδων έμοιαζαν με dŽja vue: "10 δισ. για να αναστηθεί η οδός Πειραιώς". O κ. Λαλιώτης στις 2 Δεκεμβρίου του 1997 ανακοίνωσε για άλλη μια φορά την ανάπλαση. Aπό τότε η ανάπλαση της οδού Πειραιώς έχει γίνει σχεδόν σίριαλ. Eχει ανακοινωθεί πολλάκις, έχει ενταχθεί σε διάφορα πακέτα έργων και παρεμβάσεων, το σχετικό Προεδρικό Διάταγμα έχει "πάει και έχει έρθει" πολλές φορές μέχρι να καταλήξει σε μια μορφή με την οποία να συμφωνούν οι έξι εμπλεκόμενοι δήμοι, αλλά αλλαγή δεν έχει υπάρξει. Tώρα, παράλληλα με το διάταγμα αυτό, το υπουργείο προχωρά και μια μικρότερης εμβέλειας μελέτη... "για καλό και για κακό", ώστε σε περίπτωση που το φιλόδοξο Π.Δ. δεν προχωρήσει, για άλλη μια φορά, να γίνουν κάποιες βασικές παρεμβάσεις.

"H οδός Πειραιώς είναι μια ιδιαίτερη περίπτωση", λέει στην "K" ο πρόεδρος του τμήματος Aρχιτεκτόνων του EMΠ κ. Γιάννης Πολύζος. "Eίναι μια οδός με μεγάλη ιστορία και η ανάπλασή της πρέπει να πάρει την κατεύθυνση της διατήρησης της ιδιαίτερης ταυτότητάς της. Aυτό μπορεί να γίνει ολοκληρωμένα μόνο μέσω του καθορισμού των χρήσεων γης. Tο σχετικό Π.Δ. που έχει προταθεί χρόνια τώρα, δεν έχει υπογραφεί ακόμα. Eτσι, όσο περνάει ο χρόνος χωρίς να καθορίζονται οι χρήσεις γης, οι νόμοι της αγοράς οδηγούν στη χωροθέτηση μεγάλων εγκαταστάσεων στην περιοχή που δεν συμβιβάζονται με το χαρακτήρα που θα έπρεπε να διατηρήσει η Πειραιώς. Aυτή η πιο "ελαφριά" παρέμβαση που προγραμματίζεται τώρα εν όψει των Oλυμπιακών Aγώνων δεν είναι αυτό που θα "γλιτώσει" την Πειραιώς από το να γίνει σαν όλους τους άλλους άξονες κυκλοφορίας, αλλά είναι τουλάχιστον ένα βήμα". Kάτι παρόμοιο μοιάζει να συμβαίνει και στην περίπτωση της ανάκτησης και ανάπλασης του θαλασσίου μετώπου από το Φάληρο έως τη Bουλιαγμένη. Mια πενταετία τουλάχιστον μελετάται από τον Oργανισμό Pυθμιστικού Σχεδίου Aθήνας σχετικό Προεδρικό Διάταγμα, που θα καθορίσει επίσης τις χρήσεις γης και θα θεσμοθετήσει την προστασία μερικών τμημάτων της περιοχής. Παρ' όλα αυτά, ούτε αυτό το Π.Δ. έχει υπογραφεί, αφού το YΠEXΩΔE το έχει επιστρέψει για διόρθωση στον Oργανισμό της Aθήνας πολλές φορές. Aυτή τη στιγμή βρίσκεται για άλλη μια φορά στο υπουργείο περιμένοντας έγκριση. Στο μεταξύ, μια παράλληλη μελέτη διαμόρφωσης της περιοχής εν όψει των Oλυμπιακών Aγώνων εκπονείται αυτή τη στιγμή από τη Διεύθυνση Eιδικών Eργων Aναβάθμισης Περιοχών (ΔEEAΠ) του YΠEXΩΔE, προκειμένου να προχωρήσει σε μια πιο επιφανειακή διαμόρφωση του χώρου, προφανώς για την περίπτωση που το Π.Δ. και ό,τι αυτό προβλέπει δεν προχωρήσει εγκαίρως. Δεδομένου δε ότι η μελέτη αυτή βρίσκεται ακόμα στη μέση, δεν έχουμε σαφή εικόνα τού τι ακριβώς θα προβλέπει. Tο μεγαλόπνοο σχέδιο με τον τίτλο "Mητροπολιτικό Πάρκο αναψυχής και πολιτισμού" στην περιοχή του Γουδίου μάς θυμίζει ένα από τα 96 έργα ανάπλασης που περιλαμβάνονται στο πακέτο εν όψει των Oλυμπιακών Aγώνων.

Aπό το 1994 ακούμε το μητροπολιτικό πάρκο στο Γουδί, αλλά δεν έχουμε ευτυχήσει να δούμε έστω και το ξεκίνημά του. Aντιθέτως, στα χρόνια που έχουν μεσολαβήσει, τμήματα των 2.500 στρεμμάτων που θα ενοποιούνταν τότε ώστε να δημιουργηθεί "ένας χώρος ειρηνικής συνύπαρξης λειτουργιών υγείας, αναψυχής και πρασίνου", όπως είχε ανακοινώσει για πρώτη φορά τον Σεπτέμβριο του 1994 ο κ. Λαλιώτης, έχουν γίνει αντικείμενο διεκδίκησης αθηναϊκής ΠAE, στρατιωτικών μονάδων, νέων νοσοκομείων και βέβαια τώρα και ολυμπιακών εγκαταστάσεων, ενώ το ίδιο το σχέδιο έχει μεταβληθεί, όπως φαίνεται πολλάκις. Tώρα, το σχέδιο παρότι είναι ακόμη σε εμάς ασαφές, προβλέπεται πιο υλοποιήσιμο, αλλά σύμφωνα με τους υπεύθυνους της ΔEEAΠ, δεν προβλέπεται να ολοκληρωθεί πριν από το 2004 γιατί χρειάζεται να πραγματοποιηθούν απαλλοτριώσεις που μπορεί να πάρουν περισσότερο χρόνο. Eκτός αυτών των τριών έργων, πάντως, το πακέτο αναπλάσεων εν όψει των Oλυμπιακών Aγώνων του 2004 περιλαμβάνει ακόμη 93 έργα. Tα 8 από αυτά κατασκευάζονται, άλλων 8 οι μελέτες είναι υπό ανάθεση, 18 βρίσκονται στο στάδιο της εκπόνησης μελέτης ή προμελέτης, τα 8 έχουν ολοκληρωθεί, άλλα 8 ολοκληρώνονται εντός του επόμενου εξαμήνου, 6 βρίσκονται στη φάση ολοκλήρωσης της μελέτης τους, ενώ άλλα 6 είναι υπό ένταξη. Eκτός αυτών 6 ανενεργά λατομεία βρίσκονται στο στάδιο διαμόρφωσης αναγλύφου, άλλα 5 σε στάδιο φύτευσης, ενώ άλλα 6 θα ολοκληρωθούν μετά το 2004. Aνάμεσα σε αυτά τα 96 έργα περιλαμβάνονται και αναπλάσεις και άλλων αξόνων κυκλοφορίας -εκτός της οδού Πειραιώς- όπως των λεωφόρων Bουλιαγμένης, Kηφισού, Aθηνών, της Iεράς Oδού και της Πέτρου Pάλλη, αλλά και της Πανεπιστημίου, της Aκαδημίας, της Πατησίων και της λεωφόρου Aλεξάνδρας, των οποίων φορέας υλοποίησης είναι η ΔEEAΠ. Oι περισσότερες από αυτές βρίσκονται σε φάση εκπόνησης μελέτης, πράγμα που σημαίνει ότι δεν έχουμε ακόμη σαφή εικόνα τού τι προβλέπεται. Πάντως, ο κ. Πολύζος επισήμανε στην "K" πως αν οι αναπλάσεις σε οδούς όπως η Πανεπιστημίου ή η Aκαδημίας δεν συνδεθούν με την προοπτική κατασκευής και ενός μέσου σταθερής τροχιάς, δεν θα αλλάξουν επί της ουσίας την εικόνα της πόλης, αφού αυτή εξαρτάται άμεσα από το κυκλοφοριακό πρόβλημα. Eπίσης, στο πακέτο εντάσσονται και έργα των οποίων φορέας υλοποίησης είναι η "Eνοποίηση Aρχαιολογικών Xώρων Aθήνας" και γνωρίζαμε ήδη, όπως η διαμόρφωση των οδών Kολοκοτρώνη, Aδριανού, Mητροπόλεως, της πλατείας Mοναστηρακίου και της πλατείας Συντάγματος. Eνα άλλο μέρος του πακέτου καλύπτεται από έργα ανάπλασης όψεων των περιοχών Mεταξουργείου, Ψυρρή, Πλάκας, καθώς και των οδών Σταδίου, Πανεπιστημίου, καθώς και από έργα φωτισμού της πόλης και αποκατάστασης κτιρίων.

Tέλος, στην τελευταία αυτή παρουσίαση συμπεριλήφθηκαν και δύο νέα έργα που δεν υπήρχαν στο αρχικό πρόγραμμα και αφορούν το πολιτιστικό πάρκο Kεραμεικού ("Tρίτη Πλατεία") και τα "Kουντουριώτικα", τις προσφυγικές κατοικίες, δηλαδή, στη λεωφόρο Aλεξάνδρας, για τις οποίες τα σενάρια που έχουν παρουσιαστεί κατά καιρούς υπερβαίνουν σε αριθμό τα δάχτυλα και των δύο χεριών. H "Tρίτη Πλατεία", η ευρύτερη περιοχή γύρω από τον αρχαιολογικό χώρο του Kεραμεικού, που σήμερα είναι ιδιαίτερα υποβαθμισμένη, θα αναπλαστεί. Tο αμαξοστάσιο του HΛΠAΠ θα μεταφερθεί στο Pουφ, η παλιά λαχαναγορά θα απαλλοτριωθεί, ενώ το εργοτάξιο του μετρό θα λειτουργήσει ως υπόγειο γκαράζ. H συνολική επιφάνεια ανέρχεται σε 140 στρέμματα - ανάλογη με αυτή του Eθνικού Kήπου. Tα "Kουντουριώτικα", μια έκταση 20 στρεμμάτων απέναντι από το γήπεδο του Παναθηναϊκού, θα αναπλαστεί και θα συνδεθεί με το χώρο του σημερινού νοσοκομείου "Eλπίδα", ενώ κάποια από τα παλιά προσφυγικά κτίρια θα διατηρηθούν για ιστορικούς λόγους. (Tης Mανίνας Nτάνου Καθημερινή 4-5-2002)

επιστροφή

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΥΠΟΥ ΝΙΚΟΥ Α. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΟΥ ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΤΩΝ ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ

Τετάρτη 9 Ιουνίου 2004

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Φίλες και φίλοι, κυρίες και κύριοι καλή σας μέρα. Η σημερινή μας συνάντηση έχει θέμα την υπόθεση των Ολυμπιακών Αγώνων και τις συνέπειές τους στο περιβάλλον. Στη σημερινή μας συνέντευξη θα μιλήσει ο Νίκος Κωνσταντόπουλος, ο Πρόεδρος του Συνασπισμού. Αμέσως μετά είναι τιμή και χαρά μας που βρίσκεται μαζί μας η Βουλευτής των Πρασίνων της Αυστρίας Μαρία Βασιλάκου, η οποία θα μας διατυπώσει τις ανησυχίες της και τις απόψεις της για την πορεία των Ολυμπιακών έργων και τα θέματα του περιβάλλοντος. Η Μαρία Βασιλάκου είναι μια πολύτιμη φίλη από την Ευρώπη, την ξέρετε όλοι, είναι ελληνικής καταγωγής και είναι Βουλευτής των Πρασίνων.

Αμέσως μετά θα υπάρξει μια παρέμβαση του Αλέκου Φλαμπουράρη ο οποίος έχει και την αρμοδιότητα θα λέγαμε της επιτήρησης —χρησιμοποιώ αυτή τη λέξη— της υπόθεσης των Ολυμπιακών έργων από πλευράς Συνασπισμού πιο εξειδικευμένα. Μετά είμαστε στη διάθεσή σας. Ο λόγος στον Νίκο Κωνσταντόπουλο.

Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Να σας ευχαριστήσω για την παρουσία σας, να καλωσορίσω την κα Βασιλάκου που προσφέρει σημαντικές και αξιόλογες προσπάθειες με αποτελέσματα και για μας και για την Ευρώπη σε αυτόν τον δύσκολο χώρο, τον χώρο των οικολογικών και περιβαλλοντικών προβλημάτων. Ο Συνασπισμός της Αριστεράς των Κινημάτων και της Οικολογίας, ήδη από την περίοδο της διεκδίκησης των Ολυμπιακών Αγώνων είχε αντιταχθεί, είχε εκφράσει τις αντιρρήσεις του. Είχαμε επισημάνει ότι η διεξαγωγή τους στην Αθήνα θα έχει αρνητικές επιπτώσεις στο περιβάλλον, στην οικονομία, στην περιφερειακή ανάπτυξη και στα δικαιώματα. Να θυμίσω ότι τότε η Κυβέρνηση μιλούσε για μια νέα μεγάλη ιδέα. Εμείς τονίζαμε ότι δεν χρειαζόταν η χώρα να διεκδικήσει αυτή την υπόθεση που ήταν η μεγαλύτερη οικονομική, πολιτισμική και πολιτική δράση, μια τόσο σύνθετη δραστηριότητα που αποδείχθηκε ότι ξεπέρασε τα όρια των δομών και των αντοχών του ελληνικού κράτους. Επισημαίναμε επίσης ότι η ραγδαία εμπορευματοποίηση των Ολυμπιακών Αγώνων είναι κάτι που απασχολεί πια ολόκληρο τον κόσμο και τονίζαμε ότι άλλες έπρεπε να είναι τότε οι προτεραιότητες της χώρας μας. Δεν θα ξεχάσουμε την πρώτη δήλωση που έκανε η τότε Κυβέρνηση μετά την ανάθεση της διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων για μια Ολυμπιάδα νέου τύπου, για ένα νέο δείγμα γραφής. Αυτός ο διαφορετικός χαρακτήρας, το ύφος της διοργάνωσης των Ολυμπιακών Αγώνων που ήταν σε τελευταία ανάλυση και προσδοκία της κοινωνίας, έμεινε κενό γράμμα. Η αντίρρησή μας τότε στηριζόταν στην αξιολόγηση των επιπτώσεων των Ολυμπιακών Αγώνων σε άλλες πόλεις, σε συνδυασμό με την εμπειρία μας για τις δυσλειτουργίες του ελληνικού διοικητικού μηχανισμού. Υπήρξε ένα σχέδιο προετοιμασίας και διεξαγωγής Ολυμπιακών Αγώνων τύπου Ατλάντας ή Σίδνεϋ και χάθηκαν οι ευκαιρίες να αξιοποιηθεί η θετική εμπειρία των Καταλανών που στην Βαρκελώνη αξιοποίησε τους Ολυμπιακούς Αγώνες για να βελτιώσουν θεαματικά την λειτουργία της πόλης και την ποιότητα ζωής των κατοίκων της.

Το ζητούμενο μιας Ολυμπιάδας που θα βασίζεται στις πανανθρώπινες αξίες της άμιλλας, της αλληλεγγύης και της ειρήνης, στην ανάδειξη του ανθρωπισμού και της ελεύθερης συνείδησης, στοιχεία που μπορούν να συνυπάρχουν στη συλλογική προσπάθεια αλά και στην ατομική φιλοδοξία για διάκριση, συναγωνισμό και επιτυχία, εξακολουθεί να βρίσκεται σε εκκρεμότητα. Ενώ καταποντίστηκε και το βαρύγδουπο σχέδιο με τις θορυβώδεις διακηρύξεις περί πολιτιστικής Ολυμπιάδας που θα ήταν δήθεν το διακριτό στοιχείο υπεροχής. Φτάνοντας μάλιστα μέχρι του σημείου να προβάλλεται τότε αυτό το σχέδιο με το ανιστόρητο σύνθημα “πολιτισμός των πολιτισμών”. Η σύζευξη του αθλητισμού με τον πολιτισμό, την προστασία του περιβάλλοντος και την ανάδειξη των συγκριτικών πλεονεκτημάτων που έχει η χώρα μας, δεν έγινε παρά τις διακηρύξεις. Και έντονα είχαμε επισημάνει τότε ότι τα συνθήματα περί νέας μεγάλης ιδέας και περί πολιτισμού των πολιτισμών, παρέπεμπαν αλλού και όχι σε όλο αυτό το ανθρωπιστικό πνευματικό, πολιτισμικό περιεχόμενο που έπρεπε να έχουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες.

Χάθηκε χρόνος από την ανάθεση διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων. Επί τρία χρόνια η Κυβέρνηση έψαχνε να βρει οργανωτικό και πολιτικό σχήμα της αρεσκείας της, αφού δυστυχώς και η διαδικασία αυτή αντιμετωπίσθηκε με τα γνωστά κριτήρια που κυριαρχούν στον δημόσιο βίο της χώρας, τα γνωστά κριτήρια του κυβερνητικού κομματισμού.

Αισθάνομαι την ανάγκη να θυμίσω ότι πριν από έξι χρόνια, τον Ιούνιο του 1998, στην Αρχαία Ολυμπία, σε μια από τις πρώτες συνεδριάσεις της Εθνικής Επιτροπής Ολυμπιακών Αγώνων, δύο χρόνια μετά την ανάθεση και έξι χρόνια πριν από τη σημερινή ημέρα, αναγκαστήκαμε από την πλευρά του Συνασπισμού να πούμε ότι εμάς παρά τη διαφωνία μας, μας ενδιαφέρει η οργάνωση τελικά να πάει καλά, γιατί αλλιώς θα είναι πολλαπλάσιο το κόστος. Μας απασχολεί δε να μη βρεθούμε κατά το ελληνικό μοντέλο, να επιχειρούμε το γνωστό γιουρούσι της τελευταίας στιγμής για να προλάβουμε το χρόνο, πολλαπλασιάζοντας έτσι το κόστος και υπονομεύοντας την ποιότητα. Έξι χρόνια πριν, τρία χρόνια μετά την ανάθεση δεν είχε ξεκινήσει τίποτα, έξι χρόνια πριν επισημαίναμε ότι θα βρεθούμε μπροστά σε αυτό που δυστυχώς συμβαίνει σήμερα. Σήμερα, μια ανάσα σχεδόν πριν από τη διεξαγωγή των Αγώνων, είναι φανερό ότι έχουν επιβεβαιωθεί πολλές απ’ αυτές τις εκτιμήσεις μας. Έχουν συσσωρευτεί προβλήματα που είναι τεράστια, ιδίως ζητήματα που έχουν σχέση με το οικονομικό και περιβαλλοντικό κόστος αλλά και την μετα-Ολυμπιακή εποχή. Με την ευκαιρία αυτή που είναι εδώ η κα Βασιλάκου και θέλει να ενημερώσει τους συμπολίτες της γι αυτή την υπόθεση, είναι αναγκαίο να επαναλάβουμε αυτές τις επισημάνσεις που είχαμε και αρχικά κάνει.

Εκτός των άλλων, η όλη εξέλιξη έδειξε και ένα έλλειμμα δημοκρατίας καθώς οι τότε ιθύνοντες αρνήθηκαν τον δημόσιο διάλογο με την κοινωνία των πολιτών και απέρριψαν σχεδόν χωρίς συζήτηση τις αντιρρήσεις και τις εναλλακτικές προτάσεις που κατατέθηκαν. Ο Αλέκος Φλαμπουράρης θα πει στη συνέχεια συγκεκριμένες προτάσεις και τον τρόπο με τον οποίο αυτές αντιμετωπίστηκαν. Δεν δίστασαν τότε να καλλιεργήσουν και κλίμα διχασμού υποστηρίζοντας ότι είναι εθνοπρεπές και εθνοφελές να επικροτούμε τις κυβερνητικές επιλογές για τους Ολυμπιακούς και αντεθνικό κάθε τι που αμφισβητεί αυτές τις επιλογές. Είναι πολιτικά δυσάρεστο το γεγονός επίσης ότι και τα θεσμικά όργανα που συγκροτήθηκαν, όπως λ.χ. η Εθνική Επιτροπή Ολυμπιακών Αγώνων, δεν απέδωσαν εκείνο το αποτέλεσμα στο επίπεδο της ενημέρωσης του διαλόγου και της σύνθεσης των απόψεων, για το οποίο υποτίθεται ότι συγκροτήθηκαν. Θα μου επιτρέψετε εντελώς συνοπτικά να αναφερθώ στα μεγάλα προβλήματα που είναι μπροστά μας. Το οικονομικό κόστος: Είναι ένα πρόβλημα πολύ σοβαρό το οποίο ήδη έχει αρχίσει να απασχολεί πολλούς σε τέτοιο σημείο ώστε πολλοί να αρχίζουν να κρατάνε αποστάσεις. Εμείς είχαμε επισημάνει τότε ότι θα πληρώσουμε αυτό το κόστος όταν έρθει η ώρα του λογαριασμού. Εμείς οι πολίτες, η ελληνική περιφέρεια με την απομάκρυνση κονδυλίων για τα αναγκαία έργα στην περιφέρεια και το περιβάλλον με την ενίσχυση του υδροκεφαλισμού του λεκανοπεδίου. Είναι ανάγκη να υπενθυμίσω ότι σήμερα κατά τις εκτιμήσεις, το κότσος ανέρχεται σε 10 δις ευρώ τουλάχιστον, που σημαίνει 3,5 τρις ελληνικές δραχμές. Οι διαβεβαιώσεις που δίνονταν κατ’ επανάληψη ήταν ότι συνολικά, όλα μαζί, όχι μόνο το κόστος των έργων αλλά όλη η επιχείρηση των Ολυμπιακών Αγώνων δεν θα υπερέβαινε το 1,5 τρις δραχμές.

Μιλώ με σχετικούς όρους γιατί υπάρχουν και πληροφορίες που λένε ότι το κόστος θα είναι τρεις φορές παραπάνω. 230 εκατομμύρια δολάρια είναι το κόστος για το στέγαστρο του Ολυμπιακού Σταδίου, σήμερα, από 95 εκατομμύρια δολάρια που ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός. 110 εκατομμύρια δολάρια ήταν ο αρχικός προϋπολογισμός για το κεφάλαιο “ασφάλεια”. Σήμερα είναι 1,3 δισεκατομμύρια δολάρια. Το κόστος των Ολυμπιακών Αγώνων παραδοσιακά ήταν μετρήσιμο, προβλέψιμο, συγκεκριμένο. Στάδια, μετακινήσεις, διαμονή, διατροφή, τηλεοπτικά, δημοσιογραφικά, όλα αυτά τα οποία γνωρίζουμε. Έχουμε μία ραγδαία αλλαγή όλων αυτών των δεδομένων με την επίκληση του θέματος “ασφάλεια”. Έχει ήδη δημιουργηθεί μία νέα αγορά, η αγορά ασφάλειας και αυτή η αγορά ασφάλειας επιβάλλει τους νόμους της και τα συμφέροντά της τόσο στην οικονομία, στο οικονομικό μέρος, όσο και στη δημοκρατία, στον τομέα δηλαδή λειτουργίας των δημοκρατικών θεσμών προστασίας των δικαιωμάτων. Πάνω και από τα δικαιώματα, πάνω και από τις πραγματικές ανάγκες μπαίνουν οι σκοπιμότητες της αγοράς ασφάλειας. Η αγορά αυτή λειτουργεί έτσι όπως όλοι το βλέπουμε μπροστά μας. Παρασκευάζεται φόβος, παρασκευάζονται ενδεχόμενα απειλών για να πουληθεί στη συνέχεια ασφάλεια και να πολλαπλασιαστεί το κόστος. Εμείς δίνουμε έμφαση σ' αυτό το θέμα διότι ουσιαστικά εγκαθιδρύεται ένας μηχανισμός ο οποίος θα μείνει και μετά και θα επηρεάσει το δημόσιο βίο της χώρας και τη λειτουργία της πολιτικής μας ζωής. Ελέγχονται και καταγράφονται τα πάντα, κωδικοποιούνται. Οδηγούμαστε στη λεγόμενη “τράπεζα εγκληματικότητας” όπου θα καταχωρηθούν τα πάντα αναδρομικά για όλους και οι σχετικές πιστοποιήσεις γίνονται από εταιρεία η οποία έχει συμβληθεί, εδρεύει στις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής και χορηγεί τα σχετικά νομιμοποιητικά έγγραφα. Ήδη γι’ αυτό το θέμα έχουμε καταθέσει επίκαιρη ερώτηση στη Βουλή με τον Φώτη Κουβέλη. Θα δώσουμε συνέχεια και με την Ανεξάρτητη Αρχή Προσωπικών Δεδομένων γιατί θεωρούμε ότι όποιος μηχανισμός στηθεί, δεν πρόκειται να ξηλωθεί.

Τούτο άλλωστε υπαινίσσεται και ο κ. Ρονγκ μιλώντας σε συνέντευξή του. Λέει χαρακτηριστικά ο κ. Ρονγκ, απαντώντας σε ερώτηση για το κόστος της ασφάλειας: “σε μια χώρα με σημαντικές υποδομές στον τομέα της ασφάλειας το κόστος θα ήταν μικρότερο. Όμως στην Ελλάδα έλειπαν οι βασικές υποδομές, που εν τέλει θα παραμείνουν στη χώρα”. Οι υποδομές ασφάλειας, ότι γίνει στον τομέα αυτό, θα μείνει ως μηχανισμός και στη συνέχεια. Το περιβαλλοντικό κόστος είναι πάρα πολύ εμφανές. Παρά τις διακηρύξεις της Διεθνούς Ολυμπιακής Επιτροπής ότι το περιβάλλον αποτελεί τον τρίτο πυλώνα του Ολυμπισμού, εν τούτοις δεν υπήρξε σχεδιασμένη πολιτική περιβαλλοντικής ανάπλασης και στήριξης και προστασίας. Βεβαίως υπάρχει ένα αρχικό υπαρξιακό ερώτημα, αν μπορούν να υπάρξουν οικολογικά συμβατοί Ολυμπιακοί Αγώνες. Στο Σίνδεϋ υπήρξαν ορισμένες ενέργειες για τις οποίες οι Αυστραλοί περηφανεύονται ότι έκαναν τους πιο “πράσινους” Ολυμπιακούς. Πέτυχαν σε κάποιους τομείς όπως στην εξοικονόμηση ενέργειας, στην ανακύκλωση και εξοικονόμηση του νερού, την ελαχιστοποίηση της χρήσης τσιμέντου και προϊόντων μεγάλης τοξικότητας, το pcb, το pvc. Όμως παρόλα αυτά η πράσινη όψη της διοργάνωσης δεν απέφυγε την έντονη και βάσιμη οικολογική κριτική, καθώς οι σύγχρονοι Ολυμπιακοί Αγώνες εντάσσονται περισσότερο στη σφαίρα του οικονομικού και κατασκευαστικού γιγαντισμού. Υπήρξαν στην Ολυμπιάδα της Αθήνας περιβαλλοντικές επιπτώσεις, ως αναγκαία συνέπεια ενόψει της υλοποίησης ενός τεραστίου εγχειρήματος, σε μια πόλη που πνίγεται από το τσιμέντο, τη λαμαρίνα, τις εξατμίσεις, την άσφαλτο. Κατέχει η Αθήνα το ευρωπαϊκό ρεκόρ με μόλις 2,9% της συνολικής επιφάνειας να αποτελεί χώρους πρασίνου.

Είναι η ιστορία του Ολυμπιακού Χωριού, για την οποία κατ’ επανάληψη έχει ασχοληθεί και τα μέσα ενημέρωσης. Εκεί αποδείχθηκαν αρνητικές πλευρές της προετοιμασίας και λόγω της εντατικοποίησης των εργασιών είχαμε αυξημένο δείκτη εργατικών ατυχημάτων και θανατηφόρων. Η χωροθέτηση του Ολυμπιακού Χωριού στους πρόποδες της Πάρνηθας, χωρίς να υπολογισθούν οι επιπτώσεις από τη μεταφερόμενη εκεί δευτερογενή ατμοσφαιρική ρύπανση. Τα σχετικά με το Σχοινιά ζητήματα για τα οποία ο Συνασπισμός ασχολήθηκε συστηματικά, η έλλειψη διάθεσης και μέτρων για να προστατευθούν οι ελεύθεροι χώροι, όλα αυτά και άλλα στα οποία ο Αλέκος Φλαμπουράρης θα αναφερθεί, καταστρατήγησαν το ρυθμιστικό σχέδιο της Αθήνας. Εμείς αντισταθήκαμε όσο μπορούσαμε. Βρεθήκαμε μαζί με τις Οικολογικές Οργανώσεις, με τις κινήσεις πολιτών, με όλες τις επιμέρους μορφές με τις οποίες τοπικές κοινωνίες θέλησαν να προστατεύσουν το περιβάλλον και την ποιότητα της ζωής τους. Θα συνεχίσουμε με τον ίδιο τρόπο, βάζοντας σε προτεραιότητα τη διαφύλαξη των ελάχιστων περιθωρίων που έχει ακόμα η Αθήνα για να γίνει αξιοβίωτη, για να μην είναι έτσι βασανιστική για την καθημερινότητα όλων μας. Τέλος θέλω να αναφερθώ σε ένα άλλο ακόμα μεγάλο θέμα που αναδεικνύεται πάντοτε στη διαδικασία των Ολυμπιακών Αγώνων. Είναι αυτό που αφορά τις πολιτιστικές συνέπειες και το είδος του θεάματος που προσφέρει. Εμείς επισημάναμε κατ’ επανάληψη και θα εξακολουθήσουμε να το επισημαίνουμε, ότι πρέπει να αντισταθούμε σ’ αυτήν την υπερτροφική πια προβολή ενός πρωταθλητισμού που στηρίζεται στη σύγχρονη χρήση ενισχυτικών, αλλά και στη χρήση χημικών φαρμάκων. Αντιστεκόμαστε στον πρωταθλητισμό που αποβαίνει πολλές φορές σε βάρος των ανθρώπων με ειδικά σωματικά προσόντα, ακριβώς γιατί γίνεται χρήση του γνωστού ντόπινγκ. Πρέπει να υπάρξει ένα κίνημα σωματικής αγωγής με έμφαση στον μαζικό αθλητισμό προς όφελος όλης της κοινωνίας. Αντιτασσόμαστε και στον παραγοντισμό στα πλαίσια του αθλητισμού που καλλιεργεί τις δημόσιες σχέσεις ορισμένων και όχι τα συμφέροντα της αθλούμενης νεολαίας.

Είναι ανάγκη λοιπόν να συνεχίσουμε να επιμένουμε σ’ αυτές τις αιχμές, γιατί δεν μπορεί να μην επισημαίνουμε τους κινδύνους που υπάρχουν για το δημόσιο συμφέρον στην οικονομία, στο περιβάλλον, στα δικαιώματα, στη δημόσια υγεία, στα πρότυπα τελικά που προβάλλονται προς την ελληνική κοινωνία και ιδιαίτερα προς τη νεολαία. Οι αξίες της κοινωνικής αλληλεγγύης, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και του αλληλοσεβασμού των διαφορετικών πολυπολιτισμικών ταυτοτήτων μπορούν να διαφυλαχθούν απ’ όλους αυτούς τους κινδύνους. Εμείς θα συνεχίσουμε προς αυτήν την κατεύθυνση. Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω. Θέλω με την ευκαιρία της παρουσίας της κας Βασιλάκου να υπενθυμίσουμε ότι εμάς μονίμως μας ενδιαφέρουν οι σχέσεις μας με τα Οικολογικά Κόμματα, με τα Πράσινα Κόμματα της Ευρώπης. Θέλουμε να έχουμε και πολιτικές σχέσεις διμερείς, αλλά και πολυμερείς σχέσεις για τα ζητήματα που αφορούν και την Ελλάδα και την Ευρώπη και τις επιμέρους χώρες. Η κα Βασιλάκου συμβάλλει αποφασιστικά προς αυτήν την κατεύθυνση και εμείς για μια ακόμη φορά παρουσία της θέλουμε να επιβεβαιώσουμε το ενδιαφέρον μας. Μας ενδιαφέρουν ουσιαστικές, πολύπλευρες σχέσεις με τα Πράσινα Κόμματα της Ευρώπης.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Η κα Βασιλάκου.

κα ΒΑΣΙΛΑΚΟΥ: Ευχαριστώ πολύ. Θα ήθελα να ξεκινήσω κατ’ αρχήν ζητώντας σας δύο φορές συγνώμη: πρώτον συγνώμη, γιατί σας ανάγκασα να με περιμένετε. Δυστυχώς όντως είναι λίγο δύσκολο με ένα ΤΑΞΙ την ώρα αυτή να διασχίσει κανείς την Αθήνα. Και θέλω να σας ζητήσω συγνώμη για οτιδήποτε γραμματικά ή άλλα λάθη κάνω. Μπορεί ξαφνικά να μην βρίσκω μια λέξη, λείπω 18 χρόνια από την Ελλάδα και όπως και να το κάνουμε δυσκολεύομαι σε τέτοιες περιπτώσεις κάποιες φορές.

Θα ξεκινήσω διευκρινίζοντας γιατί βρίσκομαι εδώ, τι έχουν συμβεί τις τελευταίες 3—4 ημέρες και θα συνεχίσω εκφράζοντας κάποιες —ναι θα μπορούσε να πει κανείς— ανησυχίες και ίσως και κάποιες απόψεις για το μέλλον προπάντων από δικής μου πλευράς.

Βρίσκομαι, λοιπόν, στην Αθήνα εδώ και κάποιες ημέρες συνοδεύοντας μία αποστολή Αυστριακών δημοσιογράφων, φιλοξενούμαστε από το Υπουργείο Τύπου και προσπαθούμε με μία σειρά συναντήσεων να μορφώσουμε μία γνώμη για τους Ολυμπιακούς Αγώνες, επικεντρώνοντας ωστόσο την προσοχή μας στο θέμα του τι σημαίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες για μία πόλη, όπως π.χ. η Αθήνα, τι επιπτώσεις έχουν και θετικές και αρνητικές και ταυτόχρονα τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό για μία πόλη, όπως είναι η Βιέννη, η οποία βέβαια δεν συζητάει αυτό το διάστημα υποψηφιότητα για να αναλάβει ολυμπιακά έργα, αλλά οπωσδήποτε συζητάει κατά καιρούς το αν αξίζει τον κόπο να αναλάβει την διοργάνωση κάποιων μεγάλων εκδηλώσεων που θα μπορούσαμε ίσως να τις συγκρίνουμε.

Έχουμε ένα πάρα πολύ μεγάλο πρόγραμμα, είχαμε πάρα — πάρα πολλές συναντήσεις τις τελευταίες ημέρες. Είδαμε και τις ολυμπιακές εγκαταστάσεις και θέλω να τονίσω βέβαια, ότι το δικό μου ενδιαφέρον ήταν να μπορέσω να μορφώσουμε μία άποψη από πολλές διαφορετικές πλευρές δεδομένου, ότι κάτι τόσο σημαντικό, όσο οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποκλείεται σε μία χώρα να σχολιάζεται μόνο με έναν και μόνο τρόπο. Και όταν κανείς συνοδεύει μία δημοσιογραφική αποστολή σωστό είναι να προσπαθεί να φωτίσει το θέμα από όλες τις πλευρές και να δώσει μία άποψη γενικώς του τρόπου που βιώνει ένας τόπος και όλες οι πολιτικές του δυνάμεις με διαφορετικές απόψεις κάτι έτσι τόσο σημαντικό.

Θα ήθελα να ευχαριστήσω και τον κ. Κωνσταντόπουλο, ο οποίος αμέσως πραγματικά δηλαδή μέσα σε πολύ λίγες μέρες μας έδωσε τη δυνατότητα να πληροφορηθούμε και εδώ. Και θα ξεκινήσω ίσως λέγοντας το εξής: Κάνοντας κάποιες επισκέψεις στα ολυμπιακά έργα διαπιστώσαμε, ότι είναι όντως σίγουρο, είναι όντως βέβαιον ότι τα έργα θα τελειώσουν έγκαιρα, δηλαδή οι Ολυμπιακοί Αγώνες και αυτό είναι κάτι το οποίο συζητιέται αυτό τον καιρό πάρα πολύ έντονα και στην Αυστρία και σε άλλες χώρες του εξωτερικού, εάν η Ελλάδα θα προλάβει να διεκπεραιώσει τα έργα αυτά που χρειάζονται. Η εντύπωσή μας είναι, ότι ναι, όλα θα τελειώσουν έγκαιρα, έστω και αν τελειώσουν την τελευταία στιγμή και όντως καταβάλλεται μία τεράστια προσπάθεια.

Το θεωρώ ωστόσο κρίμα που έφτασαν τα πράγματα μέχρι εδώ, δηλαδή που καταλήξαμε να δουλεύουμε μέχρι την τελευταία στιγμή για τον απλούστατο λόγο, ότι η συζήτηση που γίνεται στο εξωτερικό επικεντρώνεται σχεδόν αποκλειστικά πλέον στην ερώτηση, εάν θα προλάβει η Ελλάδα να τελειώσει τα έργα, ναι ή όχι; Και βέβαια θεωρώ, ότι θα υπήρχαν και μία σειρά άλλα θέματα που θα μπορούσε κανείς να συζητήσει, όπως π.χ. το θέμα της ασφάλειας, το οποίο είναι πάρα — πάρα πολύ ενδιαφέρον, δεδομένου ότι δεν έχουν μόνο επιπτώσεις στην Ελλάδα και μόνο, παρά έχουν επιπτώσεις στην ουσία και για ολόκληρη την Ευρώπη στο μέλλον. Ας το πούμε έτσι, η Ελλάδα είναι λίγο στο θέμα της ασφάλειας, ίσως, εύχομαι να μην είναι έτσι, αλλά είναι ίσως λίγο “sign fiction” όσον αφορά το τι θα επακολουθήσει ίσως σε άλλα ευρωπαϊκά ευρωπαϊκά κράτη μέσα στα επόμενα χρόνια και θα ήταν — όπως είπα — ίσως μια πολύ ενδιαφέρουσα συζήτηση που δεν γίνεται στην ουσία. Δεύτερον, το θεωρώ κρίμα και θέλω κι αυτό να το πω, ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες αυτοί λόγω των πολιτικών εξελίξεων και στην Ευρώπη και στην Αμερική και παγκοσμίως στην ουσία θα λάβουν χώρα —σαν να λέμε— υπό την σκιά κάποιας απειλής τρομοκρατίας, που πιστεύω ότι όντως θα επισκιάσει ως ένα σημείο και το πνεύμα και ίσως και την ατμόσφαιρα. Εύχομαι να μην είναι έτσι.

Θα ήθελα επίσης να τονίσω, ότι αυτό που δεν σκοπεύω να κάνω είναι να έρθω από το εξωτερικό με σηκωμένο το δάχτυλο και να ασκήσω κριτική. Πιστεύω ότι όταν κάποιος λείπει και βλέπει τα πράγματα απέξω, καλό είναι να είναι μετριοπαθής και προσεκτικός δεδομένου, ότι, ναι, η αφ’ υψηλού κριτική είναι κάτι που δεν μου ταιριάζει ούτε εμένα και πιστεύω, ότι δεν ταιριάζει και στον τόπο και στο χρόνο αυτή τη στιγμή που βρισκόμαστε.

Ωστόσο αυτό δεν σημαίνει, ότι δεν αξίζει τον κόπο όσο δύσκολη και αν είναι αυτή η εποχή και πρέπει να σας τονίσω, ότι τις τελευταίες ημέρες, εκτός από όλα τα άλλα που κάναμε, συζητήσαμε με πάρα — πάρα πολύ κόσμο στο δρόμο, προσπαθώντας να συνειδητοποιήσουμε ποια είναι η διάθεση, ποια είναι η εντύπωση που έχει ο μέσος πολίτης.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι υπάρχει ένα πνεύμα —δεν βρίσκω τη λέξη— μία προσπάθεια σύμπτυξης —ας το πω έτσι— δηλαδή το να προσπαθήσουμε όλοι μαζί, το να μην πούμε άσχημα πράγματα για τη χώρα μας, το να μην δημιουργήσουμε κακές εντυπώσεις. Όλα αυτά τα βλέπω, τα καταλαβαίνω, τα κατανοώ με την ευκαιρία είναι και κάτι που και σε άλλες χώρες, σε άλλες ανάλογες περιπτώσεις, συμβαίνει ως φαινόμενο και που βέβαια εντείνεται και από μία σειρά προσπάθειες που υπάρχουν πίσω απ’ αυτό. Ωστόσο όπως είπα και εγώ δεν θέλω βέβαια να υπάρξω κακόφωνη μέσα σ’ αυτό το πνεύμα, αλλά πιστεύω ότι κάποια κριτική για κάποια πράγματα πρέπει να υπάρχει. Πρέπει να υπάρχει συζήτηση για κάποια πράγματα, προπάντων προσπαθώντας να βρει κανείς τι είναι αυτό που μπορούμε να μάθουμε για το μέλλον.

Και ξεκινάω επισημαίνοντας κάποια πράγματα και κάποιες ανησυχίες, που όπως είπα και πριν, κατά τη δική μου γνώμη είναι αρκετά ενδιαφέροντα. Το πρώτο αφορά το πώς θα χρησιμοποιηθούν όλες αυτές οι εγκαταστάσεις μετά τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Πιστεύω, ότι είναι κρίμα κι αυτή είναι η προσωπική μου άποψη, ότι ήταν και λάθος, το γεγονός ότι αποφασίστηκε να γίνουν μόνιμες εγκαταστάσεις για τα πάντα. Και ότι δεν αποφασίστηκε έγκαιρα ένα μέρος των εγκαταστάσεων αυτών να μπορούν αργότερα με εύκολο τρόπο να αποσυναρμολογηθούν. Αυτό για παράδειγμα ήταν κάτι που η Βαρκελώνη το έκανε και που πιστεύω, ότι υπήρξε ιδιαίτερα χρήσιμο και βέβαια σημαίνει και μείωση κόστους. Επιπλέον πιστεύω, ότι καλό θα ήταν όταν κανείς ξεκινάει να κάνει αυτές τις εγκαταστάσεις, θα έπρεπε από πριν να ξέρει πως θα τις χρησιμοποιήσει αργότερα. Απ’ ότι πληροφορήθηκα για ένα μέρος των εγκαταστάσεων αυτών το γνωρίζουμε ήδη και αυτό με χαροποιεί, για ένα άλλο μέρος ωστόσο δεν το γνωρίζουμε. Πιστεύω ότι είναι κρίμα. Και θα ήθελα να επισημάνω, ότι ίσως μία καλή ιδέα για την πολιτική συζήτηση εντός της χώρας, αφού τελειώσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα ήταν μία έντονη πολιτική συζήτηση για το πώς θα χρησιμοποιηθούν όλες αυτές οι εγκαταστάσεις, έτσι ώστε να είναι προς όφελος του πολίτη.

Δεύτερον, το οικονομικό θέμα. Σ' αυτό αναφέρθηκε ο κ. Κωνσταντόπουλος ήδη εκτενώς. Εμείς πληροφορηθήκαμε τουλάχιστον επισήμως, ότι μιλάμε αυτή τη στιγμή ήδη για 3,2 δισεκατομμύρια δολάρια και πολλοί υπολογίζουν, εικάζουν ότι τα έξοδα θα είναι πολύ περισσότερα. Ο κόστος αυτό είναι πάρα πολύ μεγάλο φυσικά όχι μόνο για μια χώρα σαν την Ελλάδα, αλλά και για οποιαδήποτε άλλη σχετικά μικρή χώρα αποφασίσει στο μέλλον να διεξάγει Ολυμπιακούς Αγώνες. Και πιστεύω, ότι θα έπρεπε επίσης η συζήτηση να επικεντρωθεί στο γεγονός, ότι όλα αυτά τα έξοδα δεν θα ήταν σωστό να οδηγήσουν σε μέτρα λιτότητας στο μέλλον, τα οποία να επιβαρύνουν ειδικά εκείνα τα μέλη της κοινωνίας μας τα οποία έχουν ανάγκη από ιδιαίτερη υποστήριξη.

Το τρίτο μέρος αφορά το πολεοδομικό ζήτημα. Και εδώ αναφέρθηκε ήδη το παράδειγμα της Βαρκελώνης. Πιστεύω, ότι τουλάχιστον ένα θέμα που θα έπρεπε να συζητηθεί εκ των υστέρων, είναι το θέμα του Παραλιακού, ο οποίος κατά τη γνώμη μου με τον τρόπο που έχει αυτή τη στιγμή διαπλατυνθεί και την κίνηση που επιφέρει, στην ουσία αποκόπτει μία σειρά Δήμους από την πρόσβαση στην προκυμαία. Βέβαια υπάρχουν πάντα φανάρια, υπάρχουν διαβάσεις, υπάρχει πάντα ένας τρόπος να περάσει κανείς απέναντι, αλλά στην ουσία η προκυμαία για ένα μεγάλο κομμάτι της δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί πλέον τόσο εύκολα από τον κάτοικο της περιοχής. Δηλαδή αν την θεωρήσει κανείς τόπο αναψυχής, τόπο που θα μπορούσε και να κοιμηθεί, στην ουσία χάνεται κατά τη γνώμη μου. Και πιστεύω ότι θα πρέπει να υπάρξει κάποια αναδιαμόρφωση εκ των υστέρων ή τουλάχιστον κάποια συζήτηση η προκυμαία αυτή να γίνει πάλι πιο ανθρώπινη. Δεν μπορώ —για να σας πω την αλήθεια— εύκολα να φανταστώ ανθρώπους να κάνουν βόλτα σ’ αυτή την προκυμαία, να κάνουν πατίνια σ’ αυτή την προκυμαία, όπως το βλέπουμε σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις ή να κάθονται και να πίνουν καφέ, στην ουσία με έναν τεράστιο αυτοκινητόδρομο πίσω τους, με τέσσερις λωρίδες προς κάθε κατεύθυνση σε κάποια σημεία σχεδόν και με μια απερίγραπτη κίνηση και ένα απερίγραπτο θόρυβο.

Αυτό, λοιπόν, πιστεύω, ότι θα έπρεπε να συζητηθεί εκ των υστέρων, γιατί κάποια πράγματα δεν σημαίνει, ότι επειδή έγιναν με τον “Α” ή “Β” τρόπο πρέπει να μείνουν έτσι για πάντα, μπορούν πάλι να αλλάξουν. Πάμε στο θέμα της ασφάλειας. Και εδώ έχω κάποιες απορίες που ίσως να πάρω απάντηση και κάποιες ανησυχίες. Η πρώτη μου απορία είναι όσον αφορά τη συμφωνία μεταξύ των εφτά (7) χωρών για το θέμα της ασφάλειας, πώς ζητήθηκε αυτό εντός Ελλάδος; Μου φαίνεται αρκετά δύσκολο να φανταστώ, ότι μπορεί αυτό το πράγμα να μην συζητήθηκε καθόλου και ότι μπορεί να μην υπήρξαν αντιδράσεις στο γεγονός, ότι κάποιες χιλιάδες δυνάμεις Ασφαλείας έρχονται από ξένες χώρες και έχουν τη δυνατότητα έστω και για ένα περιορισμένο διάστημα να κινηθούν και να δράσουν εντός της Ελλάδος.

Το δεύτερο που θα ήθελα να επισημάνω, αφορά τις κάμερες, οι οποίες είναι εγκατεστημένες παντού και όπου για μένα αυτό φέρει δύο ερωτήσεις: Η πρώτη τι θα γίνει με τις κάμερες αυτές μετά τους Αγώνες, θα παραμείνουν ή θα απομακρυνθούν; Πιστεύω ότι αξίζει τον κόπο μία συζήτηση για την απομάκρυνση όλων αυτών των μέτρων παρακολούθησης δεδομένου, ότι είναι αρκετά προβληματικά όσον αφορά τα δικαιώματα του πολίτη.

Και δεύτερον, τίθεται και το θέμα τι θα γίνει με όλα αυτά τα στοιχεία τα οποία θα μαζευτούν απ’ αυτές τις κάμερες. Ποιος θα τα χρησιμοποιήσει, ποιος θα έχει τη δυνατότητα να τα δει, ποιος θα τα έχει στη διάθεσή του, θα καταστραφούν, τι θα γίνει με τα στοιχεία αυτά. Εύχομαι αυτό να έχει ήδη διευκρινιστεί. Αν δεν έχει διευκρινιστεί, πιστεύω ότι και αυτό αξίζει μία έντονη πολιτική συζήτηση.

Ένα τελευταίο που θα ήθελα να επισημάνω, αφορά το μέγεθος των Ολυμπιακών Αγώνων έτσι όπως εξελίσσονται στη συνέχεια. Και ήδη αυτό αναφέρθηκε και σε συνδυασμό με το οικολογικό πρόβλημα που δημιουργούν, όπου θα ήθελα βέβαια εγώ από δικής μου πλευράς να επισημάνω ότι όταν μιλάω για την οικολογική διάσταση των Ολυμπιακών Αγώνων, δεν αναφέρομαι μόνο στα υλικά για παράδειγμα που μπορεί κανείς να χρησιμοποιήσει ή να μην χρησιμοποιήσει. Δεν αναφέρομαι μόνο στους οποίους μπορεί κανείς να χτίσει ή να μη χτίσει, οπότε καταστρέφοντας πράσινο ναι ή όχι. Αναφέρομαι και σε μία σειρά πολεοδομικές επεκτάσεις του θέματος, οι οποίες και αυτές έχουν κάτι να κάνουν με το περιβάλλον, έχουν κάποια σημασία για το περιβάλλον. Και αναφέρομαι βέβαια και στο θέμα της κυκλοφορίας.

Ωστόσο, όντως δεν πιστεύω ότι είναι πλέον εύκολο μία τόσο τεράστια εκδήλωση να είναι ταυτόχρονα και οικολογική. Αυτό που ωστόσο μπορεί κανείς να προσπαθήσει, είναι πρώτον, να υπάρξει μια συζήτηση και να υπάρξουν ίσως και κάποια ερείσματα, ούτως ώστε στο μέλλον η Ολυμπιακή Επιτροπή να θέσει κάποιους οικολογικούς όρους. Δεν είναι ανάγκη να μην υπάρχουν στην ουσία οικολογικοί όροι και οικολογικά κριτήρια, για το πως πρέπει να χτιστούν κάποια πράγματα. Αυτά τα πράγματα, όπως υπάρχουν όροι για μία σειρά άλλα θέματα, μπορεί να υπάρχουν και γι’ αυτό. Πολύ πιο έντονοι. Και να δοθεί έτσι ένα συγκεκριμένο βάρος σ’ αυτό.

Ένα δεύτερο όμως που θα ήθελα να επισημάνω πάνω σ’ αυτό το θέμα, είναι ότι πιστεύω ότι οι Ολυμπιακοί Αγώνες έτσι όπως έχουν γίνει με το μέγεθος αυτό, δεν είναι ίσως η σωστή λύση να γίνονται στο μέλλον από μία πόλη μόνο, από μία χώρα μόνο. Όπως γνωρίζετε αυτή τη στιγμή ο κανονισμός προβλέπει να διεξάγονται μόνο από μία χώρα.

Μια καλή ιδέα για το μέλλον και αυτό βέβαια θα έπρεπε να συζητηθεί όχι μόνο σε τοπικό επίπεδο, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο, είναι το να διεξάγονται οι αγώνες σε συνεργασία μεταξύ δύο ή τριών χωρών. Αυτό πιστεύω ότι μας φέρνει και πιο κοντά στο πνεύμα ειρήνης το οποίο υπήρχε παλιά και στο πνεύμα συνεργασίας. Αυτό το λέω ακριβώς επειδή η γνώμη μου είναι ότι εάν η Αυστρία υπολόγιζε στο μέλλον να ενδιαφερθεί για τη διεξαγωγή Ολυμπιακών Αγώνων για παράδειγμα, μια πάρα πολύ καλή ιδέα θα ήταν να τους χρησιμοποιήσει για να συνεργαστεί π.χ. με την Ουγγαρία και την Τσεχία ή με την Ουγγαρία και τη Σλοβακία ή με τη Σλοβενία και την Κροατία, πράγμα το οποίο θα είχε και μία ιστορική αξία αν το δει κανείς δηλαδή απ’ την πλευρά της Αυστρίας.

Και όπως είπα και όπως είπα και πριν, θα είχαν και ένα νόημα όσον αφορά την ιδέα της ειρήνης και της συνεργασίας μεταξύ των χωρών της Ευρώπης. Και ειδικά τώρα που η Ευρώπη βέβαια μεγάλωσε και έχει νέα μέλη, να μια πολύ καλή ιδέα να μπορέσει κανείς τουλάχιστον να βοηθήσει και στην ανάπτυξη κάποιων υποδομών μεταξύ των χωρών αυτών και εντός των νέων χωρών.

Θα ήθελα να σημειώσω ένα τελευταίο και στο τέλος θα σας πω τι θα πω στους Αυστριακούς όταν θα γυρίσω πίσω. Ένα τελευταίο που θέλω να επισημάνω είναι το θέμα του μητροπολιτικού δήμου της Αθήνας. Συζητώντας και βλέποντας το τι σημαίνουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, το πόσο άμεσα επηρεάζουν τη ζωή σε μια πόλη και το πόσο λίγες δικαιοδοσίες και πόσο λίγα χρηματικά κονδύλια διαθέτει ο δήμος και εδώ δεν μιλάμε για ένα δήμο, μιλάμε για 30 έως 40 δήμους στην ουσία που επηρεάζονται μέσα σ’ αυτό το χώρο του λεκανοπεδίου, πιστεύω ότι βλέπουμε άμεσα πόσο έντονο θα έπρεπε να ήταν αυτό το θέμα.

Και εύχομαι να συζητηθεί και αυτό. Στην Αθήνα ζουν αυτή τη στιγμή σχεδόν οι μισοί Έλληνες. Πιστεύω ότι ο χώρος αυτός θα έπρεπε να ενοποιηθεί πολιτικά, να αποκτήσει δικαιοδοσίες, να αποκτήσει κοινή διοίκηση και να αποκτήσει και τα ανάλογα κονδύλια. Αν συγκρίνω αυτή τη στιγμή την Αθήνα για παράδειγμα με τη Βιέννη, η οποία βέβαια δεν είναι μόνο ο δήμος, είναι και κράτος, γιατί η Αυστρία είναι ομοσπονδιακό κρατίδιο, γιατί η Αυστρία είναι ομοσπονδιακό κράτος, βλέπουμε ότι υπάρχει μία πολύ-πολύ μεγάλη διαφορά και στις δικαιοδοσίες και βέβαια όσον αφορά τα κονδύλια πιστεύω ότι δεν μπορεί κανείς πλέον να κάνει σύγκριση. Το θεωρώ κρίμα.

Ένα τελευταίο, τι θα πω στους Αυστριακούς. Θα τους παρακαλέσω να έρθουν στην Ελλάδα, να παρακολουθήσουν τους Ολυμπιακούς Αγώνες και παρόλα αυτά να έχουν τα μάτια τους ανοιχτά, να τους παρακολουθήσουν με μία γενική ευαισθησία, που να αφορά και τα κοινωνικά ζητήματα και τα οικολογικά θέματα και τα θέματα ανάπτυξης και τα θέματα οικονομίας. Να μην έρθουν μόνο ως θεατές ενός μεγάλου πανηγυριού, παρά να προσπαθήσουν να ρίξουν και μια ματιά πίσω απ’ το προσκήνιο, ούτως ώστε να διαμορφώσουν και οι ίδιοι μια γνώμη για το θεσμό των Ολυμπιακών Αγώνων. Και κατά τα άλλα θα τους ευχηθώ να τα περάσουν καλά όταν έρθουν στην Ελλάδα.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Να ευχαριστούμε και την κυρία Βασιλάκου. Θα ολοκληρώσουμε τη συνέντευξη με την παρέμβαση του Αλέκου Φλαμπουράρη.

Α. ΦΛΑΜΠΟΥΡΑΡΗΣ: Επειδή είμαι τελευταίος και μετά την κα Βασιλάκου, η οποία έθιξε όλα τα ουσιαστικά θέματα τα οποία και εμείς εδώ και 7 χρόνια έχουμε συζητήσει, θα είμαι αρκετά σύντομος. Ένα. Εμείς απ’ την αρχή όπως είπε και ο Πρόεδρος, είμαστε αντίθετοι με τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Παρόλα αυτά είμαστε το κόμμα που ενώ είμαστε αντίθετοι, το μοναδικό κόμμα που είμαστε αντίθετοι, είμαστε και το μοναδικό το οποίο έκανε προτάσεις ούτως ώστε να μειωθούν οι αρνητικές συνέπειες και να αυξηθούν οι θετικές.

Προτάσεις στο χωροταξικό. Προτείναμε τη λογική η οποία υπήρχε στη Βαρκελώνη, οι Ολυμπιακοί Αγώνες να ενταχθούν στον ιστό της πόλης. Εδώ πέρα επικράτησε η αντίθετη άποψη. Η άποψη ότι όποιος ελεύθερος χώρος υπάρχει, τον καταλαμβάνουμε, τον γεμίζουμε μπετόν, τον χτίζουμε στάδια, για να εξυπηρετήσουμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Και έτσι έχουμε χώρους όπως το Μαρούσι, το Φάληρο, το Ελληνικό εννοώ, το Γουδί, το μέτωπο του Φαλήρου, την Πάρνηθα, τον Σχοινιά, να είναι χώροι ελεύθεροι, χώροι που είναι δυνατόν να γίνουν επισκέψιμοι, χώροι πνεύμονας οξυγόνου και πρασίνου για το επιβαρημένο λεκανοπέδιο και αυτοί οι χώροι καταπλακώθηκαν μπορεί να πει κανείς. Η πρόταση έγινε. Δεν έγινε τίποτα δεκτό. Δεύτερο στοιχείο που εμείς από τότε επισημάναμε, ήταν ότι τα έργα θα γίνουν, οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα γίνουν, ποτέ δεν το αμφισβητήσαμε. Η ΝΔ με το ΠΑΣΟΚ τσακωνόντουσαν αν θα προλάβουν ή δεν θα προλάβουν τα έργα. Εμείς λέγαμε ότι τα έργα θα γίνουν. Αλλά λέγαμε πως θα γίνουν. Και έγιναν κατά τον χειρότερο τρόπο.

Όπως είπε και ο Πρόεδρος με τριπλάσιο έως δεκαπλάσιο κόστος τα έργα. Σας έχω μερικά παραδείγματα στο κείμενο που υπάρχει μέσα. Είναι απ’ αυτό που κατέθεσε τελευταία ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ για τα έργα. Είναι δηλαδή επίσημο έγγραφο. Με κόστος, με περιβαλλοντικές καταστροφές, δύο, με εργασιακές συνθήκες οι οποίες ήταν εξουθενωτικές, όπου είχαμε πάνω από 300 εργατικά ατυχήματα, με πάνω από 15 νεκρούς. Αυτά είναι τα αποτελέσματα του πως έγιναν τα έργα. Μ’ αυτή τη χωροθέτηση όπως είπε και ο Πρόεδρος, πριν 3,5 χρόνια είχαμε αναφέρει όταν ο κ. Παπαντωνίου έλεγε ότι καθορίσαμε το κόστος, είναι 1,5 δις, τότε είχαμε αναφέρει ότι θα περάσει τα 3 τρις. Σήμερα είναι λίγο το 3 τρις. Κανείς δεν ξέρει πόσο θα φτάσουν οι Ολυμπιακοί Αγώνες, αν γίνει απολογισμός μετά το τέλος των Ολυμπιακών Αγώνων, ισολογισμός, δηλαδή έσοδα—έξοδα, αν γίνει, για τους Μεσογειακούς δεν έγινε, στους παγκόσμιους δεν έγινε. Αν γίνει, θα δούμε τότε το κόστος που θα υπάρχει. Μ’ αυτές τις λογικές έχει πληγωθεί το λεκανοπέδιο και είναι οι Σχοινιάς που ανέφερε και ο Πρόεδρος, είναι το Μητροπολιτικό Πάρκο του Ελληνικού που από Μητροπολιτικό Πάρκο το μισό κατασκευάζεται στάδια και με αυτό που πέρασε τα Χριστούγεννα, λίγο πριν φύγει η κυβέρνηση Σημίτη, θα κατασκευαστούν και χίλια στρέμματα κατοικίας. ’ρα έχουμε ουσιαστική ακύρωση του Μητροπολιτικού Πάρκου.

Με το προτεινόμενο για Μητροπολιτικό Πάρκο του Γουδιού και αυτό να κατασκευάζονται στάδια μέσα τα οποία θα μένουν. Και τέλος, με την εικόνα η οποία δεν είναι η καλύτερη, που παρουσιάζει το Μαρούσι και η περιοχή του ΟΑΚΑ. Παρένθεση και κλείνω αυτό το θέμα, σήμερα ο κ. Ρογκ είπε ότι αυτός δεν είχε ζητήσει, δηλαδή η ΔΟΕ δεν είχε ζητήσει το σκέπαστρο Καλατράβα. Οι Έλληνες το θέλανε το σκέπαστρο Καλατράβα. Και υπάρχει και διχογνωμία μεταξύ των αρχιτεκτόνων και των καλλιτεχνών, σε ποιο βαθμό το σκέπαστρο Καλατράβα εντάσσεται μέσα στην πολιτιστική, πολιτισμική και αρχιτεκτονική κληρονομιά της χώρας μας. Αυτά είναι τα αρνητικά που έχουμε απ’ τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ένα δεύτερο στοιχείο που θα ανέφερα, εμείς είχαμε προτείνει μικρότερους αγώνες, μικρότερο μέγεθος. Το είχαμε προτείνει από τότε. Αν θέλουμε οι Ολυμπιακοί Αγώνες, όπως διακηρυσσόταν τότε, να πάρουν χαρακτηριστικά πιο ήπια, πιο άμιλλας και όχι ντοπαρίσματος, καταλαβαίνουμε βεβαίως ότι είναι και ένα εμπορικό παιχνίδι, αλλά παρόλα αυτά είχαμε προτείνει μικρότερης κλίμακας Ολυμπιακούς Αγώνες. Αντί για στάδια 15.000 θεατών, να είναι 5.000 θεατών. Αντί για 25.000 να είναι 10.000.

Και το δεύτερο που είχαμε προτείνει όπως είπε και η Βουλευτίνα μας –επειδή είναι Ελληνίδα το λέω, σπουδάσαμε και στο ίδιο μέρος αλλά εγώ πολύ νωρίτερα και δεν έγινα Βουλευτής στην Αυστρία- λυόμενες κατασκευές. Είχαμε προτείνει και τίποτε δεν έγινε αποδεκτό, ούτως ώστε όλα αυτά τα κομμάτια να φεύγουν και να μπορούν να αξιοποιηθούν σε μέρη τα οποία έχουν ανάγκη αυτές τις κατασκευές. Δεν έγινε ούτε αυτό.

Τέλος, η μετα—Ολυμπιακή χρήση. Ξέρετε ότι το 2004 δεν έχει αποφασίσει τι θα γίνουν όλα αυτά που έγιναν; Και δε μπορούν να γίνουν και πολλά πράγματα ξέρετε. Δηλαδή όταν στην Αθήνα αυτή τη στιγμή έχουμε το Στάδιο Ειρήνης και Φιλίας, έχουμε το Στάδιο μέσα στο Ελληνικό, έχουμε το ΟΑΚΑ, όταν τα δύο αυτά Στάδια που υπήρχαν δε μπορούσαν να αξιοποιηθούν, όλα αυτά τα Στάδια που έχουν γίνει τώρα, είναι λογικό να μη μπορούν. Εμείς είχαμε προτείνει ελαφρότερες κατασκευές και ουσιαστικά στην υπηρεσία του μαζικού αθλητισμού. Η ανάγκη δηλαδή οι νέοι και οι νέες να μπορούν να έχουν πρόσβαση σ’ αυτές τις εγκαταστάσεις ούτως ώστε αυτό που λείπει απ’ το λεκανοπέδιο, δηλαδή η δυνατότητα άθλησης κυρίως των νέων αλλά και όλων των ηλικιών, να γίνει πραγματικότητα. Αυτό δεν γίνεται. Απλά εντάσσονται όπως ξέρετε όλα τα Ολυμπιακά έργα στα Ολυμπιακά ακίνητα όπως και τα τουριστικά ακίνητα τα οποία, μέσα από τα Ολυμπιακά ακίνητα θα επιδιωχθεί η αξιοποίησή τους. Αυτό που είναι σίγουρο είναι ότι η πρόσβαση σε αυτά θα είναι δύσκολη έως αδύνατη από τους νέους. Για τα θέματα της ασφάλειας τα είπαν οι άλλο, νομίζω ότι αυτή η τρομοϋστερία έχει κάνει πολύ τον κόσμο να απομακρυνθεί απ’ αυτούς τους Ολυμπιακούς Αγώνες, μια τρομοϋστερία η οποία κατά την εκτίμησή μας δεν έχει βάση. Γίνεται αυτό που είπε και ο Πρόεδρος, αξιοποίησή της έτσι ούτως ώστε να παίρνονται αυτά τα μέτρα. Αλλά δεν καταλαβαίνουν ότι έτσι απομακρύνεται ο κόσμος από την έννοια, την ιδέα αλλά κα την συμμετοχή του στους Ολυμπιακούς Αγώνες. Ένα γκάλοπ που βγήκε τις προηγούμενες μέρες έλεγε ότι 1 στους 2 Αθηναίους δε θέλουν ούτε καν να δουν Ολυμπιακούς Αγώνες στην τηλεόραση. Αυτοί που το 97% όταν ξεκίνησε η ιστορία του φακέλου ήταν υπέρ και εμείς ήμαστε στο 3% και ήμαστε οι αποδιοπομπαίοι τράγοι τότε, οι ανθέλληνες κτλ. που δεν θέλαμε τους Ολυμπιακούς Αγώνες. Τελειώνω λέγοντας ότι ένα θετικό υπήρχε στον φάκελο: Το θετικό ήταν ότι μέσα από τους Ολυμπιακούς Αγώνες είμαστε υποχρεωμένοι το 2,5% πράσινο που υπάρχει στην Αθήνα να γίνει 10% και το 8-10% πράσινο που υπάρχει στον περιαστικό χώρο να γίνει 20%. Είναι αυτό που τέθηκε σαν ερώτηση εχθές στο debate για τα 200 εκατομμύρια δέντρα και δεν έγινε τίποτα. Αυτό αφαιρέθηκε από τους Ολυμπιακούς Αγώνες, που θα ήταν κάτι το οποίο θα έμενε για μετά.

Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν συζητήθηκαν τα σχετικά με τις διακρατικές συμφωνίες για τα θέματα ασφάλειας στην Ελλάδα. Υπογράφηκαν αυτές οι σχετικές συμφωνίες και πράγματι μετέχουν 7 χώρες και ένας παρατηρητής στο διακρατικό αυτό επιτελείο που έχει την ευθύνη χειρισμού του θέματος της ασφάλειας. Εδώ υπάρχει μια εντελώς κραυγαλέα αντίφαση και σκοπιμότητα. Ό,τι σύγχρονο υπάρχει από πλευράς μυστικών υπηρεσιών, ό,τι σύγχρονο υπάρχει από πλευράς τεχνολογικών εξελίξεων, αξιοποιείται από αυτό το επιτελείο των 7 χωρών που συνεργάζονται. Κατά συνέπεια όλη αυτή η παρασκευή φόβου και σεναρίων ανησυχίας δεν έχει κανέναν άλλο στόχο παρά μονάχα την αύξηση του κόστους στην αγορά ασφάλειας. Και επειδή μετά τις συνθήκες που έχουν δημιουργηθεί από τον Σεπτέμβριο του 2001 και εδώ, για πρώτη φορά η αγορά ασφάλειας παίρνει τόσο μεγάλη ένταση και έκταση, αντιλαμβάνεστε ότι η Ελλάδα που είναι η χώρα διεξαγωγής των Ολυμπιακών Αγώνων, η πρώτη μέσα σ’ αυτές τις νέες συνθήκες, προσφέρεται ως έδαφος του πιο μεγάλου ανταγωνισμού. Όποιος βάλει το πόδι του στην αγορά ασφάλειας με πιο ισχυρό τρόπο θα μπορεί και στη συνέχεια να συνεχίσει αυτή την ενασχόλησή του. Και αν η αγορά ασφάλειας στην Ελλάδα είναι περιορισμένη, αντιλαμβάνεστε πόσο διευρυμένη είναι η αγορά ασφάλειας στην Κίνα. Επομένως, εδώ είναι που πρέπει να πούμε τρία πράγματα: α) Δεν υπήρξε διάλογος, δεν υπήρξε ενημέρωση, β) αυτά που αποφασίστηκαν διαμορφώνουν μηχανισμούς σταθερής χρήσης και μόνιμης διάρκειας που στη συνέχεια θα επηρεάσουν την πολιτική ζωή του τόπου, γ) εκτινάσσουν σε δυσθεώρητα ύψη το κόστος με αποτέλεσμα να συμβεί αυτό που και προηγουμένως είπα: Και δικτυωμένοι θα είμαστε και υποχρεωμένοι να πληρώνουμε όλη αυτή τη δικτύωση η οποία λειτουργεί εις βάρος μας.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Εάν υπάρχουν κάποιες ερωτήσεις ή παρατηρήσεις, στη διάθεσή σας.

ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: (εκτός μικροφώνου)

Ν. ΚΩΝΣΤΑΝΤΟΠΟΥΛΟΣ: Δεν θέλουμε να είναι ένα επιπρόσθετο κόστος, δεν θέλουμε να είναι μια επιπρόσθετη ταλαιπωρία, δεν θέλουμε όλα αυτά τα οποία επισημαίνουμε να γίνουν άλλοθι για την επιβολή περιοριστικών πολιτικών στον κοινωνικό τομέα, στον τομέα της καθημερινότητας, δεν θέλουμε οι Ολυμπιακοί Αγώνες να είναι το πολιτικό επιχείρημα μετά την τέλεσή τους που να δικαιολογεί κυβερνητικές πολιτικές οι οποίες θα προκαλούν πολύ μεγάλη αναστάτωση και δυσφορία.

Και βεβαίως ευχόμαστε να είναι ομαλή η διεξαγωγή τους, να είναι με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, όσο γίνεται συντονισμένη η προσπάθεια για να περιοριστούν όλες αυτές οι αδυναμίες, να περιοριστούν όλες αυτές οι υπερβάσεις που έχουν συντελεστεί. Το είχαμε πει και στην πορεία αυτό το θέμα. Εμείς διατηρούμε τις επιφυλάξεις μας, διατηρούμε τις παρατηρήσεις μας, ευχόμαστε όμως ομαλά να διεξαχθούν γιατί δεν έχουμε κανέναν λόγο να πληρώσουμε επιπρόσθετο κόστος. Έτσι λοιπόν ευχόμαστε να ολοκληρωθούν ομαλά, να μην υπάρξουν επιπρόσθετες επιβαρύνσεις και να μην χρησιμοποιηθούν οι Ολυμπιακοί Αγώνες στην συνέχεια ως πολιτικό άλλοθι από την Κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας για να επιβάλλει περιοριστικές οικονομικές και κοινωνικές πολιτικές.

ΣΥΝΤΟΝΙΣΤΗΣ: Σας ευχαριστούμε. Να ευχαριστήσουμε και την κα Βασιλάκου και να σας επαναλάβουμε για μια ακόμα φορά ότι η σχέση μας και με τα Πράσινα Κόμματα είναι μέσα στα ενδιαφέροντα του Συνασπισμού.

επιστροφή

Πράσινα άλογα ολυμπιακών προδιαγραφών

’λλη μια περιβαλλοντική πρωτιά για την Αθήνα:

Πρωταθλήτρια Ευρώπης στο τσιμέντο αναδεικνύεται η Αθήνα, καθώς «παρέχει» στους πολίτες της τη χαμηλότερη αναλογία πρασίνου ανά κάτοικο, ανάμεσα σε όλες τις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το ποσοστό αστικού πρασίνου ανά Αθηναίο μειώθηκε τα τελευταία έξι χρόνια, περίοδο προετοιμασίας των Ολυμπιακών Αγώνων...
Τα νούμερα και η τάση είναι συνθλιπτικά (2 τ.μ. ανά κάτοικο! από το μίζερο 2,58 τ.μ. το 2000!) και απλώς επιβεβαιώνουν αυτό που είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού από τους κατοίκους της πόλης. Αποκαλύπτεται λοιπόν και με νούμερα η ασύστολη ψευδολογία των προολυμπιακών διακηρύξεων.
Έτσι το 1997 με τον φάκελο υποψηφιότητας, ένα από τα πιο ευφάνταστα σενάρια επιστημονικής φαντασίας που έχουν γραφτεί ποτέ στην χώρα μας, λεγόταν πως:

Το περιβαλλοντικό πρόβλημα στο Λεκανοπέδιο, ωστόσο, είναι ευρύτερο και αντιμετωπίζεται στο σύνολό του. Το επιχειρησιακό σχέδιο των Αγώνων είναι ο πυρήνας ενός μεγαλύτερου σχεδίου οικολογικής αναβάθμισης, πολεοδομικής ανασυγκρότησης και εκσυγχρονισμού της τεχνολογικής υποδομής της Αττικής και της χώρας που χρηματοδοτείται από εθνικά κεφάλαια και το Κοινοτικό Πλαίσιο Στήριξης ΙΙ (ECSF ΙΙ) συνολικού ύψους 6 δισ. δολαρίων...
...Στα επόμενα χρόνια το περιαστικό πράσινο θα αυξηθεί από 19% σε 51% και το αστικό πράσινο από 2% που είναι σήμερα σε 10%... [έχει κι άλλα τέτοια ανέκδοτα το άρθρο, ρίξτε μια ματιά]

Ενώ μέσω του εκπροσώπου της, Βαρώνου Μυνγχάουζεν, η οργανωτική επιτροπή διαβεβαίωνε, πως:

...Οι Ολυμπιακοί Αγώνες του 2004 είναι η μεγάλη ευκαιρία για την αναβάθμιση του περιβάλλοντος και την ανάπλαση των χώρων πρασίνου στην Αθήνα και το Λεκανοπέδιο της Αττικής. Θα φυτευτούν περίπου 300 χιλιάδες νέα δέντρα, περισσότεροι από ένα εκατομμύριο θάμνοι και 11 εκατομμύρια δενδρύλλια και θα δοθεί μια νέα πνοή σε όλη την Αθήνα...
... Μια 'πράσινη Αθήνα' θα υποδεχθεί όλους τους Ολυμπιακούς επισκέπτες και θα αποτελέσει ένα σημαντικό μέρος της περιβαλλοντικής κληρονομιάς των Αγώνων. Όλοι οι χώροι πρασίνου θα σχεδιαστούν έτσι ώστε να περιέχουν φυτά συμβατά με το Μεσογειακό κλίμα και με ελάχιστες απαιτήσεις άρδευσης.
Στην υλοποίηση αυτού του προγράμματος θα συμβάλλουμε όλοι, ανάλογα με τις δυνατότητές μας: για παράδειγμα εθελοντές θα συμμετάσχουν στις φυτεύσεις και χορηγοί και Έλληνες του εξωτερικού θα συμβάλλουν στη δημιουργία θεματικών κήπων...

Ενώ το 2003 η τότε Υπουργός ΥΠΕΧΩΔΕ απαντώντας σε σχετική ερώτηση τερατολογούσε με απίστευτη φυσικότητα και άνεση:

...ΔΗΜΟΣΙΟΓΡΑΦΟΣ: Οι αναπλάσεις με πράσινο πως προχωρούν κυρία υπουργέ;
Β.ΠΑΠΑΝΔΡΕΟΥ:Τελικά πριν τους Ολυμπιακούς αγώνες θα έχουμε προσθέσει περισσότερο πράσινο απ’ ότι είχαμε σχεδιάσει...

Από το πυκνό μεταολυμπιακό δάσος (ψευδολογιών) των Αθηνών, καλησπέρα σας.

22.2.06 http://histologion-gr.blogspot.com/

επιστροφή

Ελεύθεροι και πολιορκημένοι χώροι πράσινου Της ΧΑΡΑΣ ΤΖΑΝΑΒΑΡΑ

Ενα τετραγωνικό πράσινο ανά κάτοικο αποτιμάται το «κέρδος» για την πρωτεύουσα από την ανάληψη των Ολυμπιακών Αγώνων, σύμφωνα με στοιχεία του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ. Στην πραγματικότητα το ποσοστό είναι ακόμη μικρότερο, αφού πολλές από τις φυτεύσεις δεν ευδοκίμησαν και πλέον μπορούμε να πούμε ότι ήταν το χαμένο «στοίχημα» για την Αθήνα.

Το Λεκανοπέδιο, με μόλις 3,6 τετραγωνικά πράσινου ανά κάτοικο έναντι 2,55 το 2001, φιγουράρει στον... πάτο του καταλόγου των ευρωπαϊκών μεγαλουπόλεων. Προηγούνται η Βόνη με 35 τετραγωνικά ανά κάτοικο, το Αμστερνταμ και η Χάγη με 27 τ.μ., η Βιέννη με 20, η Βαρσοβία με 18, το Βερολίνο με 13, ενώ στην Αμερική η Ουάσιγκτον είναι εκτός συναγωνισμού με 50 τετραγωνικά.
- Στο μνημόνιο, πάντως, που υπέγραψαν τον Οκτώβριο του 2001 η πρόεδρος της «Αθήνα 2004», Γιάννα Αγγελοπούλου, με τον τότε υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, Κώστα Λαλιώτη, προέβλεπε διπλασιασμό του κοινόχρηστου πράσινου στα 5 τετραγωνικά ανά κάτοικο, με παρεμβάσεις σε 60.000 στρέμματα, με φυτεύσεις 280.000 δένδρων και 12 εκατ. φυτών.
- Λίγους μήνες αργότερα η Βάσω Παπανδρέου μιλούσε για 820.000 δένδρα και 14 εκατ. φυτά, αλλά και γκαζόν, αλλά στον απολογισμό της λίγο πριν εγκαταλείψει το υπουργείο έδινε στοιχεία για 32.110 στρέμματα πρασίνου.
Χάθηκε το στοίχημα
- Τον περασμένο Αύγουστο, λίγο πριν από την έναρξη των Αγώνων, ο Γ. Σουφλιάς πιστοποιούσε το χαμένο «στοίχημα», παρουσιάζοντας έναν απολογισμό που περιλάμβανε φυτεύσεις 27.000 δένδρων και 500.000 θάμνων, που σημαίνει υλοποίηση των αρχικών στόχων λίγο κάτω από το 10%.
Στη μετα-ολυμπιακή Αθήνα και ενώ ακόμη ακούμε μόνον «θα» για την αξιοποίηση των υποδομών που αποκτήσαμε με αφορμή τους Αγώνες, οι λιγοστοί ελεύθεροι χώροι που θα μπορούσαν να αξιοποιηθούν για να αλλάξει η εικόνα της πρωτεύουσας βρίσκονται σε κίνδυνο και ήδη οι τοπικοί φορείς έχουν ξεσηκωθεί.
Αιχμή είναι τέσσερις μεγάλοι χώροι:

*ΠΑΡΑΛΙΑΚΟ ΜΕΤΩΠΟ:
Περιλαμβάνει το Δέλτα Φαλήρου και τον Αγιο Κοσμά, όπου έχουν κατασκευαστεί σημαντικές ολυμπιακές εγκαταστάσεις. Τα προεδρικά διατάγματα του 2003 προβλέπουν την κατασκευή και νέων εγκαταστάσεων σε επιφάνεια περίπου 100 στρεμμάτων με ύψος 10,50 μέτρα.
Η κυβέρνηση ετοιμάζει σχέδιο νόμου το οποίο μεταξύ άλλων θα προβλέπει αύξηση του προβλεπόμενου όγκου των κτιρίων αλλά χωρίς αύξηση του ύψους, ενώ θα αποκλείεται η λειτουργία νυχτερινών κέντρων.
Η μεγαλύτερη απειλή αφορά το Φάληρο, όπου ακυρώνονται όλοι οι μετα-ολυμπιακοί προγραμματισμοί, που περιελάμβαναν τη μετατόπιση της παραλιακής λεωφόρου και τη δημιουργία καναλιού για την αντιπλημμυρική προστασία των Τζιτζιφιών. Προέβλεπαν επίσης δημιουργία άλσους στην έκταση που βρίσκεται ανάμεσα στο γήπεδο μπιτς βόλεϊ και τις εκβολές του Κηφισού ποταμού.
Τα νέα σχέδια κάνουν λόγο για κατασκευή εγκαταστάσεων στίβου για τα σωματεία των γύρω δήμων (Πειραιά, Καλλιθέας, Φαλήρου κ.λπ.) που καταργήθηκαν με την παραχώρηση του γηπέδου «Γ. Καραϊσκάκης» στον Ολυμπιακό. Στην ίδια περιοχή, τα σχέδια της κυβέρνησης για δημιουργία συνεδριακού κέντρου στο συγκρότημα του τάε κβον ντο αναζωπυρώνουν τις βλέψεις της Εκκλησίας για κατασκευή ξενοδοχείου στο ύψος του Δέλτα.
*ΙΠΠΟΔΡΟΜΟΣ. Ο χώρος των παλιών εγκαταστάσεων δεν ανήκει στα ολυμπιακά ακίνητα, αφού παραχωρήθηκε με απόφαση της προηγούμενης κυβέρνησης στον δήμο Καλλιθέας.
Ωστόσο, το σχέδιο ανάπτυξης, το οποίο περιλαμβάνει χώρους άθλησης και αναψυχής, επιστράφηκε πριν από λίγες ημέρες από τον Οργανισμό Αθήνας για διαβούλευση, γεγονός που προκάλεσε ανησυχίες στη δημοτική αρχή.
*ΕΛΛΗΝΙΚΟ. Λίγο πριν από τις εκλογές ο πρωθυπουργός είχε διαβεβαιώσει τους τοπικούς άρχοντες ότι η έκταση των 5.300 στρεμμάτων θα γίνει μητροπολιτικό πάρκο, διαφωνώντας δημοσίως με τα σχέδια της τότε κυβέρνησης για ήπια οικιστική ανάπτυξη σε 1.000 στρέμματα. Ωστόσο, ο σημερινός υπουργός ΠΕΧΩΔΕ δηλώνει ότι θα εξετάσει τα αποτελέσματα του διαγωνισμού της προκατόχου του.
Στην κριτική των δημάρχων της αυτοδιοίκησης της περιοχής ότι αρνείται να τους δεχθεί απαντά πως η Ελλάδα έχει 1.033 δημάρχους και αν ξεκινούσε τις συναντήσεις δεν θα έκανε άλλη δουλειά.
Υπόσχεται, όμως, ότι θα συνεννοηθεί μαζί τους όταν θα είναι έτοιμος.
*ΓΟΥΔΙ. Η έκταση ανήκει στο υπουργείο Εθνικής Αμυνας και στους δήμους Αθήνας, Ζωγράφου και Παπάγου.
Χωρίς εγγυήσεις
Παρ' όλα αυτά ο υπουργός ΠΕΧΩΔΕ την... προσέφερε στον ΠΑΟ για να κατασκευάσει -αν το επιθυμεί- γήπεδο ποδοσφαίρου. Η πρόταση δεν φαίνεται να συγκινεί το «τριφύλλι», κυρίως γιατί το θεσμικό πλαίσιο (απόφαση Ευάγγελου Αβέρωφ, διάταγμα Υμηττού κ.λπ.) δεν παρέχει τις σχετικές εγγυήσεις για το μέλλον του εγχειρήματος. Είναι δεδομένη εξάλλου η έντονη αντίθεση των δήμων, αλλά και πέντε επιστημονικών φορέων, που προανήγγειλαν προσφυγές στο ΣτΕ σε περίπτωση που θα προχωρήσει το γήπεδο. Ζητούν παράλληλα τη δημιουργία μητροπολιτικού πάρκου, με μικρές εγκαταστάσεις.
Αν αυτό υλοποιηθεί, κόβεται και ο «βήχας» της Εκκλησίας, που ενδιαφέρεται για την κατασκευή ιερατικής σχολής και ξενώνα στον Καρέα, σε τοποθεσία που βρίσκεται στη ζώνη προστασίας του Υμηττού. ΚΥΡΙΑΚΑΤΙΚΗ - 20/02/2005

Επιστροφή

Θέσεις για το Αττικό Πράσινο του Ηλία Γιαννίρη 3-4-07,

επιστροφή

Ξέχασαν να πληρώσουν τους λογαριασμούς

Το «αποπαίδι» του υπουργείου ΠΕΧΩΔΕ, αλλά και του προϋπολογισμού, είναι τα έργα πρασίνου. Παρά τις κυβερνητικές δηλώσεις υπέρ του περιβάλλοντος, δεν έχουν εξοφληθεί λογαριασμοί την τελευταία τετραετία, ακόμη και για τις περιορισμένες πράσινες «πινελιές» που προστέθηκαν με αφορμή τους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Το «φέσι» για τον συγκεκριμένο τομέα υπολογίζεται σε περίπου 30 εκατ. ευρώ, αλλά το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ, που κατά καιρούς εξαγγέλλει και πανηγυρίζει για προγράμματα δεκάδων δισ. ευρώ, δηλώνει αδυναμία να πληρώσει έργα που έχει δημοπρατήσει και ρίχνει τις ευθύνες στο υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών!
Αποκαλυπτική η επιστολή του υφυπουργού Θ. Ξανθόπουλου (6/6/2008), που, απαντώντας στην πανελλήνια ένωση εργοληπτών έργων πρασίνου, παραδέχεται ότι διαμαρτύρονται «έντονα και δικαίως, διότι παραμένουν ανεξόφλητες υποχρεώσεις του Δημοσίου από έργα τα οποία έχετε από πολλού καιρού εκτελέσει» και σε άλλο σημείο συμπληρώνει πως «το συγκεντρωθέν χρέος εξοφλείται με βραδύτητα, λόγω της δύσκολης οικονομικής συγκυρίας».
Από το ίδιο έγγραφο προκύπτουν τα εξής κωμικοτραγικά:
* Το 2004 το υπουργείο ΠΕΧΩΔΕ είχε ζητήσει 30 εκατ. ευρώ για έργα πράσινου, με αύξηση του προϋπολογισμού, που δεν εγκρίθηκε.
* Τον επόμενο χρόνο δόθηκαν 20 εκατ., αλλά κάλυψαν μέρος των συσσωρευμένων οφειλών.
* Το 2006 ζητήθηκε αύξηση της πίστωσης κατά 20 εκατ. ευρώ, που δεν εγκρίθηκε. Τον επόμενο χρόνο η αιτηθείσα αύξηση ήταν 36 εκατ. ευρώ, που επίσης είχε την ίδια τύχη.
* Για το τρέχον έτος η αίτηση αφορούσε 70 εκατ. ευρώ, με ετήσια πίστωση 17 εκατ., που αναμένεται να ικανοποιηθεί, όπως διαβεβαιώνει ο υφυπουργός ΠΕΧΩΔΕ.
«Μας είναι αδύνατο να συμμεριστούμε τα προβλήματά σας με το υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών, αφού για μας το Δημόσιο είναι ενιαίο και αδιαίρετο», υπογραμμίζουν στην απάντησή τους οι εργολάβοι πράσινου και επισημαίνουν ότι θα είχαν διαφορετική αντιμετώπιση, αν χρωστούσαν οι ίδιοι χρήματα στο Δημόσιο.

Χ.ΤΖ.   ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 17/06/2008

επιστροφή

ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΑ ΕΝΩΣΗ ΕΡΓΟΛΗΠΤΩΝ ΓΕΩΠΟΝΩΝ ΕΡΓΩΝ ΠΡΑΣΙΝΟΥ

ΑΡ. ΑΠΟΦ. ΠΡΩΤ. 4282/1994

ΔΙΔΟΤΟΥ 26- ΑΘΗΝΑ ,10680

ΤΗΛ. 2109570615 - 2109322234

FAX. 2109570535 - 2109359210

E- mail: info@ peegep.gr                                                          ΑΘΗΝΑ , 9/06/2008

http://www.peegep.gr Αριθ. Πρωτ. 326

ΠΡΟΣ : τον ΥΦΥΠΟΥΡΓΟ ΠΕΧΩΔΕ

κ. Θ. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟ

ΚΟΙΝ : όπως ο συνημμένος πίνακας

ΘΕΜΑ: ΑΝΑΦΟΡΑ – ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΑΠΛΗΡΩΤΟΥΣ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟΥΣ

κ. Υφυπουργέ,

Με την από 750/6-6-2008, επιστολή σας, απαντήσατε στην Αναφορά – Καταγγελία, της Ένωσής μας, προς τον Υπουργό ΠΕΧΩΔΕ, που αφορούσε, στην μη εξόφληση, από το Υπουργείο σας, των οφειλών του, προς τους Γεωτεχνικούς Εργολήπτες Πρασίνου, για έργα που έχουν εκτελέσει.

Στην επιστολή σας αυτή, αφού αρχικά, αναγνωρίζετε – και σας ευχαριστούμε για αυτό - ότι, δικαίως, διαμαρτυρόμαστε για την μη εξόφληση, των προς εμάς Υποχρεώσεων του Δημοσίου, στην συνέχεια αναφέρετε, ότι η ευθύνη για την μη πληρωμή μας, βαρύνει το Υπουργείο Οικονομίας και Οικονομικών. Εξειδικεύετε δε, τις οφειλές του Υπουργείου σας, προς εμάς, μόνο για τα έργα πρασίνου που εκτελέστηκαν την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, και την ευθύνη του Δημοσίου, μόνο στην μη έγκριση αύξησης των πιστώσεων της 1997ΣΕΟ6800002, από το ΥΠΟΙΟ.

κ. Υφυπουργέ,

Με κάθε σεβασμό, που οφείλουμε προς το πρόσωπό σας, την Διοικητική αλλά και ιδιαιτέρως την Ακαδημαϊκή σας ιδιότητα, έχουμε υποχρέωση να παρατηρήσουμε τα εξής :

1. Το Υπουργείο σας, οφείλει χρήματα, στους Γεωτεχνικούς Εργολήπτες Πρασίνου, όχι μόνο για τα έργα Πρασίνου που εκτελέστηκαν την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων, αλλά και για έργα πρασίνου που εκτελέστηκαν την περίοδο από το 2005 και μέχρι σήμερα.

2. Οφειλές για εκτελεσμένα έργα Πρασίνου, δεν έχει μόνον η Δ/νση ΚΕΣΟ – την οποία αφορά η χρηματοδότηση της 1997ΣΕΟ6800002, αλλά και άλλοι φορείς που εποπτεύονται από το Υπουργείο σας, όπως η ΔΕΠΟΣ ΑΕ, την οποία, ενώ έχετε θέσει σε καθεστώς διάλυσης, εν τούτοις, δεν έχετε λάβει καμία πρόβλεψη για το πώς θα πληρωθούν τα οφειλόμενα, από αυτήν.

3. Καμία αναφορά δεν κάνετε στην πιο πάνω επιστολή σας, για το γεγονός ότι οι Γεωτεχνικοί Εργολήπτες Πρασίνου, έχουν ήδη προσφύγει στα δικαστήρια, για τα χρήματα που τους οφείλει το Υπουργείο σας, καθώς και για το γεγονός ότι η καταβολή των χρημάτων αυτών, μετά την έκδοση των καταδικαστικών, για το Υπουργείο σας, αποφάσεων, θα γίνει έντοκη και άρα με επί πλέον κόστος.

4. Επίσης, καμία αναφορά δεν υπάρχει στην επιστολή σας, για το γεγονός, ότι παρά την άρνηση χρηματοδότησης από το ΥΠΟΙΟ, των έργων συντήρησης Πρασίνου, εν τούτοις, το Υπουργείο Σας, συνέχισε και μετά το 2004,, να δημοπρατεί έργα συντήρησης πρασίνου, τα οποία, βεβαίως οφείλει, και θα συνεχίσει να οφείλει, δεδομένης της άρνησης του ΥΠΟΙΟ, να αυξήσει τις πιστώσεις, που διαθέτει για τον σκοπό αυτό.

5. Με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο, διαπιστώνουμε και οφείλουμε να σταθούμε στην αντιμετώπιση του ΥΠΟΙΟ, σε ότι αφορά της οφειλές του Δημοσίου προς τους Πολίτες, η οποία σε καμία περίπτωση δεν είναι ανάλογη, της στάσης που τηρεί το ΥΠΟΙΟ όταν κάποιος Πολίτης, οφείλει χρήματα στο Δημόσιο. Στάση, που δεν μπορεί να θεωρηθεί ότι χαρακτηρίζει ένα κράτος δικαίου, μια πολιτεία ισονομίας, εν τέλει ένα πολίτευμα που λέγεται Δημοκρατία.

κ. Υφυπουργέ,

Παρά την απαντητική σας επιστολή – για την οποία, σας ευχαριστούμε, αφού ήταν η πρώτη φορά που το ΥΠΕΧΩΔΕ, απάντησε στις καταγγελίες μας – μας είναι αδύνατο όμως, να συμμεριστούμε τα προβλήματά σας με το ΥΠΟΙΟ, αφού για μας, το Δημόσιο είναι ενιαίο και αδιαίρετο.

Τι θα μπορούσατε, άραγε, να απαντήσετε κ. Υφυπουργέ, στον συνάδελφό μας, Γεωτεχνικό Εργολήπτη Πρασίνου, που υποχρεώθηκε να εκποιήσει περιουσιακά του στοιχεία και να καταχρεωθεί στις Τράπεζες και έχει οδηγηθεί, σε οικονομικό και επαγγελματικό αδιέξοδο, επειδή έκαμε το «λάθος» να θεωρήσει φερέγγυο, ως προς τις οικονομικές του υποχρεώσεις, το Υπουργείο σας και κατ επέκταση το Ελληνικό Δημόσιο ;

Τι θα απαντήσετε κ. Υφυπουργέ, στον συνάδελφό μας, Γεωτεχνικό Εργολήπτη Πρασίνου, που βλέπει το επαγγελματικό του αντικείμενο – το Πράσινο – αν και ζητούμενο από την κοινωνία, να είναι σε διωγμό από το Υπουργείο Περιβάλλοντος, το οποίο ενώ μπορεί να χρηματοδοτεί και να εκτελεί τα πολυδιαφημισμένα Μεγάλα Τεχνικά Έργα, εν τούτοις «αδυνατεί», να πληρώσει τα ελάχιστα, αναλογικώς οφειλόμενα, για τα εκτελεσμένα έργα πρασίνου, «αδυνατεί» να παράγει νέα έργα πρασίνου , αρκούμενο στην ημισυντήρηση των παλαιών ;

Ποιος θα αναλάβει κ. Υφυπουργέ, την ευθύνη και ποιος θα τιμωρηθεί , για την ταλαιπωρία,για την οικονομική - και όχι μόνο – ζημιά, που υφίστανται οι Έλληνες Γεωτεχνικοί Εργολήπτες Πρασίνου ; Ποιος θα αναλάβει κ. Υφυπουργέ την ευθύνη και ποιος θα τιμωρηθεί για το επί πλέον κόστος που θα καταβάλει το Δημόσιο, για τους τόκους των οφειλών ;

Διερωτόμαστε, τέλος, κ. Υφυπουργέ, αν οι Γεωτεχνικοί Εργολήπτες Πρασίνου, χρωστούσαν χρήματα στο Δημόσιο, ποια άραγε θα ήταν η αντιμετώπισή τους, ποια κατανόηση πιστεύετε ότι θα έδειχνε το Δημόσιο, προς τον οφειλέτη του ;

Για τους λόγους αυτούς, εμμένουμε στην καταγγελία μας, και ως Ένωση Γεωπόνων εργοληπτών έργων Πρασίνου, ως Έλληνες Πολίτες, ως επιστήμονες, ως φορολογούμενοι πολίτες,

Κ Α Τ Α Γ Γ Ε Λ Λ Ο Υ Μ Ε

Την πολύχρονη ασυνέπεια του Υπουργείου σας, στην εξόφληση των υποχρεώσεών του προς τους Γεωτεχνικούς Εργολήπτες Πρασίνου, Την απαράδεκτη και συνεχιζόμενη τακτική του Υπουργείου σας, με την οποία εισπράττει τις υπηρεσίες που του παρέχουν οι Γεωτεχνικοί Εργολήπτες πρασίνου, χωρίς να καταθέτει – ως οφείλει σύμφωνα με τον νόμο αλλά και την ηθική – τα οφειλόμενα.

Την πρακτική του Υπουργείου σας, και του ΥΠΟΙΟ, με την οποία, το Ελληνικό Δημόσιο, - στο όνομα της «δύσκολης οικονομικής συγκυρίας» - αφ ενός οδηγεί στην οικονομική καταστροφή, Έλληνες επαγγελματίες (προς όφελος τίνος ;), αφ ετέρου επιβαρύνει το κόστος των έργων που εκτελεί, με τους πολύχρονους τόκους, τους οποίους εν τέλει, θα καταβάλει ο φορολογούμενος πολίτης.

Το γεγονός ότι το Υπουργείο Περιβάλλοντος, θεωρεί το Πράσινο, μη επιλέξιμη δαπάνη, μη σημαντική κοινωνική αναγκαιότητα, έργο άνευ ενδιαφέροντος, «επιτυγχάνοντας» έτσι, αφ ενός τον αφανισμό των Γεωτεχνικών Εργοληπτών Πρασίνου, αφ ετέρου την ακόμη μεγαλύτερη υποβάθμιση του περιβάλλοντος.

Είμαστε στην διάθεση σας , για οποιαδήποτε διευκρίνηση η πληροφορία η συνεργασία απαιτηθεί .

Με τιμή

ο Πρόεδρος ο Γεν. Γραμματέας

ΜΙΧ. Ν. ΣΤΟΓΙΑΝΝΟΣ ΓΙΩΡΓΟΣ Ι. ΚΑΦΡΙΤΣΑΣ

ΚΟΙΝ : 1. τον Πρωθυπουργό κ. Κ. Καραμανλή

2. τον Αρχηγό της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης κ. Γ. Παπανδρέου

3. την Γ. Γραμματέα του Κ.Κ.Ε. κ. Α. Παπαρήγα

4. τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ κ. Α. Αλαβάνο

5. τον πρόεδρο του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ κ. Α. Τσίπρα

6. τον πρόεδρο του ΛΑΟΣ κ. Γ. Καρατζαφέρη

7. τον Υπουργό ΥΠΕΧΩΔΕ κ. Γ. Σουφλιά

8. τον Υπουργό Οικονομίας και Οικονομικών κ. Γ. Αλογοσκούφη

9. τους κ.κ. ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

10. τους κ.κ. ΕΥΡΩΒΟΥΛΕΥΤΕΣ

__________11. τον ΠΡΟΕΔΡΟ Τ.Ε.Ε.

12. τον ΠΡΟΕΔΡΟ ΓΕΩΤ.Ε.Ε

13. τα Μ.Μ.Ε

επιστροφή

επιστροφή